Pelgrimsroute van Sevilla (S) naar Santiago de Compostela (S)
Vía de la Plata van Sevilla naar Astorga
Van Zamora naar Montamarta
Maandag 27 april 2026 – 19,4 km.
Dag 28: 575,4 – 594,8 km.
 |
| Hier verlaten we Roales del Pan |
Vertrek uit Zamora
Vandaag lopen we van de Vía de la Plata onze 28e etappe, over een afstand van 19,4 kilometer, van Zamora naar Montamarta. We stijgen daarbij van 640 naar 689 meter hoogte.
De wekker wekt ons om 7:00 uur vanmorgen. We ontbijten in de woonkamer van ons appartement ‘Apartementos Turistico Dormi2’ in de binnenstad van Zamora.
Als Durkje en ik klaar zijn met het ontbijt, en gereed zijn voor vertrek, verlaten we ons appartement, en wandelen we om 8:15 uur naar beneden door de stad.
Links van de straat zien we een muurschildering van de gemeente Zamora.
We dalen af naar de rivier de Río Duero, om daar ons pelgrimspad van eergisteren te vervolgen.
Door de smalle stadstraten volgt dan eerst een steile klim naar de Iglesia de San Cipriano.
We volgen de wegwijzers door de straten van Zamora en lopen op een gegeven moment aan de binnenzijde van de eeuwenoude stadsmuren. Vlak voordat we een binnenring over moeten steken, laten we de dikke burchtmuur achter ons.
Dan pakken we een uitvalsweg in de richting van de noordelijke stadsrand. Rechts van de straat zien we op de kopse kant van een groot gebouw een enorme muurschildering.
Aan de rand van de stad zien we aan de overzijde van de brede straat een pelgrim lopen. Als we dichterbij komen, zien we dat het de Ierse pelgrim is. Hij had eind vorige week een dubbele etappe gelopen, en zou geen extra dag in Zamora verblijven, dus we hadden hem hier al lang niet meer verwacht.
We steken de weg over bij de buitenring van Zamora en lopen een eindje met deze Ier mee. Hij vertelt dat hij ziek was geworden, en zich genoodzaakt zag om twee dagen rust te nemen in Zamora, dus dat is de reden dat hij nu weer met ons optrekt.
We passeren een afstandenpaal van de camino.
En dan om 9:10 uur verlaten we de bebouwde kom van Zamora.
Over geplaveide en halfverharde paden
Het pelgrimspad bestaat hier uit een breed steentjespad langs een drukkere verkeersweg. De Ier volgt ons op grote afstand inmiddels, omdat hij niet zo snel loopt.
Waar dit prachtige fiets-/voetpad eindigt, draaien we naar rechts, om dan over een halfverharde veldweg verder te gaan. Daarbij komen we langs een illegale stortplaats, waar de Spanjaarden desalniettemin fikse partijen grofvuil hebben gestort. Van enkele grote stukken stortvuil heeft iemand een heel klein langwerpig hokje gebouwd, waarin een thuis-/dakloze kennelijk een slaapplaats heeft gevonden.
De brede veldweg kruist op een gegeven moment de autosnelweg A-11.
Aan de overzijde van deze snelweg gaan we rechtsaf naar het enige dorp dat we vandaag doorkruisen: Roales del Pan.
Koffie in Roales del Pan
Vlak vóór 10:00 uur wandelen we de bebouwde kom van Roales del Pan binnen ter hoogte van een mooi cortex-stalen kunstwerk van een pelgrim.
Ernaast staat een natuurstenen wegkruis waarop een beeld van Sint Jacobus staat afgebeeld.
Direct daarna passeren we een erf waarop een groot aantal sculpturen is uitgestald.
Twee van die sculpturen zijn een man en een vrouw met ieder een rugzak, uitgedost als wandelaar of wellicht ook pelgrim.
We lopen langs deze sculpturentuin het dorp in.
Langs het voetpad staat een auto met daarop het logo van een geriatrisch verpleeghuis dat de naam ‘Ruta de la Plata’ draagt. Een heel eind verderop zullen we dat verpleeghuis nog passeren alvorens we het dorp verlaten.
Maandag is hier kennelijk ook wasdag, want bij meerdere huizen langs de hoofdstraat hangen fikse hoeveelheden was te drogen.
Bij een speeltuintje zien we een muurschildering op een blinde muur, waarop enkele afbeeldingen staan die verwijzen naar het pelgrimeren, zoals een tekening van de pelgrim Sint Jacob.
We hebben bijna twee uren gelopen, en een kop koffie zou dan wel een traktatie zijn. Zoekend naar een bar in het dorp, zien we een bordje op een hoek hangen, dat verwijst naar de bar aan de N-630.
We volgen de pijlen, en worden in de woonstraat opgeschrikt door een erfhond die met kop en poten door de spijlen van het toegangshek schiet en een fikse portie blaf ten gehore geeft. Die maakt in elk geval serieus werkt van zijn functie als waakhond. De eigenaresse roept vanachter het huis dat de hond zich rustig moet houden, hetgeen hij ook doet.
We steken de N-630 over en komen dan aan bij de bar, waar een groot aantal werkmannen genieten van hun koffie met broodjes-pauze. Wij bestellen koffie en nemen plaats op het terras aan de N-630 voor onze koffiepauze.
Heuvels op en af
Na deze pauze steken we de N-630 over, en vervolgen we onze route door het dorp. Daarbij komen we langs het Plaza Mayor, waar ook het gemeentehuis staat. Daar gaan we naar binnen, en krijgen we direct een gemeentestempel in onze pelgrimspaspoorten, en wenst de ambtenares ons een goede camino.
Voorbij het geriatrisch verpleeghuis tonen twee camino-wegwijzers ons de route het dorp uit, langs een uitgebreid fitness-parcours.
Het laatste dat we aan het eind van dat sportparcours van Roales del Pan nog zien, is een routepaal van de Vía de la Plata, waaraan ook een pelgrimsstaf met kalebas en Jacobsschelp.
Als we om 10:50 uur een heuvel op zijn gelopen over een brede veldweg, zien we achter ons Roales del Pan in het dal liggen. Tussen de veldweg en de akkers met rode aarde bloeien de bermplanten al weelderig geel, wit, rood en paars.
Op de veldweg halen we het Australische pelgrimsechtpaar in, dat evenals ons ook een extra dag in Zamora heeft genoten. We lopen een eindje met elkaar op, en halen hen even later in, omdat zij in een lager tempo wandelen.
Het open veld waar we doorheen wandelen, wordt doorsneden door de spoorlijn van de AVE-hogesnelheidslijn.
Om die spoorlijn te kruisen, moeten we een wijde S-bocht maken, om over het spoorviaduct het treinspoor over te steken. Als we boven op het viaduct staan, zien we achter ons nog een pelgrim volgen. Dat is de vrouw die we eerder al op een steen zagen pauzeren op een kruispunt van veldwegen.
En vóór ons uit zien we een andere man als pelgrim al aardig op weg richting Montamarta.
Aan de voet van het talud van dit spoorviaduct zit een man op een caminopaaltje te pauzeren.
Als we hem passeren, maakt hij zich gereed voor zijn doorstart. Even later haalt hij – een Nederlandse pelgrim – ons in.
Aankomst in Albergue El Tio Bartolo van Montamarta
Om 12:40 uur krijgen we de plaats van onze dagbestemming Montamara al heel goed in zicht. Dan hebben we echter nog wel enkele kilometers ofwel een uurtje te gaan.
Op de veldweg ligt een dode slang. De mieren hebben de slang al gevonden, en maken gretig gebruik van het kadaver van deze slang.
Tien minuten later wandelen we Montamarta binnen. Het is overduidelijk te zien dat dit een agrarisch georiënteerd dorp is, want we lopen tussen verschillende boerenbedrijven door het dorp in.
Om ongeveer 13:00 uur arriveren we bij de herberg waar we de komende nacht willen overnachten. De huisdeur zit op slot, zien we aan de bewegingen van de Nederlandse pelgrim die hier ook wil overnachten. Wij lopen door naar de Coviran-supermarkt van het dorp, want de eigenaresse Ana van de herberg had ons gisteren al gemeld dat we de sleutel van de herberg tot 14:00 uur af zouden kunnen halen in de supermarkt. In de supermarkt aangekomen, blijkt Ana hier ook te zijn, en dan loopt ze samen met ons naar haar herberg, waar ze ons en ook de Nederlandse pelgrim een rondleiding en instructie geeft. Na het afrekenen en het stempelen van onze pelgrimspaspoorten nemen we de kamer in gebruik die ons is toegewezen.
Aangenaam verblijf in Montamarta
Omdat de supermarkt pas weer open gaat om 17:00 uur gaan wij na het installeren in onze herbergkamer direct terug naar de supermarkt om daar de boodschappen voor vandaag en morgen te halen.
Om 13:30 uur zijn we in de supermarkt waar we heel mooi bijna alles kunnen kopen wat we voor vandaag en morgen graag willen hebben.
Teruggekomen in de herberg gaan we eerst lunchen, want omdat we onderweg alleen maar een koffiepauze hebben gehad, was de lunchpauze er nog bij ingeschoten. Maar dat maken we nu goed met onze broodjes- met koffiepauze.
Dan is het tijd voor douchen en wassen, en besluiten we in welke herbergen we de komende twee dagen willen verblijven. Voor die van overmorgen hebben we geen keus, want in Barcial del Barco is alleen maar één herberg, en daar kunnen we ook nog wel terecht, zo blijkt.
Dan is het tijd om onze foto’s en dagverslagen in orde te maken.
Ondertussen komen er ook nog drie jonge Zweedse dames in de herberg, en later nog een oudere heer, van wie we horen dat hij de grootvader is van de drie meiden, die met hem een week op pelgrimstocht zijn. Ze komen uit Zweden, en opa is ervaren pelgrim, die zijn drie kleindochters introduceert in het bewandelen van de camino. Ze zijn vanmorgen in Zamora begonnen, en zijn al met al een week op weg om enkele etappes van de Vía de la Plata en van de Camino Sanabrés te lopen.
We verblijven hier in een prachtige en goed geoutilleerde herberg, met buiten een hele grote en zonovergoten binnenplaats, waar de was vanwege de uitbundige zonneschijn in een ommezien droogt.
Vanavond gaan we naar het restaurant van de eigenaresse van onze herberg, waar we genieten van onze avondmaaltijd, zodat we morgen weer gevoed en gelaafd na de nachtrust kunnen beginnen aan onze volgende etappe.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten