Teake Visser exposeert in De Hege Stins

Donderdag 7 maart 2013 

Paint-art van Teake Visser

Van tekenen tot Paint
Tot en met maart 2013 exposeert Teake Visser een aantal van zijn schilderijen in De Hege Stins te Stiens.
Teake Visser, geboren in 1939, is al vanaf zijn jeugd bezig met tekenen. Op de lagere school tekende hij vaak voor klasgenoten, omdat zij tekenen niet leuk vonden. Op de schilderschool in Zwolle, waar hij een opleiding volgde voor management in het schildersvak, werd ook veel getekend. Later tijdens zijn werk in een groot schildersbedrijf raakte het tekenen op de achtergrond, maar het werken met kleur heeft altijd zijn belangstelling gehouden.
Nu Visser gepensioneerd is, heeft hij zijn oude liefde weer opgepakt, namelijk het maken van schilderijen, weliswaar niet met verf, maar met de computer. Teake heeft ontdekt dat hij zijn ideeën heel goed kwijt kan met het computerprogramma 'Paint'.

Kleur in digitale structuur
Zijn digitale schilderijen vallen op door het kleurgebruik en door de digitale structuur. Teake Visser streeft ernaar de vormen van het object terug te brengen naar een paar lijnen of vlakken, die de toeschouwer prikkelen om zelf in te vullen wat men er in ziet.
Visser maakt abstracte en figuratieve schilderijen. De reacties van eerder gehouden exposities stimuleren hem om op deze ingeslagen weg door te gaan.

Paint-art
Teake Visser noemt zijn werk 'Paint-art'. Het zijn digitale schilderijen van 30 bij 30 cm, tot een maximaal formaat van 36 x 57 cm. Zijn foto's worden op dik fotopapier geprint en dan geplakt en ingelijst in een metaalkleurige lijst met een passepartout van 10 cm. Zo ontstaat een schilderij van 50 x 50 cm. Deze schilderijen vallen op door het gebruik van sterke kleuren.

Toekomsttraject voor het NBG

Donderdag 15 november 2012 

Bert Flierman in gesprek met de Vrijwilligers-binnenring

Naar 2014 en later

Ook een organisatie zoals het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) dient zich op gestelde tijden te bezinnen op haar verleden, heden en toekomst. In deze periode loopt bij het NBG een project, waarbij we ons beraden op de toekomst van het NBG. Het NBG zal in het jaar 2014 haar 200-jarig bestaan vieren; een mooie gelegenheid om dan ook wat concreter te worden en te zijn over de beoogde strategie en het beleid voor de daaropvolgende jaren van ons bijbelwerk.

Externe analyse

In dit toekomsttraject laat het NBG zich professioneel ondersteunen door Bert Flierman van Satori, ‘bouwer van klantwaarde’. Inmiddels heeft Bert Flierman bij verschillende werknemers en vrijwilligers van het NBG interviews afgenomen, heeft het NBG-toekomstteam vergaderd, en wordt nu gewerkt aan een interne en externe analyse. Ten behoeve van de externe analyse wordt nu hulp gevraagd van vertegenwoordigers van verschillende belangengroepen (stakeholders) van het NBG. Vandaag vindt daartoe de eerste zogenoemde ‘Klantarena’ plaats en in de drie weken hierna zullen in het land nog eens vier zulke klantarena's plaatsvinden.

Klantarena

Een klantarena is een (interactieve) discussie onder leiding van een ervaren gespreksleider, tussen 'klanten' en ‘medewerkers’ van een organisatie.

- In het werkverband van het NBG worden in dit geval onder ‘klanten’ verstaan: Vrijwilligers, Leden, Niet-leden, Donateurs, Zakelijke contacten en Experts. Voor al deze groepen wordt een speciale klantarena georganiseerd in de komende weken.

- Onder ‘medewerkers’ verstaan we onder andere: Werknemers, Ledenraadsleden en Bestuurders.

Met deze twee verschillende hoofdgroepen willen we een open dialoog creëren. Als vertegenwoordigers van het NBG kunnen we zo voelen en beleven wat mensen beweegt met betrekking tot ons bijbelgenootschap en bijbelwerk.

Vrijwilligersarena

Als bestuursleden van het NBG zijn we ook uitgenodigd om deel te nemen aan zo’n klantarena. Omdat ik in het NBG-bestuur als specialisatie het ‘vrijwilligersbeleid & vrijwilligerswerk’ behartig, heb ik besloten vandaag deel te nemen aan de ‘Vrijwilligersarena’, die vanavond wordt gehouden in de Aula van het Dominicanenklooster te Zwolle. Gespreksleider vanavond is Bert Flierman.

De zaalopstelling wordt in de vorm van een arena opgezet. De 14 uitgenodigde ‘klanten’ - hier dus NBG-vrijwilligers - zitten in de binnenring. In de buitenring zitten enkele werknemers, enkele Ledenraadsleden en ik als bestuurslid van het NBG.

Binnen- en buitenring

De klantarena van vanavond bestaat uit twee gespreksronden.

- In de eerste ronde zijn alleen de vrijwilligers in de binnenring aan het woord, en wij in de buitenring luisteren goed naar het gesprek dat zij met Bert Flierman voeren. 

- In de tweede ronde komen ook wij als leden van de buitenring aan bod. Na de pauze mogen wij vragen stellen naar aanleiding van hetgeen de vrijwilligers in de binnenring gedurende de eerste ronde hebben besproken.

Aan het eind van de tweede gespreksronde vat de gespreksleider tenslotte enkele zaken van de avond samen.

Zoveel mogelijk mensen bereiken en aanspreken met de Bijbel

Enkele onderwerpen die vanavond aan de orde komen, zijn: de rol en functie van vrijwilligers, de Bijbel en de kerken in Nederland, het NBG en de functie nu en in de toekomst, en het NBG en de Bijbel wereldwijd.

Een buitengewoon interessant en boeiend gesprek vindt vanavond plaats. Enkele gespreksitems die bijvoorbeeld aan de orde komen, zijn:

• De Kerken vinden de Bijbel wel belangrijk, maar hebben de Kerken ook wel een ‘klik’ met het NBG?;
• Veel mensen kennen het NBG wel, maar weten eigenlijk maar weinig over het NBG, en je kunt je afvragen of het in kerkelijke gemeenten wel leeft waar het NBG voor staat en gaat;
• Kerkgangers en Bijbellezers zeggen tegenwoordig niet zomaar en gemakkelijk toe om lid te worden van het NBG;
• Heeft het NBG nog een slag te maken om haar buitenlands bijbelwerk beter bekend te maken?;
• Bij veel (wel) belangstellenden constateren we in dit (crisis)tijdperk vaak enige ‘bindingsangst’, om zich in onzekere tijden als lid of als vaste donateur te verbinden aan het NBG;
• Waar zou ik als toekomstig donateur voor kiezen, als ik moest kiezen uit het geven van een bijdrage voor (inter)nationaal bijbelwerk, of voor een bijdrage voor bijvoorbeeld kinderen in hongersnood, als het voor die naasten gaat om leven of dood? Er zijn zoveel ‘goede doelen’ om je geld aan te doneren.
• Ook in Nederland is veel ‘honger’ naar Gods Woord, naar de Bijbel;
• Jongeren willen concrete resultaten zien op hun donaties, willen weten waaraan ze geven, zijn bereid om heel gericht te sponsoren. Moet het NBG dan nog meer (dan nu) daarop ‘inzoomen’?, dus verhalen vertellen en resultaten tonen?;
• De Bijbel, een mooier geschenk kun je iemand niet geven!’
• Jonge gezinnen, waar misschien niet meer dagelijks uit de Bijbel wordt gelezen, zijn veelal nog wel op zoek naar wat ze in plaats daarvan aan tafel wel kunnen en willen doen;
• Zouden we wat minder zakelijke kwesties moeten aanraken, en daarvoor in de plaats meer kwesties van het hart aanraken, dus met minder ‘hoofd’ en met meer ‘hart’ in de zaak? Je gaat toch liever voor waar je hart ligt?
• Zouden we doelstelling- en doelgroepgerichter moeten gaan werken?;
• Het NBG wil ervoor zorgen dat de Bijbel de mensen bereikt en aanspreekt. Waar zou het NBG haar taak dan moeten stoppen, en waar zouden de Kerken het dan kunnen overnemen?
• Zou het NBG na 2014 meer uitgesproken en meer radicaal moeten worden?

Betrokken en enthousiast

We hadden afgesproken dat we om 22.00 uur zouden stoppen, maar dat valt niet mee. In de tweede ronde van deze Vrijwillgersarena komen zoveel indringende vragen en suggesties nog ter tafel, zodat het niet meevalt om de betrokken en enthousiaste deelnemers van deze Klantarena tot een afronding van ons gesprek te laten komen. Desalniettemin slaagt Bert Flierman erin om in enige resumerende bewoordingen een passende, afsluitende draai aan deze buitengewoon boeiende Vrijwilligersarena te geven.

Einde en nieuw begin

Na het afsluiten van deze discussieavond blijven velen hier en daar nog even staan napraten, want de inhouden van vanavond hebben hoofd en hart behoorlijk geactiveerd. De medewerker van het Dominicanenklooster moet er dan ook echt haar best voor doen om ons zo snel mogelijk buiten de kloostermuren te krijgen, zodat het kloostercomplex voor de komende nacht op de gestelde tijd kan worden afgesloten.

Wij mogen terugkijken op een geslaagde ontmoeting, met inhoud en resultaat. Nog vier volgende Klantarena’s zullen volgen en dan kunnen we beoordelen wat de oogst van alle vijf gespreksavond is geweest. Als ze allemaal zoveel input leveren, zullen we een ware schat aan gegevens verkrijgen ten behoeve van toekomstgericht beleid voor het NBG na 2014.

Modern pelgrimeren en moderne devotie

Zaterdag 3 november 2012

Dr. Gert van Klinken in de Zwolse Dominicanenkloosterkerk

We gaan naar Zwolle
Honderden pelgrims reizen vandaag naar Zwolle. Het Nederlands Genootschap van Sint Jacob houdt hier vandaag haar Najaarsbijeenkomst 2012 in het mooie Dominicanenklooster. Thema van deze Najaarsbijeenkomst is: 'Modern pelgrimeren en Moderne Devotie'.
Tegen 10.00 uur opent voorzitter Joost Bol de bijeenkomst en daarna volgen achtereenvolgens vier programmablokken. Daarnaast zijn er gedurende de hele dag diverse inloopactiviteiten, zoals een Creatieve zaal en een Dagboekruimte.
In het eerste programmablok dat tot 11.30 uur duurt, wordt de Algemene Ledenvergadering gehouden, en voor wie liever wat anders doet, is er de mogelijkheid om naar informatiesessies te gaan voor wandelende of fietsende pelgrims, of om te wandelen door Zwolle of te fietsen naar het Bergklooster.

Moderne Devotie als innerlijke reis
In het tweede programmablok woon ik de lezing bij van kerkhistoricus dr. Gert van Klinken. In zijn lezing 'Moderne Devotie als innerlijke reis' geeft hij voorbeelden uit de kerkhistorie met betrekking tot de volgende drie bekende historische figuren, die in hun spiritualiteit werden gedreven door een zekere innerlijke onrust:

1. De heilige Bonifatius noemt hij het eerste prototype van de 'heilige onrust', en daardoor ook het eerste prototype van de 'trekker'. Van Klinken vertelt dat het Bonifatius was die vanwege zijn innerlijke onrust begon met wandelend pelgrimeren, en dat Bonifatius in zijn ogen daarom als de allereerste pelgrim mag worden beschouwd. Bonifatius was altijd al de perfectionist, voor wie alles altijd beter moest. Hij was altijd op zoek naar een bepaald rustpunt, hetgeen hem een kracht zou geven. Bonifatius voelde het permanent als zijn taak, als opdracht, als verplichting om de verantwoordelijkheid te nemen in èn voor de wereld. Hij schoot daarin door, tot aan het zwaarmoedige toe. Die drijfveer bracht hem tot het uiterste, ook tot het uiterste van de wereld, tot aan het Friese Dokkum toe.
2. De abt Emo uit het Groninger klooster van Wittewierum kennen we van het reisverslag van zijn pelgrimage naar Rome. Emo voelde een hang naar een beschouwend leven. Emo wilde afstand nemen van de de dagelijkse dingen, van het gedoe van het leven, zich daarbij daartegenover wel een taak stellend. Ook dit was ontstaan uit een gevoel van innerlijke onrust. Abt Emo kende het gevoel dat wij ook wel kennen: het gevoel dat we in deze wereld stuiten op onze eigen onvolmaaktheid. Emo vond dat hij het beste met dat gevoel om kon gaan als hij in beweging was, als hij actief was.
3. De mysticus Thomas à Kempis is voor ons als pelgrims een vreemde eend in de bijt, zeker in vergelijking met de reeds genoemde Bonifatius en Emo. Hij was namelijk het tegendeel van die bewegende pelgrims; meer het prototype van de 'stabilitas loci' (plaatsgebonden). Thomas à Kempis had wel iets van een noordelijke hang naar het zuiden, naar het volle licht, maar dan wilde dan toch altijd wel weer terugkeren naar dat noorden. Hij vond het het mooiste als je als christen in beweging was, op pad was, actief bent, en werkt, want dan raakt je menselijke inzet iets aan van de eeuwigheid. 

Waar bij Bonifatius en bij Emo dus meer sprake is van een lineaire beweging als pelgrim naar buiten (bijvoorbeeld Rome), is bij Thomas à Kempis veel meer sprake van een cyclische, middelpuntzoekende beweging, een reis naar je binnenste. Als pelgrim kun je dus naar buiten trekken, zoals naar Santiago de Compostela, maar je zou ook naar je binnenste kunnen gaan pelgrimeren, om in jezelf de innerlijke rust te vinden, weg van die innerlijke onrust.

• Wij zouden ons als pelgrims van de 21e eeuw nu de vraag kunnen stellen wat deze benaderingen voor ons zouden kunnen betekenen in de onrustige tijd waarin wij leven.

Wandelaars vragen pelgrims
Na de lunch ga ik in het derde programmablok naar de Informatiesessie voor wandelaars. Daar krijgen wandelaars de gelegenheid hun vragen te stellen aan (pelgrimerende) wandelaars en pelgrims. In deze sessie komen onderwerpen aan de orde als: wat is het beste moment van het jaar om je pelgrimage te beginnen, hoe verbind ik de Nederlandse pelgrimspaden tot één Nederlands pelgrimstraject, wat is het verschil tussen de Camino del Norte en de Camino Primitivo, welke wandelgids kan ik het beste gebruiken, hoe en waar vind ik slaapplaatsen onderweg, wat neem ik mee in mijn rugzak en hoe voorkom ik blessures.
Het is mooi om te zien, te horen, te ervaren hoe graag en hoe goed ervaren pelgrims beginnende wandelaars en pelgrims in spe willen helpen.

Paradoxen in modern pelgrimeren
In het laatste programmablok woon ik de lezing bij van ons medegenootschapslid en religiewetenschapsbeoefenaar Inge van der Zande. In haar presentatie gaat ze in op enkele paradoxen van het modern pelgrimeren; over zingeving en spiritualiteit. Daarmee wil ze ons inzicht geven in de gangbare dubbele boodschappen omtrent pelgrimeren. Dat doet ze aan de hand van de techniek van Parsons, aan de hand van items als: structuur, persoon, cultuur en natuur.

• Van der Zande constateert bijvoorbeeld dat de solidariteit onder pelgrims toeneemt, naarmate de pelgrims verder op de camino vorderen. Dat herken ik inderdaad uit eigen ervaring. 
• Inge vindt ook dat op het bijzondere en het religieuze van het pelgrimeren meer de nadruk zou moeten komen te liggen. Die religieuze en andere bijzondere pelgrimservaringen zouden meer in relatie moeten komen te staan met jouw leven na je pelgrimage. 
• Pelgrimeren biedt je een unieke kans om los te komen van (je) vaste structuren.
• Het psychische proces van het pelgrimeren, daar gaat het uiteindelijk om bij waarlijk pelgrimeren. 
• In de rust, in de stilte van de weg kun je onderweg als pelgrim naar God zoeken; daar kun je God dan van binnen horen spreken.

Groei en bloei van ons pelgrimsgenootschap
De dag vliegt om, want er is vandaag zoveel te doen, zoveel te zien, zoveel medepelgrims te ontmoeten. Juist die ontmoeting is ook zo belangrijk op zulke genootschapsdagen. Elkaar ontmoeten kan ook heel goed op de Informatiemarkt, die in de rondgang van de Kloostergang plaatsvindt. Een groot aantal informatiekramen staan in de Kloostergang, waaronder ook onze informatiekraam van de Stichting Jabikspaad Fryslân, die vandaag prima wordt bemand door Janneke & Gerlof, twee ervaren pelgrims, die graag tekst en uitleg geven over ons mooie Fries-Overijsselse pelgrimspad van Sint-Jacobiparochie naar Hasselt.
En dan heb ik nog niet eens de tijd gehad om de Pelgrimsparade bij te wonen, of informatie te krijgen over hospitaleren in Roncesvalles, of het optreden van het koor Carmina Ludens bij te wonen, of de discussiesessie met de genootschapsbestuurders bij te wonen.
De Kloostergang, de Refter, de Kapittelzaal, de Aula, het Auditorium, het Studium en de Kloosterkerk zijn de hele dag goed gevuld met genootschapsleden. We hebben een bloeiende vereniging, die ertoe doet; en dat in een tijd dat veel verenigingen een zieltogend bestaan leiden.
Maar wij hebben de tijd mee.
Pelgrimeren is in, is hot; het wordt steeds drukker op de camino, en onze vereniging groeit flink.

Hanzestedenpad

Donderdag 12 juli 2012

Cover van de wandelgids Hanzestedenpad

Pelgrimeren over het Hanzestedenpad
Tijdens onze pelgrimage van het Friese Sint-Jacobiparochie in de richting van het Spaanse Santiago de Compostela hebben Durkje en ik een aanzienlijk deel van het Hanzestedenpad gebruikt om de verbinding van het Fries-Overijsselse Jabikspaad te maken naar het zuidelijke traject van het Pieterpad, richting Maastricht. Daartoe bewandelden we in 2005 en 2006 van Zwolle - via Deventer - tot aan Zutphen het Hanzestedenpad.

Resterende trajecten
Omdat het hele Hanzestedenpad zeker de moeite waard is om te bewandelen, hebben we daarna de toen nog resterende delen van deze langeafstandswandeling gelopen. Zo wandelden we in 2006 al eens van Kampen naar Zwolle en in 2008 van Zutphen naar Brummen. Daarna resteerde nog het laatste traject van het Hanzestedenpad, het deel van Brummen, via Dieren, naar Doesburg, dat we elf dagen geleden nog liepen. Daarmee sloten we het Hanzestedenpad af, aangezien we nu de hele route van Kampen tot aan Doesburg hebben gelopen.

Hoofdroute met varianten
Het Hanzestedenpad is de langeafstandswandeling langs de IJssel van Kampen naar Doesburg over een afstand van 116 kilometer. De route kent twee aanlooproutes èn een oostvariant van het traject van Zutphen naar Deventer. Als je die drie trajecten ook loopt, breid je de afstand uit tot 164 kilometer. De route is in de routegids van het Hanzestedenpad in twee richtingen beschreven, dus je kunt het pad ook prima bewandelen van Doesburg naar Kampen. De wandelgids bevat een beknopte routebeschrijving, gekleurde topografische kaarten en achtergrondteksten over de Hanzesteden en over de directe omgeving van de wandelroute. De routegids bevat ook informatie over het openbaar vervoer en over een aantal overnachtingsadressen langs de route. Opvallend is het aantal treinstations langs de route, hetgeen het combineren van (bijvoorbeeld heen) wandelen en (terug) treinreizen goed mogelijk maakt. Het Hanzestedenpad is Streekpad nummer 11, dat onderweg bewegwijzerd is met een geel-rode markering.

Van Hanzestad naar Hanzestad
Onderweg maak je kennis met de rijkdom van zes Hanzesteden (Kampen, Zwolle, Hasselt, Deventer, Zutphen en Doesburg); of zeven, als je ook de aanlooproute vanuit Hattem bewandelt. Deze steden worden afgewisseld door de natuurlijke pracht van uiterwaarden en landgoederen. Nu eens loop je dicht langs de rivier de IJssel met zijn prachtige vergezichten, en dan loop je van het rivierenlandschap naar de hoger liggende zandgronden of door een open polderlandschap. Onderweg zie je oude rivierlopen, rivierduinen, knotwilgen, heggen en rietvelden. De extra aanlooproute van Hattem naar Windesheim vormt de verbinding van het westelijk gelegen Maarten van Rossumpad (de LAW4-route) met het Hanzestedenpad (Streekpad 11).

Acht wandeltrajecten
We liepen het Hanzestedenpad op de volgende wijze:

• Op 15 oktober 2006 van Kampen via Wilsum naar Zwolle, over een afstand van 23 kilometer;
• Op 9 oktober 2005 liepen we de aanlooproute van Hasselt naar Berkum over een afstand van 21,5 kilometer;
• Op 27 oktober 2005 liepen we van Berkum, via Zwolle en Windesheim naar Wijhe, over een afstand van 24 kilometer;
• Op 15 januari 2006 liepen we van Wijhe via Olst naar Deventer, over een afstand van 23 kilometer;
• Op 22 februari 2006 liepen we van Deventer naar Zutphen, over een afstand van 16 kilometer;
• Op 29 december 2008 liepen we de oostelijke variant van Deventer via Eefde naar Zutphen, over een afstand van 25 kilometer;
• Op 30 december 2008 liepen we van Zutphen naar Brummen, over een afstand van 14 kilometer;
• Op 1 juli 2012 liepen we van Brummen via Dieren naar Doesburg, over een afstand van 20 kilometer.

Hanzestedenpad van Brummen naar Doesburg

Zondag 1 juli 2012 

Veerpont 'Steeds Voorwaarts' in de IJssel bij Dieren

Bed & Breakfast in Doesburg
Na een heerlijk ontbijt op de vroege zondagochtend in de ontbijtkamer van ons gastenverblijf 'Huis op den Bergh' te Doesburg fietsen Durkje en ik om 9.30 uur vanuit Doesburg via Dieren en Leuvenheim naar het treinstation van Brummen. Vanuit Brummen zullen we vandaag terug wandelen naar het Hanzestadje Doesburg, over een afstand van 20 kilometer.

Hanzestedenpad 2005-2012
Tijdens onze pelgrimstocht van Sint-Jacobiparochie richting Santiago de Compostela hebben we een deel van het Hanzestedenpad gebruikt om de verbinding van het Fries-Overijsselse Jabikspaad te maken naar het zuidelijke traject van het Pieterpad, richting Maastricht. Daartoe bewandelden we in 2005 en 2006 van Zwolle via Deventer tot aan Zutphen het Hanzestedenpad. Omdat het hele Hanzestedenpad zeker de moeite waard is om te bewandelen, hebben we ons voorgenomen om ook de toen nog resterende delen van deze langeafstandswandeling te lopen. In 2006 wandelden we al eens van Kampen naar Zwolle en in 2008 van Zutphen naar Brummen. Daarmee resteert nog het laatste traject van het Hanzestedenpad, het deel van Brummen, via Dieren, naar Doesburg.

Van Brummen naar Dieren
Om 10.15 uur wandelen we Brummen uit. Bij de Hammelerweg vervolgen we onze route over het Hanzestedenpad, vanaf het punt waar we op 30 december 2008 onze dagtocht van Zutphen naar Brummen beëindigden. Langs de Leuvenheimsche Beek en via de Leuvenheimse Straat wandelen we door het bosperceel van Lichtenbelt. Omdat het pad hier nauwelijks gemarkeerd is met de geel-rode LAW-strepen, is het ondanks de routebeschrijving en de wandelkaart tamelijk lastig om in dit bosperceel de goede weg te vinden. Met enig kaartlezen en padvinden komen we toch goed uit ten zuiden van de Leuvenheimsche Heide, om vervolgens door de Soerensche Broek onze weg in zuidelijke richting te vervolgen naar de oever van het Apeldoornsch Kanaal. Aan de overzijde van het kanaal ligt Dieren

Steeds Voorwaarts in Dieren
Langs het Apeldoornsch Kanaal passeren we het dorpje Spankeren en vlak vóór de plaats waar het kanaal uitmondt in de IJssel steken we via een brug bij de sluis het Apeldoornsch Kanaal over, om dan om 12.00 uur de plaats Dieren in te wandelen. Als we bij de IJssel arriveren, ligt de veerpont 'Steeds Voorwaarts' aan onze oever en kunnen we direct met de pont de rivier over steken. Aan de overzijde nemen we op een zitbank op de rivieroever onze eerste rustpauze. Achter ons is men druk in de weer om een grote feesttent in gereedheid te brengen voor een bruiloft die hier later vandaag zal worden gevierd. Het is druk op de veerpont. Opvallend veel motorrijders maken op dit moment gebruik van de mogelijkheid om hier de rivier over te steken.

Het Zwarte Schaar
We genieten van het zonnige weer bij een aangename temperatuur en een stevige, verkoelende wind; prima wandelweer dus. Vlak vóór het dorpje Olburgen buigen we af naar de rivierdijk van de IJssel. Het wandel-fietspad boven op de rivierdijk voert ons langs enkele campings aan de voet van deze dijk. We lopen hier langs een oude meander van de IJssel, hier 'Het Zwarte Schaar' genoemd. Vanaf deze Hoogluurse Dijk krijgen we een mooi uitzicht over de Fraterwaard, een groot uiterwaard-schiereiland, dat is omgeven door de oude en nieuwe loop van de rivier. We komen uiteindelijk ter hoogte van een bedrijventerrein aan Het Zwarte Schaar aan in Doesburg.

Vesting van Menno van Coehoorn
In een stadsparkje in Doesburg nemen we een kort pauze. Daarna gaat de wandeling verder door het oude stadscentrum van Doesburg, langs ons overnachtingsadres van afgelopen nacht, over de kermis bij de kerk en langs het karakteristieke Waag-gebouw en stadhuis. We komen dan aan de zuidzijde van Doesburg weer uit op de IJsselkade met haar pasgebouwde, moderne wooncomplexen langs de IJssel. Voorbij de Doesburgse haven zouden we dan de Wallen van Menno van Coehoorn op moeten. Het eerste deel van dit vestingstelsel is wegens werkzaamheden afgesloten, dus we kunnen pas enkele honderden meters verder de vestingwerken op. Op advies van de - oorspronkelijk uit het Friese Britsum afkomstige - beroemde vestingbouwer Menno van Coehoorn zijn deze Doesburgse vestingwerken in de jaren 1701-1730 aangelegd volgens de principes van het Nieuwnederlandse fortificatiestelsel. We lopen over de vijfhoekige bastions van deze oude vestingstad. Het eerste deel van het pad over deze bastions is overwoekerd door plantengroei. Kennelijk komen niet veel wandelaars door dit stedelijke natuurreservaat van Staatsbosbeheer.

Einde Hanzestedenpad
Op de Kraakselaan in Doesburg eindigt het Hanzestedenpad. We wandelen om 15.15 uur vanaf dat punt door naar onze auto, die we hier gisteravond vlakbij parkeerden. Daarna gaan we op visite bij Gaby haar ouders in het - ten zuiden van Doesburg liggende - dorp Angerlo. Aan het eind van de middag rijden we vanuit Angerlo via Dieren naar Brummen, waar we onze beide fietsen weer afhalen van het NS-station, waar we ze vanmorgen stalden. Vandaag hebben we de 20 kilometer in precies vijf uren gelopen. Met dit laatste traject sluiten we op deze prachtige wandeldag het Hanzestedenpad af.

Nieuwe Raad van Toezicht voor Stichting Windesheim

Maandag 12 december 2011

Gebouw X van Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle

Benoemingsadviescommissie
Om 17.30 uur komen we als Benoemingsadviescommissie van de Ledenraad van de Vereniging VU-Windesheim bijeen in de Vrije Universiteit te Amsterdam. Tot 19.00 uur hebben we een voorbespreking met Pieter Bouw, de voorzitter van de Raad van Toezicht van onze Vereniging. We bespreken de gevolgde en te volgen procedure waarmee de huidige Raad van Toezicht en wij als Benoemingsadviescommissie aan het eind van deze week tot respectievelijk een voordracht en een advies zullen komen met betrekking tot de kandidatuur van de drie nieuwe Raden van Toezicht, waarover aanstaande zaterdag door de landelijke Ledenraad van de Vereniging zal worden gestemd.

Raad van Toezicht voor Stichting Windesheim
Vanavond voeren we als Benoemingsadviescommissie een kennismakingsgesprek met twee beoogde, nieuw te benoemen leden van de Raad van Toezicht van de Stichting Windesheim, die we als Ledenraad aanstaande zaterdag zullen stichten, met 1 januari 2012 als ingangsdatum. Van zeven tot acht maken we kennis met de eerste kandidaat en van half negen tot half tien met de tweede kandidaat. Daarna evalueren we samen met de secretaris van de Benoemingsadviescommissie de beide kennismakingsgesprekken, teneinde te komen tot een benoemingsadvies dat we in eerste instantie zullen uitbrengen aan de huidige Raad van Toezicht van de Vereniging en in tweede instantie aan de Ledenraad van de Vereniging.

De generatorgeneratie

Donderdag 30 juni 2011

Het is al weer ruim 25 jaar geleden. Op 26 april 1986 ontplofte in de Oekraïense grensplaats Tsjernobyl een kernreactor. Dat roept in heel Europa - maar ook ver daarbuiten - angst voor radioactieve besmetting op. In Wit-Rusland valt zo’n 70% van de nucleaire neerslag. Tijdens de eerste dagen na deze kernramp weten de meeste mensen in Wit-Rusland van niets. Later gelooft men nota bene dat de stralingsgevolgen wel zullen afnemen als men maar veel wodka drinkt. Niemand kent alle ware feiten en gevolgen. Informatie wordt achtergehouden en de gevolgen worden gebagatelliseerd. Later geconstateerde mismaakte kinderen, extreem veel gevallen van schildklierkanker en vruchtbaarheidsproblemen doen het ergste vrezen.

We zijn nu bijna één generatie verder. De kinderen van toen zijn inmiddels volwassen geworden. Velen tasten nog steeds in het duister over de toedracht en over de ware gevolgen van deze ramp. Freelance journalist Franka Hummels schreef over deze nieuwe generatie een boek vanuit de menselijke invalshoek. Ze sprak daartoe langdurig met veel Wit-Russen over de invloed van deze tragische gebeurtenis op hun leven. Aan de hand van gesprekken en flankerend onderzoek op locatie onthult ze voor haar en voor ons onbekende, soms ook schokkende feiten.

Franka’s boek kreeg als titel ‘De generatorgeneratie’, met als ondertitel ‘Leven na Tsjernobyl’. Ze ontving voor het schrijven van dit boek een beurs van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten. Het boek is dit jaar gepubliceerd. Durkje en ik kochten dit boek tijdens de ‘Landelijke Herdenking Tsjernobyl 25 jaar later’, de conferentie die ik als medelid van het Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar later’ organiseerde op 23 april 2011 in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle. We kochten het boek van Franka Hummels, die in het plenaire programma van deze conferentie als spreker optrad.

Op de omslag van het boek zie je een foto van het inmiddels wereldberoemde, verroeste en fotogenieke reuzenrad in het kinderpark van de door de kernramp zwaar getroffen Oekraïense stad Pripjat. Deze stad van destijds zo’n 55.000 inwoners werd ontruimd na de kernramp van het nabijgelegen Tsjernobyl. Het is tot op de dag van vandaag een spookstad.
Vóórin het boek staat een Witrussisch overheidskaartje uit 1998 van de gebieden in Oekraïne en Wit-Rusland, die ernstig tot zeer ernstig zijn vervuild met het radioactieve Cesium-137.

Hummels vraagt zich af: kan deze getroffen generatie veilig kinderen krijgen? Is de groente die ze eten gezond of vervuild? Hoe is het om onzekerheid een plek te geven in je leven? Hoe weet je wat door de ramp komt en wat niet? Als je de waarheid nooit zult kennen, is die dan nog belangrijk? Kortom: Hoe is het om te leven in besmet gebied na Tsjernobyl?
Aan de hand van de persoonlijke verhalen van de consultant Halina, van de vertaalster Paulina en van de journalist Siarzhuk probeert Franka Hummels hierop een antwoord te geven.

En wat blijkt?
* Terwijl wij in Nederland in 1986 onze spinazie vernietigden, dansten de mensen in het dorp van Halina in de warme regen. Toch zegt ze dat ze alles aan Tsjernobyl te danken heeft.
* Siarzhuk zag zijn kippen plotseling roze worden. En was zijn verhuizing naar een dorp verder van Tsjernobyl wel zo’n goed idee? Hij heeft er uiteindelijk wèl een vrouw aan over gehouden.
* Paulina komt uit de Tsjernobyl-regio, maar heeft weinig over het onderwerp nagedacht. Het heeft geen betrekking op haar, denkt ze. Maar ze heeft wèl een vergrote schildklier. Maar dat hebben velen rondom haar.

Enkele uitspraken in dit boek van Franka Hummels:
- De meeste mensen vinden het waarschijnlijk geen interessant onderwerp. Het is gewoon voor ons, we zijn eraan gewend;
- Maar als het dan toch een deel van ons leven is, kunnen we er toch maar het best een feestje van maken?;
- Mensen zijn zich daar niet van bewust, maar ik denk dat er inmiddels helemaal geen veilige plek meer bestaat in Wit-Rusland;
- Maar we weten ook dat juist paddenstoelen de meeste radioactieve stoffen uit de grond opzuigen en dus het gevaarlijkst zijn om te eten;
- Honing is naast vis en paddenstoelen het gevaarlijkste product als het om radioactiviteit gaat;
- Als je partij je iets vraagt, dan doe je dat, ook als je er ziek van wordt;
- ….. het karakter van de Wit-Russen. Dat is namelijk het meest rustige en geduldige volk dat er bestaat, heel goede mensen;
- Kanker in een kinderlichaam is altijd gevaarlijker en agressiever dan bij volwassenen;
- Hij laat op een kaartje zien dat kinderen uit de Tsjernobylregio veel vaker schildklierkanker krijgen dan kinderen uit andere gebieden in Wit-Rusland.

Evaluatie Landelijke Herdenkingsdag Tsjernobyl 25 jaar later

Maandag 16 mei 2011

Rond het avonduur komen we als 'Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar later' in principe voor het laatst bijeen op onze vaste vergaderlocatie in Steenwijk. Samen met het organisatieteam van de landelijke herdenkingsdag te Zwolle op 23 april 2011 blikken we terug op de belangrijkste elementen, die van deze dag een succes hebben gemaakt.

Zo evalueren we bijvoorbeeld de Duitse IBB-tentoonstelling, de nationale conferentie die we op 23 april 2011 in de Christelijke Hogeschool Windesheim organiseerden en bespreken we de financiële afwikkeling van dit evenement.

Ook de herdenkingskerkdiensten en het bijbelverspreidingsproject dat we samen met het Nederlands Bijbelgenootschap en met het Witrussich bijbelgenootschap organiseren, passeren vanavond de revue. Nu alle werkgroepen in den lande goed op de hoogte zijn van alle ins en out van dit herdenkingsjaar, brengen we een dezer dagen bij alle werkgroepen onder de aandacht op welke wijze de lokale, regionale en/of provinciale werkgroepen met elkaar herdenkingsvieringen kunnen organiseren en/of hoe ze een goede bijdrage kunnen leveren aan het bijbelverspreidingsproject, dat door Stichting Rusland Kinderhulp in Wit-Rusland zal worden ondersteund met humanitaire goederentransporten.

Terugblikkend zien we uiteraard hier en daar een aantal zaken die we nog beter en nog mooier hadden kunnen doen, maar het geheel overziend zijn we uitermate tevreden over de resultaten van onze inspanningen in dezen. De publicitaire aandacht, de bijzondere tentoonstelling, de geslaagde nationale conferentie en de participatie van veel belangstellende groepen en deelnemers èn het feit dat ook in de komende maanden in den lande nog volop aandacht zal worden gegeven aan dit bijzondere herdenkingsjaar, stemt ons als organiserend comité tot grote tevredenheid. Het eerste half jaar van dit herdenkingsjaar is nog niet eens om en we zijn er al van verzekerd dat we het gros van onze jaardoelen nu al hebben bereikt. We zien dan ook de aktiviteiten van de komende maanden her en der in het land met vertrouwen tegemoet.

Landelijke Herdenking Tsjernobyl 25 jaar later

Stille Zaterdag 23 april 2011

Om 8.00 uur arriveren Durkje en ik in het nieuwe Gebouw X van de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle. We zijn hier vandaag met het oog op de landelijke herdenkingsdag ter gelegenheid van het feit dat het aanstaande dinsdag 25 jaar geleden is dat we werden geconfronteerd met de kernramp in het Oekraïense Tsjernobyl. Eerst bezoeken we hier de bijzondere Duitse expositie van IBB Dortmund: '24 Jahre nach Tschernobyl - Mensche - Orte - Solidarität'. De 200 deelnemers van deze herdenkingsdag arriveren tussen 8.30-9.30 uur. De herdenkingsactiviteiten vinden plaats in het hoofdgebouw van Windesheim. Organisatoren van deze landelijke herdenking zijn: de Stichting Rusland Kinderhulp (SRK), het Landelijk Platform Hulp aan Tsjernobyl-kinderen (LPHT) en de twee organisaties die ik representeer: VUconnected en het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG).

SRK-voorzitter Klaas Koops opent de plenaire zitting in het auditorium en geeft dan de leiding over aan dagvoorzitter Esmé Wiegman (Christenunie-lid van de Tweede Kamer). Daarna volgen eerst de groetwoorden van Elena Gritsenko (ambassadeur van Wit-Rusland) en Ilya Kvas (plaatsvervanger van de ambassadeur van Oekraïne). De ambassadeur van Wit-Rusland spreekt over de tragiek van de kernramp, die zoveel levens jarenlang heeft veranderd, en ze spreekt haar dank uit voor alle geboden humanitaire hulp, met name ook de hulp van al die Nederlandse gastouders, die de Witrussische kinderen hier in Nederland behandelden alsof het hun eigen kinderen waren. Ilya Kvas vertelt namens de ambassadeur van Oekraïne dat zijn land nog steeds werkt aan de afwikkelingvan de vele projecten die voorvloeien uit de kernramp van 25 jaar geleden en ook Kvas spreekt zijn dank uit voor de door ons geboden humanitaire hulp.

Dan volgt keynote speaker professor dr. Lucas Meijs (hoogleraar Vrijwilligerswerk aan de Erasmus Universiteit Rotterdam) met zijn toespraak genaamd: 'Vrijwilligerswerk en civil society'. Meijs spreekt over de karakteristieken en de kracht van het Nederlandse vrijwilligerswerk en geeft daarbij allerlei tips voor aanpassing, doorgroei en verbetering van vrijwilligerswerk in de Nederlandse samenleving. In het tweede halfuur gaat hij in gesprek met de aanwezigen aan de hand van de vele vragen die hem door de deelnemers in de zaal worden gesteld. Meijs adviseert ons om regelmatig de vraag te stellen of we als vrijwilligersorganisatie nog wel de goede dingen doen en of we nog wel gelukkig zijn met wat en hoe we dat doen. 'Blijf niet hangen in de traditie van je vrijwilligersorganisatie', is één van zijn boodschappen vandaag.

Na deze lezing volgt een Paneldiscussie met de volgende vier panelleden: Pieter Omzigt (CDA-2e Kamerlid en lid van de Raad van Europa), Johan van Dongen (LPHT-voorzitter), Geert Metselaar (SRK-bestuursadviseur) en Franka Hummels (schrijfster en journalist). Daarna worden vier korte presentaties verzorgd door achtereenvolgens: Heinze Tolsma (één van de initiatoren van de hulp aan Wit-Rusland), Henk Kerssies (over agrarische projecten in Wit-Rusland), Ria Schraverus (oprichter van de Stichting Weeshuizen Belarus) en Ton de Mei (over het humanitaire werk van Stichting Spoetnik in Oekraïne). Na afloop biedt auteur José Hennekam de door hem met Renata Oosterveen geschreven roman "Pjotrs Borsjt" aan. Daarna komt Tania Makarewich op het podium. Ze is een jonge Witrussiche vrouw, die vertelt over haar persoonlijke ervaringen tijdens haar kinder- en jeugdjaren, opgroeiend en wonen in het door de kernramp besmette gebied.

Vervolgens introduceer ik Anatoly Greben en zijn tolk Inna Karpowich. Anatoly Greben is in Wit-Rusland verantwoordelijk voor bijbelverspreidingsprojecten in de door Tsjernobyl getroffen gebieden in voornamelijk het zuiden van Wit-Rusland. Het NBG lanceert vandaag samen met SRK een hulpverleningsproject, genaamd 'Echo voor Tsjernobyl'. Dit project beoogt het mogelijk te maken en te houden dat het bijbelverpreidingswerk van en door het Witrussische bijbelgenootschap verder en duurzaam kan worden uitgebouwd.

In de lunchpauze kunnen de gasten kennis nemen van de ruim 20 informatiestands in de centrale hal en we bieden de gelegenheid voor 'Meet and Greet' met het ambassadepersoneel en met de andere 40 Witrussische gasten die deze bijeenkomst bijwonen. Ook kunnen de deelnemers hun "Wens van Zwolle" formuleren en indienen en tussen de bedrijven door kan worden geluncht. Ontmoeting en goede gesprekken staan hier centraal en daar wordt ook volop gebruik van gemaakt.

Het middaggedeelte begint met twee presentaties. De eerste is van Franka Hummels. Ze is de schrijfster van het onlangs gepubliceerde boek 'De Generatorgeneratie', het resultaat van interviews die ze hield onder de kinderen van het kernrampjaar 1986, die nu volwassen zijn geworden. Franka durft gerust te stellen dat de Nederlandse kinderopvangprogramma's voor Witrussische gastkinderen in Nederland voor deze kinderen van onschatbare waarde zijn. Eén van de geïnterviewden vertelde haar nota bene: 'Ik heb alles aan Tsjernobyl te danken'. Dat klinkt wrang, maar zo wordt het dus door deze kinderen wel ervaren.
Tweede spreker is Vladimir Kleiner, twintig jaar lang directeur van een Witrussisch kindertehuis in de regio (oblast) Gomel geweest. Hij vraagt ons vooral niet weg te gaan uit Wit-Rusland, want de Witrussische kinderen- vooral de zieke - hebben onze hulp nog nodig. Hij geeft aan dat de kinderen die in Nederland enkele weken te gast zijn, goed om zich heen kijken en op grond daarvan een eigen levensstijl bepalen en met hun Nederlandse ervaring bewuste keuzes voor hun eigen leven maken.

Voordat dagvoorzitter Esmé Wiegman het middagprogramma afsluit, volgt nog een reflectie door Geert Metselaar en Johan van Dongen op de vandaag ingediende "Wensen van Zwolle', een samenvatting van de toekomstwensen en -dromen van de deelnemers. Tot slot reageert de Witrussische ambassadeur Elena Gritsenko op deze wensen, dromen en reflecties. Gritsenko geeft aan dat haar nog zo jonge land onderweg is naar democratie en ze uit haar waardering voor de productieve en constructieve woorden die hierover vandaag ook zijn uitgesproken. Ze roept ons op vooral door te gaan met onze humanitaire hulpprogramma's en dat zij van harte bereid is om ons daarbij te faciliteren waar dat gewenst en noodzakelijk is. Een mooie afsluiting van "De Wens van Zwolle'.

Dan gaat de deur van het auditorium open en komt een grote groep Witrussische kinderen binnen. Zij verblijven momenteel enkele weken in Hollandscheveld en komen ons hier in de zaal met drie Witrussische liederen toezingen, afsluitend met het in het Russisch gezongen lied: 'Lees je Bijbel, bid elke dag, ... dat je groeien mag'. LPHT-voorzitter Johan van Dongen spreekt de afsluitende woorden uit en de bijeenkomst wordt afgesloten met het in het Russisch uitgesproken gebed 'Onze Vader'. Daarna nemen velen van de geboden gelegenheid gebruik om nog lang na te blijven voor een meer informele ontmoeting met alle aanwezigen. Met grote dank voor ieders inzet en belangstelling mogen we terugzien op een buitengewoon interessante en geslaagde herdenkingsdag.

Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar later bijeen in Steenwijk

Maandag 11 april 2011

Rond het avonduur komen we als leden van het 'Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar later' wederom bijeen. De organisatie van de landelijke herdenking die we op 23 april 2011 in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle organiseren, krijgt steeds meer vorm en inhoud. Het programma is gereed, bekend is welke sprekers een bijdrage zullen leveren, de informatiestandhouders hebben zich gemeld, rond de 200 mensen hebben zich reeds aangemeld en het aantal aanmeldingen loopt nog gestaag door; inmiddels is bekend welke 40 Witrussen vanuit Wit-Rusland deze herdenking zullen bijwonen, de openingshandeling voor de Duitse IBB-tentoonstelling is geregeld, en zo zijn er nog heel veel zaken die vanavond allemaal nog eens de revue passeren, teneinde ons ervan te vergewissen dat voor iedereen duidelijk is of wordt wat er gedaan is en wat er nog gedaan zal moeten worden.

Met het voortschrijden van de weken wordt op radio en televisie, in de schrijvende pers en op internet steeds meer aandacht geschonken aan de kernramp van 26 april 1986, binnenkort al weer 25 jaar geleden. De recente ramp in Japan, waarbij ook de kernreactoren aldaar ernstig beschadigd raakten, hebben de maatschappelijke discussie in ons land, maar ook daarbuiten, weer een stevige impact gegeven, hetgeen we ook merken aan de mate waarin om ons heen belangstelling wordt getoond voor de landelijke herdenkingsdag, die we over enkele weken zullen meemaken.

De Stichting Landelijk Platform Hulp aan Tsjernobyl-kinderen, de Stichting Rusland Kinderhulp, VU-connected en het Nederlands Bijbelgenootschap werken al ongeveer een jaar nauw samen om deze landelijke herdenking mogelijk te maken. De twee thema's over 'de kracht van het Nederlandse vrijwilligerswerk' en 'het leven in radioactief besmet gebied' geven meer dan genoeg uitdagende aanknopingspunten om een - qua vorm en inhoud - aantrekkelijk programma samen te stellen.

Vanavond staat het finetunen van dit bijzondere herdenkingsprogramma centraal; de laatste puntjes komen op de 'i'; we zijn er bijna klaar voor en verwachten dat we een bijzondere dag zullen beleven. We verwachten dat het aantal aanmeldingen voor deelname via de website van VU-connected in de komende weken nog wel behoorlijk door zal groeien.

Vergadering Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar later

Maandag 28 maart 2011

Rond het avonduur komt het 'Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar0 later' bijeen in Steenwijk. Naarmate we de datum van de landelijke Tsjernobyl-herdenking naderen wordt de samenstelling van het organisatiecomité uitgebreid. Vanavond zijn meerdere vertegenwoordigers van de vier organiserende partijen aanwezig, waaronder het Landelijk Platform Hulp aan Tsjernobylkinderen (LPHT), de Stichting Rusland Kinderhulp (SRK), VUconnected en het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG).

Aan de hand van het ontwerp-programma bespreken we de voorafgaande tentoonstellingsweek en de afsluitende herdenkingsdag, die in de maand april zullen worden georganiseerd in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle. De inschrijving op de website van VUconnected is nog maar enkele dagen geopend en tot onze verrassing is het aantal aanmelding in die enkele dagen al opgelopen tot meer dan 120 deelnemers. Als dit zo doorgaat, zou het aantal aanmeldingen wel eens kunnen uitkomen boven de 300 deelnemers.

Het programma krijgt steeds meer vorm en inhoud. De deelnemers zullen worden ontvangen in de unieke Duitse tentoonstelling over de kernreactorramp van 26 april 1986 in Tsjernobyl. Dagvoorzitter is Esmé Wiegman, voor de Christenunie lid van de 2e Kamer. Keynote speaker is profesor Lucas Meijs, die zal spreken over de kracht van 25 jaar Nederlands vrijwilligerswerk. Daarna volgt een paneldiscussie als terugblik en vooruitblik op 25 jaar humanitaire kinderhulp aan Witrussische kinderen, waaraan deel zullen nemen: LPHT-voorzitter Johan van Dongen, SRK-bestuursadviseur Geert Metselaar, journaliste Franka Hummels en CDA-2e kamerlid Pieter Omzigt.

Voorafgaand aan de Lunchmarkt volgen korte presentaties over de beginjaren van de kinderhulp aan Wit-Rusland, over actuele agrarische projecten, over weeshuizen en over het Witrussische bijbelverspreidingproject dat het Nederlands Bijbelgenootschap binnenkort opstart in samenwerking met het Witrussische Bijbelgenootschap.

Na de informatiemarkt-lunch volgen twee lezingen over het leven in nucleair besmet gebied, waarbij we ons vooral richten op de leefomgeving en op de gevolgen voor de gezondheid voor wie leven in dit besmet gebied. Alle deelnemers mogen ook een individuele bijdrage leveren aan de zogenoemde 'Wens van Zwolle', waarin iedereen de gelegenheid krijgt om zijn of haar droom te verwoorden voor de mensen die in dit zwaar getroffen gebied wonen. Aan het eind van de dag eindigen we met enige liturgische elementen, waaraan ook een zangbijdrage zal worden geleverd door een groep Witrussische kinderen die momenteel al bij gastgezinnen in Nederland verblijven.

De herdenkingsdag in Zwolle zal ook worden bijgewoond door een veertigtal genodigde Witrussen, die rond de Paasdagen met een bus heen en weer zullen rijden tussen Wit-Rusland en Nederland om hun ervaringen met de deelnemers van deze herdenkingsdag te delen. De ambassadeurs van Wit-Rusland en van Oekraïne zullen deze herdenkingsdag bijwonen. Twee bijzondere Nederlandstalige boeken over Wit-Rusland zullen worden gepresenteerd. Werkgroepen laten in een Informatiemarkt zien wat ze aan humanitaire hulpverlening voor en in Wit-Rusland doen.

Kortom, het belooft een bijzondere dag te worden en het feit dat tegenwoordig de gevolgen van de kernreactorenramp van Japan in de pers zo prominent in beeld wordt gebracht, zal er allicht toe bijdragen dat de herdenking van deze kernreactorramp van Tsjernobyl ook landelijk volop in de belangstelling zal komen te staan.

Echo voor Tsjernobyl 25 jaar later

Maandag 28 februari 2011

Rond het avonduur komt het 'Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar later' weer in Steenwijk bijeen om verder vorm en inhoud te geven aan de landelijke herdenking van het feit dat het op 26 april 2011 al weer 25 jaar geleden is dat de wereld werd opgeschrikt door de kernramp van Tsjernobyl. In dit Landelijk Comité zijn de Stichting Rusland Kinderhulp en het Landelijk Platform Hulp aan Tsjernobyl-kinderen vertegenwoordigd en ik vertegenwoordig zowel het Nederlands Bijbelgenootschap als VU-connected. In de afgelopen weken hebben we samen met het Nederlands Bijbelgenootschap inmiddels de geldwerfactie 'Echo voor Tsjernobyl' voorbereid, met als doel een belangrijke bijdrage te leveren aan de bijbelverspreiding in het door deze kernramp ernstig getroffen zuiden van Wit-Rusland.

Vanavond woont Patrick van der Hijden onze bijeenkomst van het Landelijk Comité bij. Patrick is één van de programmamakers van VU-connected, die het mede mogelijk maken dat we op 23 april 2011 een landelijke herdenking van de Tsjernobyl-ramp kunnen hebben in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle. Aan de hand van de eerste versie van het draaiboek van deze herdenkingsdag bespreken we alle ins en outs, om tot verdere detaillering en uitwerking van deze publieksaktiviteit met maatschappelijke impact te komen. Zaken die bijvoorbeeld de revue passeren, zijn: locatie, logistiek, financiën, inzet van vrijwilligers, keuze van gasten, uitnodigingen, persberichten, programma-inhoud, catering, sprekers, tentoonstelling, informatiemarkt, filmvoorstelling, ceremoniële momenten, conferentie in Minsk, aanmeldsysteem, fondswerving, sponsoring, lesbrief, kerkelijke vieringen, politieke statements, kaarsenactie, website, nieuwsbrieven, attenties, aankleding van ruimten en taakverdeling.

Vier uren na aanvang van dit overleg zijn we zover dat alle aspecten die voortgang behoeven in voldoende mate ook de voortgang hebben gekregen die ze behoeven. Met allerlei werkafspraken in portefeuille gaat iedereen na afloop zijns weegs om in de komende weken de gemaakte werkafspraken na te komen. Zo komen we elke keer een stapje verder in de realisatie van deze landelijke herdenking, waarin we terugblikken op alles wat deze vreselijke kernramp ons heeft gebracht in de afgelopen en op alles wat ons nog staat te doen en waar we nog mee te maken zullen krijgen in de komende jaren, waarin zowel in negatief als in positief opzicht nog merkbaar zal zijn dat vele jaren geleden op slechts enkele duizenden kilometers afstand van Nederland een kernramp plaatsvond, waarvan velen in Europa nog dagelijks de gevolgen ervaren.

Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar later

Woensdag 26 januari 2011

Rond het avonduur komen we als "Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar" later bijeen in Steenwijk. Vandaag over drie maanden is de kernramp van Tsjernobyl al weer 25 jaar geleden. Rond die datum organiseren we als Landelijk Comité hier en daar in het land publieksactiviteiten, om terug te blikken op deze vreselijke milieuramp, die voor veel inwoners van bijvoorbeeld Wit-Rusland nog generaties lang vooral nadelige gevolgen zal hebben. In Nederland zal de landelijke herdenking van deze ramp worden georganiseerd op zaterdag 23 april 2011 in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle. Deze herdenking vindt dus plaats op de Stille Zaterdag van de Passieweek.

De activiteiten worden georganiseerd door het Landelijk Platform Hulp aan Tsjernobyl-kinderen, de Stichting Rusland Kinderhulp, het Nederlands Bijbelgenootschap en VUconnected. Het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) ondersteunt deze landelijke herdenking met een Fondswervingsproject ten behoeve van de Bijbelverspreiding in het nucleair getroffen zuiden van Wit-Rusland. Daarbij werkt het NBG nauw samen met het Witrussisch Bijbelgenootschap, die in deze regio bijzonder actief is.

VUconnected heeft de landelijke herdenking in haar maatschappelijk programma van publieksactiviteiten opgenomen. Behalve de herdenkingsdag in Zwolle zal VUconnected in april van dit jaar ook publieksactiviteiten organiseren in Noord-Holland (Amsterdam) en Zeeland (Middelburg). Op de landelijke herdenkingsdag staan twee thema's centraal, te weten: "Leven in besmet gebied" (met focus op: medisch, voeding, milieu, psychologie) en "De kracht van vrijwilligerswerk". Over de grote rol die het vrijwilligerswerk in Nederland jarenlang heeft betekend bij de humanitaire kinderhulp die Nederlandse gastgezinnen boden aan heel veel Witrussische kinderen zal professor dr. Lucas Meijs als hoofdspreker optreden. Professor Meijs is in Nederland de specialist op het gebied van Vrijwilligerswerk. We willen laten zien hoe groot de betekenis in dezen is in Europees verband van het voor Nederland zo kenmerkende vrijwilligerswerk.

Na driekwart jaar voorbereiding zien we nu overal in Nederland initiatieven ontstaan van groepen die aandacht gaan vragen voor deze landelijke herdenking. In ons Landelijk Comité zetten we de grote lijnen uit, verbinden we organisaties en mensen zodat zij tot optimale samenwerking kunnen komen, bieden we zoveel mogelijk de gelegenheid aan die organisaties en betrokken mensen om aan te haken bij de twee bovengenoemde thema's van deze herdenking en denken we bovenal ook na op welke wijze we via de pers en via allerlei andere communicatiekanalen hier in Nederland bekendheid kunnen geven aan alle positieve, opbouwende initiatieven van de afgelopen jaren en aan alle mooie activiteiten die in de komende maanden worden georganiseerd om aandacht te besteden aan de negatieve, maar ook de positieve gevolgen van deze ramp van bijna 25 jaar geleden.

Tsjernobyl volgend jaar 25 jaar later

Maandag 27 december 2010

Als "Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar later" komen we vanmiddag wederom bijeen in Steenwijk. Aan de hand van een steeds verder groeiend Ontwikkeldocument bespreken we de voortgang op de door ons gemaakte werkafspraken, om vervolgens vooruit te blikken naar de vervolgstappen die we nog willen zetten.

De landelijke herdenkingsdag van april 2011 in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle krijgt steeds beter vorm en inhoud. VUconnected is inmiddels opgestart met de flankerende programmering van aanverwante publieksactiviteiten. Het fondswervingsproject van het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) voor Bijbelverspreiding in Wit-Rusland krijgt al een duidelijk gezicht en het Friesch Dagblad loopt landelijk voorop om de berichtgeving over de internationale IBB-themaconferentie van 2011 in het Witrussische Minsk vanuit Wit-Rusland naar Nederland te verzorgen.

Vanmiddag bespreken we naast de eerste headline (lezing over de impact van vrijwiligerswerk in Nederland, door prof. dr. Lucas Meijs) de tweede headline, zijnde een paneldiscussie over het leven in het besmet gebied van de Tsjernobyl-regio. In dat interactieve programmadeel komen experts aan het woord over veilige en/of gevaarlijke voeding, over de gevolgen van straling op je immuunsysteem en over de gevolgen van Tsjernobyl op psychische gezondheid. Met alle andere programmadelen belooft dit een gevarieerd en vooral ook interessant programma te worden.

Inmiddels is bekend dat we 25 dagen vóór de rampdatum lokaal, regionaal en landelijk de aandacht zullen vragen middels allerlei klein en groot opgezette kaarsenacties her en der in het land. Het Landelijk Platform Hulp aan Tsjernobyl-kinderen en de Stichting Rusland Kinderhulp activeren momenteel hun werkgroepen overal in het land om zo mogelijk allemaal door één of meer activiteiten een bijdrage te leveren in het jaar 2011, waarin we 25 jaar later terugblikken op die vreselijke kernramp in Tsjernobyl van 26 april 1986.

Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar na dato in Steenwijk

Maandag 29 november 2010

Aan het eind van de middag en in het begin van de avond komen we als "Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar na dato" bijeen in Steenwijk, om de volgende stappen in de voorbereiding van de landelijke herdenking "Tsjernobyl 25 jaar na dato" te zetten. In dit nationale project werken de volgende vier organisaties samen: Landelijk Platform Hulp aan Tsjernobylkinderen, Nederlands Bijbelgenootschap, Stichting Rusland Kinderhulp (SRK) en VUconnected. Samen willen we aandacht besteden aan en aandacht vragen voor het feit dat het op 26 april 2011 al weer 25 jaar geleden is dat we werden geconfronteerd met de dramatische kernramp van Tsjernobyl, waar tot op de dag van vandaag in Oekraïne en in Wit-Rusland nog de wrange vruchten van worden geplukt; en daarvan is het einde nog lang niet in zicht.

Eerst bespreken we de organisatie omtrent de landelijke herdenking die we op zaterdag 23 april 2011 gaan organiseren in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle. Twee van de drie SRK-vertegenwoordigers in ons Landelijk Comité verhalen over de voorbereidende internationale bijeenkomst, die vorige week werd gehouden in het Duitse Dortmund. In veel Europese landen zal volgend jaar uitgebreid worden stilgestaan bij de positieve en de negatieve gevolgen van deze kernreactorramp. In Dortmund kon alvast als primeur de uitgebreide IBB-tentoonstelling worden bezichtigd, die wij volgend jaar ook in Nederland zullen exposeren.

Dan komt ook Joyce van de Veen, de manager Fondsenwerving en Communicatie van het Nederland Bijbelgenootschap, bij ons aan de vergadertafel. Ze presenteert haar plannen om een Bijbelverspreidingactie in het radioactief besmette zuiden van Wit-Rusland te organiseren, in samenwerking met het Witrussisch Bijbelgenootschap. Met dit mooie gezamenlijke project van de United Bible Societies kunnen we geloof, hoop en liefde schenken aan heel veel Witrussen en Oekraïners, die respectievelijk hun geboortestreek en moederland tijdelijk of permanent moesten verlaten, om niet nog langer te worden blootgesteld aan de vrijgekomen radioactieve straling. We hopen dat de nu te organiseren fondswerving veel geld zal opleveren, omdat we weten dat het Witrussisch Bijbelgenootschap al vele jaren goed werk verzet in deze getroffen zône, zowel op het gebied van Bijbelwerk als in de vorm van de nog steeds gevraagde humanitaire hulpverlening.

Daarna bespreken we de wijze waarop VUconnected haar inhoudelijke aansluiting zal vinden op deze thematiek, opdat VUconnected handen en voeten kan en gaat geven aan de maatschappelijke programmering van flankerende publieksactiviteiten met impact in onze Nederlandse samenleving. Daarbij komen ook onderwerpen aan de orde als: media, communicatie, lesbrief, programmering, thematiek en samenwerking met de andere partners.

Overige onderwerpen die vanavond nog aan de orde komen, zijn: herdenkingsviering, motie van de Raad van Europa, kaarsenactie, concerten, financiën & sponsoring, internationale initiatieven, buitenlandse gasten, SRK-bussen, conferentie in Minsk en de sprekers en hun presentaties.

SRK-werkgroepen van start met Tsjernobylproject

Zaterdag 13 november 2010

Stichting Rusland Kinderhulp (SRK) is één de van de initiatiefnemer van het project "Tsjernobyl 25 jaar na dato", zulks ter herinnering aan het feit dat het op 26 april 2011 al weer 25 jaar geleden is dat de wereld werd opgeschrikt door de kernreactorramp van Tsjernobyl. Samen met het Landelijk Platform hulp aan Tsjernobylkinderen, met VUconnected en met het Nederlands Bijbelgenootschap organiseert SRK een herdenking tijdens de landelijke manifestatie van 23 april 2011 in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle.

Vanmorgen om 9.30 uur opent SRK-voorzitter Klaas Koops de landelijke ontmoetingsdag voor alle plaatselijke werkgroepen van deze humanitaire hulp-stichting. Deze projectstart-bijeenkomst wordt gehouden in kerkelijk centrum Trias te Meppel, waar we te gast zijn bij de SRK-werkgroep Meppel. Vandaag krijgen alle aanwezige SRK-werkgroepen informatie over met name de aanleiding, de doelen en de plannen met betrekking tot deze landelijke Tsjernobyl-herdenking in 2011. Als leden van het "Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar na dato" wonen wij deze bijeenkomst bij om die informatie te verstrekken, teneinde landelijk en regionaal goed van start te kunnen gaan met dit bijzondere project. Volgend jaar willen we op nationaal niveau maximaal aandacht vragen voor de negatieve, maar zeker ook de positieve gevolgen van de Tsjernobyl-ramp. Ons accent komt te liggen op de ooggetuigen van de ramp, op de kracht van het Nederlandse vrijwilligerswerk in dezen en op de solidariteit(sgedachte) die Nederlandse en Witrussische gezinnen heeft doen verbinden en die (lands- en andere) grenzen heeft doen vervagen.

Het eerste deel van het programma is een presentatie van medecomitélid Geert Metselaar, adviseur van het SRK-bestuur. Geert vertelt over de plannen die in internationaal verband worden ontplooid door de Duitse organisaties "Internationales Bildungs- und Begegnungswerk Dortmund" en "Eustory AISBL Hamburg", het Geschiedenis Netwerk voor Europese Jongeren. Metselaar vertelt onder andere over een boekpresentatie, een herinneringstentoonstelling die we ook naar Nederland halen, een internationale conferentie in het Witrussiche Minsk, een seminar in Berlijn, de Dortmunder Erklärung, de Deutsche Kirchentag die in dit teken komt te staan, het concert van de Berliner Phylharmoniker, de bijeenkomst met de Deutsche Bundestag, de Vredesmars van Minsk naar Genève en over nog veel meer activiteiten.

Daarna verzorg ik een presentatie over mijn functie als lid van het Landelijk Comité Tsjernobyl 25 jaar na dato. Doel is dat de Nederlandse organisaties die ik in dezen vertegenwoordig optimaal aansluiting vinden op dit landelijke herdenkingsproject. Ik vertel over de participatie van VUconnected, het samenwerkingsverband van de Vereniging VU-Windesheim, de Vrije Universiteit, VU-medisch centrum, GGZ inGeest en de Christelijke Hogeschool Windesheim, die onder andere haar Zwolse locatie beschikbaar stelt voor deze landelijke herdenkingsdag. Behalve op deze herdenkingsdag in Zwolle zullen voor en na deze dag ook her en der in het land VUconnected-activiteiten in den lande worden georganiseerd. De andere organisatie die ik in dit landelijk comité vertegenwoordig, is het Nederlands Bijbelgenootshap, dat deze herdenkingsactiviteiten middels fondsenwerving mede verdieping zal geven met een bijbelverspreidingsproject in Wit-Rusland, in samenwerking met het Witrussische Bijbelgenootschap.

Tijdens het tweede gedeelte van deze bijeenkomst in Meppel inventariseren we wat de diverse SRK-werkgroepen inmiddels aan ideeën voor hun regio hebben gegenereerd om optimaal aan te sluiten bij deze landelijke herdenking. Daarbij proberen we zoveel mogelijk landelijke, regionale en lokale afstemming te realiseren en geven we elkaar tips en suggesties om de door ons verder uit te werken activiteiten optimaal op elkaar te laten aansluiten. Mooi is het om te constateren hoe gemotiveerd de aanwezige werkgroepsleden zijn om er met elkaar volgend jaar iets moois van te maken. We verwachten dat deze herdenkingsactiviteiten en het feit dat het dan precies 25 jaar na dato is, veel media-aandacht zal krijgen. Verwacht mag worden dat het enthousiasme van de vertegenwoordigers van alle deelnemende organisaties garant zal staan voor een indrukwekkende herdenking.

Bijeenkomst landelijk comité Tsjernobyl 25 jaar na dato

Maandag 1 november 2010

Rond het avonduur komen we als landelijk comité "Tsjernobyl 25 jaar na dato" weer enkele uren bijeen in Steenwijk om de landelijke herdenking van 23 april 2011 voor te bereiden, die in het teken zal staan van de gevolgen van de kernreactorramp van Tsjernobyl; op 26 april 2011 al weer 25 jaar geleden. Dit landelijk comité bestaat uit drie vertegenwoordigers van de Stichting Rusland Kinderhulp (SRK), één vertegenwoordiger van de Stichting Landelijk Platform hulp aan Tsjernobyl-kinderen (LPHT) en ik vertegenwoordig in deze stuurgroep de deelnemende organisaties VUconnected en het Nederlands Bijbelgenootschap.

Op de 23 april 2011 zullen we in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle een bijzonder gevarieerd dagprogramma aanbieden. Als thema van de dag zal de kracht en het succes van het Nederlandse vrijwilligerswerk centraal staan; hier specifiek gericht op de kinderhulp aan het groot aantal Witrussische kinderen dat voor een herstelperiode gedurende enkele weken in de afgelopen jaren is opgevangen in Nederlands gastgezinnen, her en der in het land. Van 17 t/m 23 april 2011 exposeren we de tentoonstelling "25 jaar na Tsjernobyl", een productie van de Duitse partnerorganisatie "Internationalen Bildungs- und Begegnungswerk Dortmund". Vandaag is tevens bekend geworden dat onze keynote speaker professor dr. Lucas C.P.M. Meijs zal zijn, gepromoveerd op het managen van vrijwillersorganisaties.

De contacten met alle plaatselijke werkgroepen van SRK en LPHT zijn inmiddels gelegd, met als insteek dat al die werkgroepen in de gelegenheid worden gesteld een eigen inbreng voor deze dag te leveren. Het eerste fact sheet voor de pers is gereed. Een verzoek aan een organisatie voor onderwijsontwikkeling ligt klaar voor de productie van een lesbrief voor schoolkinderen, de voorbereidingsbijeenkomsten in Meppel en in Dortmund van november 2010 zijn gepland, we hebben de eerste ideeën gegenereerd voor een afsluitende liturgische viering en last but not least denken we een kansrijke richting te hebben gevonden voor de financiële sponsoring van deze landelijke manifestatie.

Vanavond staat centraal hoe onder andere VUconnected, het Nederlands Bijbelgenootschap, het Witrussich Bijbelgenootschap, de werkgroepen van LPHT en SRK en de landelijke en regionale pers aansluiting kunnen en zullen vinden bij de uiteenlopende elementen van deze landelijke herdenking. Er moet in het komende half jaar door veel medewerkers nog veel werk worden verzet, maar de grote lijnen zijn nu reeds bekend en de eerste successen zijn al geboekt, dus we hebben er alle vertrouwen in dat we op 23 april 2011 een buitengewoon boeiend programma-aanbod hebben.

Regionale Informatiebijeenkomst Nieuw Accreditatiestelsel in Zwolle

Donderdag 7 oktober 2010

Bijna honderd collega's staan op de deelnemerslijst voor de Regionale Informatiebijeenkomst Nieuw Accreditatiestelsel, die vanmiddag door de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO) wordt georganiseerd in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle. Deze bijeenkomst is bedoeld voor afdelings- en opleidingsverantwoordelijken, kwaliteitszorgmedewerkers en docenten van hoger onderwijsinstellingen. De twee sprekers van deze bijeenkomst zijn NVAO-bestuursvoorzitter Karl Dittrich en Leendert Klaassen, NVAO-bestuurder.

Het nieuwe accreditatiestelsel voor het hele hoger onderwijs treedt hoogstwaarschijnlijk in werking op 1 januari 2011. Naar verwachting worden daartoe de accreditatiekaders van de NVAO, na voorhang bij de beide Kamers der Staten-Generaal, medio oktober 2010 nog definitief vastgesteld. Gezien de actuele stand van zaken van de huidige kabinetsformatie ben ik benieuwd of deze vaststelling nog zal worden gedaan door de demissionaire Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, òf dat dit wellicht één van de eerste officiële handelingen zal zijn, die wordt verricht door onze nog nieuw te benoemen onderwijsminister. De tijd zal het snel leren.

De deelnemers worden in het Auditorium welkom geheten door Karl Dittrich, waarna hij een toelichting geeft op het nieuwe accreditatiestelsel. In zijn presentatie komen de volgende punten aan de orde:
1. Terugblik op de eerste accreditatiefase van 2004-2010, waarbij de positieve effecten van, maar ook de kanttekeningen bij dit stelsel worden benoemd;
2. Uitgangspunten van de tweede accreditatiefase per 2011, met betrekking tot focus, beoordeling, toezicht, administratieve lasten en internationale acceptatie;
3. Instellingstoets kwaliteitszorg, waarbij uitgebreid wordt ingegaan op bijvoorbeeld: doel, omvang, vijf beoordelingsstandaarden, auditcommissie, auditprocedure, ins en outs van het eerste en het tweede auditbezoek, oordelen per standaard & eindoordeel en besluitvorming;
4. Opleidingsaccreditatie, met aandacht voor de 3 beoordelingsstandaarden van de beperkte opleidingsbeoordeling, de 16 beoordelingsstandaarden van de uitgebreide opleidingsbeoordeling en tenslotte de oordeelsvorming.

Na een uitgebreide vragenronde volgt de tweede presentatie, verzorgd door Leendert Klaassen, over de samenstelling van de commissie en van de panels die in het nieuwe accreditatiestelsel gaan opereren. In zijn presentatie komen de volgende punten aan de orde:
5. De visitatiepanels; over de rol van de onderwijsinstellingen en van de NVAO, over de samenstelling van deze panels en over onafhankelijkheid, gedragscode en klachtenprocedure;

6. De beoogde effecten, zoals de focus op inhoud, de vermindering van de accreditatielast en over de verbetering van de informatievoorziening via de visitatierapporten;
7. Ingangsdatum (naar verwachting 1 januari 2011) en Overgangsrecht met betrekking tot de instellingstoets, de opleidingsaccreditatie en de Toets Nieuwe Opleiding.

Na de tweede, plenaire vragenronde verlaten we het Auditorium om in het Atrium onder het genot van een hapje en een drankje nog geruime tijd met elkaar door te praten over onze hooggespannen verwachtingen met betrekking tot dit nieuwe, uitdagende accreditatiestelsel.

Windesheim Onderwijslezing 2010 in Zwolle

Woensdag 14 april 2010

De Kenniseconomie en de Innovatieagenda van Nederland vereisen een steeds hoger opleidingspeil. Maar wie worden daar het slachtoffer van? En hoe verhoudt deze talentmaximalisatie zich tot de gedachte dat het onderwijs een maatschappelijke verantwoordelijkheid heeft om iedereen een passende opleiding en vorming te geven?

Over deze kwestie organiseert VU-connected samen met Christelijke Hogeschool Windesheim dit jaar al weer voor de vijfde keer de Onderwijslezing. Dit jaar is het thema van de Windesheim Onderwijslezing 2010: "Nederland Kennisland: komen alle talenten tot hun recht?"

Bij aanvang van het symposium worden we welkom geheten door Harry Frantzen, directeur van de School of Education van Windesheim. Daarna volgt een introductie op het thema, verzorgd door de dagvoorzitter drs. Jan Doelman, hogeschoolhoofddocent van de School of Education van Windesheim. In het eerste deel van vanmiddag zullen twee deskundigen uit het onderwijswerkveld hun visie geven op het thema.

Eerste spreker is professor dr. Fons van Wieringen, inmiddels voor het tiende jaar voorzitter van de Onderwijsraad, dé denktank van het onderwijs in ons land. Daarnaast is hij hoogleraar Onderwijskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Hij pleit voor meer verbinding tussen het onderwijs en de samenleving.

Enkele uitspraken van Fons van Wieringen:

- Het deelnamepercentage van het hoger onderwijs is goed op koers, maar we zullen extra inspanningen moeten leveren om het nu nog te hoge uitvalpercentage te verlagen;

- Hogescholen zijn nog te weinig gericht op volwasseneneducatie;

- De Onderwijsraad verricht momenteel onderzoek over "Vorming in het onderwijs", over bijvoorbeeld vorming op het gebied van Kunst & Cultuur, Levensbeschouwing en Deugdenleer & Deugdethiek;

- Als onderwijs moet je niet altijd meegaan met de maatschappelijke ontwikkelingen, je moet ook je eigen gang gaan;

- Ouders willen tegenwoordig alle teleurstellingen voor hun kinderen op school voorkomen;

- We moeten ons niet langer laten beperken tot minimum en maximum urennormen, maar meer inzetten op "uitgebreid onderwijs", zoals verlengde schooldagen, weekendscholen, entreetoetsen en educatieve excursies;

- Leraren moeten hun maatschappelijk burgerschap (weer) op een eigen manier invullen;

- We moeten van het Onderwijs weer een "zelfbewuste sector" maken.

Tweede spreker is dr. Kars Veling, voorzitter van de Johan de Witt scholengroep Den Haag en voormalig Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie. Veling geeft leiding aan een groep scholen die onderwijs ‘op maat’ ontwikkelt voor kwetsbare èn voor ambitieuze groepen in de Randstad. Hij karakteriseert zijn school in de Haagse Schilderswijk in de drie slogans: "Omgaan met verschillen. Talent krijgt de kans. Presteren!"

Enkele uitspraken van Kars Veling:

- Ik sluit me aan bij het idee van "zelfbewust onderwijs" van Fons van Wieringen, maar ik doe dat kritischer, want ik vind dat dat nu niet in orde is;

- Het onderwijs heeft zich teveel speelbal laten zijn van maarschappelijke, politieke krachten;

- Onderwijs is steeds bezig om te bekijken hoe het onderwijs (als show) plezieriger kan worden;

- Klachten van het vervolgonderwijs zijn een voortdurende bron van veranderingen in het onderwijs van vooropleidingen;

- Moeten we altijd meegaan met de ouders die momenteel van alles voor hun kinderen op school willen?

- Waarom nemen we eigenlijk de (zogenoemde) "leerbiografie" van het kind in ons onderwijs niet mee?

- We zullen in het onderwijs meer moeten doen aan de volgende drie taken van het onderwijs: (1) in brede zin allerlei talenten van kinderen vinden en ontwikkelen, (2) de wereld van het kind steeds groter maken en (3) de roots van de herkomst van het kind verbinden aan de wereld waarin het kind opgroeit;

- Daartoe hebben we (a) beter opgeleide docenten nodig, (b) behoefte aan betere directieleden in het onderwijs en (c) moeten bestuurders in het onderwijs beter weten waar het echt om gaat in het onderwijs;

- In het onderwijs doen we het momenteel niet goed bij (1) selectie, instroom, voorsorteren van leerlingen, (2) leervorderingen (de leerbiografie), (3) verwachtingen en ambities, (4) relevante leeromstandigheden, (5) welke interventies we in leerprocessen plegen;

- Het negeren van de leerbiografie van de leerling leidt tot de zesjescultuur;

- Waarom zou onderwijs leuk moeten zijn? Het leuk zijn van onderwijs blijkt nauwelijks invloed te hebben op succesvol leren;

- Onderwijs wordt vanzelfsprekend leuk als je (samen) iets presteert;

- Ik pleit voor een volwassener onderwijs, waarin we kinderen volwassen behandelen.

Na de beide lezingen worden de bijna 150 aanwezigen in de gelegenheid gesteld om naar aanleiding van de deze twee lezingen vragen te stellen aan de beide sprekers. Daarna is het plenaire middagprogramma afgelopen en gaan we over naar het interactieve avondprogramma.

De aanwezigen kunnen plaatsnemen aan geprekstafels, waar onder het genot van een avondmaaltijd en onder leiding van een gespreksleider van Windeheim uitgebreid wordt gediscussieerd over de zes stellingen van de beide keynote speakers en over de korte drieminutenpresentaties die door verschillende sprekers tussen de dinergangen worden verzorgd.

Nu volgen geanimeerde groepsgesprekken over bijvoorbeeld de stand van zaken, de ambities en de kwaliteit van ons huidige onderwijs op grond van de betrokken inbreng van al onze disgenoten, die aan onze tafel afkomstig zijn van verschillende afdelingen van Windesheim, van de Vereniging VU-Windesheim en van de HBO-raad.

Ledenraadsvergadering Vereniging VU-Windesheim in Zwolle

Vrijdag 13 november 2009

De jaarlijkse najaarsvergadering van de Ledenraad van de Vereniging VU-Windesheim vindt plaats in de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle. In deze vergadering zijn de Ledenraadsleden van de vereniging in gesprek met het leden van het Algemeen Bestuur van de Vereniging en met de leden van de Raad van Toezicht van deze Vereniging.

Aan het begin van deze statutaire bijeenkomst wordt de nieuwe directeur van VU-connected gepresenteerd: Tom Doude van Troostwijk, voorheen algemeen directeur van CliniClowns Nederland en daaraan voorafgaand werkzaam bij het Wereld Natuur Fonds en bij het Ministerie van Economische Zaken; tevens zelfstandig adviseur.

Een belangrijk deel van de vergadering wordt besteed aan de positie van de regio's als verbindende schakel tussen VU-connected, de vereniging en de instellingen enerzijds en de leden in de regio's anderzijds. Eerste licht secretaris van het Bestuur Roeleke Vunderink toe waarmee de onlangs ingestelde Commissie Regio's onder haar voorzitterschap bezig is. Daarna gaan we in vier groepen uiteen om te discussiëren over:
1. De positionering van de Vereniging en VU-connected en de rol van de regio's daarbinnen;

2. De vormgeving van de samenwerking tussen de VU-connected-organisatie en de regiocomité's;

3. De rol van de Ledenraad als maatschappelijk klankbord;

4. De profielen voor leden van de Ledenraad en de Regiocomité's.
Afsluitend volgt een plenaire terugkoppeling over de besproken deelonderwerpen, vragen en stellingen.

Dan komt een uitgebreide serie mededelingen over de Vereniging, over de VU en VU-mc, over Windesheim en over GGZ inGeest, partner van VU-mc. Daarop volgt informatie en discussie over de "Begroting van de Vereniging 2010 Nieuwe Stijl", handelend over de Bestuurlijke kosten, het Afgescheiden vermogen en VU-connected van de vereniging. Na het vaststellen van de notulen en de rondvraag volgt een diner pensent.

Tussen de dinergangen door worden een aantal presentaties verzorgd over:

a. De ontwikkeling van Hoger Beroepsonderwijs in Flevoland, over een nieuwe vestiging van Windesheim in Almere en Lelystad, verzorgd door Hein Dijkstra, lid van het Algemeen Bestuur en lid van het College van Bestuur van Windesheim;

b. De ontwikkelingen in het wetenschappelijk onderzoek van VU en VU-mc, verzorgd door Lex Bouter, lid van het Algemeen Bestuur, rector-magnificus van de VU en lid van het College van Bestuur van de Vrije Universiteit (VU);

c. De stripboeken van Hergé (Kuifje) als psychiatrisch vademecum, over pressie en dwang in de psychiatrie, door Wouter van Ewijk, lid van het Algemeen Bestuur en lid van de Raad van Bestuur van VU-medisch centrum (VU-mc).