Lanterfanten over Route 4.10 als stadswandeling door Leeuwarden

Zaterdag 21 april 2012

Ambtenaar in de oude bibliotheek van het Friese provinciehuis

Rondje Leeuwarden
Alhoewel er voor vandaag regelmatig regen wordt voorspeld, maken Durkje en ik toch een wandeldag van deze dag. We kiezen een route van 14 kilometer door Leeuwarden. Het is de tiende - en daarmee de laatste - route van de vierdelige wandelgidsenserie 'Friesland voor lanterfanters', met als ondertitel 'een voetreis rond natuurlijk Leeuwarden in 10 dagen', geschreven door Fokko Bosker. De wandelgids noemt als begin- en eindpunt van deze route het centraal treinstation van Leeuwarden, maar omdat het een rondgang is door onze Friese hoofdstad, maakt het eigenlijk niet uit waar je de route begin.

Regen
Als we van Stiens naar Leeuwarden rijden, regent het en we besluiten te starten op de Kenniscampus Leeuwarden, op het parkeerterrein naast Stenden Hogeschool. Omdat het nieuwe Friese provinciehuis vandaag haar open huis organiseert en omdat deze wandelroute langs het provinciehuis gaat, hadden we al besloten de bezichtiging van het nieuwe Friese provinciehuis in onze stadswandeling op te nemen. Vanwege de regen starten we derhalve dichtbij het provinciehuis, zodat we het provinciehuis kunnen bezichtigen op het moment dat het buiten nogal regenachtig is.

Oude stadscentrum
Vanaf het parkeerterrein naast Stenden Hogeschool vertrekken we tegen 10.00 uur. Als we langs de Dokkumer Ee lopen, horen we in de verte de klokken van de Leeuwarder Bonifatiuskerk de tijd van de dag luiden. Aan de overzijde van de Noorderbrug lopen we om de Garnizoens Infirmerie heen, om verderop de Grote of Jacobijnerkerk te passeren. Door enkele oude straten van Leeuwarden - zoals de Wijde Gaststeeg en de beide Kerkstraten - lopen we naar de stille kant van de Nieuwstad. Langs de Leeuwarder Waag, door de Peperstraat, voorbij de Weaze en door de Uniabuurt arriveren we bij de Blokhuispoort, de voormalige Leeuwarder gevangenis.

Wolkom
Dan komen we op de Tweebaksmarkt bij het gerenoveerde, verbouwde en grotendeels nieuwgebouwde Friese provinciehuis. Door een haag van gastvrouwen en gastheren worden we hartelijk welkom geheten. Tientallen andere gasten beginnen hun rondleiding door het provinciehuis ook met de aangeboden koffie met cake. Tegelijk met ons komt ook de Commissaris van de Koningin in Fryslân - John Jorritsma - het provinciehuis binnen. Het valt me op dat hij in zijn vrijetijdskleding niet zo representatief gekleed gaat als het overige provinciale personeel, dat qua uiterlijke presentatie en gastvrijheid hun beste beentje voorzet. Ook enkele van onze dorpsbewoners die werkzaam zijn bij de provincie zijn aanwezig om hun gasten aangenaam te laten verpozen in dit prachtige vernieuwde en nieuwe provinciehuis.

Entertainment
Verschillende acteurs staan en zitten op prominente plaatsen om de bezoekers van het provinciehuis te entertainen. Een vervaarlijk uitziende vrouw met een zwaard laat Durkje en mij gelukkig ongedeerd passeren als ik in een eerste opwelling op dreigend verzoek het goede wachtwoord roep, te weten: "Bûter, brea en griene tsiis". We komen in de oude bibliotheek van het honderden jaren oude provinciehuis. Ineens zijn we ver terug in de tijd. De schrijvende ambtenaar doopt zijn pen in de inktpot en schrijft in opperste concentratie weer een naam in het grote boek dat voor hem op het bureau open ligt. De ambtenaar kijkt nog even op en vraagt ons bij binnenkomst de regels van de bibliotheek te respecteren. Als een vrouw na ons binnenkomt en hem vraag wat die regel is, krijgt ze met een kwade blik van de ambtenaar verwijtend te horen dat ze zich stil moet houden in de bibliotheek. En als ze iets over de bibliotheek wil weten, moet ze dat maar lezen in het rondleidingsboekje dat ze bij binnenkomst in het provinciehuis kreeg, want: 'daar staat alles wel in wat ze moet weten'.

Leeuwarderadeel
Na dit verrassende bezoek aan het provinciehuis gaan we verder met onze stadswandeling. Het regent niet meer. Bij de Emmakade steken we de stadsgracht over en bij Achter de Hoven kruisen we de spoorlijn, om vervolgens naar het treinstation van Leeuwarden te lopen. We doorkruisen het stationsgebouw en gaan door de spoortunnel naar en door de Hollanderwijk, gekenmerkt door de woningbouw van architect Willem Cornelis de Groot. Dit stadsgedeelte dateert van de tijd dat het dorp Huizum nog de hoofdplaats was van onze gemeente Leeuwarderadeel. Ons gemeentehuis stond hier vroeger ook, tot aan de gemeentelijke herindeling van 1944 in de Tweede Wereldoorlog.

Weer protest
We gaan door het Julianapark, steken de Julianalaan over en wandelen naar het Van Harinxmakanaal, waar we over het parallelle voetpad langs lopen tot aan de spoorlijn Heerenveen-Leeuwarden. Door het stadspark en het sportpark van de wijk Aldlân gaan we naar de Stephensonviaduct, waar we de spoorlijn over steken, om verderop voorbij de Hermesbrug langs de Harlingertrekweg richting stadscentrum te lopen. Bij de Verlaatsbrug zien we aan de overkant van de Harlingervaart het kampement van Occupy Leeuwarden liggen. Inmiddels regent het weer. Geen van de leden van de Occupy-protestbeweging is buiten tussen de tenten te zien. Voorbij het Westerpark pauzeren we op een bankje aan de Westersingel, met uitzicht op de Vrouwenpoortsbrug en de Oldehove. Tijdens het eten van een broodje zitten we dicht naast elkaar onder beider paraplu's om zo goed mogelijk te schuilen voor de steeds heviger wordende regen. We krijgen zelfs een enkele minuten durende hagelbui op onze paraplu's.

Stadsparken
Dan is het weer droog en breekt de zon even door. Ten noordoosten van de Vrouwenpoortsbrug wandelen we vlakbij de Pier Pander-tempel het stadspark van de Noorderplantage in. Bij de Oldehove verderop zien we dat op het plein van het Oldehoofsterkerkhof wordt gesport, in het kader van de startactiviteiten van de Nationale Sportweek. Langs de Noorderstadsgracht lopen we door de Prinsentuin langs de Koperen Tuin, om verderop langs de Wissedwinger en de Infirmerie weer bij de Noorderbrug te komen. Over de Spanjaardslaan gaan we naar het Rengerspark. Door het Rengerspark wandelen we langs het standbeeld van 'Us hûnen' (met de Friese hondenrassen Stabij en Wetterhûn) en het Indië-monument weer terug naar onze auto op het parkeerterrein bij het Haak-gebouw van Stenden Hogeschool aan de Rengerslaan.

Verleden en heden
Tussen 9.45 uur en 13.45 uur hebben we vandaag een aantrekkelijke stadswandeling van 14 kilometer gelopen met veel afwisseling en een 'bjusterbaarlike rûnlieding troch it Provinsjehûs fan de provinsje Fryslân'. Fokko Bosker gaf deze stadswandeling als thema: 'De geschiedenis van Leeuwarden in één omloop'. Het lijkt inderdaad een tijdreis in notendop; in vier uren wandelen door ruim duizend jaar stadsgeschiedenis. Een ware kennismaking met de monumentale historie van de Friese hoofdstad; over de oude terpen die vroeger bescherming boden tegen de landinwaarts komende Middelsé, door de lusthof van de Friese stadhouder Willem Frederik van Nassau, langs het standbeeld van de Leeuwarder schrijver Francois Haverschmidt (Piet Paaltjens) en ongeveer een uur vertoevend in het nog niet eens officieel geopende nieuwe provinciehuis van Fryslân.

Bakkerij van Nico & Aeltsje 15 jaar in Stiens

Woensdag 14 september 2011

Op 1 augustus 2011 was het al weer 15 jaar geleden dat onze dorpsbakkers Nico & Aeltsje de Groot de bakkerszaak aan It Achterbosk te Stiens overnamen van het bakkersechtpaar Johannes & Lieuwkje Bijlsma. Voldoende reden om dat te vieren, zo melden Nico & Aeltsje.

Klanten die deze bakkerswinkel bezoeken, krijgen gedurende de huidige actieperiode bij aankoop van bijvoorbeeld brood & banket per vijf bestede euro's een stempel in hun stempelkaart. Wie na de totale besteding van honderd euro een volle spaarkaart inlevert, doet dan mee aan de wekelijkse verloting. Elke week wordt uit de in die week ingeleverde spaarkaarten een volle spaarkaart van een gelukkige winnaar getrokken, die als prijs een week mag rondrijden in de Fiat die momenteel vóór de bakkerszaak van Nico & Aeltsje aan It Achterbosk prominent op de stoep staat. Tot 1 oktober 2011 kun je nog je kaart inleveren en meedingen naar deze feestprijs.

Nico & Aeltsje, van harte gefeliciteerd met jullie derde lustrum in Stiens!

Een bakkersechtpaar met een opvallend sociaal gezicht in ons dorp.
We hopen dat jullie nog lang zo aktief zullen blijven in Stiens.

Bakkerij Nico & Aeltsje de Groot in Stiens

Dinsdag 23 februari 2010

Sinds het vertrek uit Stiens van Bakkerij Hellema kent Stiens nog maar één warme bakker. Dat is de bakkerij en bakkerswinkel van Nico & Aeltsje de Groot aan It Achterbosk in Stiens.

Bakkerij Nico & Aeltsje de Groot is aangesloten bij "De Echte Bakker". Het Echte Bakkersgilde is een samenwerkingsverband van 220 ambachtelijke bakkers in Nederland. Alleen de toegelaten leden mogen zich "Echte Bakker" noemen. Het Echte Bakkersgilde is al jaren een vertrouwd begrip voor consumenten en vakbroeders die het moderne bakkersambacht een warm hart toedragen. Het gilde zorgt ervoor dat haar leden aan de hoogste kwaliteitseisen voldoen. Ze heeft niet alleen een heuse GildeMeester in dienst, maar maakt ook veelvuldig gebruik van het onafhankelijke Nederlands Bakkerij Centrum om winkel- en productkeuringen te laten uitvoeren. Alleen bakkers die aan alle kwaliteitseisen voldoen, krijgen van het gilde toestemming om het gele Echte Bakkerslogo te voeren. Met trots draagt de Ford-bedrijfswagen van Bakkerij Nico & Aeltsje de Groot dan ook dit Echte Bakkerslogo.

De Stienser Echte Bakker staat bekend om de Friese specialiteiten zoals: suikerbrood (sûkerbôle), Friese Duimpjes (dúmkes), kruid- en reepkoek (krûd- en reepkoeke), oranjekoek met slagroom of opgespoten afbeeldingen in crème (oranjekoeke) en chocolade cake (sûkelarje cake).
Daarnaast kun je bij Nico & Aeltsje prima terecht voor een kado, zoals bijvoorbeeld: "Beerenburchbonbons, Us Memkes, Pipermuntsjes en Fryske Sûkelarje, ensafuorthinne".

Het ondernemersechtpaar Nico & Aeltsje de Groot is voor ons dorp ook een schoolvoorbeeld van sociaal ondernemen, want er is volgens mij geen vereniging, stichting of andere sociale organisatie in het dorp die nul op het rekest krijgt als ze enige gepaste assistentie van het bakkersechtpaar vraagt. Zo vind je in de bakkerswinkel bijna altijd bedankjes van (school)kinderen voor gezellige excursies en feestelijke, educatieve activiteiten in de bakkerij, zo kom je ook vaak de winkelnaam tegen in sponsorenlijsten, zijn ze een stempelpost voor de Stichting Jabikspaad Fryslân voor passerende pelgrims, zetten ze zich al jaren in voor de succesvolle Oranjekoekenactie van de Protestantse Gemeente van Stiens en slagen ze er zelfs in om overheerlijke Braziliaanse cakes te bakken als er voor een aktie van Zending & Werelddiaconaat vanuit Stiens een beroep op hen wordt gedaan in het kader van een geldinzamelingsaktie voor een zendingsproject in Brazilië.

Glück

Vrijdag 27 november 2009

Velen zijn op zoek naar geluk. Maar kan het niet zo zijn dat die voortdurende zoektocht naar geluk ons juist ongelukkig maakt? Bovendien, geluk is ook maar een woord. Het gaat erom wat men eronder verstaat, welke betekenissen eraan worden gegeven en dat men zich realiseert dat er niet zoiets bestaat als “het” geluk.

De Duitse filosoof Wilhelm Schmid publiceerde in 2007 zijn boek “Glück, Alles was Sie darüber wissen müssen, und warum es nicht das Wichtigste im Leben ist“. Vorig jaar verscheen dit boek in de Nederlandse vertaling van Willem Visser, met als titel “Geluk, En waarom het niet het belangrijkste in het leven is”.

In dit boek onderwerpt filosoof Schmid de vele betekenissen van geluk aan een nauwkeurig onderzoek, zoals bijvoorbeeld: het toevalsgeluk, het geluk van het goede gevoel, van de volheid en van het ongelukkig-zijn. Tegen de ons omringende geluksprofeten - die met praktische recepten de hele wereld gelukkig willen maken - laat hij zien dat de vraag naar geluk een uitvloeisel is naar diepere levensvragen over de zin van het bestaan, waarvoor echter geen pasklare antwoorden bestaan.

Na de eerste vier hoofdstukken over “geluk”, gaat in hoofdstuk 5 het roer om. Schmidt legt dan uit waarom geluk niet het belangrijkste in het leven is. Dan wijst hij op de vraag naar “zin” en benoemt in de laatste vijf hoofdstukken mogelijke antwoorden op die vraag naar de zin ín èn vàn ons leven. Het tweede deel van zijn boekje gaat dan over: zin die je lichamelijk waarneemt, zin die je het diepst van je ziel voelt, over denkbare zin en over transcenderende zin, die je kunt denken en voelen.

Wilhelm Schmid sluit af met een hoofdstuk over de moderne vraag naar zin, over het alternatief-modern werken aan zin. Hij beweert dat het ons de komende jaren niet meer zal gaan om de negatieve vrijheid van bevrijding, maar om de positieve vrijheid van allerlei nieuwe, door het individu zelf en vrij gekozen bindingen. Hij vermoedt dat het in de toekomst zal gaan om (de utopie van) een ecologische en sociale samenleving op mondiale schaal. Volgens Schmidt kan er alleen sprake zijn van zin als er samenhangen zichtbaar worden in de relaties die mensen met elkaar onderhouden. Daar ligt dus onze uitdaging, aldus filosoof Schmid.

Tenslotte nog een opmerking over de titel van dit boekje. Mijn oud-literatuurdocent (de heer B. de Groot) in het voortgezet onderwijs leerde mij in zijn poëzielessen wat een “chute” (of “volta”) is in een sonnet. In het octaaf van een sonnet (de eerste tweemaal vier regels) lees je een bepaalde gedachtegang, gevoelsstroom of verbeelding. In het sextet van het sonnet (de laatste tweemaal drie regels) wordt op het octaaf gereageerd met een conclusie, toepassing, tegenstelling of verbeelding. Zo staan het octaaf en het sextet in een zekere verhouding tot elkaar. De chute is nu de wending tussen het octaaf en het sextet.

Daar moest ik aan denken bij het lezen van dit boekje van Wilhelm Schmidt. Eerst vier hoofdstukken over “geluk” en tenslotte vijf hoofdstukken over “zin”. Het tussenliggende – vijfde – hoofdstuk is zijn “chute”, waarin Smidt de inhoudelijke wending maakt van geluk naar zin. Als ik de titel voor dit boek had mogen kiezen, was het niet “Glück” geworden, maar zou voor mij de titel zijn geweest: “Glück und Sinn” (Geluk en Zin). Maar ja, dat kan al niet meer, want dat is al de titel van een ander (theologie)boek, geschreven door Jochen Sautermeister.

Expositie & Veiling van kunst voor de kerktoren van Stiens

Dinsdag 22 september 2009

Tot 2 november 2009 is er in de Openbare Bibliotheek van Stiens een bijzondere expositie van 19 kunstenaars te zien. Deze tentoonstelling is georganiseerd door de "Kultuerried Ljouwerteradiel", naar aanleiding van een verzoek van de "Stichting Monumentenzorg Leeuwarderadeel" om mee te denken over en te participeren in het ontwikkelen van ideeën met het oog op de reeds aangevangen restauratie van de kerktoren van Stiens.

De Stienser kerktoren is een markant gebouw, dat rondom in de gemeente Leeuwarderadeel zichtbaar is. De toren is echter nodig aan restauratie toe is. Eén van de ideeën die naar voren kwam, was het organiseren van een expositie - met aansluitend een veiling - van een aantal speciaal voor dat doel ter beschikking gestelde kunstwerken.

De Kultuerried heeft 19 kunstenaars bereid gevonden voor dit goede doel een kunstwerk ter beschikking te stellen. Dit heeft geresulteerd in een afwisselende expositie, zowel qua onderwerpen als gebruikte technieken, waaronder bijvoorbeeld: abstract en figuratief; landschap, stilleven en portret; schilderkunst, fotografie en grafiek. Er hangt bijvoorbeeld werk van Gerrit Hendrik Tuininga (zie mijn weblogbericht van 5 maart 2009), van Piet Braaksma, van Dick Noordhoek (zie mijn weblogbericht van 6 mei 2009), van P. Tienstra, van Maaike Grendel (zie mijn weblogbericht van 30 juni 2009), fotografie van Jeannette de Groot en een schilderij van de toren van de Stienser Sint Vituskerk, geschilderd door Melanie Pitz-Eich.

De veiling van deze geëxposeerde kunstwerken zal plaatsvinden op maandagavond 2 november in de Openbare Bibliotheek in Stiens, tussen 18.30 en 20.30 uur. De opbrengst van de veiling komt geheel ten goede aan de restauratie van de kerktoren in Stiens.

Martenastate ook van W.C. de Groot

Maandag 11 mei 2009

Vanmiddag ben ik even op mei-bezoek geweest op het botanisch-weelderige landgoed van Martenastate in Cornjum. Deze state (en landgoed) is genoemd naar één van zijn eerste bewoners: de heer Duco Martena, ooit getypeerd als staatsman, held en geleerde in de geschiedschriften van Wopke Eekhof.

De laatste bewoner van de voormalige state was jonker Duco Martena van Burmania Vegelin van Claerbergen. Aangezien hij geen nazaten had, vermaakte hij Martenastate aan de kerkvoogdij van Cornjum. De Nederlandse Hervormde gemeente werd daarmee echter eigenaar van een vervallen en verpauperd hoofdgebouw.

De kerkvoogdij besloot in 1899 de voormalige state te slopen en te vervangen door een “slot”. Dit gebouw bestaat nog steeds en is gelegen op het eiland in de slotgracht van het park van Martenastate. Het tegenwoordige Martenastate is een ontwerp van de bekende Leeuwarder architect Willem Cornelis de Groot (1853-1939), die dit miniatuur-kasteeltje ontwierp in Neo-Renaissancestijl, met de opvallende "sipel op 'e toer": het ui-vormige dak van de toren.

In de nu kleinere 19e-eeuwse state zijn ornamenten van de oude state hergebruikt. Het in neorenaissancistische trant uitgevoerde miniatuurkasteeltje heeft een L-vormige plattegrond met een traptoren in de oksel van de vleugels. De toren heeft een vierzijdige onderbouw, die overgaat in een achtzijdige bovenbouw als overgang naar de ui-vormige bekroning. Beide vleugels kregen verzorgde trapgevels met zware hoekschoorstenen. Boven de ramen zijn hoge boogtrommels met siermetselwerk (à la W.C. de Groot) aangebracht. De schildhoudende leeuwen op een zware cordonlijst tegen het torentje en op de hoek van de lange vleugel zijn nog onderdelen van de oude state.

Een bijzondere state, zo in het buitengebied tussen Leeuwarden en Stiens. Een mooie "W.C. de Groot", de architect die in Leeuwarder zulke prachtige bouwwerken op zijn naam zette; denk maar eens aan het Gabbema Gasthuis (1906) in de Leeuwarder Wybrand de Geeststraat, ook zo'n monumentaal topstuk van deze vermaarde architect.

Leading like Madiba - Leadership lessons from Nelson Mandela



Cover van het boek over Mandela

Zondag 22 maart 2009

Leiderschapslessen van Mandela
In 2006 publiceerde Martin Kalungu-Banda zijn boek "Leading like Madiba". De auteur geeft leiderschapstrainingen en is adviseur van de regering van Zambia. Ineke de Groot vertaalde dit boek van Martin Kalunga-Banda, ex-Tweede Kamerlid Paul Rosenmöller schreef er een Voorwoord bij en Dick van der Meer voegde er een Bijlage aan toe over het Afrikaanse Ubuntu-principe. Deze Nederlandstalige editie verscheen vorig jaar in 2008 met als titel "Leiderschapslessen van Mandela".

Kracht en inspiratie
In dit boek vertellen verschillende mensen over wat hun ontmoeting met Nelson Rolihlahla Mandela voor hen heeft betekend. Verhalen die laten zien hoe Mandela kracht en inspiratie over brengt op anderen. Hoe hij mensen verandert en de wereld bijzonder maakt door gewoon mens te zijn. Justin Forsyth, de adviseur van voormalige Britse regeringsleder Tony Blair, verklaart dat deze ervaringsverhalen van mensen die Mandela ontmoeten, ons laten inzien dat leiderschap zeker niet alleen om heldendaden gaat, maar vooral ook om de dagelijkse kleine gebaren.

Groei naar dienstbaar leiderschap
In diverse bewoordingen wordt deze eerste zwarte president van Zuid-Afrika betiteld als een bijzonder mens, een ongelooflijke staatsman, (liefdevol) als Madiba, een tovenaar en als Tata ("vader) van ons land". De verhalen die Martin Kalungu-Banda in dit boek navertelt, gaan over - wat hij noemt - het Madiba-pad naar leiderschap; met de volgende tien manieren om te groeien naar dienstbaar leiderschap:
1. Kweek groot respect voor iedereen;
2. Geef jezelf de kans door het talent van andere mensen geïnspireerd te worden;
3. Laat je moed groeien;
4. Ga heen en predik het evangelie, indien nodig met woorden;
5. Creëer je eigen vorm van leiderschap;
6. Wees nederig;
7. Leef met de Madiba-paradox;
8. Verras je tegenstanders door in hen te geloven;
9. Vier het leven;
10. Weet wanneer en hoe je jezelf vervangbaar maakt.

Niet heersen, maar dienen

De leiderschapsfilosofie van Nelson Mandela komt voort uit een oude Afrikaanse traditie: Ubuntu, hetgeen 'medemenselijkheid' betekent. De oorsprong ligt in het "community"-denken van de vroegere dorpsoudsten. Tegenwoordig geven moderne managers wereldwijd leiding volgens deze Afrikaanse traditie in een wat we tegenwoordig "stakeholdersbenadering" noemen. Grote (Ubuntu-)leiders herken je aan hun menselijkheid, hun gemeenschapsoriëntatie en hun zorg voor de ander. Ze zijn vriendelijk, genereus, bescheiden, informeel, ontspannen en behulpzaam. Een belangrijk bijbels principe is in hen te herkennen: niet heersend, maar dienend leiderschap.

Sjoch beppe, ..... Swarte Piet!

Tiisdei 2 desimber 2008

Lykas alle wiken stap ik hjoed de Stienser bakkerswinkel fan "De Echte (waarme) Bakker" Nico & Aeltsje de Groot yn. It is noch drok yn 'e winkel. It praat giet hjir oer de lytse poppe dy't no al wer út 'e kûveuze is; Nico & Aeltsje binne grutsk no't hja pake & beppe wurden binne. Nei safolle wiken kûveuze wie it al wer feest doe't beppe de lytse poppe sels ek op 'e earm krige, sa fertelt hja my. Wol, lokwinske mei it - lokkich sûne - bernsbern.

Rjochts fan my stean in âldere man & frou mei in lyts famke. It famke stiet al in lang skoft hiel stil achterom te sjen. Ienienen seit hja: "Sjoch beppe, .... Swarte Piet!". Ik hie Piet noch net sjoen, mar dêr stiet it mântsje yndie yn 'e etalaazje, Syn swart kopke giet hinne en wer. Wêr sjogge jo dat noch mear yn 'e winkelstrjitte fan Stiens? Ik wit it net. Yn 'e hiele Langebuorren haw ik noch net ien sjoen. Om Swarte Piet fanewike noch te moetsjen, moatte jo dan dochs efkes nei It Achterbosk fan Stiens.

Us Wylde Goes fan de KFFB fljocht út yn Drachten

Snein 5 oktober 2008

As bestjoer fan de Kristlik Fryske Folks Bibleteek (KFFB) binne wy tige wiis dat wy hjoed in nije sjongbondel útjouwe. Dat is it Fryske Iona-lieteboek mei de titel "Wylde Goes". It is in bondel mei 53 geastlike lieten út Glasgow en Iona, dy't troch Atze Bosch oerset binne.

Jierliks organisearret de Yntertsjerklike Kommisje foar de Fryske Earetsjinst (YKFE) in sjongmiddei yn ús provinsje. Hjoed is it in bysûndere sjongmiddei: mei de oanbieding fan ús nije Iona-lieteboek sintraal yn it middeiprogramma. De sjongmiddei hâlde wy hjoed yn de Oase-tsjerke fan Drachten. Der wurde lieten song út it Lieteboek foar de Tsjerken, út Tuskentiden, út Tusken rein en sinne, út Tachtich lieten út Taizé, út Zingend geloven èn fansels ek út de nije KFFB-bondel Wylde Goes.

De bern fan it bernekoar Sinnestrielen komme ûnder lieding fan Durk de Vries sjongend de tsjerke yn mei: "Kom, lit ús fleurich sjonge". Nei it wolkom fan YKFE-foarsitter Tytsje Hibma en de liturgyske iepening fan de Drachtster dûmny H.J. de Groot, nimt muzikus Jan Breimer de lieding fan it programma op him. As kantorijs werke ek de sjonggroep Eigenwize en it fokaal ensemble Trial and Error ûnder lieding fan Egbert Klazenga mei. De oargelbegelieding is fan Auke de Boer, mei Muriël Seinen op hamboai en Sjirk Seinen op trompet. Moaie muzyk!

Yn in yntermezzo nimt KFFB-foarsitter Minne Vis it wurd. Hy fertelt wat der allegearre dien is om it safier te krijen dat wy hjoed dit weardefolle Iona-lieteboek presintearje kinne. In soad minsken - dy 't allegearre net neamd wurde, maar wol in soad dien hawwe - hawwe yn 'e ôfrûne jierren allegearre dien wat nedig en winsklik wie. It earste eksimplaar wurdt troch Minne Vis oanbean oan Atze Bosch, de oersetter fan de Iona-lieten. It twadde eksimplaar wurdt oanbean oan dûmny J.P. Boomsma fan 'e Rie fan Tsjerken yn Fryslân. En dan kinne we genietsjend sjonge fan de rispinge: in tal moaie lieten út de nije meartalige Iona-bondel.

Nei it skoft wurdt der in grut ferskaat oan Frysktalige lieten songen út de ferskate sjongbondels dy 't Fryslân - en de Friezen - ryk is. Nei de sluting fan Tytsje Hibma jout dûmny De Groot in Fryske seine mei nei hûs. Mei de kompliminten oan alle meiwurkers: in tige slagge sjongmiddei! Der wurde ek in soad nije bondels ferkocht en meinommen, dat wy kinne mei rjocht sizze dat de Wylde Goes útflein is.