Sjaloom - Vrede van God

Donderdag 11 juli 2013

Sjaloom uit Stiens; voor u, voor jou en voor mij

 













Kindernevendienst
Ook afgelopen zondag gingen de kinderen tijdens de kerkdienst in de Sint-Vituskerk van Stiens naar de Kindernevendienst.
Voorafgaand aan de verkondiging wandelen de kinderen van de basisschool met hun Kindernevendienstleiding de kerkzaal uit, om in een andere ruimte een speciaal kinderprogramma te volgen, dat parallel loopt aan de doorgaande kerkdienst in de kerkzaal.

Sjaloom
Na de preek komen de kinderen weer terug in de kerkzaal, om het laatste gedeelte van de kerkdienst samen met hun ouders nog bij te wonen. De Kindernevendienstkinderen wandelen tussen de rijen kerkbanken en stoelen naar voren, om weer plaats te nemen bij hun ouders.
Deze keer hebben de kinderen gekleurde briefjes in de hand. Tijdens het tussen de rijen naar voren lopen, delen deze kinderen die briefjes uit aan de volwassenen in de kerkzaal. Ook ik krijg zo'n briefje aangereikt. Alstublieft!
Dank je wel!
Het blijkt een vakantiegroet te zijn. De kinderen en de Kindernevendienstleiding wensen ons tijdens onze zomervakantieweken: 'Sjaloom; de Vrede van God'.

Vrede van God geef je door
De 'Vrede van God' is iets om vooral ook door te geven aan anderen.
De kinderen van onze kerkelijke gemeente gaven ons afgelopen zondag daartoe het goede voorbeeld.
En 'goed voorbeeld doet goed volgen', zo luidt het spreekwoord.
Dan kan en wil ik niet achterblijven, dus of je nu wel of niet op vakantie gaat:

ik wens je Sjaloom, de Vrede van God.

Bewaakte Rollator-stalling

Zondag 7 juli 2013 

De rollator-stalling bij de Sint-Vituskerk van Stiens

De terp op en de kerk in
De Hege Stins wordt momenteel verbouwd, dus alle kerkdiensten van de Protestantse Gemeente (PKN) van Stiens worden gedurende de zomermaanden gehouden in ons andere kerkgebouw: de Sint-Vituskerk.
Samen met Durkje en mem gaan we vanmorgen op deze zonnige zondagochtend ter kerke in deze eeuwenoude dorpskerk van Stiens. Gedrieën klimmen we de kerkterp op om door de oude kerkdeur het kerkgebouw te betreden.
Vanuit het hele dorp en van rondom Stiens komen de kerkgangers af op deze kerkdienst, die vanmorgen zal worden geleid door mijn Stenden-collega dominee Rein Veenboer, die in Leeuwarden studentpastor is voor alle drie Leeuwarder hogescholen. Jong en oud arriveert bij de kerk, op de fiets, in de auto of wandelend, de kinderen in behendige beweging en de oudere gemeenteleden voorzichtig manoeuvrerend over de veranderende ondergrond buiten (grind en steen) en binnen (stenen vloer) de kerk.

Kerkgang voor jong en oud
Buiten - bij de ingang van de kerk - staat een delegatie van onze kerkenraad en de koster om alle kerkgangers die de kerkdienst gaan bezoeken hartelijk welkom te heten. Naast de ingang van de kerk zie ik een rij van zes rollators staan, keurig in het gelid langs de oude kerkmuur. Onze oudere gemeenteleden die niet meer zo goed ter been zijn, zijn met hun rollator langzaam de kerk-terp op gelopen, en stalden hun rollator buiten, alvorens ze zonder deze loophulpmiddelen het kerkgebouw betraden.
Als ik de kerkenraadsleden en de koster erop wijs dat deze gelegenheidsparkeerplaats voor rollators toch ook wel een prachtig gezicht en een prima oplossing is, grapt één van de diakenen: 'Ja, dit is onze bewaakte rollator-stalling'.

Mollema Mechanisatie in Stiens

Zaterdag 6 juli 2013

Bedrijfspand en bedrijfswagens van Mollema Mechanisatie in Stiens

Verhuisd naar de Truerderdyk

Reeds vele jaren is het bedrijf ‘Mollema Mechanisatie’ gevestigd in Stiens. In het jaar 2009 is dit mechanisatiebedrijf binnen Stiens verhuisd van de Lutskedyk naar de Truerderdyk, geleden naast de voormalige spoorbaan van het Dockumer Lokaeltsje, die Stiens vroeger doorsneed.

Met dit huidige, veel groter pand heeft men meer mogelijkheden om de klant beter van dienst te zijn. Mollema Mechanisatie beschikt nu over een ruime, goed uitgeruste werkplaats, een uitstekend magazijn, vakkundige monteurs en een prima 24-uurs service.

Constructie

Ook voor speciaal constructiewerk, voor fruitteelt-machines of voor bijvoorbeeld het testen van je tractor ben je bij Mollema aan het goede adres. Of je nu de goals van je waterpoloclub wilt laten repareren, of een speciaal op maat gemaakte hydraulisch bedienbare koeien-loopbrug wilt hebben; Mollema Mechanisatie maakt het allemaal.

Stalinrichting

Men biedt hier ook een compleet leveringsprogramma van Stalinrichting aan, waarin alle componenten de verdiende aandacht krijgen, zoals bijvoorbeeld: ligcomfort, voeren, cow handling, hygiëne en klimaat. Mollema adviseert je graag over de mogelijkheden voor stalinrichting, en helpt je graag om ervoor te zorgen dat je vee in een nieuwe, veilige omgeving komt te staan.

Reparatie en montage

Naast contructiewerk kun je bij Mollema Mechanisatie ook terecht als bijvoorbeeld je roosterschuifkabel of je touw- of kettingschuif defect is. Omdat deze apparatuur continu inzetbaar moet zijn, is een snelle reparatie gewenst, waarin Mollema voorziet.

En voorts, alles voor je stal - van lichtnok tot mestschuif – kan los worden geleverd of compleet worden gemonteerd.

Rondje accreditatie rond het IJsselmeer

Dinsdag 2 juli 2013 

Hogeschoolvestiging van Inholland in Den Haag

Resonansgroep Inspectie Hoger Onderwijs
Vanmorgen zijn we voor de vierde en laatste maal bijeen als Resonansgroep voor de Inspectie van het Hoger Onderwijs. We vergaderen wederom in het kantoor van de Inspectie voor het Onderwijs in Utrecht. De Inspectie heeft een Resonansgroep geïnstalleerd, bestaande uit vertegenwoordigers van verschillende belangenorganisaties, zoals de Verenigingen van instellingen voor bekostigd en onbekostigd Hoger Onderwijs (universiteiten en hogescholen), Evaluatieburo's, het Interstedelijk Studenten Overleg, en ik vertegenwoordig de medewerkers(docenten)belangen namens CNV-Onderwijs.

Kwaliteit Nederlands Accreditatiestelsel
In opdracht van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap houdt de Inspectie van het Hoger Onderwijs toezicht op de kwaliteit van het Nederlandse Accreditatiestelsel in het Hoger Onderwijs. In het kader van die toezichtstaak doet de Onderwijsinspectie in de eerste helft van dit jaar een onderzoek naar de kwaliteit van het huidige Accreditatiestelsel voor hogescholen en universiteiten. Als Resonansgroep adviseren we de Onderwijsinspectie tijdens dit onderzoeksproject op onderdelen zoals de opzet van het onderzoek, de onderzoeksvragen en op het onderzoeksrapport.

Feedback op concept-Inspectierapport
Vanmorgen komen we bijeen om het concept van het onderzoeksrapport te bespreken, waarin de uitkomsten van het onderzoek staan geschreven op het gebied van bijvoorbeeld onafhankelijkheid, deskundigheid, betrouwbaarheid, validiteit, zorgvuldigheid, kwaliteitsborging, stimulerende werking, transparantie, accreditatielasten, dekking en wettelijke vereisten. Daarnaast bespreken we de vijf uitgangspunten bij de invoering van dit nieuwe stelsel en tenslotte nog zaken als conclusies, aanbevelingen, beschouwing en vervolgtoezicht.
Naar verwachting zal in september 2013 het Inspectieonderzoek worden gepubliceerd.

Rondje IJsselmeer
Vanmorgen ben ik vanuit Stiens via Flevoland naar het Inspectiekantoor in Utrecht gereden. 
Als daar de vergadering van de Resonansgroep is afgelopen, rijd ik na het middaguur vanuit Utrecht naar Den Haag, om daar naar een volgende bijeenkomst te gaan in hogeschool Inholland. 
Aan het eind van de middag rijd ik dan van Den Haag via de Afsluitdijk naar Stiens. 
Daarmee is het rondje rond het IJsselmeer weer rond.

Hersteltrajecten Accreditatie
Het nieuwe Accreditatiestelsel dat wij vanmorgen bij de Onderwijsinspectie bespraken, heeft een verbeterfunctie in zich. Eén van de maatregelen die in dat stelsel kan worden genomen, is dat aan een hogeschool-opleiding een hersteltraject kan worden toegekend, indien de kwaliteit op een accreditatiestandaard niet aan de maat blijkt te zijn tijdens een visitatie.
Enkele hogeschoolopleidingen in Nederland hebben door de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO) inmiddels zo'n verbetertraject toegekend gekregen en zijn nu druk in de weer om op een nader overeengekomen tijdstip aan te tonen dat de beoogde verbeteringen op dat beoordelingsmoment zjn gerealiseerd.

Hogescholen-intervisiegroep Hersteltrajecten
Omdat dergelijke hersteltrajecten in het hoger onderwijs nieuw zijn, hebben een aantal kwaliteitszorgmedewerkers van hogescholen die al dan niet al in zo'n hersteltraject zitten, een kleine intervisiegroep opgericht, waarvan de groepsleden incidenteel bijeenkomen om het opstarten, het doorlopen en het afronden van zo'n hersteltraject met elkaar te bespreken, om zodoende van elkaar te leren en elkaar met raad bij te staan in de keuzes die in zo'n verbetertraject kunnen en moeten worden gemaakt.
In veel Nederlandse hogescholen en universiteiten wordt momenteel hard gewerkt aan de doorgaande kwaliteitsverbetering van het huidige hoger onderwijs. Alle extra inspanningen die hogescholen in dat kader momenteel getroosten, zullen er uiteindelijk toe bijdragen dat het Nederlandse hoger (beroeps)onderwijs goed is en in ruime mate voldoet aan de kwaliteitseisen die Anno 2013 en in de daarop volgende jaren aan het hoger onderwijs worden gesteld.

Accreditatielasten & Accreditatiebaten
Vandaag blijkt maar weer dat overal in het land - bij de Onderwijsinspectie, bij de NVAO, bij Evaluatieburo's, bij hogescholen en universiteiten en bij allerlei belangenorganisatie in het hoger onderwijs - kosten noch moeite worden gespaard om toekomstbestendig hoger onderwijs te ontwerpen, te ontwikkelen en te geven, dat voldoet aan de gestelde kwaliteitscriteria.

Naar Buiten over de Ubbergse Heuvelrug (11.2)

Zondag 30 juni 2013 

Durkje in de steile afdaling van de Duivelsberg

Grensstreek
Gisteren en vandaag lopen we het 11e wandel-weekend van de wandelgids 'naar buiten! - 25 wandel-weekenden'. Gisteren liepen we door de Ooijpolder (route 11.1) en vandaag over de Ubbergse Heuvelrug (11.2), beide in Gelderland. Het thema van deze twee wandelingen is: 'idyllisch wandelplekje aan de Waal'. De route die we vandaag lopen - genaamd 'Ubbergse Heuvelrug' - is een wandeling van 10 kilometer over bospaden door heuvelachtig en glooiend gebied in de Nederlands-Duitse grensstreek ten oosten van Nijmegen..

Malden
Eerst ontbijten we als familie bij Eelke & Ike. Als familie gaan we hier uiteen, met verschillende dagprogramma's met bijvoorbeeld kerkgang, paardrijden, racefietsen, wandelen en terugkeer naar huis. Halverwege de ochtend rijden Durkje en ik van Malden naar Beek, enkele kilometers ten zuiden van de rivier de Waal. We arriveren rond 10.30 uur bij het markante, monumentale bedrijfspand van de oude 'Gemeentelijke Electriciteitswerken Nijmegen', waar onze wandelroute vandaag begint. 

Beek
We beginnen met een stevige klim vanuit Beek in de richting van Berg en Dal. Vlak buiten de bebouwde kom verlaten we deze sterk stijgende weg, om via een smal wandelpaadje het Keteldal in te gaan. Iets verderop passeren we een oude wegwijzer, met daarop de teksten: 'Laat Vriendschap heelen, Wat Grenzen deelen'. Deze wegwijzer wijst links naar het nabije 'Duitschland' en rechts naar 'Nederland'. Verderop zien we hier een daar een oude stenen grenspaal staan.
We volgen nu de Natuurwandeling N70 door dit natuurgebied van de Gelderse Poort. De Ubbergse Heuvelrug waarover we wandelen, is onstaan tijdens de tweede IJstijd. De toen door de IJsselvallei oprukkende ijsmassa heeft het hier aanwezige stuwwallenlandschap op de lijn van Nijmegen naar Kleef gecreëerd.

Een Fries op de Duivelsberg
Het is een prachtig natuurgebied met sterk klimmende en dalende bospaden en af en toe uitzicht over glooiende weilanden en akkers. De hoogte varieert tussen ongeveer 20 en 90 meter boven NAP. We lopen langs een vallei met open weiden, die zijn afgezet met vlechtheggen van gevlochten wilgenhout.
Verderop beklimmen we het panoramapunt van de Duivelsberg en nog een eind verderop passeren we het pannenkoekenrestaurant Duivelsberg. We komen ook vlak langs de Nederlands-Duitse landsgrens. Met een grote lus gaan we verder door dit mooie bosgebied. Omdat in de beschrijving op een gegeven moment staat dat we in het bos rechts moeten, in plaats van links, komen we weer uit bij het restaurant Duivelsberg. We drinken hier een kop koffie en horen dan dat de eigenaar van dit restaurant een Fries is. Hier en daar hangen wandborden met Friese spreuken, en de toiletten voor 'mânlju' en 'froulju' laten ons beiden als Friezen in het Gelderse niets te raden over.

Terugreis
Voorbij dit restaurant zijn we snel weer op onze wandelroute en dan volgt een steile afdaling van de Duivelsberg. Aan de voet van de Duivelsberg gaan we via een bruggetje over een beek met een drassige beekbodem.
Voorbij het hoger gelegen Berglust zetten we de afdaling weer in, waarmee we even later weer terugkomen bij de houten wegwijzer, waar we vanmorgen het Keteldal in wandelden.
Ook hier bij de Van Randwijckweg staat ins ons routeboekje weer een verkeerde richting aangegeven. Wij weten dat we hier niet links, maar rechts moeten en vanaf dat punt nemen we de afdaling in de richting van Beek. Aan het eind van deze afdaling staat onze auto geparkeerd.
Vanuit Beek rijden we naar Drachten, waar we bij mem nog een kop koffie drinken en als we om 18.00 uur thuis komen in Stiens, heeft Pieter voor ons een heerlijke avondmaaltijd bereid, waar we gedrieën smakelijk van eten.

Naar Buiten in de Ooijpolder (11.1)

Zaterdag 29 juni 2013 

Wandelen door het struingebied langs de oever van de Waal bij Ooij

Ooijpolder
Vandaag en morgen lopen we het 11e wandel-weekend van de wandelgids 'naar buiten! - 25 wandel-weekenden'. Vandaag lopen we door de Ooijpolder (route 11.1) en morgen over de Ubbergse Heuvelrug (11.2), beide gelegen in de provincie Gelderland. Het thema van deze twee wandelingen is: 'idyllisch wandelplekje aan de Waal'. De route die we vandaag lopen - genaamd 'Ooijpolder' - is een wandeling van 9 kilometer over drassige paden aan de voet van de rivierdijk van de Gelderse Poort en over hooggelegen landweggetjes op de rivierdijken van de Ooijpolder.
Aan het eind van de ochtend rijden we van Stiens naar de mooie Ooijpolder, iets ten oosten van Nijmegen. We arriveren tegen 13.00 uur bij het Hotel-Huiskamercafé Oortjeshekken in Ooij, een monumentaal pand, gelegen achter de rivierdijk van de rivier de Waal.

Polderdijken
Na enige tijd aangenaam verpozen op het zonnige terras van Oortjeshekken, klimmen we over de rivierdijk naar het buitendijkse gebied van de Gelderse Poort, langs de Waal. In dit ruige natuurgebied van Staatsbosbeheer mag je overal wandelen; hier zijn geen paden aangelegd. In het eerste deel kun je nog over een smal paadje langs de rivier lopen, maar verder naar het oosten ontbreekt in dit struingebied ieder spoor en zoek je je eigen weg door de uiterwaarden. van de Waal.
Verderop steken we de rivierdijk over en dan lopen we langs het dorp Ooij naar de Kerkdijk, een hooggelegen landweggetje boven op de hier door de Ooipolder slingerende dijk. Daar passeren we twee wandelaars, waarvan één wandelaar voor het eerst experimenteert met het wandelen met een eenwielig bagagewagentje, waarvan twee handles aan beide heupen zijn bevestigd. Alle bagage komt dan op het wagentje in plaats van op je rug, maar je moet wel voortdurend het bagagewagentje achter je aan trekken. De man wil zo gaan wandelen in Frankrijk, vertelt hij ons.

Ooij
Links en rechts passeren we imposante oude boerderijen, die vroeger veelal zijn gebouwd op pollen of woerden, de hoger gelegen gronden, die niet onder water lopen als de rivier de Waal buiten zijn oevers treedt.
Na enkele kilometers komen we weer terug bij Ooij, waar we de dorpskerk, een visvijver en de Kasteelsche Hof passeren. Van dit oude kasteelcomplex resteren nog enige delen van de voorburcht. We zien onder andere nog het Gouverneurshuis, een verdedigingsmuur en de oude duiventoren hoog boven het landschap uitsteken. In een veel lager gelegen polderweide galopperen enkele paarden van deze huidige stalhouderij.
We passeren hier in Ooij ook een oude dorpskerk, die is gerenoveerd en verbouwd tot woning met bedrijfsruimte. We nemen een korte lunchpauze op een houten bank bij de grote visvijver van Ooij.

Weer mooi wandelweer
Voorbij Ooij lopen we langs de drassige Groenlanden in de richting van de Bisonbaai in de Gelderse Poort langs de rivier de Waal. Vroeger telde deze Ooijpolder acht steenfabrieken. De Bisonbaai is bijvoorbeeld ontstaan door de kleiafgraving ten behoeve van deze steenfabrieken.
Over het dijkweggetje komen we even na 15.00 uur weer terug bij Hotel Oortjeshekken, waar onze korte wandeldag vandaag eindigt.
Na een pauze bij Oortjeshekken rijden we met onze hier geparkeerde auto door naar Malden, waar we vanmiddag en vanavond in breder familieverband de verjaardag van Eelke vieren.
Na enkele koude en regenachtige dagen hebben we vandaag weer kunnen genieten van enige zon en een bijbehorende oplopende temperatuur: mooi wandelweer dus.

Na 40 jaar is Gods volk de woestijn voorbij

Zondag 23 juni 2013 

Zandbed onder de vloer van gewassen grindtegels

Vieren van de verbouwing
Vanmorgen zijn we als Protestantse Gemeente van Stiens gezamenlijk bijeen in De Hege Stins. Er is vanmorgen geen kerkdienst in de Sint-Vituskerk, omdat we vandaag als gemeente samen willen stilstaan bij de aanstaande ingrijpende verbouwing van De Hege Stins. Daarom zijn onze beide gemeentepredikanten Desirée Scholtens & Jaap Overeem in deze gemeenschappelijke ochtendviering de beide voorgangers.
Tijdens deze kerkdienst vragen we een zegen over de komende verbouwing van ons 40 jaar oude kerkgebouw, dat na vandaag gedurende de nu komende zomermaanden qua interieur een majeure metamorfose zal ondergaan, teneinde ons kerkelijk centrum voor de periode van de komende tientallen jaren weer up tot date te maken om nog vele jaren bijvoorbeeld samen te vieren, te zingen, te dienen en te geloven. Met dat vooruitzicht mag de aanstaande verbouwing alleszins als een feest worden gezien.

Geslaagd Benefietconcert
Gisteravond was hier in De Hege Stins een geslaagd Benefietconcert voor en door gemeenteleden - jong en oud - waarbij de opbrengst van dit feestelijk concert was bestemd voor de verbouwing en de modernisering van het Jeugdhonk in De Hege Stins. De Ouderling van Dienst maakt vanmorgen bij aanvang van de kerkdienst bekend dat dit succesvolle Benefietsconcert gisteravond ruim € 1.600,- heeft opgeleverd, zowaar een prachtig bedrag, dat de jeugd van onze gemeente in ons Jeugdhonk ten goede zal komen. 

Wat houd ik van Uw huis
De themadienst voor de verbouwing van vanmorgen staat geheel in het teken van de facelift die De Hege Stins zal ondergaan. Bijpassende liederen zoals het aanvangslied 'Wat hou ik van Uw huis' en het slotlied 'Wij trekken steeds verder' zijn door de liturgen zorgvuldig geselecteerd voor dit doel.
De beide voorgangers benadrukken in hun twee-preek de noodzaak om op gestelde tijden ook eens iets los te laten, van wat haar verhaal en waarde voor het gros van de gemeente in de loop van de afgelopen gemeentejaren heeft verloren, maar daarbij ook benadrukkend dat je zorgvuldig mag koesteren wat haar verhaal en waarde in het verleden heeft behouden en waarvan we vinden dat het ook nog toekomstbestendig is. Zo blijven we ook in de komende jaren graag dichtbij de bron, bij Gods Woord, de Bijbel, waarvan de verhalen al duizenden jaren haar waarde hebben bewezen en ook in de komende jaren allicht nog 'houdbaar' zullen blijken; daar hebben dan alle vertrouwen in.

Dus, die Bijbel, die houden we erin - ook na de verbouwing.

En tijdens de verbouwing gaat Gods Woord gewoon door.

Gods volk trok 40 jaar door de woestijn

Vanaf morgen zal het kerkgebouwinterieur worden gestript. De immense vloer van gewassen grindtegels gaat er na 40 jaar uit. Met de kinderen van de Kindernevendienst wordt tijdens de kerkdienst vanmorgen even een kijkje genomen op de plaats waar alvast zo'n grote tegel uit de vloer is gehaald. Eén van de kinderen mag in de kerkzaal even graven in het zandbed dat onder de tegelvloer ligt.

Aan het eind van de kerkdienst wordt voorafgaand aan het gebed na de verkondiging van de 40 jaar oude tegelvloer en van de nieuwe tegelvloer één tegel naar voren gehaald en op het liturgisch centrum rechtop tegen de viertafel gezet. Dan wordt gedankt, en gebeden, waarbij ook Gods Zegen wordt gevraagd op de aanstaande verbouwing; dat die in goede orde en zonder ongelukken mag plaatsvinden.

Aan het eind van de kerkdienst wandelen de kerkgangers zingend onder orgelspel de kerkzaal uit. Een peuter neemt dan de gelegenheid te baat om snel naar het zandgat in de tegelvloer te lopen, om daar met een kleine schep alvast enkele scheppen vol zand uit het tegelgat te scheppen. Hij zou eigenlijk morgen eens even terug moeten komen, want als morgen de hele tegelvloer van de kerkzaal is verwijderd, zal de bodem van de kerkzaal één kolossale zandbak zijn, voor zo'n peuter zal dat dan gelijken als een uitgestrekte zandwoestijn, waar 40 jaar lang Gods volk vertoefde.

Dienst van ingebruikname na de verbouwing
Tot en met eind september 2013 zullen al onze kerkdiensten worden gehouden in de Stienser Sint-Vituskerk.
Pas op 6 oktober 2013 zal dan de tijdens onze Startzondag 2013 de feestelijke heropening worden gevierd van het dan geheel gemoderniseerde kerkgebouw van De Hege Stins. Dan mogen we vanaf die dag genieten van onder andere gereinigde muren en van geheel nieuw meubilair op een nieuwe vloer van de kerkzaal.

Het Jacobspad van Wittewierum naar Groningen

Zondag 16 juni 2013

Vlak vóór de bebouwde kom van Garmerwolde

Noar stad tou
Vanmorgen om 7.30 uur rijden Durkje en ik Stiens uit, richting Wittewierum, een dorpje achter de stad Groningen. Om 8.30 uur parkeren we onze auto bij de kerk van Wittewierum en wandelen we verder over het Groningse Jacobspad, vanaf de plaats waar we de vorige keer onze dagtocht stopten. We zijn van plan vandaag van Wittewierum naar het centrum van de stad Groningen te lopen, over een afstand van 23,5 kilometer.
Het blijft de hele dag bewolkt, met af en toe een straaltje zon en een lichte regenbui, bij een temperatuur van 14-17 graden Celsius, en bovendien de hele dag een stevige noordwestenwind. Deze tweede wandeldag over het Jacobspad is minder spectaculair dan de eerste wandeldag, maar toch komen we ook door een aantal kleine dorpjes met mooie kerken en molens, en hier en daar loopt deze wandelroute door een bosperceeltje. Voor de rest zien we veel boerderijen te midden van grasland, hier eens het weiland met gier geïnjecteerd en daar eens met pas gemaaid gras. Gestaag wandelen we "noar 'stad' tou", zoals de Groningers hun hoofdstad 'Grunnen' noemen.

Van Wittewierum via Woltersum naar Ten Boer
Over de Kollerijweg lopen we tussen de weilanden door naar het dorpje Woltersum. Door de Bijbelgang en over het Kerkpad lopen we om de dorpskerk heen.
Via de Bouwerschapweg en door de Boltjerpolder wandelen we van Woltersum naar Ten Boer. Vlak vóór Ten Boer passeren we een boerderij met een gastenaccommodatie. We besluiten nog even door te lopen om in Ten Boer bij één van de café's aan de Rijksweg tegenover de brug over het Damsterdiep koffie te drinken. Maar dat is ijdele hoop, want beide café's zijn daar gesloten.

Hadden we nu toch maar ....., 

één van de lessen die je als pelgrim leert: 

doe het nu, want je weet niet of het straks nog kan.

In Ten Boer loop ik even de Kloosterkerk binnen, want over 20 minuten vangt hier de zondagochtendkerkdienst aan. Direct bij binnenkomst duwt de gastvrouw bij de ingang in de kerkzaal me een orde van dienst in handen. Ze vertelt dat de kerkelijke gemeente om de week hun kerkdiensten hebben in Ten Boer en in Woltersum. Vandaag gaan hier lectoren voor in de kerkdienst; een predikant is er niet.

Aandacht voor pelgrims in Thesinge
Door een bosperceel langs de Lange Bovenrijgsterpolder en Bovenrijge lopen we naar de koren- en pelmolen Germania in Thesinge. Bij de molen nemen we een eerste rustpauze op een picknickbank.
In het centrum van Thesinge passeren we de Kloosterkerk Heilige Felicitas, althans wat er van dit 12e eeuwse benedictijner dubbelklooster qua verlaagd koor nog van resteert Anno 2013.
In het jaar 1644 verwees men met een tekst op een spanbalk in deze kerk al naar het Jacobus-pelgrimeren als boetedoening, met de tekst:

Verheft uwe stemme als een basune,

en vercondicht minen volcke hare overtredinge

en den huijse Iacobs har sonden.

Dat men in Thesinge ook in 2013 nog steeds oog heeft voor de hier passerende pelgrims richting Hasselt, blijkt als we verderop in Thesinge een bord in een boom zien hangen, waarop staat:

Jacobspad

Santiago de Compostela

2960 km

845 uur gaans

Van Garmerwolde via Noorddijk naar Kardinge bij Lewenborg
Voorbij Thesinge gaan we vlak vóór Garmerwolde rechtsaf om over de Stadsweg en door het Bevrijdingsbos naar het dorpje Noorddijk te lopen. Als we de Sint-Stefanuskerk van Noorddijk voorbij zijn, passeert ons een hele lange stoet van tientallen motorrijders, die als een lang lint door het Groningse landschap toeren.
We komen dan in het recreatiegebied Kardinge. Op een gegeven moment mogen we niet verder. Een verkeersregelaar vertelt dat we een eindje om moeten lopen, omdat we om het parcours van de triathlon moeten lopen. Die kleine omweg brengt ons enig geluk, want daardoor komen we langs de kinderboerderij van de Groninger woonwijk Lewenborg, waar we genieten van onze welverdiende kop koffie met cake.

Stadswandeling naar het centrum van Groningen
Daarna gaan we langs de oever van het Kardingermeer en langs het Transferium over de Groninger Ring van de N46 heen. Aan de overzijde van het Van Starkenborghkanaal lopen we voorbij de kanaalbrug over de Korreweg het centrum van de stad Groningen binnen. Eerst langs de Sionskerk en daarna in de lengterichting door het Noorderplantsoen naar de Plantsoenbrug.
In oostelijke richting lopen we dan door het oude stadscentrum langs het Academiegebouw van de Rijksuniversiteit Groningen naar de Prinsentuin aan de Turfsingel.

Groningen verbindt de tweede en de derde wandeldag
Hier eindigt onze dagtocht over het Jacobspad vandaag. We steken bij de Prinsentuin de stadsgracht over en lopen naar de woning van Jan Wijbe & Gaby. Als we daar zijn gearriveerd, komen ook Baukje & Rauke daar. Na ruim een uur samenzijn brengen Baukje & Rauke ons met de auto weer terug naar Wittewierum, waarna wij beiden weer richting Fryslân gaan.
De tweede wandeldag over dit Gronings-Drents-Overijsselse pelgrimspad zit erop. Totaal hebben we in de eerste twee dagen nu de eerste 45 van de 208 kilometers gelopen. We zijn nu in Groningen en zullen op de derde dag de stad weer uit wandelen, om dan al vrij snel ten zuiden van de stad Groningen de provincie Drenthe binnen te wandelen.

Benefietconcert voor het Jeugdhonk van De Hege Stins

Zondag 9 juni 2013

Benefietconcertkaarten van De Hege Stins

Benefietconcert

Op zaterdag 22 juni 2013 organiseren we als Protestantse Gemeente van Stiens een Benefietconcert, waarvan de opdracht is bestemd voor de verbouwing van het Jeugdhonk van De Hege Stins. Met medewerking van veel gemeenteleden biedt de organisatie een hele avond muzikaal vermaak. Daarnaast organiseert onze jeugd tijdens deze avond in verschillende stands leuke activiteiten. Kortom, het wordt een geweldig programma!

Een goed doel

Na zondag 23 juni 2013 gaat de verbouwing van De Hege Stins beginnen. We verbouwen de kerkzaal, de ontvangsthal en ook de bijzalen, waaronder het Jeugdhonk. Met deze verbouwing en herinrichting brengen we de voorzieningen van ons kerkgebouw naar een hoger niveau, naar een stijl die past bij deze tijd. En dat doen we natuurlijk om als gemeente op een nog beter en nog mooier manier samen te vieren, te zingen, te delen en te geloven.
De enthousiaste medewerking van de jeugd van onze gemeente heeft een speciale reden. Zij hebben als doel het geld op te halen voor een bijzonder project. Want naast de vernieuwing van de vloer en van de vervanging van het meubilair willen zij ook graag hun Jeugdhonk moderniseren. De opbrengst van dit benefietconcert is daarvoor bestemd.

Concertprogramma
Het programma van dit Benefietconcert bestaat uit een verscheidenheid aan muziek, zang en dans. We luisteren onder andere naar Opwekkingsliederen van onze huisband ‘United’ en naar gospelrock van de band ‘Grace’. Onze organisten Take Beukema & Han Giesing presenteren klassiek en modern orgelspel, en Olchert Clevering zorgt voor de samenzang. Ilse Bijker gaat zingen, en Martje Roerdink zorgt voor meeslepende dansacts. En onze Stienser predikanten Desirée Scholtens & Jaap Overeem concerteren op respectievelijk bas & piano.

Onder het genot van een hapje en een drankje kun je tijdens het avondvullend programma ook langs de stands, voor een leuke activiteit of voor het kopen van een ‘souvenir’ van De Hege Stins-verbouwing.

Kom jij ook?
Om ook bij deze onvergetelijke avond te zijn, hoef je alleen maar een entreekaartje te kopen. Vanaf vandaag zijn de toegangskaarten te koop in De Hege Stins en in de Sint-Vituskerk.

Met ingang van morgen – maandag 10 juni 2013 – kun je ook toegangskaarten kopen bij de Bruna in Stiens. Ook via internet kun je toegangskaarten bestellen.

Een entreekaartje kost € 7,50 voor iedereen van 12 jaar en ouder. Kinderen die mee komen, krijgen een gratis toegangskaart.

Concertzaal: De Hege Stins, Gysbert Japicxstrjitte 4 in Stiens

Concertdatum: Zaterdag 22 juni 2013

Concertzaal open: 19.30 uur

Aanvang concert: 20.00 uur.

Wearklank in Stiens

Donderdag 6 juni 2013 

Wearklank, gezien vanuit de Kwartelstrjitte

Wearklank

Eén van de kleinste woonstraten in Stiens is de Wearklank. 

De Wearklank loopt parallel aan de Moundyk en vormt de middelste verbindingsweg tussen de Skilwei en de Kwartelstrjitte.

Wearklank

Deze straatnaam wordt ontleend aan de kerktoren van de Sint-Vituskerk van Stiens, zo wordt gezegd, want het schijnt zo te zijn dat je vroeger op deze plaats in Stiens de echo (ofwel: weerklank of nagalm) kon horen, als je iets luid riep in de richting van de Stienser kerktoren.

Friesland voor lanterfanters - deel 4

Dinsdag 4 juni 2013 

Cover van deel 4 van de wandelgids

Wandelen is populair
Langeafstandswandelen is momenteel in. Wandeltochten zoals de Slachtemarathon, de Kennedymars, het Nijkleaster Pinksterpaad, de Pink Ribbonwandeltocht van de Stichting Bewegen voor Overleven en de Friese wandel-Elfstedentocht trekken grote aantallen wandelaars.
De wandelroutes van de bekende wandelpaden zoals het Pieterpad en het Fries-Overijsselse Jabikspaad genieten een grote naamsbekendheid en bieden steeds meer wandelaars aangename wandelingen.
Wandelen in groepen, in tweetallen en individueel wint aan populariteit.

Wandelserie voor lanterfanters
Op die golf beweegt natuurjournalist Fokko Bosker mee. Bosker schreef inmiddels vier wandelgidsen voor gevarieerde wandelroutes door de provincie Fryslân. De serie van de eerste drie wandelrouteboekjes is uitgegeven met als titel: 'Friesland voor lanterfanters; een voetreis door natuurlijk Friesland in dertig dagen'. De daaraan toegevoegde vierde routegids kreeg als ondertitel: 'een voetreis rond natuurlijk Leeuwarden in 10 dagen'. Dit vierde deel verscheen in 2010. Dit vierde deel kreeg ik van Sinterklaas op de Pakjesavond van 5 december 2010. De eerste drie deeltjes kwamen al eerder - namelijk in het jaar 2007 - uit.

Deel 4
Inmiddels hebben Durkje en ik de tien wandelingen van het vierde deel van deze wandelserie ook gelopen. Het vierde deel van 'Friesland voor lanterfanters' biedt tien dagmarsen door mooie dorpen en landschappen in voornamelijk het noorden van Fryslân. Je wandelt in het gebied rond Leeuwarden, onder andere in het voormalige Westergo, in het voormalige Oostergo en in het gebied van de voormalige Middelzee, dat vroeger tussen Oostergo en Westergo lag, en daar uiteraard nu nog ligt. Ook enkele dorpen ten zuiden van Leeuwarden worden tijdens deze wandelingen van deel 4 bezocht.

Achtergrondinformatie
Elke dagwandeling heeft een thema. De routes worden beknopt beschreven en in grote lijnen met een globale wegenkaart ondersteund. De wandelroutes zijn helaas niet bewegwijzerd, hetgeen het af en toe niet gemakkelijk maakt om de route exact volgens beschrijving en kaart te bewandelen.
Fokko heeft bij elke wandelroute ook enige achtergrondinformatie geschreven, met informatie over bijvoorbeeld natuur & landschap, flora & fauna, cultuur & geschiedenis, gehuchten & dorpen, wonen & werken, bewoners en toeristen, waterwegen en monumenten; nu eens kritisch, dan weer lyrisch.

Noord-Fryslân
Deel vier laat je als het ware in uitwaaierende lussen rondom de provinciehoofdstad Leeuwarden heen en terug lopen. Vanuit Leeuwarden kom je dan in plaatsen zoals: Stiens, Veenwouden, Burgum, Grou, Mantgum en Dronrijp. De wandelingen hebben een gemiddelde afstand van 17,8 kilometer, variërend van 13 tot 27 kilometer per dag, in totaal dus 178 kilometer.

Tien wandelroutes
Op onderstaande data bewandelden en beschreven (zie onderstaande weblinks) Durkje en ik de volgende tien routes van deze wandelgids:
1. Op 1 april 2013 van Leeuwarden via Wyns naar Stiens en via Koarnjum weer terug naar Leeuwarden, 22 kilometer;
2. Op 28 mei 2012 van Leeuwarden via Wyns naar Oentsjerk en via Miedum weer terug naar Leeuwarden, 18 kilometer;
3. Op 5 juni 2011 van Leeuwarden naar Veenwouden, 17 kilometer;
4. Op 4 juni 2011 van Veenwouden naar Earnewâld, 19 kilometer;
5. Op 2 juni 2011 van Earnewâld naar Grou, 17 kilometer;
6. Op 9 mei 2013 van Leeuwarden via Beetgum naar Dronrijp en via Deinum weer terug naar Leeuwarden, 27 kilometer;
7. Op 12 mei 2013 van Mantgum naar Deinum, 13 kilometer;
8. Op 22 april 2012 van Deinum naar Leeuwarden, 14 kilometer;
9. Op 13 januari 2013 van Leeuwarden door de Louwsmarpolder naar Lytse Geast en via Nieuwe Wielen weer terug naar Leeuwarden, 17 kilometer;
10. Op 21 april 2012 een stadswandeling door Leeuwarden, 14 kilometer.

Vrouwen voor Roemenië

Zaterdag 1 juni 2013 

Vrouwen pakken glaswerk en serviesgoed in voor Roemenië

Stichting Hulp Oost Europa in Stiens
Elke week op maandagmiddag (behalve in schoolvakanties) en elke eerste zaterdagochtend van de maand kunnen we in Stiens diverse goederen inleveren bij de de winkel- en opslaglocatie van Stichting Hulp Oost Europa aan de Lutskedyk n Stiens. Goed bruikbare spullen kunnen we hier dan afgeven, waarna de vrijwilligers van deze stichting selecteren wat daarvan enerzijds kan worden getransporteerd naar Roemenië en wat anderzijds bruikbare goederen zijn om in de tweedehands winkel van de stichting te worden verkocht.
Vanmorgen rijd ik in Stiens naar de Lutskedyk om de in de afgelopen periode zorvuldig bewaarde gebruikte kleding af te geven in het depot van 'Roemenië'.

Werk aan de paktafel
In de grote loods zitten vier vrijwilligers in hun pauze koffie te drinken. Ze heten me hartelijk welkom, nemen de kleding in ontvangst en bieden me een kop koffie aan. Na hun koffiepauze nemen deze vier vrouwen hun plaats weer in bij de lange, hoge paktafel. Spoedig zijn ze weer druk in de weer. Grote dozen worden gevuld met mooi glaswerk en serviesgoed. Dat gaat te zijner tijd allemaal op transport naar Roemenië, waar men dankbaar gebruik gaat maken van wat hier in Stiens allemaal voor de Roemenen wordt ingezameld.

Bijna 25 jaar humanitaire hulp van Stiens naar Roemenië
Bijna 25 jaar geleden heeft het Stienser echtpaar Jan & Jeltje Spoelstra de 'Stichting Hulp Oost Europa (Roemenië)' opgericht. Het echtpaar ging indertijd met busreizen naar Roemenië en werd daar geraakt door de armoede. Ze namen tijdens hun busreis elke keer een koffer vol kleren mee. De blikken in de ogen van de mensen raakten de Spoelstra diep in hun hart. Het echtpaar wilde meer voor deze arme Roemenen betekenen, en daarom richtten ze alweer jaren geleden de stichting op. 
Vanaf het begin was de stichtingsdoelstelling gericht op het materieel ondersteunen van de minderbedeelde medemensen in Oost-Europa. Het echtpaar Spoelstra wilde dit bereiken door voedsel, kleding en al het andere waar behoefte aan is te brengen op de plaatsen waar dat nodig was. Met namen de plaatsen Cluj en Satu-Mare in Roemenië staan bij de Stienser stichting centraal. Indien mogelijk gaat er twee maal per jaar een hulpgoederentransport naar Roemenië.

Liefdevol levenswerk
Deze hulpverlening is in al die jaren het levenswerk geworden van het Stienser echtpaar Spoelstra. Al die goede werken zijn mede mogelijk gemaakt door al die vrijwilligers uit Stiens en omgeving die zich met hart en ziel inzetten om dit levenswerk van de Spoelstra's van harte te ondersteunen. Een groot aantal vrijwilligers is al op leeftijd. Zij hebben zich al vele jaren ingezet om elke week maar weer te helpen om hulpgoederen te sorteren, te verkopen in de kringloopwinkel of in te pakken, om het verzendklaar te maken voor transport naar Roemenië. 
Vanmorgen staan vier van die vrijwilligers, waaronder ook Jeltje Spoelstra, weer bij de paktafel. Het is hard werken, maar ook gezellig, en de stemming zit er behoorlijk in. Dit dwingt respect af, dat deze dames met zoveel doorzettingsvermogen, jaar in jaar uit vrachtwagens vol zakken en dozen met hulpgoederen vullen.
Deze 'Vrouwen voor Roemenië' (en natuurlijk ook de mannelijke vrijwilligers), het zijn de Helden van Stiens, die het in stilte en achter de schermen mogelijk maken dat onze arme Roemeense medemensen met deze hulpgoederen de hulp krijgen, die ze ook Anno 2013 nodig steeds nodig hebben. 

Inbrengen, handen uit de mouwen en kopen
Kleding, handdoeken, theedoeken, baddoeken, dekens, kussens, ledikanten, matrassen, lakens, slopen, schoenen, kinderledikantjes, schoolmateriaal en ook (tweedehands) spullen zoals huishoudelijke artikelen, kleine meubels, boeken en speelgoed zijn van harte welkom. De stichting Stichting Hulp Oost Europa (Roemenië) in Stiens kan al die zaken goed gebruiken. Er is in Roemenië nog steeds grote behoefte aan dergelijke spullen. Wat niet op transport gaat, wordt verkocht in de kringloopwinkel in Stiens en de inkomsten van deze verkoop worden gebruikt om de vervoerskosten van de hulpgoederentransporten te betalen. 

Vrijwilligers, kijkers en kopers
Laten we hopen dat al die gepassioneerde vrijwilligers van Stichting Hulp Oost Europa (Roemenië) in Stiens de moed erin houden en doorgaan met hun vrijwilligerswerk aan de Lutskedyk, in elk geval zolang de humanitaire hulp in Roemenië nog noodzakelijk is. En laten al die andere inwoners van Stiens en omstreken regelmatig eens even binnenwandelen in het pand van Stichting Hulp Oost Europa (Roemenië) aan de Stienser Lutskedyk, om goederen in te brengen, om desgewenst en zo mogelijk de handen uit de mouwen te steken, en om in de kringloopwinkel te kopen wat daar allemaal in de verkoop is.

Willem-Alexander - Portret van onze nieuwe koning

Paasmaandag 20 mei 2013 

Cover van het boek Willem-Alexander - Portret van onze nieuwe koning

Kadoboeken van de C1000
Alleen op 26 & 27 april 2013 kregen de klanten van C1000 Kooistra in Stiens na het afrekenen van hun boodschappen van supermarkteigenaar Kooistra een mooi fotoboek uitgereikt. Het is het boek 'Willem-Alexander - Portret van onze nieuwe koning'. Dit boek is voor de C1000 gemaakt door de royaltydeskundige Marc van der Linden, ter gelegenheid en ter ere van de toen nog aanstaande troonswisseling op 30 april 2013.
Dit boek is het tweede deel van een serie van twee nieuwe boeken. Het eerste deel, getiteld 'Beatrix - Portret van onze koningin', werd eerder al bij C1000 Kooistra in Stiens uitgereikt bij een besteding aan boodschappen vanaf € 50,- 

Ter ere van de troonswisseling 30-04-2013
Aan de hand van veel unieke foto's van onze toen nog aanstaande koning geeft Marc van der Linden in dit boek zijn visie op de bijzondere Oranje: Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander. Dat biedt een veelzijdig beeld van mooie en verdrietige en onvergetelijke momenten.
Bij zijn aantreden is Willem-Alexander 46 jaar oud. Tot aan zijn troonsbestijging was hij de 'Prins van Oranje', in de volksmond ook wel de 'kroonprins' genoemd..
In zes hoofdstukken beschrijft Marc van der Linden in dit boek het leven van Willem-Alexander. Het boek begint met een citaat uit 2013 van toen nog Prins Willem-Alexander:

"Het is een grote eer

om mijn moeder op te mogen volgen

en een grote eer voor ons

om het land te mogen dienen".

Inleiding - Willem-Alexander
In dit inleidende hoofdstuk geeft Marc van der Linden zijn visie op de rol die de nieuwe koning gaat spelen in ons land.

• Willem-Alexander stelt grenzen, laat iets zien van zichzelf, en geeft duidelijk aan wat hij wel en niet wil delen met de rest van Nederland;
• Het koningschap is een zware taak, die vol te houden is dankzij een gelukkig privéleven;
• Ook het koningschap blijft mensenwerk, al heeft de functie soms onmenselijke kanten.

Hoofdstuk 1 - Jeugd
Willem-Alexander Claus George Ferdinand is geboren op 27 april 1967.
Hij groeit aanvankelijk op in kasteel Drakesteyn in Lage Vuursche. Later verhuist het gezin van moeder Beatrix & vader Claus naar Paleis Huis ten Bosch in Den Haag.
Prins Willem-Alexander studeert eerst in Wales, vervult dan zijn militaire dienstplicht bij de Koninklijke Marine en gaat dan Geschiedenis studeren aan de Universiteit Leiden.

Hoofdstuk 2- Liefde
Willem-Alexander mag zijn hart volgen bij de keuze van een partner, maar daar wordt goed op gelet, want op een dag zal zijn echtgenote ook als koningin naast hem als koning staan.
Op 02-02-2002 trouwt Willem-Alexander met de Argentijnse Máxima, zijn belangrijke adviseur, die hem ook steunt in de voorbereiding voor de rol van het aanstaande koningschap. Als Nederlanders leren we prinses Máxima kennen als een intelligente, moderne vrouw, moedig, en trouw aan allen die haar dierbaar zijn.

Hoofdstuk 3 - Vader
Al sinds eeuwen is één van de belangrijkste taken van een (toekomstige) koning: het zorgen voor nageslacht. Als Willem-Alexander en Máxima kinderen krijgen, is daarmee in principe de toekomst van de monarchie verzekerd. Hun liefde voor elkaar wordt bekroond met de geboorte van drie dochters: Amalia, Alexia en Ariane.
Kroonprins Willem-Alexander lanceert samen met de Rijksvoorlichtingsdienst in 2005 de zogenoemde 'Mediacode', waarin hij de media belooft op sommige momenten meer toegang te geven tot zijn privacy, als de media zijn gezin in ruil daarvoor op andere momenten met rust laten.

Hoofdstuk 4 - Kroonprins
Na een 'gewone' jeugd begint Willem-Alexander pas na zijn studie met de echte voorbereiding op het koningschap. Hij vertegenwoordigt ons staatshoofd Koningin Beatrix in binnen- en buitenland, is lid van de Raad van State (bestuurlijke ervaring) en van het Internationaal Olympisch Comité (IOC; internationaal netwerken); hij loopt stage bij de Luchtmacht (band met de krijgsmacht), hij oriënteert zich op de rechterlijke macht en op het binnenlands bestuur, en fungeert als boegbeeld van het Nederlandse bedrijfsleven. Met zijn inzet en expertise op het gebied van Watermanagement maakt hij internationaal naam.
Dat het koninklijk leven niet altijd over rozen gaat, merkt Willem-Alexander als zij besluit om een vakantievilla in Mozambique te kopen fel wordt bekritiseerd. De uiteindelijke aankoop van een vakantievilla in het Zuid-Griekse Kranidi oogst meer succes. 

Hoofdstuk 5 - Allure
Máxima wordt geboren in 1971 in Buenos Aires in Argentinië. Ze studeert Economie in Argentinië en gaat daarna werken bij verschillende banken in de Verenigde Staten. In het jaar 2000 vraag ze bij haar werkgever de Deutsche Bank overplaatsing naar Brussel, om in de Belgische Ardennen in het diepste geheim op Nederlandse les te gaan en om dichter bij Willem-Alexander te komen wonen.
Máxima zet zich in voor de allerarmsten op aarde en ze stimuleert het muziek maken onder kinderen. Haar flair en allure (in bijvoorbeeld gedrag en kleding) maken dat Nederland gaat houden van deze aanstaande koningin. Op 30 april 2013 was het dan eindelijk zover: Willem-Alexander wordt Koning der Nederlanden en vanaf dat moment spreken we ook van Hare Majesteit Koningin Máxima.

Hoofdstuk 6 - Toekomst
Al in het jaar 2007 vertelt Willem-Alexander dat het koningschap allereerst continuïteit en stabiliteit is en dat hij zijn naderend koningschap beschouwt als samenbindend, vertegenwoordigend en aanmoedigend.
In 2013 neemt Willem-Alexander afscheid van twee van zijn liefdes: de krijgsmacht en het IOC. Als koning wil hij wel zijn trots voor en zijn verbondenheid met de Nederlandse krijgsmacht blijven uitdragen.
Na de troonswisseling zullen Willem-Alexander en Máxima tussen eind mei 2013 en eind juni 2013 elke week twee dagen het land in gaan om per dag twee provincies te bezoeken. In november 2013 gaan ze naar het Caraïbische deel van het koninkrijk, naar Curacao, Aruba, Sint Maarten en naar de BES-eilanden Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
Het koninklijk paar zal te zijner tijd gaan wonen in Paleis Huis ten Bosch in Den Haag.

We hebben een koning, leve de koning!

Naar Buiten op de Hunebedroute (3.2) en op de Berkenheuvelroute (3.1)

Pinksterzondag 19 mei 2013 

Over het onverharde zandpad van de  Steenwijkerweg naar Diever

Op een mooie Pinksterdag
Leen Jongewaard zong nu al weer 45 jaar geleden zijn bekend geworden lied: "Op een mooie Pinksterdag, samen in de zon". Met zon begon vandaag deze Pinksterzondag. Durkje en ik rijden vanuit een zonnig Stiens in zuidelijke richting, naar Diever. Nabij Steenwijk is het geheel bewolkt. Tijdens de rest van de dag laat de zon zich slechts af en toe zien. Dus, vooruit dan maar; toch vandaag een mooie Pinksterdag, samen in de zon.
Vorig jaar wandelden we op Pinksterzondag bij een temperatuur van 28 graden Celsius; vandaag komt het kwik met 15 graden Celsius maar nauwelijks hoger dan de helft van die 28 van vorig jaar. Toch genieten we vandaag ook zeker van een mooie Pinksterdag.

Diever
Onze wandelroutes van vandaag zijn twee van de zes Drentse wandelroutes in de wandelgids 'naar buiten! - 25 wandel-weekeinden'.
Het zijn de de eerste en de tweede route van het 3e wandel-weekend (3.1 & 3.2).
Thema van dit 3e wandel-weekend is: 'hunebedden op de rand van het Drents-Friese Wold'.
De titel van de 9 kilometer lange route 3.1 is: 'Berkenheuvelroute' en van de 11 kilometer lange route 3.2 is: 'Hunebedroute'.
De routes van vandaag beginnen en eindigen beide in de plaats Diever, een klein en gemoedelijk Drents brinkdorp.
We wandelen vandaag totaal 20 kilometer in de omgeving van Nationaal Park 'Het Drents-Friese Wold', één van de grootste en mooiste natuurgebieden van Drenthe.

Hunebedroute
Om 9.45 uur beginnen we in het centrum van Diever aan de Hunebedroute. Deze bestaat uit een dubbele lus vanuit Diever, namelijk eerst naar het Dieverzand en daarna naar Dieverbrug.
Vanaf de Bosweg vanuit Diever lopen we naar het Dieverzand in Boswachterij Smilde. We passeren het openluchttheater van Diever, bekend van de Dieverse Shakespeare-openluchtspelen. Op het moment dat we hier passeren, begint in dit openluchttheater zojuist de openluchtpinksterdienst van de Dieverse Kruiskerk. We zijn erbij tijdens het zingen van de Intochtspsalm.
Het Dieverzand is het verste punt van deze bosroute. Vanuit het bos gaan we via de Groningerweg weer terug richting Diever. We passeren hier het Rijkshunebed Diever, langs de Groningerweg.

Essenroute
Als we de bebouwde kom van Diever weer in wandelen, maken we een scherpe bocht in oostelijke richting, om de Hundebedroute te verlengen met een deel van de Essenroute. Vanuit Diever lopen we om de Molenes heen naar de N855, die we ter hoogte van Dieverbrug oversteken. Met een grote boog lopen we dan over smalle verharde wegen rond de zuidkant van Oldendiever, waarna we over het onverharde zandpad van de Steenwijkerweg bij de plaatselijke molen het dorp Diever weer binnenwandelen.
Op de brink bij de dorpskerk pauzeren we na onze eerste elf kilometer op een bankje, om hier ook wat te eten en te drinken.

Berkenheuvelroute
Voordat we Diever weer uit wandelen, drinken we op het terras van een café-restaurant eerst een welverdiende kop koffie. Het is nu rond het middaguur nog rustig op dit terras en op het terras van de naastgelegen horecagelegenheid. Als we later vanmiddag hier weer passeren, zitten beide terrassen vol met gasten.
Vanmorgen gingen we vanaf de Bosweg in oostelijke richting het bos in, maar nu gaan we vanaf de Bosweg in westelijke richting het bos in, in de richting van het Wasperzand.
Natuurmonumenten heeft hier de Berkenheuvelroute keurig bewegwijzerd met gele vaantjes, waardoor het gemakkelijk navigeren is over de brede en smalle bospaden over het Landgoed Berkenheuvel. We komen eerst langs een Bosbouw-herdenkingsmonument dat dateert van 1925 en daarna langs een voormalig onderduikershol, dat in 1943 werd gebruikt als schuilplaats voor onderduikers en geallieerde piloten in de Tweede Wereldoorlog. Alhoewel we hier door een begrazingsgebied wandelen, zien we geen van de waarschijnlijk toch wel aanwezig grote grazers: Schotse Hooglanders.
We gaan verder over de hoger naast de weilanden gelegen Stroeten: afrasterende houtwallen tussen vochtige weilanden. Vlak voordat we in Diever arriveren, pauzeren we nog een kwartier op een bankje tegen de bosrand, met over weilanden en akkers het uitzicht op Diever.

Sandra Halma Volma exposeert in Stiens

Zaterdag 18 mei 2013

Schilderij van Sandra Halma Volma

Schilderen in acryl
Sandra Halma Vollema (38 jaar) woont in Sint-Annaparochie. Ze schildert al jaren in haar vrije tijd. Naast haar werk als administratief medewerkster voedt ze samen met haar man hun drie dochters op en doet ze het huishouden. Haar grote hobby en uitlaatklep is echter het tekenen en schilderen. Vroeger maakte ze voornamelijk tekeningen en aquarellen, tegenwoordig vooral schilderijen in acrylverf.

Mensen schilderen
De onderwerpen die ze schildert, zijn portretten en mensen in een bepaalde omgeving. Al heel wat jaren komt ze in de wintermaanden wekelijks bij Roman Solarz om, samen met een hechte groep andere cursisten, de kennis en technieken van het schilderen te onderhouden en te verbeteren. Behalve leerzaam zijn deze bijeenkomsten ook heel inspirerend en stimulerend.

Expositie in de Openbare Bibliotheek van Stiens
Tot en met juni 2013 exposeert Sandra Halma Volma een aantal van haar schilderijen in de Openbare Bibliotheek van Stiens. Haar schilderijen hangen in de speciaal daarvoor ingerichte expositieruimten en in de grote ruimte waar de boeken worden uitgeleend.

Lanterfanten over Route 4.7 van Mantgum naar Deinum

Zondag 12 mei 2013 

Over het Jabikspaad door de weilanden van Jorwert naar Leons

In een zee van gras
Vandaag lopen Durkje en ik de voor ons laatste wandeling van de vierdelige wandelgidsenserie 'Friesland voor lanterfanters'. Het is de zevende route van het vierde deel, over een afstand van 13 kilometer, van Mantgum naar Deinum. Jan Wijbe & Gaby lopen vandaag ook met ons mee. Een gezellige wandelochtend door het stille midden van de Friese Greidhoek. Deze wandeling 4.7 kreeg als thema mee: 'De lichtheid van het bestaan in een zee van gras'. Waar vroeger het water van de Middelzee landinwaarts stroomde, lopen wij vanmorgen door een 'zee' van kruidig gras, gevuld met heel veel paardebloemen, boterbloemen en pinksterbloemen.

Mantgum
Met beide auto's rijden we van Stiens naar Deinum. Daar laten we de ene auto achter bij het treinstation, om dan met de andere auto door te rijden naar Mantgum, waar onze wandeling vanmorgen even na 9.00 uur begint bij het Mantgumer treinstation.
We lopen langs de kerk door het dorpscentrum van Mantgum, om buiten Mantgum het fietspad richting Weidum te nemen. Buiten Mantgum gaat het dan verder over een smal wandelpaadje naar een boerderij, waar we omheen lopen, om aan de achterzijde onze route te kunnen vervolgen. We lopen dan al vanaf Mantgum over het Jabikspaad.

Nijkleaster in Jorwert
Via een landweg en de Arsumerdyk lopen we naar Jorwert. De Sint-Radboudkerk van Jorwert zien we al van verre staan. In Jorwert lopen we onder andere langs het 'Skriuwershûske' van Geert Mak, de herberg 'Het wapen van Baarderadeel', de pastorie, de notariswoning en ook de deels uit de 12e eeuw stammende Sint-Radboudkerk, waarin wij als bestuur van Stifting Nijkleaster tot nader order Nijkleaster hebben gevestigd.
De geschiedenis van Jorwert voert terug naar de Middeleeuwen, naar de tijd dat Jorwert al als terpdorp lag aan de oude 'heirbaan' vanuit Franeker naar het zuiden.

Over het Jabikspaad van Jorwert naar Leons
Buiten Jorwert gaan we verder over het Jabikspaad, dwars door het open veld, door de met veel veldbloemen bontgekleurde weilanden van Jorwert naar Leons. De routepalen met richtingsborden en wulk-wijzers wijzen ons globaal de weg door deze prachtige 'bonte zee van gras' temidden van paarden, weidevogels en schapen met lammeren. Wie kennis wil maken met de pracht van Fryslân zou er goed aan doen het Jabikspaad te bewandelen, vooral ook dit unieke graspad hier in de 'Fryske greiden' van de Lionser Polder.
Als voorzitter van de Stichting Jabikspaad Fryslân kijk ik onderweg vooral ook naar onze faciliteiten hier in het veld en in de aanliggende dorpen. In het veld vind ik helaas een met bruut geweld afgebroken richtingwijzer, maar in Leons ligt het stempel van het Jabikspaad keurig op de daartoe bestemde stempelplaats. De route van het Jabikspaad is goed bewegwijzerd, dankzij de routebeheerders, die de route daartoe regelmatig inspecteren ten dienste van alle wandelaars en fietsers die het Jabikspaad volgen.

Langs de Bolswardertrekvaart van de Panwurksbrêge naar Hoptille
Tussen Leons en Húns slaan we vanaf de Panwurksbrêge rechtsaf, om over het fiets-wandelpad langs de Bolswardertrekvaart verder te lopen tot aan Hoptille, waar we ter hoogte van het Tolhuis (met een gevelsteen van 1652) deze vaart over kunnen steken. We hebben mooi zonnig wandelweer, maar als de zon even achter de wolken verdwijnt, is de stevige westenwind nogal fris, dus zomaar even onderweg op één van de zitbankjes gaan zitten langs de route is wat teveel van het goede. Je zou te snel afkoelen, dus we hebben doorgelopen, tot we hier bij Hoptille in de luwte van een aantal huizen even kunnen pauzeren voor een broodje en wat drinken.

Blessum
Na de Hilaerdermieden vervolgen we ons voetpad over het Ringiapaad door de weilanden richting Blessum. We passeren hier de mooie vogelkijkhut en zien hier en daar in de slingerende sloten langs het pad enkele meerkoeten broedend op hun nesten zitten. Bij de vogelkijkhut steken we de Hilaardervaart over, die deels nog de route van een oude slenk door de Hilaarder Mieden volgt. We lopen hier over de oostelijke rand van het vroegere eiland Westergo.
In het terpdorp Blessum ontmoeten we de hier wonende Thom Miedema, die als medebestuurder jarenlang met mij in het bestuur zat van de Federatie Christelijk Jeugdwerk Friesland (FCJF), waarvan ik toen bestuursvoorzitter was. Thom vertelt ons een en ander over de oude wandelpaden die vanuit Blessum onder andere liepen en lopen in de richting van bijvoorbeeld Hilaard en Deinum, waaronder ook het voormalige 'Mennistepaed'. In Blessum komen we ook langs de boerderij met het hoogste pannendak van Fryslân.

Deinum, mei de sipel op 'e toer
Over de slingerende Blessumerdyk wandelen we het laatste stuk naar het treinstation van Deinum, waar onze auto staat. Vanuit Deinum halen we de andere auto weer op uit Mantgum, en daarna rijden we met beide auto's weer terug naar huis in Stiens, waar onze thuiskok Pieter voor ons een heerlijke warme maaltijd heeft bereid.
's Avonds vinden we op Facebook onze wandelgegevens van vandaag, die Jan Wijbe voor deze gelegenheid met behulp van het programma Sports-tracker vanmorgen al wandelend heeft laten registeren. Hieronder ter illustratie een overzicht van de door Jan Wijbe aangeleverde gegevens:

• Een wandelduur van 3 uren en 5 minuten en 23 seconden;
• De feitelijke wandelafstand was 14,09 kilometer;
• We liepen een kilometer gemiddeld in 13,09 minuten;
• Op onze topsnelheid hadden we 6,9 kilometer per uur af kunnen leggen;
• In werkelijkheid legden we gemiddelde 4,6 kilometer per uur af;
• We verbruikten bij deze wandeling vanmorgen 744 kilocalorieën.

Lanterfanten over Route 4.6 door de drooggelegde Middelzee

Donderdag 9 mei 2013 - Hemelvaartsdag

Standbeeld van Eise Eisinga bij de kerk van Dronrijp

 





















Als Mozes op Hemelvaartsdag
Deze Hemelvaartsdag begint voor ons vroeg in de ochtend, als Durkje en ik om 7.15 uur van Stiens naar het NS-station in Leeuwarden rijden. Pieter en Selma rijden met ons mee, omdat zij met de trein naar Harlingen en dan met de boot naar Vlieland gaan om daar later vandaag aan het werk gaan. Durkje en ik beginnen om 7.30 uur onze wandeling op de Sophialaan, vóór het Leeuwarder station. We wandelen vandaag de zesde route van het vierde deel van de wandelgidsenserie 'Friesland voor lanterfanters'. Deze route kreeg als thema: 'Als Mozes door de drooggelegde Middelzee', omdat die vanuit Leeuwarden het Friese platteland in gaat, over de bodem van de voormalige Middelzee, die eeuwen geleden nog tot diep de provincie Fryslân in kwam.

Traditionele Leeuwarder Bloemetjesmarkt op Hemelvaartsdag
Maar voordat we Leeuwarden verlaten, lopen we nog even over de Bloemetjesmarkt, die traditioneel in Leeuwarden wordt gehouden op Hemelvaartsdag, en die qua voorbereiding nu nagenoeg klaar is. De meeste bloemenverkopers staan klaar voor het koperspubliek, dat op dit vroege uur al geleidelijk op dit grote bloemenaanbod af komt. Het aanbod blijkt vandaag 700 strekkende meter meer te zijn dan in het voorgaande jaar. Doordat het mooie weer zolang op zich heeft laten wachten in de afgelopen weken, moeten de bloemenverkopers hun partijen bloemen in ongeveer vier weken verkopen, wat bij een normale lente zo'n acht weken is.

Ritsumazijl en Marssum
Als we Leeuwarden uit lopen over het Bisschopsrak langs het Zijlsterrak ter hoogte van de Schenkenschans, is de temperatuur zo'n 11 graden Celsius. Het regen licht, maar dat is maar van korte duur. In de loop van de uren wordt de bewolking lichter, zodat de zon aangenaam door kan breken, maar door de aanhoudend stevige frisse zuidwestenwind blijft het de hele dag koel, maar wel mooi wandelweer.
In Ritsumazijl gaan we in noordelijke richting verder over de Hege Dijk, een voormalige Middelzeedijk.
Nadat we via de ijzeren loopbrug over de A31 zijn gegaan, komen we bij het mooie Poptaslot in Marssum.

Engelum en Beetgum
Vanuit Marssum lopen we over een smalle cultuurhistorische fietsroute tussen de aanliggende weilanden door naar het dorpje Engelum. De luidklokken van de kerk van Engelum worden langdurig geluid, om de omwonenden er duidelijk op te attenderen dat de ochtendkerkdienst van deze Hemelvaartsdag op afzienbare termijn zal aanvangen.
Vanuit Engelum gaan we over het Alserter Paed eerst langs Cleyn Alserd en daarna langs de Beetgumervaart naar Beetgum.
Hier verlaten we de oude kwelderwal en de oude dijken van de Middelzee en dan steken we ter hoogte van de nieuwbouwwijk De Kline de N383 over, waarna we in een klein bosperceel komen, met een smal bospad tussen dicht op het pad staande bomen.

Hege Wier en Menaldum
Langs een groot kassencomplex van Berlikum lopen we richting Menaldum. Bij deze kassen zijn grote waterpartijen gegraven, waarvan het opgevangen water in de kassen kan worden gebruikt bij het water geven aan de gekweekte planten.
Daar komen we ook langs een kleine verhoging in het landschap. Dit is de oude terp van Hege Wier. Achter deze terp ligt een hoge, spitse vliedberg, die waarschijnlijk al als vluchtplaats diende in de tijd dat de Noormannen hier de Middelzee op voeren tijdens hun rooftochten.
Jammer dat het café in Menaldum nog niet is geopend, want dat betekent voor ons dat we het vandaag tijdens onze wandeling zonder koffie moeten stellen. We pauzeren derhalve op een bankje in het centrum van Menaldum, bij het standbeeld van 'It Feintsje fan Menaam'.

Via Slappeterp en Schingen naar Dronrijp
Van Menaldum lopen we naar Slappeterp, en daarna door naar Schingen.
Voorbij Schingen gaan we door een voetgangerstunnel onder de A31 door, om aan de andere zijde koers te zetten richting Dronrijp.
Langs een brede vaart wandelen we een zonnig Dronrijp binnen. Door de nieuwbouwwijken van Dronrijp lopen we naar de monumentale Nederlandse Hervormde kerk, in het oude centrum van Dronrijp. Bij de kerk bezoeken we de gedenksteen, de grafsteen, het geboortehuis en het standbeeld van Eise Eisinga, de beroemde Friese wolkammer en sterrenkundige, die leefde van 1744-1828, die vooral beroemd is geworden als de ontwerper van het Planetarium in het nabijgelegen Franeker.
Aan de rand van Dronrijp pauzeren we enige tijd, om weer wat te eten en te drinken, voordat we de terugtocht richting Leeuwarden aanvangen.

Langs Deinum en door Ritsumazijl terug naar Leeuwarden
Via de lange Puoldyk lopen we tussen de weilanden en boerderijen door naar het Van Harinxmakanaal. Langs dit drukbevaren kanaal lopen we terug naar Leeuwarden.
Daarbij komen we langs het dorp Deinum, dat aan de overzijde van het kanaal ligt.
Verderop komen we dan weer in Ritsumazijl, waar we vanmorgen naar het noorden afsloegen richting Marssum.
Vanuit Ritsumazijl volgen we dezelfde route als van vanmorgen weer terug naar het NS-station in Leeuwarden.
Om 14.45 uur staan we weer bij onze auto op het parkeerterrein achter het treinstation. We hebben de 27 kilometer vandaag afgelegd in zeven uren.

Dineke Postma exposeert in De Hege Stins

Woensdag 8 mei 2013 

Stilleven van Dineke Postma

Onderwijs of kunst
In de afgelopen twee maanden is de inrichting van de expositie in De Hege Stins te Stiens verzorgd door Dineke Postma-Veenstra uit Stiens. Al vroeg hield Dineke van tekenen en schilderen. Ze wilde dan ook graag naar de kunstacademie. Maar op aanraden van haar ouders - die vonden dat ze eerst een vak moest leren - is ze naar de Pedagogische Academie (PA) gegaan. Gelijktijdig volgde ze toen ook een avondstudie voor tekenen.

Kunst en onderwijs
Na haar studie aan de PA is Dineke alsnog naar de kunstacademie Minerva gegaan. Vanwege het beëindigen van haar studiefinanciering moest ze daarmee echter stoppen, nog vóór ze daar afstudeerde. Dineke Postma is toen gaan lesgeven.
In Stiens heeft ze meerdere jaren les gegeven aan de Christelijke Basisschool De Oriëntaesje (tegenwoordig is dit De Sprankel). Ook onderwees ze tekenen en textiel aan de Ulbe van Houten-school in Sint-Annaparochie. 

Stillevens
Vanaf 1994 ging Dineke Postma twee jaar naar Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle voor de tweedegraads lerarenopleiding Tekenen.
De schilderijen, waarmee ze nu in De Hege Stins exposeert, zijn uit deze periode. Het zijn stillevens, die herinneringen oproepen aan het platteland, aan ongerepte natuur, aan geheimzinnige zolders en aan de eerlijkheid van handgemaakte materialen.

Sferische effecten
Het geëxposeerde werk is figuratief, met impressionistische accenten en voornamelijk in acryl. Het is vaak gemaakt vanuit het gevoel op papier. Met oude doeken maakte ze veel gebruik van het wegwassen van de schildering, wat vaak een sferisch effect opleverde. De details schilderde ze er vaak in met een penseel.

Lanterfanten over Route 1.3 van Anjum naar Holwerd

Zondag 5 mei 2013 - Bevrijdingsdag

Hoog opgestapelde pootaardappelkisten bij Ternaard

 













De laatste route van deel 1
In het eerste deel van de wandelgidsenserie 'Friesland voor lanterfanters' staan tien voetreizen beschreven. Vandaag zullen Durkje en ik de laatste van die tien van dit eerste deel lopen. Het gaat om route 1.3, van Anjum naar Holwerd, over een afstand van 27 kilometer.
Vanuit Stiens brengen we eerst een auto naar het eindpunt voor vandaag, in Holwerd. Dan rijden we door met de andere auto naar het beginpunt van vandaag, het molenmuseum van Anjum. Vanuit Anjum vertrekken we om 9.00 uur. De temperatuur is 11 graden Celsius en het is nog half bewolkt. De temperatuur loopt bij een steeds meer doorbrekende zon langzaam op, waardoor we vanaf de eerste rustpauze zonder jas en na de tweede pauze ook al zonder trui kunnen lopen. Aangenaam wandelweer dus, en bovendien vandaag ook een heel mooie, gevarieerde route.

Waakzaam voor wassend water
Vanuit Anjum lopen we aan de buitenzijde van de oude binnendijk in de richting van Paesens. Achter deze binnendijk liggen oude boerderijen. De oude doorgangen in deze voormalige zeedijk kunnen bij nood nog worden gesloten met de dikke houten balken die in de nabijheid van deze dijkdoorgangen liggen. Gezien de hoogte van de verderop gelegen deltadijk zullen ze waarschijnlijk - en hopelijk - nooit meer nodig zijn. Maar waakzaam als de Nederlanders zijn voor het wassende water, zijn de bewoners achter deze voormalige zeedijk klaar voor bijvoorbeeld een dijkdoorbraak in de nieuwe Waddenzeedijk.
Het valt me overigens op dat het oudste deel van één van de huisjes aan de voet van de binnendijk indertijd is gebouwd van 'Alde Friezen', ofwel; eeuwenoude kloostermoppen.

Paesens-Moddergat en Nynke fan Nes
Vanaf de plaats waar de oude binnendijk zich voegt bij de nieuwe deltadijk wandelen we naar Paesens. Door Paesens lopen we verder naar Moddergat, naar museum 't Fiskershûske. Het museum is op dit moment (nog) gesloten. Het is ook nog maar 10.00 uur.
We lopen via de doorgaande weg vanuit Moddergat weer terug naar het zusterdorp Paesens. Van daaruit gaan we door het open veld over een fietspad langs een slingerende kreek. We blijven dit fietspad langs het water volgen, totdat we aankomen in het dorp Oosternijkerk. Van daaruit wandelen we naar het dorpje Nes.
Als we de romaanse dorpskerk van Nes zijn gepasseerd, komen we langs het standbeeld van de Friese schrijfster Nynke fan Hichtum (1860-1939), die hier in Nes is geboren. Niet alleen van haar boeken (bijvoorbeeld 'Afkes tiental', maar ook vanwege haar huwelijk met Pieter Jelles Troelstra is deze Sjoukje Bokma de Boer (want dat is haar echte naam) beroemd geworden.

Wierum
Vanuit Nes volgt een mooi traject door het open landschap. We volgend hier de routeaanwijzigingen van de zogenoemde 'Historische Wandelpaden', die hier langs de randen van weiden en akkers door het open veld lopen.
Deze veldpaden voeren ons naar het dijkdorpje Wierum, waar de dorpskerk bijna tegen de voet van de hoge Waddenzeedijk staat. We zijn van plan om hier bij het eetcafé koffie te drinken, maar dat genot wordt ons niet gegund, want ook hier is de horeca (nog) gesloten. Toch pauzeren we hier even om wat te eten en te drinken van het door ons meegenomen lunchpakket.

't Skoar en Ternaard
In Wierum beklimmen we de Waddenzeedijk en dan lopen we eerst over de zeedijk verder. Als we het buitendijks land bij 't Skoar bereiken, gaan we buitendijks verder over een laag dijkje dat om 't Skoar heen ligt, aan de zeezijde. Op de horizon zien we we aan de overzijde van de Waddenzee het eiland Ameland voortdurend volop in de zon liggen.
Waar 't Skoar eindigt in een knik in de veel hogere deltadijk, gaan we over de Waddenzeedijk heen, om aan de overzijde aan de voet van de oude binnendijk in de richting van het dorp Ternaard te gaan.
In het centrum van Ternaard, nabij de kerk nemen we onze tweede rustpauze op een bankje in de zon bij het oorlogsmonument van Ternaard. Een krans, een wit bloemstuk en enkele bosjes snijbloemen staan en liggen hier op het monument, als stille getuige van de Dodenherdenking van gisteravond.

Langs Gaikemazathe naar Holwerd
Langs hoog opgestapelde pootaardappelkisten van een aardappelboer verlaten we Ternaard over een smal fietspaadje door het open veld. Midden in het veld passeren we Gaikemazathe. De naam belooft een mooie statige boerderij, maar het enige dat we hier op het boerenerf aantreffen, is een grote Romneyloods en een piepklein oud arbeidershuisje. Over een landbouwpad komen we langs deze zathe - of wat er nog van resteert - en gaan we verder richting Holwerd. Daarna volgt nog een kilometers lang traject over smalle asfalwegen naar Holwerd.

Einde deel 1 van Friesland voor lanterfanters
Door het centrum van Holwerd lopen we naar de oude dorpskerk aan de noordzijde van het dorp, waar we vanmorgen vroeg onze auto parkeerden. Het is nu 14.30 uur, dus de 27 kilometers hebben we afgelegd in 5,5 uren, gemiddeld dus zo'n 5 kilometer per uur, inclusief rusttijd.
Met de auto rijden we naar Anjum om daar de andere auto af te halen, die we hier vanmorgen parkeerden. Daarna rijden we terug naar huis, terugblikkend op een hele mooie wandeldag.
Met deze wandeldag sluiten we deel 1 van 'Friesland voor lanterfanters' af.