De ijskraag van het Eeltsjemar

Zondag 24 maart 2013 

Een winterse ijskraag op de oevers van het Eeltsjemar in de lente

Een kievit op het ijs brengt eens de zomer
De lente is afgelopen week begonnen, maar het is nog ijskoud buiten. Dat in de afgelopen week in Gelderland pas het eerste kievitsei van Nederland is gevonden - en daarna gisteren ook het eerste kievitsei in Fryslân - is ook al een teken dat we tot op heden nog te maken hebben gehad met winterse temperaturen.
Vandaag is dat niet anders, want de temperatuur is vanmorgen met één graad Celsius nog maar net boven het vriespunt. Veel hoger wordt de temperatuur vandaag ook niet meer. De snijdende oostenwind laat de gevoelstemperatuur zeker tot zo'n min twaalf graden Celsius dalen. Er wordt vandaag nota bene nog geschaatst op de Ryptsjerkerpolder, ten oosten van Leeuwarden. Kortom, een koude dag voor de kievit en haar eerste ei.

Palmpasen in de Sint-Vituskerk
Als Durkje en ik vanmorgen voor de ochtendkerkdienst bij de eeuwenoude Sint-Vituskerk in Stiens arriveren, waait de ijskoude wind langs de kerkmuur over het kerkhof. De kerkdeur naast de toren staat uitnodigend open, maar de hulpkoster blijft in de ontvangsthal bij de toegangsdeur van de kerkzaal staan om die te openen voor de kerkgangers, en die deur direct weer te sluiten zodra de gemeenteleden in de kerkzaal zijn. De oude kerkzaal is gelukkig goed verwarmd, dus we kunnen binnen lekker warm deze zondagochtendkerkdienst op Palmpasen bijwonen.

Warme bewoordingen
Hoe later het wordt, hoe kouder het in de kerkzaal wordt. Waarschijnlijk is de verwarming bij aanvang van de kerkdienst al uit gedaan, waardoor het warmtegordijn langs de dikke kerkmuren niet meer werkt. Daardoor dringt een koude tocht door de niet geïsoleerde beglazing de kerkzaal in. De tochtige kou maakt het er bepaald niet aangenamer op om een uur in de kerkbanken te zitten.
Maar gelukkig worden we in de preek van dominee Jaap Overeem hartverwarmd met hoopgevende bewoordingen over de profetie van de zwaarden (geweren) die ooit eens zullen worden omgesmeed tot ploegscharen. Zal er dan ooit een tijd komen, waarin er een eind komt aan al oorlogen en onlusten? Vast en zeker! We warmen ons nu alvast aan de gedachte dat het aanstaande Paasfeest van volgende week alvast een doorkijkje geeft naar andere, betere tijden.

IJskraag in het voorjaar
Na de kerkdienst rijden we vanuit Stiens direct naar Durkje haar ouders in Broeksterwâld, om daar samen koffie te drinken. In de weilanden tussen Marrum en Wanswerd zien we hier en daar een kievit. Tussen Burdaard en Broeksterwâld rijden we langs het Eeltsjemar; het tot recreatieplas vergrote meer ten zuiden van Rinsumageest. Bij de zandopslag ten westen van het Eeltsjemar rijden we eerst nog door een enorme zandverstuiving, alsof we ons in een woestijn of op een breed zandstrand bevinden. De wind tilt grote wolken zand op en voert ze af over de weilanden ten zuidwesten van de omvangrijke zandopslag.
Door de aanhoudende harde en striemend koude wind zijn de westelijke oevers van het Eeltsjemar bedekt met een witte ijskraag van bevroren water, dat door de stormachtige gure wind tegen de oevers van het meer is geslagen.

Levensloop Pieter de Jong

Maandag 31 december 2012 - Oudejaarsdag 

Cover van de levenslooppublicatie van heit

Levensloop
Durkje haar vader (in het Fries: heit) heeft in de loop der jaren ettelijke publicaties op zijn naam gesteld. Die uitgaven zijn hoofdzakelijke van streekhistorische aard. In het afgelopen jaar heeft hij daar weer een publicatie aan toegevoegd. Deze keer gaat het om een uitgave van heel persoonlijke aard.
Na en tijdens het verzamelen van allerlei persoonlijke documenten is heit zijn levensloop in grote lijn op schrift gaan zetten. De uitgave die daarvan in september 2012 tijdens ons familieweekend werd gepubliceerd, kreeg als titel mee: '' Levensloop Pieter de Jong'.

Perspectief
Oudste zoon Eelke de Jong schrijft in zijn Voorwoord dat dit boekje is geschreven vanuit het perspectief van de middenklasse. Het biedt een mooie dwarsdoorsnee van de geschiedenis van de twintigste eeuw (feitelijk van 1927 tot en met heden) vanuit het gezichtspunt van de arbeidersklasse. Deze levensloop bevat een overzicht van de levensloop tot op heden, geïllustreerd met een groot aantal foto's en afbeeldingen van belangrijke persoonlijke documenten. Voor heit & mem en voor hun kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen gaat dit boekje de toekomst in als een waardevol overzicht van meer dan 80 jaar samen leven, lezen & leren, werken, reizen, schrijven en recreëren.

Jeugdjaren
De eerste vier hoofdstukken gaan over de jaren als kind; geboren in 1927 in Broek onder Akkerwoude (tegenwoordig Broeksterwâld) en daarna verhuizend naar en wonend in Weesp (1932), Medemblik (1933; in de net drooggevallen Wieringermeer) en tenslotte weer terug naar Broek onder Akkerwoude (1935). De schooljaren komen aan de orde, en ook de eerste werkervaringen.
Dan begint op 13-jarige leeftijd de Tweede Wereldoorlog. In de hoofdstukken 5 en 6 beschrijft heit zijn oorlogsjaren; over werk en inkomen, over onderduiken, over de ervaringen met Duitse bezetters en uiteindelijk over de bevrijding en de oproep aan jongeren om zich in te schrijven als oorlogsvrijwilliger voor de strijd in Nederlands-Indië.

Werken en leren
Na de oorlog moet er worden gewerkt, onder andere in Rinsumageest en in Leeuwarden. Rijbewijzen en het Middenstandsdiploma worden behaald. In 1947 een vliegreis met een Dakota van Amsterdam naar Leeuwarden; heel bijzonder voor die tijd.
Ook buiten de provincie wordt werk gezocht. In Eindhoven lukt het niet, maar wel achtereenvolgens op Rozenburg, in Schiedam en in Vlaardingen.
Na deze hoofdstukken 7 en 8 volgen belangrijke keerpunten in het leven (in hoofdstuk 9). Weer terug in Fryslân om in Leeuwarden te werken en omscholen tot timmerman in de 'Rijkswerkplaats voor vakontwikkeling'. Er wordt gewerkt, en gestudeerd voor patroon en uitvoerder in de bouw. Een eerste auto wordt gekocht.

Gezinsleven
Na het huwelijk in 1954 met Aukje Boonstra (hoofdstuk 10) volgt direct de confrontatie met de naoorlogse woningnood. Eerst wonen in een 'hokje' (zoals dat in de familie wordt genoemd) en daarna in Broeksterwoude zelf een eigen huis bouwen (hoofdstuk 12).
Acht kinderen worden geboren in de jaren 1955 tot en met 1973 (hoofdstuk 11). Durkje is als derde kind de eerste van de twee dochters. Groot verdriet belaagt dit gezin als in 1968 één van de kinderen (de vijfde, 'eerste' Berend) aan leukemie lijdt en overlijdt.
Het gezin wordt groter als alle kinderen trouwen en ook kinderen krijgen. In 2009 vieren we in een grote familiekring dankbaar het 55-jarig huwelijk.

Varia
 In de hoofdstukken 13 tot en met 17 volgen uiteenlopende onderwerpen van thematische aard:

• Eerst een opsomming van alle publicaties, waarvan het boek "100 jaar Vereniging van Christelijk Onderwijs Broeksterwoude" de meest in het oog springende is. 
• Dan over het zingen in twee koren, met een foto van het mannenkoor Pro Rege uit Dokkum.
• Daarna volgt een opsomming van grotere fietstochten, vanaf het 56e levensjaar.
• De schaatstochten, waaronder de Elfstedentocht van 1985, worden vermeld.
• De verzameling zwerfstenen wordt genoemd en afgebeeld.
• En natuurlijk het voortdurend lezen en studeren - als grootste hobby - komt aan de orde.
• Een lange lijst van vakanties wordt vermeld: de eerste op de fiets naar Marknesse en de verste naar heit zijn twee geëmigreerde zusters in Canada in 1995.
• Het voorlaatste hoofdstuk gaat over allerlei vormen van verricht vrijwilligerswerk, in bijvoorbeeld de kerk, de mannenvereniging, de vakbond CNV, de schoolbesturen, het stembureau en het timmerwerk voor de praalwagen ter gelegenheid van alle dorpsfeesten.
• Tenslotte staat in hoofdstuk 17 een lange opsomming van alle werkgevers in de bouw.

80 is prachtig!

Woensdag 14 november 2012 

8 'Aukjes' rondom Aukjes 80

 
















Thema 80
Wie zich regelmatig in het verkeer begeeft, zal onderweg allicht de spreuk '80 is prachtig' ergens zien staan om het gemotoriseerde verkeer te wijzen op de geldende maximumsnelheid ter plaatse.
Dit thema is door Berinda vandaag meegegeven aan deze heuglijke dag, waarop we de 80e verjaardag van Durkje haar moeder in groot familieverband vieren.
De kinderen van de - zoals we dat dan wel eens gekscherend noemen - 'warme kant' beginnen rond het middaguur de festiviteiten met een gezamenlijke lunch met heit & mem in het ouderlijk huis in Broeksterwâld.

Froulju's middei
Tijdens de middag wordt een feest voor dames - de 'froulju's middei' - georganiseerd in De Pipegael, het dorpshuis van Broeksterwâld. Berinda en Durkje bieden hier alle aanwezige dames van de Gymnastiekclub en van de Christelijke Plattelandsvrouwen een gezellige middag met koffie en gebak en met een geschiedenisspel, waar de 'froulju' serieus werk maken. Maar bovenal gaat het natuurlijk om de gezelligheid van de ontmoeting.

Aukjes achttal
Na dit middagprogramma komen de gasten uit de naaste familie voor het avondprogramma bijeen in éen van de zalen van de Gereformeerde Kerk van Broeksterwâld. In afwachting va het Chinese buffet wordt mem toegesproken en krijgt ze van haar kleindochter Jenny een door Jenny zelf gemaakte collage op een schildersdoek aangeboden. Jennie heeft alle (klein)kinderen van mem die naar haar op enige wijze met de naam 'Aukje' zijn genoemd, gevraagd een foto en enkele persoonseigenschappen in te zenden. Daarvan heeft Jenny een prachtige collage gemaakt, waarin de nu 80-jarige Aukje met een bloemen- en fotogroet warm wordt omringd door alle Aukjes van haar nageslacht. Deze schilderijlijst zal thuis allicht een mooie plek krijgen, als herinnering aan deze feestelijke dag.

God zij dank
Om 18.30 uur staat het buffet in de aangrenzende feestzaal gereed en kunnen we met zijn allen genieten van een heerlijke maaltijd. Na afloop van het buffet, en tevens aan het eind van deze feestelijke verjaardag, gaat heit voor in dankgebed, waarin we gezamenlijk God danken voor deze mooie verjaardag, waarop we Hem dank zeggen voor het vele en het goede dat ons is geschonken, en voor deze dag, die we in feestelijke stemming mogen vieren. Als je in zo'n goede welstand met elkaar het leven mag vieren, dan klopt het ook als we daar het thema aan geven van: '80 is prachtig!'.

Kloosterpad 1453

Woensdag 23 mei 2012

Cover van de fiets- en wandelgids

Meer dan 50 Friese kloosters

Aan het eind van de Middeleeuwen had Fryslân ruim 50 kloosters. De meeste daarvan stammen uit de 12 en de 13^e eeuw, maar de historie van een aantal kloosters - zoals bijvoorbeeld van de Sint-Bonifatiusabdij van Dokkum - gaat terug naar de 8^e en 9^e eeuw. De 12^e eeuwse Cistenciënzer abdij Klaarkamp van Rinsumageest is één van de kloosters die als een soort ‘moederhuis’ fungeerde, van waaruit nieuwe kloosters werden gesticht. Het koorherenklooster van Burgum en de Benedictijner abdij van Smalle Ee zijn bijvoorbeeld twee van die kloosterstichtingen van die tweede fase.

1453

Tussen die verschillende kloosters ontstonden paden en wegen; ook wel kloosterpaden genoemd. Eén van die kloosterpaden verbond indertijd de kloosters Klaarkamp van Rinsumageest en de abdij van Dokkum via het Barraconvent van Burgum met het klooster van Smalle Ee, nabij Drachten. Uit een oorkonde van het jaar 1453 blijkt dat deze middeleeuwse noord-zuid-route door Fryslân in het midden van de 15^e eeuw werd verbeterd.

Fiets- en wandelgids

Dit oude Friese kloosterpad is uitgangspunt geworden voor een langeafstandswandeling over een afstand van 42 kilometer. Dit kloosterpad wordt beschreven in de fiets- en wandelgids ‘Kloosterpad 1453’, die in 1999 verscheen en die inmiddels enkele herdrukken kent. De route met haar beschrijving is opgesteld door het echtpaar Nanka & Peter Karstkarel. In dit boekje zijn informatieve tekstbijdragen gepubliceerd van Hans Mol (over kloosters in Fryslân), van Douwe Kootstra (over sagen en legenden), met meditaties van de inmiddels overleden dominee Huub Klijn en met overdenkingen van Pieter Sijpersma. De foto’s in de routegids zijn van Peter Karstkarel. De routegids kreeg als ondertitel mee: ‘Een bedevaart in het oosten van Friesland’.

Noorder- en Zuidertraject

In het afgelopen jaar hebben Durkje en ik het Kloosterpad 1453 in drie verschillende trajecten bewandeld, te weten:

• Op 21 februari 2011 liepen we het Zuidertraject vanuit Smalle Ee (Onser Lyewe Vrouwen Smelgeraconvent/Smellingera klaester), via De Wilgen, Drachten (Karmelklooster en Minderbroederklooster), Opeinde, Oudega, Nijega en Sumar naar Burgum (Barraconvent/Berghklooster);
• Op 6 maart 2011 liepen we het Noordertraject vanuit Burgum, via Noordburgum, Kûkherne, van Veenwouden (Schierstins) over de Goddeloze Singel richting Broeksterwoude en via Damwoude, Rinsumageest (Klaarkamp) en Sijbrandahûs naar Dokkum (de Bonifatiusbedevaartsstad); via de westelijke routevariant.
• Op 15 april 2012 liepen we de oostelijke routevariant van het Noordertraject vanuit Damwoude naar Dokkum (Bonifatiuskapel).

Friese bedevaartsroute

Dit Kloosterpad 1453 is een mooie Friese bedevaart, een pelgrimage langs sporen van oude en nieuwe vroomheid vanaf de Middeleeuwen tot heden, wandelend over authentieke paden vol verhalen, oude legenden en sagen en langs verstilde plekken en landschappen, die uitnodigen tot meditatie en overpeinzing. Het Kloosterpad 1453 is één van de mooiste en belangrijkste historische routes in onze provincie Fryslân.

Citaten

• Pieter Sijpersma: “Van lopen ga je vanzelf denken. Het geheim zit in de beweging, of beter: in het tempo van de beweging en het ritme. Door te wandelen komen je gedachten vanzelf op gang”.
• Huub Klijn: “De belangrijkste steun en bron zijn in de kerk te vinden. Stilte om tot jezelf te komen. Ruimte voor de vragen van het leven en voor verhalen van mensen over waar zij hun kracht vandaan halen”.

Kloosterpad 1453 van Damwâld naar Dokkum (deel 3)

Zondag 15 april 2012 

Bij de twee molens op het Bolwerk van Dokkum

Start wandelseizoen 2012
Na de evangelisatiekerkdienst en het koffiedrinken vanmorgen en de warme maaltijd rond het midddaguur rijden Durkje en ik aan het begin van de middag naar Damwâld. Het is mooi zonnig weer met nog wel een frisse noordenwind, maar toch aangenaam wandelweer, dus na onze lange winterstop is het vandaag een dag bij uitstek om weer eens onze wandelschoenen aan te trekken om zo langzamerhand weer lange afstandswandelingen te gaan ondernemen. We beginnen ons wandelseizoen 2012 met een korte wandeling van zo'n 10 kilometer, in Noordoost-Fryslân.

Noordertraject
We bewandelen vandaag nog een stukje van het 'Friese Kloosterpad 1453'. Het Zuidertraject van dit eeuwenoude kloosterpad hebben we in februari 2011 gelopen en het Noordertraject bewandelden we daarna in maart 2011. Toen kozen we ervoor om de westelijke variant van het Noordertraject te lopen, dat vanaf Damwâld via Rinsumageest en Sijbrandahuis aankomt in de Friese Elfstedenstad Dokkum. Maar dit Noordertraject kent ook een oostelijke variant vanuit Damwâld naar Dokkum. Die routevariant lopen Durkje en ik vanmiddag.

Damwâld = Akkerwoude +  Murmerwoude +  Dantumawoude
Vanuit Stiens rijden we naar Damwâld, waar we onze middagwandeling beginnen bij de kerk van het voormalige Akkerwoude. Over de Voorweg gaan we in oostelijke richting naar het centrumkruispunt van Damwâld. Daar passeren we de oude dorpskerk van het voormalige Murmerwoude, oorspronkelijk toegewijd aan Bonifatius. Voorbij de rotonde passeren we aan onze rechterhand de 'Fermanje', ofwel de Vermaning, de Doopsgezinde kerk van het vroegere Dantumawoude. Daarna gaat het verder in de richting van de twaalfde eeuwse dorpskerk van Dantumawoude, oorspronkelijk gewijd aan Benedictus. Nog vóór we deze kerk bereiken, gaan we echter in noordelijke richting over de Hoeksterlaan naar de Kooilaan, richting Dokkum.

Friese Kloosterpad 1453 voltooid
Na de Kooilaan gaan we over de Trekweg naar het fietsers- en voetgangerstunneltje, dat onder de zuidelijke ringweg van Dokkum door gaat. In Dokkum volgen we eerst het Damwâldsterreedsje en de Parklaan. In noordelijke richting passeren we over de Woudweg vlak vóór het Dokkumer stadscentrum de Bonifatiuskapel. Bij het bolwerk aangekomen nabij de Woudpoortbrug sluiten we de wandellus van het Noordertraject van het Friese Kloosterpad 1453.

Terug naar Damwâld
Over het voetpad langs de Lyceumweg volgen we dan het water, met aan de overzijde van het water het Zuiderbolwerk, een deel van de oorspronkelijke verdedigingswerken van deze oude Friese stad. Waar het Zuiderbolwerk over gaat in het Baantjebolwerk krijgen we een prachtig uitzicht over de beide molens die hier op de hoeken van het Dokkumer Bolwerk staan. Langs de Birdaarderstraatweg lopen we Dokkum uit. Over het fietspad van de Rondweg-West lopen we langs de N356. Over het fietspad langs de Murmerwoudsterweg gaan we in zuidelijke richting weer terug naar Damwâld. Iets zuidelijker gaan we over het fietspad langs de Haadwei. We passeren onderweg de Koailoane ter hoogte van het buurtschap Wâldhiem. Eigenlijk willen we over de Achterwei terug lopen naar de Damwâldster Foarwei, maar aan de oostzijde van Achterwei is door een  gegraven sloot de doorgang van de Haadwei naar de Achterwei geblokkeerd. Op zich is dat geen probleem, want om het Damwâldster winkelcentrum heen lopend en over het bedrijventerrein kunnen we ook naar de Foarwei lopen, waar onze auto staat geparkeerd.

Bedevaart door Oost-Fryslân
Na ongeveer 2,5 uur wandelen arriveren we bij de auto achter de kerk van Akkerwoude. We rijden naar Broeksterwoude om daar een kop koffie te drinken bij de ouders van Durkje. Na het avondeten verlaten we Broeksterwâld en rijden door het nog steeds door de voorjaarszon beschenen Bûtenfjild naar de Dokkumer Ee, die we bij Burdaard oversteken. Via Bartlehiem en de Hallumer Mieden arriveren we weer thuis in Stiens. Einde van een mooie eerste wandelmiddag in het voorjaar van 2012. Met dit laatste wandeltraject beëindigen we vanmiddag onze driedaagse bedevaart van Smalle Ee naar Dokkum, over het eeuwenoude kloosterpad in het oosten van Fryslân.

Zevenwoudenpad

Zaterdag 28 januari 2012

Wandelgids Zevenwoudenpad

Zevenwoudenpad
Het Zevenwoudenpad is het langeafstandswandelpad (LAW 1-1) van het Friese Lauwersoog naar het Overijsselse Steenwijk, over een afstand van 155 kilometer. Dit LAW is - zoals te doen gebruikelijk - met de horizontale wit-rode strepen in beide richtingen gemarkeerd, zodat je als wandelaar met een duidelijke bewegwijzering zowel noord>zuid als zuid>noord kunt lopen. Het Zevenwoudenpad is goed beschreven in de wandelgids ‘Zevenwoudenpad’, met als onderschrift ‘Wandelen door het oosten van Friesland’.

Friese Woudenpad
In oktober 2010 heeft het Zevenwoudenpad een nieuwe naam gekregen. Het wandelpad loopt langs het Nationaal Park Lauwersmeer, de Friese Wouden, het Drents-Friese Wold en de Weerribben. De naam ‘Zevenwoudenpad’ is inmiddels vervangen door de nieuwe naam: ‘Friese Woudenpad’. Een nieuwe wandelgids is daartoe gepubliceerd. In de periode van december 2007 tot en met maart 2008 hebben Durkje en ik dit pad bewandeld, dus in de periode dat het pad nog Zevenwoudenpad werd genoemd. Om die reden gebruik ik hier nog de oude naam ‘Zevenwoudenpad’.

Van Lauwersoog naar Steenwijk
Het pad begint bij de Waddenzee in het open Friese zeeklei-landschap. Ten zuiden van de Friese Elfsteden-stad Dokkum verandert het landschap aanmerkelijk. Je komt voorbij Dokkum in de Dokkumer Wouden, bekend om haar lintbebouwing met smalle, langgerekte kavels, die zijn afgezet met elzenhagen, de zogenoemde ‘beamwâllen’. Ten zuidoosten van Drachten kom je op de zandruggen, waar de riviertjes Koningsdiep, Tjonger en Linde doorheen stromen. Hier beginnen ook de bossen, de heidevelden en de open beekdalen. Het laatste traject tot aan Steenwijk is een bijzonder fraai stuk; vanuit Fryslân door het karakteristieke esdorpenlandschap van Zuidwest-Drenthe naar het Overijsselse Steenwijk.

Varianten
Het Zevenwoudenpad kent de volgende twee varianten:

• Ten noorden van Holwerd kun je vanaf het Friese Kustpad (LAW 5-4) in zuidelijke richting naar Dokkum lopen. Vanuit Dokkum volg je dan de standaaardroute van het Zevenwoudenpad in zuidelijk richting. Maar je kunt ook een ronde door noordoost-Fryslân wandelen, door het Zevenwoudenpad op de gebruikelijke plaats bij Lauwersoog te beginnen, om vervolgens over het Zevenwoudenpad via Dokkumer Nieuwe Zijlen naar Dokkum te wandelen, waar je het Zevenwoudenpad verlaat, om eerst in noordelijke richting over het alternatieve tracé naar Holwerd te lopen, waarna je in oostelijke richting over het Friese Kustpad terug kunt wandelen naar Lauwersoog.
• De tweede variant begint ten zuiden van Ureterp. Je kunt vanaf de splitsing de oostroute naar de Tjonger lopen langs Donkerbroek en/of vanaf die splitsing de westroute naar de Tjonger nemen via Beetsterzwaag. Durkje en ik hebben zowel deze oostroute als ook de westroute gelopen.

175 kilometer in 8 wandeldagen
We hebben het Zevenwoudenpad in de volgende trajecten bewandeld:

1. Van Lauwersoog naar Dokkumer Nieuwe Zijlen op 22 december 2007; 15,5 km;
2. Van Dokkumer Nieuwe Zijlen naar Broeksterwoude op 24 december 2007; 20 km;
3. Van Broeksterwoude naar Eastermar op 3 februari 2008; 20 km;
4. Van Eastermar naar Drachtstercompagnie op 9 februari 2008; 24 km;
5. Van Drachtstercompagnie via de Westroute-variant naar Hoornsterzwaag op 10 februari 2008; 24 km;
6. Van Drachtstercompagnie via de Oostroute-variant naar Hoornsterzwaag op 24 februari 2008; 22,5 km;
7. Van Hoornsterzwaag naar Vledder op 25 februari 2008; 24 km;
8. Van Vledder naar Steenwijk op 28 maart 2008; 25 km.

Krystmiel yn Drachten op Twadde Krystdei

Moandei 26 desimber 2011 - 2e Krystdei

Krystbeam 2011

Femyljebarren
Lykas alle jierren komme wy hjoed byinoar as femylje fan Durkje om yn de rûnte fan ús femylje it Krystfeest mei-inoar te fieren. Fan alle acht húshâldings binne fan 'e middei en jûn femyljeleden presint. Wy binne gearkommen by Pieter & Berinda yn Drachten, mei 29 minsken, út fjouwer geslachten fan de Broekster femylje De Jong.

Krystbuffet
Ek dit jier hawwe alle húshâldings in út trije parten besteand diel fan it Krystbuffet makke. Foar jong en âld binne der bygelyks fjouwer foargesetsjes, in haadgerjocht fan achttsjin soarten en ta beslút dan ek noch sân neigesetsjes. Dat der is iten by 't soad. Noflike petearen. Allegearre binne wy sûn. Soks stimt allegearre ta tankberens. It binne de yngredyïnten fan in lokkige Kryst yn 2011.

Mist tussen Stiens en Waddinxveen

Zaterdag 19 november 2011

Stiens > Waddinxveen
Vandaag zijn Durkje en ik met haar ouders op familiebezoek naar en in Waddinxveen. Door een hier en daar licht mistig Nederland rijden we van Stiens via Broeksterwâld naar Waddinxveen om daar op verjaardagsbezoek te gaan bij Jelke & Aagje. Daar aangekomen bewonderen we onder andere het nieuwe schilderij van Jenny, die hiermee aantoont haar creatieve talenten ook op schildergebied voortreffelijk verder te ontplooien.

Waddinxveen > Stiens
Als we halverwege de avond weer huiswaarts keren, is het buitengewoon mistig in nagenoeg heel Nederland. Op de route van Waddinxveen, via Utrecht en door de Flevopolders naar Broeksterwâld en Stiens in Fryslân zijn we genoodzaakt om langzaam te rijden door de dichte mistbanken, die zich tot over de volledige afstand uitstrekken. Slechts hier en daar komen we heel even in een open gedeelte tussen de mistbanken, waar de snelheid weer voor korte tijd kan worden opgevoerd naar de daar maximaal toegestane snelheid. Met oplettendheid en geduld komen we zo rond het middernachtelijk uur weer veilig aan in Stiens.

Kloosterpad 1453 van Burgum naar Sijbrandahuis (deel 2)

Zondag 6 maart 2011

Op 21 februari 2011 liepen Durkje en ik het eerste traject van het Kloosterpad 1453 van Smalle Ee naar Burgum. Vandaag bewandelen we de tweede helft, namelijk: van Burgum naar Sijbrandahuis. Dat is een traject van ongeveer 24 kilometer. Even na 9.00 uur vertrekken we onder het imposante klokgelui van de Kruiskerk van Burgum. De kerk gaat in en wij wandelen over de Kerklaan Burgum uit. Tussen het Streekmuseum/Volkssterrenwacht van Burgum en Noardermar ontmoeten we mijn ex-Stenden-collega Robert Veenstra in het trainingspak van zijn nieuwe werkgever SC Heerenveen. Kortom, hier een korte rustpauze van wandelen en rennen om eerst even bij te praten.

Via een zandpad en de Zomerweg komen we ter hoogte van Noardburgum bij de Rijksstraatweg. Aan de overzijde lopen we over het zandpad van de Oostersingel naar Kuikhorne, waar we de Goddeloaze Singel op gaan. Eerst steken we de spoorlijn Leeuwarden-Groningen over en daarna ten oosten van Veenwouden de N356. Voorbij de Skillige Piip komen we in het schitterende Staatsbosbeheer-natuurgebied De Houtwiel, dat we weer verlaten bij de brug over de Valomstervaart bij het Goddeloos Tolhuis. In Broeksterwâld drinken we vervolgens koffie bij de ouders van Durkje.

Ter hoogte van de Broekmolen van Broeksterwâld komen we op de Schwarzenberglaan langs het Doopmonument nabij de waterloop de Lits. Dit is de plaats waar in 1861 de eerste bekeerlingen tot de 'Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in Nederland' werden gedoopt. Op het monument-reliëf zien we een man en een vrouw voor een watervlakte, de man wijzend naar de overvliegende duif, hèt bijbelse symbool van de Heilige Geest, en daarmee ook goed passend langs dit eeuwenoude Kloosterpad.

Via Damwâld lopen we door naar Rinsumageest, waar we vlakbij de unieke 'gibbeflecht' (een stenen duivenhuis van meer dan 200 jaar oud, met gimmengaten). Een tweede verwijzing vandaag naar de Heilige Geest, maar nu in Rinsumageest. In Rinsumageest bezoeken we de romaanse Sint-Alexanderkerk, de meest bijzondere kerk langs dit Kloosterpad, met als enige kerk hier in het noorden een crypte. Op de buiten hoorbare, uitnodigende orgelklanken gaan we even naar binnen. De organist oefent nu in de kerk, alvorens over drie kwartier hier de middagkerkdienst aanvangt.

Wij steken de Lauwersseewei over en gaan via de Trekweg in de richting van de Klaarkampster Mar. Over een smal boerenweggetje langs dikke knotwilgen lopen we naar de locatie waar vroeger het beroemde Friese klooster Klaarkamp heeft gestaan. Niets is hier in het landschap nog te zien van de voormalige cisterciënzerabdij Klaarkamp, al vóór 1163 hier op deze nu desolate plek gesticht. Nu hebben we de oorspronkelijke kloosterroute van het klooster van Smalle Ee tot aan het klooster Klaarkamp afgelegd.

Wij gaan door naar het Hervormde kerkje van Sijbrandahuis. Bij de ingang van deze kerk ontmoeten we onze Stienser dorpsgenoot Anne Dijkstra, die hier druk in de weer is om met een groep muzikanten het concert 'Diversity, Music for Education' voor te bereiden, het benefietconcert dat leerling Nadieh Wesseling hier in dit kerkje organiseert in het kader van haar Profielwerkstuk, waarvan de middagopbrengst is bestemd voor betere educatie in het Afrikaanse Rwanda. Alweer een verwijzing naar de Heilige Geest, hier, in het zicht van het voormalige klooster Klaarkamp. Toeval of niet?

Het duurt nog wel twee uren alvorens dit benefietconcert aanvangt, en wij moeten nog door naar de Bonifatiusstad Dokkum. We verlaten Sijbrandaburen en lopen langs de Birdaarderstraatweg naar de Friese Elfstedenstad Dokkum. Bij de Woudpoortbrug in Dokkum worden we door Pieter met de auto afgehaald, waarna Pieter ons terug rijdt naar de Kruiskerk van Burgum, waar wij vanmorgen onze auto parkeerden.

Moordverhalen rond het Goddeloos Tolhuis bij De Valom

Zaterdag 29 januari 2011

Op 11 december 2010 verzorgden Durkje en ik bij de familie Brouwer in Stiens een verhalenvertelavond, waarin oude Friese volksverhalen rond het beruchte "Goddeloos Tolhuis" nabij De Valom/Broeksterwâld centraal stonden. Vlak daarna hoorden we dat in het Bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer bij dat Goddeloos Tolhuis vanavond een dergelijke verhalenvertelavond zou worden georganiseerd. We besloten die avond met zijn zessen bij te wonen; samen met de ouders van Durkje, die vlakbij deze vroeger zo gevreesde onheilsplek wonen. Voorbij Broeksterwâld verdwijnen we in de diepe duisternis, rijdend over de "Goddeloaze Singel", tot we door twee verkeersregelaars op de plaats waar de singel voor doorgaand autoverkeer doodloopt, een parkeerplaats krijgen toegewezen op de bevroren berm van het fietspad aan de overzijde van de Falomsterfeart. Honderdveertig vooraanmeldingen, maar er is maar plaats voor 60 mensen en wij zijn erbij, omdat we één van de eerste intekenaars waren.

Inhoudelijk wordt de avond verzorgd door twee meestervertellers. De eerste is onze gastheer van vanavond: Jacob Bijlsma, tot voor kort nog boswachter van dit mooie natuurreservaat aan beide zijden van de Goddeloaze Singel, die samen met zijn vrouw Anneke het Goddeloos Tolhuis al sinds 1979 bewoont. Tweede spreker is de Friese verteller Douwe Kootstra, uit het aan de zuidzuide van de Goddeloaze Singel gelegen Veenwouden. Om de beurt verzorgen de beide sprekers vóór en na de pauze een aantal programmablokjes van steeds zo'n 20 minuten. Douwe Kootstra vertelt verhalen en Jacob Bijlsma presenteert "praatjes bij plaatjes". Een prima combinatie, met samenhang en veel variatie.

We luisteren naar eeuwenoude Friese volksverhalen, die zich afspelen op en rondom de "Goddeloaze Brêge" en het Goddeloos Tolhuis aan de Goddeloaze Singel, tussen het voormalig "Geaster Kleaster Claercamp" in het noorden en het voorbij de "Skillige Piip" gelegen Feanwâld, bekend van de Schierstins en van de verhalen van Wilt Tjaarda, geschreven door Theun de Vries. Het licht wordt gedimd en dan volgen van Douwe Kootstra in mondelinge overlevering de al zo vaak doorvertelde volksverhalen van schatgraven, van verdrinkende paarden, van de duivelse spoken, over het visserslijk en van de zeven duivelsbanners, in het Frysk ook wel "tsjoenders" genoemd.

Tussen de verhalen door vertoont Jacob Bijlsma hele oude en ook recente foto's van de nabije omgeving van het Goddeloos Tolhuis. Hij vertelt over de geschiedenis van de bebouwing, over de landinrichting en vertelt schilderachtig over het unieke natuurreservaat dat in kleurrijke natuurfoto's uit alle seizoenen wordt vertoond. In een andere fotopresentatie laat hij een uitgebreide selectie zien van met name oude huisjes (wâldhúskes), boerderijtjes (pleatskes) in dit door veel bomen en struiken aangeklede gebied van de Friese Wouden. Je ziet boeren (melke en harje) en arbeiders thuis en aan het werk. Het zijn foto's uit de grote verzameling van de voormalige schoolmeester Bijma van Broeksterwâld, foto's vanaf de zestiger jaren van de vorige eeuw tot en met heden, met hier en daar enkele nòg oudere foto's uit familiealbums en uit gepubliceerde geschiedenisboekjes betreffende deze "Fryske Wâlden". Eén van de aanwezigen roept verrast: "Dat binne myn pake en beppe!".

Douwe Kootstra gaat verder met de oude streekverhalen. Het verhaal over de vermiste Schiermonnik die de eeuwigheid zocht en vond, het verhaal over de verborgen veekoopman onder het omgekeerde bootje die ternauwernood ontkomt aan een beroving en verhalen over vissers en een omgeslagen zeilschip op "De Houtwiel".

Kortom, een lange avond puur natuur, volkscultuur, streekhistorie; boeiend van het begin tot het eind. De Bijlsma's en de Kootstra's en de andere vrijwiligers van deze avond oogsten met recht alle lof, want het was prima georganiseerd, inhoudelijk bijzonder boeiend en daarnaast was er volop gelegenheid om met elkaar in gesprek te zijn over de rijkdom van onze aloude Friese volksverhalen.

Aan het eind van de avond vraagt één van de bezoekers of wij na al deze verhalen over moord en doodslag en over duivels en spoken nog wel huiswaarts durven keren over de zo aardedonkere Goddeloaze Singel.

Niemand zegt bang te zijn.

Iedereen verdwijnt na de "neisit" uit het zicht .....

in de avondstilte .....

van de zwarte nacht......

Oer de Goddeloaze Singel fan it Goddeloas Tolhûs nei de Skillige Piip

Zaterdag 11 december 2010

Omdat de voorheen in Brabant wonende familie Brouwer tijdens één van hun autotochten onlangs tijdens het invallen van het duister arriveerde bij het Goddeloos Tolhuis en ons bij navraag bleek dat zij de oude Friese volksverhalen van dit tot de verbeelding sprekende Friese veengebied nog niet kenden, was een deal snel gemaakt. Hun Indische kookkunst combineren Durkje en ik vanavond met onze kennis van de eeuwenoude Friese volksliteratuur en streekhistorie.

Uit mijn verzameling Friese literatuur heb ik ter voorbereiding op deze verhalenavond de Friese sagen en legenden bestudeerd over het eeuwenoude kloosterpad van de "Goddeloaze Singel" tussen het "Goddeloas Tolhuis" en de "Skillige Piip". Vanavond nemen we onze goede vrienden in enkele volksverhalen mee van de "Goddeloaze Brêge" naar de Skillige Piip; een "wandeling" door een literair landschap, temidden van moerassige gronden, schatgraven, spoken en duivels, verdrinkende paarden, zwevende meisjes en een visserslijk naast zijn sterfbed met het hoofd omgekeerd op het lichaam.

Na het aperitief worden we verwend met een overheerlijke Indische maaltijd; het ons inmiddels bekende culinaire hoogstandje, waar we volop van genieten. Ook de bijbehorende verhalen over Nederlands Indië, Japan en Nederland in oorlogstijd missen vanavond niet. Aansluitend is het mijn beurt om het eerste deel van deze Friese volksverhalenavond te verzorgen. Ik vertel over de historie van dit vroeger zo onheilspellende natuurgebied tussen de "Ikkerwâldster Broek" en "Feanwâlden". Daarna leg ik uit waar de naam Goddeloas Tolhûs, Goddeloaze Brêge en Goddeloaze Singel hun herkomst vinden en daarna is het tijd voor enkele Friese volksverhalen die in en over dit gebied al eeuwenlang van mond tot mond worden overgeleverd.

Na het nagerecht met koffie volgt later op de avond mijn tweede deel van deze literaire "wandeling" over het voormalige kloosterpad. Daarin maken we kennis met de norse, rijke vrek die - omgekeerd zittend op een ezel - zijn tragische dood vond bij de Skillige Piip. Het laatste volksverhaal begint ook bij de Skillige Piip en brengt ons temidden van een groep van zeven duivelsbanners en een spook op een wagen met een op hol geslagen span paarden naar de bodemloze poel bij Roodkerk. Van het hier toen verdronken spook is gelukkig nooit meer een teken teruggezien. Een geruststellende gedachte zo aan het eind van de avond, want we weten dat we niet meer door spoken zullen worden opgeschrikt als we ons bij nacht en ontij wagen op de Goddeloze Singel.

Lanterfanten over Route 2.10 van Veenwouden naar Buitenpost

Zondag 26 september 2010

In de afgelopen vijf weken is het er voor Durkje en mij helaas niet van gekomen om weer aan de wandel te gaan op een langeafstandspad. Gisteren hebben we de knoop doorgehakt om vandaag weer eens een stevige wandeling te maken. Voor vandaag staat route nummer 10 van het tweede deel van de wandelgids “Friesland voor lanterfanters” op het programma. We lopen van Veenwouden - via Oenkerk en Wouterswoude - naar Buitenpost, over een afstand van 30 kilometer.

Om 8.40 uur parkeren we de auto bij het treinstation van Veenwouden. We verlaten Veenwouden aan de westzijde en lopen dan eerst parallel aan en even later naar de spoorlijn tussen Groningen en Leeuwarden, waarbij we ter hoogte van Veenwoudsterwal komen. Iets verderop ontmoeten we op het fietspad een overstekende groep pasgemolken koeien. Als van de andere zijde een groep wielrenners de kudde doorkruist, schrikt één van de koeien zo erg dat zij met een hoge en verre sprong in één keer met succes over een breed veerooster springt. Langs deze spoorlijn lopen we in westelijke richting naar het Ottema-Wiersma-reservaat in het Bûtenfjild. Hier ligt een prachtig natuurgebied van It Fryske Gea.

Over de Hallingenweg lopen we naar Mûnein. Nog vóór we Mûnein bereiken, verlaten we even de doorgaande weg om het achter de bomen verscholen geologische monument te bezoeken. Hier ligt een uitgestrekt Zwerfstenenmonument – gemaakt door Jan Jac. Faber - in de vorm van Noorwegen, Zweden en Finland. Eén meter in dit monument is in werkelijkheid 100 kilometer. De zwerfstenen die hier liggen, zijn allemaal in deze regio gevonden. In de IJstijd zijn ze door het landijs vanuit Scandivië hierheen geschoven. De lokatie van de zwerfstenen in dit monument geeft aan uit welke regio de steen oorspronkelijk vandaan komt. Tussen dit monument en het dorp vinden we in de berm een groot aantal paddenstoelen, waarvan schitterend mooie en grote exemplaren van de Vliegenzwam, rood met witte stippen.

Van Mûnein lopen we door het Pikeboskje naar Oenkerk. We komen langs het landschapspark van Stania State. Daarna volgen we de historische wandelroute door de bossen Griekenland en Turkije. Na deze flinke omweg door de bossen komen we weer terug in Mûnein, waar we heerlijk in de zon pauzeren bij het “Mûneinster” haventje.

Voorbij de kerk van Roodkerk verlaten we de Trynwâlden en gaan we het Bûtenfjild weer in. We nemen dan het fietspad door De Houtwiel en passeren daarbij het Goddeloos Tolhuis aan de Goddeloze Singel. Bij de Christelijke Gereformeerde Kerk van Broeksterwâld, wijken we even af van de doorgaande route, om bij de ouders van Durkje - tussen de beide kerkdiensten door - even aan te schuiven aan de middagmaaltijd. Een klein uurtje later steken we na deze rustpauze ter hoogte van Broeksterwâld de weg van Damwoude naar Veenwouden over, om bij Wâldhiem de Broekster Mieden in de lopen. Het heeft even licht geregend, maar nu is het weer droog.

Bij Wouterswoude passeren we het nieuwe huis dat in de vorm van een oude stins is gebouwd. Daarna komen we bij de rivier de Nieuwe Zwemmer (ook wel Petsloot genoemd), die we ten zuiden van Driesum ter hoogte van de Rinsmapôle via de hoge houten fietsbrug over kunnen steken. Aan de overzijde wandelen door dit laaggelegen veenweidegebied van de Zwagermieden in de richting van Kollumerzwaag. Het begint weer licht te regenen en de rest van de middag wordt het niet meer droog. Omdat het nauwelijks waait en maar licht regent, kunnen we de rest van de route droog blijven door wandelend gebruik te maken van de paraplu.

Langs de oude dorpskerk van Kollumerzwaag gaan we over het Tsjerkepaad naar de Sânbultsterwei, die parallel aan de spoorlijn Leeuwarden-Groningen ligt. Via dit brede zandpad komen we een eind verder uit in de meest zuidelijke punt van (wederom) Kollumerzwaag. Vanaf hier lopen we in oostelijke richting tussen de spoorlijn en de bossen van Veenklooster, onder andere door het Friesch Dagbladbos, waarvan de bomenaanplant mogelijk werd gemaakt door financiële steun van de abonnees/lezers van het Friesch Dagblad.

Een eind verderop gaan we onder het viaduct van de Lauwersweg door, waarna we de spoorlijn over steken om verderop langs de Groningerstraatweg onze eindbestemming Buitenpost binnen te wandelen. Als we tegen 17.30 uur bij het treinstation van Buitenpost arriveren, vertrekt de trein nog voordat we een treinkaartje kunnen kopen. Geen probleem, want een half uur later gaat de volgende trein volgens het dienstrooster. Maar die vlieger gaat niet op, want als een half uur later het moment is aangebroken dat de trein het station binnen zal rijden, wordt omgeroepen dat die trein logistieke problemen heeft en niet zal komen. De trein van nog een half uur later zal wel komen. Hoera voor het openbaar vervoer. Gevolg is dat we pas na een uur wachten op het perron om 18.30 uur in de trein kunnen, die ons in enkele minuten weer terugbrengt naar het station van Veenwouden, waar we vanmorgen onze auto parkeerden. Een half uur later zijn we weer thuis in Stiens.

Skiep op 'e daam fan Broeksterwâld

Woansdei 10 febrewaris 2010

It fielt hjoed as in slim kâlde dei. Net fanwegen de lege temperatuer fan krekt ûnder nul, mar fanwegen de skerpe, hurde wyn mei oer it fjild in lichte, mar opswypjende fine sniestoarm. Der leit yn it Bûtenfjild tusken Damwâld, Burdaard, Readtsjerk en Broeksterwâld net in soad snie op it fjild, want dy is yn 'e rin fan 'e dei fan it fjild ôf yn 'e sleatten waait. Yn it Bûtenfjild sjoch ik net folle fee. Hjir en dêr rint dochs noch in keppel skiep yn it fjild, dik yn harren wollen tek.

Ek op in kampke lân oan 'e eastside fan Broeksterwâld rint skiep. Skiep op it lân, skiep yn 'e ûnderwâl by it iis op 'e sleat en skiep op 'e daam, dêr't de skieppeboer in heap hea delsmiten hat om de skiep (by) te fuorjen.

Een vurige jaarwisseling in Broeksterwoude

Vrijdag 1 januari 2010

Aan het begin van de Oudejaarsavond rijden Durkje en ik langs de Brink van Broeksterwoude om in haar geboortedorp bij haar ouders de jaarwisseling door te brengen. Op de Brink zien we dan al een grote hoeveelheid zand, breed uitgespreid over het midden van de Brink. Uit ervaring weet je wat dat betekent: brand tijdens de jaarwisseling.

En je kunt inderdaad de klok er bijna op gelijk zetten, want ook vanavond zo tegen half twaalf horen we het zware geluid van de tractor naderbij komen. Boven op de aanhangwagen van deze passerende tractor staat een grote stacaravan. Bij de Brink draait de tractor naar rechts en daar wordt - bovenop de daartoe gecreëerde zandvlakte - de grote stacaravan gedumpt. Daarna is het slechts een kwestie van wachten op de klok van 00.00 uur.

Als direct na 24.00/00.00 uur buiten het eerste geluid van het zware vuurwerk klinkt en de lucht kleurrijk wordt van al het siervuurwerk, verschijnt ook het vuur in en buiten de stacaravan. Op de Brink aangekomen, horen we dat het de oude "zuipkeet" van de jeugd van Broeksterwoude is. Deze zuipkeet mocht door de Broekster jongeren niet meer worden gebruikt en was enige tijd geleden al naar een andere plaats vervoerd, naar nu blijkt, in afwachting van deze jaarwisseling.

Het duurt maar even en dan staat de zuipkeet in lichter laaie en dan duurt het ook maar even of er is weinig meer over van de brandende keet. Een grote menigte van jong en oud heeft zich rondom de brandende keet opgesteld om elkaar nieuwjaarswensen toe te roepen, om zich te warmen bij de gloeiende vuurzee en om daar gezellig bij elkaar te blijven, met op de achtergrond het geluid van een door de jongeren meegenomen muziekinstallatie.

Na een halfuur staat alleen nog een deel van het ijzeren geraamte van de keet overeind en heeft een naast de keet liggende stapel afvalhout ook vlam gevat. We gaan weer naar binnen om nog even bij elkaar te zitten, alvorens we huiswaarts keren.

Adieu 2009.

Welkom 2010.

Segend Nijjier

Gezegend Nieuwjaar

Folle lok en seine yn it nije jier.

Veel geluk en zegen in het nieuwe jaar.

Feul hail en segen in 't nije jaar.

Veel heil en zegen in 't nieuwe jaar!

Sjongend op wei mei God

Snein 17 maaie 2009

De Evangelisaasjekommisje fan 'e Stienser PKN-tsjerke organisearret jûn yn De Hege Stins in Sjong Yn mei de Gospelrockformaasje Sozo út Broeksterwâld. "Op wei mei God" is it tema fan dizze Gemeentetsjinst. Dûmny P. Dykstra fan Grou is ús foargonger en oargelist fan dizze Fryske tsjinst is Han Giesing.

Wy sjonge jûn in soad lieten. Dûmny Dykstra giet mei Abraham jûn kwa doer fan 'e preek wol tige koart troch de bocht, mar mei it grut tal lieten dat Sozo jûn opfiert, is in oere samar om. It is wat stil yn tsjerke. Der binne lang net safolle minsken as dat wy wend binne. Om der dochs noch wat libbenskrêft yn te bringen, freget Sozo-sjonger Syb fan der Ploeg (jawis, dat is ommers dy neef fan De Kast-sjonger) ús om alle lieten safolle mooglik mei te sjongen. It binne meastentiids (ek eigen) Fryske oersettings fan Opwekkingslieten. Dat meisjongen falt noch net ta, want it binne fral lieten dy't wy as gemeente net wend binne om te sjongen. Mar hawar, Sozo muzysearret en sjongt mei hert en siel, en dat makket in soad goed.

Snie op Peaskemoandei

Moandei 24 maart 2008

Fan'e moarn is de wrâld al wer wyt fan'e snie. It is in dei fan wikseljend snie en waarme sinne.

Wy binne te kofjedrinken by skoanheit en skoanmem yn Broeksterwâld.

In moai tin snietek leit oer de Hallumermieden en oer it Bûtenfjild tusken Stiens en Broeksterwâld. In protte einen, swannen, ljippen, fiskmiuwen, besnijde skiep en hjir en der ek hazzen sjogge wy yn it fjild.

Ek it kampke grûn tusken de Master Hamstrjitte en de Woudstrastrjitte yn Broeksterwâld leit hjir och sa moai by.