Bachelor of Laws

Woensdag 10 juli 2013 

Gerda van Lingen spreekt de drie afgestudeerde Honours-studenten toe

18 nieuwe Bachelors of Laws
Na de afstudeersessie van 20 juni 2013 besloot de Opleidingsexamencommissie van de HBO-Bachelor-opleiding 'Sociaal-Juridische Dienstverlening' (SJD) van de Hanzehogeschool Groningen dat Baukje is geslaagd voor het examen van deze opleiding.
Vandaag komen we als familie en vrienden van de 18 recent afgestudeerden van deze opleiding samen met een groep medewerkers van deze opleiding bijeen in het gebouw 'De Appel' op het Zernikecomplex te Groningen, ter gelegenheid van de aanstaande feestelijke uitreiking van de Getuigschriften aan deze 18 gediplomeerden.

Uitreiking van Getuigschriften
De grote groep gasten wordt ontvangen in de foyer van De Appel. Alvorens de getuigschriftenuitreiking aanvangt, worden buiten enkele groepsfoto's gemaakt van alle geslaagden. Daarna worden deze afgestudeerden met staande ovatie ontvangen in de grote zaal van De Appel, waar vanmiddag de getuigschriftenuitreiking plaats zal vinden.

Innovatieve professionals in de sociaal-juridische dienstverlening
Niek Roelfs - de Teamleider van de opleiding SJD - spreekt het welkomstwoord uit aan alle genodigden in de zaal.
Hij vertelt dat in de komende maanden augustus en september nog een behoorlijke groep later dan gepland zal afstuderen, in verband met de verzwaarde eisen die momenteel aan het afstuderen in het hoger onderwijs worden gesteld. Ook noemt hij dat deze nieuwe lichting afgestudeerden op grond van het vernieuwde curriculum van de opleiding nu als sociaal-juridische dienstverlener aan het werk gaat als 'innovatieve professional'. En de heer Roelfs sluit af met een goede raad aan deze afgestudeerden: 'Blijf je doorontwikkelen; zoek de randen van je kunnen'.

Share your talent
Tweede spreekster is mijn voormalige collega van de toenmalige Christelijke Hogeschool Nederland: Gerda van Lingen, reeds twee jaar bij Hanzehogeschool Groningen de Dean van het Instituut voor Rechtenstudies, het instituut waar ook de opleiding SJD toebehoort.
Na haar opening vertelt ze dat vandaag de eerste groep studenten hun diploma in ontvangst nemen, die ook hebben deelgenomen aan het Honours-programma van de de Hanzehogeschool, dat als motto draagt: 'Share your talent'. Drie van deze 18 afgestudeerden hebben in de afgelopen jaren deelgenomen aan dit Honours-programma voor excellente studenten. Van Lingen nodigt deze drie afgestudeerden - waaronder ook Baukje - uit op het podium, om hen met waarderende woorden toe te spreken omtrent de extra prestaties die zij tijdens hun studie hebben geleverd. Deze drie Honours-studenten hebben met succes deelgenomen aan een extra uitdagende 'Topstage' in het werkveld van de sociaal-juridische dienstverlening. Aansluitend reikt Gerda van Lingen de SJD-Award 2013 uit voor het beste afstudeeronderzoek.

Diploma-uitreiking
Nadat coördinator Tineke Ubbens-Elings de afgestudeerden heeft uitgenodigd om zich nu ook in te schrijven als lid van het Alumni-netwerk van de opleiding SJD, wordt overgegaan tot de diploma-uitreikingsceremonie.
Alle studenten komen één voor één of in kleine groepjes naar voren, om op het podium door hun docent-begeleider persoonlijk te worden toegesproken, waarna het Getuigschrift wordt uitgereikt aan en ondertekend door de 18 alumni.
Als alle 18 alumni hun Bachelor-getuigschrift in ontvangst hebben genomen, gaan we terug naar de foyer van De Appel, waar de alumni door familie en vrienden worden gefeliciteerd en waar we we tenslotte onder het genot van een hapje en een drankje nog gezellig kunnen napraten. 's Avonds vieren we thuis bij Baukje & Rauke feest ter gelegenheid van deze mooie dag.

Hier houdt het op, maar niet vanzelf

Donderdag 20 juni 2013 

Afstudeerpresentatie Sociaal-Juridische Dienstverlening van Baukje

Afstuderen bij Sociaal-Juridische Dienstverlening
Halverwege de ochtend komen we met ons hele gezin en een studiegenote van Baukje bijeen in een collegezaal van de Hanzehogeschool in Groningen. We zijn door Baukje uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de openbare sessie, waarin ze ten overstaan van twee docent-examinatoren van het Instituut voor Rechtenstudies van de Hanzehogeschool en een jurist-afstudeerbegeleider van Accare vanmorgen haar afstudeerscriptie zal presenteren en aansluitend zal verdedigen.
Baukje heeft het afgelopen afstudeerjaar van de HBO-Bachelor-opleiding Sociaal-Juridische Dienstverlening (SJD) stage gelopen en haar afstudeeronderzoek uitgevoerd bij Accare, een grote hulpverleningsinstantie voor kinder- en jeugdpsychiatrie. In aansluiting op haar afstudeerstage heeft ze in opdracht van Accare onder andere een stappenplan gemaakt, dat binnen Accare zal worden gebruikt als protocol voor huiselijk geweld bij volwassenen.

Houdt het hier op?
Nu haar afstudeerscriptie met positief resultaat is getoetst en is beoordeeld met het cijfer 8,2 is Baukje door de opleiding uitgenodigd om vandaag de resultaten van haar afstudeeronderzoek te presenteren, en om in aansluiting daarop haar afstudeeronderzoek te verdedigen in de daarna door de beide docent-examinatoren te stellen vragen.
Haar afstudeeronderzoek gaat over de juridische mogelijkheden omtrent het werken met een meldcode voor huiselijk geweld. De titel van haar onderzoeksrapport en van haar presentatie luidt: "Het houdt niet op. Niet vanzelf', naar de gelijknamige televisiecommercial over huiselijk geweld.
Als Durkje, Pieter en ik vanmorgen in de Groningse collegezaal arriveren, staat Baukje bij het digibord, gereed om haar presentatie over enkele minuten aan te vangen. Hier houdt vandaag haar studie op, maar niet vanzelf, want de presentatie en de verdediging moeten nog wel met positief resultaat worden afgerond. 

Presenteren en verdedigen
Om 10.30 uur begint de presentatie. In circa tien minuten leidt Baukje ons met het digibord via een filmpje en diverse e-slides door haar afstudeeronderzoek. Daarna volgt een stevige bevraging door de beide docent-beoordelaars, middels vragen over uiteenlopende aspecten van allerlei aard, die te maken hebben met het afstudeeronderzoek. Lenig gebruik makend van de tijdens haar opleiding verworven kennis, inzicht, houding en vaardigheden (ofwel competenties) reageert Baukje op de gestelde vragen. Na enige tijd beginnen ook de anderen in de zaal vragen te stellen, geeft Baukje antwoord en ontstaat een verdiepend gesprek over en naar aanleiding van dit afstudeerproject en van de resultaten die daaruit voortvloeien. De tijd vliegt zo om en voordat je het in de gaten hebt, moeten we toch echt stoppen met vragen en discussiëren, want het uur is om.

Evalueren en beoordelen
We worden allen verzocht om de zaal even te verlaten, opdat de beide docent-examinatoren gezamenlijk het uur evalueren en komen tot een beoordeling van de presentatie en de verdediging. Niet alleen binnen in het lokaal, maar ook op de gang wordt door ons druk geëvalueerd, en de boeiende discussie van zojuist wordt ook nog eens vrolijk voortgezet.
Dan worden we allen uitgenodigd om weer in de collegezaal terug te komen en daar delen de docenten dan mee dat Baukje met vlag en wimpel is geslaagd voor deze afstudeersessie, en dat haar presentatie en verdediging wordt beoordeeld met het cijfer 9! Na middeling van de beide cijfers, studeert Baukje daarmee af met het eindcijfer 8,4; zowaar een hele prestatie.

Gezegend en gelukkig
We drinken beneden in het studentencafé nog even een kop koffie of thee en blikken terug op een geslaagde afsluiting van Baukje haar studie. Als Durkje en ik even later in de auto stappen om weer naar ons werk in Leeuwarden terug te rijden, rijden er twee trotse ouders van Groningen naar Leeuwarden, nagenietend van de performance van onze knappe dochter. We zijn het er wel over eens dat haar vierjarige deelname aan het uitdagende Honours Programma van de Hanzehogeschool naast haar studie, voor Baukje ook zeker meerwaarde heeft gehad, want het is prachtig om als ouders te zien hoe je dochter - maar dat gold ook voor onze andere kinderen en hun aanhang - zich in het hoger onderwijs zo goed heeft doorontwikkeld tot startbekwaam beroepsbeoefenaar. We zijn gezegende mensen, en dankbaar dat zoveel geluk ons 'zomaar' in de schoot is geworpen.

Het Jacobspad van Wittewierum naar Groningen

Zondag 16 juni 2013

Vlak vóór de bebouwde kom van Garmerwolde

Noar stad tou
Vanmorgen om 7.30 uur rijden Durkje en ik Stiens uit, richting Wittewierum, een dorpje achter de stad Groningen. Om 8.30 uur parkeren we onze auto bij de kerk van Wittewierum en wandelen we verder over het Groningse Jacobspad, vanaf de plaats waar we de vorige keer onze dagtocht stopten. We zijn van plan vandaag van Wittewierum naar het centrum van de stad Groningen te lopen, over een afstand van 23,5 kilometer.
Het blijft de hele dag bewolkt, met af en toe een straaltje zon en een lichte regenbui, bij een temperatuur van 14-17 graden Celsius, en bovendien de hele dag een stevige noordwestenwind. Deze tweede wandeldag over het Jacobspad is minder spectaculair dan de eerste wandeldag, maar toch komen we ook door een aantal kleine dorpjes met mooie kerken en molens, en hier en daar loopt deze wandelroute door een bosperceeltje. Voor de rest zien we veel boerderijen te midden van grasland, hier eens het weiland met gier geïnjecteerd en daar eens met pas gemaaid gras. Gestaag wandelen we "noar 'stad' tou", zoals de Groningers hun hoofdstad 'Grunnen' noemen.

Van Wittewierum via Woltersum naar Ten Boer
Over de Kollerijweg lopen we tussen de weilanden door naar het dorpje Woltersum. Door de Bijbelgang en over het Kerkpad lopen we om de dorpskerk heen.
Via de Bouwerschapweg en door de Boltjerpolder wandelen we van Woltersum naar Ten Boer. Vlak vóór Ten Boer passeren we een boerderij met een gastenaccommodatie. We besluiten nog even door te lopen om in Ten Boer bij één van de café's aan de Rijksweg tegenover de brug over het Damsterdiep koffie te drinken. Maar dat is ijdele hoop, want beide café's zijn daar gesloten.

Hadden we nu toch maar ....., 

één van de lessen die je als pelgrim leert: 

doe het nu, want je weet niet of het straks nog kan.

In Ten Boer loop ik even de Kloosterkerk binnen, want over 20 minuten vangt hier de zondagochtendkerkdienst aan. Direct bij binnenkomst duwt de gastvrouw bij de ingang in de kerkzaal me een orde van dienst in handen. Ze vertelt dat de kerkelijke gemeente om de week hun kerkdiensten hebben in Ten Boer en in Woltersum. Vandaag gaan hier lectoren voor in de kerkdienst; een predikant is er niet.

Aandacht voor pelgrims in Thesinge
Door een bosperceel langs de Lange Bovenrijgsterpolder en Bovenrijge lopen we naar de koren- en pelmolen Germania in Thesinge. Bij de molen nemen we een eerste rustpauze op een picknickbank.
In het centrum van Thesinge passeren we de Kloosterkerk Heilige Felicitas, althans wat er van dit 12e eeuwse benedictijner dubbelklooster qua verlaagd koor nog van resteert Anno 2013.
In het jaar 1644 verwees men met een tekst op een spanbalk in deze kerk al naar het Jacobus-pelgrimeren als boetedoening, met de tekst:

Verheft uwe stemme als een basune,

en vercondicht minen volcke hare overtredinge

en den huijse Iacobs har sonden.

Dat men in Thesinge ook in 2013 nog steeds oog heeft voor de hier passerende pelgrims richting Hasselt, blijkt als we verderop in Thesinge een bord in een boom zien hangen, waarop staat:

Jacobspad

Santiago de Compostela

2960 km

845 uur gaans

Van Garmerwolde via Noorddijk naar Kardinge bij Lewenborg
Voorbij Thesinge gaan we vlak vóór Garmerwolde rechtsaf om over de Stadsweg en door het Bevrijdingsbos naar het dorpje Noorddijk te lopen. Als we de Sint-Stefanuskerk van Noorddijk voorbij zijn, passeert ons een hele lange stoet van tientallen motorrijders, die als een lang lint door het Groningse landschap toeren.
We komen dan in het recreatiegebied Kardinge. Op een gegeven moment mogen we niet verder. Een verkeersregelaar vertelt dat we een eindje om moeten lopen, omdat we om het parcours van de triathlon moeten lopen. Die kleine omweg brengt ons enig geluk, want daardoor komen we langs de kinderboerderij van de Groninger woonwijk Lewenborg, waar we genieten van onze welverdiende kop koffie met cake.

Stadswandeling naar het centrum van Groningen
Daarna gaan we langs de oever van het Kardingermeer en langs het Transferium over de Groninger Ring van de N46 heen. Aan de overzijde van het Van Starkenborghkanaal lopen we voorbij de kanaalbrug over de Korreweg het centrum van de stad Groningen binnen. Eerst langs de Sionskerk en daarna in de lengterichting door het Noorderplantsoen naar de Plantsoenbrug.
In oostelijke richting lopen we dan door het oude stadscentrum langs het Academiegebouw van de Rijksuniversiteit Groningen naar de Prinsentuin aan de Turfsingel.

Groningen verbindt de tweede en de derde wandeldag
Hier eindigt onze dagtocht over het Jacobspad vandaag. We steken bij de Prinsentuin de stadsgracht over en lopen naar de woning van Jan Wijbe & Gaby. Als we daar zijn gearriveerd, komen ook Baukje & Rauke daar. Na ruim een uur samenzijn brengen Baukje & Rauke ons met de auto weer terug naar Wittewierum, waarna wij beiden weer richting Fryslân gaan.
De tweede wandeldag over dit Gronings-Drents-Overijsselse pelgrimspad zit erop. Totaal hebben we in de eerste twee dagen nu de eerste 45 van de 208 kilometers gelopen. We zijn nu in Groningen en zullen op de derde dag de stad weer uit wandelen, om dan al vrij snel ten zuiden van de stad Groningen de provincie Drenthe binnen te wandelen.

Start op het Jacobspad van Uithuizen naar Wittewierum

Zondag 26 mei 2013 

De kerk van Eenum staat op de hoogste terp van de provincie Groningen

Pelgrim

Je verlangen is groot

Je weg is lang

Je bent gedragen

Je bent geborgen

Vraag

Pelgrimsmonument
Dat is de tekst die Durkje en ik vanmorgen lezen op het pelgrimsmonument bij de Rooms-katholieke Sint Jacobus de Meerdere-kerk in Uithuizen. Het is 9.00 uur en we staan klaar om vanmorgen te beginnen aan een nieuw pelgrimspad. We starten hier en nu met het Jacobspad, het Gronings-Drents-Overijsselse pelgrimspad van Uithuizen naar Hasselt, totaal 208,5 kilometer lang. Vandaag lopen we de eerste 21,5 kilometer, van Uithuizen naar Wittewierum.

Uithuizen
Om 7.15 uur zijn we vanmorgen met de auto vanuit Stiens vertrokken, om hier op de vroege zondagochtend van start te gaan. Vóór de Jacobuskerk staat het pelgrimsmonument, dat twee Jacobsschelpen, de pelgrimsstaf en een ransel voorstelt. Het uit twee draaidelen bestaande ijzeren hek aan de straatzijde vormt samen ook een Jacobsschelp.
Van de 19e eeuwse Jacobus de Meerdere-kerk lopen we door Uithuizen naar de 13e eeuwse Jacobikerk, waarvan de kerkklokken luiden. Deze vroegere Rooms-katholieke Jacobikerk kwam in 1594 in handen van de protestanten en was eeuwenlang de Hervormde kerk van Uithuizen. Pas in 1860 kregen de Rooms-katholieken weer een eigen kerk, die zij óók naar de heilige Jacobus noemden.
Aan de rand van Uithuizen lopen we over het landgoed om de Menkemaborg heen, waarna we ter hoogte van de Menkemaheerd over de Heerdweg in zuidelijke richting naar het Meedstermaarpad lopen.

Oldenzijl en Paapstil
Als we via een bruggetje de Meedstermaar zijn overgestoken, arriveren we in Oldenzijl, en iets verderop in het dorpje Paapstil. Ten zuiden van Paapstil steken we de N46 over en dan lopen we in de richting van Zeerijp. Nadat we via een brug de Garsthuizermaar zijn overgestoken, passeren we tot onze verrassing hier midden in het polderlandschap van het Groninger Hogeland de 17e eeuwse boerderij 'De Diek'n', die is verbouwd tot een sfeervolle verblijfsaccommodatie, waar je kunt kamperen, vergaderen, feesten kunt vieren, kunt dineren, maar ook zo even naar binnen kunt wandelen om er een kop koffie te drinken. We worden hartelijk welkom geheten en even later zitten we aan een heerlijke kop koffie met wat lekkers erbij.
De temperatuur schommelt vandaag rond de 9 à 10 graden Celsius en er waait een behoorlijk frisse en harde noordwestenwind. Na een uur en drie kwartier zonder pauze wandelen, is het aangenaam vertoeven, hier binnen in het restaurant van De Diek'n.

Bij Jacobus in Zeerijp en op den Bergh van Eenum
Zo'n twee kilometer verderop wandelen we Zeerijp binnen. We bezoeken hier de imposante Jacobuskerk van Zeerijp, ook genoemd naar Jacobus de Meerdere. De kerk is open, dus we bezichtigen ook het bijzondere interieur van deze majestueuze Groninger dorpskerk.
Van Zeerijp lopen we door naar het dorpje Eenum, met ook al weer een bijzondere kerk, want deze dorpskerk torent hoog uit boven de omliggende landerijen, omdat deze kerk is gebouwd op de hoogste terp van de provincie Groningen. Een tegemoetkomende jogger roept ons toe dat de kerk geopend is, dus ook hier gaan we even naar binnen. Op het Psalmenbord staat met krijt geschreven: "Blied dat joe der binn'n". Ik herinner me de tekst van de opwekkingssteen van de kerk van Oldenzijl, die we zojuist ook passeerden, waarop de tekst van de profeet Jesaja staat:

Komt laet ons opgaen tot den Bergh des Heeren

tot den Huyse des Godts Jacobs

opdat hij ons Leere van Syne Wegen

ende dat wy Wandelen in Syne Paden.

Na Wirdum een draai naar Garrelsweer

Na een schitterend voetpaadje door 'Kosters Toen' verlaten we Eenum in zuidoostelijke richting. In Wirdum proberen we een zitplaats in de luwte te vinden voor een lunchpauze, maar dat lukt niet. Wel vinden we op de kinderspeelplaats een zitbank vol op wind. Aan de harde wind zijn we nu zo langzamerhand wel gewend, dus we pauzeren hier toch in Wirdum, vlakbij de dorpskerk. 

In Wirdum steken we de N360 over en dan gaan we vanuit Wirdumerdraai parallel aan de brede vaart richting Garrelsweer.

Hogeland of toch Meseta?

Vanuit Garrelsweer lopen we door het oude kweldergebied Fivelingo naar het meest zuidoostelijke punt van deze dagroute: Hoeksmeer, ter hoogte van de in deze polder oudste poldermolen, de uit 1801 stammende Meervogel, die op de noordpunt van het natuurgebied Hoeksmeer staat.

Over de Meedenweg gaan we tenslotte richting Wittewierum. In onze routegids hadden we vanmorgen al glimlachtend gelezen dat het Groninger Hogeland in deze gids wordt vergeleken met de Meseta, de Spaanse hoogvlakte van het Iberisch schiereiland, waar het ook zo vaak en hard kan waaien. Nu we echter hier op de Meedenweg op de bijna stormachtige zijwind lopen en iets verderop pal tegen de harde wind in moeten lopen, gaan onze gedachten weer even terug naar die toch wel treffende vergelijking van het Hogeland met de Meseta, alhoewel de entourage natuurlijk geheel anders is. Maar vooruit, wij 'ploegen hier voort' over de Groninger Meseta.

Emo van Bloemhof, de abt van Wittewierum 

Bij Hoeksmeer hadden we Baukje & Rauke al even gebeld, die ons straks met de auto opwachten in Wittewierum, om ons daarna terug te rijden naar Uithuizen, waar wij vanmorgen onze auto achter lieten.

Over de Meedenweg lopend zien we vóór ons al de brede en hoge terp van Wittewierum. Over de Kerkhorn lopen we omhoog naar het desolate, verwaarloosde kerkhof van de gerestaureerde kerk, die hier in 1863 is gebouwd op een deel van de fundamenten van een voormalige kloosterkerk (1238). 

Wittewierum is piepklein, maar heeft een bijzonder rijke geschiedenis, met onder andere het voormalige klooster Bloemhof, ook bekend geworden door de beroemde abt Emo, die eind van de 12e eeuw al in Oxford studeerde en in 1211 zijn reis naar de paus in Rome aanving. Het is bijna niet te geloven dat hier in dit klooster Bloemhof en in het nabijgelegen Nijeklooster in het jaar 1290 zo'n 1.000 nonnen en monniken woonden. Nu resteren nog enkele woningen, waarin hooguit enkele tientallen mensen wonen. 

Einde van de eerste wandeldag op het Jacobspad

Baukje & Rauke staan aan de voet van de dorpsterp klaar met hun auto om ons eerst naar Uithuizen terug te rijden, waarna we gezamenlijk naar Groningen rijden om bij hen op bezoek te gaan. We zien - ondanks de lage temperatuur en de stormachtige wind - terug op een prachtige eerste wandeldag op het Groninger Jacobspad. Als alle traject zo mooi zijn als dit eerste deel van het Groninger pelgrimspad, dan gaat we nog een aantal mooie wandeldagen op het Jacobspad tegemoet.

Robbenvaartocht tussen Texel en Vlieland

Zondag 28 april 2013 

Zeehonden op een zandbank tussen Texel en Vlieland

Ochtendprogramma
Vanmorgen vroeg halen Durkje en ik alvast verse broodjes en brood voor het ontbijt en voor de rest van de maaltijden van vandaag. Als we weer in ons vakantiehuis arriveren, zijn Jan Wijbe & Gaby en Pieter al vanuit Stiens met de auto en de veerboot (van 8.30 uur) in De Koog op Texel gearriveerd. Als iedereen heeft ontbeten, gaan we halverwege de ochtend koffiedrinken in onze vakantiewoning op Roompot Kustpark Texel.
Na de koffie gaan we in kleine groepen uiteen. Ik neem mijn moeder mee voor een verrassingsbezoek naar vrienden uit België, waarvan we het sterke vermoeden hebben dat zij momenteel verblijven op het kampeerterrein van De Luwe Boshoek in De Koog. Ze zijn inderdaad aanwezig in hun stacaravan; voor ons allen een mooie gelegenheid om een uurtje met elkaar door te brengen in de zon op hun terras.

Middagprogramma
Na de lunch in onze recreatiewoning vertrekken we in drie auto's met zijn tienen naar het strand en de vuurtoren van De Cocksdorp. Na een kort bezoek aan het strand en aan de vuurtoren, rijden we door naar de bootsteiger van de rondvaartboot, waarmee we straks het ruime sop zullen kiezen.
Om 15.00 uur gaan we met deze boot voor een Robbenvaartocht de zee op, om zeehonden te zien op de zandbanken tussen Texel en Vlieland. Op één van de zandbanken liggen zo'n honderd zeehonden in de stevige, frisse zeewind in de volle zon onder een helderblauwe lucht. Prachtig weer is het vanmiddag voor een vaartocht op zee.

Einde van een zonnige familiedag op Texel
Na deze mooie boottocht op zee rijden we via De Cocksdorp weer terug naar De Koog. Op de heenreis zagen we boven het vliegveld van Texel een tiental parachutisten landen, en dat mooie tafereel zien we op de terugreis wederom. De parachutisten landen veilig, en even later ook het vliegtuig, waaruit zij eerder zijn gesprongen.
Aan het begin van de avond brengen we Jan Wijbe & Gaby weer naar de veerboot richting Den Helder. Halverwege de avond vertrekt ook Pieter weer met de auto op de veerboot, terug naar Stiens. De rest blijft vannacht overnachten in onze vakantiewoning op Texel.

Zuidelijke Noordzeekust en de Dwarsover van het Texelpad

Zaterdag 27 april 2013

Wandelen op het Texelpad langs de vloedlijn tussen Paal 16 en 17

Start op het Texelpad

Van Jan Wijbe & Gaby en Baukje & Rauke en van Pieter kreeg ik in 2012 op mijn verjaardag onder andere de wandelgids van het ‘Texelpad’. Dat schept verplichtingen, want dan wordt ook verwacht dat je die langeafstandswandeling gaat lopen, hetgeen Durkje en ik overigens graag doen. We gaan het Texelpad in enkele dagen wandelen. Vandaag lopen we het traject van ’t Horntje (de veerboothaven) naar De Waal, via De Koog. Dat is de zuidelijke Noordzeekustroute en de zogenoemde ‘Dwarsover’, met een afstand van 16,5 + 6,3 = 22,8 kilometer, aldus de wandelgids.

Lift van de Texelse buschauffeur

Om 8.15 uur staan Durkje en ik ter hoogte van het Roompot Kustpark Texel nabij De Koog bij de ‘bushalte’ te wachten. We wachten op de bus waarmee we van De Koog naar de veerboot bij ’t Horntje willen rijden, om daar onze dagtocht te beginnen. Aan beide zijden van de weg is een stopstrook voor de bus. Aan de overzijde van de weg staat een bustijdenpaal, maar die staat niet aan onze kant van de weg richting ’t Horntje.

Na enige tijd wachten stopt een passerende personenauto bij ons op de stopstrook. De chauffeur vraagt  ons of we naar de veerboot willen. Hij vertelt dat de bus wel aan de andere zijde stopt, maar niet aan onze zijde, omdat de bus tegenwoordig met een lus door De Koog via een andere route weer terug rijdt naar de veerboot. Die bus is inmiddels gepasseerd, en zo komen wij niet bij de boot volgens hem, dus biedt hij ons vriendelijk aan om met hem mee te rijden naar Den Burg, waar wij dan wel in die bus kunnen stappen, want hij zal daar eerder zijn dan die bus. Wij maken graag gebruik van dat aanbod. Onderweg vertelt hij dat hij buschauffeur is op Texel en dat hij daarom weet hoe wij toch weer op tijd in de goede bus terecht kunnen komen. In Den Burg zet hij ons af bij de bushalte en inderdaad arriveert de bus daar ruim tien minuten later, precies zoals onze vriendelijke chauffeur ons had gezegd. Hartelijk dank!

’t Horntje en Den Hoorn

Enkele minuten vóór 9.00 uur begint onze wandeling bij de veerboot van Texel in ’t Horntje. We lopen eerst langs de noordelijke kustlijn van de Mok langs het Molwerk naar Neeltjesnol. Na een grote scherpe Z-bocht gaan we in noordelijke richting verder naar èn over camping Loodsmansduin op Siborsnollen, nabij het dorp Den Hoorn. Het landschap is gevarieerd: eerst over een grasdijk langs de Mokbaai, dan over een dijkkruin, door de duinen en lang lange akkers met wit- en geelbloeiende narcissen.

Koffiedrinken met een medewandelaar

Vanaf de Hoornderslag lopen we door de duinen van het Pieter Rozenvlak naar de Jan Ayeweg. Bij Kapenol passeren we enkele grote grazers (runderen met kalveren en enkele wilde paarden). Vanaf de Jan Ayeweg volgt een lang bosperceel. We komen in het bos door het Turfveld bij de Westerslag langs kiosk ’t Turfveld. De kiosk is gesloten, maar we kunnen wel even op het terras rusten. Ondertussen arriveert een bediende, die vertelt dat haar baas over enkele minuten ook arriveert en dat de zaak dan open gaat. Na enige tijd komt hij aanrijden en al spoedig zitten wij heerlijk in de zon op het terras te genieten van een kop koffie.

Ondertussen is ook een andere langeafstandwandelaar op het terras gearriveerd. Wisselend liep hij vóór of achter ons. Hij vertelt dat hij het Texelpad ook wandelt, maar vanuit De Koog gaat hij door naar De Cocksdorp, terwijl wij daar afbuigen naar De Waal.

Over het strand naar De Koog

Na deze koffiepauze gaan we in noordelijke richting verder aan de overzijde van de Westerslag. Door de Bleekersvallei gaan we naar de strandopgang ter hoogte van Paal 16. Over het brede strand lopen we naar de vloedlijn. Langs de vloedlijn gaat het dan verder naar Paal 17, waar we het strand weer verlaten. Dan volgt een pad door de duinen naar Seetingsnollen. Na een doorsteek door een smal bosperceel komen we dan uit in De Koog. We lopen naar de Dorpsstraat, waar we pauzeren op een bankje op het plein vóór de kerk.  Op het moment dat we hier zitten, passeert de andere Texelpadwandelaar, die vanuit De Koog nu doorloopt richting De Cocksdorp.

Door de polder naar De Waal

Na de koffiepauze verlaten we De Koog in zuidelijke richting. Ter hoogte van camping De Luwe Boshoek gaan we diagonaal door een bosperceel, om vervolgens over het Oude Dijkje naar Vredestein te wandelen.

Daarna volgen een aantal fietspaden door Polder Waal en Burg. Voorbij de poel Weegeswaal gaan we dan over de Burgerdijk richting De Waal. Ondertussen hebben al telefonisch contact gehad met Baukje & Rauke, die zojuist met hun auto ook op Texel zijn gearriveerd. Zij halen ons uit De Waal en brengen ons weer terug naar Kustpark Texel in De Koog, waar Durkje haar ouders en mijn moeder ons opwachten - zittend in de volle, heerlijk warme zon - vóór de recreatiewoning.

Zie het nieuwe leven

Paaszondag 31 maart 2013 

Liturgisch bloemstuk op Paasmorgen in De Arke van Drachten

Nieuw leven
Het kruis is leeg.
De nieuwe Paaskaars brandt.
De nieuwe kaars op de viertafel brandt.
Op de viertafel liggen weer kleden; en witte bloemen komen voort uit de grote stenen; teken van nieuw leven voorbij terzijde gerolde stenen.
Het liturgisch bloemstuk in De Arke van Drachten heeft op deze Paasmorgen als passend thema: 'Zie het nieuwe leven'.

U zij de glorie!
Witte Donderdag is voorbij.
Goede Vrijdag is gepasseerd.
Stille Zaterdag is afgesloten met een Paaswake, met Pieter de hele nacht in de Sint-Vituskerk van Stiens.
Paasmorgen 2013: 'De Heer is waarlijk opgestaan. Halleluja!'

Paasfeest in Drachten
Paasavond brachten we door bij Durkje haar ouders, waar we gisteravond een oom en tante uit Canada ontmoetten; een warm weerzien na enkele jaren. In 2003 hebben we hen bezocht in het Canadese Brampton.
Onze Paasnacht was kort, laat thuis gekomen, de klok één uur vooruit gezet vanwege de aanvang van de zomertijd, en om 7.00 uur al weer opstaan.
Durkje en ik zijn vanmorgen om 8.00 uur uit Stiens vertrokken, om met mem het Paasfeest in De Arke van Drachten te vieren. De eerste ochtenddienst begint hier om 9.00 uur. De kleine groep kerkgangers wordt uitgenodigd voorin de kerkzaal te komen zitten. Om half elf zal de Drachtster Christelijke Muziekvereniging Crescendo de tweede ochtenddienst muzikaal begeleiden. Dan zal het veel drukker worden in deze kerkzaal.

Paasbrunch in Groningen
Na afloop van de kerkdienst ontmoeten de vertrekkende kerkgangers van de eerste kerkdienst de binnenkomende kerkgangers van de tweede ochtenddienst. De leden van het harmonieorkest Crescendo wandelen het kerkgebouw binnen met grote koffers met daarin hun blaasinstrumenten. Ook drie Stenden-collega's zie ik tijdens de dienstenwisseling.

We rijden na de kerkdienst met mem naar Groningen; door een wit sneeuwlandschap, want we hebben dit jaar een wit Pasen. In Drachten steken de paarse en witte Krokussen op tedere groene steeltjes trots uit boven een dun laagje Paassneeuw: Zie ook hier het nieuwe leven.

Sneeuw-krokussen, teken van nieuw leven

Teken van Pasen, voor wie dat wil zien.

De rest van de dag verblijven we in Groningen bij Baukje & Rauke. Ze organiseren voor ons een mooie Paasbrunch; dus alle reden om vandaag graag bij hen in familiekring te gast te zijn.

80 is prachtig!

Woensdag 14 november 2012 

8 'Aukjes' rondom Aukjes 80

 
















Thema 80
Wie zich regelmatig in het verkeer begeeft, zal onderweg allicht de spreuk '80 is prachtig' ergens zien staan om het gemotoriseerde verkeer te wijzen op de geldende maximumsnelheid ter plaatse.
Dit thema is door Berinda vandaag meegegeven aan deze heuglijke dag, waarop we de 80e verjaardag van Durkje haar moeder in groot familieverband vieren.
De kinderen van de - zoals we dat dan wel eens gekscherend noemen - 'warme kant' beginnen rond het middaguur de festiviteiten met een gezamenlijke lunch met heit & mem in het ouderlijk huis in Broeksterwâld.

Froulju's middei
Tijdens de middag wordt een feest voor dames - de 'froulju's middei' - georganiseerd in De Pipegael, het dorpshuis van Broeksterwâld. Berinda en Durkje bieden hier alle aanwezige dames van de Gymnastiekclub en van de Christelijke Plattelandsvrouwen een gezellige middag met koffie en gebak en met een geschiedenisspel, waar de 'froulju' serieus werk maken. Maar bovenal gaat het natuurlijk om de gezelligheid van de ontmoeting.

Aukjes achttal
Na dit middagprogramma komen de gasten uit de naaste familie voor het avondprogramma bijeen in éen van de zalen van de Gereformeerde Kerk van Broeksterwâld. In afwachting va het Chinese buffet wordt mem toegesproken en krijgt ze van haar kleindochter Jenny een door Jenny zelf gemaakte collage op een schildersdoek aangeboden. Jennie heeft alle (klein)kinderen van mem die naar haar op enige wijze met de naam 'Aukje' zijn genoemd, gevraagd een foto en enkele persoonseigenschappen in te zenden. Daarvan heeft Jenny een prachtige collage gemaakt, waarin de nu 80-jarige Aukje met een bloemen- en fotogroet warm wordt omringd door alle Aukjes van haar nageslacht. Deze schilderijlijst zal thuis allicht een mooie plek krijgen, als herinnering aan deze feestelijke dag.

God zij dank
Om 18.30 uur staat het buffet in de aangrenzende feestzaal gereed en kunnen we met zijn allen genieten van een heerlijke maaltijd. Na afloop van het buffet, en tevens aan het eind van deze feestelijke verjaardag, gaat heit voor in dankgebed, waarin we gezamenlijk God danken voor deze mooie verjaardag, waarop we Hem dank zeggen voor het vele en het goede dat ons is geschonken, en voor deze dag, die we in feestelijke stemming mogen vieren. Als je in zo'n goede welstand met elkaar het leven mag vieren, dan klopt het ook als we daar het thema aan geven van: '80 is prachtig!'.

Skypen met El Salvador

Vrijdag 9 november 2012 

Met Durkje en Baukje skypen met Jan Wijbe & Gaby

Van Nicaragua naar El Salvador
Op hun drie maanden lange reis door Midden-Amerika zijn Jan Wijbe & Gaby inmiddels gearriveerd in El Salvador. Ze zijn bijna op de helft van hun bijzondere reis en hebben na de afgelopen reisweken de landen Panama, Costa Rica en Nicaragua achter zich gelaten.
Regelmatig kunnen we hun belevenissen volgen via sms, Dropbox en Skype, maar in de afgelopen week waren ze verstoken van internet, waardoor we enkele dagen geen contact hadden met hen. Als moeder en vader is een levensteken - hoe klein ook - dan wel welkom, dus toen we op een avond laat een sms-bericht over de oceaan stuurden, viel hun reactie via sms al direct de volgende ochtend vroeg in goede aarde. Het ging goed met ze en ze waren van plan Nicaragua te verlaten, om door te trekken naar El Salvador in San Salvador. Dáár zouden ze dan via internet wel weer contact met ons opnemen.

Belevenissen en plannen
Aan het begin van de avond zien we op ons computerbeeldscherm de eerste foto's al weer via Dropbox binnenlopen, teken dat ze weer online zijn. Via sms spreken we af dat ze rond 20.00 uur bereikbaar zullen zijn via Skype. Tegen 20.30 uur komt de Skype-oproep binnen, en dan kunnen Baukje, Durkje en ik geruime tijd met Jan Wybe & Gaby bijpraten over hun belevenissen van de afgelopen dagen en over hun plannen voor de komende dagen.

Skype connects people
Ze liggen te chillen in de lobby van hun hostal, waar ze de beschikking over internet hebben. De verbinding is af te toe zo traag dat het beeld even stilstaat of vertraagt en enkele malen valt de verbinding helemaal weg. Maar dat is geen probleem, want al snel herstellen we de verbinding en kunnen we ons gesprek voortzetten.
Het mooie van Skype is dat je even rustig met elkaar kunt praten en dat je elkaar weer even in beeld hebt. Daarnaast is het mogelijk om elkaar met de webcam even een aantal zaken te laten zien. Zo laat Jan Wijbe bijvoorbeeld op een landkaart in de hostal-lobby zien waar ze El Salvador binnen zijn gekomen vanuit Nicaragua, waar ze nu zitten en welke delen van El Salvador ze de komende week nog zullen bezoeken.

Foto's in de Dropbox
Inmiddels zijn alle nieuwe foto's ook weer geüpload in Dropbox, dus kunnen we aansluitend hun fotoserie van de afgelopen dagen van Nicaragua en El Salvador bekijken en downloaden.

CSL krijgt een kunstgrasveld in Britsum

Dinsdag 25 september 2012

Op de achtergrond het vlakke fundament voor het kunstgrasveld van CSL

Jaar in, jaar uit
Al vele jaren gaan de gesprekken bij ons aan tafel af en toe over het al dan niet aanleggen van een kunstgrasveld voor de korfballers van de Korfbalvereniging CSL in Britsum. Onze dochter Baukje heeft het als lid van de korfbalvereniging niet meer meegemaakt, aangezien zij enige jaren geleden al ging studeren in Groningen. Onze zoon Pieter bleef al die jaren spelend lid van deze Britsumer korfbalvereniging en mag het dan nu eindelijk zien en ervaren, want:
CSL krijgt een kunstgrasveld in Britsum.

Aanmerkelijke eigen bijdrage
Na al die jaren lobbyen bij de gemeente en keer op keer met hoop en wanhoop weer naar de leden-achterban te moeten gaan, heeft onze gemeente Leeuwarderadeel dan toch besloten om tot de aanleg van het kunstgrasveld in Britsum over te gaan. Korfbalvereniging CSL moet daarvoor echter wel een fikse eigen bijdrage betalen uit de eigen middelen en de leden zullen ook alles op alles zetten om (soms letterlijk) een steentje bij te dragen, om het geheel haalbaar te maken. Maar de aanhouder wint, en hier terecht en verdiend:
CSL krijgt een kunstgrasveld in Britsum.

De eerste schep
Op maandag 10 september 2012 was het dan eindelijk zover. Na de bestuurlijke 'aftrap' van CSL-voorzitter Sander Schouten zetten wethouder Agda Wachter, CSL-materiaalman Hendrik Liemburg en jongste CSL-lid Willem Holwerda letterlijk de schep in de grond en verwijderden (met enige pijn in het hart?) de eerste graspol uit het korfbalveld. Maar die pijnlijke spade in het grasveld werd al snel financieel verzacht, toen ondernemer-gemeenteraadslid Reitze Ketellapper die eerste graspol onmiddellijk kocht. Na deze vrolijke start kon de Grontmij met de grondwerkzaamheden beginnen, want:
CSL krijgt een kunstgrasveld in Britsum.

Grondig precisiewerk
Vanmiddag rijd ik na het werk langs het Britsumer korfbalveld om eens even te aanschouwen hoever de werkzaamheden zijn. De medewerkers van de Grontmij maken aanstalten om naar huis te gaan; hun werkdag loopt ten einde. Hendrik Liemburg, want wie zou je hier anders ook verwachten, loopt hier ook rond. Hij vertelt me dat de Grontmij het grasveld eerst heeft gefreesd, waarna het veld is uitgegraven. In het uitgegraven deel is een fundament van zand gestort, de drainage is geregeld en het fundament van zand is op de juiste hoogte gebracht en geëgaliseerd. Dat laatste is precisiewerk, want als dit zandbed niet goed ligt, voldoet de bovenlaag van kunstgras te zijner tijd niet aan de kwaliteitsvereisten. Morgen komt een controleur nauwgezet onderzoeken of het fundament goed ligt. Pas als dat goed is, mag het zand worden afgedekt met nog een laag en met daarop een licht verende foamlaag. Daar bovenop komt dan het kunstgrasveld.
CSL krijgt een kunstgrasveld in Britsum.

Nog veel te doen
Maar voordat het allemaal klaar is, moet er nog veel gebeuren. Voor de toeschouwers komen er 'leunbuizen' rondom het veld, het kunstgrasveld wordt rondom bestraat, de grond rondom die bestrating moet geëgaliseerd en ingezaaid met graszaad, het parkeerterrein wordt ongeveer tweemaal zo groot, de functionele groenvoorziening moet worden aangelegd; zomaar een kleine greep uit de grote hoeveelheid werkzaamheden die nog moet worden verricht. Als Hendrik en ik de namiddagzon praten over het verleden, heden en de toekomst van dit korfbalveld, is het dan ook niet verwonderlijk dat Jan de Boer het sportterrein op rijdt, de voorzitter van de CSL-kunstgrascommissie.
CSL krijgt een kunstgrasveld in Britsum.

Oanhâlde as storein
Nagenoeg elke dag even de vinger aan de pols houden en adequaat reageren op alles wat anders moet en wat nog moet worden gedaan; dat is de formule voor een succesvol proces en resultaat; niet alleen in het onderwijs, in zorg en hulpverlening, in industrie en in de tuinbouw, maar ook bij de aanleg van een kunstgrasveld. De motivatie, de spaarzin, de verenigingsgeest, het doorzettingvermogen (oanhâlde as storein), de risico-acceptatie en de onophoudelijke geestdrift van CSL-leden en van het CSL-bestuur zijn de succesbepalende factoren, die ertoe bijdragen dat CSL haar woorden in daden omzet, want:
CSL krijgt een kunstgrasveld in Britsum.

Familieweekend in Vierhouten

Zaterdag 15 september 2012 

Durkje en Jan Wijbe verlaten De Koekoek in Vierhouten

De Koekoek
Dit weekend brengen we met de familie van Durkje door in en rond De Koekoek, een grote groepsaccommodatie op De Paasheuvel in Vierhouten, nabij Nunspeet. Gisteravond ben ik na de bestuursvergadering van het Nederlands Bijbelgenootschap vanuit Haarlem naar Vierhouten gereden, waar we met zo'n 40 familieleden een gezellige avond hadden in De Koekoek. Durkje had gistermiddag haar ouders al meegenomen uit Fryslân. Gedurende de middag, de avond en de nacht komen alle broers/zwagers en (schoon)zusters al dan niet met hun kinderen en de kleinkinderen naar dit weekendverblijf. Durkje en ik organiseren dit jaar niet een familiedag, zoals we in principe elk jaar hebben, maar deze keer een familieweekend. We kozen daarvoor vorig jaar deze locatie, mooi en centraal in het land gelegen, en daarmee goed bereikbaar voor alle familie uit het noorden, het westen en het zuiden van Nederland.

Ochtendprogramma
De allerkleinsten zijn vanmorgen al heel vroeg wakker. Zo langzamerhand ontwaken alle familieleden in de vier grote slaapzalen van De Koekoek. Ieder ontbijt op zijn tijd en samen drinken we koffie. Daarna verzorgt Berinda een ochtendprogramma voor de kleinste kinderen: snoephuisjes maken.
Aan het eind van de ochtend ga ik met Durkje en Jan Wijbe een auto vol boodschappen halen in een supermarkt en bij de warme bakker in Nunspeet.

Middagprogramma
Als we de boodschappen in de groepsaccommodatie hebben opgeruimd, staat de lunch voor iedereen klaar.
Jan Wijbe & Gaby verzorgen vandaag het middagprogramma. Eerst gaan we met zijn allen in Nunspeet naar het Bezoekerscentrum Veluwe-Noord van Staatsbosbeheer. Binnen is voor jong en oud van alles te zien, te ruiken en te voelen over de natuur van de Veluwe. Voor de kleine kinderen is er een Kabouterhoek en voor de grotere kinderen is superspeurder Jac.P. Struiner aanwezig om de kids een en ander uit te leggen over wat je zoal op de Veluwe ziet, als je buiten wandelend of fietsend goed om je heen kijkt.
Aansluitend wandelen we naar de Uitzichttoren van Nunspeet. Als we na veel traptreden enkele tientallen meters hoger op de rondgang van de toren staan, hebben we een mooi uitzicht over Nunspeet en haar omgeving.

Avondprogramma
Als we weer terug komen in ons groepsverblijf in Vierhouten, staat de heerlijke warme maaltijd al klaar, die tijdens onze afwezigheid onder leiding van gelegenheidskok Peter is bereid en als buffet klaar staat voor consumptie.
Eelke regisseert vanavond een presentatieavond. Iedereen is opgeroepen om thuis een korte presentatie voor te bereiden en die hier te presenteren, om iets te vertellen over wat hem/haar/hen momenteel bezig houdt.
Een respectabele hoeveelheid beamer-presentaties worden op boeiende wijze verzorgd over uiteenlopende, indrukwekkende items, zoals bijvoorbeeld:

• Durkje presenteert vanavond het eerste exemplaar van het boekje dat haar vader schreef over zijn levensloop. Het eerste exemplaar wordt aan haar vader aangeboden, waarna ook de kinderen een exemplaar van deze uitgave krijgen;
• Alise & Florian vertellen over hun aanstaande emigratie naar Bayern in Duitsland. Florian gaat in München werken in het bedrijf van zijn vader en Alise gaat als ziekenhuisarts aan het werk in een dorp ten zuiden van München;
• Peter en Yvon vertellen over hun aanstaande emigratie naar Nairobi in Kenia. Peter start daar als lid van het management van een grote kwekerij en exportbedrijf voor met name bloemen en Yvon zal proberen om daar als apotheker werk te vinden.
• Jenny toont enkele van haar schilderijen en vertelt over het verhaal achter haar schilderen en over haar schilderijen;
• Marja vertelt over haar HBO-stage als creatief therapeut bij een hulpverleningsinstantie die werkzaam is op de Amsterdamse Wallen;
• Jan Wijbe & Gaby vertellen over hun aanstaande, drie maanden durende backpack-reis, die zij vanaf oktober ondernemen naar en door een groot aantal landen in Midden-Amerika;
• Baukje & Rauke vertellen over hun zomervakantie in Zuid-Afrika, waar Baukje eerst vier weken vrijwilligerswerk heeft gedaan in de jeugdhulpverlening en in het onderwijs in de townships, waarna Rauke zich bij haar haar heeft gevoegd om samen nog een reis van drie weken door Zuid-Afrika te maken;
• Durkje vertelt over onze pelgrimsreis naar Santiago de Compostela, wat ze met praatjes bij mooie plaatjes doet aan de hand van een aantal pelgrimstextielemblemen die op mijn pelgrimshoed zijn genaaid;
• Jelke toont een fotopresentatie - uit oude fotoalbums - van tientallen jaren uit het leven van het gezin De Jong. De foto's roepen veel herinneringen, verhalen en emoties op.

Kampvuur en feestzang
De avond vliegt om. Tussen de twee presentatie-clusters door gaan we naar buiten, met name om alle kinderen te laten genieten van een mooi kampvuur op het terrein vóór De Koekoek. Bovendien worden de kinderen verrast met marshmallows uit het kampvuur.
Als het middernacht is, wordt er gezongen. Mijn 54e verjaardag wordt met een driewerf hoera ingeluid. Toch aansluitend eerst nog maar een aantal uurtjes nachtrust, alvorens 'morgen' het verjaardagsfeest in familiekring wordt gevierd.

Mexicaans nazomeren in Groningen

Zaterdag 1 september 2012

Cantina Mexicana

Gezinsavond
Na een familiebezoek en een korfbalwedstrijd in Drachten rijd ik met Durkje en Pieter naar de stad Groningen. Met zijn zevenen komen we vanavond bijeen in Cantina Mexicana aan de Vismarkt te Groningen. Daar vieren we onze inmiddels jaarlijkse dineravond, waarin we als gezin terugblikken op de afgelopen zomervakantieweken en we vooruitblikken op het nieuwe seizoen van studeren & werken.

Het leven vieren
Er is genoeg te vieren, na bijvoorbeeld de verjaardag van Durkje en het afstuderen van Pieter en Gaby.
Er is genoeg te vertellen, over de zomervakanties, over bijvoorbeeld het vrijwilligerswerk van Baukje in Zuid-Afrika, over de reis van Baukje & Rauke door Zuid-Afrika en over de caminobelevenissen van Durkje & mij in Spanje.
Er is genoeg vooruit te blikken: op de komende familiedag in Vierhouten en op de lange reis die Jan Wijbe & Gaby binnenkort gaan maken naar en door Midden-Amerika.

Nazomeren
De ontmoeting en de zomerverhalen staan natuurlijk centraal, maar de Mexicaanse gerechten die we krijgen voorgeschoteld, dragen er ook toe bij dat we een gezellige avond Mexicaans nazomeren in Groningen. We zijn gezegende mensen, die dankbaar achteromkijken naar het vele en het goede, en die hoopvol vooruitkijken naar wat de toekomst ons zal brengen.

Twee verhuizingen op één dag

Zaterdag 29 oktober 2011

Tegen 9.00 uur rijden Pieter en ik de stad Groningen binnen. Onze missie voor vandaag is: twee verhuizingen op één dag. Marijn verhuizen we van de woning van Gaby naar het huis van Jan Wijbe en Jan Wijbe verhuizen we van zijn woning naar het huis van Gaby.

Met de familie van Gaby en van Jan Wijbe -waaronder ook Rauke & Baukje - en met de vrienden van Marijn vormen we op deze verhuisdag in de grootste samenstelling op enig moment van de dag een verhuis-, schoonmaak- en inrichtingsteam van twaalf personen. Met twee auto's en een aanhangwagen en met de inzet van allen die helpen, krijgen we het voor elkaar om beide inboedels op één dag te verhuizen.

Door deze duo-verhuizing kunnen we heel efficiënt te werk gaan, want enerzijds hebben we tussen de woning en de auto's heen en weer lopend voortdurende vracht en anderzijds hebben we tussen de beide woningen heen en weer rijdend ook steeds vracht. Nooit met lege handen lopen en nooit met een lege auto rijden, vormt het succes van deze dag.

Dit maakt het mogelijk dat we vanmiddag nog volop tijd over hebben om ook het nodige montagewerk te verrichten, opdat nagenoeg alle huisraad nu ook weer in elkaar gezet in de woning staat. Volgende stap is het uitpakken van alle verhuisdozen en het inrichten van de woning.

Vaarwel studentenhuizen

Zaterdag 20 november 2010

Vanmorgen rijden Durkje en ik met de beide auto's met de aanhangwagen naar Groningen. Daar gaan we Baukje & Rauke verhuizen. Beiden zullen vandaag ieder hun Groninger studentenhuis verlaten om samen een nieuwe start te maken in hun prachtige nieuwe appartement "in stad". De verhuisploeg met ook de ouders en twee vrienden van Rauke is vandaag groot genoeg om de inventaris van de twee studentenkamers te verhuizen naar "de nieuwe woning in Groning".

Eerst verhuizen we alle huisraad van Baukje en na de middagpauze alle woninginrichting van Rauke. Aan het eind van de middag staat de inventaris van twee studentenhuishoudens bijelkaar in één appartement. Zelfs nadat al veel is weggegooid, verkocht en geschonken aan anderen, resteert hun uitdaging om met alle oude en nieuw aangeschafte goederen van twee huishoudens één samenhangend geheel te maken. Maar die uitdaging laten we graag aan dit jonge stel over.

Uitreiking Propedeusecertificaten bij Hanzehogeschool Groningen

Vrijdag 8 oktober 2010

Om half drie opent de Teamleider a.i. van het Instituut voor Rechtenstudies van de Hanzehogeschool Groningen vanmiddag de bijeenkomst, waarin de propedeusecertificaten worden uitgereikt aan ongeveer 30 studenten van de opleiding Sociaal-Juridische Dienstverlening. In zijn openingstoespraak wordt gewezen op de grote overgang, die eerstejaars studenten doorgaans ervaren als ze vanuit het MBO, HAVO of VWO gaan studeren in het hoger onderwijs. Maar hier zijn vanmiddag dan díe studenten aanwezig, die hebben bewezen dat ze deze overstap met succes hebben gemaakt en dat ze klaar zijn om nu ook de hoofdfase van hun hogere beroepsopleiding met succes te gaan doorlopen.

Na deze openingsspeech worden de propedeusecertificaten in het bijzijn van familie en vrienden uitgereikt aan de aanwezige studenten. De mentoren van de studenten en enkele vervangers van de afwezige mentoren reiken de certificaten uit. In kleine groepen komen de studenten achtereenvolgens naar voren, waarna iedere student persoonlijk wordt toegesproken en gefeliciteerd. Durkje en ik zijn er vanmiddag ook bij, omdat Baukje vanmiddag één van deze studenten is, die mede middelpunt is van deze feestelijke bijeenkomst. Drie van de aanwezige studenten - waaronder ook Baukje - worden in het bijzonder in het zonnetje gezet, omdat zij alle drie cum laude (met lof) hun propedeuse hebben verdiend. Met lovende woorden van de mentoren, met een bijzondere vermelding op hun propedeusecertificaat en met een boeket bloemen worden deze drie studenten gelauwerd.

Alle studenten die vanmiddag hun propedeusecertificaat in ontvangst nemen, worden uitgedaagd om vooral serieus werk van hun studie te maken, waarbij de focus vooral zou moeten zijn om naar excellentie te streven. Het Instituut voor Rechtenstudies biedt studenten een breed pakket aan mogelijkheden op het snijvlak van theorie & praktijk om door iets extra's te doen tijdens je studie vorm en inhoud te geven aan dat werken aan excellentie qua kennis, vaardigheden en beroepshouding.

Maar hier en nu hoeft die boog even niet gespannen te zijn, want deze middag is vooral bedoeld om samen met deze gelukkige studenten hun reeds behaalde successen te vieren. Beste studenten en hogeschoolmedewerkers: van harte gelukgewenst met dit mooie resultaat!

Lanterfanten over Route 2.3 van Haulerwijk naar Appelscha

Zondag 18 april 2010

Als Durkje en ik vanmorgen om acht uur in de auto stappen, schijnt de zon al zacht aangenaam. De weersvoorspelling spreekt over droog, zonnig en een temperatuur tussen de 15 en 20 graden Celsius; alle reden dus om er vandaag een aangename wandeldag van te maken. Zo geschiedt. Op het programma staat vandaag de route nummer 3 uit deel 2 van de driedelige wandelgidsenserie "Friesland voor Lanterfanters". Dit is het traject van Haulerwijk naar Appelscha, over een afstand van 25 kilometer.

De wandeling begint om 9.00 uur op het centrale kruispunt van Haulerwijk. Langs de vaart lopen we Haulerwijk uit, om over sintelweg De Hagen, vervolgens door een grote in onbruik geraakte fruittuin en daarna via een aantal sintelwegen, zandpaden en asfaltweggetjes uit te komen bij Koumansburg. Aan de overzijde van de kruisende weg gaan we langs de Hendrikshoeve en de boerderij Ora et Labora verder over en langs het zandpad van de Haulerweg. Een mooie route tussen pas geploegde en ingezaaide akkers door. Grote beuken staan langs het pad en in de oever van de sloot bloeien inmiddels de sierlijke Wilgenkatjes.

Na het lange rechte pad arriveren we in Veenhuizen, waar we eerst het moderne gevangeniscomplex passeren en daarna onder andere het Gevangenismuseum, de personeelswoningen van gevangenbewaarders met hun stichtelijke huisnamen (zoals: Verdraagzaamheid) en ook de gevangenis Esserheem. In Veenhuizen rijden en staan een aantal grotere oldtimers, waaronder vrachtwagens met open laadbakken en brandweerauto's. Het is naar dit verbeteringsoord en naar haar paupers en bannelingen dat dit verbanningsoord is genoemd, namelijk: Verbannen naar 'Hollands Siberië'.

Ten zuidoosten van Veenhuizen gaan we door een bosperceel naar het Fochteloërveen. Dit schitterende heidegebied doorkruisen we van noord naar zuid, waarbij we een behoorlijk deel over een smal heidepad wandelen, tussen de drassige heidevelden en veenmoerassen door. Op dit smalle pad ontmoeten we regelmatig andere wandelaars en ook opvallend veel natuurfotografen.

Aan de zuidkant van het Fochteloërveen moeten we onze route aanpassen, want het fietspad dat in de wandelgids wordt genoemd, is vervallen en inmiddels vervangen door een geheel nieuw fietspad, dat volgens een geel verkeersbord nog gestremd is. Daarom lopen we om het zuidelijke deel van het Fochteloërveen heen om door het dorpje Ravenswoud heen iets verderop weer op de aangegeven route verder te lopen.

Oostelijk van Appelscha steken we de Opsterlandsche Compagnonsvaart over. Daarna wandelen we in westelijke richting onder Appelscha door, langs camping Alkenhaer, buitenplaats De Hildenberg in het beekdal van de Tilgrup en het openluchtzwembad. Daarna volgt nog een behoorlijk traject over schilderachtige bospaden, langs het voormalige sanatoriumterrein en het voormalige Röntgenhuis (nu Tuberculosemuseum Beatrixoord), langs de Olmen Es en langs Aekinga.

Drie kilometer westelijker steken we de N381 over om dan al snel te arriveren op ons eindpunt van vandaag, het Bezoekerscentrum Terwisscha van Staatsbosbeheer. Hier staan Baukje & Rauke met de andere auto klaar om ons weer terug te rijden naar de auto op ons startpunt in Haulerwijk.

Fiets- en Wandelbeurs 2010 in Amsterdam

Zaterdag 27 februari 2010

Vandaag en morgen kun je in de RAI te Amsterdam de "Fiets- en Wandelbeurs 2010" bezoeken. Voor liefhebbers van lange afstandsfietsen en -wandelen is deze jaarlijkse beurs een aanrader. Ook onze Stichting Jabikspaad Fryslân is evenals in de afgelopen jaren met een beursstand aanwezig om langeafstandswandelaars en -fietsers te attenderen op het Jabikspaad, dat de Fries-Overijsselse aanlooproute is voor Nederlandse pelgrims, die wandelend of fietsend naar Santiago de Compostela gaan pelgrimeren. Om ons verder te oriënteren op onze eigen pelgrimage naar het Spaanse Santiago de Compostela bezoeken Durkje en ik vandaag deze themabeurs. Onze autopassagiers Baukje & Rauke zetten we vanmorgen af bij station Amsterdam Zuid, want zij bezoeken tijdens ons beursbezoek het centrum van Amsterdam, ter sightseeing en shopping in deze "City of Amsterdam".

Vanwege het ruimtegebrek en het succes van de afgelopen jaren, is de beurs ten opzicht van de voorgaande jaren uitgebreid met een beurshal. Door deze extra hal heeft de Fiets- en Wandelbeurs nu 21.000 vierkante meter aan beurshallen, zalen en lounges met ruim 400 standhouders. Zo passeren Durkje en ik vandaag bijvoorbeeld: reisorganisaties, verkeersbureaus, buitensportzaken, vakantiefietsspecialisten, reisboekhandels, wandelschoenmakers, maar ook veel beursstand omtrent aantrekkelijke wandelpaden en fietsroutes. Verschillende vormen van fietsen en wandelen komen op deze beurs ruim aan bod.

Veel van wat een fietser of wandelaar nodig heeft voor een geslaagde tocht of vakantie is hier aanwezig: van een fiets op maat tot de juiste wandelschoen. Het assortiment aan wandel- en fietsreizen dekt een groot deel van de wereld: van zelfgeplande tot geheel verzorgde reizen; en voor elke leeftijd en interesse is er wel iets te vinden. Zo is deze beurs een must voor iedere liefhebber van wandelen en fietsen tijdens vakantie en overige vrije tijd. De Fiets- en Wandelbeurs is ook bedoeld als een belevingsbeurs. Desalniettemin was onze conclusie dat beleving en materiaalaanbod (bv. trekkerstenten) wat op de achtergrond bleef ten opzichte van het enorme (veelal papieren) informatieaanbod óver wandelen en fietsen.

Onze beursstand van de Stichting Jabikspaad Fryslân staat in het zogenoemde "Pelgrimspaviljoen". In dit paviljoen staan bijvoorbeeld de pelgrimstochten naar Rome, Jeruzalem en Santiago de Compostela centraal. De standbemanning voor het Jabikspaad bestaat vandaag uit de twee stichtingsbestuursleden Klaske Wijbenga en Janneke Schievink met Gerlof Katuin èn Willem Jan Topma, één van de routebeheerders van het Jabikspaad. Ze hebben het druk met z'n vieren om de belangstellende wandelaars en fietsers te informeren over alle ins en outs omtrent het Jabikspaad, het wandelpad dat begint in het Friese Sint-Jacobiparochie en eindigt in het Overijsselse Hasselt. Geïnteresseerden nemen visitekaartjes mee met de verwijzing naar onze website http://www.jabikspaad.nl/ of ze nemen een uitgebreide brochure over de route mee. En voor wie al heeft besloten dit mooie pelgrimspad te gaan lopen, is er de mogelijkheid om de wandelgids ter plekke te kopen en direct mee te nemen.

De wandelgids van het Jabikspaad wordt goed verkocht, dus we mogen ervan uitgaan dat ook in het komende wandelseizoen weer veel wandelaars en fietsers zullen gaan genieten van dit mooie wandelpad, dat de aanlooproute vormt van het veel langere internationale pelgrimspad naar het Spaanse Santiago de Compostela. Dat het Jabikspaad je verliefd kan maken op wandelen in het algemeen en pelgrimeren in het bijzonder, is geen sprookje, want behalve dat het Durkje en mij aanzette om te gaan pelgrimeren, hebben we inmiddels al veel meer voorbeelden van wandelaars en fietsers ontmoet, die het Jabikspaad als essentiële opstap voor hun grote pelgrimsreis hebben beleefd.

In Drints-Frysk-Grinser famke is no folwoeksen

Tongersdei 3 desimber 2009

Us Baukje, berne yn 'e provinsje Drinte, hikke en tein yn Fryslân en al inkele jierren studint yn Grinslân, is hjoed folwoeksen wurden. Dat wy ride oan 'e ein fan 'e middei nei de stêd Grins om dêr by en mei Baukje har dochs wol bysûndere 21e jierdei by te wenjen.

Justerjûn hat Durkje ta gelegenheid fan dizze memorabele dei in grutte kollaazje makke mei dêrop de printsjes fan jierdeifoto's fan 'e ôfrûne 21 jier, omtrint fjouwer yn Drinte, fyftjin yn Fryslân en rom twa yn Grinslân.

Yn Grins hat Baukje thús it waarm iten foar ús klear makke, dat wy fange it jierdeifeest oan mei in feestlik miel. Dêrnei hawwe wy meiinoar in noflike jûn yn har smûke studintekeamer.