Willem-Alexander - Portret van onze nieuwe koning

Paasmaandag 20 mei 2013 

Cover van het boek Willem-Alexander - Portret van onze nieuwe koning

Kadoboeken van de C1000
Alleen op 26 & 27 april 2013 kregen de klanten van C1000 Kooistra in Stiens na het afrekenen van hun boodschappen van supermarkteigenaar Kooistra een mooi fotoboek uitgereikt. Het is het boek 'Willem-Alexander - Portret van onze nieuwe koning'. Dit boek is voor de C1000 gemaakt door de royaltydeskundige Marc van der Linden, ter gelegenheid en ter ere van de toen nog aanstaande troonswisseling op 30 april 2013.
Dit boek is het tweede deel van een serie van twee nieuwe boeken. Het eerste deel, getiteld 'Beatrix - Portret van onze koningin', werd eerder al bij C1000 Kooistra in Stiens uitgereikt bij een besteding aan boodschappen vanaf € 50,- 

Ter ere van de troonswisseling 30-04-2013
Aan de hand van veel unieke foto's van onze toen nog aanstaande koning geeft Marc van der Linden in dit boek zijn visie op de bijzondere Oranje: Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander. Dat biedt een veelzijdig beeld van mooie en verdrietige en onvergetelijke momenten.
Bij zijn aantreden is Willem-Alexander 46 jaar oud. Tot aan zijn troonsbestijging was hij de 'Prins van Oranje', in de volksmond ook wel de 'kroonprins' genoemd..
In zes hoofdstukken beschrijft Marc van der Linden in dit boek het leven van Willem-Alexander. Het boek begint met een citaat uit 2013 van toen nog Prins Willem-Alexander:

"Het is een grote eer

om mijn moeder op te mogen volgen

en een grote eer voor ons

om het land te mogen dienen".

Inleiding - Willem-Alexander
In dit inleidende hoofdstuk geeft Marc van der Linden zijn visie op de rol die de nieuwe koning gaat spelen in ons land.

• Willem-Alexander stelt grenzen, laat iets zien van zichzelf, en geeft duidelijk aan wat hij wel en niet wil delen met de rest van Nederland;
• Het koningschap is een zware taak, die vol te houden is dankzij een gelukkig privéleven;
• Ook het koningschap blijft mensenwerk, al heeft de functie soms onmenselijke kanten.

Hoofdstuk 1 - Jeugd
Willem-Alexander Claus George Ferdinand is geboren op 27 april 1967.
Hij groeit aanvankelijk op in kasteel Drakesteyn in Lage Vuursche. Later verhuist het gezin van moeder Beatrix & vader Claus naar Paleis Huis ten Bosch in Den Haag.
Prins Willem-Alexander studeert eerst in Wales, vervult dan zijn militaire dienstplicht bij de Koninklijke Marine en gaat dan Geschiedenis studeren aan de Universiteit Leiden.

Hoofdstuk 2- Liefde
Willem-Alexander mag zijn hart volgen bij de keuze van een partner, maar daar wordt goed op gelet, want op een dag zal zijn echtgenote ook als koningin naast hem als koning staan.
Op 02-02-2002 trouwt Willem-Alexander met de Argentijnse Máxima, zijn belangrijke adviseur, die hem ook steunt in de voorbereiding voor de rol van het aanstaande koningschap. Als Nederlanders leren we prinses Máxima kennen als een intelligente, moderne vrouw, moedig, en trouw aan allen die haar dierbaar zijn.

Hoofdstuk 3 - Vader
Al sinds eeuwen is één van de belangrijkste taken van een (toekomstige) koning: het zorgen voor nageslacht. Als Willem-Alexander en Máxima kinderen krijgen, is daarmee in principe de toekomst van de monarchie verzekerd. Hun liefde voor elkaar wordt bekroond met de geboorte van drie dochters: Amalia, Alexia en Ariane.
Kroonprins Willem-Alexander lanceert samen met de Rijksvoorlichtingsdienst in 2005 de zogenoemde 'Mediacode', waarin hij de media belooft op sommige momenten meer toegang te geven tot zijn privacy, als de media zijn gezin in ruil daarvoor op andere momenten met rust laten.

Hoofdstuk 4 - Kroonprins
Na een 'gewone' jeugd begint Willem-Alexander pas na zijn studie met de echte voorbereiding op het koningschap. Hij vertegenwoordigt ons staatshoofd Koningin Beatrix in binnen- en buitenland, is lid van de Raad van State (bestuurlijke ervaring) en van het Internationaal Olympisch Comité (IOC; internationaal netwerken); hij loopt stage bij de Luchtmacht (band met de krijgsmacht), hij oriënteert zich op de rechterlijke macht en op het binnenlands bestuur, en fungeert als boegbeeld van het Nederlandse bedrijfsleven. Met zijn inzet en expertise op het gebied van Watermanagement maakt hij internationaal naam.
Dat het koninklijk leven niet altijd over rozen gaat, merkt Willem-Alexander als zij besluit om een vakantievilla in Mozambique te kopen fel wordt bekritiseerd. De uiteindelijke aankoop van een vakantievilla in het Zuid-Griekse Kranidi oogst meer succes. 

Hoofdstuk 5 - Allure
Máxima wordt geboren in 1971 in Buenos Aires in Argentinië. Ze studeert Economie in Argentinië en gaat daarna werken bij verschillende banken in de Verenigde Staten. In het jaar 2000 vraag ze bij haar werkgever de Deutsche Bank overplaatsing naar Brussel, om in de Belgische Ardennen in het diepste geheim op Nederlandse les te gaan en om dichter bij Willem-Alexander te komen wonen.
Máxima zet zich in voor de allerarmsten op aarde en ze stimuleert het muziek maken onder kinderen. Haar flair en allure (in bijvoorbeeld gedrag en kleding) maken dat Nederland gaat houden van deze aanstaande koningin. Op 30 april 2013 was het dan eindelijk zover: Willem-Alexander wordt Koning der Nederlanden en vanaf dat moment spreken we ook van Hare Majesteit Koningin Máxima.

Hoofdstuk 6 - Toekomst
Al in het jaar 2007 vertelt Willem-Alexander dat het koningschap allereerst continuïteit en stabiliteit is en dat hij zijn naderend koningschap beschouwt als samenbindend, vertegenwoordigend en aanmoedigend.
In 2013 neemt Willem-Alexander afscheid van twee van zijn liefdes: de krijgsmacht en het IOC. Als koning wil hij wel zijn trots voor en zijn verbondenheid met de Nederlandse krijgsmacht blijven uitdragen.
Na de troonswisseling zullen Willem-Alexander en Máxima tussen eind mei 2013 en eind juni 2013 elke week twee dagen het land in gaan om per dag twee provincies te bezoeken. In november 2013 gaan ze naar het Caraïbische deel van het koninkrijk, naar Curacao, Aruba, Sint Maarten en naar de BES-eilanden Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
Het koninklijk paar zal te zijner tijd gaan wonen in Paleis Huis ten Bosch in Den Haag.

We hebben een koning, leve de koning!

Naar Buiten op de Hunebedroute (3.2) en op de Berkenheuvelroute (3.1)

Pinksterzondag 19 mei 2013 

Over het onverharde zandpad van de  Steenwijkerweg naar Diever

Op een mooie Pinksterdag
Leen Jongewaard zong nu al weer 45 jaar geleden zijn bekend geworden lied: "Op een mooie Pinksterdag, samen in de zon". Met zon begon vandaag deze Pinksterzondag. Durkje en ik rijden vanuit een zonnig Stiens in zuidelijke richting, naar Diever. Nabij Steenwijk is het geheel bewolkt. Tijdens de rest van de dag laat de zon zich slechts af en toe zien. Dus, vooruit dan maar; toch vandaag een mooie Pinksterdag, samen in de zon.
Vorig jaar wandelden we op Pinksterzondag bij een temperatuur van 28 graden Celsius; vandaag komt het kwik met 15 graden Celsius maar nauwelijks hoger dan de helft van die 28 van vorig jaar. Toch genieten we vandaag ook zeker van een mooie Pinksterdag.

Diever
Onze wandelroutes van vandaag zijn twee van de zes Drentse wandelroutes in de wandelgids 'naar buiten! - 25 wandel-weekeinden'.
Het zijn de de eerste en de tweede route van het 3e wandel-weekend (3.1 & 3.2).
Thema van dit 3e wandel-weekend is: 'hunebedden op de rand van het Drents-Friese Wold'.
De titel van de 9 kilometer lange route 3.1 is: 'Berkenheuvelroute' en van de 11 kilometer lange route 3.2 is: 'Hunebedroute'.
De routes van vandaag beginnen en eindigen beide in de plaats Diever, een klein en gemoedelijk Drents brinkdorp.
We wandelen vandaag totaal 20 kilometer in de omgeving van Nationaal Park 'Het Drents-Friese Wold', één van de grootste en mooiste natuurgebieden van Drenthe.

Hunebedroute
Om 9.45 uur beginnen we in het centrum van Diever aan de Hunebedroute. Deze bestaat uit een dubbele lus vanuit Diever, namelijk eerst naar het Dieverzand en daarna naar Dieverbrug.
Vanaf de Bosweg vanuit Diever lopen we naar het Dieverzand in Boswachterij Smilde. We passeren het openluchttheater van Diever, bekend van de Dieverse Shakespeare-openluchtspelen. Op het moment dat we hier passeren, begint in dit openluchttheater zojuist de openluchtpinksterdienst van de Dieverse Kruiskerk. We zijn erbij tijdens het zingen van de Intochtspsalm.
Het Dieverzand is het verste punt van deze bosroute. Vanuit het bos gaan we via de Groningerweg weer terug richting Diever. We passeren hier het Rijkshunebed Diever, langs de Groningerweg.

Essenroute
Als we de bebouwde kom van Diever weer in wandelen, maken we een scherpe bocht in oostelijke richting, om de Hundebedroute te verlengen met een deel van de Essenroute. Vanuit Diever lopen we om de Molenes heen naar de N855, die we ter hoogte van Dieverbrug oversteken. Met een grote boog lopen we dan over smalle verharde wegen rond de zuidkant van Oldendiever, waarna we over het onverharde zandpad van de Steenwijkerweg bij de plaatselijke molen het dorp Diever weer binnenwandelen.
Op de brink bij de dorpskerk pauzeren we na onze eerste elf kilometer op een bankje, om hier ook wat te eten en te drinken.

Berkenheuvelroute
Voordat we Diever weer uit wandelen, drinken we op het terras van een café-restaurant eerst een welverdiende kop koffie. Het is nu rond het middaguur nog rustig op dit terras en op het terras van de naastgelegen horecagelegenheid. Als we later vanmiddag hier weer passeren, zitten beide terrassen vol met gasten.
Vanmorgen gingen we vanaf de Bosweg in oostelijke richting het bos in, maar nu gaan we vanaf de Bosweg in westelijke richting het bos in, in de richting van het Wasperzand.
Natuurmonumenten heeft hier de Berkenheuvelroute keurig bewegwijzerd met gele vaantjes, waardoor het gemakkelijk navigeren is over de brede en smalle bospaden over het Landgoed Berkenheuvel. We komen eerst langs een Bosbouw-herdenkingsmonument dat dateert van 1925 en daarna langs een voormalig onderduikershol, dat in 1943 werd gebruikt als schuilplaats voor onderduikers en geallieerde piloten in de Tweede Wereldoorlog. Alhoewel we hier door een begrazingsgebied wandelen, zien we geen van de waarschijnlijk toch wel aanwezig grote grazers: Schotse Hooglanders.
We gaan verder over de hoger naast de weilanden gelegen Stroeten: afrasterende houtwallen tussen vochtige weilanden. Vlak voordat we in Diever arriveren, pauzeren we nog een kwartier op een bankje tegen de bosrand, met over weilanden en akkers het uitzicht op Diever.

Sandra Halma Volma exposeert in Stiens

Zaterdag 18 mei 2013

Schilderij van Sandra Halma Volma

Schilderen in acryl
Sandra Halma Vollema (38 jaar) woont in Sint-Annaparochie. Ze schildert al jaren in haar vrije tijd. Naast haar werk als administratief medewerkster voedt ze samen met haar man hun drie dochters op en doet ze het huishouden. Haar grote hobby en uitlaatklep is echter het tekenen en schilderen. Vroeger maakte ze voornamelijk tekeningen en aquarellen, tegenwoordig vooral schilderijen in acrylverf.

Mensen schilderen
De onderwerpen die ze schildert, zijn portretten en mensen in een bepaalde omgeving. Al heel wat jaren komt ze in de wintermaanden wekelijks bij Roman Solarz om, samen met een hechte groep andere cursisten, de kennis en technieken van het schilderen te onderhouden en te verbeteren. Behalve leerzaam zijn deze bijeenkomsten ook heel inspirerend en stimulerend.

Expositie in de Openbare Bibliotheek van Stiens
Tot en met juni 2013 exposeert Sandra Halma Volma een aantal van haar schilderijen in de Openbare Bibliotheek van Stiens. Haar schilderijen hangen in de speciaal daarvoor ingerichte expositieruimten en in de grote ruimte waar de boeken worden uitgeleend.

Compostela-register 2012

Vrijdag 17 mei 2013

Cover van het Compostela-register 2012

Nederlandse pelgrims

Al meer dan duizend jaar lopen Nederlanders over pelgrimspaden door Nederland, België, Frankrijk en over de camino in Spanje naar het Spaanse Santiago de Compostela. Vorig jaar – in 2012 – waren het maar liefst 3.015 Nederlandse pelgrims die zich bij het pelgrimsbureau in Santiago de Compostela meldden. Ruim een kwart daarvan is lid van ons Nederlands Genootschap van Sint Jacob.

Oficina de Peregrinos

Wie zich in Santiago de Compostela bij dit ‘Oficina de Peregrinos’ meldt met een van voldoende pelgrimsstempels voorziene ‘Credencial’ (de pelgrimspas), ontvangt in dit pelgrimsbureau een zogenoemde ‘Compostela’ (ook wel Compostelane of Compostelaat genoemd), als bewijs-certificaat dat hij/zij met voldoende spirituele of religieuze motivatie diens pelgrimstocht tot in Santiago de Compostela heeft volbracht. Dit kerkelijk bewijsstuk wordt uitgegeven door de aartsbisschop van Santiago de Compostela.

Nederlandse Compostela-register

Ons ‘Nederlands Genootschap van Sint Jacob’ houdt een ‘Compostela-register’ bij.

De idee van zo’n Compostela-register gaat terug op een middeleeuws gebruik. Na voltooiing van de tocht naar Santiago werd de pelgrim opgenomen als lid van de ‘Broederschap van Jacobspelgrims’ en daartoe in het ledenregister ingeschreven.

In het Nederlandse Compostela-register wordt sinds jaar en dag en tot op heden op overeenkomstige wijze vastgelegd wie in onze tijd als pelgrim naar Santiago is gegaan en daar een Compostela heeft ontvangen. Vanaf het begin van het Genootschap was het de gewoonte om een kopie van de Compostela aan het Genootschap te sturen. De oudste Compostela die in het register van het Genootschap wordt bewaard, is van 29 augustus 1969 ten name van Hans Burgman uit Hengelo.

Op 31 december 2012 waren de namen van 8.242 pelgrims in dit Nederlandse Compostela-register vermeld.

Statistiek

Omdat Durkje en ik op 21 oktober 2012 onze 152 dagen durende pelgrimage van 3.276 kilometer in Santiago de Compostela bekroond zagen met onze Compostela’s, zijn in 2012 ook onze beide namen geregistreerd in het Compostela-register 2012 van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob.

Dit Compostela-register vermeldt onder andere de volgende statistische gegevens:

• Van de 8.242 geregistreerde pelgrims gingen 3.784 pelgrims te voet naar Santiago de Compostela;
• 87% van de fietsende pelgrims startte in Nederland, terwijl slechts 24% van de wandelende pelgrims in Nederland hun pelgrimage aanving;
• De fietsende pelgrims fietsen vanuit Nederland gemiddeld in 35 dagen naar Santiago, en de wandelende pelgrims lopen hun pelgrimstocht gemiddeld in 107 dagen;
• Van de pelgrims die te voet gingen, liep 49,5% over de Camino Francès naar Santiago;
• Van alle pelgrims is 34% vrouw en 66% man, waarbij aangetekend dat vrouwen relatief vaker te voet pelgrimeren.

Twee registers

Het originele Nederlandse Compostela-register bestaat uit een alsmaar uitdijende reeks gele ordners, waarin de kopieën van de ingezonden Compostela’s zijn opgeborgen. Bovendien wordt een computerbestand bijgehouden waarin de gegevens van elke ontvangen kopie-Compostela een regel beslaat.

1. Het registerbestand is in principe op de aankomstdatum in Santiago gesorteerd. Deze lijst staat in Register 1 van het Compostela-register. Van 1.431 inzenders is helaas weinig meer bekend dan naam, woonplaats en aankomstdatum. Pas vanaf 2003 is aan pelgrims gevraagd bij het inzenden van de kopie-Compostela ook gegevens mee te sturen over hun vertrekplaats en vertrekdatum, de gevolgde route, over de gekozen reiswijze en het aantal dagen dat de tocht naar Santiago heeft geduurd.
2. In Register 2 van het Compostela-register staan de namen van deze pelgrims in alfabetische volgorde, met daarbij ook de aankomstdatum vermeld, die verwijst naar de gegevens in Register 1. 

Na afloop van elk kalenderjaar geeft het Nederlands Genootschap van Sint Jacob een nieuwe editie van het Compostela-register in boekvorm uit. Deze publicatie ultimo 2012 draagt als titel: ‘Santiago! Compostela-register van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob 2012’.

Samen uit, samen thuis

Van Durkje en mij staat in dit Compostela-register 2012 genoemd dat wij als Stiensers onze pelgrimage op 16 mei 2005 aanvingen in Sint-Jacobiparochie, en dat wij onze pelgrimage te voet na 152 wandeldagen via de Camino Francès beëindigden in Santiago de Compostela op 21 oktober 2012.

Tweede dag van de visitatie van Bedrijfseconomie

Donderdag 16 mei 2013

De visitatiecommissie rapporteert haar voorlopige bevindingen

Ochtendsessies
Na de start van de visitatie van gisteren, gaan we vandaag verder met de visitatie van onze HBO-Bachelor-opleiding Bedrijfseconomie van Stenden Hogeschool in Emmen. Het visitatiepanel van de Netherlands Quality Agency spreekt vandaag met een aantal groepen, die betrokken zijn bij deze opleiding.
De eerste groep die aan de beurt is, bestaat uit twee groepen studenten, die beide een presentatie verzorgen voor het audit panel. Aansluitend wordt een groep van eerstejaars, tweedejaars en derdejaars studenten geïnterviewd door het visitatiepanel.
Vóór de lunch is dan ook een delegatie van het docententeam aan de beurt, waarna het management team een panelgesprek voert met het audit team.

Middagsessies
Na de lunch gaat een delegatie van allerlei commissies van deze opleiding naar de visitatiecommissie, waaronder de Opleidingsexamencommissie, de Toetscommissie, de Opleidingscommissie en de Curriculumcommissie. Deze groepen docenten worden bevraagd op de wijze waarop de kwaliteit van deze opleiding is en wordt geborgd.
Het panel heeft verzocht om ook in gesprek te gaan met een delegatie van het lectoraat van de School of Business en met de voorzitter van de Examencommissie van de School of Business, die centraal bij Stenden Hogeschool in Leeuwarden zetelt.
Zo passeren alle relevante vertegenwoordigingen van de opleiding de revue. Mede middels hun bevraging - naast de documentenstudie - onderzoekt het visitatiepanel de kwaliteit van de opleiding.

Feedbacksessies
Aan het eind van de middag wordt het opleidingsmanagement uitgenodigd voor een korte feedbacksessie bij het audit panel, en aansluitend aan deze laatste gesprekssessie worden alle vertegenwoordigers van de opleiding Bedrijfseconomie uitgenodigd om in de visitatiekamer te luisteren naar de terugkoppeling van de voorlopige bevindingen van het visitatiepanel, zoals die wordt uitgesproken door de voorzitter van dit NQA-audit panel.
Na deze positieve terugkoppeling is er alle reden voor alle partijen om welverdiend nog even na te praten over de afgelopen twee dagen, onder het genot van een hapje en een drankje.
Er mag ook wel eens worden vermeld dat wij in deze afgelopen twee dagen gastvrij zijn onthaald en verzorgd door de studenten en medewerkers van MeetingU, de congresorganisatie van Stenden Hogeschool, die op professionele wijze ons altijd goed ondersteunt met alle organisatie en catering, die gewenst zijn voor een aangenaam verloop van zo'n visitatie-tweedaagse.

Start van de visitatie van Bedrijfseconomie in Emmen

Woensdag 15 mei 2013


De visitatiekamer van Bedrijfseconomie in Emmen
















Keuring van de opleiding
Eén van de opleidingen die we als Stenden Hogeschool in Emmen aanbieden, is de HBO-bachelor-opleiding Bedrijfseconomie. Evenals alle andere HBO-opleidingen die door de Nederlandse overheid worden erkend, moet ook deze opleiding periodiek worden gekeurd tijdens een zogenoemde visitatie, om op grond van die keuring opnieuw te worden geaccrediteerd voor de komende jaren.
Vandaag is het zover dat de Stenden-opleiding Bedrijfseconomie zal worden gevisiteerd. Vandaag en morgen ben ik betrokken bij dat visitatieproces, om er samen met alle betrokken collega’s voor te zorgen dat deze visitatie op een goede wijze kan worden uitgevoerd.

Beoordelingsproces
In de afgelopen maanden hebben we er gezamenlijk voor gezorgd dat vandaag alles gereed en op orde is om de visitatie aan te vangen. De opleiding heeft een zogenoemde ‘Kritische Reflectie’, geschreven, waarin ze rapporteert wat de onderzoeksresultaten zijn van een zelfevaluatie. Allerlei belanghebbenden zijn bij dat proces betrokken, zoals: docenten, studenten, management, afgestudeerden, bestuur & staf en werkveldvertegenwoordigers.
De opleiding heeft een onafhankelijke, externe visitatiecommissie gecontracteerd, waarin gezaghebbende panelleden zitting hebben genomen, die op basis van een tweedaagse audit kunnen beoordelen of deze opleiding voldoet aan de door de overheid voorgeschreven kwaliteitsstandaarden.

Begin van de twee visitatiedagen
Voorafgaand aan de visitatie heeft de opleiding ook afstudeerwerk van reeds afgestudeerde studenten aan het visitatiepanel ter beoordeling toegezonden. Vandaag komt het onderzoekspanel naar Emmen om behalve alle vooraf toegezonden documenten ook allerlei andere documenten van deze opleiding in de speciaal daartoe ingerichte panelkamer te bestuderen en te beoordelen.
Aan het eind van de middag krijgt het audit panel een rondleiding door het hogeschoolgebouw aangeboden, waarin de onderwijsfaciliteiten van deze opleiding worden getoond. Daarna wordt begonnen met de eerste twee van een serie gesprekken, die morgen zal worden voortgezet.

De eerste panelgesprekken
De eerste groep waarmee de visitatiecommissie in gesprek gaat, is een groep afgestudeerden en een aantal studenten die momenteel in de afstudeerfase aan het werk zijn. De tweede groep die daarna aan de beurt is voor zo’n panelgesprek, bestaat uit de begeleiders die deze en andere studenten begeleid(d)en en beoordeelden in hun afstudeerfase. Deze tweede groep bestaat uit vertegenwoordigers van het docententeam en begeleiders die werkzaam zijn in het werkveld waarvoor deze opleiding haar studenten opleidt. Deze eerste twee panelgesprekken gaan over de wijze waarop studenten worden voorbereid op hun afstudeerfase, over hoe ze worden begeleid en beoordeeld aan het eind van hun studie en over de kwaliteit van alle afstudeerwerken.

Bestuur Stifting Nijkleaster bijeen in de Jorwerter voorkerk

Dinsdag 14 mei 2013 

Decoratie op de kloostertafel van Nijkleaster in Jorwert

Nijkleaster halfjaar operationeel
Vanavond komen we als bestuur van de Stifting Nijkleaster bijeen. Nu de winter voorbij is, vergaderen we niet in een huiskamersetting, maar in de eigen lokatie van Nijkleaster, in de voorkerk van de Sint-Radboudkerk van Jorwert. We vergaderen rond de prachtige kloostertafel; een unieke vergadertafel, omdat die speciaal is ontworpen en gemaakt voor Nijkleaster.
Nijkleaster is nog maar ruim een half jaar operationeel en het bruist nu al van actitviteiten, inclusief alle voorbereiding en nawerk daarvan. Ook de programmamering van het komende werkseizoen is nagenoeg gereed, dus er is vanavond veel te bespreken in bestuurskring.

Financiering als een uitdaging
Aan de hand van de gespreksverslagen blikken we terug op onze bestuursbijeenkomsten van januari 2013 en maart 2013. We bespreken onze steeds verdergaande plannen inzake de gewenste locatie, bouw en inrichting van een eigen nieuw klooster in Fryslân, het zogenoemde 'Nijkleaster'. Stap voor stap zullen we steeds concreter in beeld krijgen hoe onze wensen en plannen vorm en inhoud zouden moeten krijgen, waarbij uiteindelijk de hamvraag zal zijn of dit allemaal qua investering en exploitatie haalbaar en duurzaam zal zijn. Dat laatste is een spannend traject, want al die wensen kunnen pas worden bewaarheid als daarvoor voldoende financiële middelen beschikbaar zullen komen.
We starten met een plan van aanpak, waarin we zullen formuleren hoe we vanuit inhouden via een passend bedrijfsconcept een financieel gezonde basis kunnen garanderen, die alle wensen en plannen voor de nabije en voor de verder in de tijd gelegen toekomst mogelijk maken.

Subsidie voor de tweede bouwfase
Daarnaast speelt nog steeds de financiering van de tweede fase van de verbouw van de voorkerk van de Sint-Radboudkerk, want voor de korte termijn zullen we in onze voorlopige Nijkleaster-vestiging een uitbreiding van ruimte moeten creëren, om groei in alle opzichten te garanderen en te realiseren. Daartoe is een financiële commissie bezig om subsidie aan te vragen, teneinde aan deze tweede bouwfase uitvoering te kunnen geven. Hoopvol wachten we op uitslag van de subsidiegevende organisaties, want uiteindelijk zullen zij het mogelijk maken dat Nijkleaster op korte termijn verder kan groeien middels die tweede bouwfase.

Uitbreiding programma-aanbod
Verder spreken we vanavond over allerlei zaken die de externe communicatie van Nijkleaster betreffen. Ook de programmering van de activiteiten van Nijkleaster voor het komende werkseizoen 2013-2014 wordt besproken. We keuren dit programma-aanbod goed en zien met tevredenheid ook daarin groei. Waar we dit jaar nog werken met een wekelijkse kloosterochtend en een maandelijkse kloosterzaterdag, zullen we volgend jaar die maandelijkse kloosterzaterdag uitbreiden met een programma-aanbod voor de aansluitende kloosterzondag.

Nijkleaster Pinksterpaad
Komend Pinksterweekend organiseren we het Nijkleaster Pinksterpaad, de jaarlijkse pelgrimstocht van Nijkleaster, waarin enkele tientallen wandelaars in een driedaagse pelgrimerend zullen lopen van Stavoren naar Nijkleaster in Jorwert. De kerkelijke gemeenten van Gaastmeer en van Wommels zorgen gastvrij voor onderdak (voor respectievelijk de eerste en de tweede nacht) voor deze pelgrims van Nijkleaster. Deze driedaagse pelgrimage zal voor de gasten van Nijkleaster vast een bijzondere belevenis van stilte, bezinning en verbinding zijn.

Conflict & Verzoening in Colombia

Maandag 13 mei 2013 

Henk Vijver spreekt over Conflict & Verzoening in Colombia

Verzoening in Colombia en in Nederland
Vanmiddag en ook vanavond houdt dr. Henk Vijver een lezing over 'Geweld & Verzoening in Colombia'.
Harry Stinis levert daarbij een bijdrage over 'Verzoening & Herstel in Nederland na de 2e Wereldoorlog'.
Als Regiocomité Fryslân organiseren we deze lezing voor VU-Connected, in samenwerking met Expect Studentenpastoraat Leeuwarden en met Kerk in Actie, waarvoor Henk Vijver werkzaam is in Colombia. 

Vraagstukken over vrede & verzoening
Na decennia van geweld hopen veel mensen in Colombia dat er een tijd van vrede zal aanbreken. Een belangrijke voorwaarde daarvoor is dat de onderhandelingen van de regering en de FARC een positief resultaat zullen hebben. Minstens zo belangrijk is dat er in de samenleving een sfeer van Verzoening ontstaat; en dat het besef doordringt dat maatschappelijke conflicten op vreedzame wijze kunnen worden opgelost.
Het verlangen naar vrede en verzoening - dat momenteel sterk voelbaar is in Colombia - brengt grote vraagstukken met zich mee, zoals:

• Hoe komt een samenleving een lange periode van geweld en wreedheid te boven? 
• Hoe kunnen mensen persoonlijk hun traumatische ervaringen overwinnen? 
• Wat betekent verzoening in maatschappelijk opzicht en hoe verhoudt zich dat tot rechtvaardigheid?

Nederlandse Kerk in Actie in Colombia
Omdat de problematiek van verzoening niet typisch Colombiaans is, maar zich op verschillende plaatsen van de wereld en in allerlei perioden voordoet, neemt de Nederlandse organisatie ‘Kerk in Actie’ deel aan het project op initiatief van dr. Henk Vijver. Hij werkt samen met de Colombiaan dr. Edgar López, docent, theoloog en ethicus. Hun onderzoek en onderwijs richt zich op de maatschappelijke problematiek van conflict en verzoening, en op de rol die de kerken en het christelijk geloof in het proces van verzoening (kunnen) spelen.
Meerdere keren per jaar verblijven López & Vijver (samen of afzonderlijk) in Nederland om aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, met kerkelijke groepen en met andere geïnteresseerden te spreken over het project. Vandaag vinden twee van die sessies plaats in het Auditorium van Stenden Hogeschool te Leeuwarden.

 

Henk Vijver

Henk Vijver studeerde theologie aan de Vrije Universiteit en was predikant in Gauw-Terzool en in Oss (2003-2011). Vijver is als studentenpredikant en docent Systematische Theologie werkzaam geweest in Argentinië. In Nederland werkte Henk Vijver ook als gevangenispredikant, en hij was ruim tien jaar een collega van mij, als docent Bedrijfsethiek verbonden aan de Christelijke Hogeschool Nederland te Leeuwarden. Sinds 2012 is Henk Vijver in dienst van ‘Kerk in Actie’ in Colombia.

Vijver:

• Ik bezoek gemeenschappen in Colombia, waar veel geweld is gebruikt. We laten de mensen dan verhalen vertellen, om ze te documenteren, om te bestuderen hoe mensen omgaan met geweld en verzoening, hoe ze stappen (kunnen) zetten naar een menselijke samenleving;
• Het is het mooiste land, maar wel een land van zwart-wit-denken;
• Geweld is hier geen politiek probleem, maar een stukje cultuur van Colombia; men vindt het hier normaal om problemen met geweld op te lossen; mensen geloven er in geweld, geweld is hier normaal;
• Dat geweld houdt een gezonde ontwikkeling van het land tegen;
• Ook in 2013 gaat het geweld maar door;
• Vooral de vrouwen zijn slachtoffer van het geweld; waar halen de vrouwen die door geweld zijn verbrijzeld toch hun kracht vandaan?
• Maar er gloort perspectief; het begin van verzoening is zichtbaar;
• We zien vooral een hoofdrol voor vrouwen, want mannen speelden de hoofdrol in de geschiedenis van het geweld, maar vrouwen spelen de hoofdrol in de toekomst van de verzoening.

Een Colombiaanse spreuk:

Voor de wereld ben je één persoon,

maar voor één persoon kun jij de hele wereld zijn.

Harry Stinis

Naast Henk Vijver neemt ook Harry Stinis deel aan het gesprek. Zijn vader was tijdens de Tweede Wereldoorlog bij het verzet betrokken. Zijn schoonvader, een verzetsstrijder in Fryslân, is op 11 april 1945 - dus vlak vóór de bevrijding van Leeuwarden - in Dronryp gefusilleerd. Harry Stinis verzorgt over het onderwerp al jarenlang presentaties in het onderwijs, en vanmiddag en vanavond ook in ons midden.

Stinis:

• Geschiedenis is voor mij altijd oorlog;
• Ik ben na de oorlog eerst kwaad geweest op mijn ouders, maar toen ik wist waarom dat zo was, werd ik kwaad op die andere mensen die dat hadden veroorzaakt;
• 68 jaar na de oorlog lopen er nog steeds mensen rond voor wie die oorlog nog steeds niet voorbij is.

Interactie in vragen & antwoorden

Na de beide presentaties volgt interactie met de aanwezigen in de zaal. Interessante vragen worden gesteld, en boeiende antwoorden worden door de sprekers gegeven:

• Elke verklaring die je geeft, is niet meer dan een stukje van de puzzel;
• Wij allen vertegenwoordigen allerlei tinten grijs, tussen zwart en wit;
• Colombiaanse indianen zijn zo vaak het slachtoffer van geweld, omdat ze een zo ongelooflijk, overdreven bescheiden, vredelievend en lief volk zijn;
• Wie een tijd in Colombia doorbrengt, wordt hard geconfronteerd met het kwaad dat mensen elkaar aandoen;
• Verzoening, daar hoort ook een schuldbelijdenis bij, maar hoe krijg je dat voor elkaar?
• Je kunt heel goed werken met verhalen, ook met bijbelse verhalen, waarin je ziet hoe mensen conflicten en geweld overwinnen;
• Ik verkondig geen theorie van verzoening, maar mijn en andermans verhalen kunnen misschien wel een opening geven tot verzoening.

Lanterfanten over Route 4.7 van Mantgum naar Deinum

Zondag 12 mei 2013 

Over het Jabikspaad door de weilanden van Jorwert naar Leons

In een zee van gras
Vandaag lopen Durkje en ik de voor ons laatste wandeling van de vierdelige wandelgidsenserie 'Friesland voor lanterfanters'. Het is de zevende route van het vierde deel, over een afstand van 13 kilometer, van Mantgum naar Deinum. Jan Wijbe & Gaby lopen vandaag ook met ons mee. Een gezellige wandelochtend door het stille midden van de Friese Greidhoek. Deze wandeling 4.7 kreeg als thema mee: 'De lichtheid van het bestaan in een zee van gras'. Waar vroeger het water van de Middelzee landinwaarts stroomde, lopen wij vanmorgen door een 'zee' van kruidig gras, gevuld met heel veel paardebloemen, boterbloemen en pinksterbloemen.

Mantgum
Met beide auto's rijden we van Stiens naar Deinum. Daar laten we de ene auto achter bij het treinstation, om dan met de andere auto door te rijden naar Mantgum, waar onze wandeling vanmorgen even na 9.00 uur begint bij het Mantgumer treinstation.
We lopen langs de kerk door het dorpscentrum van Mantgum, om buiten Mantgum het fietspad richting Weidum te nemen. Buiten Mantgum gaat het dan verder over een smal wandelpaadje naar een boerderij, waar we omheen lopen, om aan de achterzijde onze route te kunnen vervolgen. We lopen dan al vanaf Mantgum over het Jabikspaad.

Nijkleaster in Jorwert
Via een landweg en de Arsumerdyk lopen we naar Jorwert. De Sint-Radboudkerk van Jorwert zien we al van verre staan. In Jorwert lopen we onder andere langs het 'Skriuwershûske' van Geert Mak, de herberg 'Het wapen van Baarderadeel', de pastorie, de notariswoning en ook de deels uit de 12e eeuw stammende Sint-Radboudkerk, waarin wij als bestuur van Stifting Nijkleaster tot nader order Nijkleaster hebben gevestigd.
De geschiedenis van Jorwert voert terug naar de Middeleeuwen, naar de tijd dat Jorwert al als terpdorp lag aan de oude 'heirbaan' vanuit Franeker naar het zuiden.

Over het Jabikspaad van Jorwert naar Leons
Buiten Jorwert gaan we verder over het Jabikspaad, dwars door het open veld, door de met veel veldbloemen bontgekleurde weilanden van Jorwert naar Leons. De routepalen met richtingsborden en wulk-wijzers wijzen ons globaal de weg door deze prachtige 'bonte zee van gras' temidden van paarden, weidevogels en schapen met lammeren. Wie kennis wil maken met de pracht van Fryslân zou er goed aan doen het Jabikspaad te bewandelen, vooral ook dit unieke graspad hier in de 'Fryske greiden' van de Lionser Polder.
Als voorzitter van de Stichting Jabikspaad Fryslân kijk ik onderweg vooral ook naar onze faciliteiten hier in het veld en in de aanliggende dorpen. In het veld vind ik helaas een met bruut geweld afgebroken richtingwijzer, maar in Leons ligt het stempel van het Jabikspaad keurig op de daartoe bestemde stempelplaats. De route van het Jabikspaad is goed bewegwijzerd, dankzij de routebeheerders, die de route daartoe regelmatig inspecteren ten dienste van alle wandelaars en fietsers die het Jabikspaad volgen.

Langs de Bolswardertrekvaart van de Panwurksbrêge naar Hoptille
Tussen Leons en Húns slaan we vanaf de Panwurksbrêge rechtsaf, om over het fiets-wandelpad langs de Bolswardertrekvaart verder te lopen tot aan Hoptille, waar we ter hoogte van het Tolhuis (met een gevelsteen van 1652) deze vaart over kunnen steken. We hebben mooi zonnig wandelweer, maar als de zon even achter de wolken verdwijnt, is de stevige westenwind nogal fris, dus zomaar even onderweg op één van de zitbankjes gaan zitten langs de route is wat teveel van het goede. Je zou te snel afkoelen, dus we hebben doorgelopen, tot we hier bij Hoptille in de luwte van een aantal huizen even kunnen pauzeren voor een broodje en wat drinken.

Blessum
Na de Hilaerdermieden vervolgen we ons voetpad over het Ringiapaad door de weilanden richting Blessum. We passeren hier de mooie vogelkijkhut en zien hier en daar in de slingerende sloten langs het pad enkele meerkoeten broedend op hun nesten zitten. Bij de vogelkijkhut steken we de Hilaardervaart over, die deels nog de route van een oude slenk door de Hilaarder Mieden volgt. We lopen hier over de oostelijke rand van het vroegere eiland Westergo.
In het terpdorp Blessum ontmoeten we de hier wonende Thom Miedema, die als medebestuurder jarenlang met mij in het bestuur zat van de Federatie Christelijk Jeugdwerk Friesland (FCJF), waarvan ik toen bestuursvoorzitter was. Thom vertelt ons een en ander over de oude wandelpaden die vanuit Blessum onder andere liepen en lopen in de richting van bijvoorbeeld Hilaard en Deinum, waaronder ook het voormalige 'Mennistepaed'. In Blessum komen we ook langs de boerderij met het hoogste pannendak van Fryslân.

Deinum, mei de sipel op 'e toer
Over de slingerende Blessumerdyk wandelen we het laatste stuk naar het treinstation van Deinum, waar onze auto staat. Vanuit Deinum halen we de andere auto weer op uit Mantgum, en daarna rijden we met beide auto's weer terug naar huis in Stiens, waar onze thuiskok Pieter voor ons een heerlijke warme maaltijd heeft bereid.
's Avonds vinden we op Facebook onze wandelgegevens van vandaag, die Jan Wijbe voor deze gelegenheid met behulp van het programma Sports-tracker vanmorgen al wandelend heeft laten registeren. Hieronder ter illustratie een overzicht van de door Jan Wijbe aangeleverde gegevens:

• Een wandelduur van 3 uren en 5 minuten en 23 seconden;
• De feitelijke wandelafstand was 14,09 kilometer;
• We liepen een kilometer gemiddeld in 13,09 minuten;
• Op onze topsnelheid hadden we 6,9 kilometer per uur af kunnen leggen;
• In werkelijkheid legden we gemiddelde 4,6 kilometer per uur af;
• We verbruikten bij deze wandeling vanmorgen 744 kilocalorieën.

Christelijke Kweekschool bij Dokkum

Zaterdag 11 mei 2013 

Ansichtkaart van de Christelijke Kweekschool bij Dokkum

1911 - Eene Christelijke Kweekschool te Dokkum
De eerste vergadering van het 'Comité voor eene Kweekschool te Dokkum' tot oprichting van een Christelijke Kweekschool in Dokkum werd gehouden in 1908. Dat initiatief werd door het bestuur van de toen nog enige Friese Christelijke (Hervormde) Kweekschool in Leeuwarden vanwege concurrentieoverwegingen niet in dank aanvaard.
Toch kreeg Dokkum haar kweekschool. In 1909 werd een bestuur benoemd en werd besloten tot de oprichting van een christelijke kweekschool voor de opleiding van leerkrachten in het lager onderwijs. In 1911 werd de Christelijke Kweekschool te Dokkum geopend.

1922 - Christelijke Kweekschool bij Dokkum
In 1919 zoekt het bestuur van deze kweekschool een bouwterrein voor de bouw van een nieuw schoolgebouw, omdat de huurperiode van de toenmalige school aan de Oostersingel in Dokkum in 1920 zou aflopen. Het schoolbestuur krijgt van de verenigingsleden volmacht om voor 80.000 gulden een nieuw kweekschoolgebouw te bouwen (met een bouwkapitaal van 20.000 gulden en een lening van 60.000 gulden).
In juni 1922 start de bouw en al in december 1922 vindt de opening van de nieuwe kweekschool plaats. De nieuwe Christelijke Kweekschool bij Dokkum is dan voor bijna 40 jaar daarna gevestigd in de Kweekschoolbuurt van Aalzum, aan de noordzijde van Dokkum. Het bouwbudget werd met maar liefst 12.000 gulden overschreden, waardoor de betaling van de salarissen in september 1923 een probleem bleek te zijn.

1958 - CPA Claerkamp te Dokkum
In de vijftiger jaren groeit de kweekschool en wordt gedacht aan uitbreiding van het schoolgebouw. In 1958 wordt een lening gesloten van 1.000.000 gulden, voor de bouw van een nieuw schoolgebouw. Het oude schoolgebouw gaat in de verkoop voor 100.000 gulden, maar wordt uiteindelijk verkocht voor 55.000 gulden.
De nieuwe kweekschool wordt gebouwd aan de Birdaarderstraatweg te Dokkum. In 1962 krijgt die school de naam 'Claerkamp'. De naam kweekschool wordt vervangen door 'Pedagogische Akademie' en in het begin van de tachtiger jaren fuseert Claerkamp met de Christelijke Pedagogische Akademie (CPA) van Leeuwarden, die deel uit gaat maken van de Christelijke Hogeschool Noord-Nederland (CHN), tegenwoordig Stenden Hogeschool.

2008 - Einde van school, schoolgebouw en schoolnaam
Claerkamp en ook de christelijke Pedagogische Academies van Drachten en van Sneek worden opgeheven en gaan op in de CHN, en dan resteert de naam 'Klaarkamp' alleen nog in de naam van een vergaderzaal van het CHN-Hotel Wyswert.
Het schoolgebouw van Claerkamp aan de Birdaarderstraatweg is enige jaren geleden afgebroken en heeft plaatsgemaakt voor een appartementencomplex.
In het tegenwoordige Stenden University Hotel is de zaalnaam 'Klaarkamp' al enige jaren niet meer in gebruik.
Bijna 100 jaar na oprichting van de Christelijke Kweekschool van Dokkum zijn de kweekschool en het meest recente schoolgebouw en de schoolnaam verdwenen. Einde van bijna een eeuw christelijk opleidingsonderwijs voor het christelijk lager basisonderwijs in Noordoost-Fryslân.

Uitgespuwd

Vrijdag 10 mei 2013

‘Intussen moest ik proberen te luisteren naar wat M zei.

“Geef ze te eten”, zei hij.

Wie bedoelde hij: onze kinderen?

De kinderen in de kelder?

Natuurlijk bedoelde hij de kinderen in de kelder.

Maar hoe?

Vertel me hoe!

Moest ik onze drie meenemen om die twee eten te gaan geven?’

Paasgeschenk van de VU

Zo begint het nieuwe boek van Kristien Hemmerechts, met als titel: ‘Uitgespuwd’.

“Waarschuwing – dit is fictie’, staat op de cover geschreven. Een onheilspellende waarschuwing, die de nieuwsgierigheid wekt in de combinatie met de titel van dit boek.

‘Uitgespuwd’ is het literair paasgeschenk 2013 van de Vrije Universiteit (VU) te Amsterdam. Het boek is geschreven door de VU-schrijver van dit seizoen: Kristien Hemmerechts.

Het boek is digitaal verspreid onder de 45.000 medewerkers, studenten en alumni via de E-pub van de VU.

Uitgespuwd is niet in de handel verkrijgbaar, want VU University Press produceerde voor alleen intern gebruik 500 exemplaren in boekvorm. Als lid van het Regiocomité Fryslân en als lid van de landelijke Ledenraad van de VU-Vereniging ontving ik vlak vóór Pasen 2013 een geschenkexemplaar van dit boek.

Op het scherp van de snede

In ‘Uitgespuwd’ komt een vrouw aan het woord, die is veroordeeld vanwege haar aandeel in een berucht Belgisch zedenmisdrijf. In dit verhaal geeft zij haar visie op de feiten, gepresenteerd in een monoloog, waarin ze de lezer confronteert met de rekbaarheid van empathie.

'Heb je de verdoemden lief?' vroeg een dichter zichzelf eens af. Auteur Kristien Hemmerechts stelt die vraag opnieuw. Dit speciaal voor de VU geschreven boek mag worden beschouwd als ‘Literatuur op het scherp van de snede’.

Kristien Hemmerechts
Kristien Hemmerechts fungeerde als ‘Schrijver op Locatie” aan de Vrije Universiteit (VU) te Amsterdam in de periode van februari 2012 tot februari 2013. Zij was de zesde Schrijver op Locatie, die speciaal voor de VU en voor de VU-Faculteit der Letteren een Paasgeschenk schreef (voorheen waren het Kerstgeschenken).

Auteur Kristien Hemmerechts laat in haar verhaal - in navolging van Ronald Giphart vorig jaar - ook een tamelijk opvallend vertelperspectief zien. Schreef Ronald Giphart vorig jaar vanuit het perspectief van een dode; Kristien Hemmerechts schrijft in haar verhaal dit jaar vanuit het beklemmende vertelperspectief van een medeplichtige bij zedendelicten bij kinderen. Dat levert een tamelijk schokkend relaas van een echtgenote van een kindermoordenaar, in wiens taaie huid de lezer kruipt.

Schrijvers op Locatie VU
De volgende vijf Schrijvers op Locatie schreven in de voorgaande jaren een VU-Kerstgeschenk:

1. - Abdelkader Benali publiceerde in 2007 het verhaal ‘De soefi’;
2. - Marcel Möring publiceerde in 2008 het essay ‘Een lange weg’;
3. - Christine Otten publiceerde in 2009 het verhaal ‘Een echt verhaal’;
4. - Renate Dorrestein publiceerde in 2010 het verhaal ‘Pas goed op jezelf’;
5. - Ronald Giphart publiceerde in 2011 het verhaal ‘De wake’.

Citaten uit Uitgespuwd

• Een vraag was een teken van wantrouwen;
• Elk detail wil ik over de kindermoordenaressen weten;
• Mannen verdragen het niet dat je hen tegenspreekt;
• Alles is erger op het net;
• Internet brengt het slechtste in de mens naar boven;
• En ook M’s eerste vrouw had me gewaarschuwd. “Maar je wilde niet luisteren.” Ik wilde weg van jou, mama;
• Ik was de oorzaak van zijn dood;
• Ze moest liefhebben wat ze verfoeide;
• Je hebt geen ouders. Ik ook niet. Wij zijn zonder ouders geboren. Ik ben je vader, je moeder, je man, je broer;
• Voor sommige dingen zijn er geen woorden;
• Via mij kan God zijn bovenaardse goedheid en fenomenale kracht tentoonspreiden, zoals een pauw zijn staart;
• Als ik geld nodig had, moest ik ervoor zorgen dat ik het vond;
• Ook ik heb mijn verstand verloren. Jaren en jaren geleden heb ik het verloren. Ik wil het nooit terug. Nooit wil ik beseffen wat er gebeurd is;
• Het beste was niets te denken. Gewoon doen wat ik moest doen. Rondlopen met een gezicht waarop niets te lezen stond;
• Als ik alles deed wat hij vroeg, als ik ophield zelf iets te willen of denken, dan voelde ik mij veilig bij hem;
• Blijf leven voor mij, voor mijn ziel, de ziel van de meest gehate vrouw van het land.

Lanterfanten over Route 4.6 door de drooggelegde Middelzee

Donderdag 9 mei 2013 - Hemelvaartsdag

Standbeeld van Eise Eisinga bij de kerk van Dronrijp

 





















Als Mozes op Hemelvaartsdag
Deze Hemelvaartsdag begint voor ons vroeg in de ochtend, als Durkje en ik om 7.15 uur van Stiens naar het NS-station in Leeuwarden rijden. Pieter en Selma rijden met ons mee, omdat zij met de trein naar Harlingen en dan met de boot naar Vlieland gaan om daar later vandaag aan het werk gaan. Durkje en ik beginnen om 7.30 uur onze wandeling op de Sophialaan, vóór het Leeuwarder station. We wandelen vandaag de zesde route van het vierde deel van de wandelgidsenserie 'Friesland voor lanterfanters'. Deze route kreeg als thema: 'Als Mozes door de drooggelegde Middelzee', omdat die vanuit Leeuwarden het Friese platteland in gaat, over de bodem van de voormalige Middelzee, die eeuwen geleden nog tot diep de provincie Fryslân in kwam.

Traditionele Leeuwarder Bloemetjesmarkt op Hemelvaartsdag
Maar voordat we Leeuwarden verlaten, lopen we nog even over de Bloemetjesmarkt, die traditioneel in Leeuwarden wordt gehouden op Hemelvaartsdag, en die qua voorbereiding nu nagenoeg klaar is. De meeste bloemenverkopers staan klaar voor het koperspubliek, dat op dit vroege uur al geleidelijk op dit grote bloemenaanbod af komt. Het aanbod blijkt vandaag 700 strekkende meter meer te zijn dan in het voorgaande jaar. Doordat het mooie weer zolang op zich heeft laten wachten in de afgelopen weken, moeten de bloemenverkopers hun partijen bloemen in ongeveer vier weken verkopen, wat bij een normale lente zo'n acht weken is.

Ritsumazijl en Marssum
Als we Leeuwarden uit lopen over het Bisschopsrak langs het Zijlsterrak ter hoogte van de Schenkenschans, is de temperatuur zo'n 11 graden Celsius. Het regen licht, maar dat is maar van korte duur. In de loop van de uren wordt de bewolking lichter, zodat de zon aangenaam door kan breken, maar door de aanhoudend stevige frisse zuidwestenwind blijft het de hele dag koel, maar wel mooi wandelweer.
In Ritsumazijl gaan we in noordelijke richting verder over de Hege Dijk, een voormalige Middelzeedijk.
Nadat we via de ijzeren loopbrug over de A31 zijn gegaan, komen we bij het mooie Poptaslot in Marssum.

Engelum en Beetgum
Vanuit Marssum lopen we over een smalle cultuurhistorische fietsroute tussen de aanliggende weilanden door naar het dorpje Engelum. De luidklokken van de kerk van Engelum worden langdurig geluid, om de omwonenden er duidelijk op te attenderen dat de ochtendkerkdienst van deze Hemelvaartsdag op afzienbare termijn zal aanvangen.
Vanuit Engelum gaan we over het Alserter Paed eerst langs Cleyn Alserd en daarna langs de Beetgumervaart naar Beetgum.
Hier verlaten we de oude kwelderwal en de oude dijken van de Middelzee en dan steken we ter hoogte van de nieuwbouwwijk De Kline de N383 over, waarna we in een klein bosperceel komen, met een smal bospad tussen dicht op het pad staande bomen.

Hege Wier en Menaldum
Langs een groot kassencomplex van Berlikum lopen we richting Menaldum. Bij deze kassen zijn grote waterpartijen gegraven, waarvan het opgevangen water in de kassen kan worden gebruikt bij het water geven aan de gekweekte planten.
Daar komen we ook langs een kleine verhoging in het landschap. Dit is de oude terp van Hege Wier. Achter deze terp ligt een hoge, spitse vliedberg, die waarschijnlijk al als vluchtplaats diende in de tijd dat de Noormannen hier de Middelzee op voeren tijdens hun rooftochten.
Jammer dat het café in Menaldum nog niet is geopend, want dat betekent voor ons dat we het vandaag tijdens onze wandeling zonder koffie moeten stellen. We pauzeren derhalve op een bankje in het centrum van Menaldum, bij het standbeeld van 'It Feintsje fan Menaam'.

Via Slappeterp en Schingen naar Dronrijp
Van Menaldum lopen we naar Slappeterp, en daarna door naar Schingen.
Voorbij Schingen gaan we door een voetgangerstunnel onder de A31 door, om aan de andere zijde koers te zetten richting Dronrijp.
Langs een brede vaart wandelen we een zonnig Dronrijp binnen. Door de nieuwbouwwijken van Dronrijp lopen we naar de monumentale Nederlandse Hervormde kerk, in het oude centrum van Dronrijp. Bij de kerk bezoeken we de gedenksteen, de grafsteen, het geboortehuis en het standbeeld van Eise Eisinga, de beroemde Friese wolkammer en sterrenkundige, die leefde van 1744-1828, die vooral beroemd is geworden als de ontwerper van het Planetarium in het nabijgelegen Franeker.
Aan de rand van Dronrijp pauzeren we enige tijd, om weer wat te eten en te drinken, voordat we de terugtocht richting Leeuwarden aanvangen.

Langs Deinum en door Ritsumazijl terug naar Leeuwarden
Via de lange Puoldyk lopen we tussen de weilanden en boerderijen door naar het Van Harinxmakanaal. Langs dit drukbevaren kanaal lopen we terug naar Leeuwarden.
Daarbij komen we langs het dorp Deinum, dat aan de overzijde van het kanaal ligt.
Verderop komen we dan weer in Ritsumazijl, waar we vanmorgen naar het noorden afsloegen richting Marssum.
Vanuit Ritsumazijl volgen we dezelfde route als van vanmorgen weer terug naar het NS-station in Leeuwarden.
Om 14.45 uur staan we weer bij onze auto op het parkeerterrein achter het treinstation. We hebben de 27 kilometer vandaag afgelegd in zeven uren.

Dineke Postma exposeert in De Hege Stins

Woensdag 8 mei 2013 

Stilleven van Dineke Postma

Onderwijs of kunst
In de afgelopen twee maanden is de inrichting van de expositie in De Hege Stins te Stiens verzorgd door Dineke Postma-Veenstra uit Stiens. Al vroeg hield Dineke van tekenen en schilderen. Ze wilde dan ook graag naar de kunstacademie. Maar op aanraden van haar ouders - die vonden dat ze eerst een vak moest leren - is ze naar de Pedagogische Academie (PA) gegaan. Gelijktijdig volgde ze toen ook een avondstudie voor tekenen.

Kunst en onderwijs
Na haar studie aan de PA is Dineke alsnog naar de kunstacademie Minerva gegaan. Vanwege het beëindigen van haar studiefinanciering moest ze daarmee echter stoppen, nog vóór ze daar afstudeerde. Dineke Postma is toen gaan lesgeven.
In Stiens heeft ze meerdere jaren les gegeven aan de Christelijke Basisschool De Oriëntaesje (tegenwoordig is dit De Sprankel). Ook onderwees ze tekenen en textiel aan de Ulbe van Houten-school in Sint-Annaparochie. 

Stillevens
Vanaf 1994 ging Dineke Postma twee jaar naar Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle voor de tweedegraads lerarenopleiding Tekenen.
De schilderijen, waarmee ze nu in De Hege Stins exposeert, zijn uit deze periode. Het zijn stillevens, die herinneringen oproepen aan het platteland, aan ongerepte natuur, aan geheimzinnige zolders en aan de eerlijkheid van handgemaakte materialen.

Sferische effecten
Het geëxposeerde werk is figuratief, met impressionistische accenten en voornamelijk in acryl. Het is vaak gemaakt vanuit het gevoel op papier. Met oude doeken maakte ze veel gebruik van het wegwassen van de schildering, wat vaak een sferisch effect opleverde. De details schilderde ze er vaak in met een penseel.

Tweede visitatiedag voor MenEM @ Stenden

Dinsdag 7 mei 2013 

De (de)briefingkamer voor de visitatie van MenEM

Opleidingsvertegenwoordigers
Na de start van de visitatie van gisteren, is vandaag de tweede visitatiedag voor de HBO-Bachelor-opleiding Media en Entertainment Management (MenEM) van Stenden Hogeschool in Leeuwarden.
Gedurende de hele dag is de visitatiecommissie van de Netherlands Quality Agency (NQA) in gesprek met vertegenwoordigers van de opleiding, zoals: afstudeerbegeleiders van de opleiding en uit het werkveld, alumni, studenten die momenteel in hun afstudeerfase zitten, studenten van de propedeuse en van de hoofdfase, opleidingsdocenten, docenten die lid zijn van borgingscommissies, de lector en leden van zijn kenniskring en - last but not least - de leden van het management team van de School en van de opleiding.

Beoordelingsgesprekken
Aan de hand van een zelfevaluatierapport - de zogenoemde Kritische Reflectie - en van allerlei andere opleidingsdocumenten - waaronder ook afstudeerwerken van alumni - gaat het audit panel in gesprek over de diverse ins en outs van deze opleiding. Daarbij wordt het beoordelingskader van de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO) als leidraad gebruikt.
Gedurende de hele dag ben ik betrokken bij (de)briefingsessies, die voorafgaand en na afloop van de panelgesprekken plaatsvinden in de (de)briefingkamer in Stenden University Hotel.
Als alle gesprekken hebben plaatsgevonden en als het visitatiepanel intern beraad heeft gehouden, verzorgt de voorzitter van het audit team een korte plenaire terugkoppeling van de voorlopige bevindingen omtrent de visitatie van de afgelopen twee dagen. Over enkele weken zal het panel haar visitatierapport gereed hebben.

Start Visitatie van Media en Entertainment Management

Maandag 6 mei 2013 

De Documentenkamer is gereed voor de visitatie

Inrichting visitatiekamers
Vanmorgen is door collega's en studenten van de Stenden-opleiding Media en Entertainment Management en van het Stenden-congresbureau MeetingU in Stenden University Hotel te Leeuwarden alles in gereedheid gebracht voor de visitatie van de HBO-Bachelor-opleiding Media en Entertainment Management. Drie vergaderkamers zijn daartoe ingericht: voor documentenstudie, voor (de)briefings en voor de vandaag en morgen te voeren panelgesprekken.

Documentenstudie
Aan het eind van de ochtend ontvangt het management team van de School en van de opleiding de leden van het visitatiepanel, dat vandaag en morgen de kwaliteit van deze opleiding zal keuren. Het audit panel is wegwijs gemaakt in de tentoongestelde documenten van de opleiding, opdat het na de lunch zich volop kan bezig houden met het bestuderen van alle documenten van de te keuren opleiding.

Leerbedrijf Media en Entertainment Management
Aan het eind van de middag wordt aangevangen met de eerste auditgesprekken. Er is een open spreekuur georganiseerd, de visitatiecommissie krijgt een rondleiding langs de onderwijsfaciliteiten van de opleiding, de Stenden-medewerkers van het Leerbedrijf van de opleiding verzorgen een presentatie en beantwoorden vragen over de inrichting en werking van het leerbedrijf, en na afloop van deze eerste visitatiesessies blikken we als management en staf van de opleiding en van de hogeschool samen met de betrokken medewerkers terug op de gevoerde gesprekken van vandaag.

Lanterfanten over Route 1.3 van Anjum naar Holwerd

Zondag 5 mei 2013 - Bevrijdingsdag

Hoog opgestapelde pootaardappelkisten bij Ternaard

 













De laatste route van deel 1
In het eerste deel van de wandelgidsenserie 'Friesland voor lanterfanters' staan tien voetreizen beschreven. Vandaag zullen Durkje en ik de laatste van die tien van dit eerste deel lopen. Het gaat om route 1.3, van Anjum naar Holwerd, over een afstand van 27 kilometer.
Vanuit Stiens brengen we eerst een auto naar het eindpunt voor vandaag, in Holwerd. Dan rijden we door met de andere auto naar het beginpunt van vandaag, het molenmuseum van Anjum. Vanuit Anjum vertrekken we om 9.00 uur. De temperatuur is 11 graden Celsius en het is nog half bewolkt. De temperatuur loopt bij een steeds meer doorbrekende zon langzaam op, waardoor we vanaf de eerste rustpauze zonder jas en na de tweede pauze ook al zonder trui kunnen lopen. Aangenaam wandelweer dus, en bovendien vandaag ook een heel mooie, gevarieerde route.

Waakzaam voor wassend water
Vanuit Anjum lopen we aan de buitenzijde van de oude binnendijk in de richting van Paesens. Achter deze binnendijk liggen oude boerderijen. De oude doorgangen in deze voormalige zeedijk kunnen bij nood nog worden gesloten met de dikke houten balken die in de nabijheid van deze dijkdoorgangen liggen. Gezien de hoogte van de verderop gelegen deltadijk zullen ze waarschijnlijk - en hopelijk - nooit meer nodig zijn. Maar waakzaam als de Nederlanders zijn voor het wassende water, zijn de bewoners achter deze voormalige zeedijk klaar voor bijvoorbeeld een dijkdoorbraak in de nieuwe Waddenzeedijk.
Het valt me overigens op dat het oudste deel van één van de huisjes aan de voet van de binnendijk indertijd is gebouwd van 'Alde Friezen', ofwel; eeuwenoude kloostermoppen.

Paesens-Moddergat en Nynke fan Nes
Vanaf de plaats waar de oude binnendijk zich voegt bij de nieuwe deltadijk wandelen we naar Paesens. Door Paesens lopen we verder naar Moddergat, naar museum 't Fiskershûske. Het museum is op dit moment (nog) gesloten. Het is ook nog maar 10.00 uur.
We lopen via de doorgaande weg vanuit Moddergat weer terug naar het zusterdorp Paesens. Van daaruit gaan we door het open veld over een fietspad langs een slingerende kreek. We blijven dit fietspad langs het water volgen, totdat we aankomen in het dorp Oosternijkerk. Van daaruit wandelen we naar het dorpje Nes.
Als we de romaanse dorpskerk van Nes zijn gepasseerd, komen we langs het standbeeld van de Friese schrijfster Nynke fan Hichtum (1860-1939), die hier in Nes is geboren. Niet alleen van haar boeken (bijvoorbeeld 'Afkes tiental', maar ook vanwege haar huwelijk met Pieter Jelles Troelstra is deze Sjoukje Bokma de Boer (want dat is haar echte naam) beroemd geworden.

Wierum
Vanuit Nes volgt een mooi traject door het open landschap. We volgend hier de routeaanwijzigingen van de zogenoemde 'Historische Wandelpaden', die hier langs de randen van weiden en akkers door het open veld lopen.
Deze veldpaden voeren ons naar het dijkdorpje Wierum, waar de dorpskerk bijna tegen de voet van de hoge Waddenzeedijk staat. We zijn van plan om hier bij het eetcafé koffie te drinken, maar dat genot wordt ons niet gegund, want ook hier is de horeca (nog) gesloten. Toch pauzeren we hier even om wat te eten en te drinken van het door ons meegenomen lunchpakket.

't Skoar en Ternaard
In Wierum beklimmen we de Waddenzeedijk en dan lopen we eerst over de zeedijk verder. Als we het buitendijks land bij 't Skoar bereiken, gaan we buitendijks verder over een laag dijkje dat om 't Skoar heen ligt, aan de zeezijde. Op de horizon zien we we aan de overzijde van de Waddenzee het eiland Ameland voortdurend volop in de zon liggen.
Waar 't Skoar eindigt in een knik in de veel hogere deltadijk, gaan we over de Waddenzeedijk heen, om aan de overzijde aan de voet van de oude binnendijk in de richting van het dorp Ternaard te gaan.
In het centrum van Ternaard, nabij de kerk nemen we onze tweede rustpauze op een bankje in de zon bij het oorlogsmonument van Ternaard. Een krans, een wit bloemstuk en enkele bosjes snijbloemen staan en liggen hier op het monument, als stille getuige van de Dodenherdenking van gisteravond.

Langs Gaikemazathe naar Holwerd
Langs hoog opgestapelde pootaardappelkisten van een aardappelboer verlaten we Ternaard over een smal fietspaadje door het open veld. Midden in het veld passeren we Gaikemazathe. De naam belooft een mooie statige boerderij, maar het enige dat we hier op het boerenerf aantreffen, is een grote Romneyloods en een piepklein oud arbeidershuisje. Over een landbouwpad komen we langs deze zathe - of wat er nog van resteert - en gaan we verder richting Holwerd. Daarna volgt nog een kilometers lang traject over smalle asfalwegen naar Holwerd.

Einde deel 1 van Friesland voor lanterfanters
Door het centrum van Holwerd lopen we naar de oude dorpskerk aan de noordzijde van het dorp, waar we vanmorgen vroeg onze auto parkeerden. Het is nu 14.30 uur, dus de 27 kilometers hebben we afgelegd in 5,5 uren, gemiddeld dus zo'n 5 kilometer per uur, inclusief rusttijd.
Met de auto rijden we naar Anjum om daar de andere auto af te halen, die we hier vanmorgen parkeerden. Daarna rijden we terug naar huis, terugblikkend op een hele mooie wandeldag.
Met deze wandeldag sluiten we deel 1 van 'Friesland voor lanterfanters' af.

Dodenherdenking 2013 in Stiens

Zaterdag 4 mei 2013

De vlag hangt halfstok op de Sint-Vituskerk

Herdenkingsdienst in de Sint-Vituskerk
Als we vanavond vanuit de woonwijk Aldlân naar het centrum van Stiens fietsen, hangen hier en daar de Nederlandse en de Friese vlaggen hafstok. Hoog op de toren van de Stienser Sint-Vituskerk hangt ook de nationale driekleur halfstok. Het is nu de avond van Dodenherdenking, waarin we de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog herdenken, en tegenwoordig ook de gevallenen tijdens andere millitaire conflicten (zoals de politionele acties in Nederlands-Indië) en van vredesoperaties (zoals in Libanon, Bosnië of Afghanistan).
Vanaf 19.00 uur wonen Durkje en ik vanavond de Herdenkingsdienst van het Interkelijk Kontakt Werk Stiens bij in de Sint-Vituskerk te Stiens. Voorganger is mevrouw Tine de Vries en medewerking wordt verleend door pianiste Johanna van Dijk & fluitiste Trinette Sloot en door leerlingen van de christelijke basisschool De Sprankel uit Stiens (met onder andere hun tekeningen en gedichten). Muziekdocent Lena Steert uit Stiens zorgt voor de muzikale orgelbegeleiding en voor de bijpassende muzikale intermezzo's.

Basisschoolkinderen van De Sprankel
De kinderen van De Sprankel steken aan het begin van de herdenkingsdienst de twee kaarsen op de liturgietafel aan, waarbij het vuur wordt gehaald van de grote Paaskaars.
Jochem van der Schaaf leest voorafgaand aan de schriftlezingen het gedicht 'Vrijheid' voor van Milan Elshof.
Menno Draaistra leest na de overdenking het gedicht 'Vrijheid' is er om door te geven' voor van Annika Stokvis.
De kinderen van De Sprankel dragen samen met wethouder Meint de Haan de krans en het bloemstuk vanuit de kerk naar het monument.

Dodenherdenking bij het monument in Stiens

We gaan in een lange optocht in stilte van de Sint-Vituskerk naar het Stienser oorlogsmonument op het Gemeentehuisplein achter de trommelaars van Takostu en achter de krans, die wordt gedragen door de wethouder en de basisschoolleerlingen. 

Na de trompetsolo herdenken we om 20.00 uur in de twee minuten nationale stilte in de Stienser oorlogsslachtoffers Arjen Heslinga, Folkert Tolsma en Tamme Zijlstra allen die gedood werden in de Tweede Wereldoorlog, en tegelijk ook alle slachtoffers van de oorlogen die tot op vandaag werden en worden gevoerd.

De krans wordt na het gezamenlijk gezongen "Wilhelmus" bij het monument gezet en daarna volgen de kinderen van de Christelijke Basisschool De Sprankel uit Stiens met hun herdenkingsbloemstuk. Nadat ook alle overige aanwezigen hun bloemen bij het monument hebben gelegd, sluit wethouder Meint de Haan namens de gemeente Leeuwarderadeel met een toespraak deze herdenkingsplechtigheid.

Texelpad

Vrijdag 3 mei 2013 

Cover van de wandelgids Texelgids

  
Texel van Thijsse
De onderwijzer Jac. P. Thijsse werd in 1889 hoofd van de Fransche School op Texel. Hij was één van de pioniers op het gebied van natuureducatie. Drie jaar later werd Thijsse hoofd van een lagere school in Amsterdam. Zijn waardering voor het natuurschoon op Texel en zijn pionierswerk op het gebied van natuurstudie en natuurbescherming zijn van groot belang geweest voor het natuurbehoud en het natuurbeheer  van het hedendaagse landschap van het eiland Texel.
Ruim 120 jaar later kunnen wij op Texelse paden & wegen genieten van al dat natuurschoon. Dat kan ook wandelend, in een tempo waarin je als wandelaar alle tijd hebt om al dat moois in je op te nemen en te waarderen. In de negentiger jaren heeft de Werkgroep Noord-Holland van het NIVON een meerdaags wandelpad uitgezet, dat de wandelaar in de gelegenheid stelt om kennis te maken met de natuur van Texel. Dit pad wordt het Texelpad genoemd.

Meivakantie 2013
Aan de hand van de wandelgids van het Texelpad hebben Durkje en ik in de Meivakantie van 2013 het gehele Texelpad gelopen. We overnachtten een week in De Koog, ongeveer halverwege het eiland Texel. De Koog werd zo onze uitvalsbasis en verblijfsplaats voor deze wandeldagen.
Door op wandeldagen gebruik te maken van twee auto's of van één auto en busvervoer werd het voor ons mogelijk om elke wandeldag vroeg van start te gaan en na de wandeldag ook betrekkelijk snel weer terug te keren naar onze verblijfsaccommodatie in De Koog.

Streekpad 4 Texelpad
Nederland kent tien zogenoemde Lange Afstands Wandelpaden (LAW's) en bijna twintig zogenoemde Streekpaden. Het Texelpad is zo'n Streekpad, namelijk Streekpad 4.
De route van het Texelpad is in twee richtingen beschreven: met de klok rond, of de andere kant om. Durkje en ik hebben de route met de klok mee gelopen, beginnend in de veerhaven van ' t Horntje, om dan onder andere achtereenvolgens door de volgende plaatsen te gaan: De Koog, De Cocksdorp, Oost, Oosterend, De Waal, Den Burg en Oudeschild.

Vier wandeldagen
Deze rondwandeling is opgedeeld in 12 kaarten, over een afstand van 76,4 kilometer. Ook is er nog een 13e kaart, waarop de zogenoemde 'Dwarsover' van 6,3 kilometer staat ingetekend. Wie dus de hele rondwandeling inclusief de Dwarsover wil lopen, wandelt over een totale afstand van 82,7 kilometer. Dat is wat Durkje en ik hebben gedaan.
Het waren voor ons vier wandeldagen, die wij in de volgende trajecten hebben gelopen:

1. Op 27 april 2013 van 't Horntje naar De Koog, en daarna aansluitend nog de Dwarsover van De Koog naar De Waal, over een totale afstand van 22,8 kilometer;
2. Op 29 april 2013 van De Koog naar De Cocksdorp, over een afstand van 19 kilometer;
3. Op 1 mei 2013 van De Cocksdorp naar De Waal, over een afstand van 20,5 kilometer;
4. Op 2 mei 2013 van De Waal naar 't Horntje, over een afstand van 20,4 kilometer.

Het eilandgevoel van Texel
Het Texelpad is een prachtige wandelroute, die je door nagenoeg alle dorpen van Texel voert en die je door een brede verscheidenheid van Texelse landschappen leidt, zoals: zeedijken, duinen, strand, heide, bos, polders, kwelders en langs kleiputten.
Onderweg zie je allerhande planten en dieren, beklim je enkele uitkijkposten, kom je langs de vuurtoren, bezoek je de zeehaven, maak je kennis met het tragische lot van de Georgiërs in bezettingstijd, leer je heel veel over natuur, geschiedenis en cultuur, ontdek je wat 'tuunwoaltjes' en 'skiipeboeten' zijn, en ervaar je als 'overkanter' het 'eilandgevoel'.

Zuidelijke Waddenkust van het Texelpad

Donderdag 2 mei 2013 

Tussen de tuunwoaltjes door van Den Burg naar Oudeschild

De Waal
Klokslag 8.00 uur rijden Durkje en ik met onze auto het recreatieterrein van Kustpark Texel in de Koog af, in de richting van De Waal. Daar starten we een kwartiertje later aan ons vierde en laatste traject van het Texelpad, namelijk van De Waal naar 't Horntje, over een afstand van 20,4 kilometer.
We hebben vanmorgen - maar ook de rest van de dag - meer bewolking dan in de afgelopen dagen, maar het is droog en de wind is niet al te koud, dus het belooft qua weer in elk geval een mooie wandeldag te worden.
We parkeren onze auto bij de dorpskerk in De Waal en verlaten het dorp dan in westelijke richting.

Tienhoven en Den Burg
We passeren buiten De Waal het eindpunt van de 'Dwarsoverroute', die we afgelopen zaterdag liepen. Op dit punt slaan we af naar Tienhoven. In dit buurtschap passeren we een akker, die bebouwd is met hoogopgeschoten riet; voor ons is dat een ongebruikelijk beeld. Het lijkt wel mooi, omdat de zon prachtig tegen de lange strook riet schijnt.
Langs een nieuwbouwwijk wandelen we Den Burg binnen. We komen deze plaats binnen aan de oostzijde en nadat we achtereenvolgens over de Stenenplaats en de Vismarkt in het centrum zijn gelopen, gaan we Den Burg weer in zuidoostelijke richting uit.

Tussen tuunwoaltjes door naar de Georgische begraafplaats
Daarna volgt een heel mooi graspad tussen de zogenoemde tuinwoaltjes (Texelse tuinwallen) door. Daarbij lopen we tussen de begraafplaats van Oudeschild en de Sovjetbegraafplaats 'Loladse' door. We brengen een bezoek aan deze Sovjetbegraafplaats, waar 476 Georgische militairen liggen begraven, die als krijgsgevangen van de Duitse bezetters in 1945 om het leven zijn gekomen, toen zij in opstand kwamen tegen het Duitse leger. Vijf weken lang werd hier fel gestreden tegen de Duitsers. Daarbij sneuvelden 565 Georgiërs, 120 Texelaars en 800 Duitsers. De bloemen voor de aanstaande Dodenherdenking - over twee dagen, op 4 mei - staan inmiddels klaar op deze Sovjetbegraafplaats.

De Hoge Berg en Oudeschild
Verderop gaat het graspad tussen tuunwoaltjes door De Hoge Berg op. Dit is een uitgestrekte 15 meter hoge verhoging in het landschap, die is onstaan in de IJstijd. Vanaf de top van De Hoge Berg heb je een mooi uitzicht over het gebied tussen Den Burg en Oudeschild.
Over het Skillepaadje en voorbij hoeve Brakenstein langs de Skilsloot lopen we verder naar Oudeschild.
Rond 10.00 uur wandelen we de zeehaven van Oudeschild in. We hebben nu twee uren gelopen vanaf De Waal en nemen hier een koffiepauze in het havenrestaurant hier in de haven van Oudeschild.
Na de koffiepauze verlaten we Oudeschild voorbij de rooms-katholieke kerk, over de 'Redoute', een Franstalige straatnaam.

De Schans en Westergeest
Verderop ontdekken we waarom deze straat een Franstalige naam draagt. Deze straat leidt ons namelijk naar De Schans, een reconstructie van het hier in de Tachtigjarige Oorlog - in 1572 - gebouwde verdedigingswerk. In de Franse tijd werd dit fort uitgebreid en Napoleon heeft er nog twee buurtforten naast gebouwd: de Lunette en de Redoute, vandaar dus ook die straatnaam. Natuurmonumenten heeft de schans recent gerestaureerd en gebruikt hem nu voor vrediger doelen, namelijk als vogelkijkpunt.
Vanaf De Schans lopen we weer in de richting van De Hoge Berg, maar bij het buurtschap Westergeest buigen we af naar het oosten.

Terug in de veerhaven van 't Horntje
Ter hoogte van de opvallend gebouwde hoeve Elba steken we de Pontweg over, om dan via betonnen fietspaden en smalle asfaltweggetjes naar de Alexanderhoeve te lopen. Daar gaan we verder over een grasdijk naar de Watermolenweg, die tussen Den Hoorn en 't Horntje ligt.
Tussen de Hoornderburg en Schibdsnol door lopen we het laatste stukje naar de veerhaven van 't Horntje. Daar moeten we dan nog een halfuurtje wachten op de bus, die ons vanuit de veerboothaven weer terug brengt naar De Koog.
Dit was vandaag de laatste van de vier dagtrajecten van het Texelpad. Het Texelpad heeft een lengte van 76,4 kilometer, maar omdat we in de afgelopen dagen ook de zogenoemde Dwarsover erbij hebben gelopen, hebben we in deze vier wandeldagen van de afgelopen meivakantieweek totaal 82,7 kilometer gelopen.
 

Noordelijke Waddenkust van het Texelpad

Woensdag 1 mei 2013

Buitendijks natuurreservaat De Schorren

De Cocksdorp en De Eendracht
Tijdens de autorit tussen De Koog en De Cocksdorp op Texel kunnen Durkje en ik nog het 8.00 uur-nieuws beluisteren, voordat we de auto parkeren bij de Waddenzeehaven van De Cocksdorp. Over de zeedijk bij De Cocksdorp passeren we de Roggesloot, een kreekrestant van het zeegat, dat het oorspronkelijke Texel vroeger van het voormalige duineiland Eijerland scheidde.
Er waait een koude, straffe oostenwind, dus bij de nog vrij lage temperatuur is het behoorlijk fris hier op de zeedijk. We wandelen aan de buitendijkse voet van de Waddenzeedijk, die hier om het Ganzenreservaat van Polder De Eendracht heen ligt.

Van De Schorren via Oost naar Wagejot
Buitendijks arriveren we bij het natuurreservaat De Schorren. Het is hier geen tel stil, want voortdurend hoor je hier vogels vanuit het Ganzenreservaat of vanuit het broedgebied De Schorren.
We blijven de Waddenzeedijk volgen tot iets voorbij de molen van het gemaal Krassekeet. Vanaf hier gaan we landinwaarts naar het dorpje Oost. Buiten Oost gaan we over de Mosselweg weer terug richting zeedijk. We lopen niet door naar de deltadijk, maar vervolgen onze weg in zuidelijke richting aan de voet van de oudere binnendijk, die ons langs het Wagejot voert. Een kunstschilderes komt van de andere zijde met haar schildersattributen aanlopen om bij dit mooi gelegen watertje straks een schilderij te maken.

Zevenhuizen en Oosterend
Ten zuiden van Wagejot gaat het wederom landinwaarts, nu richting Zevenhuizen, een buutschap nabij Oosterend.
Spoedig daarna wandelen we het dorp Oosterend binnen. Bij de 12e-eeuwse dorpskerk vinden we een zitbank, waarop we een luchpauze nemen in het volle schijnsel van de heerlijk verwarmende voorjaarszon. Voordat we Oosterend verlaten, drinken we ook nog een kop koffie in De Huiskamer van de plaatselijke warme bakker. En dan laten we Oosterend achter ons, om nog eens weer terug te wandelen naar de Waddenzeedijk.

Zandkes Kleiput en Spang
Vanaf IJzerenkaap lopen we dan over de zeedijk - om Nieuweschild heen - naar Zandkes Kleiput, een prachtig natuurgebied tussen de inlands liggende deltadijk en een lager buitendijk aan de Waddenzeezijde.
Ter hoogte van het surfstrand - waar de oude en de nieuwe zeedijk weer bij elkaar komen, gaan we landinwaarts naar het buurtschap Spang.
Voorbij Hoeve De Wijde Blick arriveren we in De Waal, het dorp dat voor vandaag onze wandelbestemming is. Hier zullen we in het 'Cultuurhistorisch Museum Texel' Durkjes vader ontmoeten, die hier eerder vandaag met de auto is gekomen om het plaatselijke museum te bezoeken, en om ons aan het begin van de middag af te halen. 

De Waal
In De Waal eindigt onze derde wandeldag op het Texelpad. We hebben vandaag in ruim vier uren de 20,5 kilometer gelopen van De Cocksdorp naar De Waal. Nadat het aanvankelijk vanmorgen zo koud was, is de temperatuur tot aangename hoogte gestegen door de vriendelijk schijnende zon, en is de straffe wind gedurende de afgelopen uren enigszins geluwd. Het is vandaag schitterend wandelweer, en ook de rest van de middag blijft de zon aangenaam present.
Nadat we met Durkje haar vader onze auto weer hebben afgehaald vanuit De Cocksdorp, rijden we terug naar Kustpark Texel in De Koog, waar we de rest van de middag bij onze vakantiewoning nog heerlijk buiten kunnen zitten in de zon.