Naar Buiten over de Ubbergse Heuvelrug (11.2)

Zondag 30 juni 2013 

Durkje in de steile afdaling van de Duivelsberg

Grensstreek
Gisteren en vandaag lopen we het 11e wandel-weekend van de wandelgids 'naar buiten! - 25 wandel-weekenden'. Gisteren liepen we door de Ooijpolder (route 11.1) en vandaag over de Ubbergse Heuvelrug (11.2), beide in Gelderland. Het thema van deze twee wandelingen is: 'idyllisch wandelplekje aan de Waal'. De route die we vandaag lopen - genaamd 'Ubbergse Heuvelrug' - is een wandeling van 10 kilometer over bospaden door heuvelachtig en glooiend gebied in de Nederlands-Duitse grensstreek ten oosten van Nijmegen..

Malden
Eerst ontbijten we als familie bij Eelke & Ike. Als familie gaan we hier uiteen, met verschillende dagprogramma's met bijvoorbeeld kerkgang, paardrijden, racefietsen, wandelen en terugkeer naar huis. Halverwege de ochtend rijden Durkje en ik van Malden naar Beek, enkele kilometers ten zuiden van de rivier de Waal. We arriveren rond 10.30 uur bij het markante, monumentale bedrijfspand van de oude 'Gemeentelijke Electriciteitswerken Nijmegen', waar onze wandelroute vandaag begint. 

Beek
We beginnen met een stevige klim vanuit Beek in de richting van Berg en Dal. Vlak buiten de bebouwde kom verlaten we deze sterk stijgende weg, om via een smal wandelpaadje het Keteldal in te gaan. Iets verderop passeren we een oude wegwijzer, met daarop de teksten: 'Laat Vriendschap heelen, Wat Grenzen deelen'. Deze wegwijzer wijst links naar het nabije 'Duitschland' en rechts naar 'Nederland'. Verderop zien we hier een daar een oude stenen grenspaal staan.
We volgen nu de Natuurwandeling N70 door dit natuurgebied van de Gelderse Poort. De Ubbergse Heuvelrug waarover we wandelen, is onstaan tijdens de tweede IJstijd. De toen door de IJsselvallei oprukkende ijsmassa heeft het hier aanwezige stuwwallenlandschap op de lijn van Nijmegen naar Kleef gecreëerd.

Een Fries op de Duivelsberg
Het is een prachtig natuurgebied met sterk klimmende en dalende bospaden en af en toe uitzicht over glooiende weilanden en akkers. De hoogte varieert tussen ongeveer 20 en 90 meter boven NAP. We lopen langs een vallei met open weiden, die zijn afgezet met vlechtheggen van gevlochten wilgenhout.
Verderop beklimmen we het panoramapunt van de Duivelsberg en nog een eind verderop passeren we het pannenkoekenrestaurant Duivelsberg. We komen ook vlak langs de Nederlands-Duitse landsgrens. Met een grote lus gaan we verder door dit mooie bosgebied. Omdat in de beschrijving op een gegeven moment staat dat we in het bos rechts moeten, in plaats van links, komen we weer uit bij het restaurant Duivelsberg. We drinken hier een kop koffie en horen dan dat de eigenaar van dit restaurant een Fries is. Hier en daar hangen wandborden met Friese spreuken, en de toiletten voor 'mânlju' en 'froulju' laten ons beiden als Friezen in het Gelderse niets te raden over.

Terugreis
Voorbij dit restaurant zijn we snel weer op onze wandelroute en dan volgt een steile afdaling van de Duivelsberg. Aan de voet van de Duivelsberg gaan we via een bruggetje over een beek met een drassige beekbodem.
Voorbij het hoger gelegen Berglust zetten we de afdaling weer in, waarmee we even later weer terugkomen bij de houten wegwijzer, waar we vanmorgen het Keteldal in wandelden.
Ook hier bij de Van Randwijckweg staat ins ons routeboekje weer een verkeerde richting aangegeven. Wij weten dat we hier niet links, maar rechts moeten en vanaf dat punt nemen we de afdaling in de richting van Beek. Aan het eind van deze afdaling staat onze auto geparkeerd.
Vanuit Beek rijden we naar Drachten, waar we bij mem nog een kop koffie drinken en als we om 18.00 uur thuis komen in Stiens, heeft Pieter voor ons een heerlijke avondmaaltijd bereid, waar we gedrieën smakelijk van eten.

Christelijke Kweekschool bij Dokkum

Zaterdag 11 mei 2013 

Ansichtkaart van de Christelijke Kweekschool bij Dokkum

1911 - Eene Christelijke Kweekschool te Dokkum
De eerste vergadering van het 'Comité voor eene Kweekschool te Dokkum' tot oprichting van een Christelijke Kweekschool in Dokkum werd gehouden in 1908. Dat initiatief werd door het bestuur van de toen nog enige Friese Christelijke (Hervormde) Kweekschool in Leeuwarden vanwege concurrentieoverwegingen niet in dank aanvaard.
Toch kreeg Dokkum haar kweekschool. In 1909 werd een bestuur benoemd en werd besloten tot de oprichting van een christelijke kweekschool voor de opleiding van leerkrachten in het lager onderwijs. In 1911 werd de Christelijke Kweekschool te Dokkum geopend.

1922 - Christelijke Kweekschool bij Dokkum
In 1919 zoekt het bestuur van deze kweekschool een bouwterrein voor de bouw van een nieuw schoolgebouw, omdat de huurperiode van de toenmalige school aan de Oostersingel in Dokkum in 1920 zou aflopen. Het schoolbestuur krijgt van de verenigingsleden volmacht om voor 80.000 gulden een nieuw kweekschoolgebouw te bouwen (met een bouwkapitaal van 20.000 gulden en een lening van 60.000 gulden).
In juni 1922 start de bouw en al in december 1922 vindt de opening van de nieuwe kweekschool plaats. De nieuwe Christelijke Kweekschool bij Dokkum is dan voor bijna 40 jaar daarna gevestigd in de Kweekschoolbuurt van Aalzum, aan de noordzijde van Dokkum. Het bouwbudget werd met maar liefst 12.000 gulden overschreden, waardoor de betaling van de salarissen in september 1923 een probleem bleek te zijn.

1958 - CPA Claerkamp te Dokkum
In de vijftiger jaren groeit de kweekschool en wordt gedacht aan uitbreiding van het schoolgebouw. In 1958 wordt een lening gesloten van 1.000.000 gulden, voor de bouw van een nieuw schoolgebouw. Het oude schoolgebouw gaat in de verkoop voor 100.000 gulden, maar wordt uiteindelijk verkocht voor 55.000 gulden.
De nieuwe kweekschool wordt gebouwd aan de Birdaarderstraatweg te Dokkum. In 1962 krijgt die school de naam 'Claerkamp'. De naam kweekschool wordt vervangen door 'Pedagogische Akademie' en in het begin van de tachtiger jaren fuseert Claerkamp met de Christelijke Pedagogische Akademie (CPA) van Leeuwarden, die deel uit gaat maken van de Christelijke Hogeschool Noord-Nederland (CHN), tegenwoordig Stenden Hogeschool.

2008 - Einde van school, schoolgebouw en schoolnaam
Claerkamp en ook de christelijke Pedagogische Academies van Drachten en van Sneek worden opgeheven en gaan op in de CHN, en dan resteert de naam 'Klaarkamp' alleen nog in de naam van een vergaderzaal van het CHN-Hotel Wyswert.
Het schoolgebouw van Claerkamp aan de Birdaarderstraatweg is enige jaren geleden afgebroken en heeft plaatsgemaakt voor een appartementencomplex.
In het tegenwoordige Stenden University Hotel is de zaalnaam 'Klaarkamp' al enige jaren niet meer in gebruik.
Bijna 100 jaar na oprichting van de Christelijke Kweekschool van Dokkum zijn de kweekschool en het meest recente schoolgebouw en de schoolnaam verdwenen. Einde van bijna een eeuw christelijk opleidingsonderwijs voor het christelijk lager basisonderwijs in Noordoost-Fryslân.

Prijsopgave van In His Name

Zondag 21 april 2013

De kinderen zingen een vrolijk kinderlied met In His Name

Prijs-opgave

Vandaag is het in de Protestantse Gemeente van Stiens Evangelisatiezondag. De Evangelisatie- en Zendingscommissie van onze kerkelijke gemeente heeft de gospelgroep ‘In His Name’ uit Drachten uitgenodigd om met hun nieuwe, eigen uur-vullend programma (UVP) naar Stiens te komen.

Het thema van dit UVP is: ‘Prijsopgave’. Deze ochtendkerkdienst in De Hege Stins gaat over het prijzen van Jezus (onze Verlosser) en over je hart openstellen voor God (onze Vader). En het gaat ook over de opgave - die het voor ons soms ook kan zijn - om Hem te prijzen.

In His Name probeert in dit vrolijke programma met veel koorzang, solozang, samenzang, gedichten en verhalen duidelijk te maken dat wij – wat er ook gebeurt - als mens Hem mogen eren en dat we ons aan Hem kunnen en mogen overgeven.

In His Name

In His Name is een gospelgroep die door middel van muziek het woord van God uitdraagt in Nederlandstalige, Friestalige en Engelstalige nummers. Door middel van zang en muziek wil deze gospelformatie laten horen dat ze een duidelijke boodschap voor ogen heeft en dat ze deze bovenal ook willen uitdragen.

Het gaat hier om een boodschap voor de mensen van vandaag, gericht op de toekomst. Het gaat om de getuigenis van de hoop, het geloof en van de liefde die God ons gaf in Zijn Zoon, Jezus Christus.

De gospelgroep komt vanmorgen naar Stiens met ruim twintig zangers en zangeressen en een combo (gitaar, basgitaar en drums), een geluidstechnicus; en dat geheel staat onder leiding van de vaste dirigent Marco Hoorn.

Verdiend applaus

Het programma wordt in een vlot tempo doorlopen, met veel variatie in vorm en in muziek. Bij sommige muziekstukken word ook solo gezongen. Vooral ook de Friestalige vertolking van ‘Gabriëlle’s Song’ oogst een uitbundig applaus.

De kinderen gaan halverwege de dienst even naar de Kindernevendienst en als ze terug komen, worden ze uitgenodigd door het gospelkoor om allemaal ook op het podium te komen, om samen met de gospelgroep een vrolijk kinderlied te zingen. En dat brengt in veel opzichten kleur in de groep, want tussen het blauw en zwart van de gospelgroep staat nu een bont gezelschap in geel, rood, groen, roze, oranje en rood, en ook de veelzijdige stemmen brengen kleur en fleur in hun optreden. Bravo en dank voor dit mooie gastoptreden.

Zie het nieuwe leven

Paaszondag 31 maart 2013 

Liturgisch bloemstuk op Paasmorgen in De Arke van Drachten

Nieuw leven
Het kruis is leeg.
De nieuwe Paaskaars brandt.
De nieuwe kaars op de viertafel brandt.
Op de viertafel liggen weer kleden; en witte bloemen komen voort uit de grote stenen; teken van nieuw leven voorbij terzijde gerolde stenen.
Het liturgisch bloemstuk in De Arke van Drachten heeft op deze Paasmorgen als passend thema: 'Zie het nieuwe leven'.

U zij de glorie!
Witte Donderdag is voorbij.
Goede Vrijdag is gepasseerd.
Stille Zaterdag is afgesloten met een Paaswake, met Pieter de hele nacht in de Sint-Vituskerk van Stiens.
Paasmorgen 2013: 'De Heer is waarlijk opgestaan. Halleluja!'

Paasfeest in Drachten
Paasavond brachten we door bij Durkje haar ouders, waar we gisteravond een oom en tante uit Canada ontmoetten; een warm weerzien na enkele jaren. In 2003 hebben we hen bezocht in het Canadese Brampton.
Onze Paasnacht was kort, laat thuis gekomen, de klok één uur vooruit gezet vanwege de aanvang van de zomertijd, en om 7.00 uur al weer opstaan.
Durkje en ik zijn vanmorgen om 8.00 uur uit Stiens vertrokken, om met mem het Paasfeest in De Arke van Drachten te vieren. De eerste ochtenddienst begint hier om 9.00 uur. De kleine groep kerkgangers wordt uitgenodigd voorin de kerkzaal te komen zitten. Om half elf zal de Drachtster Christelijke Muziekvereniging Crescendo de tweede ochtenddienst muzikaal begeleiden. Dan zal het veel drukker worden in deze kerkzaal.

Paasbrunch in Groningen
Na afloop van de kerkdienst ontmoeten de vertrekkende kerkgangers van de eerste kerkdienst de binnenkomende kerkgangers van de tweede ochtenddienst. De leden van het harmonieorkest Crescendo wandelen het kerkgebouw binnen met grote koffers met daarin hun blaasinstrumenten. Ook drie Stenden-collega's zie ik tijdens de dienstenwisseling.

We rijden na de kerkdienst met mem naar Groningen; door een wit sneeuwlandschap, want we hebben dit jaar een wit Pasen. In Drachten steken de paarse en witte Krokussen op tedere groene steeltjes trots uit boven een dun laagje Paassneeuw: Zie ook hier het nieuwe leven.

Sneeuw-krokussen, teken van nieuw leven

Teken van Pasen, voor wie dat wil zien.

De rest van de dag verblijven we in Groningen bij Baukje & Rauke. Ze organiseren voor ons een mooie Paasbrunch; dus alle reden om vandaag graag bij hen in familiekring te gast te zijn.

Voortgangsconsult Academische Pabo bij Stenden in Assen

Vrijdag 8 februari 2013 

Stenden Hogeschool in Assen

Voortgangsconsult
Vanmorgen begint mijn werkdag in de Leeuwarder vestiging van Stenden Hogeschool met het voorbereiden van het Voortgangsconsult voor de 'Academische Pabo' van onze HBO-Opleiding tot Leraar Basisonderwijs (afgekort: AOLB). Daarna vertrek ik naar onze opleidingslocatie van Stenden Hogeschool in Assen. Daar vindt deze keer het Voortgangsconsult plaats, ter afwikkeling van het Adviesrapport op grond van de NVAO-visitatie van deze belangrijke opleiding van Stenden Hogeschool.

Vroege voorjaarsbode
Als ik na afloop het hogeschoolgebouw verlaat, is het nog bewolkt, maar op het moment dat ik vertrek, breekt de zon door. Rondom ons hogeschoolgebouw hoor ik de vogels al weer fluitend het naderende voorjaar verwelkomen. Maar nog is het niet zover.

Temporiseren
Op het moment dat ik op de autosnelweg van Assen naar Groningen reis, rijd ik vanuit een zonnig gebied vrij snel een winters tafereel binnen. Binnen enkele minuten ben ik terecht gekomen in hevige sneeuwval, in combinatie met een harde wind. In enkele ogenblikken is het landschap èn de snelweg geheel bedekt met een dunne laag sneeuw. De meeste automobilisten passen voorzichtigheidshalve hun snelheid aan, waardoor de collectieve snelheid binnen de kortste keren is gedaald van 120 naar 60 kilometer per uur.
Langzaam rijden we aan weerszijden van de vangrail vanuit en naar Groningen. Ter hoogte van Haren is de weg weer zwart - dus sneeuwvrij - en gaat de snelheid weer omhoog. Tussen Groningen en Drachten schijnt de zon volop.
Een uurtje later zit ik weer in Leeuwarden op mijn werkplek, om me voor te bereiden op het volgende overleg van vandaag: een periodiek afstemmingsoverleg tussen het Educational Support Office (ESO) en onze afdeling Quality Assurance (QA) van het Corporate Office (CO) van Stenden Hogeschool.

Metafoor
Ik bedenk tijdens de autorit van vanmiddag dat dit weertype een metafoor zou kunnen zijn van een accreditatietraject. Zo'n project start zonnig en verwachtingsvol, totdat er soms even zwaar weer op komst lijkt, als je constateert dat de weg naar je doel niet altijd zo 'sneeuwvrij' is als je denkt. Doorgaans blijkt het bij nadere bestudering allemaal wel mee te vallen en moet je soms even in je traject gas terugnemen en omschakelen, om dan verderop 'en route' al weer te constateren dat door een 'adequate rijstijl' het voorbij dat ogenschijnlijk slechte weer toch ook wel weer meevalt, want verderop is je zicht beter, schijnt de zon en kun je weer op normale snelheid verder op weg naar je doel.

KFFB-Jiergearkomste 2012

Sneon 19 jannewaris 2013 

Blommen foar skriuwers Rommert Tjeerdsma en Anders M. Rozendal

Iepenje mei fertriet
De Jiergearkomste 2013 fan de KFFB wurdt hjoed hâlden yn de Kuriostsjerke te Ljouwert. Op it momint dat de seal om 14.00 oere hast fol sit, hjit KFFB-foarsitter Johannes Bakker alle KFFB-leden yn de seal wolkom. Bakker iepenet dizze gearkomste mei de earste fersen fan Psalm 37, om't dat de fersen binne dy't ôfrûne woansdei ek lêzen binne yn de routsjinst foar Jurjen Faber fan Wikel, de beëage nije bestjoerder foar de KFFB, dy't ferline wike sa hommels ferstoarn is, noch mar 58 jier âld. "Wês stil foar de Heare", lêst de foarsitter, en nei dizze skriftlêzing betinke wy Jurjen Faber yn in momint fan stilwêzen.

Jierferslach 2012 fan de skriuwer
KFFB-skriuwer Corry Rozendal lêst foar ús it Jierferslach fan de KFFB oer it ôfrûne jier. Rozendal sjocht benammen werom op de útjeften fan 2012 en fertelt oer de promoasje-aksje fan it bestjoer om de nije Fryske bernebibel fan de KFFB rûnom te ferkeapjen. Ek de boekeferkeap op 'e Drachtster Boekemerke wurdt troch Corry neamd.
Oanslutend sjongt Grytsje Kingma trije moaie lieten út de KFFB-dichtbondels fan Atze Bosch:

1. Wetterdripke op reis; út 'Alles op syn tiid'; oer de reis út de bergen nei de see;
2. De Seedyk; út 'Neilêzing'; oer de daam as trouwe wachter sa geef om Fryslân hinne;
3. De útstrûper; ek út 'Alles op syn tiid'; prachtich byldzjend songen, by't libben sei Atze Bosch ris tsjin Grytsje Kingma: "Do hast it michje fleanen leard".

Jierferslach 2012 fan de ponghâlder
KFFB-ponghâlder Corry Rozendal lêst foar ús it Finansjeel Jierferslach fan de KFFB oer it ôfrûne jier. Sy jout in taljochting op de Eskploitaasjerekken 2012, dy't sluten is mei in posityf saldo. Ek mei it fermogen op de Balâns op 1 jannewaris 2013 is fan de min nei de plus gien.
KFFB-foarsitter Johannes Bakker slút dit finansjeel part fan de gearkomste ôf mei de wurden: "Wy binne moai droech oer de feart kommen".

Utjefteplan 2013 fan de karkommisje
KFFB-bestjoerder en lid fan de KFFB-karkommisje Pytsje de Graaf presentearret it Utjefteplan fan de nije KFFB-boeken fan 2013:

• Yn febrewaris it nije boek van Rommert Tjeerdsma: 'Om Doutzen', oer de opkomst fan de NSB, oer goed en ferkeard, en mei in leafdesferhaal;
• Yn maaie it nije boek fan Anders Minnes Rozendal: 'De smaak fan alsem'; oer troch it libben skarreljende jonge minsken, dy't in died stelle wolle.

Oer it septimberboek kin noch neat sein wurde, maar wol wurdt neamd dat is soarchlik is dat der sa'n bytsje manuskripten yntsjinne wurde tsjintwurdich. It bestjoer ropt eltsenien op om in goed manuskript yn te bringen.
De KFFB-skriuwers Tjeerdsma en Rozendal komme nei de bestjoerstafel om mei in lokwinsk en blommen fan KFFB-bestjoerder Dussy Ybema yn it sintsje set te wurden. Ien fan de priiswinners, Rommert Tjeerdsma, sprekt nei ôfrin koart oer syn nije boek.

Grytsje Kingma sjongt 
Foar it skoft sjongt Grytsje Kingma trije lieten fan Atze Bosch:

1. Leafde is it reitsjen; út 'Wylde Goes'; oer: God is dêr't leafde is, want leafde is fan God;
2. Al sil gjin nôt mear rypje op 'e bou; út 'Neilêzing'; in oersetting fan 'Wanneer de vijgeboom niet bloeien zou';
3. Ofskie fan 'e dei; út 'Neilêzing. 

Yn it skoft is der kofje en tee en kinne boeken en CD's kocht wurde fan de KFFB en fan Grytsje Kingma.
Nei it skoft sjongt Grytsje Kingma noch trije lieten fan Atze Bosch:

1. H twa O; út 'Alles op syn tiid', oer buorman-gemikus Germ dy't fan 'e frou mei it H2O foar de dokter komme moat;
2. Yn 'e skurte fan mem; út 'Wylde goes'; mei: 'Wêrst ek hinnegiest sil ik dy moetsje, oant de dea dy berint en dyn libben nij begjint'.
3. De frede fan 'e greiden; út 'Wylde goes'; wy sjonge inoar ta beslút ta: "Djippe frede mei komme oer dy, mei Gods leafde no groeie yn dy".

Nei it omfreegjen slút foarsitter Bakker dizze noflike en literêr-muzikale jiergearkomste.

Nijkleaster voorbij transitie

Zaterdag 17 november 2012 

Iepenje my foar Jo goedens, en reitsje my oan < God > Take me as I am

Nij Frysk Kleaster
Op 28 oktober 2012 is de officiële openingshandeling en formele start gevierd van Nijkleaster, het nieuwe protestantse klooster in oprichting, gevestigd in het stille midden van onze provincie Fryslân, in Jorwert. Onze Stifting Nijkleaster werkt bij de oprichting en inrichting van dit nieuwe Friese klooster nauw samen met de kerkelijke gemeente Westerwert en met de afdeling Missionair Werk & Kerkgroei van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN), die Nijkleaster heeft aangewezen als één van de Nederlandse pioniersplekken van de Protestantse Kerk.

Dienen
Eerder vanmiddag zijn alle toekomstige en huidige vrijwilligers bijeengekomen in de Voorkerk van de oude dorpskerk van Jorwert. Daar was de gelegenheid om kennis met elkaar te maken en om gezamenlijk ideeën uit te wisselen voor het eerste bestaansjaar van Nijkleaster. Met elkaar hebben de vrijwilligers het hele jaarprogramma doorgenomen en tot verrassing en grote tevredenheid wordt aan het eind van deze vrijwilligersbijeenkomst geconstateerd dat de bezetting voor het komende seizoen, inclusief het Pinksterweekend van 2013, geheel is ingevuld.
Dan is het tijd voor een nieuwe ontmoeting.

Ontmoeten
Even na 16.00 uur arriveren namelijk allen die op bestuurlijk nivo zijn betrokken bij Nijkleaster. Als nieuw bestuur komen we hier vanmiddag bijeen, samen met de oprichtingsbestuurders, met de leden van het Comité van Aanbeveling, met de vertegenwoordigers van de kerkelijke gemeente van Westerwert en met vertegenwoordigers van de afdeling Missionair Werk & Kerkgroei van de PKN.
Voor beide groepen is er bij binnenkomst eerst gelegenheid om met elkaar kennis te maken. Daarna gaan beide groepen gezamenlijk naar de kerkzaal van de Jorwerter kerk om samen te vieren.

Vieren
In de (k)oude dorpskerk komen we bijeen in een sfeer die lijkt op vroegere tijden van middeleeuwse kerken en klooster in Fryslân. Het is koud en het duister valt langzaam in. De Paaskaars die ons is geschonken door de Oud-Katholieke Kerk en de nieuwe stormlamp van Nijkleaster in een nis in de dikke kerkmuur branden, dus de viering kan beginnen, onder leiding van pionierspredikant Hinne Wagenaar.
We zingen in wisselzang 'Iepenje my foar Jo goedens, en reitsje my oan'. Daarna leest de voorganger Psalm 133 en voordat ook uit het Marcus-evangelie wordt gelezen, zingen we de drietalige versies van het Iona-lied 'Nim my, nim my sa't ik bin'. Een stille tijd van rust en inkeer volgt, ter bezinning. Daarna volgt het gezongen Taizé-lied 'Laudate omnes gentes' en eindigen we tussen de gebeden en de zegen met de Friese versie van het gezongen 'Onze Vader', getiteld: 'God fan fier en hein ús Heit'.

Transitie
Na deze viering vertrekken de vrijwilligers en komen allen die bestuurlijk betrokken zijn bij Nijkleaster bijeen in de Voorkerk, de ruimte die speciaal is ingericht door en voor Nijkleaster, als eerste en voorlopige vestigingsplaats van Nijkleaster.
We benoemen dat we nu de transitie doormaken van een beginnende beweging naar een officiële organisatie. Er is al geschoven met functies en structuren. De initiatiefbestuurders gaan nu voor een deel de uitvoering van Nijkleaster ter hand nemen, of starten door in het nieuwe stichtingsbestuur, samen met twee nieuwe stichtingbestuurders, waarvan ik er sinds enkele weken één ben.

Pionierspredikant
We zullen vandaag vooral aandacht besteden aan het verleden, het heden en de toekomst van Nijkleaster. Dominee Hinne Wagenaar begint met een presentatie over het verleden, waarin hij ons meeneemt in de geschiedenis van Nijkleaster van 1988 tot heden. Iedereen die hier vanmiddag met ons bijeen is, heeft en krijgt een plek in die geschiedenis, in grote lijnen als volgt:

• 1988 - Het Amerikaanse initiatief van Holden Village, als ontstaansgrond voor het idee van een nieuw Fries klooster;
• 2005 - Een studiereis naar Iona;
• 2006 - De brainstormsessie in het Karmelklooster te Drachten;
• 2009 - Oprichting van Stifting Nijkleaster;
• 2010 - Een gemeenteavond van Westerwert en Nijkleaster, als start voor een onderzoek om samen verder te gaan;
• 2010 - De eerste presentatie van Nijkleaster in Jorwert;
• 2010 - De landelijke PKN komt overleggen over samenwerking tussen PKN, Nijkleaster en Westerwert;
• 2011 - De eerste vergadering van de Kleasterried, waarin bovenstaande drie partijen participeren;
• 2011 - Het bedrijfsplan voor Nijkleaster is gereed;
• 2012 - De officiële start van de pioniersplek Nijkleaster op 28 oktober 2012 in Jorwert.

Bestuur
Na deze presentatie neemt bestuursvoorzitter Henk Kroes de presentatie over. Hij toont de huidige organisatiestructuur en legt uit hoe de taken, verantwoordelijkeheden en bevoegdheden op dit moment zijn verdeeld. Henk benadrukt dat het een pioniersplek is, hetgeen voor ons allen betekent dat we voortdurend alert zullen zijn en blijven op het continue doorontwikkelen van een goede structuur, communicatie en doeltreffend samenwerken.
Dan volgt een verrassing. Het bestuur biedt aan het echtpaar Hinne Wagenaar & Sietske Visser een nieuw ontworpen vlag aan, met daarop het wit-groene logo van Nijkleaster. Voortaan kan bij activiteiten dus ook de vlag van Nijkleaster wapperen en vinden die activiteiten letterlijk en figuurlijk plaats onder de vlag van Nijkleaster.
Als we de belangrijkste zaken van de transitie van de oude naar de nieuwe structuur hebben besproken,  gaan we met zijn allen naar het dorpscafé aan de andere zijde van de dorpsstraat, waar we tijdens een eenvoudige maaltijd deze mooie dag afsluiten.

Stiens heeft het Keurmerk Veilig Ondernemen

Vrijdag 5 oktober 2012

De 1e Ster van het Keurmerk Veilig Ondernemen

Samen het keurmerk verdienen
Om overlast en criminaliteit in een winkelgebied effectief aan te pakken, is een goede samenwerking van winkeliers met politie en gemeente van essentieel belang. Voor het opzetten van een structurele samenwerking in dezen is een speciale methode ontwikkeld, het zogenoemde ‘Keurmerk Veilig Ondernemen’ (KVO).
Om voor dit keurmerk in aanmerking te komen werken ondernemers, gemeente, politie en brandweer structureel samen aan een schoon, heel en veilig winkelgebied. Hiervoor maken ze samen afspraken over de te nemen maatregelen. Een team van adviseurs van het Hoofdbedrijfschap Detailhandel (HBD) biedt ondersteuning bij het behalen van het Keurmerk Veilig Ondernemen.

Basis Samenwerken
Het KVO is een continu proces, dat start met het vormgeven van structurele samenwerking tussen ondernemers, gemeente, politie en brandweer. De bestaande situatie van bijvoorbeeld een winkelcentrum wordt vastgesteld en het plan van aanpak wordt gedefinieerd. Als deze stappen zijn afgerond, wordt het certificaat ‘Basis Samenwerken’ aangevraagd en ontvangt het winkelgebied van het HBD de eerste ster. Elke twee jaar vindt een evaluatie en hercertificering plaats en kan de volgende ster worden behaald, met een maximum van vijf sterren.

De 1^e KVO-ster voor Stiens
Sinds 2010 is de Ondernemersvereniging van Stiens ook deelnemer in dit veiligheidsprogramma. Het betreft hier een samenwerkingsverband van 43 winkels, waarvan een deel wordt aangevuld met detailhandelsbedrijven op het Stienser bedrijventerrein Middelsee. In Stiens vond de uitreiking van de 1e KVO-ster plaats op 8 oktober 2011. In het wegdek van het gemeentehuisplein,  aan de Langebuorren, is een tegel ingelegd met daarop het ‘Keurmerk Veilig Ondernemen’.

Voorwaarden voor deelnemende ondernemers
Elke HBD-adviseur voert ten behoeve van de certificering een analyse uit, die bestaat uit een schouw (observatie) en een ondernemersenquête. Na twee jaar voert de HBD-adviseur nog een evaluatie uit, en eenmaal per jaar woont hij of zij de plaatselijke werkgroepvergadering bij om de voortgang te monitoren.
Voorwaarden om met zo’n KVO-project te starten zijn:

• een actieve ondernemersvereniging;
• een duidelijk afgebakend winkelgebied;
• het commitment van alle betrokken partijen (ondernemers, gemeente, politie en brandweer);
• een gedreven voorzitter (bij voorkeur een ondernemer) voor de werkgroep. 

1 in Stiens, 8 in Fryslân, 400 in Nederland
Het HBD begeleidt op dit moment ruim 400 projecten ‘Keurmerk Veilig Ondernemen’. Daarvan zijn acht projecten actief in Fryslân, namelijk in: Bolsward, Drachten, Leeuwarden (op 2 locaties), Oosterwolde, Sneek, Wommels, en dus ook in Stiens. 

Lanterfanten over Route 1.7 van Harlingen naar Sint-Jacobiparochie

Zondag 30 september 2012

Over de poldervaart naar de Waddenzeedijk

Slachtedyk en Griene Dyk

De weersvoorspellingen voor vandaag waren gisteren goed, dus Durkje en ik besloten gisteren om vandaag aan de wandel te gaan. We zullen vandaag van Harlingen naar Sint-Jacobiparochie wandelen, over een afstand van 27 kilometer, volgens route 1.7 van de wandelgidsenserie ‘Friesland voor lanterfanters’. De beide thema’s van deze wandeling zijn ‘Over dijken’ en ‘Twee Friese steden gescheiden door een oude dijk’. De twee Friese steden die hier worden bedoeld, zijn Harlingen en Franeker. De dijk die hier wordt bedoeld is de in Fryslân welbekende Slachtedyk, een oude zeedijk, die door het Friese landschap slingert. Een andere dijk waarover deze route voert, is de ‘Griene Dyk’, die we pas aan het eind van de route bewandelen.

Oude wegen en nieuwe straten van Harlingen

We verlaten Stiens om 7.45 uur en staan om 8.15 uur bij onze auto klaar voor vertrek bij het treinstation van Harlingen. Via de Oosterparkweg en de Achlumerdijk komen we in een nieuwbouwwijk van Harlingen-oost. Hier wordt ons het oriënteren moeilijk gemaakt, omdat onze vijf jaar oude routegids qua routebeschrijving niet meer aansluit bij het nieuwe stratenplan in deze nieuwbouwwijk. Zoekend naar de juiste plaats om Harlingen te verlaten, passeren we ook nog de nieuwbouw van de Prins Johan Friso School, de basisschool waar Durkje van 1980-1983 als onderwijzeres heeft gewerkt, totdat wij trouwden en in Delfzijl gingen wonen. Met hulp van enkele Harlingers die de het voormalige wegennetwerk hier ter plekke nog kunnen reconstrueren, vinden we uiteindelijk aan de zuidoostzijde van Harlingen het oude tracé van de Achlumerdyk, die we volgen in de richting van de Slachtedyk.

Kiesterzijl – Franeker - Getswerdersyl

De Slachtedyk snijdt de spoorlijn Leeuwarden-Harlingen ten noorden van Sopsum. Als we de spoorlijn over zijn gestoken, komt een trein uit de richting van Leeuwarden. Voorbij Kie steken we bij Kiesterzijl het Van Harinxmakanaal over en dan gaan we richting Franeker. Ter hoogte van Groot Lankum nemen we het Filosofenpad, het fiets-voetpad langs de westrand van Franeker. Door een bosperceel komen we aan de zuidkant van de A31. Hier kunnen we met een fietsers-voetgangerstunneltje onder de autosnelweg Leeuwarden-Harlingen door. Aan de noordzijde lopen we parallel aan de A31 naar het monument van Getswerdersyl. Hier nemen we onze eerste rustpauze om wat te eten en te drinken. Dat wordt ook wel tijd, want we hebben nu drie uren onophoudelijk gelopen.

Oosterbierum

Het is prachtig wandelweer. Ongeveer 16 graden Celsius en volop zon, en een aanwakkerende, tot harde wind in de rug.

Voorbij Getswerdersyl gaat de Frentsjerterdyk over in de Slachtedyk, die we langs het windmolenpark ‘De Bjirmen’ volgen tot aan Oosterbierum. In Oosterbierum gaan we rechtsom via de Stationsreed en een schelpenpad om het dorp heen. Bij de dorpskerk steken we de doorgaande weg over om dan langs een kassencomplex eerst over een schelpenpad en verderop over een onverhard boerenpad naar de Waddenzeedijk ten noorden van Oosterbierum te lopen. Via een oude houten platte brug kunnen we de poldervaart oversteken om aan de voet van de zeedijk te komen.

Via Koehool over de zeedijk naar de Westhoek

Vanaf hier lopen we nu ongeveer drie kilometer in oostelijke richting over de zeedijk, nu eens binnendijks, dan weer buitendijks of boven over de zeedijk. Een grote kudde schapen houdt hier het gras van de zeedijk mooi kort. Af en toe rijden auto’s en motoren binnendijks aan de voet van de dijk. Hier en daar stopt men even om uit te waaien op de zeedijk en/of buitendijks langs de vloedlijn van de Waddenzee.

Bij Koehool passeren we het mooie standbeeld van de haringvisser. Vlak vóór de Westhoek gaan we in zuidelijke richting verder, op de scheiding van de Friese gemeenten Franekeradeel en Het Bildt. Iets ten zuiden van de zeedijk gaan we in oostelijke richting verder over een andere zeedijk. Het is de Griene Dyk, momenteel een slaperdijk, de 11^e eeuwse oude Middelzeedijk, die nog ouder is dan de Slachtedyk. De Griene Dyk slingert hier verhoogd en mooi door de Friese zavelgronden.

Over de Griene Dyk naar Sint Jabik

Bij de kruising met Zondervans Reed verlaten we de Griene Dyk, richting Sint-Jacobiparochie. Links van de Zondervans Reed ligt een oogst uien in lange rijen te drogen op de akker. We bellen Pieter met het verzoek om nu vanuit Stiens naar Sint-Jacobiparochie te komen om ons daar straks af te halen. Via de Westerweg en het Westeinde wandelen we Sint-Jacobiparochie binnen. Op het moment dat Durkje en ik arriveren op het dorpsplein vóór De Groate Kerk, komt Pieter juist uit tegenovergesteld richting aan rijden. Wat een perfecte timing! We stappen bij Pieter in de auto en dan rijdt hij ons naar onze andere auto in Harlingen. Pieter gaan dat weer naar huis en wij rijden door naar Drachten om bij mem op zondagmiddagvisite te gaan.

Om 14.30 uur arriveerden we in Sint-Jacobiparochie, dus de 27 kilometer vanaf Harlingen hebben we afgelegd in 6 uren en een kwartier. Regelmatig ontmoetten we vandaag fietsers en andere wandelaars. Mooi om te zien hoeveel mensen op zo’n zonnige najaarszondag genieten van gezond bewegen over de uitgestrekte Friese kleigronden.

Kringlopertjes

Woensdag 19 september 2012

Kringlopertjes in de vitrine

Waardeloos wordt waardevol
Onderweg naar een afspraak voor overleg, passeer ik een vitrine in een wandelgang van Stenden Hogeschool te Leeuwarden. Het is een uitstalkast van de Stenden-Opleiding tot Leraar Basisonderwijs.
In deze vitrine staat een groot aantal werkstukken van eerstejaars studenten van de Opleiding tot Leraar Basisonderwijs.
De werkstukken zijn gemaakt van wegwerpmateriaal. Eind jaren zeventig, toen ik zelf student was van de Christelijke Pedagogische Academie te Drachten, mochten wij dergelijk afval van onze handvaardigheidsdocent niet 'waardeloos' materiaal materiaal noemen, maar benoemde hij dit als 'waardevol' materiaal.
Ruim dertig jaar later zorgen studenten van deze lerarenopleiding ervoor dat dergelijk afval weer gerecycled opnieuw in de kringloop komt.
Deze expositie van de eerstejaars studenten kreeg dan ook als tentoonstellingstitel: 'Kringlopertjes'.

Sloop voormalig Ichthus College in Drachten

Donderdag 6 september 2012

Sloop van het voormalige Ichthus College te Drachten

Als de dag van toen
Het is nog geen vier maanden geleden dat we op 12 mei 2012 een mooie reünie-dag beleefden in het ons welbekende schoolgebouw van het voormalige Ichthus College aan de Raai 200 te Drachten. De reünie bood alle oud-leerlingen van deze christelijke school voor HAVO en VWO de laatste mogelijkheid om nog eens door je oude schoolgebouw te lopen, associatief mijmerend over jeugdherinneringen van jaren geleden. Bovendien was het een mooie gelegenheid om je school- en klasgenoten van vele jaren geleden nog eens weer te ontmoeten. Wetende dat het gebouw op afzienbare termijn na die mooie mei-dag gesloopt zou worden, heb ik nog enkele foto's gemaakt van 'onze' school.

Top down leiding
Inmiddels is het september 2012. Als ik vanuit Drachten naar Groningen rijd, verlaat ik Drachten aan de oostzijde en kom dan langs de 'oude' school aan de Raai.
Het is onmiskenbaar en onherroepelijk: de sloop is begonnen.
Van de vleugel met de lokalen boven de voormalige fietsenkelder staat niets mee overeind.
De centrale ontvangsthal is veranderd in een grote bult puin.
Aan de westzijde van het slooppand staan nog enkele kolommen klaslokalen overeind.
De lokalen zijn geheel gestript en wat er nog van over is, is nauwelijks méér te noemen dan een verzameling steen, beton en uitpuilende electriciteitsleidingen, top down!

Een nieuwe generatie, een nieuwe school
Nog één keer kijken, nog één keer achteromkijken.
Een volgende keer als ik hier weer eens passeer, zal waarschijnlijk niets meer zichtbaar zijn van wat ooit dat schoolgebouw was.
Misschien is het dan één grote kale vlakte, of misschien een bouwplaats met de eerste tekenen van nieuwbouw, of - als het nog veel langer duurt - staat er wellicht al heel trots en fier een compleet nieuw schoolgebouw, want dat is uiteindelijk de bedoeling.
Net zoals wij in de zeventiger jaren begonnen in een nieuw schoolgebouw, zullen ook nu weer leerlingen van het voortgezet onderwijs op deze locatie hun schoolloopbaan voortzetten in een modern schoolgebouw, dat in ruime mate voldoet aan de eisen van de tijd.

Mexicaans nazomeren in Groningen

Zaterdag 1 september 2012

Cantina Mexicana

Gezinsavond
Na een familiebezoek en een korfbalwedstrijd in Drachten rijd ik met Durkje en Pieter naar de stad Groningen. Met zijn zevenen komen we vanavond bijeen in Cantina Mexicana aan de Vismarkt te Groningen. Daar vieren we onze inmiddels jaarlijkse dineravond, waarin we als gezin terugblikken op de afgelopen zomervakantieweken en we vooruitblikken op het nieuwe seizoen van studeren & werken.

Het leven vieren
Er is genoeg te vieren, na bijvoorbeeld de verjaardag van Durkje en het afstuderen van Pieter en Gaby.
Er is genoeg te vertellen, over de zomervakanties, over bijvoorbeeld het vrijwilligerswerk van Baukje in Zuid-Afrika, over de reis van Baukje & Rauke door Zuid-Afrika en over de caminobelevenissen van Durkje & mij in Spanje.
Er is genoeg vooruit te blikken: op de komende familiedag in Vierhouten en op de lange reis die Jan Wijbe & Gaby binnenkort gaan maken naar en door Midden-Amerika.

Nazomeren
De ontmoeting en de zomerverhalen staan natuurlijk centraal, maar de Mexicaanse gerechten die we krijgen voorgeschoteld, dragen er ook toe bij dat we een gezellige avond Mexicaans nazomeren in Groningen. We zijn gezegende mensen, die dankbaar achteromkijken naar het vele en het goede, en die hoopvol vooruitkijken naar wat de toekomst ons zal brengen.

Kloosterpad 1453

Woensdag 23 mei 2012

Cover van de fiets- en wandelgids

Meer dan 50 Friese kloosters

Aan het eind van de Middeleeuwen had Fryslân ruim 50 kloosters. De meeste daarvan stammen uit de 12 en de 13^e eeuw, maar de historie van een aantal kloosters - zoals bijvoorbeeld van de Sint-Bonifatiusabdij van Dokkum - gaat terug naar de 8^e en 9^e eeuw. De 12^e eeuwse Cistenciënzer abdij Klaarkamp van Rinsumageest is één van de kloosters die als een soort ‘moederhuis’ fungeerde, van waaruit nieuwe kloosters werden gesticht. Het koorherenklooster van Burgum en de Benedictijner abdij van Smalle Ee zijn bijvoorbeeld twee van die kloosterstichtingen van die tweede fase.

1453

Tussen die verschillende kloosters ontstonden paden en wegen; ook wel kloosterpaden genoemd. Eén van die kloosterpaden verbond indertijd de kloosters Klaarkamp van Rinsumageest en de abdij van Dokkum via het Barraconvent van Burgum met het klooster van Smalle Ee, nabij Drachten. Uit een oorkonde van het jaar 1453 blijkt dat deze middeleeuwse noord-zuid-route door Fryslân in het midden van de 15^e eeuw werd verbeterd.

Fiets- en wandelgids

Dit oude Friese kloosterpad is uitgangspunt geworden voor een langeafstandswandeling over een afstand van 42 kilometer. Dit kloosterpad wordt beschreven in de fiets- en wandelgids ‘Kloosterpad 1453’, die in 1999 verscheen en die inmiddels enkele herdrukken kent. De route met haar beschrijving is opgesteld door het echtpaar Nanka & Peter Karstkarel. In dit boekje zijn informatieve tekstbijdragen gepubliceerd van Hans Mol (over kloosters in Fryslân), van Douwe Kootstra (over sagen en legenden), met meditaties van de inmiddels overleden dominee Huub Klijn en met overdenkingen van Pieter Sijpersma. De foto’s in de routegids zijn van Peter Karstkarel. De routegids kreeg als ondertitel mee: ‘Een bedevaart in het oosten van Friesland’.

Noorder- en Zuidertraject

In het afgelopen jaar hebben Durkje en ik het Kloosterpad 1453 in drie verschillende trajecten bewandeld, te weten:

• Op 21 februari 2011 liepen we het Zuidertraject vanuit Smalle Ee (Onser Lyewe Vrouwen Smelgeraconvent/Smellingera klaester), via De Wilgen, Drachten (Karmelklooster en Minderbroederklooster), Opeinde, Oudega, Nijega en Sumar naar Burgum (Barraconvent/Berghklooster);
• Op 6 maart 2011 liepen we het Noordertraject vanuit Burgum, via Noordburgum, Kûkherne, van Veenwouden (Schierstins) over de Goddeloze Singel richting Broeksterwoude en via Damwoude, Rinsumageest (Klaarkamp) en Sijbrandahûs naar Dokkum (de Bonifatiusbedevaartsstad); via de westelijke routevariant.
• Op 15 april 2012 liepen we de oostelijke routevariant van het Noordertraject vanuit Damwoude naar Dokkum (Bonifatiuskapel).

Friese bedevaartsroute

Dit Kloosterpad 1453 is een mooie Friese bedevaart, een pelgrimage langs sporen van oude en nieuwe vroomheid vanaf de Middeleeuwen tot heden, wandelend over authentieke paden vol verhalen, oude legenden en sagen en langs verstilde plekken en landschappen, die uitnodigen tot meditatie en overpeinzing. Het Kloosterpad 1453 is één van de mooiste en belangrijkste historische routes in onze provincie Fryslân.

Citaten

• Pieter Sijpersma: “Van lopen ga je vanzelf denken. Het geheim zit in de beweging, of beter: in het tempo van de beweging en het ritme. Door te wandelen komen je gedachten vanzelf op gang”.
• Huub Klijn: “De belangrijkste steun en bron zijn in de kerk te vinden. Stilte om tot jezelf te komen. Ruimte voor de vragen van het leven en voor verhalen van mensen over waar zij hun kracht vandaan halen”.

Reünie Raai 200 Voorbij

Zaterdag 12 mei 2012

Achteringang CSG Liudger in Drachten

Ichthus College
Aanvang januari 2012 werd ik al door mijn ex-collega Sigrid Esther getipt dat er vandaag een reünie georganiseerd zou worden door de tegenwoordige Christelijke Scholengemeenschap Liudger te Drachten, voor alle leerlingen die vanaf hun examenjaar 1970 Havo- en/of VWO-leerling waren van het Ichthus College en toen gehuisvest waren in het schoolgebouw aan de Raai 200 te Drachten. Ze werkt momenteel bij CSG Liudger, dus ik kon al vroegtijdig van haar het dit reüniesignaal ontvangen. Met volgnummer 259 schreef ik me in voor de reünie en dat blijkt achteraf nog maar een laag nummer te zijn, gezien het feit dat uiteindelijk zo'n 1600 oud-leerlingen zich hebben ingeschreven als deelnemer van deze reünie.

Nieuwbouw Liudger
Deze Drachtster schoollocatie 'Raai 200' wordt komende zomer gesloopt, om plaats te maken voor een prachtig nieuw schoolgebouw dat op deze plek zal verrijzen. Om alle oud-leerlingen en oud-medewerkers van deze school nog eenmaal in de gelegenheid te stellen hun voormalige schoolgebouw te bezoeken, wordt deze reünie vandaag georganiseerd. Het is de laatste mogelijkheid om met zijn allen in onze oude school nog eenmaal samen schoolherinneringen op te halen. Omdat zoveel deelnemers zich hadden opgegeven, is de reünie in twee groepen verdeeld. Van 10.30-15.00 zijn wij van de examenjaren 1970-1987 uitgenodigd en vanmiddag volgen dan de meer recente examenjaren.

Reünie-programma in 2 tranches
Vanaf 10.30 uur wordt iedereen persoonlijk ontvangen door oud-(algemeen)directeur Bert van Asselt, waarna inschrijving en ontvangst in de aula plaatsvindt. Vanaf 11.00 uur krijgt iedereen anderhalf uur de gelegenheid om de klasgenoten, jaargenoten en andere schoolgenoten te ontmoeten in de schoollokalen, op grond van een indeling per examenjaar. Ondertussen worden ook de oud-medewerkers ontvangen, die zich gedurende de dag tussen alle andere reünisten begeven. Na het binnen en buiten genieten van het buffet kunnen we nog een bezoek brengen aan fototentoonstellingen, muzikale uitvoeringen zoals jamsessies en een presentatie van het Technasium van CSG Liudger. Om 15.00 uur maken we dan plaats voor de tweede ploeg van de jongere oud-leerlingen.

Pommeranten yn it nijs
Het is een dag vol aangename ontmoetingen met oud-medeleerlingen en oud-docenten. Een opnameteam van Omrop Fryslân is aanwezig om een radioreportage te maken, waarbij ook enkele 'pommerant-oud-leerlingen' zoals bijvoorbeeld demissionair-staatssecretaris Joop Atsma en NOS-KNMI-weerman Gerrit Hiemstra gewilde kandidaten zijn voor een radio-interview. De reüniecommissie heeft veel en goed werk verzet om er een mooie dag van te maken, waar velen met buitengewoon plezier tevreden op terugkijken.

Raai200Voorbij
Nog even, en dan is Raai 200 echt voorbij!
Als 1 van de 1600 was ik er nog eenmaal bij.
Dank aan alle medewerkers, die zoveel reünisten een prachtige dag schonken.

Over De Slinger naar de Overstesingel

Woensdag 9 mei 2012

De Slinger vanaf de Overstesingel gezien in oostelijke richting

Twee Drachtster fietsbruggen

Het is al weer zes jaar geleden (2006) dat in het Friese Drachten twee unieke fietsbruggen werden geopend. De ene fietsbrug wordt ‘De Ring’ genoemd. Dat is de fietsbrug aan de zuidkant van Drachten, over de A7, waarmee je vanuit Drachten uit de gemeente Smallingerland naar bijvoorbeeld Beetsterzwaag in de gemeente Opsterland kunt fietsen. Deze brug – De Ring – is een gezamenlijk bouwproject geweest van beide genoemde gemeentes.

De Slinger

De andere fietsbrug is ‘De Slinger’. Met deze fietsbrug kun je in Zuidwest-Drachten vanaf de Eikesingel in westelijke richting óver de Zuiderhogeweg fietsen naar de Overstesingel. Deze brug heeft een totale lengte van ongeveer 240 meter en is daarmee de grootste fietsbrug van Noord-Nederland. De brug is boven een rotonde gebouwd. De combinatie van rotonde en fietsbrug moet zorgen voor een goede verkeersdoorstroming.
Tot zo’n zes jaar geleden was hier sprake van een druk kruispunt. Fietsers en voetgangers moesten toen via een oversteekplaats met verkeerslichten over dit drukke kruispunt heen. Dit leverde veel overlast op voor het gemotoriseerde verkeer, omdat dit kruispunt vlakbij de steeds drukker wordende op- en afrit van de snelweg A7 ligt.

Plateau en kegel

De Slinger is een vrij steile fietsbrug, wat al snel problemen oplevert voor ouderen en voor kinderen; hetgeen in de eerste periode na de opening dan ook begrijpelijk de nodige kritiek veroorzaakte. In het midden van de bijzonder fietsbrug is een uitkijkplateau geplaatst, vanwaar je als fietser of als wandelaar het gemotoriseerde verkeer onder je door ziet rijden. Rondom dit plateau midden boven de rotonde bevindt zich een hekwerk met spijlen. Boven het plateau bevindt zich een grote, hoge kegel, die de al hoge brug uiteindelijk een totale hoogte van 30 meter geeft.

Fotogeniek

De kosten van deze futuristische brug liepen op tot zo’n 2,5 miljoen Euro en de bouw van De Slinger liep in totaal vier maanden vertraging op. Als het donker is, is de gehele fietsbrug verlicht. De brug is zowel in het donker als bij daglicht een opvallende blikvanger, die inmiddels voor velen hèt herkenningspunt is geworden voor (Zuidwest-)Drachten. Voor liefhebbers van fotografie biedt deze brug sowieso een groot aantal aanknopingspunten en perspectieven om mooie foto’s te maken.

Zevenwoudenpad

Zaterdag 28 januari 2012

Wandelgids Zevenwoudenpad

Zevenwoudenpad
Het Zevenwoudenpad is het langeafstandswandelpad (LAW 1-1) van het Friese Lauwersoog naar het Overijsselse Steenwijk, over een afstand van 155 kilometer. Dit LAW is - zoals te doen gebruikelijk - met de horizontale wit-rode strepen in beide richtingen gemarkeerd, zodat je als wandelaar met een duidelijke bewegwijzering zowel noord>zuid als zuid>noord kunt lopen. Het Zevenwoudenpad is goed beschreven in de wandelgids ‘Zevenwoudenpad’, met als onderschrift ‘Wandelen door het oosten van Friesland’.

Friese Woudenpad
In oktober 2010 heeft het Zevenwoudenpad een nieuwe naam gekregen. Het wandelpad loopt langs het Nationaal Park Lauwersmeer, de Friese Wouden, het Drents-Friese Wold en de Weerribben. De naam ‘Zevenwoudenpad’ is inmiddels vervangen door de nieuwe naam: ‘Friese Woudenpad’. Een nieuwe wandelgids is daartoe gepubliceerd. In de periode van december 2007 tot en met maart 2008 hebben Durkje en ik dit pad bewandeld, dus in de periode dat het pad nog Zevenwoudenpad werd genoemd. Om die reden gebruik ik hier nog de oude naam ‘Zevenwoudenpad’.

Van Lauwersoog naar Steenwijk
Het pad begint bij de Waddenzee in het open Friese zeeklei-landschap. Ten zuiden van de Friese Elfsteden-stad Dokkum verandert het landschap aanmerkelijk. Je komt voorbij Dokkum in de Dokkumer Wouden, bekend om haar lintbebouwing met smalle, langgerekte kavels, die zijn afgezet met elzenhagen, de zogenoemde ‘beamwâllen’. Ten zuidoosten van Drachten kom je op de zandruggen, waar de riviertjes Koningsdiep, Tjonger en Linde doorheen stromen. Hier beginnen ook de bossen, de heidevelden en de open beekdalen. Het laatste traject tot aan Steenwijk is een bijzonder fraai stuk; vanuit Fryslân door het karakteristieke esdorpenlandschap van Zuidwest-Drenthe naar het Overijsselse Steenwijk.

Varianten
Het Zevenwoudenpad kent de volgende twee varianten:

• Ten noorden van Holwerd kun je vanaf het Friese Kustpad (LAW 5-4) in zuidelijke richting naar Dokkum lopen. Vanuit Dokkum volg je dan de standaaardroute van het Zevenwoudenpad in zuidelijk richting. Maar je kunt ook een ronde door noordoost-Fryslân wandelen, door het Zevenwoudenpad op de gebruikelijke plaats bij Lauwersoog te beginnen, om vervolgens over het Zevenwoudenpad via Dokkumer Nieuwe Zijlen naar Dokkum te wandelen, waar je het Zevenwoudenpad verlaat, om eerst in noordelijke richting over het alternatieve tracé naar Holwerd te lopen, waarna je in oostelijke richting over het Friese Kustpad terug kunt wandelen naar Lauwersoog.
• De tweede variant begint ten zuiden van Ureterp. Je kunt vanaf de splitsing de oostroute naar de Tjonger lopen langs Donkerbroek en/of vanaf die splitsing de westroute naar de Tjonger nemen via Beetsterzwaag. Durkje en ik hebben zowel deze oostroute als ook de westroute gelopen.

175 kilometer in 8 wandeldagen
We hebben het Zevenwoudenpad in de volgende trajecten bewandeld:

1. Van Lauwersoog naar Dokkumer Nieuwe Zijlen op 22 december 2007; 15,5 km;
2. Van Dokkumer Nieuwe Zijlen naar Broeksterwoude op 24 december 2007; 20 km;
3. Van Broeksterwoude naar Eastermar op 3 februari 2008; 20 km;
4. Van Eastermar naar Drachtstercompagnie op 9 februari 2008; 24 km;
5. Van Drachtstercompagnie via de Westroute-variant naar Hoornsterzwaag op 10 februari 2008; 24 km;
6. Van Drachtstercompagnie via de Oostroute-variant naar Hoornsterzwaag op 24 februari 2008; 22,5 km;
7. Van Hoornsterzwaag naar Vledder op 25 februari 2008; 24 km;
8. Van Vledder naar Steenwijk op 28 maart 2008; 25 km.

Krystmiel yn Drachten op Twadde Krystdei

Moandei 26 desimber 2011 - 2e Krystdei

Krystbeam 2011

Femyljebarren
Lykas alle jierren komme wy hjoed byinoar as femylje fan Durkje om yn de rûnte fan ús femylje it Krystfeest mei-inoar te fieren. Fan alle acht húshâldings binne fan 'e middei en jûn femyljeleden presint. Wy binne gearkommen by Pieter & Berinda yn Drachten, mei 29 minsken, út fjouwer geslachten fan de Broekster femylje De Jong.

Krystbuffet
Ek dit jier hawwe alle húshâldings in út trije parten besteand diel fan it Krystbuffet makke. Foar jong en âld binne der bygelyks fjouwer foargesetsjes, in haadgerjocht fan achttsjin soarten en ta beslút dan ek noch sân neigesetsjes. Dat der is iten by 't soad. Noflike petearen. Allegearre binne wy sûn. Soks stimt allegearre ta tankberens. It binne de yngredyïnten fan in lokkige Kryst yn 2011.

Pietenfestival zonder Sinterklaas in Drachten

Zaterdag 26 november 2011

Winkelen in Drachten
Als Durkje en ik vanaf de Houtlaan de promenade van de Noorderbuurt van Drachten binnen wandelen, moeten we direct al plaatsmaken voor een auto die deze winkelpromenade doorkruist. Het is een oldtimer uit 1929 van de bekende Drachtster vrachtrijder Bulstra. Vóór, achter èn naast deze vrachtauto huppelt een groot aantal Zwarte Pieten. Op de laadbak van de oldtimer liggen allerhande acrobatiek-hulpmiddelen èn een hele grote jutezak van deze Zwarte Pieten. Wat zou daar in zitten? Pakjes of pepernoten of …..?

Zwarte Pietenfestival
We zijn midden in het Pietenfestival terecht gekomen. Het Drachtster winkelcentrum wordt overspoeld met zwarte pieten. Ze delen pepernoten en snoepgoed uit aan kinderen en volwassenen, vertonen hun acrobatische kunsten en zijn door kleding en uitbundig gedrag nadrukkelijk aanwezig in het straatbeeld. Ze dansen op de muziek van het fanfarekorps Euterpe uit Beetsterzwaag, dat voortdurend Sinterklaasliedjes speelt.
Halverwege de Noorderbuurt gaan enkele Zwarte Pieten op een rij op de grond zitten. Ze deinen van voor naar achteren en van links naar rechts op de vrolijke Sinterklaasmuziek van het korps. Twee kinderen schuiven achter aan en doen enthousiast mee.

Maar waar is Sinterklaas?
Maar waar is Sinterklaas? Die zien we niet in de oldtimer, niet op of bij de vrachtauto, niet bij het fanfarekorps en ook niet tussen al die Zwarte Pieten. Ik vraag het aan een vader die met twee kinderen het Pietenfestival bijwoont. De vader vertelt – het oudste kind luistert heel aandachtig mee – dat Sinterklaas nu uitrust, want hij heeft het vannacht druk gehad op de daken van de huizen in Drachten en ook vannacht moet Sinterklaas weer de hele nacht op stap om overal schoentjes te vullen met snoepgoed. Sinterklaas rust nu dus uit al voor de drukke dagen die voor de oude Spaanse kindervriend nog zullen komen. Duidelijk; daarom heet dit feest hier in Drachten dus ook het ‘Pieten-festival’.

Dansend de dageraad tegemoet

Memoriazondag 20 november 2011

Eeuwigheidszondag
Om 9.30 uur zitten we als gezin en naaste familie samen met mem in De Arke, het kerkelijk centrum van de Protestantse gemeente van Drachten. We wonen hier de ochtendkerkdienst bij op deze Oudejaarsdag van het kerkelijk jaar, ook wel de Memoriazondag en/of Eeuwigheidszondag genoemd. Op de laatste zondag van het kerkelijk jaar worden in Nederland de geliefden herdacht, die in het afgelopen kerkelijk jaar zijn overleden. Wij zijn door deze kerkelijke gemeente in de wijk De Drait te Drachten genodigd om hier samen met mem het overlijden van hait te gedenken in het midden van de kerkelijke gemeente, wanneer zijn naam vandaag nogmaals wordt genoemd.

Orde van dienst
De voorgangers van deze ochtendkerkdienst zijn dominee Jurgen van den Herik en de pastoraal werker Elly de Rover, die hait & mem in de afgelopen periode van ziekte en overlijden op zorgvuldige wijze pastoraal heeft begeleid. Organist is Hans Dorsman en de aanvullende muzikale begeleiding wordt vanmorgen verzorgd door Martin de Jonge op vleugel, Mirjam de Jonge op fluit en Heleen de Jonge op cello. Het thema van deze kerkdienst is: 'Wat is verdriet, is het een vijand of een vriend?' Vandaag ben ik een uur terug in De Arke, de kerkzaal waarin ik in de jaren 1975-1979 zondags 'ter kerke' ging, toen altijd met hait & mem en de rest van ons gezin, vandaag met mem en ter nagedachtenis aan hait, die op 19 maart 2011 na een lange en ernstige ziekte overleed.

Woord en muziek
We beginnen met het aanvangslied 'HEER, die mij ziet zoals ik ben,', waarin we ook zingen: 'Wat mij ten diepste houdt bewogen, 't ligt alles open voor Uw ogen'.
Twee kinderen steken de kaarsen aan voor de kindernevendienst en leggen de kanselbijbel open voor de schriftlezing, waarna wij zingen: 'Boek jij mag open: jij bent Gods blij verhaal'.
Later vertrekken de kinderen en de tieners voor hun paralleldienst in de aanliggende bijzalen. Het muzikaal trio speelt een sonate van Benedetto Marcello.

Dominee Van den Herik leest uit Openbaringen:
'Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen,
en de dood zal niet meer zijn,
noch rouw, noch geklaag, noch moeite zal er meer zijn,
want de eerste dingen zijn voorbijgegaan."

We antwoorden daarop zingend met de woorden:
'Hier in dit stervend bestaan,
wordt Hij voor ons geloofwaardig,
worden wij mensen van God,
liefde op leven en dood'.

Preek
Daarna volgt de preek van de voorganger over het thema van deze dienst. Van den Herik vraagt zich af of wij ten tijde van rouw onze toekomst wel dansend tegemoet kunnen gaan, want zouden wij dan daarmee niet al te zeer onze doden tever achter ons laten en ons verwijderen van onze geliefden die ons voorgingen in de dood? Dus maar niet dansen? En dan maar niet de toekomst tegemoet?
Laten we het toch maar wel doen, wel dansend die toekomst tegemoet. Want bij God werken de zaken net andersom dan bij ons. Zo ervaren wij een dag als levend vanuit het licht van de dag naar het donker van de nacht. Maar God denkt net andersom, kijk maar naar het Scheppingsverhaal in het bijbelboek Genesis, waarin we een andere volgorde lezen: 'Het werd avond en het werd morgen. De eerste dag'. God keert het dus om. God voert ons uit het donker in het licht.
God is licht. Wij geloven dat onze overleden geliefden in de hemel zijn. De hemel is daar waar God is, daar waar het licht is. Kom, laten we dan toch dansen, van het verdrietige duister naar het gelukkige licht, dansend de dageraad tegemoet!

Mensen van voorbij
Na deze verkondiging klinken de muzikale klanken van Gabriel Urbain Fauré bij de beamer-beelden van het liturgisch bloemstuk vóór op het liturgisch centrum van De Arke.
Wij zingen daarna:
'De naam, waarmee zij zijn genoemd, staat in Gods hand geschreven,
en zal door alle donker heen, toch onuitwisbaar blijven'.
Elly de Rover draagt een gedicht voor over de Gedenkkaars.
Dan is het tijd om de namen van alle overledenen te noemen.

Eerst zingen we nog een lied van bemoediging:
'De mensen van voorbij, zij worden niet vergeten.
De mensen van voorbij, zijn in een ander weten.
Bij God mogen ze wonen, daar waar geen pijn kan komen.
De mensen van voorbij zijn in het licht, zijn vrij.'

Hait in het licht
Vervolgens worden alle 15 namen van de overleden gemeenteleden één voor één genoemd. Bij de zesde naam, van hait, gaan Rennie en mem naar voren. Mem steekt de kaars voor hait aan bij de Paaskaars op het liturgisch centrum en zet de kaars in het houtblok op de avondmaalstafel. Een naamkaartje van hait wordt bij de kaars gelegd. Vijftien namen worden gelezen, vijftien kaarsen worden zo één voor één door familieleden van de genoemden ontstoken. Ondertussen luisteren we naar het muziekstuk 'Ogen die je zoeken' van Antoine Oomen.

Herinner u de namen
Daarna krijgen andere gemeenteleden de gelegenheid om ook een kaars aan te steken voor hun geliefden, van wie de namen nu niet zijn genoemd. En tenslotte steekt Jurgen van den Herik nog een laatste kaars aan, voor alle andere overledenen aan wie wij vandaag denken en die wij vandaag op deze Memoriazondag nog zo missen. Staande gedenken we hen die ons voorgingen in het licht en dan zingen we samen:
'Heer, herinner U de namen van hen die gestorven zijn,
en vergeet niet, dat zij kwamen langs de straten van de pijn,
langs de wegen van het lijden, door het woud der eenzaamheid,
naar het dag en nacht verbeide Vaderhuis, hun toebereid'.

In het licht
Na het dankgebed, het samen gebeden 'Onze Vader' en vóórdat wij allen met de Zegen worden weg- en uitgezonden, zingen wij het slotlied met de woorden:
'Het licht zal me leiden door woud en woestijn.
Het zal me genezen. 'k Heb niets meer te vrezen.
Het voert me naar huis toe, waar 'k veilig zal zijn'.

Plaats in de herberg

Zondag 3 juli 2011

Om 9.00 uur halen Durkje en ik mem af uit Drachten. Rond half elf worden we verwacht in Apeldoorn voor kraambezoek. Apeldoorn heeft de voormalige vuilnistortplaats De Vellert gesaneerd en getransformeerd in een parkachtig heuvellandschap. Aan de brede voet van deze 20 meter hoge groene heuvelrug is de grond bouwrijp gemaakt voor de nieuwe woonwijk Zuidbroek. In deze nieuwbouwwijk bewonderen we met blijdschap het onlangs geboren familielid.

Rond het middaguur trekken we verder. Na de lunch onderweg bezoeken we een groot recreatiecentrum om hier een groepsaccommodatie te bezichtigen. We willen graag weten of dit onderkomen voor onze familie een geschikte verblijfplaats is als we volgend jaar met een groot aantal naaste familieleden ergens in Nederland enkele dagen zullen verblijven in het kader van het familieweekend dat Durkje en ik voor de familie organiseren.

Op de heen- en terugreis is overduidelijk zichtbaar dat in Nederland de zomervakantie is aangevangen, want zowel vanuit als naar alle windrichtingen rijden motoren, campers en volgeladen auto's, al dan niet een kampeerwagen of caravan trekkend. Op binnenwegen passeren we hier en daar fietsers met hun kampeeruitrusting. De temperatuur komt vandaag bij een stevige frisse wind niet boven de 15 graden Celcius, maar voor de komende dagen beloven de weersvoorspellers meer zon en hogere temperaturen. Dat zal al deze vakantiegangers een waar genoegen zijn.