Bestuur bijeen van Stichting Jabikspaad Fryslân

Woensdag 14 maart 2012 

De routegids van pelgrimspad het Jabikspaad

Wandelaars op het Jabikspaad
In de Jacobshoeve van Sint-Jacobiparochie komt vanavond het bestuur van de Stichting Jabikspaad Fryslân weer bijeen voor een reguliere bestuursvergadering. Aan het begin van de bijeenkomst spreken we over de twee verschillende groepen van elk zo'n 50 Belgische wandelaars, die in april en in mei van dit jaar het Jabikspaad zullen gaan bewandelen. We zullen de beide groepen verwelkomen in en nabij De Groate Kerk van Sint-Jacobiparochie, waar ons ruim 150 kilometer lange Fries-Overijsselse pelgrimspad  - het Jabikspaad -  begint.
Momenteel zijn we ook bezig om alle 80 stempelposten langs het Jabikspaad weer eens onder de loep te nemen, om te bekijken hoe momenteel het stempelen van onze pelgrimsstempelkaart functioneert. Een bijeenkomst voor en met alle stempelhouders zal over enige tijd worden georganiseerd.
Ook blikken we terug op de ervaringen en de resultaten van de Fiets- en Wandelbeurs in de Rai te Amsterdam, waar we voor het Jabikspaad ook een stand hebben bemand om voorlichting te geven aan de toekomstige wandelaars/pelgrims op het Jabikspaad.

Friese kerken langs het Jabikspaad
Na de ingekomen stukken, de notulen, de besluitenlijst en de actielijst te hebben doorgenomen, staan we nog even stil bij de finale ontwerptekst van de Gebruiksovereenkomst voor het voorportaal en de overige ruimtes van De Groate Kerk van Sint-Jacobiparochie. We besluiten van harte akkoord te gaan met de nu voorliggende ontwerptekst, dus binnenkort kunnen de Stichting Alde Fryske Tsjerken, de Stichting Kultureel Sintrum De Groate Kerk, het Nederlands Genootschap van Sint Jacob en wij als Stichting Jabikspaad Fryslân deze Gebruiksovereenkomst ondertekenen, conform de afspraken die zijn gemaakt tijdens het interbestuurlijk overleg van 18 februari 2012.
Daarna bespreken we onze bijdrage voor dit jaar aan de Zomerexpositie in de maanden juli en augustus van 2012 in De Groate Kerk en spreken we af dat we graag in gaan op de uitnodiging van de Friese organisatie 'Tsjerkepaad' om met hen in gesprek te gaan over mogelijke vormen van samenwerking teneinde het Friese Kerkenpad en het Jabikspaad nòg aantrekkelijker te maken voor Tsjerkepaad-bezoekers en voor de wandelaars/pelgrims van het Jabikspaad.

Routegids van het Jabikspaad
Tenslotte bespreken we de voortgang die is geboekt op de voorbereiding van de herdruk van de routegids van het Jabikspaad. Waar nodig of waar dat wenselijk is, wordt de route voor wandelaars en/of fietser enigszins aangepast, worden teksten van de gids herschreven, zijn nieuwe aspecten zoals het Pelgrimsinformatiecentrum toegevoegd en wordt kaartmateriaal bijgetekend, teneinde straks weer een prachtige nieuwe herdruk van onze routegids uit te geven. De routegidsen zijn in de winkels bijna niet meer verkrijgbaar, maar de belangstelling van kopers is onverminderd groot, en aangezien het wandelseizoen al weer is aangebroken, zullen we proberen om zo snel mogelijk de nieuwe gids in de handel te brengen. We zijn daartoe in de afrondende fase, dus als alles volgens plan verloopt, zal over enkele weken de nieuwe editie verschijnen.
Omdat er veelvuldig wijzigingen zijn en komen in bijvoorbeeld openbaar vervoersschema's, in adressen van stempelposten, overnachtingsadressen en andere horeca-gelegenheden, zullen we in samenwerking met een aantal docenten en leerlingen van het Friesland College een actueel overzicht op onze website plaatsen van al die faciliteiten langs het Jabikspaad en zullen we - nadat de nieuwe routegids is verschenen - die lijst(en) ook periodiek wijzigen als de situatie daartoe aanleiding geeft.

Oniro Interieur in Stiens

Dinsdag 13 maart 2012

De Citroën Berlingo vóór de winkel van Oniro Interieur

Interieurwinkel

In het hoekpand aan de Wythüsterwei in Stiens waar jarenlang het bankfiliaal van de Friesland Bank was gehuisvest, heeft enige jaren geleden de winkel ‘Oniro Interieur’ haar intrek genomen. Deze interieurwinkel deelt het grote winkelpand samen met de Etos en Albert Heijn Stiens aan de Wythusterwei, met aan de zuidzijde de Pompeblêdstrjitte en aan de noordzijde het Waling Dykstrapark.

Droomwinkel

Nadat Diana Heijerman jarenlang bij diverse meubelzaken had gewerkt, startte ze in Stiens haar eigen winkel: ‘Oniro interieur’. Daarmee is voor haar een langgekoesterde droom in vervulling gegaan. De naam ‘Oniro’ is dan ook niet voor niets gekozen. Oniro is namelijk het Griekse woord voor ‘droom’. Een droomwinkel dus, maar dan in het echt. Op een wand in de winkel en ook op haar website staat de tekst: ‘Herinner je gisteren, droom van morgen maar leef vandaag!' “Die tekst weerspiegelt precies de gedachtegang achter de opening van deze winkel”, aldus Diana.

Winkelstijl

De huisstijl van Oniro Interieur benoemt Hijerman als ‘mooi, stoer en chique’. Ze wil klanten die bij haar over de drempel stappen echt verrassen. Het assortiment wordt door haar betiteld als ‘eigentijds, betaalbaar en zondermeer verrassend’; anders dan anders. Het is haar eigen stijl en ze hoopt en verwacht dat het een stijl is die veel mensen aanspreekt. Om dat te ervaren, moet je dus de winkel bezoeken, alhoewel een bezoek aan haar website ook een goede eerste indicatie van de winkelstijl geeft.

Assortiment

Liefhebbers van mooi wonen vinden bij Oniro veel voor hun eigen  droominterieur. In de winkel vind je niet alleen prachtige stoelen, banken, tafels en kasten, maar ook diverse woonaccessoires en mooie hebbedingetjes, zoals: kandelaars, fotolijstjes, kussens, vazen, schalen en lampen. Ook voor een cadeaubon kun je hier terecht. En vanaf januari 2011 heeft Diana Heijerman haar winkelcollectie uitgebreid met gordijnstoffen, inbetweens en vitrage.

Xpositie

Op dit moment is in deze winkel ook een expositie van beeldend kunstenaar Jannie Russchen uit Hurdegaryp. De in de winkel geëxposeerde beelden zijn ook te koop.

Berlingo

Als je in Stiens over de Wythústerwei het winkelpand passeert, zie je vaak de witte Citroën-bedrijfswagen op het langgerekte parkeerterrein vóór de winkelstrook staan, als ware het een vooruitgeschoven reclame-object tussen de doorgaande weg en de winkel, verwijzend naar Oniro Interieur op de hoek.

Connect!

Maandag 12 maart 2012

Cover van het boek: Connect!

Hyves, Facebook, LinkedIn, Twitter, Yammer en YouTube.

Wie kent ze niet?

Het zijn een aantal actuele sociale netwerken, waardoor miljoenen mensen inmiddels via internet met elkaar zijn verbonden.

Ze creëren een open en ogenschijnlijk onbegrensde wereld; een virtuele entourage van connectie, samenwerking, creativiteit en communicatie.

Connecting Digital Natives

Met de innovatieve Digital Natives voorop schuiven zo langzamerhand ook steeds meer Digital Immigrants die wereld van ‘zien en gezien worden’ en ‘lezen en gelezen worden’ binnen.

Menno Lanting nam zich voor om kennisintensieve en creatieve bedrijven - en de professionals die daarin werken – te leren om maximaal te profiteren van online sociale netwerken. Lanting schreef daartoe onder andere het boek ‘Connect!’, met als ondertitel: ‘De impact van sociale netwerken op organisaties en leiderschap’. Het is één van de boeken die ik van onze kinderen kreeg voor mijn verjaardag in het jaar 2011 en die ik met bijzondere belangstelling heb gelezen.

Open, authentiek en verbonden

Menno Lanting beweert dat de macht over de markt steeds verder opschuift van de traditionele ondernemingen naar deze sociale netwerken. Bedrijven verliezen – onder invloed van de groei van sociale netwerken – steeds vaker en steeds meer de binding met hun klant en met hun medewerker, vooral als het om de Digital Immigrants gaat, de jongere generatie die van jongs af aan is opgegroeid met de virtuele wereld van het internet. Binnen organisaties moet volgens Lanting dan ook spoedig een omslag gaan plaatsvinden, namelijk, die van ‘gesloten, hiërarchisch en onpersoonlijk’ naar ‘open, authentiek en verbonden’.

Connecties en creativiteit

Menno Lanting is strateeg en innovator op het gebied van digitaal leiderschap, connectivity, strategie en business innovatie. Op basis van onderzoek onder managers in Nederland, en op grond van contacten met tientallen Nederlandse en Belgische bedrijven maakt Lanting in dit boek inzichtelijk welke stappen nodig zijn om die omslag te kunnen maken. Hij geeft concrete antwoorden op vragen als: Hoe kan ik zelf sociale netwerken gebruiken? Welke nieuwe business modellen ontstaan er? Op welke manier behouden we als organisatie aansluiting met de jonge, sociale netwerkgeneratie? Bedrijven kunnen een ontmoetingsplek worden voor connecties en creativiteit, maar dat gaat niet vanzelf.

Online co-creation

Dit boek helpt je om kennis te maken met een aantal good practices die je wellicht inspireren om een dergelijke virtuele ontmoetingsplek te bezoeken, of die wellicht zelf te creëren. Dit boek is bijvoorbeeld mede tot stand gekomen met hulp van ‘social networking’. Lanting deelde via sociale netwerken zijn vraagstelling, zijn visievorming, zijn intenties en vergrootte door de interacties in zijn sociale netwerken zijn kennis en inzicht op dit terrein. ‘Online co-creators’ noemt Lanting de mensen die hun tijd en energie staken in het leveren van input voor dit boek. Menno Lanting zou graag zien dat dit boek een bijdrage levert aan de werkelijke adoptie van online sociale netwerken door organisaties – en het bijbehorende leiderschap – vanuit kracht en niet (langer) vanuit angst.

Kracht en werking

Na het Voorwoord van Ton van Garderen begint Menno Lanting zijn boek met een beschrijving van sociale netwerken in hun Connected-wereld. Dit eerste boekdeel gaat over de kracht en de werking van de digitaal verbonden wereld.

De Connected-wereld

• In het oneindige web van onderlinge contacten en verbindingen zijn veel afzonderlijke bronnen van informatie, kennis en creativiteit nu in netwerken met elkaar verbonden.
• Nu loopt ook het tijdperk waarin kennis binnen organisaties vooral lineair en hiërarchisch gebruikt wordt ten einde.
• Digital Natives willen en kunnen niet meer leven en werken in lineaire en hiërarchische systemen; ze zijn ook veel minder gevoelig voor organisatorische hiërarchie en maken weinig onderscheid tussen werk en privé en willen derhalve op hun werkplek ook toegang hebben tot hun online sociale netwerken.
• Digital Natives willen een coach en geen baas. Ze willen in vrijheid verbonden zijn. Voor hen zijn de regels en normen van het sociale netwerk belangrijker dan de formele en hiërarchische afspraken.
• Digital Natives worstelen vaak met de overstelpende hoeveelheid informatie, waardoor hun vermogen om echt aandacht te geven erg beperkt is.
• Wanneer Digital Natives zich met iets of iemand niet op een diepere laag kunnen verbinden, laten ze het niet toe in hun leven.
• Mensen vertrouwen en bouwen weer op elkaar.
• In online sociale netwerken hebben mensen de mogelijkheid een nieuwe betekenis te geven aan informatie, kennis en creativiteit.
• De Connected-wereld heeft behoefte aan een andere leiderschapsstijl en een andere organisatiestructuur.
• Iedereen kan een mediakanaal zijn en zo zijn virtuele identiteit verder voeden.
• Sociale media faciliteren de belangrijkste online-behoeften van mensen, namelijk: samenwerken, delen, spelen, ontmoeten en creëren.

Gebruik de kracht
In het tweede deel van zijn boek richt Menno Lanting zich op de praktijk, op de bedrijven die de kenmerken van sociale netwerken adopteren. ‘Connected-organisaties’ zijn dat in de Connected-wereld. In dit deel werkt Lanting de centrale vraag van dit boek uit, namelijk: hoe kunnen organisaties gebruik maken van de kracht van sociale netwerken. Het belangrijkste deel van dit boek gaat over hoe leiders in bedrijven hiermee kunnen werken en wat ze ermee kunnen bereiken. Speciale aandacht wordt hierbij besteed aan de mogelijkheden voor Human Resource Management, voor Marketing en voor Klantenservice. Met veel praktijkcases laat Lanting zien hoe het kan werken.

De Connected-organisatie

• Organisaties zullen voortaan niet meer leidend zijn, maar volgend en faciliterend.
• De nog bestaande barrières onder het mom van vertrouwelijkheid, betrouwbaarheid en veiligheid zullen de komende tijd overwonnen worden.
• De top van een organisatie is vaak visionair en is strategisch genoeg om te zien waar het heen gaat. Het middenmanagement bestaat vaak uit Digital Immigrants, die bovendien bang zijn om overbodig te worden en die het gevoel hebben de controle te verliezen.
• Je hebt als organisatie mensen nodig die een reflectie zijn van de toekomst.
• De belangrijkste kenmerken van de Connected-organisatie zijn: Authenticiteit, Passie, Betrokkenheid en Interesse.
• Hoe beter verbonden, hoe beter een organisatie zicht heeft op de behoefte van consumenten en medewerkers.
• Connected-leiderschap kun je beschrijven als het enthousiasmeren, interesseren en stimuleren van sociale netwerken om bij te dragen aan collectief gedragen doelstelllingen. Connected-leiders passen vooral situationeel en horizontaal leiderschap toe.
• Goede netwerkleiders staan eerder aan de rand van de organisatie dan in het midden.
• Steeds meer Connected-professionals stellen niet langer vertrouwen in autoriteit, maar vooral in elkaar.
• Het management moet de gewenste cultuur uitdragen.
• De informele leiders vind je vaak in sociale netwerken.
• Je kunt wel beleid maken, maar beheersen kun je het niet.
• Sociale netwerken moeten breed worden ingezet, om samen te werken, om te co-produceren en om bijvoorbeeld ervaringen en informatie te delen.
• Eigenlijk weet ik veel te weinig welke kennis en contacten mijn collega’s hebben.
• Verbind je aan een sociaal netwerk op basis van je passie.
• Kies één of twee sociale netwerken uit en integreer deze in je dagelijkse werkzaamheden.
• Als je naar je klanten kijkt als leden van een sociaal netwerk die met elkaar in contact willen zijn of komen, dan ontstaan er geheel nieuwe kansen.
• Kwaliteit is nauwelijks nog een bepalende factor (maar de afwezigheid ervan wel!). De bepalende factor is vooral het sociale aspect.
• De twee belangrijke pijlers voor het succes van een sociaal netwerk zijn: relevantie voor de leden en authentiek leiderschap.
• Door individuele kennis bij elkaar te voegen, ontstaat een krachtig platform.
• De mogelijkheid tot participatie verhoogt het gevoel van verbondenheid.
• Hoe meer verbonden en communicatie over en weer er zijn, hoe beter de collectieve kennis en creativiteit stromen en hoe hoger de potentiële opbrengst dan weer is voor de organisatie.
• De maatschappelijke issues van vandaag zijn zo groot, die kun je niet in een discipline oplossen.
• In plaats van sterk intern gericht zullen afdelingen zich juist naar de ‘randen’ van de organisatie moeten begeven om zo maximaal contact te maken met andere netwerken.
• De sollicitant van vandaag wil gevonden worden en gaat steeds minder zelf op zoek naar een bedrijf. Ze vinden het dan ook amateuristisch wanneer bedrijven hen niet kunnen vinden.
• Gebruik maken van online sociale netwerken zou een vanzelfsprekend onderdeel moeten zijn van de functie van HRM-professionals.
• Een organisatie moet ervoor zorgen dat zoveel mogelijk van haar medewerkers zichtbaar en ‘aanraakbaar’ zijn.
• De HRM-professional wordt veel meer een netwerker en daardoor ook een min of meer publiek figuur.
• De mate van relevantie voor de gebruikers bepaalt het verschil tussen succes en falen van een netwerk.
• We willen worden aangesproken op wie we zijn en waar we van houden.
• Marketing betekent dat je deelneemt aan de online conversatie of deze zelfs faciliteert.
• Als merken werkelijk laten zien dat ze authentiek zijn, dan zijn consumenten erg vergevingsgezind.
• Je kunt het je in deze tijd niet permitteren om niet te luisteren en niet terug te praten.
• De marketeer kan de verbinder worden tussen het bedrijf en sociale netwerken daarbuiten; de organisator en aanjager van crowdsourcing-initiatieven.
• Klachten die binnenkomen, kunnen bijdragen aan blijvende oplossingen van interne problemen.

Generatie 2.0

Menno Lanting sluit zijn boek af met een ‘Bijlage’, waarin hij zich richt op de manier waarop ondernemers, managers en kenniswerkers kunnen omgaan met sociale netwerken en hoe zij een persoonlijke of juist zakelijke sociale netwerkstrategie kunnen ontwikkelen. Hij geeft daar onder andere praktijkvoorbeelden van de nieuwe generatie Huisarts en van de nieuwe generatie Docent.

Ondernemers en professionals actief in sociale netwerken

• Met een weblog kun je eenvoudig je werkzaamheden, je inspiratie en je expertise met anderen delen.
• Bijna iedereen is een bron van interessante informatie.
• Als ik de behoefte heb om dieper in te gaan op een onderwerp, doe ik dat via mijn blog.
• Is het exhibitionistisch gedrag om je inzichten via een blog te delen, of is het juist een manier om je visie samen te vatten en een oefening in publiek optreden. In elk geval levert het heel veel op, zoals: handreikingen, gedeelde experimenten, complimenten, onverwachte ontmoetingen, (zakelijke) successen, vrijgevige uitwisselingen van kennis en de ontdekking van onvermoede talenten bij anderen en bij mijzelf.

Avondmaal op Zondag Oculi

Zondag 11 maart 2012

De Farao van Egypte op zijn troon

De goede dingen goed doen

Het is vandaag ‘Zondag Oculi’. Zo wordt de derde zondag in de Veertigdagentijd genoemd. De Veertigdagentijd is de periode vóór Pasen. Voor christenen is dit een vastenperiode van bezinning: doen we de goede dingen en doen we die goed?

Oculi is het Latijnse woord voor ‘ogen’. Deze Zondag Oculi is genoemd naar de beginwoorden van het intochtslied van deze zondag: ‘Oculi mei semper ad Dominum’, hetgeen betekent: ‘Ik houd mijn oog gericht op de HEER’ (uit Psalm 25 :15).

Viertafel

Onze voorganger dominee Desirée Scholtens geeft uitleg over de aankleding van de viertafel, die op het liturgisch centrum van De Hege Stins in Stiens staat. Op het paarse kleed liggen vanmorgen buiten een cirkel van zand allemaal zaken die wij dagelijks om ons heen hebben, die ons af kunnen houden van het goede; zaken zoals geld en sieraden en mobieltjes, die – als we daar niet op een verantwoorde manier mee omgaan – ons leven op een onverantwoorde manier zouden kunnen gaan beheersen; zaken waar we dus zorgvuldig mee om zouden moeten gaan.

Farao hoog op zijn troon

Vlak voordat de kinderen naar de Kindernevendienst gaan, wandelt Farao de kerkzaal binnen. Deze Egyptische Farao neemt plaats op zijn troon naast de viertafel op het podium. Hij zingt een lied uit de musical 'Jozef', die eind maart 2012 zal worden uitgevoerd in de Sint-Vituskerk te Stiens.

Wij zingen aansluitend een couplet van ons projectlied van deze Veertigdagentijd, uit het lied: ‘Jozef zoekt zijn grote broers’:

Farao hoog op zijn troon

droomt een wonderlijke droom.

Daarom laat hij Jozef komen

en dan worden alle dromen

van de koe en korenaar

en de maan en sterren waar.

Avondmaal

Na de verkondiging komen de kinderen weer terug uit de Kindernevendienst en vieren we met zijn allen het Avondmaal. Vandaag doen we dat lopend, daarbij ons oog gericht houdend op de HEER, die hemel en aarde gemaakt heeft, die trouw is tot in eeuwigheid en die het werk van Zijn handen nooit loslaat.

Durf jij het te beleven?

Zaterdag 10 maart 2012 

Concertposter

Megaconcert zonder drempels
Op weg naar het Paasfeest bereiden 370 Friese koorleden zich voor op een concert in het WTC Frisian Expo Center (FEC) te Leeuwarden. In de grote concertzaal van het FEC zal zitplaats zijn voor meer dan 4.000 bezoekers. Iedereen is van harte uitgenodigd en welkom om dit megaconcert vandaag bij te wonen. In het vertrouwen dat sponsoren en bezoekers er in zullen voorzien dat alle gemaakte kosten zullen worden gedekt, is de toegang gratis. Gratis toegangskaarten waren al weken op veel plaatsen in Fryslân af te halen en het FEC biedt deze avond haar parkeerterrein voor deze bijzondere avond gratis aan. Er is dus geen financiële drempel om vanavond vrijelijk de concerthal binnen te wandelen. Het evangelie in woord, muziek en zang is vandaag in Fryslân voor iedereen vrij verkrijgbaar.

Massale opkomst van zangers en bezoekers
Dit unieke concert wordt georganiseerd door ‘Praise United Friesland’, een interkerkelijk gelegenheidskoor, het initiatief van Pieter van Vulpen, en onder muzikale leiding van dirigent Martin Brand en bandleider Henk Doest. In vier oefenavonden is in de afgelopen weken toegewerkt naar een avondvullend concert. Vorig jaar was het de eerste keer dat Praise United Friesland een dergelijk concert organiseerde. Wij woonden dat concert toen bij in de Leeuwarder Koepelkerk. Vanavond zijn Durkje en ik er weer bij. We hebben Durkje haar ouders en mijn moeder ook meegenomen om samen een mooie avond te beleven. Vorig jaar bestond het gelegenheidskoor uit 150 zangers en dit jaar is dat aantal al opgelopen tot 370 zangers. Vorig jaar waren er ruim duizend bezoekers, waarbij honderden helaas huiswaarts keerden, omdat ze er niet meer in konden; de kerk zal vol, te vol. Dit jaar is de zaal groot genoeg met 4000 zitplaatsen en die zijn voor het overgrote deel ook bezet als het concert aanvangt. Wat een geweldige opkomst!

12 tot 78
Het thema van het Praise-concert is ‘Durf jij het te beleven?’. Dit thema komt naar voren in een brede liederenkeuze, waarin de veelkleurigheid van ieders geloofsbeleving en muziek wordt gewaardeerd. Van Psalmen tot Hillsong, van Black Gospel, via Opwekkingsliederen en Hymnes tot speciaal gecomponeerde nieuwe Nederlandstalige nummers, en ook in het Fries. De muziekavond wordt een interactieve belevenis, onder bezielende leiding van Martin Brand en begeleid door een enthousiaste professionele band, de honderden zangers en een deskundig audiovisueel team. Het concert begint als de jongste (12 jaar) en de oudste (78 jaar) koorleden samen door het middenpad naar het podium voorin de zaal wandelen; het meisje loopt zingend naar voren. Iedereen luistert ademloos naar deze moedige opening van het meisje.

Hiel tichtby
Het concert begint op het podium met een solo-gezongen lied, door koorlid Ebe, in het Fries. Het is de rapsong ‘Hiel tichtby’, met een prachtige tekst:

Wiis my ien die’t is as Him,
Kening, Master, Freon.
De skepping die stiet klear om Him te earjen,
om út te barsten yn in ivich doarend sjongen.
De lege lânnen, it waad mei syn libben,
it sprekt fan in machtige Makker.
Hy seach it en it wie goed.

As der bergen wiene yn Fryslân,
dan bûgden se foar Jo.
De bosken en de fjilden bringe rûzjend eare.
It wjerljocht oer de mar, yn ‘e simmer koele wyn,
de seeloft út it noarden.

Sis dat Hij grut is, rop dyn Heare oan.
Brûk dyn hert, dyn tinken, dyn gefoel, ferstân.
oerdeis sprekt de sinne rjocht.
Sels by nacht jout de moanne ljocht.
Hy is altyd, oeral, hiel tichtby.

Samenzang en optreden
Bij aanvang is er ook volop gelegenheid tot samenzang. Liederen als ‘Laat het feest zijn in de huizen’ en ‘Hij leeft halleluja’ worden enthousiast meegezongen. Omdat de zaallampen tijdens de samenzang niet aan zijn, moeten velen het in het donker doen met korte tekstaanwijzingen van Martin Brand, terwijl anderen met hun mobieltje de teksten in het programmaboekje bijlichten om het te kunnen lezen. Anderen zingen niet of zingen uit volle borst als ze de tekst uit het hoofd kennen.
Martin Brand vertelt tussen de liederen door diverse anekdotes en probeert zo zijn bevlogenheid over te dragen op het publiek en op het koor. Vóór de pauze worden song gezongen zoals:

• I love the Lord
• Help is on the way
• De wens
• Totdat uw liefde won
• People get ready
• Heer, ‘k richt mijn blik omhoog

Na lijden en sterven is het volbracht
Met samenzang van welbekende liederen – waaronder ‘Hoe groot zijt Gij’ - start het programma na de pauze. Een ‘gouwe ouwe gospel’ van soliste Barbara volgt en daarna wordt na het gevoelige praatje van Martin Brand over het overlijden van geliefden het zo gevoelig gezongen lied ‘Blijf mij nabij wanneer het duister daalt …’door Barbara gezongen. Dan volgt het daar zo bijpassende en indringende lied ‘Het is volbracht’, daarna gevolgd door ‘Mooie praatjes’ en samenzang van ‘Jezus alleen’. Ik realiseer me dat ik nog nooit zo’n groot koor heb gezien en dat ik nog nooit tevoren met enkele duizenden mensen heb zitten en heb staan zingen ter lofprijzing van ‘onze grote Baas en Leider’, zoals hij vanavond door de organisatoren ook wel wordt genoemd. Wat een power om met zoveel begeesterde mensen zo enthousiast te zingen.

Geen andere keus dan te vertrouwen en te geloven
Martin Brand gaat zelfs de uitdaging aan om met alle mensen in de zaal het lied “No other choice’ in te studeren, dat daarna in wisselzang en driestemmig wordt gezongen door het koor, met de mensen in de zaal als tegenstem. In het kader van de Veertigdagentijd – want het concert staat ook in het teken van deze passietijd – zingen we met zijn allen alvast een ‘Opstandingsmedley”, met veel- en graag-gezongen Paasliederen. Zoals ‘U zij de glorie’ en ‘Christus onze Heer verrees’. Er wordt zo uitbundig gezongen onder muzikale begeleiding van de opzwepende klanken van de band en van het megakoor dat tot overal in de vier voetbalvelden-grote expohal het geluid zinderend doordringt.

Geïnspireerd met passie
Aan het eind van de avond gaan emmers door de rijen, zodat iedereen zijn gift kan geven om dit megafestijn financieel gezond af te sluiten. Pieter van Vulpen bedankt alle medewerkers en alle aanwezigen voor deze fantastische avond en deelt mee dat wij volgend jaar niet naar ‘Praise United Friesland’ hoeven te komen, omdat zij dan naar ons komen. We laten ons graag verrassen in 2013.
Met een afscheidslied steelt het megakoor nog eenmaal de show en dan verlaten alle gasten langzaam en in het donker de zaal. Op het parkeerterein van het FEC rijdt in de richting van alle uitgangen een lange stoet auto’s om het grote parkeerterrein te verlaten. Wandelaars en voetgangers bewegen zich daar tussendoor, om eveneens tevreden en geïnspireerd huiswaarts te keren, terugblikkend op deze fantastische muzikale avond in de aanloop naar Pasen.

Tegen beter weten 4

Cover van 'Tegen beter weten 4'

Vrijdag 9 maart 2012

Poëziewedstrijd

Sinds het jaar 2000 schreef de Vrije Universiteit (VU) van Amsterdam als vervolg op het project 'Dichter bij de waarheid' jaarlijks een wedstrijd uit om gedichten te schrijven waarin wetenschap een rol speelt. Bij de oproep om gedichten te schrijven, werd altijd het jaarthema gegeven. In 2003 was het thema: “(dichten over) wetenschap” in de ruimste zin van het woord. Op dat thema hebben 200 inzenders totaal circa 550 gedichten aangeleverd. De drie personen tellende jury van VU-podium onder voorzitterschap van prof. dr. Theo de Boer heeft een gedicht van Juliën Holtrigter bekroond met de ‘VU-podium Poëzieprijs 2003’.

Prijzen

Deze bloemlezing bevat 33 gedichten van 22 deelnemende dichters.

De winnende gedichten zijn:

• 1e prijs: ‘Dichter’ van Juliën Holtrigter;
• 2e prijs: ‘Centrifuge-onderzoek' van Inez Bijl;
• 3e prijs: ‘Gerolamo Cardano’ (een ode aan deze 16e eeuwse wiskundige, geneeskundige en filosoof) van Hein Walter.

Opbrengst

In het Woord ‘Vooraf’ van deze gedichtenbundel schrijft algemeen VU-podium-coördinator Gert Jan Peelen dat de jury de grootste moeite had om uit de vijf uitstekende gedichten die prijswinnaar Juliën Holtrigter had ingezonden, de allerbeste te kiezen. De jury heeft overigens de gedichten geanonimiseerd beoordeeld.

Poëzieserie

Het vierde deel in de poëzieserie “Tegen beter weten 4” is een uitgave van het toenmalige VU-podium, gelieerd aan de Vrije Universiteit (VU), het VU-medisch centrum en Christelijke Hogeschool Windesheim.

Andere delen uit deze serie ‘Tegen beter weten’ zijn:

• 2002 Deel 3 Tegen beter weten 3;
• 2007 Deel 8 Hemelbestormers;
• 2008 Deel 9 Taalgrens voorbij.

Prijswinnend gedicht
Dit is het winnende gedicht van Juliën Holtrigter:

Dichter

Als hij steeds weer opnieuw zijn kijken verklikt

in snippers taal en vraagt:

- Luister en lees,

er is daar nog niemand geweest waar wij zijn

in de tijd -, denkt hij: ik ben een dichter.

Hij zal vermijden veel uit te weiden of duister

te zijn. Of hij zal dolen, verdwalen, verdwijnen in

onherbergzame zinnen. Of hij zal zwijgen

om dan toch nog te zeggen waar het op staat:

kijk, ik leef.

Zijn woord zal toch wel iets laten zien van wat

nog nooit is vertoond: het warme heden en hier,

pulserend, zich wurmend naar morgen,

het nog onbekende.

Minormarkt @ Stenden 2012 > 2013

Donderdag 8 maart 2012

Ontmoeting en informatie geven en ontvangen staan centraal

Onderwijsaanbod
Vandaag vindt in de vestiging Leeuwarden van Stenden Hogeschool de jaarlijkse Minormarkt weer plaats. Een 'minor' wordt in de dagelijkse omgangstaal in het hoger onderwijs ook wel een 'keuzemoduul' of een 'keuzevak' genoemd. Over de volle lengte en breedte van de wandelgangen op de begane grond van het hogeschoolgebouw staan stands waar informatie is gepresenteerd over het aanbod en de inhoud van de zogenoemde minors.

Informatie geven en krijgen
Het is de gelegenheid bij uitstek voor alle studenten die volgend jaar een minor gaan volgen om vandaag uitgebreide informatie te verkrijgen over de inhouden van de minors van Stenden Hogeschool. Docenten en ook studenten die zo'n minor volg(d)en geven gedurende de hele dag de informatie aan geïnteresseerde studenten, die voor de keuze staan om één of meer minors te kiezen voor het volgende collegejaar.

Study Abroad Fair
Een aanmerkelijk deel van de minormarkt - nabij het Auditorium - is de zogenoemde 'Study Abroad Fair'. Stenden Hogeschool is een hogeschool met een sterk internationaal profiel, dat ook vandaag goed is te zien aan het Study Abroad-aanbod op deze minor markt. Studenten kunnen zich hier goed laten informeren over de zogenoemde 'Grand Tour' van Stenden Hogeschool en over de studentenuitwisselingsprogramma's, die Stenden Hogeschool haar studenten aanbiedt in samenwerking met een groot aantal hogescholen en universiteiten binnen en buiten Europa.

Studentenmobiliteit
Naast het bezoeken van de marktkramen van de Study Abroad Fair kunnen belangstellende studenten en medewerkers gedurende de hele dag acht voorlichtingsbijeenkomsten bijwonen, waarin uitgebreid informatie wordt gegeven over de Grand Tour met betrekking tot de verschillende buitenlandse Campus Sites van Stenden Hogeschool in Zuid-Afrika, Thailand, Qatar (in Doha) en op Bali. De General Managers van onze Global Campus Sites zijn daarbij aanwezig en ook Stenden-studenten die daar al hebben gestudeerd, dus informatie kan hier uit de eerste hand worden verkregen. Voor docenten, stafmedewerkers en voor studiebegeleiders zijn er ook nog informatiebijeenkomst over docenten- en stafmobiliteit en over de rol van studiebegeleiders van Stenden Hogeschool met betrekking tot uitwisselingsprogramma's en de Grand Tour.

Challenges
Het is de hele dag gezellig druk in de wandelgangen, waar enthousiaste studenten en collega's vertellen over hun studieprogramma en waar belangstellende studenten zich prima kunnen laten informeren over alle ins en outs van de uitdagende minors die in het collegejaar 2012-2013 door Stenden Hogeschool worden aangeboden.

Geen toeschouwer, maar deelnemer

Woensdag 7 maart 2012

René Ruitenberg begint met de Bijbel

Marathonschaatser

René Ruitenberg is vanavond vanaf de Veluwe naar Stiens gereden om te getuigen over de radicale verandering in zijn leven. De welbekende marathonschaatser – tevens wedstrijdrijder van de Elfstedentocht van 1997 - spreekt veel in kerken door het hele land. René Ruitenberg: “Schaatsen doe ik voor mijn beroep. Maar sport staat niet meer op de eerste plaats in mijn leven. Sinds ik tot bekering ben gekomen, is er veel veranderd. Niet alleen mijn leven, maar ook mijn sport en toekomst heb ik aan de Heer gegeven. Toen ik tot geloof kwam, had ik nog maar één drive: iedereen moet weten wie Jezus Christus is en Hem leren kennen van hart tot hart, door de Heilige Geest.”

Schaatsende dominee

Jong en oud uit Stiens en omstreken vullen vanavond in De Hege Stins te Stiens een volle zaal. Deze avond wordt georganiseerd door de plaatselijke Zending- en Evangelisatiecommissie van onze Protestantse Gemeente van Stiens. De avond wordt met gebed en bijbellezing geopend door Ernst Jonker, de voorzitter van deze commissie. Voordat René spreekt, zingen we met elkaar een aantal Opwekkingsliederen, onder muzikale begeleiding van Jesmar Jonker op gitaar en Abe Veenstra op piano. Ernst Jonker presenteert René Ruitenberg als de marathonschaatser die ook wel de ‘schaatsende dominee’ wordt genoemd.

Twee stichtingen

Ruitenberg vertelt vanavond over zijn leven als kind, als (top)sporter, als ontrouwe echtgenoot, over geld, sport, roem, vrouwen, sex èn hoe zijn nieuwe leven momenteel vooral in het teken staat van God. ‘We willen hier vanavond iets van God proeven”, zegt René. Ruitenberg is directeur van de ‘Stichting Geloofshelden’, de organisatie die christelijke topsporters begeleidt om het evangelie ook in het land te verspreiden. René vertelt tevens over de ‘Stichting René Kids Centre’, een geloofsproject in Rehoboth in het Afrikaanse Namibië, waar wordt gewerkt aan het realiseren van plannen op het gebied van onder andere voeding, kinderopvang, werkgelegenheid, landbouwmethoden, gezondheidszorg en sportfaciliteiten.

Elfstedentocht 1997

In de presentatie van vanavond vertelt René Ruitenberg eerst over zijn ervaringen als wedstrijdrijder van de Elfstedentocht van 1997. Hij noemt alvast enkele aspecten van de Elfstedentocht die hij later kan gebruiken als metafoor voor je geloofsleven, zoals het stadje Dokkum als keerpunt van je tocht en over hoe je voortdurend tijdens de Friese marathonschaatstocht je focus op je bestemming Leeuwarden moet houden, om altijd maar door te gaan en niet op te geven.

René Ruitenberg:

• Je kunt in je leven wel 80 jaar toeschouwer zijn (ook in de kerk als vaste kerkganger), maar je zou ook aan de start kunnen verschijnen als deelnemer. Ga die wedloop lopen – ook de geestelijke – want dan wordt het je DNA. Durf ervoor te gaan.
• Je hebt je broeders en zusters in je kerkelijke gemeente ook hard nodig om jou aan te moedigen, om zo zelf te proberen vol te houden.
• Er zijn (ook in de kerk) nog teveel toeschouwers en te weinig echte deelnemers.
• Er is maar één die jou kan veranderen, en dat is God.
• Het enige positieve dat ik van mijn kerkbezoek van de vroegere kerkgang als kind herinner, is de derde Kerstdag, als wij beneden in de kerk chocolademelk kregen en een mooi leesboek van de koster, die dan ook nog een mooi verhaal vertelde.
• Toen Alie, de vrouw van mijn broer Henri, verongelukte, brak ik. Ik was toen 43 jaar. Ik was als ‘De Verloren Zoon” (dat is een Bijbelverhaal). Ik kwam toen tot mezelf; ging lezen, ging naar een cursus in Elburg om vernieuwing en verdieping bij God te zoeken. De gevierde jongen was een gebroken jongen geworden.
• In het begin na mijn bekering was ik zo fanatiek, dat ik irritant was.
• Nu zijn we negen jaar verder. Het was alles waard om alle zonden in het licht te brengen, want daardoor ben ik meer dan overwinnaar geworden.

In Jezus’ naam

René Ruitenberg sluit zijn presentatie af met een gebed, dat hij met de volgende woorden beëindigt:

Geen toeschouwer, maar deelnemer.

In Jezus’ naam, Amen!

Edwin’s Gezonde Eetwinkel in Stiens

Dinsdag 6 maart 2012 

Edwin's Gezonde Eetwinkel aan het Sint-Vitusplein in Stiens

Levensmiddelenspeciaalzaak
Al weer bijna een jaar geleden werd het winkelapparaat van Stiens uitgebreid met een nieuwe levensmiddelenzaak: ‘Edwin’s Gezonde Eetwinkel’. Deze winkel is gevestigd aan de westzijde van het Sint-Vitusplein, in het winkelpand aan de rugzijde van het oude schoolhuis, waarin in het jaar 1892 ‘meester Hoogeveen’ woonde, die indertijd de voorloper van het welbekende aap-noot-mies-leesplankje hier in Stiens testte. Als je op het Sint-Vitusplein vóór het winkelpand van Edwin’s Gezonde Eetwinkel staat, zie je aan de westzijde de oude Sint-Vituskerk hoog boven het winkelpand uitsteken. Links zijn de winkelpanden van Bruna en het nieuwe winkelpand van de Aldi Markt en rechts de C1000-supermarkt en de speciaalzaak van ‘Sport 2000 Diepenmaat’. Het Sint-Vitusplein bestaat uit een wandelgebied en een bijzonder groot aantal parkeerplaatsen voor auto’s. Vóór de winkel staat de Peugeot-bedrijfswagen van Edwin’s Gezonde Eetwinkel.

Multicultureel
Deze winkel wordt gerund door het echtpaar Edwin & Tine Pijnacker. Edwin is een Fries en Tine komt uit Suriname. Tine haalt veel inspiratie uit multiculturele recepten, maar ze maakt ook graag Hollandse gerechten, zoals stamppot en snert. Het winkeliersechtpaar wilde in Stiens een bijzondere en innovatieve groentewinkel beginnen met uitstekende kwaliteitsproducten en nieuwe trends.

Vol Smaak
De Gezonde Eetwinkel is aangesloten bij ‘Vol Smaak’. Vol Smaak is het kwaliteitskeurmerk waar smaakbeleving centraal staat. Vol Smaak-producten zijn bewust verbouwd; ze bevatten essentiële voedingsstoffen en ze smaken zoals ze behoren te smaken. Alle verkochte groente en fruit heeft dit kwaliteitskeurmerk en is afkomstig van vaste leveranciers die voldoen aan dit keurmerk. De artikelgroepen waarvoor je als consument terecht kunt bij Edwin’s Gezonde Eetwinkel zijn:

• Groente en Fruit;
• Rauwkostsalades;
• Gesneden groenten;
• Kant-en-klare maaltijden;
• Noten en Zuidvruchten.

Lekker, Eerlijk en Gezond
Een aantal AGF-detaillisten (Aardappelen, Groente, Fruit) is onlangs begonnen met dit thema 'Vol Smaak'. Onder dit thema staat elke week één soort groente en één soort fruit in het zonnetje. De 'Vol Smaak'-producten voldoen aan de volgende voorwaarden, die alle drie in het logo ook zo worden genoemd. Deze producten zijn:

• Lekker: vol smaak, zoals het behoort te smaken;
• Eerlijk: er wordt samengewerkt met telers uit de regio en daarnaast met speciaal geselecteerde buitenlandse vaste telers, die rechtstreekse aanvoeren en die hun product verbouwen met volop aandacht voor mens en natuur;
• Gezond: de verkochte groenten en fruit bevatten veel essentiële voedingsstoffen voor ons lichaam.

Afsluiting Leergang Onderwijskwaliteit en Accreditatie

4e sessie van de leergang Onderwijskwaliteit en Accreditatie

Maandag 5 maart 2012

Vierde sessie

In Utrecht woon ik vandaag samen met een collega van de afdeling Quality Assurance van het Corporate Office van Stenden Hogeschool de vierde, afsluitende bijeenkomst bij van de vierdaagse leergang ‘Onderwijskwaliteit en Accreditatie’, die in het eerste kwartaal van dit kalenderjaar wordt aangeboden door het Studiecentrum voor Bedrijf en Overheid. In de eerste sessie stond de Wetgeving inzake Accreditatie centraal, in de tweede sessie de Kritische Reflectie voor een visitatie en in de derde sessie de Samenwerkende Professionals in een kennisorganisatie. De afsluitende bijeenkomst van vandaag is bedoeld om te komen tot een meer integratieve benadering van de afzonderlijke thema’s van de voorgaande drie sessies.

Topics

Ter voorbereiding op deze sessie van vandaag is aan ons als cursisten door de SBO-leergang-coördinator Mathieu Moons gevraagd een vijfminuten-presentatie voor te bereiden, waarin we kort reflecteren op hetgeen we in de voorgaande drie sessies hebben gedaan. Met die presentaties beginnen we vandaag de bijeenkomst. Alle deelnemers  presenteren kort en op eigen wijze wat in de voorgaande sessie is gedaan en geleerd, waarbij ook ruimte is om de leergang te beoordelen en/of aan te geven wat je aan de leergang hebt gehad en/of welke vragen of welke kwesties vanuit je eigen werkpraktijk nog resteren. Enkele zaken die in deze 5minuten-presentaties aan de orde komen, zijn bijvoorbeeld:

• Als kwaliteitszorg teveel een hobby is geworden van het management, laten we dan proberen om de kwaliteitszorg van het onderwijs weer op opleidingsnivo te krijgen.
• Na zoveel jaren gewerkt te hebben met het vorige accreditatiestelsel kan het toch niet zo zijn dat het nivo en de toetsing van opleidingen in het hoger onderwijs onder de maat is, en als het zo is dat die mening wel een onderdeel is geworden van de actuele angstcultuur, dan moeten instellingen voor hoger onderwijs die angstcultuur nu zelf doorbreken.
• Als docent vraag je je af welke werkprocessen je nu allemaal moet vastleggen en hoe je jezelf zover krijgt dat je dat ook gaat zien als iets van jezelf.
• Het is leuk om een visitatiecommissie te overtuigen van de kwaliteit van je opleiding, maar durf daarbij vooral ook eerlijk te zijn.
• Naarmate de docenten die afkomstig zijn uit de beroepspraktijk langer docent zijn, zie je bij hen een toename aan onderwijservaring, maar daar staat dan wel een afname van contact met het werkveld tegenover.

Spanning

Als alle vijfminuten-presentaties zijn geweest, maken we een nieuwe ronde, waarbij alle cursisten aangeven wat hen in de presentatie van één van de medecursisten is opgevallen of waar men een vraag of een opmerking bij wil plaatsen. Na een korte pauze krijgen dan de drie aanwezige docenten van de vorige drie bijeenkomsten de gelegenheid om ook kort te reageren op wat ze in het programmadeel vóór de pauze van ons hebben gehoord. Docenten Peter Kwikkers, Pieter Mostert en Paul van Deursen komen ieder tot een reactie vanuit hun eigen expertise, rondom de vier door hen geformuleerde vier items: low trust, stelsel, vastleggen en eerlijk. Genoemd wordt bijvoorbeeld dat er spanning bestaat tussen:

• Enerzijds Interne Kwaliteitszorg (audits) en anderzijds Externe Kwaliteitszorg (inspectie en NVAO);
• Enerzijds Verbeteren (overtuigen) en anderzijds Beoordelen (bewijzen);
• Enerzijds Interne Kwaliteitszorg en anderzijds Verbeteren;
• Enerzijds Externe Kwaliteitszorg en anderzijds Beoordelen.

Bovenstaande spanning leidt ertoe dat het hoger onderwijs steeds meer verkrampt. We zijn er niet over uit of die spanning op afzienbare termijn zal afnemen, of wellicht nog erger wordt. Het zou kunnen zijn dat de ‘ellende’ (want zo werd het genoemd) nog groter wordt als door de invoering van de ‘overheidsbekostiging op excellente kwaliteit van het hoger onderwijs’ de bestuurlijke druk in en op het onderwijs nog hoger wordt.

Werkprocesbeschrijving

Een ander item waarover in deze bijeenkomst wordt gesproken, is het vastleggen van bijvoorbeeld werkprocessen. Veel in het hoger onderwijs is niet vastgelegd. 

• Nog weinig kom je bijvoorbeeld opdrachtbeschrijvingen tegen van werkopdrachten waarmee docenten in onder andere onderwijsontwikkeling aan de slag gaan.
• Veel docenten hanteren een eigen lijst van inlevercriteria van opdrachten, terwijl je er ook voor zou kunnen kiezen om als opleiding één set inlevervoorwaarden voor opdrachten te produceren.
• Handleidingen voor studenten zijn vaak wel beschikbaar, maar waar zijn de handleidingen voor docenten?

Dat er nog meer op schrift kan worden vastgelegd in het hoger onderwijs, is duidelijk, maar waar ligt de grens van wat al dan niet tenminste moet worden vastgelegd?

“Weg met Prince II-modellen”, wordt geponeerd. Die zijn veel te gedetailleerd voor het onderwijs. Processen moeten op hoofdlijnen wèl worden beschreven. Binnen die beschreven werkprocessen moeten docenten dan hun professionele ruimte pakken. Je moet wel proberen om protocollen op schrift te zetten; niet te gedetailleerd, maar je moet wel netjes de dingen vastleggen.

Gespreksitems
Na een korte pauze resteert nog een groot aantal zaken die onze aandacht vragen in deze leergang. Een aantal zaken die vandaag nog de revue passeren, zijn bijvoorbeeld:

• Wàt moeten we doen en hóe moeten we het realiseren dat het eigenaarschap van diverse zaken weer terug wordt gegeven aan wie de ware eigenaar zijn van die zaak;
• Hoe borgen we in de volle breedte de kwaliteit van onderwijsactiviteiten die studenten buiten de hogeschool verrichten, bijvoorbeeld bij een stage of bij een studentenuitwisseling met een buitenlandse hogeschool of universiteit;
• Wanneer is sprake van ‘High Trust’ en ‘Low Trust’, en hoe ga je daar in die situatie mee om?
• Hoe voldoe je toch aan de ‘Body of Skills and Knowledge’ van de specifieke opleiding waarin de student afstudeert, als je het gegeven onderwijs vergaand hebt gedifferentieerd, tot soms op individueel studentnivo?

Gestapelde subjectiviteit
De laatste kwestie die we bespreken, betreft de hiërarchisch opeenvolgende vereisten die in het hoger onderwijs gelden voor wat betreft de kwaliteit waaraan het hoger onderwijs moet voldoen. Zo moet  het hoger onderwijs tenminste voldoen aan het gestelde in de ‘Wet op het Hoger Onderwijs en het Wetenschappelijk Onderzoek’ (WHW). Op grond van de inhoud van die Wet en daarbij uitgaande van wat nationaal en internationaal geldt als kwalitatief goed hoger onderwijs, hanteert de Nederlands-Vlaamse Accreditatie Organisatie (NVAO) haar NVAO-beoordelingskaders bij het beoordelen van instellingen en bij het accrediteren van opleidingen in het hoger onderwijs. De in het Nederlandse hoger onderwijs nog steeds functionerende Visiterende en Beoordelende Instanties (VBI) beoordelen de kwaliteit van de gevisiteerde opleidingen op grond van hun operationaliseringskaders, die zijn afgeleid van die NVAO-beoordelingskaders. En vervolgens gaan visitatiecommissieleden op grond van hun eigen referentiekaders op hun beurt nog weer aan de slag met hun eigen uitwerking van die operationaliseringskaders van de VBI’s. Zo stapelen de diverse opvattingen over kwaliteit van hoger onderwijs zich op en hebben opleidingen van hogescholen en universiteiten zich tot die  (hier en nu zo genoemde) ‘gestapelde subjectiviteit’ te verhouden, om uiteindelijk weer voor accreditatie in aanmerking te komen.

Bestuurlijk overleg
En als dat dan in een kritische context leidt tot onenigheid tussen twee of meer van bovenstaande partijen, kun je het maar beter niet op een juridische zaak laten aankomen, want uiteindelijk zal de rechter de gang van zaken slechts marginaal toetsen. Dan kun je beter als hogeschool een stap eerder in zogenoemd Bestuurlijk Overleg treden met de NVAO, om te bespreken op welke gronden de NVAO bijvoorbeeld in redelijkheid tot een goed oordeel heeft kunnen komen. En nog veel beter is het om in het stadium daarvóór met de visitatiecommissie het gesprek aan te gaan om te bespreken welke beoordelingscriteria visitatiepanelleden hebben aangelegd om tot een kwaliteitsoordeel over de opleiding te komen. Als dat niet meer kan op de visitatiedag zelf, zal dat in de fase moeten waarin het visitatierapport door de visitatiecommissie wordt geschreven. In zo’n geval zou het wel eens aanbeveling kunnen verdienen om in die fase een onafhankelijke derde partij in de onderhandelingen te betrekken, om neutraal in beeld te krijgen waar partijen elkaar beter zouden kunnen gaan verstaan inzake het geconstateerde verschil in visie en inzicht.

Zondag Reminiscere

Zondag 4 maart 2012

Rechtsboven de kaars van Ameland in De Hege Stins

Introïtus
De verschillende zondagen van de Vastentijd hebben een eigen naam. De eerste vijf zondagen van de Veertigdagentijd ontlenen hun naam aan de beginwoorden van het zogenoemde ‘introïtusgezang’, het gezang dat in de Rooms Katholieke kerk door het koor wordt gezongen bij binnenkomst van de priester. Het eerste woord van het ‘introïtus’ geeft vaak de naam aan van de zondag. Zo noemden we vorige week de eerste zondag van de Veertigdagentijd: ‘Zondag Invocabit’.

Barmhartigheid
Vandaag - de tweede zondag van de 40dagentijd - noemen we “Zondag Reminiscere’.
Het Latijnse woord Reminiscere betekent: 'Gedenk uw barmhartigheden'.
Reminiscere wordt genoemd naar de eerste woorden uit de Introïtus voor deze zondag:

"Reminiscere miserationum tuarum Domine
et misericordiarum tuarum quia a saeculo sunt"

Deze eerste woorden verwijzen naar de Bijbeltekst van Psalm 26 vers 6, waarin volgens De Nieuwe Bijbelvertaling staat:

“Denk aan uw barmhartigheid, Heer,
aan uw liefde door de eeuwen heen.”

Vredeslicht
Aan het eind van de ochtendkerkdienst in De Hege Stins te Stiens vertelt onze voorganger ds. Gerrit Wessels vandaag dat hij in de afgelopen week samen met een Leeuwarder ouderling de Protestantse Gemeente van Ameland heeft gevisiteerd. Tijdens die visitatie kwam aan de orde dat een van Ameland naar Canada geëmigreerde kerkganger tijdens een bezoek vanuit Canada aan Ameland terugkwam met een kaars van haar kerkelijke gemeente in Canada. Deze kaars symboliseerde het doorgeven van het licht en de vrede van haar Canadese gemeente naar de Amelander gemeente. Het gebruik van het doorgeven van een kaars van licht en vrede was afkomstig van een Russische kaars, die ooit op die wijze vanuit Rusland naar de overzijde van de Atlantische Oceaan werd meegegeven.

Ameland groet Stiens
Dominee Wessels kreeg vorige week tijdens de visitatie een dergelijke kaars mee van Ameland naar Stiens, om die hier bij ons in de kerk te ontsteken. Onze predikant steekt vanmorgen dan ook die Amelander kaars aan aan onze Paaskaars, die wij vóór in de kerk op het liturgisch centrum hebben staan. Door dominee Wessels wordt dan de brandende kaars geplaatst op de avondmaalstafel op het liturgisch centrum, als groet van de Amelander kerk aan de kerk in Stiens.

Ik herinner me dat we een dergelijke vurige lichtgroet ook al eens kregen van de kerkelijke gemeente van het Friese Goutum, tijdens het Pinksterfeest in het jaar 2009.

The Little Friend

Zaterdag 3 maart 2012

Cover van 'De kleine vriend'

De kleine vriend

Voor mijn verjaardag van het jaar 2003 kreeg ik de in dat jaar uitgegeven editie van de roman “De kleine vriend’, geschreven door de Amerikaanse schrijfster Donna Tartt. De oorspronkelijke versie verscheen met als boektitel ‘The Little Friend’ en werd in het Nederlands vertaald door Christien Jonkheer, Barbara de Lange en Babet Mossel. In het boek zitten een aantal korte vertaalfragmenten van Paul Claes, Peter Verstegen en Driek van Wissen. De eerste editie van de Nederlandse vertaling verscheen in het jaar 2002. Studio Jan de Boer verzorgde het omslagontwerp, met een omslagillustratie van Geoff Spear. Paul Claes vertaalde één van de boekmotto’s (een citaat van Thomas van Aquino) als volgt:

‘En toch is

de geringste kennis over de hoogste dingen

te verkiezen boven

de betrouwbaarste kennis over de geringste dingen’.

Tragische kindermoord

In een kleine stad in Mississippi groeit Harriet Cleve Dusfresnes op, geplaagd door de moord op haar negen jaar oudere broertje, dat opgehangen aan een boom in hun tuin werd gevonden toen zij nog een baby was. Robins moordenaar is nooit gevonden, noch heeft de familie het verlies ooit kunnen verwerken. Met een vader die gescheiden leeft van de familie en een moeder die uitgeschakeld en verlamd is door verdriet, leeft Harriet grotendeels in de wereld van haar eigen verbeelding: eenzaam en alleen - zelfs in het gezelschap van haar oudere zusje, die nimmer meer in staat zou zijn op te roepen wat zij op die verschrikkelijke dag had gezien, en van haar oudere tantes, voor wie de tragedie een grote klap is geweest. Maar voor Harriet is Robin ook de schakel met de gelukkige tijd van vroeger, die ze kent van foto's en verhalen, en dus besluit ze in de zomer van haar twaalfde jaar zijn moordenaar te vinden en revanche te nemen, gedeeltelijk in bondgenootschap met haar vriendje Hely.

Een verloren jeugd

Geladen met zinderende spanning is ‘De kleine vriend’ een verhaal over een verloren jeugd. Het is een ambitieuze, adembenemende roman, die vlijmscherp de paradoxen in onze moraal en in de menselijke zwakheden blootlegt. Donna Tartt toont in deze lijvige roman haar briljante vertelkunst.

Tweede roman

Donna Tartt is in 1963 in de Amerikaanse staat Mississippi geboren. Ze studeerde klassieke talen en filosofie aan Bennington College in Vermont. Op 29-jarige leeftijd debuteerde ze met haar boek ‘De verborgen geschiedenis’ (1992), waaraan ze acht jaar werkte. ‘De kleine vriend’ is haar tweede roman. Deze tweede roman beleefde in Nederland de wereldpremière!

Donna Tartt:

• Jesus is calling …. by the portals he’s waiting and watching…
• Wat voor misdrijf precies, of door wie begaan, daarover tastte iedereen in het duister.
• De meeste mensen werden nu eenmaal niet graag herinnerd aan de dood of aan narigheid.
• Zonder doel zijn we immers niet gemotiveerd. Want een doel zorgt ervoor dat we ons concentreren op de dingen die van belang zijn.

Ruben de Boer exposeert bij Talant in Stiens

Vrijdag 2 maart 2012

Rozen, schilderij van Ruben de Boer

Wonen, werken, schilderen en exposeren
Tot 6 maart 2012 exposeert Ruben de Boer enkele van zijn schilderijen in het hoofdgebouw van Talant in Stiens. Ruben woont en werkt in Talant, de Stienser instelling voor zorg en ondersteuning. Eén keer in de twee weken gaat hij naar het schilderatelier van Caro Kroon - een kunstenares in Leeuwarden - om daar te schilderen. Hij maakt een grote verscheidenheid aan schilderijen: van bijvoorbeeld bekende Nederlandse artiesten, van draakachtige wezens, maar ook van bloemen, zoals bijgaand Ruben de Boer zijn schilderij "Rozen'.

Exposeren op zijn werkplek
Tijdens werkdagen kun je Ruben zijn kunstwerken bekijken op de expositie in het restaurant aan de Ieleane in Stiens. Dit restaurant is ook de werkplek van Ruben de Boer. Op 21 februari 2012 heeft Ruben zijn schilderijententoonstelling zelf op feestelijke wijze geopend. Soms krijgt Ruben een opdracht om een kunstwerk te maken. Een aantal van zijn creaties zijn te koop. De rest van de schilderijen blijft in eigen bezit, want dat zijn de schilderijen die Ruben graag zelf wil houden.

Vrije Universiteit, gewoon bijzonder

Donderdag 1 maart 2012 

Cover van het boek 'Vrije Universiteit, gewoon bijzonder'

Wetenschappelijke zekerheid en gelovige verwondering
In het jaar 2003 gaf de Dienst Communicatie van de Vrije Universiteit het boek 'Vrije Universiteit, gewoon bijzonder' uit. Het fraai vormgegeven boek is geproduceerd naar een grafisch ontwerp van het Audiovisueel Centrum van de Vrije Universiteit/VU-medisch centrum. Het is een VU-boek over 'Een bijzondere universiteit waar wetenschappelijke zekerheid en gelovige verwondering elkaar aanvullen.'

Inspirerend, vernieuwend en betrokken
De Vrije Universiteit (VU) wil fungeren als platform voor discussie over de relatie tussen wetenschap, levensbeschouwing en samenleving. De VU probeert haar bijzondere karakter te realiseren in de dagelijkse praktijk van onderwijs, onderzoek en maatschappelijke dienstverlening. Voortbouwend op de christelijke traditie hecht de VU grote waarde aan het begrip 'betrokkenheid'. De VU wil 'Inspirerend, vernieuwend en betrokken' zijn. Reeds bij de oprichting in het jaar 1880 beoogde de (mede)oprichter - theoloog en staatsman - dr. Abraham Kuyper al de doorgroei naar een volwaardige universiteit, die 'vrij van kerk en vrij van staat' moest zijn, ofwel 'vrij van kerkelijke curatele en vrij van staatsvoogdij'. Nu, al bijna 132 jaar na de oprichting, is de Vrije Universiteit gelegen op de zogenoemde Amsterdamse 'Zuidas', waar het nationale en internationale bedrijfsleven de functie van dit stadsdeel samen met de VU als kenniswijk versterkt.

VU-medewerkers aan het woord
Na de inleidende teksten over bovenstaande karakteristieken van de VU vertellen de volgende VU-medewerkers hun verhaal:

• Jan Willem Sap: "Essentieel is dat iedere student een uitspraak doet of een mening geeft";
• Caren van Egten: "Rituelen zijn van waarde";
• Neria Oostra en Adem Kotan, afkomstig uit respectievelijk Colombia en Turkije; de 'Nieuwe wereldverbeteraar';
• Mari-José Broeckx als directeur Personeel en Organisatie: "ik vind dat je hard moet zijn op de inhoud en op de prestaties, maar zacht in de relatie en met mensen; mensen zijn de goudklompjes van deze universiteit";
• Hans Reinders, die onderzoek doet naar de ethiek van de zorg voor verstandelijk gehandicapten: "Als zorgers handelen vanuit hun betrokkenheid, gaan ze beter met hun cliënten om;
• Floor Stam over het ontrafelen van fundamentele processen: "Wetenschappelijk onderzoek wordt teveel afhankelijk gemaakt van eventuele toepassingen";
• Herman Baartman, als directeur van het Amsterdams Centrum voor Kinderstudies: "Het is goed te bedenken dat het doorgaans de ouders ook pijn doet dat ze als ouder falen";
• Amakouchi Mimoun, werkzaam in de spoelkeuken van het Wis- en Natuurkundegebouw: "Misschien komen mijn kinderen over een paar jaar hier op de VU studeren; dat zou leuk zijn";
• Else Jacobs, die vervroegd met pensioen is gegaan en regelmatig cursussen volgt bij het Hoger Onderwijs voor Ouderen aan de VU: "Ik wil nieuwsgierig gemaakt worden";
• Desmond Germans, die promotie-onderzoek doet naar interactieve visualisaties in virtual reality: het is "Meten in een niet-bestaande wereld";
• Carel Blotkamp: "Op dit moment doe ik onderzoek naar de mythevorming rondom het laatste kunstwerk van een kunstenaar".

Kunst, cultuur, sport en vereniging
Daarna volgt enige informatie over het VU-Cultuurcentrum Griffioen, waar de VU naast alle onderwijs- en onderzoeksactiviteiten ook kunst, cultuur en sport aanbiedt. Dit boek sluit af met een paragraaf over de VU-vereniging, de in het jaar 1878 opgerichte Vereniging voor christelijk wetenschappelijk onderwijs, die zich tot doel stelt om wetenschappelijk onderzoek en onderwijs ten dienste van de samenleving te bevorderen en bezinning te stimuleren over vraagstukken rondom wetenschap en samenleving.