Lanterfanten over Route 4.4 van Veenwouden naar Earnewâld

Zaterdag 4 juni 2011

Om 9.45 stappen we uit de auto bij het NS-station van Veenwouden. Durkje en ik wandelen vandaag van Veenwouden naar Earnewâld, over een afstand van 19 kilometer. Door een tunnel gaan we onder de spoorlijn Leeuwarden-Groningen door. We verlaten Veenwouden en wandelen Kuikhorne binnen. Via de Westersingel gaan we zuidwaarts, maar al vrij snel slaan we linksaf om door het Schwartzenberger Bos eerst in oostelijke en later in zuidelijke richting naar de N355 te lopen, de provinciale weg tussen Leeuwarden en Groningen.

Aan de overzijde van de N355 gaan we verder over de Westersingel tot aan de Zomerweg. We verlaten de Zomerweg om in zuidelijke richting door het Ritskesbos te lopen, het bospad dat ons langs het pompstation van het drinkwaterleidingbedrijf Vitens voert. Rondom het pompstation zien we in het bos enkele grondwaterpompen en allemaal bordjes, die waarschijnlijk de onder de grond liggende waterleidingsbuizen markeren. Via enkele bospaadjes komen we bij een manage, waar een trainingscircuit voor paarden naast ligt, waar trekpaarden met een koets speciale handelingen ten behoeven van paardenmenwedstrijden kunnen oefenen.

Tegenover het streekmuseum van Burgum nemen we de Kerklaan, die ons naar de plaats voert waar de middeleeuwse Kruiskerk (of ook wel Sint-Martinuskerk genoemd) van Burgum staat. Daarna gaan we door de winkelstraat van Burgum, die links en recht vol staat met marktkramen. In het winkelcentrum drinken we een kop koffie, bij het pleintje waar het plaatselijke muziekkorps diverse jeugdkorpsen een uitvoering laat presenteren. Het is vandaag een warme dag. Veel mensen zijn naar deze combinatie van markt en braderie gekomen en de muziekuitvoering van het korps completeert de gezellige sfeer hier in het dorpscentrum.

Voorbij de Burgumer Poppestien verlaten we Burgum in de richting van Suwâld. De route buigt af naar het zuiden, zodat we over de Monnikenweg eerst ten noorden van de Wijde Ee en verderop langs het Prinses Margrietkanaal naar Suwâld kunnen wandelen. Bij Suwâld steken we met de pont 'Schalkediep' het Prinses Margrietkanaal over. Deze pont vaart op zonne-energie en wordt bediend door vrijwilligers. Aan de overzijde pauzeren we bij de aanlegsteiger van deze pont. Daarna gaan we onder de Fonejachtbrug door, om vervolgens over een lang schelpenpad langs de zuidoever van het Prinses Margrietkanaal door te lopen tot aan de viersprong van het Prinses Margrietkanaal en de Lange Sloot. Op dit kruispunt van brede waterwegen pauzeren we op een picknickbank, vanwaar we een mooi uitzicht hebben over alle beroeps- en pleziervaart die hier vanuit vier richtingen bijeenkomt.

Langs de Lange Sloot wandelen we in de richting van Earnewâld. Halverwege dit traject verlaten we dit schelpenpad, om linksaf het kuierpad langs de Veertigmad Sloot te nemen. Links ligt het veenweidegebied en rechts aan de overzijde van de sloot het waterrijke natuurgebeid van De Alde Feanen. Over een boerderijerf komen we op een doorgaande weg, die we in de richting van Earnewâld volgen tot aan informatieschuur 'De Reidplûm' van het Wikeslân. Hier en daar zien we hoog boven ons verschillende ooievaarsnesten met ouders en jongen. Aan de overzijde van de weg zien we een groep grauwe ganzen met jongen. Het thema van deze wandelroute is 'De tango des doods in de waterwildernis rond Earnewâld', maar hier met al dat jonge leven lijkt het passender om over 'de tango des levens' te spreken.

Door het natte veengebied van het Wikeslân volgen we de rode paaltjesroute, nu eens over lange vlonders, dan weer via de paden over lichtverende veengrond. Ter hoogte van het Skûtsjemuseum komen we weer op de doorgaande weg naar Earnewâld. We wandelen naar ons eindpunt in Earnewâld, waar we vanmorgen onze auto parkeerden. Daarna halen we de andere auto weer uit Veenwouden. Het is een tamelijk warme dag, met een aangenaam verfrissende wind. De route van vandaag voerde ons door twee heel verschillende landschappen, namelijk die van het bomenrijke coulissenlandschap tussen Veenwouden en Burgum en de veel opener veenweidegebieden en het veenlandschap tussen Burgum en Earnewâld.

Lanterfanten over Route 2.8 van Jubbega naar Oudega

Vrijdag 14 mei 2010

Deze vrijdag na Hemelvaartsdag is een koele dag, overwegend bewolkt en af en toe breekt de zon even aangenaam door de wolken. Omdat het de hele dag niet regent, is het wel mooi fris wandelweer. Durkje en ik bewandelen vandaag routenummer 2.8 van "Friesland voor lanterfanters". De route klinkt als een "Man bijt hond"-route, want we wandelen vandaag "van Jubbega naar Oudega", over een afstand van ruim 26 kilometer.

Even na 9.00 uur parkeren we de auto in Jubbega, waar een groot aantal doorgaande wegen en woonstraten zijn afgezet vanwege de op dit moment in opbouw zijnde waren- en rommelmarkt. Als snel laten we de Schoterlandse Compagnonsvaart en Jubbega achter ons, om via Welgelegen naar de Opsterlandse Compagnonsvaart te wandelen, die we bij Hemrikerverlaat oversteken. Dan gaan we een eindje over het ons al bekend zijnde traject van het Zevenwoudenpad door een bosperceel.

Via een lang en recht zandpad komen we bij een bruggetje over het Koningsdiep, ook wel Boorne en Alddjip genoemd. Onderweg zagen we een dode boom met daarop een dikke zwam en in de boom de door een specht recent uitgeholde nestholen. Voorbij de wandel-/fietsbrug over het Koningsdiep volgt een buitengewoon mooie route langs de noordoever van het Koningsdiep. Het vrij hooggelegen bospad loopt dicht langs deze meanderende rivieroever. De compositie van het bos, de smalle open ruimtes op de oever, het slingerende riviertje en de aan de overzijde liggende graslanden met veel veldkruiden en grazende koeien en de roep van een koekoek in de verte zorgen voor een bijkans paradijselijke sfeer en zowaar schilderachtige taferelen.

Ten zuidwesten van Beetsterzwaag lopen we eerst langs de langgerekte velden van de golfbaan van Lauswolt en daarna door het Wallebos naar de hoofdstraat van Beetsterzwaag. Hier ontmoeten we mijn Stenden-collega Jaap Slager met zijn echtgenote en drinken we in de plaatselijke Restaurette onze eerste kop koffie.

Op het moment dat we bij bungalowwijk Helomapark Beetsterzwaag verlaten, belt Omrop Fryslân Radio. Toen we eerder vanmorgen nog bij Hemrikerverlaat waren, belde Jacob Stelwagen van Omrop Fryslân me met de vraag of ik tussen 12.00 uur en 13.00 uur beschikbaar zou kunnen zijn voor een radio-interview over onze plannen om een pelgrimscentrum in De Groate Kerk van Sint-Jacobiparochie te realiseren.

Tegen half één heb ik hier en nu in het bos van Beetsterzwaag via de telefoon enige minuten het radio-interview met Hans Koster van Omrop Fryslân Radio. Daarna wandelen we weer verder in de richting van de A7. Voorbij de voetgangerstunnel onder de A7 gaan we aan de noordzijde van de A7 naar Boornbergum. Over het zandpad van het Bosklânspaed gaan we naar De Wilgen en over de Mûntseleane (Monnikenlaan) lopen we recht op de Kleasterkampen af (een hoge bult in het landschap), waarop vanaf de 12e eeuw zo'n 400 jaar lang het klooster "Smelne" heeft gestaan nabij de rivier de Ee.

Voorbij de jachthaven van Smalle Ee wandelen we eerst over de verharde weg - langs de Boornbergumer Petten en langs de majestueuze Amerikaanse windmolen Herkules - en later over het schelpenpad naar het pontje van De Veenhoop. Voor ons is deze pont - De Grietman - een bijzondere pont, want zo'n 27 jaar geleden hebben we tijdens een vaartocht over de Kromme Ee met deze toen nog nieuwe pont een groot deel van onze trouwfotoreportage laten maken door een bevriende Zwitserse vakfotograaf. Nu, 27 jaar later, zet de veerbaas ons nogmaals op de foto op deze pont, die hier nog steeds in de vaart is. Daarna zet hij ons over de Kromme Ee van De Veenhoop naar de Hooidammen, waar we bij Iesicht tussen de televisieopname-voorbereidingen van Omrop Fryslân door op het terras arriveren om daar een kop koffie te drinken, met het wijdse uitzicht over de Wijde Ee. Dan bellen we Pieter met de mededeling dat we over ongeveer een uur in Oudega zullen arriveren.

Na deze pauze wandelen we over het schelpenpad langs de Hooidamsloot in de richting van Eernewoude. Halverwege gaan we in oostelijke richting verder om door de onder water gezette Jan Durks Polder - als onderdeel van Nationaal Park De Alde Feanen - naar Oudega (gemeente Smallingerland) te lopen. In Oudega lopen we naar de jachthaven en als we daar enige minuten hebben gewacht, arriveert Pieter met de auto om ons vervolgens naar onze auto in Jubbega terug te rijden.

Het thema dat routegids-auteur Fokko Bosker voor dit wandeltraject koos, is "Water is levensader van de Friese Wouden". Een alleszins passende titel, vanwege alle waterlopen en petgaten die we vandaag passeren. Mooi is het ook vandaag te constateren dat we op verschillende plaatsen op dit dagtraject solitaire èn ook enkele groepjes ooievaars hebben gezien. We zien terug op een hele mooie wandelroute; absoluut een aanrader voor wie wil en kan genieten van de prachtige variëteit van Friese landschappen, flora en fauna.

Lanterfanten over Route 1.10 van Dokkum naar Buitenpost

Zondag 12 oktober 2008

Twee weken geleden (zie mijn weblogbericht van 28 september 2008) wandelden Durkje en ik van Holwerd naar Dokkum. De route die we vandaag wandelen, ligt in het verlengde daarvan, nl. van Dokkum naar Buitenpost, over een afstand van 21 kilometer.

Voor het eerst bewandelen we een route uit de wandelgids "Friesland voor lanterfanters, deel 1", geschreven door mijn ex-freelance-CHN-collega Fokko Bosker. We kiezen uit deel 1 route nummer 10, die begint waar we twee weken geleden eindigden: Dokkum.

In een lichte mist rijden we vanmorgen met de auto eerst naar het NS-station van Buitenpost. Daarvandaan fietsen we door de optrekkende mist over de Dokkumer Trekweg langs de Stroobosser Trekvaart naar het busstation van Dokkum.

We verlaten Dokkum via het Dokkumer Grootdiep, dat ter hoogte van de voormalige steenfabriek al behoorlijk begint te meanderen. We nemen een veldweg langs een woning waar de bewoners aan het palingroken (ielrikjen op z'n Fries) zijn en komen zo aan in Ee.

Ten zuiden van Ee steken we het Dokkumer Grootdiep over, waarna we over de Wâlddyk - een oude zeedijk - en langs het Mâllegraafsgat richting Oudwoude lopen. Het Mâllegraafsgat is een wiel, een 9-12 meter met water volgelopen diep gat, dat is ontstaan bij de dijkdoorbraak van de Sint Pietersvloed in 1651. Op de Wâlddyk loop je over de scheiding van kleigrond aan de noordzijde en zandgrond aan de zuidzijde. Zodra je iets zuidelijker de Nieuwe Zwemmer bent overgestoken, begint onmiskenbaar ineens het Friese Woudenlandschap.

Bij de Hervormde Kerk van Oudwoude passeren we de Van Heemstraschool, naar verluid de oudste basisschool van Friesland. Ons neefje Bram en nichtje Anouk zijn twee leerlingen van deze historisch bijzondere school. Op 12 juli 1775 hebben twee kleinkinderen van Jonkheer Willem Hendrik van Hiemstra de eerste steen gelegd. Van Hiemstra was toen Grietman van o.a. Kollumerland. Het schoolgebouw heeft drie gevelstenen, die beknopt de bouwgeschiedenis van deze school vermelden: de eerste bouw in 1775, de nieuwbouw in 1898 en tweemaal een verbouwing: in 1953 en in 1986.

Ten zuiden van Oudwoude steken we de Stroobosser Trekvaart over, waarna we nabij Triemen via een zandpad naar Veenklooster lopen. Daar maken we een ommetje door het mooie parkbos van het statige Fogelsanghstate. Het is aangenaam licht zonnig weer; het park in herfsttooi wordt druk bezocht door zondagmiddagwandelaars.

Via de onverharde Fogelsanghloane wandelen we naar het treinstation van Buitenpost, waarna we met onze daar geparkeerde auto de fietsen weer in Dokkum afhalen en vervolgens huiswaarts keren.