Pelgrimeren van Signy-l'Abbaye naar Justine

Van Sint Jacobiparochie naar Santiago de Compostela

Sentier vers Saint-Jacques-de-Compostelle; via Vezelay

Van Signy-l’Abbaye naar Justine

Dinsdag 15 juli 2008 – 23,5 km.

Dag 40: 830,2 – 853,7 km.


Eerst rijden Durkje en ik met de auto en de twee fietsen naar Justine.
De auto laten we hier achter en we fietsen naar Signy-l’Abbaye.
Daar drinken we koffie op een terras tegenover de kerk èn halen we boodschappen voor deze wandeldag bij de plaatselijke supermarkt.

Om 10.45 uur vertrekken we bij de kerk en gaan we via de Place de la Mairie door de Rue du Chateau en lopen dan naar het kruis van de Conversen.
Dit 13e eeuwse kruis herinnert aan de slag tussen de mensen van de Graaf van Le Porcien en de Conversen (de lekenbroeders) en de monniken van de abdij.

Dan nemen we de bosweg van La Vénerie.
Bijzonder leuk is het dat we nu toch ook langs de Vénerie komen.
Het is een oud-jachthuis en is voorheen ook een vakantiecentrum geweest.
Dit is nu precies de plek waar ik negen jaar geleden met Pieter en Jan Wijbe ben geweest om hier de eclips (totale zonsverduistering) mee te maken in 1999.
Durkje en ik zoeken op dit terrein eerst de plek waar ik met onze beide zonen kampeerde, op wat toen voor twee dagen een noodcamping was.

Daarna lopen we langs de vervallen gebouwen van dit vakantiecomplex en tenslotte kijken we ook nog even op de grote centrale weide van dit vakantiecentrum, waar Jan Wijbe, Pieter en ik destijds samen met enkele honderden andere gelegenheidsbezoekers de totale zonsverduistering aanschouwden.
Leuk om Durkje zo ook en passant te kunnen laten zien waar wij in 1999 dit buitengewone natuurverschijnsel meebeleefden.

We lopen daarna langs de bosrand en zien dat in dit bos een fiks survivalkamp is aangelegd met onder andere hoog in de bomen opgaande attracties.
In de afdaling wandelen we boven het gehucht Librecy langs.

Vervolgens nemen we de bosweg van de boswachterij van St. Hubert.
Hier gaan we het uitgestrekte, 3.256 hectare grote, bos van Signy-l’Abbaye in, dat bestaat uit La Petite Forêt en La Grande Forêt, van elkaar gescheiden door de vallei van de rivier de Vaux.
Het is een dicht en diep bos op heuvels van drassig leem, waar een “oceaan van vochtigheid heerst”, aldus een Franse dichter.
De nationale bosdienst ONF heeft hier meerdere routes voor wandelingen en mountainbike-fietstochten uitgezet, dus we letten goed op waar wij af en toe van richting moeten veranderen om op de goede koers te blijven.
Voorbij een heel drassige plek komen we in een open ruimte in het bos, bij de vijver van La Héronnière (Héron betekent reiger).
Het is een sprookjesachtige plek midden in het stille bos.

We pauzeren hier op een picknickbank om wat te eten en te drinken.
Dan gaan we nog dieper het bos in, stijgend en dalend over slingerende paden, die over het algemeen prima toegankelijk zijn.
Na ongeveer twee kilometer volgen we over een traject van één kilometer een geasfalteerde bosweg, tot we uitkomen op het kruispunt Les Quatre-Frères.
Hier zien we een kruisbeeld van Jezus met onder het Jezusbeeld een Jacobsschelp, hèt symbool voor de pelgrims van Santiago de Compostela.

Vanaf hier gaan we het drassige bos van Haisault in.
We klimmen, tot we uitkomen op een open plateau.
We komen dan langs het gehucht La Besace, waar we weer even pauzeren.

Nu volgt nog eenmaal een boscomplex, waarvan het bospad ons naar een hooggelegen uitzichtspunt brengt, voorbij de rand van dit grote Forêt de Signy-l’Abbaye.

Vervolgens dalen we af naar het dorpje Lalobbe.
Dit dorp heeft de hier zo gebruikelijke vakwerkhuizen en heeft ook een kerkje met een 13e eeuwse portaal, met daarin een beeld van St. Lambertus.
We doorkruisen Lalobbe en steken bij het gehucht Norguemont het riviertje de Vaux over.

Nadat we ongeveer een halve kilometer langs de Vaux lopen, steken we de rivier weer over, om direct daarna aan de andere rivieroever het slingerende, stijgende en dalende pad te nemen, dat ons naar het gehucht La Ficelle voert.

Vlak vóór het dorpje La Neuville-les-Wasigny stijgt onze weg weer, waardoor we uiteindelijk boven dit dorpje onze weg vervolgen en hier ook aan de hoge zijde La Neuville-les-Wasigny weer verlaten.

Hierna lopen we over een holle weg tussen wijngaarden door en langs het kasteelpark naar het dorp Wasigny.
In het lagergelegen deel komen we eerst langs de voormalige wasplaats.
Daarachter is een picknickplaats, waar we pauzeren.
Voorbij de picknickplaats ligt de overloop van de Vaux.
We steken de Vaux niet over, maar lopen naar de vervallen en daardoor ook niet meer toegankelijke markthal uit 1741.
Het Heras-hekwerk moet dit fragiele bouwwerk de gevaarlijke toegang voor bezoekers beletten.
Van deze markthal gaan we verder naar het gemeentehuis (Mairie), met ervóór een oorlogsmonument ter nagedachtenis aan de plaatselijke slachtoffers van de 1e Wereldoorlog van 1914-1918.
Gisteren was het Quatorze Juillet (14 juli), de nationaal vrije dag waarop alle Fransen ook hun oorlogsslachtoffers herdenken.

Buiten Wasigny volgen we de D11 in zuidwestelijke richting.
We passeren daar het oude station van Wasigny.
Verderop komen we langs een groot graanoverslagstation.
Twee vrachtwagens worden er geladen bij de silo.

Na een kilometer nemen we de vier kilometer lange veldweg naar Justine.
Dit veldpad is hier en daar behoorlijk overwoekerd door wilde veldplanten, wat het wandelen bemoeilijkt.
Toch is het een mooi stuk van dit traject van vandaag, zo heerlijk in de warme zon, die de temperatuur vandaag laat oplopen naar 24 graden Celcius.
Ons eindpunt van deze dag is de watermolen van Justine.

Daar staat onze auto.
We rijden naar Signy-l’Abbaye om daar onze fietsen weer te halen, alvorens we via de supermarkt van Renwez naar de camping in Les Mazures terugkeren.
Vandaag hebben we tussen 10.45 – 17.00 uur 23,5 kilometer gepelgrimeerd. Een prachtige, zomerse vakantiedag!

Pelgrimeren van Remilly-les-Pothées naar Signy-l'Abbaye

Van Sint Jacobiparochie naar Santiago de Compostela

Sentier vers Saint-Jacques-de-Compostelle; via Vezelay

Van Remilly-les-Pothées naar Signy-l’Abbaye

Zondag 13 juli 2008 – 17 km.

Dag 39: 813,2 – 830,2 km.


Eerst rijden Durkje en ik met de auto en de fietsen naar Signy-l’Abbaye.
Bij de kerk laten we de auto achter.
Op de fiets gaan we dan naar Remilly-les-Pothées.

Bij de burchtkerk van Remilly-les-Pothées start onze wandeltocht deze dag.
We lopen achter het kasteelpark langs en komen ten zuiden van Remilly-les-Pothées op een heuvelkam, die we in westelijke richting volgen.
Het is aangenaam weer: halfbewolkt met de hele dag wisselend lange en korte zonnige perioden.
Op de heuvelrug passeren we eerst op 301 meter hoogte de hier hooggeplaatste grote Vredesboom.

Hier hebben we ook een wijds uitzicht over de vallei van de rivier de Audry.
Over veldwegen, langs het houten kruis La Croix Beuret en over een boerenweg tussen alle akkers en weilanden door dalen we af naar Servion.
Achter een boerenschuur pauzeren we in Servion op een stapel brandhout.
We hebben vanaf deze plek zicht op het beginpunt van de rommelmarkt, die vandaag in dit dorp wordt georganiseerd.
Vanmorgen zijn we al lopend met de fiets door deze rommelmarkt gegaan, om via de kortste route op de fiets in Remilly-les-Pothées te kunnen komen.
Dan gaan we via een pad de heuvel op en passeren daar de 15e eeuwse burchtkerk van Servion.

Dit botanische pad van La Boulette voert ons snel tot grote hoogte.
Voordat we het bos ingaan, zien we in het dal de dorpjes Servion en Rouvroy-sur-Audry liggen.

Voorbij het bos van Vassaux en het Bois de la Fontaine dalen we naar Vaux-Villaine.
Hier steken we de D34 over en gaan we rechtdoor, over een asfaltweg, stijgend het plateau van Le Mont op.
Hier volgen we een meer dan twee kilometer lange, smalle asfaltweg tussen weilanden en graanvelden door.
Deze weg kent geen enkele afslag of kruising.
Aan het eind van deze lange weg gaan we rechtsaf.

Dan arriveren we al vrij snel bij de boerderij-herberg van het gehucht Malgrétout.
Achter de boerderij wordt een nieuwe schuur gebouwd.
Het houten raamwerk is al nagenoeg klaar.

Voorbij de D20 komen we in het gehucht Faluel, met niet meer dan 2 huizen, waarvan één een grote boerderij is.
Bij Faluel gaan we rechtdoor over een brede veldweg, die verderop overgaat in een veel smaller en dichter begroeid wandelpad.
Het is een mooi traject door het open veld, met rechts het zicht over Les Hautes Noëlles en links Les Petites Noëlles.

Verderop volgt een karrenspoor tussen bomen door.
Dit pad is wederom een ware uitdaging, want het is hier bijzonder drassig met diepe wielensporen en hier en daar nauwelijks nog plaats om verder te lopen.
Binnen enkele meters zijn onze eerst nog zo kurkdroge wandelschoenen veranderd in vies bemodderde aardklompen.
We glijden en glibberen en moeten hier en daar met ware evenwichtskunst het lijf droog en schoon houden.

Maar gelukkig volgt een eind verder een graspad, waarop we het schoeisel enigszins kunnen fatsoeneren.
Het laatste stuk naar Signy-l’Abbaye gaat over een prima onverharde weg.
Aan het eind van deze weg staat weer een ons inmiddels welbekende pelgrimsmijlpaal, waarop staat vermeld dat het vanaf dit punt nog 2.491 kilometer is naar Santiago de Compostela.
Wij zijn vandaag dus de 2.500 kilometergrens al gepasseerd; voor ons dus nog zo’n 125 dagen wandelen.

Nog voordat we onder de D985 door gaan, komen we bij Croix Rouge.
Dit is een dubbele beeldengroep, waarvan de voorste een monument is ter nagedachtenis aan de 1e Wereldoorlog van 1914-1918.

We pauzeren hier op een bankje in de schaduw, om wat te eten en te drinken.
Onze laatste etenspauze was 13 kilometer geleden in Servion, dus is het wel hoog tijd voor enkele boterhammen.
En dan wandelen we Signy-l’Abbaye binnen.

Dit is het dorp waar ik in de zomer van 1999 samen met onze zonen Jan Wijbe en Pieter vanuit Nederland naar toe ben gereden om de totale zonsverduistering te aanschouwen.
Dat was toen een heel bijzondere ervaring om met veel anderen hier eerst één nacht door te brengen in een tentje op een noodcamping en de volgende dag halverwege die zomerse dag slechts kort in het donker te zitten tijdens de eclips.

En nu – na zes jaar – wandelen Durkje en ik dit gezellige dorp binnen.
We gaan door een gebied met een school, park en sporthal, waar vroeger de abdij heeft gestaan.
In 1135 heeft St. Bernard van Clairvaux hier al een abdij gesticht.
Die is in 1793 geheel verwoest, dus er is nu niets meer van over.
Wij gaan verder langs het riviertje de Vaux.

Dan komen we tenslotte uit bij de kerk van Signy-l’Abbaye.
We lopen nog even om de kerk heen, alvorens we in de auto stappen die naast de kerk staat.
Tussen 11.15 – 15.45 uur hebben we vandaag 17 kilometer gewandeld.
Een mooie tocht, met veel variatie.
Wij rijden terug naar Remilly-les-Pothées om daar de fietsen weer op te halen.

Pelgrimeren van Lac des Vieilles-Forges naar Remilly-les-Pothées

Van Sint Jacobiparochie naar Santiago de Compostela

Sentier vers Saint-Jacques-de-Compostelle; via Vezelay

Van Lac des Vieilles-Forges naar Remilly-les-Pothées

Zaterdag 12 juli 2008 – 18 km.

Dag 38: 795,2 – 813,2 km.


Rond 9.30 uur breng ik met Durkje de beide fietsen met de auto vanaf de camping naar Remilly-les-Pothées.
Daarvandaan fietsen we tussen 10.00 – 11.00 uur ongeveer 17 kilometer terug naar onze camping.
Het weer is mooi, totdat we bijna de camping op de fiets bereiken.
Op de toegangsweg naar de camping schuilen we onder de grote bomen voor een flinke bui.
Dan breekt de zon prima door en drinken we buiten bij de tent eerst koffie.

Om 11.30 uur wandelen we vanaf de camping naar het startpunt van onze wandeldag, dat iets voorbij Vieille-Forges ligt.
We volgen de oever van het stuwmeer en krijgen na enige tijd het strand vóór onze camping - aan de overzijde van het meer - in zicht.

Het pad is drassig langs deze zuidwestelijke uitloper van het meer.
Sportvissers zijn hier met de auto heen gereden om langs de oever van dit stuwmeer te vissen.
Het derde beekje dat we middels een aantal keien/stapstenen over steken, is de beek van Pont Gilles.

Op een splitsing scheiden de wegen van ons wandelpad (de GR654) en van de GR12C.
Hier staat ook weer een pelgrimsmijlpaal, met de vermelding dat het vanaf hier nog 2.523 kilometer is naar ons einddoel in Santiago de Compostela.

Als we de volgende heuvel afdalen, gaan we door een mooi begroeide vallei.
Als we na vijf kilometer bij Pré Manteau de D22 oversteken, vinden wij bij het Arboretum (bomenverzameling) van een lokale basisschool een mooie picknicktafel, waaraan wij pauzeren.

Bij La Rocaille komen we het bos van Devillers weer uit bij de entree van de N43 in Rimogne.
Met een ruime bocht lopen we om Rimogne heen en komen daarbij op een gegeven moment bij een soort woonwagenkamp langs, waar getuige de aanwezige bouwsels en de inrichting van de ruimte eromheen kleurrijke mensen wonen, die hier tegen de bosrand alle ruimte en gelegenheid krijgen om te doen en te laten wat ze willen.
Een eind verder zien we rechtsachter ons de kerk van Rimogne staan, met daarbij een opvallend hoog úitstekend bouwwerk van vermoedelijk het Leisteenmuseum.

We steken de D122 over bij de zuidwestelijke entree van Rimogne.
Dan dalen we door het bos af naar de oude leisteengroeve Pierka.
Het bospad en de rechter hoge berm ligt bezaaid met stukken leisteen.
De hoogopgaande leisteengroeve-wand is nog duidelijk zichtbaar en ook het hele terrein er omheen, ligt bezaaid met resten leisteen.

In 1158 zijn de monniken van het verderop gelegen Signy-l’Abbaye in Rimogne begonnen met het winnen van leisteen en dat is doorgegaan totdat in 1970 de exploitatie hier werd stopgezet.

Door het bos klimmen we naar het gehucht Châtelet-Haut.
Tegen de bosrand staan hier twee betonnen bankjes - waarop we pauzeren - met uitzicht op het gehucht.
Twee mannen toveren op dat moment een enorm lange stacaravan tevoorschijn uit een oude dorpsschuur.

Daarna dalen we af langs de perceelmuur van de plaatselijke kasteelruïne.
Wat ons opvalt, is dat ze hier vroeger leisteen hebben gebruikt om de ongelijkheid van de stenen van de kasteeltuinmuur te compenseren.
Leisteen fungeerde hier dus ook om een zo regelmatig mogelijke muurstructuur te krijgen.

Beneden de kasteelheuvel staan we al snel bij de entree van Châtelet-sur-Sormonne.
Via de stenen brug steken we de rivier de Sormonne over.
Op het dorpsplein staat een groep bruiloftsgangers te wachten op het bruidspaar, dat wij verderop in een tuin zien staan.
We lopen vóór de dorpskerk langs.

Buiten het dorp passeren we de begraafplaats èn een daarnaast in aanbouw zijnde woning, waarvoor overigens zelfs de doorgaande weg is afgesloten.
Er staat namelijk een grote bouwkraan op de weg, waarmee op dit moment niet wordt gewerkt; waarschijnlijk omdat het nu weekend is
De bouwplaats is geheel verlaten, maar de wegblokkade blijft kennelijk ook gedurende het hele weekend toch gehandhaafd.

Na een dichtbegroeid, stijgend veldpad en een erop volgende asfaltweg lopen we het dorpje Murtin-et-Bogny binnen.
De 16e eeuwse beelden in de dorpskerk van Murtin kunnen we vandaag helaas niet bekijken, want de kerk is gesloten.

Zonder ergens een spoor van een voormalige spoorlijn te herkennen, passeren we een ex-spoorwachtershuisje.
Ondertussen is het een prachtig zonnige dag geworden, dus ook de wandeling over de nu volgende lange veldweg door een glooiend landschap is een lust voor het oog.
We zien veel vlinders en horen rondom veel sprinkhanen.
Ondanks de vele zonnige perioden moeten we toch regelmatig ook een kortdurende regenbui trotseren.
Maar … even schuilen onder een grote boom volstaat en dan schijnt de zon al weer aangenaam.
Als we het kleine bos Le Tranchoir doorkruist hebben, krijgen we weer een mooi uitzicht over de voor ons liggende velden.

Aan de zuidzijde van de D978 lopen we door het veld naar een bijzonder dichtbegroeid smal pad, dat we in oostelijke richting parallel aan de drukbereden spoorlijn tussen Lille en Straatsburg volgen.
Het pad is zo overwoekerd, dat de beide veters van mijn wandelschoenen loshaken achter het lage struikgewas.
Bij het verlaten en vervallen spoorwachtershuis van Bolmont steken we na alweer een fikse regenbui de spoorlijn over.
Als we verder lopen, begint het signaleringssysteem bij de overweg achter ons te rinkelen en passeert al spoedig een lange goederentrein met gesloten wagons èn met open wagons met nieuwe auto’s erop.

Iets zuidelijker steken we via de Pont à Bolmont de rivier l’Audry over.
Door het verval in de rivier werd bij de aanliggende woning vroeger elektriciteit opgewekt.
Je ziet dat hier regelmatig, zo ook bij Vieille-Forges bijvoorbeeld, waar we er vanmorgen ook bij langs liepen.

Vlak vóór Bolmont gaan we in zuidwestelijke richting langs het bosje van La Hame flink stijgend naar ons eindpunt van vandaag.
Vlak voordat we Remilly-les-Pothéés binnenwandelen, lopen we door de van vroeger nog herkenbare rook van de particuliere zaterdagmiddag-vuilnisverbranding naar de entree van dit hooggelegen dorp.

Aan de koorzijde van de 16e eeuwse versterkte dorpsburchtkerk eten we ons laatste brood in een abri aan de doorgaande dorpsstraat.
Tenslotte lopen we naar onze auto, die we vanmorgen al vóór het gemeentehuis hadden gestald, aan de voet van de verhoging waarop het kasteel van Remilly-les-Pothées prijkt.
Het kasteel is privé-bezit en is niet toegankelijk.

Hiervandaan rijden we met de auto via de supermarkt in Renwez weer naar onze tent op de camping bij Les Mazures.
Op deze doorgaans mooi-weer-dag hebben we tussen 12.00 -17.00 uur weer 18 kilometer afgelegd.
Alweer een mooie dag met veel afwisseling qua weer, landschap en bezienswaardigheden.