Posts tonen met het label Pasen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Pasen. Alle posts tonen

dinsdag 23 april 2013

Tulp & ei



Dinsdag 23 april 2013
Stiltecentrum - Stenden Hogeschool - Leeuwarden























Wederopstanding
We leven in de tijd tussen Pasen & Pinksteren.
Het graf is leeg, want Jezus is opgestaan uit de dood.

Een leeg ei
Lege eieren op het altaar getuigen van dat lege graf.
De kleine opening in het ei, 
stille getuige van dat open graf.

Voorjaar
We leven in de tijd tussen Winter & Zomer.
Het ijs is gesmolten, 
en met haar stralen verdween ook de sneeuw voor de zon.

Kleurrijke tulpen
Kleurrijke tulpen op het altaar getuigen van zon en licht.
Tulpen als symbool, 
stille getuigen van ware liefde, aan ons geschonken.

maandag 1 april 2013

Lanterfanten over Route 4.1 van Leeuwarden > Dokkumer Ee > Stiens > Leeuwarden

Paasmaandag 1 april 2013 
Boerderij aan de Wurgedyk bij het jaagpad van de Dokkumer Ee



Start en finish in Stiens
Vanmorgen ligt overal nog een dun laagje sneeuw en rijp, maar de nog laag staande voorjaarszon schijnt rond 8.00 uur al volop. Het belooft een prachtige mooi weer-wandeldag te worden, dus Durkje en ik besluiten de eerste route van het vierde deeltje van de wandelserie 'Friesland voor lanterfanters' te gaan lopen. De routebeschrijving begint in Leeuwarden op de Kenniscampus Leeuwarden en leidt je via de Dokkumer Ee naar Stiens, om dan langs en via de zuidelijker dorpen van Leeuwarderadeel naar Leeuwarden terug te gaan. Omdat het een wandelrondje is, kun je overal op de route beginnen, om de hele route te bewandelen. Daarom beginnen wij vanmorgen om 9.30 uur gemakshalve op het Mierepaad bij kinderboerderij Doniastate in Stiens, vlakbij ons huis in het Stienser Aldlân. De ronde die we vandaag gaan wandelen, is 22 kilometer lang; voor ons betekent dat 4,5 uur wandelen.

Stiens en Koarnjum
Over de Trijehoeksdyk komen we Stiens binnen. Langs de Kletsefeart lopen we om het volkstuincomplex heen, om daar via de brug van de Griene Leane de Stienser Feart over te steken. Over de Menno van Coehoornwei lopen we naar de spoorbaan van het voormalige Dockumer Lokaeltsje. Vanaf de Menno van Coehoornwei kun je nu schitterend over de voormalige spoorbaan in zuidelijke richting wandelen. Doordat in 2011 de rails en de bielzen van de oude spoorlijn zijn weggehaald, is in de loop van de afgelopen twee jaren een mooi wandelpad ontstaan over 'de âlde spoardyk'. We kunnen helaas niet verder over de spoordijk dan tot Koarnjum/Jelsum, want ook de spoorbrug over de Cornjumervaart is helaas weggehaald. Langs de Koarnjumer/Jelsumer voetbalvelden lopen we naar de bebouwde kom van Jelsum.

Jelsum en Leeuwarden
Via It Paradys gaan we verder naar Dekema State in Jelsum. Ten zuiden van Jelsum lopen we langs Haskera Zathe over het smalle Jelsumer Binnenpaad naar het Leeuwarder Bos; dit is ook een deel van  het Jabikspaad. Nabij Taniaburg passeren we vier Blauwe Reigers, die in een rechthoek in het veld staan, als waren het grensrechters op de hoekpunten van een voetbalveld. Verderop graast een kudde Schotse Hooglanders, dik in hun bruine wintervacht.
Door Bilgaard lopen we richting Kenniscampus Leeuwarden, om over de Dammelaan naar de Eebrug te kunnen lopen. Bij de Eebrug gaan we via de westelijke oever langs de Dokkumer Ee in noordelijke richting.

Snakkeburen en Lekkum
Ter hoogte van Snakkerburen nemen we een rust- en etenspauze op een zitbankje vol op de zon aan de Dokkumer Ee. Aan de overzijde van het water ligt Snakkerburen.
Langs het Havankpark en de woonarken van De Boeg komen we weer bij de Dokkumer Ee. We lopen dan over het geasfalteerde wandel-fietspad langs de Dokkumer Ee, over het oude jaagpad. We passeren daarbij ook het dorpje Lekkum, dat eveneens aan de andere zijde van de Dokkumer Ee ligt. Bebouwing aan de westzijde van de Dokkumer Ee is er op dit deel nauwelijks. We gaan via een 'heechhout' over de Jelsumervaart.

Wyns en Tichelwurk
Het eerste dorpje dat we via dit jaagpad passeren, is Wyns. Ook hier ligt de bebouwing voor het grootste deel aan de overzijde van de Dokkumer Ee. Er is wel een veerpont, de 'Wynser Oerset', waarmee je vanaf Pasen in de weekends de Dokkumer Ee kun oversteken.
Na zo'n zes kilometer ten noorden van Leeuwarden wandelen langs de Dokkumer Ee, komen we aan in Tichelwurk, de locatie waar vroeger een oude steenfabriek heeft gestaan, die indertijd in het onderhoud voorzag van zo'n dertig bewoners alhier.
Ook Tichelwurk passeren we, en weer gaat het verder langs de Dokkumer Ee. Er ligt nog dun ijs op de sloten en in de Dokkumer Ee drijven grote clusters dunne ijsschotsen in zuidelijke richting. Een prachtig gezicht, zo op de volle voorjaarszon.

Stienser Aldlân
Ter hoogte van de oude boerderij op de kruising van de Wurgedyk en de Dokkumer Ee, verlaten we de Dokkumer Ee, om vanaf hier in westelijke richting het Stienser Aldlân in te wandelen, over de Wurgedyk. Twee witte zwanen ploegen naast ons diep in de ondergrond van een ondiepe slootbodem, op zoek naar enig voedsel. Als we er langs lopen, zetten ze hun vleugels hoog op, ten teken dat we vooral niet dichterbij hen moeten komen. We passeren de afslag naar de Wide Mar, waar de vogelkijkhut staat.
Op de volgende splitsing gaan we rechtsaf verder over de Griene Dyk, een door het landschap kronkelende middeleeuwse waterkering. Via de Harnsterdyk passeren we,  in de richting van Stiens wandelend, de Swaarder terp, Horne Zathe en de Wurge.
Het grote parkeerterrein van de kinderboerderij Doniastate onder de rook van Stiens is nagenoeg vol. Dit mooie weer betekent ook een topdag voor de grote en kleine bezoekers van onze prachtige kinderboerderij. Zo biedt het mooi zonnige voorjaarsweer van deze Paasmaandag voor velen de aanleiding om lekker te genieten van een dagje buiten zijn.

zaterdag 30 maart 2013

Stil in het Stiltecentrum op Stille Zaterdag

Stille Zaterdag 30 maart 2013 
Verstilde Paasdecoratie als vingerwijzing naar het naderende Paasfeest


















Stille Zaterdag
Stille Zaterdag is de dag ná Goede Vrijdag en ook de dag vóór Pasen.
Stille Zaterdag is de laatste dag van de Vastentijd, de Lijdenstijd, die veertig dagen geleden begon op Aswoensdag.
Stille Zaterdag doet ons denken aan de periode dat de aan het kruis gestorven Jezus Christus dood in zijn graf lag.
Stille Zaterdag is in de kerkelijke traditie de dag waarop we in stilte in afwachting zijn van de Paasmorgen, van het Paasfeest, dat we morgen hopen te vieren.

Stiltecentrum
In het Stiltecentrum van het Ontmoetingscentrum van Stenden Hogeschool in Leeuwarden, konden we in de afgelopen Passieweken stil zijn bij de Paasdecoratie op het altaar in het Stiltecentrum. Deze verstilde decoratie met onder andere Narcissen en eitjes aan Krulhazelaar vormt - voor wie hier de stilte zoekt - een vingerwijzing naar het naderende Paasfeest.
Vandaag, op Stille Zaterdag, herdenken we de tijd dat Christus dood in het graf lag, als ware het een dag van stilte die daartoe in de wereld optreedt.

Leeg en stil wachten
Het kruis waaraan Jezus hing en stierf, is vandaag leeg, en volgens de kerkelijke traditie is in veel kerken het altaar leeg geruimd.
Als het goed is, liggen en staan er nu geen bloemen, kaarsen en/of mooie kleden op het altaar.
Toen we gisterenavond in Stiens in de Sint-Vituskerk de Goede Vrijdag-viering beëindigden, zijn de Paaskaars, de altaarkaarsen, de altaarkleden, de Kanselbijbel en de Bijbel van de lector vanuit het koor van de kerk tussen de kerkbanken door de kerkzaal uitgedragen.
Daarna zijn we allen de kerk uit gelopen, zwijgend, stil, met Stille Zaterdag nog te gaan, om op Paasmorgen triomfantelijk het Paasfeest te vieren.

Lied om stil van te worden
Stille Zaterdag is ook de dag waarop zijn leerlingen - waaronder Johannes - terugblikken op Jezus' leven en op zijn onmenselijk lijden en sterven, en dat allemaal voor ons.  
Timon & Michiel zingen over deze Johannes, Jezus' leerling, die op Stille Zaterdag terugblikt op dat bijzondere leven, lijden en sterven van Jezus Christus, zijn en onze Heiland.

Om stil van te worden ..........

Johannes besluit hoopvol: "Misschien zie ik U morgen weer ....."

donderdag 28 maart 2013

Passie & Passion op Witte Donderdag

Witte Donderdag 28 maart 2013
De voorzitter van het visitatiepanel presenteert de bevindingen














Passie
Een visitatie op Witte Donderdag. 
Dat vraagt om passie. 
En passie kregen we vandaag volop te zien.
Passie zet iets in beweging, en zeker ook vandaag.

Toegepaste Bedrijfskunde
De visitatie van onze HBO-Bachelor-opleiding 'Toegepaste Bedrijfskunde' van Stenden Hogeschool is gisteren van start gegaan.
Vandaag volgt een visitatieprogramma, waarin de visitatiecommissie van de Netherlands Quality Agency (NQA) opleidingsdocumenten bestudeert en vooral ook gesprekken voert met allerlei opleidingsvertegenwoordigers in panels van studenten, docenten, docentleden van diverse commissies en ook de leden van het management team van deze opleiding en van de School of Business, waaronder deze mooie opleiding ressorteert.

Bevindingen
Aan het eind van de middag krijgt het management een eerste terugkoppeling van de voorlopige bevindingen van het externe audit team, dat bestaat uit onafhankelijke, gezaghebbende experts op het gebied van bedrijfskunde, hoger onderwijs, studentenzaken en auditeren. Na deze management meeting komt het visitatiepanel naar de debriefingkamer, waar een flinke groep hogeschoolmedewerkers van de opleiding en van de stafdiensten te horen krijgt dat deze opleiding met goed resultaat deze visitatie afsluit. De voorzitter van het visitatiepanel presenteert de panelbevindingen, waarin naast de beoogde beoordelingen ook enkele goede aanbevelingen worden gegeven, waar de opleiding direct al haar voordeel mee kan doen. De feedback van het panel wordt door de aanwezige Stenden Hogeschoolmedewerkers in dank aanvaard.

Gerealiseerd resultaat
Ik heb gisteren en vandaag vóór, tijdens en na de (de)briefingsessies een medewerkersteam met passie zien werken. Het is een betrekkelijk kleine, maar fijne opleiding met betrokken medewerkers en studenten, die er samen in voorzien dat een optimaal leerklimaat wordt gecreëerd, waarin studenten (en ook docenten) veel en goed leren, en samen bovendien ook een goede tijd met elkaar hebben. En als zo'n visitatiepanel dan aan het eind van zo'n visitatiedag verklaart dat het eindresultaat van voldoende nivo is, dan is dat de kroon op het werk van al die betrokkenen van binnen en buiten deze opleiding.
Hun passie zette iets in beweging; zo bleek vandaag.

The Passion 2013
Aan het begin van de avond kom ik tevreden en dankbaar thuis. Eerst even een warme maaltijd en aan tafel onze beide werkdagen in het onderwijs in geuren en kleuren doorspreken. Mooi op tijd klaar om het Journaal te zien en dan aansluitend voor de televisie blijven zitten, om te kijken naar een heel andere passie: 'The Passion'.
The Passion is de spraakmakende hervertelling van de laatste uren van het leven van Jezus. Het is een groot(s) cultureel pop-evenement; dit jaar bij de Hofvijver in het centrum van Den Haag. Op deze Witte Donderdag in de Stille Week vertolken bekende Nederlandse artiesten met een bekend muziekrepertoire het eeuwenoude bijbelse lijdensverhaal op eigentijdse wijze.
Hun passie zet iets in beweging: mensen, gelovig en niet-gelovig, jong en oud, buiten in Den Haag en ook binnenshuis bij al die televisies.

Mede mogelijk gemaakt door het NBG
Dit jaarlijkse mediaspektakel (voorheen in Gouda en Rotterdam) wordt mede mogelijk gemaakt door het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG), dat op deze wijze invulling geeft aan een deel van haar missie: zorgen dat de Bijbel de mensen aanspreekt.
Als bestuurslid van het NBG was ik wederom uitgenodigd voor het VIP-relatieprogramma, om samen met relaties van o.a. de EO, Bisdom Rotterdam, RKK, Jong Katholiek, PKN, NBG, Kamerleden en die duizenden andere aanwezigen te kijken naar de performance van dit moderne passiespel. Omdat ik tot aan het begin van deze avond nog werkzaam was bij de visitatie in Stenden Leeuwarden, zit fysieke aanwezigheid bij The Passion er voor dit jaar niet in, maar de rechtstreekse registratie in de televisieuitzending is een prima alternatief. Wat is het ook dit jaar weer een indrukwekkende openluchtvoorstelling, met gepassioneerde artiesten en publiek.

Witte Donderdag
Niet allen in bijbels opzicht is het vandaag Witte Donderdag.
Buiten sneeuwt het nota bene nog heel licht, fijne witte sneeuw op Witte Donderdag.
Zouden we dit jaar dan toch zelfs ook nog een wit Paasfeest krijgen?

maandag 25 maart 2013

Regiocomité Fryslân van de VU-Vereniging vergadert in Leeuwarden

Maandag 25 maart 2013
VU-alumni in de Statenzaal van het Friese Provinciehuis in Leeuwarden


















Lazarus wijst op het Paasfeest
Na een goede warme maaltijd in de Canteen van Stenden University Hotel begint de avondvergadering van ons Regiocomité Fryslân van de VU-Vereniging. Het is vandaag de maandag van de Stille Week, dus ik open de vergadering met een evangelielezing van Johannes, over de maaltijd bij Lazarus en de zalving van Jezus. Dit bijbelverhaal speelt zich namelijk af op de zesde dag vóór Pasen, en de aanwezigheid van Lazarus wijst ons er stilletjes al op dat Jezus heer en meester is over leven en dood. Aan het begin van deze Goede Week alvast een goede vingerwijzing naar het komende Paasfeest.

Evaluatie van activiteiten
Na de notulen en alle mededelingen en ingekomen stukken beginnen we aan het eerste inhoudelijke deel van deze zakelijke avondbijeenkomst. Eerst evalueren we de twee onlangs georganiseerde activiteiten, waaronder de derde avondlezing van de drieluik 'Lessen van de Eurocrisis', die werd verzorgd door Wim Boonstra van de Rabobank, inmiddels ook als bijzonder hoogleraar verbonden aan de Vrije Universiteit (VU) te Amsterdam.
De tweede activiteit die we evalueren, is de VU-alumnibijeenkomst 2013, die we in samenwerking met VU-alumna Alice van Unen eind februari 2013 organiseerden in het Friese Provinciehuis te Leeuwarden.
Beide activiteiten zijn met recht bijzonder geslaagd te noemen; met een grote opkomst en interessante sprekers, die hun publiek wisten te boeien met hun presentaties en gesprekken. Dat is waar we het allemaal voor doen: onze gasten een interessante en waarde(n)volle bijeenkomst bieden, met een goede presentator en inhoudelijk een aantrekkelijk programma. Fijn dat onze gasten dat ook zo goed waarderen.

Nieuw programma-aanbod
Het tweede deel van de vergadering gaat over onze volgende publieksactiviteiten. We zijn bijvoorbeeld bezig om een middagprogramma en een avondprogramma te organiseren over 'Geloven in Verzoening', waarbij Henk Vijver uit Colombia en Harry Stinis uit Fryslân zullen spreken over geweld en verzoening in Colombia, en over de wijze waarop wij met name na de Tweede Wereldoorlog in Nederland ook hebben moeten leren om verstandig om te gaan met zaken als verzoening en herstel. Deze activiteit organiseren we als VU-Connected (provinciaal) samen met Expect Studentenpastoraat (lokaal) en met Kerk in Actie ((inter)nationaaal). Het wordt op 13 mei 2013 een boeiend middagprogramma en een identiek avondprogramma in Stenden Hogeschool te Leeuwarden.
Verder zijn we nog bezig met de voorbereiding van een drieluik over voedselvraagstukken, en over medische interventies in gezondheidsvraagstukken vóór, tijdens en na zwangerschap. Ook mogelijke onderwerpen zoals Friese Theologie, kuierend ontmoeten, (on)gezondheid en economie & consumentisme van de medische zorg passeren de revue.

Verenigingszaken landelijk & provinciaal
Het derde en laatste inhoudelijk deel van het vergaderprogramma gaat over allerlei lopende zaken binnen onze VU-Vereniging, zowel op landelijk als op provinciaal nivo. Zo spreken we over het rooster van aantreden en aftreden, over kandidaten voor de verkiezing van Regiocomitélid, over de recente benoemingen van de nieuwe leden van de Raden van Toezicht in ons Verenigingsverband, over diverse perikelen binnen de instellingen van onze vereniging en we blikken alvast vooruit op de agendering van de komende Ledenraadsvergadering, die medio april 2013 in Amsterdam zal plaatsvinden.
Kortom, er is veel gebeurd en gedaan, er staat nog veel moois op stapel en op de horizon zien we alvast de contouren van evenzo mooie nieuwe activiteiten van VU-Connected en van de VU-Vereniging.

zondag 24 maart 2013

De ijskraag van het Eeltsjemar

Zondag 24 maart 2013 
Een winterse ijskraag op de oevers van het Eeltsjemar in de lente


















Een kievit op het ijs brengt eens de zomer
De lente is afgelopen week begonnen, maar het is nog ijskoud buiten. Dat in de afgelopen week in Gelderland pas het eerste kievitsei van Nederland is gevonden - en daarna gisteren ook het eerste kievitsei in Fryslân - is ook al een teken dat we tot op heden nog te maken hebben gehad met winterse temperaturen.
Vandaag is dat niet anders, want de temperatuur is vanmorgen met één graad Celsius nog maar net boven het vriespunt. Veel hoger wordt de temperatuur vandaag ook niet meer. De snijdende oostenwind laat de gevoelstemperatuur zeker tot zo'n min twaalf graden Celsius dalen. Er wordt vandaag nota bene nog geschaatst op de Ryptsjerkerpolder, ten oosten van Leeuwarden. Kortom, een koude dag voor de kievit en haar eerste ei.

Palmpasen in de Sint-Vituskerk
Als Durkje en ik vanmorgen voor de ochtendkerkdienst bij de eeuwenoude Sint-Vituskerk in Stiens arriveren, waait de ijskoude wind langs de kerkmuur over het kerkhof. De kerkdeur naast de toren staat uitnodigend open, maar de hulpkoster blijft in de ontvangsthal bij de toegangsdeur van de kerkzaal staan om die te openen voor de kerkgangers, en die deur direct weer te sluiten zodra de gemeenteleden in de kerkzaal zijn. De oude kerkzaal is gelukkig goed verwarmd, dus we kunnen binnen lekker warm deze zondagochtendkerkdienst op Palmpasen bijwonen.

Warme bewoordingen
Hoe later het wordt, hoe kouder het in de kerkzaal wordt. Waarschijnlijk is de verwarming bij aanvang van de kerkdienst al uit gedaan, waardoor het warmtegordijn langs de dikke kerkmuren niet meer werkt. Daardoor dringt een koude tocht door de niet geïsoleerde beglazing de kerkzaal in. De tochtige kou maakt het er bepaald niet aangenamer op om een uur in de kerkbanken te zitten.
Maar gelukkig worden we in de preek van dominee Jaap Overeem hartverwarmd met hoopgevende bewoordingen over de profetie van de zwaarden (geweren) die ooit eens zullen worden omgesmeed tot ploegscharen. Zal er dan ooit een tijd komen, waarin er een eind komt aan al oorlogen en onlusten? Vast en zeker! We warmen ons nu alvast aan de gedachte dat het aanstaande Paasfeest van volgende week alvast een doorkijkje geeft naar andere, betere tijden.

IJskraag in het voorjaar
Na de kerkdienst rijden we vanuit Stiens direct naar Durkje haar ouders in Broeksterwâld, om daar samen koffie te drinken. In de weilanden tussen Marrum en Wanswerd zien we hier en daar een kievit. Tussen Burdaard en Broeksterwâld rijden we langs het Eeltsjemar; het tot recreatieplas vergrote meer ten zuiden van Rinsumageest. Bij de zandopslag ten westen van het Eeltsjemar rijden we eerst nog door een enorme zandverstuiving, alsof we ons in een woestijn of op een breed zandstrand bevinden. De wind tilt grote wolken zand op en voert ze af over de weilanden ten zuidwesten van de omvangrijke zandopslag.
Door de aanhoudende harde en striemend koude wind zijn de westelijke oevers van het Eeltsjemar bedekt met een witte ijskraag van bevroren water, dat door de stormachtige gure wind tegen de oevers van het meer is geslagen.

vrijdag 27 april 2012

Syt HIjlkema exposeert in De Hege Stins

Vrijdag 27 april 2012
De kip in de doos; schilderij van Syt Hijlkema

Het Palet
Elke woensdagmorgen komt Schildersgroep ‘Het Palet’ bijeen in ‘De Kampioen’ te Hijum om te schilderen. Het resultaat van deze schildersessies was in de maanden januari en februari 2011 te bekijken in de ontvangsthal van De Hege Stins te Stiens. Van alle leden van deze schildersgroep hing hier toen een gevarieerd assortiment schilderstukken.

Duo-expositie
Na Pasen 2011 exposeren de leden van deze schildersgroep ieder afzonderlijk uitgebreider hun eigen werk in de kerk. Tot 29 mei 2012 exposeren weer twee leden van deze schildersgroep van Hijum in de hal van De Hege Stins in Stiens. Het zijn Syt Hijlkema en Elly de Vries-Walthaus, beiden wonende in Hallum.

De hin yn de doaze
Syt Hijlkema begon te schilderen in het jaar 2006. Ze had toen nog nooit een schiilderskwast gebruikt. Nadat Hijlkema werd geconfronteerd met kanker en met de daarop volgende bestralingen, ging ze naar het 'Open Atelier' van het Medisch Centrum Leeuwarden. Daar ging ze als een vorm van therapie creatief aan het werk. 
Hijlkema schildert met acryl, waterverf en met olieverf. Het schilderen met olieverf heeft haar voorkeur. Vorig jaar heeft Syt les gehad van kunstschilder Jan Kooistra. Ze noemt zichzelf een beginneling en vindt het heerlijk om met palet & kwast achter de schildersezel te staan. 
 
De kip in de doos.
De boodschappen zijn al uit de doos.
Misschien komt er nu een ei ....
(Syt Hijlkema)
 
 

woensdag 25 april 2012

Elly de Vries exposeert in De Hege Stins


Woensdag 25 april 2012
Schilderij van Elly de Vries-Walthaus

Het Palet
Elke woensdagmorgen komt Schildersgroep ‘Het Palet’ bijeen in ‘De Kampioen’ te Hijum om te schilderen. Het resultaat van deze schildersessies was in de maanden januari en februari 2011 te bekijken in de ontvangsthal van De Hege Stins te Stiens. Van alle leden van deze schildersgroep hing hier toen een gevarieerd assortiment schilderstukken.

Duo-expositie
Na Pasen 2011 exposeren de leden van deze schildersgroep ieder afzonderlijk uitgebreider hun eigen werk in de kerk. Tot 29 mei 2012 exposeren weer twee leden van deze schildersgroep van Hijum in de hal van De Hege Stins in Stiens. Het zijn Elly de Vries-Walthaus en Syt Hijlkema, beiden wonende in Hallum.

Jugendstil
Elly de Vries-Walthaus schildert inmiddels al weer anderhalf jaar éénmaal in de week in Hijum bij Schildersgroep Het Palet. Elly wordt voornamelijk geïnspireerd door de natuur, zoals door bloemen en vogels. De Vries zoekt naar een eigen stijl en naar een eigen vorm die bij haar past. Daarbij laat ze zich tevens inspireren door de Tsjechische Jugendstil-schilder Alfons Mucha (1860-1939). Dat is ook te zien aan één van haar schilderijen in De Hege Stins: het portret van de vrouw met de bloemen.

dinsdag 24 april 2012

Uitbundig voorjaar in het Stiltecentrum

Dinsdag 24 april 2012
Tulpen spreken van de Lente in het Stiltecentrum















Lente & feest = Lentefeest
Op de dag dat de lente begon, schreef ik dat het christendom al in de vroegchristelijke tijd enkele symbolen ontleende aan de van oorsprong heidense feesten. Daarin speelde natuurverering een belangrijke rol. Na een lange, koude winter werd de komst van het voorjaar gevierd. Diverse culturen kenden – en kennen nog steeds – hun Lentefeesten, met oude symbolen, die we soms ook weer herkennen in het christendom. In de lente heeft de natuur het leven en de vruchtbaarheid weer doen ontwaken. Wat dood leek, blijkt toch te leven. Zo heeft ook bij Jezus de dood niet het laatste woord. Dat was met Pasen alleszins een feestje waard. Dat vierden we dan ook tijdens het Paasfeest op 8 april 2012.

Uitbundig rood, wit, roze, geel
De symboliek van de toen nog kleine bloeiende plantjes in het Stiltecentrum van het Ontmoetingscentrum in de Leeuwarder vestiging van Stenden Hogeschool verwees naar dat toekomstig Lentefeest, naar dat Paasfeest. Met Pasen brak het leven door de dood heen. Pasen was niet meer te stuiten en het Lenteleven was ook niet meer te stuiten. Wie momenteel buiten goed in de tuinen kijkt, ziet al de hoog opgeschoten tulpen staan. Ze staan sinds kort in bloei of anders dient die bloei zich spoedig aan. Die nieuwe lente en het nieuwe leven kun je in het Stiltecentrum van Stenden Hogeschool nu ook elke dag vieren, geholpen door uitbundig bloeiende tulpen, in rood, in wit, in roze en in geel, met op de plaats waar het donkere groen terzijde is geschoven, de vogeltjes in het prille lentegroen.

maandag 9 april 2012

De HEER is waarlijk opgestaan!

Paaszondag 8 april 2012
Liturgisch Centrum van De Hege Stins op Paaszondag 2012















Er zit muziek in Pasen
Het is Paasmorgen in De Hege Stins van Stiens. Een aanhoudende stroom kerkgangers wandelt vanuit alle windrichtingen de kerk binnen. De bijzaal van de kerkzaal is al geopend, maar tegen 9.30 uur moet ook het podium van de bijzaal nog worden geopend om daar de laatst binnengekomen kerkgangers nog een goede zitplaats te bieden. Het valt op dat het orgel niet wordt bespeeld vóór aanvang van de kerkdienst. Er is geen organist aanwezig. Dat is voor een feestelijke viering op Paasmorgen een grote teleurstelling, want juist in zo'n vrolijke Paasviering dragen feestelijke orgelklanken bij aan een fleurige kerkdienst. Nog mooier op zo'n Paasmorgen is de combinatie van orgel en enkele koperblazers, die samen uitbundig Pasen inluiden. Maar niets van dat al. Geen orgel- en geen koperklanken.
Zit er dan geen muziek maar in Pasen?

Pasen blijkt niet meer te stuiten, hoe ook .....
Maar als de nood het hoogst is, is ook de redding nabij. Enkele gemeenteleden rijden de piano naar het liturgisch centrum naast de preekstoel. Wij prijzen ons gelukkig met het feit dat ons predikantengezin Overeem-Scholtens ook in de kerk zit, genietend van hun welverdiende 'vrije zondag'. Dominee Jaap Overeem neemt achter de piano plaats en al spoedig klinken zijn blijde pianoklanken - met enige geluidsversterking van Taco Osinga luid en duidelijk - door de hele kerkzaal.

Het Paasfeest kan beginnen. 
Pasen 'is niet meer te stuiten; hoe ook een wolf verslindt het lam.'
(vrijmoedig gewijzigd op basis van een (Kerst-)gedicht van Gerrit Achterberg; woorden ontleend aan ds. Jaap Overeem op Kerstmorgen 2011).

Dankzij de welwillendheid van onze gemeentepredikant Jaap Overeem kan er vandaag met zijn uitbundige pianobegeleiding naar hartenlust en vrolijk worden gezongen op deze Paasmorgen van 2012. Vol bewondering genieten de gemeenteleden van de totaal onvoorbereide, maar knappe pianobegeleiding met hele mooie improvisaties voor, tijdens en na de samenzang. Aan het eind van de kerkdienst verwoordt ouderling van dienst Loes de Vries dat op passende wijze in de richting van onze pianist: "Je hebt ons vanmorgen gered". Een welverdiend applaus valt Jaap Overeem ten deel. Dit zijn de waardevolle momenten voor een kerkelijke gemeente, wanneer je elkaar laat merken dat je elkaars talenten en de dienstbaarheid aan elkaar zo welgemeend waardeert.
Op het liturgisch centrum opent de ouderling van dienst de kerkdienst. Voorganger is onze gemeentepredikant Janny van Dijken, onder wiens liturgische leiding we vanmorgen een mooie Paasdienst vieren.

Een rijk liturgisch centrum
Vanuit de kerkzaal kijken wij over de lijdenstafel heen naar een rijk gevuld liturgisch centrum.
Op de lijdenstafel ligt het kruis, dat is gemaakt van spiegels, waar nog de waxinelichtjes op staan die in de afgelopen Stille week hebben gebrand. Aan beide zijden de voorjaarsbloemen, als waren het de engelen in het lege graf van Jezus, en al waren het de engelen die nog veel eerder elk aan een zijde op de Ark van het Verbond in de Tabernakel stonden. Die lijdenstafel is trouwens in de paasnacht met opzet scheef neergezet, terwijl de kerkruimte juist uitnodigt om het meubilair recht of haaks in de ruimte te plaatsen. De lijdenstafel staat ongeveer op 45 graden diagonaal, om te laten zien dat je het wonder van Pasen niet kunt inkapselen in een systeem, maar dat Pasen dwars staat op de werkelijkheid van daar en toen, en dwars op onze werkelijkheid hier en nu.
Op de avondmaalstafel staan avondmaalsattributen, zoals een broodschaal en een wijnkan met wijnbeker. De lampjes die de kinderen meenemen naar de Kindernevendienst en de Spaardoosjes van de Veertigdagentijd staan naast elkaar. Twee witte kaarsen worden aangestoken als symbool voor de aanwezigheid van de twee overleden 'pakes' (opa's) die vandaag niet bij deze doopdienst kunnen zijn - want vanmorgen worden twee baby's gedoopt. De doopkaarsen liggen al klaar op de avondmaalstafel. De nieuwe Paaskaars, waaraan de twee witte gedenkkaarsen en de twee doopkaarsen worden aangestoken, staat naast de preekstoel.
Aan het eind van het liturgisch centrum staat de viertafel met daarover het witte feestkleed voor het Paasfeest. Wit, zoals ook het antependium over de avondmaalstafel. Het dode hout van het gaffelkruis op de viertafel - waarin vorige week de groene Hederatakken al een begin van het nieuwe leven lieten zien - is vandaag rijkelijk versierd met feestelijk witte bloemen. Het nieuwe leven heeft de dood zichtbaar en overtuigend overwonnen; het is nu Pasen.
Tussen de avondmaalstafel en de viertafel staan twee vazen, met in elke vaas een bloem.We gedenken met de witte lelie het overlijden op Goede Vrijdag van een gemeentelid en we bidden om een zegen over de overledene en om kracht voor de nabestaanden. We danken ook voor de geboorte van een baby in onze gemeente en zien die geboorte van de afgelopen week gesymboliseerd in de rode roos in de andere vaas.

Paasviering
Aan het begin van de kerkdienst worden vanmorgen de twee baby's s van de families Van Lingen en Van der Meulen gedoopt. Alle kinderen in de kerk vullen gezamenlijk met bekers en met flesjes het doopvont daartoe. Dan wordt er gedoopt en zingen we blij de doopouders, een broer, een zus en de dopelingen toe.
De drie schriftlezingen worden vandaag verzorgd door lector Wout de Vries en dominee Janny van Dijken preekt haar bezielende Paasboodschap. Aan het eind van de kerkdienst vertelt ze dat we vandaag maar één kerkdienst hebben, maar dat nu aan het eind van de dienst blijkt dat die wel een lengte heeft van nagenoeg twee opeenvolgende kerkdiensten. Dat klopt, maar voor de aanwezige kerkgangers - zo hoor ik hier en daar - is dat geen enkel probleem, want zo'n mooie Paasviering, waarin zoveel gezegende zaken passeren, gaat voor je gevoel als een zucht voorbij.
En dan krijgen we na afloop van de dienst de gelegenheid om de gelukkige doopouders en hun familie te feliciteren en Gods zegen te wensen bij de geloofsopvoeding van hun al zo geliefde dochter en zoon.
En dan is er tenslotte koffie in de ontvangsthal van de kerk en zonneschijn buiten op de wapperende kerkvlag aan de doorgaande weg.

maandag 2 april 2012

Rood Roze Wit


Maandag 2 april 2012
De Liturgische Viertafel van Palmpasen

Dienstbaarheid
Gisteren – op Palmpasen - stond op het liturgisch centrum van De Hege Stins van Stiens weer zo’n  prachtige liturgische viertafel.
Het thema van deze zesde zondag van de Veertigdagentijd was: ‘Op weg in dienstbaarheid’. 

Vandaag is rood
De liturgische kleur van Palmzondag is rood voor de intrede, en paars voor het passiegedeelte.
De kleur rood verwijst naar de kleur van het hart, van de geest en van het bloed.
We denken daarbij ook aan de liefde van de mensen langs de weg, alsof die mensen met hun mantels een rode loper voor Jezus uitleggen tijdens zijn Intocht in Jeruzalem.

Vandaag is paars
Paars is hier de kleur van voorbereiding en van ingetogenheid.
Het is de kleur van de Passie die we gedurende de Veertigdagentijd (de Passieweken) gebruiken.

Vandaag is roze
Roze is de mengkleur van rood  en wit.
In deze 40dagen-voorbereidingstijd naar Pasen breekt vanuit het rood als het ware het wit van het feest al door.
De roze kleur zien we in de staande en liggende planten.

Drie-Eenheid
Ook zien we in deze liturgische bloemschikking de klimopbladeren van de Hedera.
Die Hedera-bladeren symboliseren de onsterfelijkheid en de trouw van God.
De drie bladpunten van het Hederablad staan voor de Drieëenheid, dus de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

De Gaffel
In de christelijke traditie is het zogenaamde gaffelkruis de kruisvorm die het meest herinnert aan een levensboom.
Het gaffelkruis is een kruisvorm die door de schuin omhoog geheven armen lijkt op de vorm van een levensboom.
De twee naar boven gestrekte takken of armen drukken de verbinding met het menselijke en met het goddelijke uit.
In het lijden en de ervaren ongerechtigheid wordt de aarde met de hemel verbonden.
Het dragen van het kruis wordt ook wel ervaren als een loutering, als een doorworsteling en de overwinning op het lijden; het wordt een teken van opstand en van opstanding.
Het dode hout - dat lijden en onrecht verbeeldt - wordt langzaam maar zeker een vruchtbare bloeiende boom.

De Steen
Tenslotte zien we ook een steen liggen.
De steen staat symbool voor het fundament en voor het onwrikbare.
De sluitsteen voor het graf van Jezus mag dan wel de onherroepelijke dood van Jezus symboliseren, maar die steen werd afgewenteld en betekende daarmee dat het graf open was.

Veertig dagen
Jezus zal opstaan uit de dood.
Pasen!
Jezus is opgestaan uit de dood.

zondag 1 april 2012

Palmpasen op Passiezondag


Zondag 1 april 2012
Palmpasenkruisen met broodhaan en snoepgoed















Intocht in Jeruzalem
Op zondag 26 februari 2012 vierden we in De Hege Stins te Stiens het begin van de Veertigdagentijd, ook wel de Vastendagen of de Passietijd genoemd. Volgende week zondag is het Paasfeest. Vandaag, precies één week vóór Pasen, is het Palmzondag, de zondag voorafgaand aan de zogenoemde ‘Stille Week’, die vandaag begint. Vandaag op Palmzondag staan we stil bij de Intocht van Jezus in Jeruzalem. Onze lector van vandaag – Piet Dijkhuis – leest dit Bijbelverhaal bij aanvang van de ochtendkerkdienst in De Hege Stins. We gaan met ingang van vandaag de Stille, Goede Week in; een tijd van inkeer, om stil te staan bij Jezus' lijden en sterven, dat in de komende werkdagen steeds dichterbij komt.

Intocht van de cast
Bij aanvang van deze kerkdienst zijn de voorste rijen van de kerkzaal nog leeg. Een lange stoet gemeenteleden, jong en oud, komt om 9.30 uur vanuit de ontvangsthal van De Hege Stins de kerkzaal binnen en neemt plaats op deze voorste rijen. Dit is de nagenoeg complete groep gemeenteleden die een bijdrage heeft geleverd aan de musical van onze Protestantse Gemeente van Stiens; de musical ‘Jozef’, die dit weekend met de laatste, extra voorstelling tot een afronding is gekomen. De omvangrijke musical cast is vanmorgen hier aanwezig om samen met ons hun succesvolle musicalproject af te sluiten. Dominee Gerrit Wessels, onze voorganger vanmorgen, blikt kort terug op dit waarde(n)volle gemeenteproject, hij bedankt alle medewerkers namens onze hele gemeente en spreekt de wens uit dat deze musical ook een bijdrage zal leveren als positieve impuls voor gemeenteopbouw, hetgeen één van de doelen van deze Stienser musicalproductie is.

Intocht van de Palmpasenoptocht
We gaan verder met de Veertigdagentijd. Vandaag, Passiezondag, is nog een overgangsdag naar de Stille Week, want op deze Palmzondag vieren we het Palmpasen wat frivoler dan alle andere zondagen van de Veertigdagentijd. Aan het begin van de kerkdienst verlaten de kinderen met hun Kindernevendienstleiding de volle kerkzaal, want zij gaan tijdens deze kerkdienst in hun Kindernevendienst op eigen wijze ook aan het werk met Palmpasen. Dominee Wessels had de kinderen er al op gewezen dat ze daar hard aan het werk moeten om na afloop aan het eind van de kerkdienst met een verrassing terug te komen in de kerkzaal. Na de preek komen de kinderen trots weer terug in de kerkzaal. Een rij van zo’n 40 basisschoolkinderen wandelt in een lange optocht door alle tussenpaden van de kerkzaal. In hun handen dragen ze allemaal een door hen zelf gemaakt Palmpasenkruis, met vrolijke kleuren en met lekkernijen versierd, met in top de welbekende Broodhaan.

De broodhaan in top
Na deze wandeling door de hele kerkzaal nemen de kinderen plaats op het liturgisch centrum vóór in de kerk, waarna dominee Wessels met de kinderen in gesprek gaat over (Palm)Pasen en over de symboliek van de Broodhaan bovenop hun Palmpasenkruis. In dat vraaggesprek met dominee Gerrit Wessels vertellen de kinderen keurig waarom de haan bovenop hun Palmpasenstok prijkt, waarbij ze verwijzen naar de haan die in het bijbelverhaal driemaal kraait nadat de discipel Petrus had ontkend dat hij een leerling zou zijn van zijn gevangengenomen rabbi Jezus. Na dit vraaggesprek met de voorganger gaan de kinderen weer naar hun zitplaats in de kerkzaal. Tijdens het slotlied van deze kerkdienst, zie je hier en daar boven de mensen uit enkele Palmpasenkruisen langzaam meedeinen op de klanken van de samenzang.  

Een Goede Week
Eerst nog de Goede Week, met haar Stienser avondgebeden in De Hege Stins op maandag, dinsdag en woensdag en daarna – ook in De Hege Stins te Stiens - op Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag de stille dagen van inkeer, om uiteindelijk aanstaande zondag 8 april 2012 de opstanding van Jezus Christus dankbaar en uitbundig te vieren als het lang verwachte Paasfeest.

maandag 26 maart 2012

BOEK 4.0 expo Pasen 2012

Maandag 26 maart 2012 


Jaarlijkse expositie
Op 15 maart 2012 schreef ik een weblogbericht over de kunstobjecten die momenteel worden geëxposeerd in de Bibliotheek van Stenden Hogeschool te Leeuwarden. De tentoongestelde werkstukken zijn gemaakt door derdejaars en vierdejaars studenten van de HBO-Bachelor-opleiding 'Creatieve Therapie' van Stenden Hogeschool. De actuele expositie draagt de naam 'BOEK 4.0'. De kunstvoorwerpen zijn tot half april 2012 te bezichtigen op de begane grond van de Bibliotheek van Stenden Hogeschool te Leeuwarden.

Nieuwe boekvormen
De opdracht die de studenten kregen, was: 'Geef een bestaand boek een nieuwe vorm'. Op allerlei manier zijn boeken verwerkt in de tentoongestelde kunstobjecten. Eén van die objecten is gemaakt door Stenden-studente Esther Langendijk. Het is een bijzondere combinatie geworden van een boek met daar als het ware uit omhoog groeiende wilgentakken. 

Pasen 2012
We weten dat hout de grondstof is voor papierproductie. 
Dat in je gedachten meenemend, zie je hier als het ware levend hout verrijzen uit dood hout. 


Hoe Pasen kan het zijn?

woensdag 21 maart 2012

Is dat nou alles?


Woensdag 21 maart 2012
Stiltecentrum Stenden Hogeschool Leeuwarden

Op weg naar Pasen
Onze Stenden-collega Klaas-Wybo van der Hoek meldt aanvang deze week op zijn weblog dat Jettie Holwerda samen met een student - een stagiair van ons Studentenpastoraat Expect – het Stiltecentrum in ons Ontmoetingscentrum van Stenden Hogeschool in Leeuwarden heeft aangekleed met het thema Goede Vrijdag & Pasen.
We leven momenteel in de Veertigdagentijd: de vastenperiode tussen Aswoensdag en het Paasfeest. Deze Passieperiode, en het Paasfeest waar we naar toe leven, kent een aantal symbolen, die alle hun eigen betekenis hebben.

Tijd van bezinning
Het oude altaar in het Stiltecentrum is bekleed met grote jute kleden. Jute verwijst naar eenvoud, naar soberheid en naar het boetekleed. De Veertigdagentijd is ook een periode van bezinning. Paars is de liturgische kleur die hierbij hoort. Paars in een tijd van vasten, van bezinnen. Zijn wij wel goed bezig in ons denken, in ons voelen en in ons handelen? Is dat goed in onze ogen en is het ook goed in Gods ogen? Wat zou Jezus hiervan hebben gevonden? Wat zou Jezus hierover hebben gezegd?

Zie het kruis
Aan de achterwand hangt een kruis. Een steen ligt op de horizontale kruisbalk. Die steen komt straks terug. Het kruis-teken bestaat hier uit twee balken: een verticale en een horizontale.
  • De verticale lijn wijst ons op het Verbond: de liefde van God tegenover de mensen. Ook het paarse kleed verbindt ‘boven’ en ‘beneden’: God en mens.
  • De horizontale lijn is de zware houten balk van de kruistocht. Die balk betekent voor ons de opdracht om elkaar als mensen te omarmen, om elkaar - op gelijke voet - lief te hebben.
  • Op het ‘kruispunt’ van beide kruisbalken komen wij als het ware Jezus tegen. Jezus Christus is de mens-geworden Zoon van God, die onder ons leefde, die heeft geleden, die is gestorven voor wat wij verkeerd deden en die is opgestaan uit de dood. Hij leeft en is in ons midden; en dàn is het Pasen!
Zand en steen
Onderaan in het altaar ligt zand. Dat kan verwijzen naar de woestijn, die het volk Israël doortrok, nadat zij gevlucht waren uit het land Egypte, nadat ze het Joodse Paasfeest eerst hadden gevierd. Een volk dat 40 jaar onderweg is naar het Beloofde Land.
In de woestijn krijgen ze dorst. Als Mozes – de leider van het volk Israël – met zijn staf op een rotssteen slaat, stroomt er water uit de stenen. De stenen zijn het bewijs dat de levende HEER in hun midden is. De rotssteen komt weer terug in het Paasverhaal, als op de Paasmorgen de steen voor het graf is weggerold. Even later zien we dat de uit de dood opgestane, levende Jezus in het midden van zijn vrienden verschijnt.

Begin van de lente
Het christendom heeft al in de vroegchristelijke tijd enkele symbolen ontleend aan de van oorsprong heidense feesten. Natuurverering speelde daarin een belangrijke rol. Na een lange, koude winter werd de komst van het voorjaar gevierd. Diverse culturen kenden – en kennen nog steeds – hun Lentefeesten, met oude symbolen, die we soms ook weer herkennen in het christendom.
Op het altaar staan vandaag bloeiende planten. In de lente heeft de natuur het leven en de vruchtbaarheid weer doen ontwaken. Wat dood leek, blijkt toch te leven. De dood heeft bij Jezus niet het laatste woord. Dat is een feestje waard. Dat vieren we dan ook tijdens het Paasfeest, dit jaar op 8 april 2012,

Eindeloos

In het Stiltecentrum liggen de attributen.
Gewoon wat jute, een paar stenen, wat zand, enkele bloeiende planten, twee houten balken en een paars kleed.
Is dat nou alles?

‘Is dat nou alles?’, zullen ook veel mensen hebben gedacht die Jezus hebben zien lijden en sterven.
Pasen bleek echter niet het einde te zijn, maar het begin van nog veel meer, het begin van alles wat daarop volgde en wat ook na vandaag nog zál volgen.....

maandag 27 februari 2012

Spaardoosje Voor de verandering


Maandag 27 februari 2012
Spaardoosje voor de Veertigdagentijd van 2012

Begin Veertigdagentijd
Gisteren zijn in het kader van de eerste zondag in de 40dagentijd - zoals elk jaar - de Spaardoosjes bij aanvang van de ochtendkerkdienst weer uitgereikt aan onze gemeenteleden in De Hege Stins te Stiens.

Voor de verandering
Het thema van de Veertigdagentijd-campagne 2102 is ‘Voor de verandering’. In de 40dagentijd doen we dingen vaak net even anders. Door bijvoorbeeld bezinning en/of door te vasten richten we ons op God en op onze naaste. Zo leven we bewust toe naar Pasen, het feest dat èchte verandering mogelijk maakt. Dichtbij ons èn ver weg bidden mensen om verandering in hun persoonlijke leven of in de situatie in hun land. Wij kunnen elkaar hierbij tot steun zijn. Wij blijven geloven; óók in verandering!

Spaar je mee?
De Spaardoosjes van Kerk in Actie werden gisteren uitgedeeld als bouwplaat. Je kunt het Spaardoosje uit de bouwplaat scheuren en dan in elkaar vouwen. Zo ontstaat een kartonnen spaarpotje met het appèl ‘spaar je mee?’ bij de geld-gleuf, waar je je gift in het spaardoosje kunt doen. Op de boven ingestoken achterzijde staat vermeld dat het hier om een spaaractiviteit gaat van ‘Kerk in Actie’, de afdeling van de Protestantse Kerk in Nederland, die zich wereldwijd richt op diaconaal werk en op zendingswerk.

De Vrolijkheid
Onze Diaconie zal in de wekelijkse Nieuwsbrieven van de Protestantse Gemeente van Stiens tijdens de 40dagentijd elke zondag melden voor welk project van Kerk in Actie we kunnen sparen in de gisteren uitgereikte spaardoosjes. Deze doosjes kunnen te zijner tijd met Pasen in onze beide kerken weer worden ingeleverd.  Gisteren stond bijvoorbeeld het werk van de ‘Nationale Stichting ter Bevordering van de Vrolijkheid’ (of kortweg: ‘De Vrolijkheid’) centraal. Deze stichting organiseert creatieve activiteiten voor kinderen en jongeren die in asielzoekerscentra zitten. De Vrolijkheid biedt vluchtelingenkinderen de kans om voor de verandering eens niet met grote mensenproblemen bezig te zijn, maar gewoon weer even onbezorgd kind te zijn. Door te sparen en/of op andere wijze geld te storten willen we ‘Voor de verandering’ wat vrolijkheid brengen in het leven van een asielzoekerskind. Zo kunnen ook wij mensen worden, die verandering teweegbrengen in de wereld!

Van Aswoensdag naar Pasen
De 40dagentijd is al begonnen op Aswoensdag 22 februari 2012 en loopt tot en met Stille Zaterdag 7 april 2012. Op zondag 8 april 2012 is het Pasen.

zondag 26 februari 2012

Zondag Invocabit

Zondag 26 februari 2012 
De Viertafel in De Hege Stins op Zondag Invocabit















Roept hij Mij aan ...
Het is vandaag de eerste zondag van de Veertigdagentijd, de bezinningsperiode van 40 dagen, waarin we op weg gaan naar het Paasfeest.
Deze eerste zondag van de Passietijd wordt in het kerk-latijn ook wel genoemd: 'Zondag Invocabit'.
Invocabit is Latijn voor: "Hij zal mij aanroepen".
Die tekst komt komt uit Psalm 91, vers 15, waar staat: "Roept hij Mij aan, Ik zal hem antwoorden".
God zal ons antwoorden, wanneer wij tot Hem roepen - ook als het lijden groot is.

... Ik zal hem antwoorden
In deze periode van inkeer hangt op het Liturgisch Centrum van De Hege Stins in Stiens over onze Avondmaalstafel een paars antependium.
Ook over de Viertafel hangt vanmorgen een paars kleed.
Met deze paarse kleur van het kerkelijk jaar wordt de sfeer ingetogen, alsof we de adem te lang inhouden.
We leven in een tijd van voorbereiding, met uitzicht op het lijden en sterven van Jezus Christus, met Pasen als horizon.


Invocabit me et exaudiam eum cum ipso ero in tribulatione eruam
eum et glorificabo longitudine dierum implebo illum et ostendam ei
salutare meum.

Roept hij Mij aan, dan antwoord Ik, 
is hij in angst en vreze, 
dan kom Ik nog dat ogenblik om hem nabij te wezen.


When he calls to Me
I will answer him

zondag 3 april 2011

De mond van een vriend

Zondag 3 april 2011

Vanavond wordt in de Sint-Vituskerk te Stiens een Gemeentedienst gehouden, georganiseerd door de Commissie Erediensten van de Protestante Gemeente van Stiens. Voor deze avondkerkdienst is de dichter-dominee Hans Bouma uit Kampen uitgenodigd. Hij presenteert vanavond zijn poëtisch-muzikaal programma 'Dichter bij muziek', met als thema voor vanavond: 'De mond van een vriend'.

Hans Bouma's 'Dichter bij muziek' is zijn antwoord op de groeiende behoefte aan een taal, waarbij het gaat om religieuze en menselijke waarden. Een andere taal, die ruimte geeft aan het onzegbare. Een nieuwe taal, die mensen raakt tot in de diepste lagen van hun bestaan. Deze taal, zijn poëzie is zo’n taal, die - samen met muziek - recht doet aan de zo rijke 'geografie' van de menselijke ziel en die zijn luisteraars inspireert tot spirituele ervaringen.

Het programma bestaat vanavond uit vier onderdelen, speciaal voor de Veertigdagentijd, waarin we momenteel leven. Die vier poëtische collages zijn:
1. 'Zijn mensen op aarde', de opnieuw uitgesproken Psalmen 113 t/m 118;
2. 'Zomaar ineens een mens', over Jezus;
3. 'De mond van een vriend', waarin Judas uitgesproken zelf aan het woord komt;
4. 'Licht in onze ogen', over Pasen.

Deze poëzie-collages bestaan uit een steeds doorgaande stroom van muzikaal begeleide gedichten; als drijvende gedichten op muzikale stromen, die bij jou en mij wellicht belanden in de diepzee van onze ziel. De aanhoudende stroom van muzikale improvisaties zijn vanavond van de ons welbekende Auke de Boer op piano. Zijn pianoklanken dragen nu eens kabbelend, dan eens kolkend de poëtische woorden als belevenissen naar je ziel. Sterk is de combinatie van Bouma & De Boer als zij de aanwezigen in de goed gevulde kerkzaal laten luisteren naar Jezus' schimpende discipel Judas, die wij in onze beleving aantreffen op het land van de pottenbakker, het land dat inmiddels een dodenakker is. We horen en 'zien' Judas terugblikkend, evaluerend, zoekend, ja zelfs wanhopig zoekend naar zijn eigen identiteit.

Het was al mooi. Het was zo bijzonder. Toch, als hij klaar is, komt Hans Bouma nog met een toegift. De door hem dan al geprezen pianist Auke de Boer krijgt van Hans Bouma een kort gedicht, speciaal geschreven voor deze Gemeentedienst. De Boer krijgt slechts één minuut om die voor hem onbekende nieuwe woordenstroom om te zetten in een piano-improvisatie. Bouma spreekt nog even en wordt dan stil. En dàn begint Auke de Boer zijn improvisatie. Even laat Bouman hem gaan en dan valt Hans Bouma die piano-improvisatie binnen met zijn gelegenheidspoëzie. Aan het eind een korte stilte en dan nemen poëet en pianist hun welverdiende applaus in ontvangst.

Na afloop zitten Hans Bouma en zijn echtgenote achter hun goed gevulde boekentafel met veel verschillende titels van eigen werk. Durkje en ik kopen zijn 'Taal naar je hart', met teksten over leven, liefde en dood. Hans Bouma signeert zijn werk voor wie hier van hem kopen. Een korte wijle en bijna alle boeken zijn verkocht.

donderdag 10 maart 2011

3e Prijs in fotowedstrijd Levensbeschouwing op Straat

Donderdag 10 maart 2011

Levensbeschouwing is overal.
Als je goed kijkt, ligt het gewoon op straat.
Kerk, moskee, tempel en synagoge zijn duidelijk zichtbaar.
Soms kun je aan mensen zien welke levensbeschouwing ze hebben.
Levensbeschouwing kun je ook zien aan hun symbolen en hun rituelen.

Op 15 september 2010 schreef ik over de fotowedstrijd die het Centrum voor Levensbeschouwing in het najaar van 2010 had uitgeschreven. Het Centrum voor Levensbeschouwing is gevestigd in Stenden hogeschool te Leeuwarden, werkt nauw samen met opleidingen van Stenden hogeschool en met andere instellingen in Nederland die zijn gespecialiseerd in kennis betreffende levensbeschouwing. De uitnodiging om mee te doen aan deze fotowedstrijd, heb ik beantwoord door het inzenden van enkele thema-foto’s.

Aan deze fotowedstrijd namen 22 fotografen deel. Totaal zonden zij 49 foto’s in. Een fotojury heeft de inzendingen beoordeeld op fototechniek, compositie, creatief gebruik van de openbare ruimte en op het levensbeschouwelijke thema. De jury bestond uit: Suzan Bosch (Stenden-Instituut Service Management), Klaas-Wybo van der Hoek (Stenden hogeschool), Henk Postma (Stenden hogeschool) en Henk Pol (Centrum voor Levensbeschouwing).

De jury heeft zich stapsgewijs gebogen over de inzendingen en is zo tot een fotoselectie gekomen. Eerst werd beoordeeld of was voldaan aan de opdracht het thema ‘Levensbeschouwing op Straat’ in beeld te brengen. Foto’s die de opdracht op al te traditionele wijze uitbeeldden, werden terzijde gelegd. Foto’s van esthetische kwaliteit of verrassende verbeelding werden in rangorde gelegd.

De prijswinnaars met de winnende foto’s zijn inmiddels bekend gemaakt op de website van het Centrum voor Levensbeschouwing. De eerste prijs ging naar Nicole Loeve, de tweede prijs naar Abe Maaijen en mij viel de derde prijs ten deel. Eervolle vermeldingen werden toegekend aan Leonie Zuijdervliet en Yvon Salié, voor hun prachtige foto’s.

Mijn prijswinnende foto maakte ik op 28 juli 2009, op de laatste pelgrimsdag van Durkje en mij in 2009, toen wij het pelgrimspad bewandelden van het Franse Châteauneuf-Val-de-Bargis naar La Charité-sur-Loire. Het laatste dorpje dat we passeerden vóórdat we de oversteek door het veld maakten naar La Charité-sur-Loire was het dorpje ‘Raveau’. Evenals veel Franse dorpen ligt ook in Raveau de oude, geheel ommuurde begraafplaats vlak buiten het dorp. Het pelgrimspad loopt langs de hoge muur van deze begraafplaats en als je over de muur kijkt, zie je de laag en hoog boven de grafstenen uitstekende kruisen, van verschillende materialen en in uiteenlopende vormen gemaakt.

Deze foto deed mij denken aan een oud gezegde, dat je tegenwoordig bijna nooit meer iemand hoort zeggen, namelijk: “Wij leven onder het kruis’. Het leven gaat niet elke dag over rozen, niet elke dag halleluja en in de gloria. Zo is onze werkelijkheid van gisteren, vandaag en morgen. We hebben wel van die gelukzalige momenten, waarop als het ware de hemel voor ons open gaat, momenten waarop je niets anders kunt en wilt dan God loven en prijzen. Af en toe is onze weg echter geen gemakkelijke weg, een weg van pijn en verdriet, van ziekte, sterven en rouw; in bijbelse termen: onze weg door de woestijn; maar ... dan wel op weg naar het beloofde land, naar Kanaän.

Nog even en dan zitten we al weer in de Passietijd, de weken die voorafgaan aan het Paasfeest. Een tijd om ook stil te staan bij ons leven onder het kruis, ons kruis dragen op onze weg door de woestijn, stilstaan onder het kruis, stilstaan bij Jezus’ sterven aan het kruis, met elk jaar weer dat hoopgevend en wenkend perspectief van Pasen: opstanding uit de dood.

woensdag 2 februari 2011

Loes Bangma-Vellinga exposeert in Stiens

Woensdag 2 februari 2011

Loes Bangma-Vellinga uit het Friese Aldeboarn exposeert tot eind maart 2011 een aantal van haar acrylschilderijen en haar wolschilderijen in het gemeentehuis van Leeuwarderadeel te Stiens. Met haar achtergrond als Onderwijzeres en Docent Creativiteit heeft ze een goede basis om de creativiteit in haar werk te laten zien. Van acrylverf maakt ze graag schilderijen van de natuur, waaronder bijvoorbeeld vogels en bloemen. Ze volgt schilderlessen bij Rens Hoekstra uit Akkrum. Naast haar vrije werk maakt ze ook regelmatig wol- of acrylschilderijen in opdracht.

Ze maakt vanaf 1998 van schapenwol schilderijen òf driedimensionale taferelen. Aanvankelijk werden die vooral voor kinderkamers gemaakt, maar inmiddels ook voor woonkamers of als liturgische decoratie in kerken ten behoeve van kerkelijke hoogtijdagen, zoals Kerstfeest of Pasen. Voor deze woltechniek heeft Loes Bangma workshops gevolgd bij Ym Koudstaal uit Zwaagwesteinde.

Het maken van dergelijke woltaferelen lijkt op schilderen en boetseren met schapenwol in allerlei tinten. Loes werkt dan met een viltnaald. Voor de techniek, voor het onderling contact en ter inspiratie en creativiteit van en met medecursisten gaat Loes Bangma nog regelmatig terug naar Ym Koudstaal. Bovendien is bij Koudstaal ook de belangrijke basis voor deze wolschilderijen te koop, namelijk de geverfde schapenwol.

In het gemeentehuis hangen van Loes Bangma-Vellinga momenteel acrylschilderijen van bijvoorbeeld vogels, zoals: buizerd, kievit en koolmees. Eén van de wolschilderijen is een voorstelling van een vlinder op een bloem. En er hangt ook een wolschilderijen-drieluik, met daarop de voorstelling van het Kerstfeest, met in het centrum Jozef, Maria en het kindje Jezus in de stal en met links daarvan de herders en rechts de drie magiërs, ofwel de “wijzen uit het oosten”.

zaterdag 22 mei 2010

De kerk viert feest!

Vrijdag 21 mei 2010

De Protestantse Kerk in Nederland (PKN), het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) en de Katholieke Bijbelstichting (KBS) publiceerden in mei 2009 gezamenlijk de tweede druk van het boekje “De kerk viert feest!”. Dit boek is geschreven door Kees Posthumus. Het boekje geeft je in het kort de essentie van de belangrijkste feesten die de Kerk kent.

Feesten in Kerk & samenleving zijn belangrijke momenten in je leven. Feesten zijn aanleiding om terug te blikken op wat is geweest, om het leven van vandaag te vieren en om daarna hoopvol de toekomst in te gaan.
De Christelijke kerken vieren wereldwijd onder andere Kerst, Pasen en Pinksteren. Daarnaast organiseren we op de kruispunten van het leven vieringen als iemand wordt gedoopt, als twee mensen hun huwelijk kerkelijk willen laten inzegenen en na het overlijden komen we ter troost en bemoediging bijeen in een uitvaartdienst alvorens de overledene wordt gecremeerd of begraven.
Zo geven kerkelijke feesten enerzijds maat en ritme aan het kerkelijk jaar en geven ze anderzijds betekenis en diepte aan je leven.

Als je alle vieringen bijwoont in het kerkelijk jaar, zul je zien dat het kerkgebouw ook een belangrijke rol speelt om de feesten te faciliteren.
Zo zie je bijvoorbeeld:
- Voorwerpen, zoals: kruisen, kaarsen, beelden, doopvont, liturgische kleden, een kruik en knielbanken;
- Kleuren, zoals: wit, rose, rood, groen, zwart en paars;
- Symbolen, zoals: vlammen, een duif, de Alfa & Omega, korenaren, brood, druiven, een ster, een lam en een kruis.
Alle voorwerpen, kleuren en symbolen hebben een eigen oorsprong en betekenis.

Dit boekje beschrijft eerst de vieringen die worden georganiseerd op de scharnierpunten van ons leven, zoals: dopen, trouwen en rouwen. Daarna komen de feesten aan de orde die hun oorsprong in de Bijbel vinden, zoals: Avondmaal, Kerst, Pasen en Pinksteren.
Die beschrijvingen volgen per feest een vast patroon van:
- eerst een korte beschrijving van het feest;
- vervolgens waar deze viering haar oorsprong vindt in de Bijbel;
- tenslotte een portret van iemand die vertelt welke betekenis dat feest aan zijn of haar leven heeft gegeven.

De volgende feesten komen achtereenvolgens aan de orde:
1. Dopen, als de eerste stap op de weg van geloof;
2. Trouwen, om de zegen van God te vragen en om elkaar te beloven dat je elkaar ook in het geloof zult (blijven) ondersteunen;
3. Rouwen, om elkaar te troosten en te bemoedigen in het geloof dat de overledene nu een nieuw leven bij en met God begint;
4. Avondmaal, als teken van Jezus’ aanwezigheid, ook in de wereld van vandaag;
5. Kerst, het feest van de geboorte van Jezus Christus, het Licht dat in de wereld komt;
6. Pasen, als we vieren dat Jezus is opgestaan uit de dood, dat de dood niet het laatste woord heeft;
7. Pinksteren (dat we overmorgen gaan vieren), waar de Kerk haar werk begon; het feest ter gelegenheid van de komst van de Heilige Geest; een feest van bezieling, inspiratie en enthousiasme.

Het is een feestelijk boekje, waarmee de PKN, het NBG en de KBS je willen tonen dat je je zegeningen mag tellen en dat je ook je leven mag vieren.

Het Bijbelboek Prediker toont ons dat het leven gevierd mag worden in bewoordingen als:
“Er is een tijd om te huilen
en een tijd om te lachen,
een tijd om te rouwen
en een tijd om te dansen.”
(Prediker 3 : 4)

En als je dat nog niet overtuigt, schrijft de Prediker verderop in de Bijbel:
“Dus eet je brood met vreugde,
drink met een vrolijk hart je wijn.
God ziet alles wat je doet allang met welbehagen aan.
Draag altijd vrolijke kleren,
kies een feestelijke geur.
Geniet van het leven met de vrouw die je bemint.
Geniet op alle dagen van je leven, die God je heeft gegeven.
Het bestaan is leeg en vluchtig en je zwoegt onder de zon,
dus geniet op elke dag.
Het is het loon dat God je heeft gegeven.”

(Prediker 9 : 7-9)