Pelgrimsroute van Sevilla (S) naar Santiago de Compostela (S)
Vía de la Plata van Sevilla naar Astorga
Van Villanueva de Campéan naar Zamora
Zaterdag 25 april 2026 – 18,7 km.
Dag 27: 556,7 – 575,4 km.
 |
| Op het plein bij de kathedraal van Zamora |
Vertrek uit Villanueva de Campéan
Vandaag lopen we van de Vía de la Plata onze 27e etappe, over een afstand van 18,7 kilometer, van Villanueva de Campéan naar Zamora. We dalen daarbij van 758 naar 640 meter hoogte.
De wekker wekt ons om 7:00 uur vanmorgen. We ontbijten in de woonkeuken van de Albergue Vía de la Plata. De twee Spaanse pelgrims die ieder gisteren zo’n 55 kilometer hebben gelopen, zijn dan al vertrokken voor – zo mogelijk - nog eens weer zo’n lange etappe. De Franse pelgrim uit Périgueux is gereed voor vertrek, en neemt afscheid van ons, en de Nederlandse pelgrim Han smeert zijn voeten nog in met vaseline, en vertrekt even later ook.
Als Durkje en ik klaar zijn met het ontbijt, en gereed zijn voor vertrek, verlaten we onze herberg, en wandelen we om 8:10 uur de hoofdstraat in van het dorp.
Net voorbij de herberg staat op de hoek van een zijstraat een informatiebord van de Vía de la Plata.
Daarop is op het routeplan ook de etappe zichtbaar die we vandaag gaan lopen.
Enkele minuten later verlaten we het dorp door een weg over te steken, om dan voorbij een pilaar van de Vía de la Plata het dorp uit te lopen, en een brede veldweg op te gaan.
Het beekdal van de Arroyo de las Barrios in en uit
De steenachtige veldweg voert ons door een golvend landschap van akkers, met hier een daar groepjes bomen.
Net na de oversteek van een klein waterloopje komen we op een kruispunt waar een informatiebord staat.
Je kunt vanaf hier een alternatieve route lopen naar en door het dorpje San Marcial, wat handig zou kunnen zijn als je nog zou moeten ontbijten of boodschappen voor onderweg zou moeten halen.
De originele route gaat hier echter rechtsaf, en die volgen wij.
Een klein eindje verderop steken we het beekje over van de Arroyo de las Barrias. Omdat de oversteek over dit beekje bijna geheel onder water staat, rest nog een smal strookje grond om die oversteek droog te maken, en dat gaat prima zo.
Nu zijn we dus onder in het beekdal, en dit betekent dat we er nu weer uit zullen moeten klimmen. Dat gaat echter mooi geleidelijk over een grote afstand, dus prima om te doen.
Op een oversteek met een ander veldpad staat weer een Vía de la Plata pilaar, maar deze keer met erbij een pelgrimsstaf en daaraan een kalebas met Jacobsschelp. De achterzijde van de pilaar meldt dat deze is aangeboden door de Vrienden van de Camino.
Even later moeten we iets steiler klimmen om het beekdal uit te komen, maar dat gaat nog steeds prima.
Op het hoogste punt aangekomen, krijgen we een prachtig panoramisch uitzicht over deze streek, met achter ons het niet meer zichtbare Villanueva de Campéan waar we nu vandaan komen, en vóór ons een heel eind in de verte zien we voor het eerst de stad Zamora liggen.
Dat is onze bestemming voor vandaag.
Koffie bij de schapen
De brede veldweg is inmiddels ruiger en veel smaller geworden, en die voert ons op de heuvelkam naar de asfaltweg van de ZA-305. Die verkeersweg moeten we ongeveer een kilometer volgen over de heuvelkam heen.
Dan verlaten we de asfaltweg en gaat het verder over een onverhard veldpad.
We komen nog eens weer zo’n Vía de la Plata pilaar voorbij met staf en kalebas en Jacobsschelp, en deze keer staat er nota bene ook nog een pelgrimsbankje bij met een caminopijl als rugleuning. Het opschrift van dergelijke bankjes luidt: Banco Peregrino.
De bank die wij thuis bij onze refugio hebben staan, is een iets aangepaste replica van deze Spaanse pelgrimsbankjes die we onderweg af en toe voorbij komen.
We hebben ongeveer twintig minuten later inmiddels ruim twee uren aaneengesloten gelopen, en het lijkt ons een prima idee om hier ergens in het open veld onze koffiepauze te houden. Veel plek om te gaan zitten is er niet, en om comfortabel te zitten, is al helemaal een uitdaging. Maar we hebben geluk, want we komen langs een schapenstal waar de schapenboer aan het werk is. Twee waakhonden zitten in een hok aan het pad.
Naast het gebouw van de stallen staat een groot aantal badkuipen, gevuld met water, die worden gebruikt om de schaapskudde hier te drinken te geven. Eén van de badkuipen staat op de kop, en die wordt vanmorgen heerlijk beschenen door de volle zon, en is derhalve lekker warm. Op die omgekeerde, aangenaam warme badkuip gaan we zitten voor onze koffiepauze. De boer is vóór ons aan het werk, en haalt af en toe een strobaal van buiten op zijn kruiwagen naar binnen.
Lozen en laden
Daarna gaan we verder. Hier in het open veld is eigenlijk geen gelegenheid voor een sanitaire stop, dus we lopen een eind verder, totdat we bij een aantal grote struiken langs het veldpad komen, waar een plaspauze geschikt lijkt te zijn. Ook dat moet allemaal gebeuren op zo’n pelgrimsdag, en vaak ergens onderweg in de natuur, want toiletten staan niet in het open veld.
Vlak daarna komen we langs twee lange rijen drinkbekkens die in de vorm van een V zijn opgesteld. Op de punt staat een klein hokje, en daarin bevindt zich allicht de waterput, waar de schaapherders het water kunnen putten, om daarmee de lange betonnen drinkbakken met water te vullen, teneinde de schaapskudde te drinken te geven.
Op een kruispunt midden in het open veld, waar we rechtsaf weer in de richting van Zamora draaien, bloeien veel klaprozen uitbundig rood.
Pleidooi voor godsdiensttolerantie op hoog nivo
Vanaf het hoogste punt van zojuist moeten we wel behoorlijk afdalen naar de rivier waaraan Zamora ligt, maar toch dienen we eerst nog wel enkele lichte afdalingen en klimmen te moeten maken door dit golvende landschap.
Op een iets hogere heuvelkam staan drie hoge stenen tafelen opgesteld rondom een ronde stenen put.
Hier zijn we aangekomen bij El Brocal de las Promesas.
In het midden staat een wens- of votiefput waar je een wens zou kunnen doen.
Dit bijzondere monument is geplaatst op het kruispunt waar lang geleden de paden van christenen, joden en moslims kruisten. Ten tijde van de Moorse bezetting van het huidige Spanje van zo ongeveer tussen de 8e en de 15e eeuw hebben deze religieuze groeperingen in Spanje vreedzaam met elkaar samengeleefd. De bezetting en bevrijding ging uiteraard wel met veel strijd gepaard, maar ten tijde van de Moorse bezetting werden bijvoorbeeld de joden door de Moren gedoogd, en toen de Moorse legers het land uit waren gevochten, zijn toch veel moslims in Spanje achtergebleven, omdat zij zo vreedzaam met de joden en de christenen leefden en bleven samenleven.
En dit monument waar wij nu bij staan, is een monument dat pleit voor godsdiensttolerantie. Dat verwijst daarmee naar de tolerante opstelling van joden, christenen en moslims eeuwen terug, en dat zou een goede invloed kunnen en moeten hebben op de tolerantie van gelovigen en niet gelovigen, ook en vooral ook in de tijd waarin wij nu leven.
Kortom, hier staan we letterlijk even stil bij een monument dat ook is bedoeld om even stil te staan bij de roep om godsdiensttolerantie.
Glibberen
Maar dan dalen we letterlijk en figuurlijk af naar meer aardse zaken, want we komen in de volgende afdaling over een karrenspoor tussen de akkers, dat grotendeels is stukgereden door zware landbouwvoertuigen. Op verschillende plekken wordt het derhalve voor ons een kwestie van acrobatiek om zonder glibberende valpartijen schoon en droog het karrenspoor tussen de akkers te blijven volgen.
Na het passeren van een bedrijventerrein aan onze linkerhand komen we langs een ommuurd landgoed, waar we op een pilaar bij de toegang van het landgoed de naam La Sierna zien staan, waarboven twee Jacobsschelpen zijn afgebeeld.
Trouwen en eendjes in Barrio San Frontis
Klokslag 12:00 uur wandelen we de bebouwde kom binnen van Barrio San Frontis.
Dan zien we in de verte vóór ons de kathedraal hoog boven de stedelijke bebouwing uitsteken.
We dalen af naar de brede rivier die tussen Barrio San Frontis en Zamora stroomt.
Links zien we een muurschildering met daarin ook de plaatsnaam van deze plaats.
Ruim tien minuten later staan we vóór de Iglesia San Frontis.
De kerkdeur staat open, en een man verlaat de kerk met grote dozen. Dat lijken we bloemendozen.
Als we de kerk binnengaan, zien we dat een vrouw in het voorportaal bezig is met prachtige bloemenboeketten.
Eerst maakt ze duidelijk dat we de kerk niet in zouden mogen, maar direct daarna bedenkt ze zich, en laat met een handgebaar zien dat we toch wel heel even de kerk binnen mogen gaan. Dat doen we direct, en dan maken we een rondgang door de kerk.
Waarschijnlijk zal hier vanmiddag een trouwdienst zijn, want de vrouw is bezig de kerkzaal te versieren met bloemen, en de zaterdag is trouwdag in Spanje.
Na het verlaten van de kerk lopen we door naar de promenade langs de rivier de Río Duero. Als we op deze promenade lopen, komt ons een groepje mensen tegemoet, met vóór hen uit lopend een moedereend met een aantal kuikens.
We gaan even aan de kant om moedereend met haar schare eendenkuikens zo ongestoord mogelijk voort te laten waggelen.
Aan de overzijde van de rivier zien we de stad Zamora duidelijk liggen, met de kathedraal als een opvallend bouwwerk hoog boven de rivier en stad uitstekend.
In de rivier zien we de restanten van wat eeuwen geleden een Romeinse brug en een watermolen was.
Om 12:30 uur staan we bij het begin van de Puente de Piedra, de brug over de rivier.
Naar de kathedraal van Zamora
Via die 12e eeuwse romaanse brug met haar twaalf stenen bogen steken we vervolgens de Río Duero over, en dan arriveren we in de plaats van bestemming voor vandaag: Zamora.
Aan de overzijde van de rivier zien we een muurschildering van de Vía de la Plata.
Onder de route van de Vía de la Plata zijn verschillende voorstellingen geschilderd, die iets te maken hebben met het pelgrimeren.
We stappen hier aan het brughoofd nu af van de doorgaande pelgrimsroute, want we willen eerst een bezoek brengen aan de kathedraal van Zamora, om daar vooreerst een kathedraalstempel te halen voor onze pelgrimspaspoorten. Om 12:50 uur komen we aan bij de kathedraal.
Op het kathedraalplein vinden we het opvallend rustig. Hier en daar wandelen wel enkele toeristen, maar druk is het hier geenszins.
In de entree van de kathedraal wordt ons verteld dat we van de kathedraal geen pelgrimsstempel kunnen krijgen, maar dat dat wel kan bij de VVV verderop.
Daarom wandelen we door naar de VVV, waar we inderdaad vlot een pelgrimsstempel in onze pelgrimspaspoorten krijgen. Tegenover de VVV is een hele hoge blinde muur van een gebouw prachtig beschilderd met een strijder.
Te luxe voor de pelgrim, maar wel puur genieten
In het parkje tegenover de VVV houden we een korte lunchpauze, en daarna lopen we terug naar de rivier, om dan door te wandelen naar de Calle Balborraz, waar we een appartement hebben geboekt voor twee nachten, want morgen willen we Zamora bezichtigen.
De eigenaresse Elena staat ons al op te wachten bij de ingang, want we hadden vanmorgen af en toe al even contact met haar onderhouden over ons moment van aankomst. Ze laat ons binnen, we betalen voor deze accommodatie voor de komende overnachtingen, en dan gidst ze ons heel uitgebreid door het appartement en geeft overal duidelijk uitleg bij wat we in het appartement aan voorzieningen aantreffen.
Dan gaat ze weg, en laat ons achter in een heel groot appartement, dat in veel opzichten de kwaliteiten van de eenvoudige pelgrimsaccommodaties van de afgelopen dagen ver overtreft. Het is hier te mooi voor een pelgrim, maar we kunnen er na de eerste dagen van onze pelgrimstocht wel buitengewoon van genieten.
De stad in
Als we ons hebben geïnstalleerd, gedoucht en verkleed, gaat de was in de wasmachine en hebben we volop tijd om in de warmte van de middag bij zo’n 25 graden Celsius een eerste wandeling te maken door de gezellige binnenstad van Zamora.
Onderweg zien we de Nederlandse pelgrim Han op een pleintje zitten, met wie we in gesprek gaan. Even later komt ook het Amerikaanse pelgrimsechtpaar erbij, en direct daarna bovendien ook nog het Australische pelgrimsechtpaar.
Daarna halen we boodschappen bij een supermarkt, en brengen dat terug naar ons appartement.
Dan is het al 20:30 uur geweest en gaan we direct weer de stad in voor ons avondeten in een restaurant in het stadscentrum.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten