Lanterfanten over Route 1.7 van Harlingen naar Sint-Jacobiparochie

Zondag 30 september 2012

Over de poldervaart naar de Waddenzeedijk

Slachtedyk en Griene Dyk

De weersvoorspellingen voor vandaag waren gisteren goed, dus Durkje en ik besloten gisteren om vandaag aan de wandel te gaan. We zullen vandaag van Harlingen naar Sint-Jacobiparochie wandelen, over een afstand van 27 kilometer, volgens route 1.7 van de wandelgidsenserie ‘Friesland voor lanterfanters’. De beide thema’s van deze wandeling zijn ‘Over dijken’ en ‘Twee Friese steden gescheiden door een oude dijk’. De twee Friese steden die hier worden bedoeld, zijn Harlingen en Franeker. De dijk die hier wordt bedoeld is de in Fryslân welbekende Slachtedyk, een oude zeedijk, die door het Friese landschap slingert. Een andere dijk waarover deze route voert, is de ‘Griene Dyk’, die we pas aan het eind van de route bewandelen.

Oude wegen en nieuwe straten van Harlingen

We verlaten Stiens om 7.45 uur en staan om 8.15 uur bij onze auto klaar voor vertrek bij het treinstation van Harlingen. Via de Oosterparkweg en de Achlumerdijk komen we in een nieuwbouwwijk van Harlingen-oost. Hier wordt ons het oriënteren moeilijk gemaakt, omdat onze vijf jaar oude routegids qua routebeschrijving niet meer aansluit bij het nieuwe stratenplan in deze nieuwbouwwijk. Zoekend naar de juiste plaats om Harlingen te verlaten, passeren we ook nog de nieuwbouw van de Prins Johan Friso School, de basisschool waar Durkje van 1980-1983 als onderwijzeres heeft gewerkt, totdat wij trouwden en in Delfzijl gingen wonen. Met hulp van enkele Harlingers die de het voormalige wegennetwerk hier ter plekke nog kunnen reconstrueren, vinden we uiteindelijk aan de zuidoostzijde van Harlingen het oude tracé van de Achlumerdyk, die we volgen in de richting van de Slachtedyk.

Kiesterzijl – Franeker - Getswerdersyl

De Slachtedyk snijdt de spoorlijn Leeuwarden-Harlingen ten noorden van Sopsum. Als we de spoorlijn over zijn gestoken, komt een trein uit de richting van Leeuwarden. Voorbij Kie steken we bij Kiesterzijl het Van Harinxmakanaal over en dan gaan we richting Franeker. Ter hoogte van Groot Lankum nemen we het Filosofenpad, het fiets-voetpad langs de westrand van Franeker. Door een bosperceel komen we aan de zuidkant van de A31. Hier kunnen we met een fietsers-voetgangerstunneltje onder de autosnelweg Leeuwarden-Harlingen door. Aan de noordzijde lopen we parallel aan de A31 naar het monument van Getswerdersyl. Hier nemen we onze eerste rustpauze om wat te eten en te drinken. Dat wordt ook wel tijd, want we hebben nu drie uren onophoudelijk gelopen.

Oosterbierum

Het is prachtig wandelweer. Ongeveer 16 graden Celsius en volop zon, en een aanwakkerende, tot harde wind in de rug.

Voorbij Getswerdersyl gaat de Frentsjerterdyk over in de Slachtedyk, die we langs het windmolenpark ‘De Bjirmen’ volgen tot aan Oosterbierum. In Oosterbierum gaan we rechtsom via de Stationsreed en een schelpenpad om het dorp heen. Bij de dorpskerk steken we de doorgaande weg over om dan langs een kassencomplex eerst over een schelpenpad en verderop over een onverhard boerenpad naar de Waddenzeedijk ten noorden van Oosterbierum te lopen. Via een oude houten platte brug kunnen we de poldervaart oversteken om aan de voet van de zeedijk te komen.

Via Koehool over de zeedijk naar de Westhoek

Vanaf hier lopen we nu ongeveer drie kilometer in oostelijke richting over de zeedijk, nu eens binnendijks, dan weer buitendijks of boven over de zeedijk. Een grote kudde schapen houdt hier het gras van de zeedijk mooi kort. Af en toe rijden auto’s en motoren binnendijks aan de voet van de dijk. Hier en daar stopt men even om uit te waaien op de zeedijk en/of buitendijks langs de vloedlijn van de Waddenzee.

Bij Koehool passeren we het mooie standbeeld van de haringvisser. Vlak vóór de Westhoek gaan we in zuidelijke richting verder, op de scheiding van de Friese gemeenten Franekeradeel en Het Bildt. Iets ten zuiden van de zeedijk gaan we in oostelijke richting verder over een andere zeedijk. Het is de Griene Dyk, momenteel een slaperdijk, de 11^e eeuwse oude Middelzeedijk, die nog ouder is dan de Slachtedyk. De Griene Dyk slingert hier verhoogd en mooi door de Friese zavelgronden.

Over de Griene Dyk naar Sint Jabik

Bij de kruising met Zondervans Reed verlaten we de Griene Dyk, richting Sint-Jacobiparochie. Links van de Zondervans Reed ligt een oogst uien in lange rijen te drogen op de akker. We bellen Pieter met het verzoek om nu vanuit Stiens naar Sint-Jacobiparochie te komen om ons daar straks af te halen. Via de Westerweg en het Westeinde wandelen we Sint-Jacobiparochie binnen. Op het moment dat Durkje en ik arriveren op het dorpsplein vóór De Groate Kerk, komt Pieter juist uit tegenovergesteld richting aan rijden. Wat een perfecte timing! We stappen bij Pieter in de auto en dan rijdt hij ons naar onze andere auto in Harlingen. Pieter gaan dat weer naar huis en wij rijden door naar Drachten om bij mem op zondagmiddagvisite te gaan.

Om 14.30 uur arriveerden we in Sint-Jacobiparochie, dus de 27 kilometer vanaf Harlingen hebben we afgelegd in 6 uren en een kwartier. Regelmatig ontmoetten we vandaag fietsers en andere wandelaars. Mooi om te zien hoeveel mensen op zo’n zonnige najaarszondag genieten van gezond bewegen over de uitgestrekte Friese kleigronden.

Gemeentekwartet Drachten gemeente Smallingerland

Dinsdag 22 februari 2011

Enkele weken geleden kreeg ik van mijn ouders het 'Gemeentekwartet Drachten gem. Smallingerland'. Dit spel biedt een overzicht in kleurenfoto's van de woonplaats en de gemeente waar ik mijn jeugd doorbracht. Het kwartetspel is een uitgave van de Christelijke Gereformeerde Kerk 'Eben Haëzer' te Drachten, in samenwerking met het bureau 'Voorlichting' van de gemeente Smallingerland. Producent is Bert van Leeuwen, leverancier van speciale kwartetten. De fotografie ten behoeve van de kwartetkaarten is van Bouchier, afkomstig uit het fotoatelier Jonkers uit Ureterp, ook één van de dorpen van de gemeente Smallingerland.

Op de voorzijde van het kwartetdoosje staat het gemeentewapen van Smallingerland en op de achterzijde maakt de 'Rabobank Drachten en Omstreken" reclame. Op de achterzijde van alle speelkaarten staat ook het gemeentewapen.

Het kaartspel bestaat uit negen kwartetten, met de volgende thema's:

1. Bijzondere gebouwen, met daarop De Lawei, Crest Hotel, Gemeentehuis en Nij Smellinghe, het ziekenhuis dat hier is gebouwd in mijn kinderjaren;

2. Dorpen, met daarop Opeinde, Oudega, Rottevalle en Drachtster Compagnie, het dorp waar ik eind zeventiger jaren stage liep op de christelijke basisschool;

3. Historie, met daarop Haersma-State, Peije, Veengereedschap en het Bleekers hûs, de voormalige doksterwoning, die ik tijdens mijn jeugd graag bezocht om hier in het toenmalige gemeentemuseum zoveel mogelijk te leren over de streekhistorie;

4. Industrie/bedrijven, met daarop Philips, Hadewe, Gezondheidsdienst en Dunlop Enerka, de rubberfabriek waarvan wij vroeger de Turkse gastarbeiders soms met wel tien tegelijk in de winkel en werkplaats kregen om aan hen een nieuwe fiets te verkopen en te leveren;

5. Kerken en kloosters, met daarop Christelijke Gereformeerde Kerk, Grote Kerk, Klooster en Gereformeerde Fonteinkerk, het kerkgebouw waar ik zondags naar de kerk ging en door de week de jeugdclub en catechisatie bijwoonde;

6. Scholen, met daarop Basisschool Boornbergum, Drachtster Lyceum, de Skelp en de Chistelijke Lagere Technische School, in het gebouw van de architect die op nagenoeg dezelfde wijze ook de technische school van Delfzijl tekende, waarin ik mijn onderwijsloopbaan als docent begon aan het eind van de zeventiger jaren;

7. Sport en recreatie, met daarop Jachthaven, Sportvelden Drachtster boys, Tennishal Folgeren en Zwembad, waar ik mijn zwemdiploma's behaalde en waar we als kinderen en jeugd zoveel uren verbleven tijdens de zomermaanden;

8. Stadgezichten, met daarop Beter wonen, Eikesingel, Oudeweg en De Folgeren, met daarop de watertoren, waaronder ik als lagere schoolkind veelvuldig uileballen verzamelde om daarvan de inhoud te determineren;

9. Winkelcentra, met daarop de Drait, de Wiken, Zuiderpromenade en Zuidkade, het uitgaanscentrum waar ik als student in het weekend regelmatig het bruin café 'Onder de balken" bezocht, samen met veel andere medestudenten.

Feest op de Frisian Queen

Zaterdag 2 oktober 2010

Zo langzamerhand zijn Durkje en ik in de levensfase gekomen waarop wij met onze leeftijdsgenoten de 25-jarige huwelijksjubilea vieren. Zo ook vandaag. Dit is de dag waarop we 25 jaar geleden bijeen waren in Appingedam om het huwelijk te vieren van Koen & Grieanna. Nadat wij in 1979 tegelijk waren afgestudeerd aan de Christelijke Pedagogische Akademie te Drachten onderhielden we regelmatig contact toen Grieanna in het basisonderwijs te Appingedam en ik in het naburige voortgezet onderwijs te Delfzijl kwam werken en wonen. Op onze levenswegen gaan we soms wat verder uit elkaar - zo woonden Koen & Grieanna enkele jaren in Ierland - en dan is er weer ineens een moment dat onze wegen elkaar in een ontmoeting kruisen. Zo ook vandaag op deze feestelijke dag.

Alle gasten zijn uitgenodigd om aan het eind van de middag te komen naar het Friese Akkrum. Daar ligt het partyschip de Frisian Queen voor ons aan wal om hier aan boord te gaan. De Frisian Queen is een hekraderboot in Mississippi-stijl. Deze rondvaartboot is gebouwd door de bekende Friese schippersfamilie Meeter. Zij hebben in Duitsland een uitgebrand casco gekocht en zijn daarmee aan de slag gegaan. Het moest een rondvaartboot worden met een bijzondere uitstraling en een nostalgische sfeer. En dat is gelukt. Het partyschip is niet alleen van buiten mooi, ook het interieur mag er zijn, helemaal van hout, een stijlvolle bar, Engels behang, een soort varend bruin café.

Op het schip worden we welkom geheten door de ceremoniemeesters Arnold en Leontien, zoon en dochter van het bruidspaar. Het zilveren bruidspaar feliceren we bovendeks. Dan steekt het schip van wal. We varen door het ons welbekende Leppe Akwadukt hoog boven en over de autosnelweg A32 tussen Leeuwarden en Heerenveen, zulks tot grote verrassing van vooral de ook aanwezig Ierse gasten. Dan volgt via Akkrum een mooie vaartocht, waarbij we tijdens de schemering Eernewoude passeren. Beneden- en bovendeks wordt volop feestgevierd onder het genot van gezellige gasten, een welvoorzien buffet, boven life-muziek en beneden dansen bij een deejay. Op zijn Fries gezegd: "Folle gjin genôch".

Later op de avond passeren we het watersportdorp Grou in het verlichte duister. En laat in de avond arriveren we weer in Akkrum-Oost, waar we na het aansnijden van de bruidstaart en koffie afscheid nemen van elkaar na dit bijzonder geslaagde feestelijk samenzijn.

Meester Davids

Zaterdag 28 maart 2009

Ruim een maand geleden maakte minister-president Jan Peter Balkenende - na een steeds verder toenemende politieke druk - bekend dat er tòch een commissie komt die als opdracht krijgt om onderzoek te verrichten naar de manier waarop ons kabinet in het jaar 2003 besloot om Nederlandse politieke steun te verlenen aan de Amerikaanse inval in Irak. Deze "Onderzoekscommisie Irak" onder leiding van de voormalig president van de Hoge Raad meester Willibrord Davids wordt inmiddels ook wel de "Commissie Davids" genoemd.

Het tekent meester Davids en het wekt vertrouwen dat niet de door premier Balkenende voorgestelde Ministers van Staat deel uit maken van de Commissie Davids. De commisieleden zijn uiteindelijk geworden: een taalwetenschapper (Monica de Boer, hoogleraar aan de VU), twee historici (Cees Fasseur en Marjan Wegman), een diplomaat (Peter van Walsum), een tweede jurist (Tim Koopmans), een volkenrechtdeskundige (Nico Schrijver) en als secretaris onderzoeker Koos van Bruggen. Dit team zou met alle onderzoekservaring geëquipeerd zijn voor de gewenste waarheidsvinding.

De inmiddels zeventigjarige Willibrord Davids is niet alleen meester in de rechten, maar was in de tachtiger jaren ook "mijn meester" in het onderwijs. Meester Davids groeide op in een Rotterdams onderwijsgezin; vader èn moeder waren beiden werkzaam als leraar cq lerares in het onderwijs. Toen ik in 1979 als docent begon in Delfzijl, trad meester Davids aan als rechter-plaatsvervanger bij de rechtbank in Assen, waarvan hij later rechter en uiteindelijk vice-president werd. Voordat meester Davids in 1986 werd benoemd tot raadsheer bij de Hoge Raad te Den Haag, was Willibrord Davids mijn docent Privaatrecht toen ik voor de onderwijsakte MO-A Boekhouden studeerde in Groningen.

Meester Davids ontpopte zich daar als een buitengewoon bekwaam docent, niet alleen qua inhoudelijke expertise, maar bovenal als fenomenaal docent. Zijn colleges waren bijzonder uitdagend. Het was mijn eerste kennismaking met de socratische onderwijsmethode. De socratische methode (Socrates, 469-400 voor Christus) is een vorm van filosofisch onderzoek. Als je zijn college bezocht, had je alle leerstof voor die dag diepgaand bestudeerd, want die kennis zou je hard nodig hebben om deel te nemen aan zijn vorm van super-activerend onderwijsleergesprek. Socrates noemde zijn filosofie-methode "telenchus", wat je zou kunnen vertalen als "kruisverhoor". Meester Davids koos een juridische casus en startte zijn onderwijs-kruisverhoor onder de aanwezige studenten. Hij stelde vanuit diverse perspectieven aanhoudend feiten, rechtsregels, opvattingen en meningen van casus-opponenten en van ons ter discussie, legde alle overeenkomsten en tegenstellingen daarin bloot en toonde vervolgens aan welke standpunten (on)juist waren.

Als Commissievoorzitter Davids - inmiddels nog eens 22 jaar jaar ervaring bij de Hoge Raad, waarvan 4 jaar als president - zijn commissieleden mee kan en mee zal nemen in zijn socratische onderzoeksmethodiek, heb ik er tot nader order het volste vertrouwen in dat wij in november van dit jaar - als het onderzoek afgerond zal moeten zijn - optimaal inzicht verkrijgen in de resultaten van zijn (methode van) waarheidsvinding.

Winter Wonder Warenhuis in Utrecht

Vrijdag 19 december 2008

Gisteren - wandelend door winkelcentrum Hoog Catharijne in Utrecht - werd mijn aandacht getrokken door de opvallend grote Kerstdisplay bij de entree van het hier gevestigde filiaal van Vroom & Dreesmann. Omdat het hier om een shopping mall gaat, is het dit warenhuis mogelijk een brede, open ingangspartij te hebben. Uiterst rechts en links de ingangs- en uitgangspaden, waardoor in het brede midden een uitstekende mogelijkheid is gecreëerd om opvallend volumineuze aritkelpresentaties te plaatsen. Kijken aan de voorzijde en kopen aan de achterzijde, goed over nagedacht.

In deze maand van Sinterklaas en Kerst zijn de V&D-filialen omgetoverd tot Winter Wonder Warenhuis. Op elke etage wordt de klant verwelkomd en geïnspireerd door de warme sfeer van Sinterklaas en Kerst, met schitterende decoraties. In het warenhuis maakt de speelgoedafdeling van V&D ook een opmerkelijke groei door. Zo opende de vestiging Utrecht in juni 2008 een compleet vernieuwde speelgoedafdeling met shop-in-shops van diverse bekende A-merken. Deze afdeling is onderdeel van een complete kinderwereld van 2.000 vierkante meter. Een hele etage met niet alleen speelgoed, maar ook baby-en kinderkleding, nachtmode, ondermode, accessoires en een Playzone waar de kinderen naar hartelust kunnen spelen en gamen terwijl ouders shoppen. Dit concept zal de komende tijd in meerdere vestigingen worden uitgevoerd.

V&D heeft Beekwilder gevraagd decoraties te (laten) produceren voor haar Winter Wonder Warenhuis-retailconcept. Beekwilder was eind jaren 70, begin jaren 80 mijn leverancier voor allerlei onderwijsleermiddelen die ik als toenmalig docent Winkelpraktijk in mijn lessen Presenteren & Etaleren aanbood om leerlingen in mijn praktijklokaal in Delfzijl vertrouwd te maken met creatief omgaan met decoratie, etalage en display op de winkelvloer. Beekwilder heeft het al lang volgehouden in de retailsector. Een feest van herkenning is het dan om hun mooie materialen weer eens prominent te zien in zo'n schitterende sfeertekening, zoals hier in de ingangspartij van deze Utrechtse V&D. Duizenden mensen lopen dagelijks achteloos langs deze winkelpui, maar zulk groots opgezet presentatiewerk verdient een compliment voor de ontwerpers, die er in zijn geslaagd om ieder - zelfs openbaar toegankelijk - detail van deze grote Kerstpresentatie een lust voor het oog te doen zijn.

Proefvisitatie Diploma Christelijk Basisonderwijs in Leeuwarden

Woensdag 12 november 2008

Sinds jaar en dag reikt onze christelijke Opleiding tot Leraar Basisonderwijs (OLB) van Stenden hogeschool in Emmen, Groningen en Leeuwarden het "Diploma Christelijke Basisonderwijs" (DCBO) uit aan studenten die gedurende hun opleiding hebben voldaan aan alle DCBO-bekwaamheidsvereisten om als bevoegde docenten bekwaam aan het werk te gaan in christelijke basisscholen. Toen ik in 1979 afstudeerde aan de Christelijke Pedagogische Academie (PA) (vroeger de Koningin Juliana Kweekschool geheten) te Drachten, heette dit diploma nog het "Diploma Bijbels Onderwijs". Met dat diploma op zak heb ik van 1979-1987 naast mijn hoofdvakken Kantoor- en Winkelpraktijk ook nog wekelijks enkele lesuren als daartoe bevoegde docent godsdienstonderwijs verzorgd in het Lager Huishoud- en Nijverheidsonderwijs (LHNO) èn in het Lager Technische Onderwijs (LTO) te Delfzijl.

Studenten die momenteel afstuderen aan onze christelijke OLB (vroeger ook wel PABO genoemd) willen doorgaans bovenop hun HBO-opleiding tot leraar basisonderwijs graag het Diploma Christelijk Basisonderwijs behalen, om daarmee goed toegerust te zijn om in het hedendaagse christelijke basisonderwijs als bekwame professionals christelijk basisonderwijs te verzorgen.

Om dit DCBO uit te mogen reiken, moet de OLB eenmaal per zes jaar aantonen dat de kwaliteit van ons christelijk opleidingsonderwijs aan de maat is. De Besturenraad voor het Christelijk Onderwijs komt dan met een visitatiecommissie op bezoek om onderzoek te doen naar de kwaliteit van onze opleidingen in Emmen, Groningen en Leeuwarden. Bij voldoende kwaliteit accrediteert de Besturenraad het DCBO-programma, waarmee de hogeschool het recht verkrijgt om de komende zes jaren het DCBO uit te reiken aan afgestudeerden die het hele - extra - programma daartoe met succes doorliepen.

Binnenkort komt die visitatiecommissie van de Besturenraad weer op bezoek ten behoeve van de nieuwe accreditatie. Om die visitatie goed voor te bereiden, hebben we vandaag een zogenoemde proefvisitatie. Management, Bestuur, Studenten, Docenten en Werkveldvertegenwoordigers zijn vandaag om de beurt met een Proefvisitatiepanel in gesprek om alle ins en outs van het DCBO-programma gedegen met elkaar door te spreken. De hele dag ben ik bezig met het briefen en debriefen van alle deelnemers. Een geslaagde dag, waaruit zeker ook vandaag maar weer eens blijkt hoe betrokken het werkveld, de studenten en de medewerkers met elkaar vorm en inhoud geven aan de bekwaamheidvereisten die gelden om bevoegd en bekwaam degelijk christelijk basisonderwijs te verzorgen.