Zoeken naar verbinding is erg religieus

Zaterdag 20 april 2013 

Hinne Wagenaar geeft uitleg over de Kleasterkuier

Ferbining - Verbinding
We lijken te leven in een tijd waarin het individu centraal staat, maar dat is schijn. Langs allerlei wegen en lijnen - bijvoorbeeld via social media - verbinden mensen zich met elkaar. In dat zoeken naar verbinding zit een religieuze laag.
Ook in religieus leven gaat het van oorsprong om verbinding maken. Zo willen steeds meer mensen ook verbonden zijn met inspiratiebronnen.
Daarover spreekt dominee Sytze Ypma - predikant te Scharnegoutum - vandaag tijdens de vierde Kleasterdei van Stifting Nijkleaster in de Sint-Radboudkerk in Jorwert. Vandaag neem ik deel aan deze bijzondere Kleastersneon van Nijkleaster.

Twee kloostergroepen in Nijkleaster
De pionierspredikant van Nijkleaster - dominee Hinne Wagenaar - staat even na 9.00 uur bij de ingang van de eeuwenoude dorpskerk van Jorwert om de binnenkomende deelnemers van deze Kleasterdei welkom te heten. Er zijn vandaag twee verschillende groepen actief in Nijkleaster. De groep waar ik aan deelneem, staat onder leiding van Sietske Visser, die het programma van Sytze Ypma over Verbinding zal begeleiden. De andere groep staat vandaag onder leiding van Hinne Wagenaar. Deze andere groep bestaat uit eerste- en tweedejaars cursisten van de cursus Theologische Vorming te Kampen. Beide groepen hebben hun eigen programma, maar bij vier programmadelen, zullen beide groepen gezamenlijk optrekken. Niet alleen dus Verbinding in mijn kloostergroep, maar ook tussen beide kloostergroepen; een mooi concept.

Gezamenlijk ochtendgebed
Om 9.30 uur zitten we in een dubbele halve cirkel in het koor van de Sint-Radboudkerk. Het is er nog koud, maar de fleece plaids die op de stoelen klaar liggen, houden ons voldoende warm. Hinne Wagenaar heet beide groepen hartelijk welkom en daarna leidt hij het ochtendgebed van deze vierde Kleasterdei. Er wordt gebeden, uit de Bijbel gelezen, we zijn een moment stil en er worden onder andere liederen van Taizé en Iona in het Nederlands, Fries en in het Engels gezongen, onder begeleiding van Hindrik van der Meer op piano.
Na deze korte viering gaan beide groepen uiteen. De groep uit Kampen gaat met Hinne Wagenaar naar het dorpshuis van Jorwert, waar zij vandaag hun programma zullen doorlopen. Wij gaan naar de Voorkerk van de Sint-Radboudkerk, waar wij ons kloosterprogramma hebben.

Een eeuwigdurende verbond
In de kennismakingsronde krijgen we van Sytze Ypma allemaal een verschillende bijbeltekst. We dienen ons met die tekst te verbinden, om na een korte voorbereiding aan elkaar te vertellen hoe wij ons hebben verbonden met deze tekst, of hoe die tekst zich heeft verbonden met ons leven, met mij als persoon. Opmerkelijk is dat in de daarop volgende kennismaking blijkt hoezeer ieder zijn eigen tekst kreeg, die zo onvoorwaardelijk bij de persoon in kwestie past. De tekst uit Genesis 17:7 die mij toekwam, luidt:

"Ik sluit een verbond met jou en met je nakomelingen,

met alle komende generaties,

een eeuwigdurend verbond:

ik zal jouw God zijn en die van je nakomelingen."

Ik ga in mijn gedachten niet eerst naar mijn nakomelingen, maar vertel in mijn 'memmetaal' - de Bildtse streektaal - eerst dat mijn Bildtse overgrootouders, mijn Bildtse grootouders en mijn Bildtse ouders, en ook ik nu al generaties lang leefden danwel nog leven in die lijn van het verbond van onze God met ons als nakomelingen van onze voorgaande generaties; en dat ik daaruit toch voorzeker ook de hoop mag putten en vertrouwen dat ook onze kinderen - en alle komende generaties van onze familie - levenslang deel uit mogen, willen en zullen maken van dat eeuwigdurende verbond van God met ons.

Sytze Ypma:  

"In Nijkleaster worden oude teksten heropend, 

en die komen hier opnieuw tot leven".

Verbinding

Na deze bijzondere kennismakingsronde verzorgt ds. Ypma een presentatie over 'Hoe Facebook mensen verbindt met elkaar,' oftewel 'Zoeken naar verbinding is erg religieus'.
Sytze Ypma:

• Verbinding hangt in de lucht; Nijkleaster plukt het uit de lucht en gaat zich daartoe verhouden;
• Social media zijn kortstondig snelle, fragmentarische en virtuele manieren van verbondenheid;
• Na de oude Binding van weleer, na de daaropvolgende Ontbinding van het voorbije postmoderne tijdperk, komen we terecht in een nieuwe tijd van Verbinding; het computertijdperk biedt daartoe nieuwe mogelijkheden;
• Vriendschap roep je niet uit (zoals Friends @ Facebook), maar is een vrucht van een verleden, en blijkt ook uit het verleden;
• Facebook en Twitter zorgen voor een nieuw soort alomtegenwoordigheid;
• Twitter als podium, als beerput, als publiek domein, creëert een nieuw sociaal leven, in een gemeenschap waaraan je je verbindt;
• De vrijblijvendheid in de tegenwoordige overkill aan verbindingen leidt tot ontbinding;
• Waarlijke verbinding zit van binnen;
• We blijven zoeken naar het religieuze;
• Religie betekent 'verbinden', opnieuw verbinden, opnieuw gewetensvol zorgvuldig beschouwen;
• Er is verbinding tussen het alledaagse (de koetjes & de kalfjes) en het religieuze.

Gedurende het gehele ochtendprogramma van Sytze Ypma is ook zijn echtgenote Anneke Meiners aanwezig als permanente Nijkleaster-twitteraar. Nijkleaster heeft al 275 volgers op Twitter, en zo langzamerhand komen vandaag de eerste reacties op Annekes tweets via Twitter binnen.

Gezamenlijke Kleasterkuier: Stilte > Besinning >  Ferbining
Om 11.45 uur komen beide groepen buiten bij de Sint-Radboudkerk bijeen, voor een begeleide Kleasterkuier buiten de bebouwde kom van Jorwert. Hinne Wagenaar legt uit wat we gaan doen.
- Het eerste deel van de Kleasterkuier lopen we in stilte.
- Het tweede deel van de Kleasterkuier lopen we ook in stilte, maar gaan we ons in gedachten wandelend bezinnen op een bijbeltekst over de Emmaüsgangers.
- En tenslotte gaan we in het derde en laatste deel van de Kleasterkuier wandelend met elkaar in tweetallen of in drietallen in gesprek over onze verbinding met de vanmorgen gelezen bijbeltekst.
Zo wandelen we Jorwert uit, laten we Jorwert steeds verder achter ons en komen we met een ruime boog wandelend door het veld na ruim een uur weer terug bij de kerk en de kroeg in Jorwert.

Van de kerk naar de kroeg
Van de kerk wandelen we naar de kroeg, naar het 'Wapen van Baarderadeel', waar we gezamenlijk als groepen lunchen. Nijkleaster gaat uit van een combinatie van klooster, kerk en kroeg. Mensen verbinden zich in klooster, kerk en kroeg. Het is gezellig in de Jorwerter kroeg. De deelnemers van de twee verschillende groepen zitten gemixt aan tafels, gezellig pratend, onderwijl genietend van een goede lunch.

Het diepste in onszelf is God
Na de lunch gaan beide groepen weer voor het middagprogramma uiteen. In onze kloostergroep gaan we verder met het onderwerp Verbinding. We maken nader kennis met mystieke gidsen, zoals Augustinus (4e/5e eeuw), Meister Eckhart (13e/14ee eeuw) en Etty Hillesum (20e eeuw). We lezen en spreken over een dagboektekst van de in 1943 in Auschwitz gestorven Hillesum. Voor Etty Hillesum waren niet haar omstandigheden (in het concentratiekamp) doorslaggevend, maar wel haar innerlijk, als verbinding met God.
We sluiten het middagprogramma af met een meditatie rondom het Jezusgebed.

Afsluitende viering
Om 15.30 uur komen beide groepen weer bijeen in het koor van de Sint-Radboudkerk van Jorwert. Hier vieren we gezamenlijk - onder liturgische begeleiding van Hinne Wagenaar en onder muzikale begeleiding van Hindrik van der Meer - onze verbinding met elkaar, met God, met de Vader en met de Heilige Geest.
Hinne & Sietske sluiten daarna deze Kleasterdei af en daarna groeten wij elkaar allen met een hartelijke handdruk en vriendelijke woorden van dank en groet.

Dit is het einde, van een heel bijzondere dag in Nijkleaster.

Hanzestedenpad

Donderdag 12 juli 2012

Cover van de wandelgids Hanzestedenpad

Pelgrimeren over het Hanzestedenpad
Tijdens onze pelgrimage van het Friese Sint-Jacobiparochie in de richting van het Spaanse Santiago de Compostela hebben Durkje en ik een aanzienlijk deel van het Hanzestedenpad gebruikt om de verbinding van het Fries-Overijsselse Jabikspaad te maken naar het zuidelijke traject van het Pieterpad, richting Maastricht. Daartoe bewandelden we in 2005 en 2006 van Zwolle - via Deventer - tot aan Zutphen het Hanzestedenpad.

Resterende trajecten
Omdat het hele Hanzestedenpad zeker de moeite waard is om te bewandelen, hebben we daarna de toen nog resterende delen van deze langeafstandswandeling gelopen. Zo wandelden we in 2006 al eens van Kampen naar Zwolle en in 2008 van Zutphen naar Brummen. Daarna resteerde nog het laatste traject van het Hanzestedenpad, het deel van Brummen, via Dieren, naar Doesburg, dat we elf dagen geleden nog liepen. Daarmee sloten we het Hanzestedenpad af, aangezien we nu de hele route van Kampen tot aan Doesburg hebben gelopen.

Hoofdroute met varianten
Het Hanzestedenpad is de langeafstandswandeling langs de IJssel van Kampen naar Doesburg over een afstand van 116 kilometer. De route kent twee aanlooproutes èn een oostvariant van het traject van Zutphen naar Deventer. Als je die drie trajecten ook loopt, breid je de afstand uit tot 164 kilometer. De route is in de routegids van het Hanzestedenpad in twee richtingen beschreven, dus je kunt het pad ook prima bewandelen van Doesburg naar Kampen. De wandelgids bevat een beknopte routebeschrijving, gekleurde topografische kaarten en achtergrondteksten over de Hanzesteden en over de directe omgeving van de wandelroute. De routegids bevat ook informatie over het openbaar vervoer en over een aantal overnachtingsadressen langs de route. Opvallend is het aantal treinstations langs de route, hetgeen het combineren van (bijvoorbeeld heen) wandelen en (terug) treinreizen goed mogelijk maakt. Het Hanzestedenpad is Streekpad nummer 11, dat onderweg bewegwijzerd is met een geel-rode markering.

Van Hanzestad naar Hanzestad
Onderweg maak je kennis met de rijkdom van zes Hanzesteden (Kampen, Zwolle, Hasselt, Deventer, Zutphen en Doesburg); of zeven, als je ook de aanlooproute vanuit Hattem bewandelt. Deze steden worden afgewisseld door de natuurlijke pracht van uiterwaarden en landgoederen. Nu eens loop je dicht langs de rivier de IJssel met zijn prachtige vergezichten, en dan loop je van het rivierenlandschap naar de hoger liggende zandgronden of door een open polderlandschap. Onderweg zie je oude rivierlopen, rivierduinen, knotwilgen, heggen en rietvelden. De extra aanlooproute van Hattem naar Windesheim vormt de verbinding van het westelijk gelegen Maarten van Rossumpad (de LAW4-route) met het Hanzestedenpad (Streekpad 11).

Acht wandeltrajecten
We liepen het Hanzestedenpad op de volgende wijze:

• Op 15 oktober 2006 van Kampen via Wilsum naar Zwolle, over een afstand van 23 kilometer;
• Op 9 oktober 2005 liepen we de aanlooproute van Hasselt naar Berkum over een afstand van 21,5 kilometer;
• Op 27 oktober 2005 liepen we van Berkum, via Zwolle en Windesheim naar Wijhe, over een afstand van 24 kilometer;
• Op 15 januari 2006 liepen we van Wijhe via Olst naar Deventer, over een afstand van 23 kilometer;
• Op 22 februari 2006 liepen we van Deventer naar Zutphen, over een afstand van 16 kilometer;
• Op 29 december 2008 liepen we de oostelijke variant van Deventer via Eefde naar Zutphen, over een afstand van 25 kilometer;
• Op 30 december 2008 liepen we van Zutphen naar Brummen, over een afstand van 14 kilometer;
• Op 1 juli 2012 liepen we van Brummen via Dieren naar Doesburg, over een afstand van 20 kilometer.

Moeting mei de dea

Sneon 16 july 2011

Wisse Alfred Pierre Smit (1903-1986) – in dominyssoan út Heumen - wie in ferneamd heechleraar yn Utert. Hy skreau in grut tal wittenskiplike wurken op it mêd fan letterkunde en literatuerhistoarje. Doe’t Pierre Smit syn wittenskiplik wurk ôfsletten hie, namen syn krêften ôf, rekke hy slim siik, swevend tusken libben en dea.

Yn die swiere tiid fan deasiik wêzen, begûn Smit wer fersen te skriuwen. Soks hie hy yn syn jongere jierren ek al dien. Yn 1927 ferskynde bygelyks syn dichtbondel ‘Feesten van ’t jaar’, dy’t in soad yndruk makke. Oan de ein fan syn libben begûn Smit kwatrinen te skriuwen. Yn 1984 begûn syn poëtysk skriuwen wylst er fan syn siik wêzen in soad pine hie. Yn de lange, drege nachten skreau Smit syn kwatrinen. It 150e kwatryn wie klear yn it begjin fan 1985. Fansels binne soksoarte fan gedichten persoanlike skriuwsels, mar se binne sa goed skreaun dat men dizze kwatrinen mei bliuwend fêste oandacht lêst.

Hûndert fan dizze 150 kwatrinen hat Smit oardere ta in dichtbondel, dy’t nei de dea fan W.A.P. Smit (yn 1986) ferskynde by útjouwer Kok út Kampen mei de titel: ‘Ontmoeting met de dood’. Dizze dichtbondel lit op tige minsklike wize wat fan syn deadseangst sjen en fan Smits ferwachting om opnommen te wurden yn de hearlikheid fan it Keninkryk fan syn en fan ús Himelske Heit.

Doe’t ik noch yn it bestjoer siet fan de Kristlik Fryske Folksbibleteek (KFFB) kaam de Fryske KFFB-skriuwer Jan Dotinga fan Koatstertille by it KFFB-bestjoer mei de fraach oft wy syn Fryske oersetting fan dizze dichtbondel yn it fûns fan de KFFB opnimme woenen. De oersetting fan sa’n krêftige dichtbondel komt krekt, dat it is perfoarst gjin lúkse dat oersetter Jan Dotinga de taalkundige KFFB-ers Dick Eisma en Jacobus Knol tank seit foar harren stipe by dizze oersetting. De yn it Nederlânsk skreaune kwatrinen binne knap oerset troch Jan Dotinga. De KFFB hat de útjefte fan dizze dichtbondel yn 2011 fersoarge ûnder KFFB-nummer 467 en dizze bondel mei de searje fan 100 kwatrinen is no te keap by de KFFB foar € 7,50. De Fryske titel fan de dichtbondel is: ‘Moeting mei de dea’.

Om ris te sjen hoe’t soks giet, sjogge jo hjirûnder de Nederlânske ferzje fan Pierre Smit fan syn kwatryn ‘Janua aperta' (De deur staat open):
“De dokter heeft het mij vandaag gezegd:
Het kan met mij opeens zijn afgelopen.
Op dat moment heeft God Zijn hand gelegd
Over de mijne: Kijk, de deur staat open.”

Jan Dotinga hat ‘Juana aperta’ (De doar stiet iepen) sa yn it Frysk oerset:
“De dokter hat it hjoed al tsjin my sein:
’t Kin mei my ôfrûn wêze sa ynienen.
Op dat momint hat God syn hannen lein
Oer mines hinne: Sjoch, de doar stiet iepen.”

Sintraal steane yn de kwatrinen fan Smit it deasiik wêzen, it ferstjerren en it dea wêzen. Dotinga jout oan dizze tema’s fan Smit de folgjende beskriuwings yn it Frysk:

It deasiik wêzen:
- op troch him begrinzge grûn;
- tebekgong fan myn krêften;
- d’ ein fan it libbenspaad;
- De wjerglâns fan syn fingers dy’t my winke;
- wachtsje sûnder roer;
- myn wintertiid;
- yn strime en swypslach;
- op reis nei ’t himelsk heitelân;
- dizze lette oere fan myn libben;
- sit de dea by my oan ’t bêd;
- de swiere striid om myn ferlingd bestean.

It ferstjerren:
- de lêste grins fan it libben;
- ’t Momint fan oergong;
- de ein;
- yn dat ljocht opnommen;
- de oere fan út elkoar te gean;
- dat de ivichheid my ta har sûcht;
- alle grinzen sille iepen brekke;
- de nacht begjint te brânen;
- ferreizgje;
- efter myn eagen wurdt it tsjuster gloed;
- troch de dea nei Him ferheffe;
- nei de grins fan ’t libben driuwe;
- omheech nei Him tasûge.

It dea wêzen:
- Yn ’t ljocht te wêzen;
- troch ’t ivich libben wonken;
- syn ûneinich en ûnmjitlik wiid;
- Seizoenleas wêze;
- de rêst;
- oan de ivichheid besibbe.

Och sa moai bringt Jan Dotinga it proses fan it dichtsjen út de kwatrinen fan W.A.P. Smit nei syn oersetting yn it Frysk, lykas:
‘Mar yn myn geast binn’ fersen oan it driuwen
Dy’t as kwatryn sykj’ om in berteweach.’

De mond van een vriend

Zondag 3 april 2011

Vanavond wordt in de Sint-Vituskerk te Stiens een Gemeentedienst gehouden, georganiseerd door de Commissie Erediensten van de Protestante Gemeente van Stiens. Voor deze avondkerkdienst is de dichter-dominee Hans Bouma uit Kampen uitgenodigd. Hij presenteert vanavond zijn poëtisch-muzikaal programma 'Dichter bij muziek', met als thema voor vanavond: 'De mond van een vriend'.

Hans Bouma's 'Dichter bij muziek' is zijn antwoord op de groeiende behoefte aan een taal, waarbij het gaat om religieuze en menselijke waarden. Een andere taal, die ruimte geeft aan het onzegbare. Een nieuwe taal, die mensen raakt tot in de diepste lagen van hun bestaan. Deze taal, zijn poëzie is zo’n taal, die - samen met muziek - recht doet aan de zo rijke 'geografie' van de menselijke ziel en die zijn luisteraars inspireert tot spirituele ervaringen.

Het programma bestaat vanavond uit vier onderdelen, speciaal voor de Veertigdagentijd, waarin we momenteel leven. Die vier poëtische collages zijn:

1. 'Zijn mensen op aarde', de opnieuw uitgesproken Psalmen 113 t/m 118;

2. 'Zomaar ineens een mens', over Jezus;

3. 'De mond van een vriend', waarin Judas uitgesproken zelf aan het woord komt;

4. 'Licht in onze ogen', over Pasen.

Deze poëzie-collages bestaan uit een steeds doorgaande stroom van muzikaal begeleide gedichten; als drijvende gedichten op muzikale stromen, die bij jou en mij wellicht belanden in de diepzee van onze ziel. De aanhoudende stroom van muzikale improvisaties zijn vanavond van de ons welbekende Auke de Boer op piano. Zijn pianoklanken dragen nu eens kabbelend, dan eens kolkend de poëtische woorden als belevenissen naar je ziel. Sterk is de combinatie van Bouma & De Boer als zij de aanwezigen in de goed gevulde kerkzaal laten luisteren naar Jezus' schimpende discipel Judas, die wij in onze beleving aantreffen op het land van de pottenbakker, het land dat inmiddels een dodenakker is. We horen en 'zien' Judas terugblikkend, evaluerend, zoekend, ja zelfs wanhopig zoekend naar zijn eigen identiteit.

Het was al mooi. Het was zo bijzonder. Toch, als hij klaar is, komt Hans Bouma nog met een toegift. De door hem dan al geprezen pianist Auke de Boer krijgt van Hans Bouma een kort gedicht, speciaal geschreven voor deze Gemeentedienst. De Boer krijgt slechts één minuut om die voor hem onbekende nieuwe woordenstroom om te zetten in een piano-improvisatie. Bouma spreekt nog even en wordt dan stil. En dàn begint Auke de Boer zijn improvisatie. Even laat Bouman hem gaan en dan valt Hans Bouma die piano-improvisatie binnen met zijn gelegenheidspoëzie. Aan het eind een korte stilte en dan nemen poëet en pianist hun welverdiende applaus in ontvangst.

Na afloop zitten Hans Bouma en zijn echtgenote achter hun goed gevulde boekentafel met veel verschillende titels van eigen werk. Durkje en ik kopen zijn 'Taal naar je hart', met teksten over leven, liefde en dood. Hans Bouma signeert zijn werk voor wie hier van hem kopen. Een korte wijle en bijna alle boeken zijn verkocht.

De Centraal Apotheek van Leeuwarden

Maandag 8 maart 2009

Pril voorjaar
Zo langzamerhand maken de winterse taferelen ook in Friesland weer plaats voor de voorjaarstekenen, waar velen naar verlangen. Evenals gisteren kunnen we vandaag genieten van een heerlijke voorjaarszon, en de lucht is weer eens helderblauw.

Mooi pand
Als ik aan het eind van de middag over de Voorstreek loop, valt mij weer op hoe mooi eigenlijk het hoekpand van de Voorstreek en De Tuinen in Leeuwarden is vormgegeven. Dit is in mijn ogen één van de mooiste panden van Leeuwarden: de Centraal Apotheek. De schrijver Willem Frederik Hermans bijvoorbeeld vond dit het mooiste gebouw van Leeuwarden.

Art nouveau
Op de hoek van de beide grachten staat al meer dan 100 jaar dit markante pand, met een prachtige art nouveau-gevel (ook wel Jugendstil genoemd). Ik schat in dat het al direct vanaf het bouwjaar 1905 een opvallend gebouw is geweest. De ontwerper van dit pand was architect G.B. Broekema uit Kampen. Apotheker Feteris – ook uit Kampen - gaf hem de opdracht om deze apotheek te ontwerpen. Sinds jaar en dag is er al een apotheek in gevestigd. Het gebouw is in 2002 gerestaureerd.

Godin van de gezondheid
In de gevel van de Centraal Apotheek zit een groot tegeltableau met daarop de afbeelding van “Hygieia”, de godin van de gezondheid; afgebeeld met een medicijnbeker en esculaap, de slang van Aesculapius die uit de beker drinkt.

Groep 7 Basiscatechese over Vriendschap

Zondag 5 april 2009

Eindelijk is het weer zover. De jeugd van basisschoolgroep 7 van de twee Stienser PKN-kerken verzorgt een Gemeentedienst in de Sint Vituskerk van Stiens. Vanavond verzorgt een groep kinderen van de Basiscatechese de Jeugddienst met als thema: Vriendschap. Han Giesing begeleidt de samenzang op piano en dominee Klaas Snijder van Marrum is voorganger in deze avonddienst.

De jeugd is enthousiast in alles wat ze doen. Deze Basiscatechisanten verzorgen de Bijbellezing, spelen toneel, lezen gedichten voor, presenteren een playback-act van The Young Continentals en verzorgen zelfstandig de kollekte aan het eind van hun jeugddienst. Dominee Snijder spreekt de kinderen - en daarmee ook alle andere bezoekers van deze kerkdienst - op heel persoonlijke en directe wijze aan. Op beeldende wijze maakt hij duidelijk dat wij allemaal vrienden nodig hebben die ons dichter bij Jezus brengen. Onze gastpredikant illustreert dat vanavond in zijn preek op concrete wijze aan de hand van het verhaal van de vier vrienden die hun zieke, verlamde vriend via het dak van een huis vóór Jezus' aangezicht brachten. Zo zorgden deze vier vrienden voor een dubbele genezing: de verlamde werd door Jezus zijn zonden vergeven en bovendien ging hij letterlijk op eigen benen weer terug naar huis.

Aan het eind van deze dienst komt dominee Snijder nog met een heel persoonlijke noot voor de aanwezige jeugd. Hij vertelt dat hij jaren geleden de Here Jezus leerde kennen. Dat kwam zo. Hij is niet christelijk of met een kerk opgevoed, maar juist anti-kerk en anti-geloof. Na de middelbare school werd hij dagbladjournalist. Dat heeft hij 17 jaar gedaan. In 1984 raakte hij zwaar verslaafd aan de drank. Toen wees iemand hem op Jezus en bad voor hem (hier kwam de vriend dus in beeld). Dat veranderde alles. De Heer kwam in zijn hart en leven. Hij is toen bij de krant weggegaan en heeft toen als straatevangelist in de Randstad en als jongerenwerker in Swifterbant gewerkt. In 1992 is hij theologie gaan studeren in Kampen en in 1998 werd hij eerst predikant in Peasens-Moddergat, daarna een aantal jaren in Sint-Jansklooster en sinds kort in het nabij Stiens gelegen Marrum. Hij ontpopt zich hier en nu als een vriend(elijke) predikant, met hart voor jongeren; hij spreekt ze letterlijk en figuurlijk aan.