dinsdag 8 september 2026

Verbintenisdienst voor dominee André Priem in Stiens

Zondag 6 september 2026
 
Dominee Priem & domina De Rouwe tijdens de Dienst van Verbinding

















Verbintenisviering
Voor met name onze Protestantse Gemeente te Stiens en voor dominee André Priem is het vandaag een feestelijke dag, want dominee Priem wordt vandaag als gemeentepredikant verbonden aan onze Protestantse Gemeente te Stiens.
De zogenoemde Verbintenisdienst daartoe vindt vanmiddag plaats in De Hege Stins te Stiens.
Voorgangers zijn vandaag domina Inge de Rouwe en dominee André Priem.
De muzikale omlijsting wordt vandaag verzorgd door organist Auke de Boer, in samenwerking met Lucjan Anjema op cornet en Annejin Anjema op flügelhorn. Voorts werkt de VituStinsCantorij onder leiding van Marieke van de Meer mee, en speelt ook onze gemeenteband United vanmiddag een rol, zij het digitaal, op beeldscherm in de kerk.

Dienst van Verbinding
Het eerste deel van deze bijeenkomst is de Dienst van Verbinding. Daarin gaat domina Inge de Rouwe voor, die in de vacante periode op interim-basis is verbonden aan onze kerkelijke gemeente.
De viering begint met het gebruikelijke aansteken van de kaars van verbinding, waarna we het intochtslied zingen.
Na het stil gebed, de bemoediging en groet volgt het in wisselzang gezongen drempelgebed.
Na inleidende woorden van de voorgangster zingen we het lied 'Zing een nieuw lied voor God de Here'. 
Dominee André Priem wordt door de voorgangster gepresenteerd aan de gemeente, en dan doorloopt ze met ons allen de Opdracht, de Gelofte, de Verbintenis en de Zegen van onze nieuwe predikant. 
Wij mogen dan gezamenlijk onze instemming met deze verbintenis onderstrepen door van onze zijde als gemeente onze nieuwe gemeentepredikant te Aanvaarden en te Verwelkomen: "Ja, dat willen wij van harte".
Dit ritueel sluiten we af met het samen zingen van Lied 213.
" ...
Wij zijn onderweg als pelgrims,
vinden bij elkaar houvast.
Naast elkaar als broers en zusters,
dragen wij elkanders last.
..."

Dienst van het Woord
Na deze Verbinding vangt de Dienst van het Woord aan, onder leiding van de zojuist ingetreden voorganger dominee Priem.
Na de Vredegroet en het Gebed om de verlichting met de Heilige Geest volgt de schriftlezing van Psalm 145 door lectrice Ciska Vos. Dat beantwoorden we met het samen zingen van het tweede vers van deze psalm: "Ik zal getuigen van Uw heerlijk licht ...".
In zijn overdenking die daarop volgt staat het voor onze gemeente zo treffende thema van deze dienst centraal, zijnde 'Samen kom je verder'.
Dominee André Priem:
  • David is vol lof over God, en wil dat duidelijk maken aan iedereen, door over Zijn grootheden te vertellen.
  • We hebben elkaar nodig, over generaties heen, en over de hele wereld.
  • Woorden doen wat, doen ertoe.
  • We moeten elkaar vertellen over Gods (goede) daden.
  • Het is mooi om je leven met God te delen.
  • We mogen anderen ook iets van Gods goedheid laten zien.
  • Samen onderweg met God.
  • Alleen ga je sneller, maar samen kom je verder. 
De band United heeft het gezongen lied 'Breng ons samen als kerk van de Heer, verbonden met U en elkaar' opgenomen, en dat wordt na de verkondiging op het beamerscherm vertoond, waarbij wij dit lied - door United begeleid - samen zingen als antwoord op de preek van zojuist.
Dan komen de kinderen terug uit de Kindernevendienst en is er gelegenheid voor Dank & Voorbeden. Dit gebed eindigt met het gezamenlijk zingen van het 'Onze Vader' in het Fries met de woorden van "God fan fier en hein ús Heit."
De feestelijke viering wordt afgesloten met het samen zingen van het slotlied 'Samen in de naam van Jezus, heffen wij een loflied aan'. Tijdens de dienst is al uitbundig gezongen, en ook bij dit slotlied onder begeleiding van de organist en de koperblazers en cantorij wordt er zo uitbundig gezongen dat de pannen op het kerkdak bij wijze van spreken zouden trillen als die op het dak boven ons zouden liggen. Dat zegt ook iets over de Geest en vreugde onder ons.

Toespraken en Ontmoeting
Aansluitend op de Zegen en Heenzending met het gezongen Amen, nemen we weer plaats en luisteren we nog naar enkele toespraken. 
Eén spreker valt in dit verband vooral op, en dat is dominee Endre Iszla, de predikant van onze Hongaarse zustergemeente uit Debrecen, waarmee wij als Protestantse Gemeente te Stiens al vele jaren warme contacten onderhouden.
Dominee Iszla is speciaal voor deze Verbintenisviering met zijn twee zonen vanuit Hongarije naar Stiens gereisd om zijn diepe verbondenheid met onze gemeente en met onze nieuwe voorganger te onderstrepen.
Hij houdt zijn toespraak in het Engels, en wel zo gestructureerd en duidelijk dat een vertaling niet nodig is, want nadien hoor ik dat zelfs gemeenteleden die nauwelijks Engels spreken of verstaan, klip en klaar duidelijk is geworden wat de inspirerende boodschap van deze Hongaarse dominee Endre Iszla is voor onze gemeente en voorganger. Kennelijk is - met het Pinksterfeest nog in ons achterhoofd - taal geen grote barrière meer als de Geest spreekt. 

Tichelpad - Hannekemaaierspad van Delfzijl naar Termunten

Vrijdag 4 september 2026
 
Harde wind en regen op de zeedijk bij het Eemshotel van Delfzijl

















Stichting Hannekemaaierspad
De Stichting Hannekemaaierspad is opgericht om cultuurhistorisch waardevolle wandelpaden te behouden. Om haar doel te bereiken, houdt deze stichting zich sinds 1999 bezig met het ontwikkelen van een wandelpadennetwerk van meerdaagse trektochten, die zijn gebaseerd op de historische reisroutes van de zogenoemde Hannekemaaiers, de trekkende seizoen-arbeiders die al vanaf circa 1600-1650 vanuit Duitsland in Nederland kwamen werken.
Deze stichting vindt het belangrijk dat de bovengenoemde cultuurhistorische paden blijven bestaan, want anders dreigen die meestal onverharde paden in rap tempo te verdwijnen. De stichting beijvert zich er derhalve voor om deze oude wandelpaden op te sporen, teneinde die cultuurhistorische wandelpaden op te nemen in wandelroutegidsen. Zo neemt de bekendheid ervan toe, en worden deze oude paden weer en meer belopen. 

Tichelpad – Hannekemaaierspad van Groningen naar Termunten
Eén van de wandelgidsen van het Hannekemaaierspad beschrijft de 95 kilometer lange trektocht van de Nederlandse stad Groningen naar het Groningse dorpje Termunten, beginnend bij de Martinitoren in de Groninger provinciehoofdstad en eindigend bij de Ursuskerk in Termunten. 
Deze wandelgids legt aan de westzijde in de stad Groningen ook de verbinding met het Hannekemaaierspad van Groningen naar Leeuwarden.
Durkje en ik hebben bij de voorbereiding gebruik gemaakt van de Nederlandstalige digitale versie, en in het veld van de foutdruk van de Duitstalige eerste drukwerkversie van deze wandelgids, beide uitgegeven in het jaar 2021.
Dit Hannekemaaierspad van Groningen naar Termunten kreeg de naam: Tichelpad, verwijzend naar steenbakkers, steenovens en steenfabrieken.

Traject 5 van Delfzijl naar Termunten
Vandaag bewandelen Durkje en ik de vijfde van onze vijf trajecten van dit Tichelpad van Groningen naar Termunten, over een afstand van circa 16,8 kilometer, van Delfzijl naar Termunten. 
Daartoe staan we op om 6:00 uur en vertrekken we vanmorgen om 7:30 uur met de auto vanaf Camping Ekenstein in Appingedam, dat voor deze vijf etappes onze uitvalsbasis is, om naar Termunten te rijden, waar we de auto parkeren nabij de plaatselijke bushalte.
Met een achtpersoons busje rijden we dan conform de dienstregeling van 8:12-8:41 uur naar het bus-/treinstation van Delfzijl.
Bij vertrek vanmorgen in Appingedam is het 16 graden Celsius, en we staan aan het begin van een dag met onstuimig weer. De temperatuur stijgt naar 18 graden Celsius aan het eind van de etappe. Vandaag waait het hard en het regent veelvuldig en af en toe stevig, dus alleszins onstuimig weer. Droog blijven in regenkleding is door dit ruige weer geen optie; aan het eind van de wandeldag is alles derhalve nat.

Start bij de Kruiskerk van Delfzijl
We komen vanmorgen aan op de hoek van de Stationsweg en de Waterstraat in Delfzijl. Het regent al, dus de regenkleding moet direct aan. Maar voordat we de regenkleren aantrekken, steken we de Stationsweg over om bij Hotel Restaurant Boven Groningen eerst een kop koffie te drinken, alvorens we vertrekken. Binnen trekken we ook de regenkleding aan, en dan gaan we op stap, door de Noordersingel en de Singel naar de Rijksweg. Op de Singel passeren we de voormalige synagoge van Delfzijl.
Om 9:10 uur gaan we van start gaan vóór de Kruiskerk aan de Menno van Coehoornsingel, waar we gisteren onze route onderbraken.
Vijf minuten later passeren we het gebouw van de voormalige zeevaartschool Abel Tasman.
Aan de Koningin Julianalaan komen we langs het mozaïek van de Kiepkerel, die mooi past in het kader van het Hannekemaaierspad dat we deze week bewandelen.
Daarna gaan we de Landstraat in om een stukje door het stille winkelcentrum van Delfzijl te lopen.
We gaan de Kustweg op, de straat waaraan ik acht jaar heb gewoond, waarvan vier jaar met Durkje samen, en dan lopen we om het MuzeeAquarium heen naar de zeedijk.
Als we bovenop de zeedijk lopen, passeren we het Eemshotel terwijl de regen en wind om ons heen geselt.
Over de stadsmuur van de Delfzijlse schans lopen we tussen het centrum rechts van ons en het haventerrein links van ons.

De kerk en de Ripperda’s van Farmsum
Bij de ingang van de bebouwde kom van Farmsum gaan we van de zeekademuur af, en wandelen we op de Nieuweweg langs het boezemgemaal De Drie Zijlen Delfzijl uit en daarmee Farmsum in.
Op de Pastorietuin bereiken we de majestueuze kerk van Farmsum. Tot onze verrassing blijkt de kerkdeur niet op slot te zijn, en als we er binnen gaan, ontmoeten we in de hal van de kerk drie mannen, waarvan twee van het plaatselijke College van Kerkrentmeesters, en een mij bekend voormalig hoofd der school van Delfzijl. We horen dat ze hier op dit moment zijn in het kader van de overdracht die plaatsvindt van deze markante kerk naar de stichting Groninger Kerken. Omdat een medewerkster van het Utrechts Catharijne Convent momenteel bezig is om een inventarisatie in woord en beeld te maken van alle roerende goederen hier in de kerk, zijn we hier nu bij wijze van uitzondering op een doordeweekse dag welkom, en worden wij in de gelegenheid gesteld om het interieur van de kerk te bezichtigen, hetgeen we graag doen. 
Bijzonder is de ronde vorm van de opstelling van de kerkbanken in deze kerk.
Ook bijzonder zijn de grafzerken die bij de recente restauratie van deze kerk uit de kerkbodem zijn gelicht, en die hier nu vertikaal zijn opgesteld langs de kerkmuren.
Van de beroemde familie Ripperda liggen er ook twee enorme grafzerken in het koor van de kerk. We krijgen een uitgebreide toelichting bij de zerken, over de restauratie en over de geschiedenis van deze kerk.
Na deze lange onderbreking hervatten we buiten in weer en wind onze route, en lopen we door Farmsum langs onder andere de voormalige locatie van de Ripperdaborg en de eeuwenoude Joodse begraafplaats (1655) naar de Binnenhoofd Brug van de Zeesluis van Delfzijl.

Door Weiwerd en langs Heveskes
Bij deze zeesluis moeten we tamelijk lang wachten, omdat een groot schip van buitengaats naar binnengaats gaat, en direct erna een ander schip vanuit het Eemskanaal de zee (Eems) op gaat.
Als de brug zich dan uiteindelijk weer sluit, steken we het Eemskanaal over, en doorkruisen we de wierde van het sinds 1972 voormalige Groningse dorpje Weiwerd, dat in de tweede helft van de vorige eeuw moest wijken voor de oprukkende industrie van Delfzijl.
Nagenoeg alle huizen zijn in de loop der tijd afgebroken, in de beplanting is de oude wierdestructuur inmiddels zichtbaar gemaakt, en het oude kerkhof ligt nog aan de doorgaande Heemskesweg.
Op de Oosterwierum lopen we langs de Oosterhornhaven. Links van ons zien we in de verte nog het eeuwenoude kerkje van Heveskes, dat nog resteert van het dorp Heveskes, dat in dezelfde tijd ook moest wijken voor de industrieplannen van Delfzijl.
Vanaf de Sluis Walleweer lopen we de stromende regen langs rijen windturbines en zonnepanelen naar de zeedijk.

Eveneens verdwenen dorp Oterdum
Over de asfaltweg aan de voet van de zeedijk lopen we op en neer naar het Monument voor het Verdwenen Dorp Oterdum. Ook dit vroegere dorp Oterdum moest wijken voor industrie en voor het verhogen van de zeedijk.  
Er zijn geen huizen meer, en ook geen kerk. De graven rond de kerk zijn niet verwijderd, maar de grafstenen zijn enkele meters hoger in en op de zeedijk herplaatst boven de oorspronkelijke graven.
Erbij staat een monument op de dijk, de zogenoemde Hand van Oterdum. Dit is helaas niet meer de oorspronkelijke bronzen versie van het kunstwerk, omdat dat bronzen beeld jaren geleden is gestolen. Inmiddels er er een nieuwe versie – maar nu in kunststof – herplaatst.
Het monument van hand en grafzerken herinnert ons aan het oude Oterdum van voorheen op deze plek aan zee.
Dit is ook de plek waar vroeger (vóór 1600) de veerboot voer tussen Nederland (Oterdum) en Duitsland (Emden), ook in de tijd dat de Hannekemaaiers en de tichelaars heen en weer reisden over de Eems.

Vis op vrijdag in Termunterzijl
Vervolgens lopen we over de Valgenweg richting Borgsweer. 
Toch gaan we Borgsweer niet in, omdat we naar links afbuigen door een bosperceel in de richting van Marinapark Zeestrand. 
Over het voetpad langs het Termunterzijl-diep lopen we naar de zeesluis van Termunterzijl.
Langs de Boog van Ziel op de Oude Sluis krijgen we het zicht op de jachthaven van Termunterzijl.
Tot nu toe hebben we zonder pauze zo’n vier uren aaneen gelopen, dus het is hoog tijd voor de lunchpauze. Daartoe gaan we Vispaleis Westerhuis binnen, waar we genieten van kibbeling met koffie, een heerlijk warme lunch zonder harde wind en regen.
Langs het museumgemaal willen we conform de aangegeven wandelroute de doorsteek over de brug van het Benedenhoofd van de Nieuwe Sluis maken, maar die ophaalbrug staat open, dus de doorsteek naar het Gemaal Rozema van Termunterzijl is niet mogelijk.
Daarom maken we de oversteek over de Termunterzijlbrug, om dan volgens de aangegeven route langs het Binnenmeer Termunterplas te lopen naar de voet van de zeedijk, vanwaar we het mooi uitzicht krijgen op Termunten met haar dorpskerk.

Bestemming Ursuskerk in Termunten 
Vanaf de zeedijk nemen we tot slot het smalle voetpaadje door het veld naar Termunten, waar we recht op de 13e eeuwse Ursuskerk af lopen.
We lopen om de kerk heen, en zien dat de kerkdeur uitnodigend open staat.
Als we binnen stappen, komen we langs het display van het Ziltepad, dat ook langs deze kerk gaat.
Daar achter staat het 12e eeuwse doopvont van Bentheimerzandsteen van deze kerk.
En daar achter, in een nis in de kerkmuur, staat een kaars met ernaast een poppetje van een man in een rotanstoel.
De kerkbanken zijn uit deze kerkzaal gehaald, en vervangen door tafels en witte stoelen met rode zitkussens. Door die combinatie van deze oude decoratieve kerk met het meer eigentijdse meubilair is een aantrekkelijke verblijfsruimte gecreëerd.
Kleurrijk zijn de rozetramen onder de hoog opgaande kerkramen in de kerkmuur rondom het koor.
In het koor staat een witte kist, met daarop het afschrift Kerk te Termunten.
Hier in deze kerk eindigt het Tichelpad, dus daarmee hebben we vandaag het 95 kilometer lange Hannekemaaierspad afgerond. Durkje vult nog het gastenboek van deze kerk in, en dan verlaten we deze mooie dorpskerk.
Nabij de bushalte stappen we in de auto, en dan rijden we terug naar de camping bij Appingedam, waar we bij aankomst in de aanhoudende regen direct de caravan gereed maken voor vertrek. Tot slot rijden we met de caravan terug van Appingedam naar huis, terugblikkend op een prachtige route door het noorden van de provincie Groningen, over het Tichelpad van Groningen naar Termunten.

maandag 7 september 2026

Tichelpad - Hannekemaaierspad van Krewerd naar Delfzijl

Donderdag 3 september 2026
 
In Appingedam steken we het Damsterdiep over

















Stichting Hannekemaaierspad
De Stichting Hannekemaaierspad is opgericht om cultuurhistorisch waardevolle wandelpaden te behouden. Om haar doel te bereiken, houdt deze stichting zich sinds 1999 bezig met het ontwikkelen van een wandelpadennetwerk van meerdaagse trektochten, die zijn gebaseerd op de historische reisroutes van de zogenoemde Hannekemaaiers, de trekkende seizoen-arbeiders die al vanaf circa 1600-1650 vanuit Duitsland in Nederland kwamen werken.
Deze stichting vindt het belangrijk dat de bovengenoemde cultuurhistorische paden blijven bestaan, want anders dreigen die meestal onverharde paden in rap tempo te verdwijnen. De stichting beijvert zich er derhalve voor om deze oude wandelpaden op te sporen, teneinde die cultuurhistorische wandelpaden op te nemen in wandelroutegidsen. Zo neemt de bekendheid ervan toe, en worden deze oude paden weer en meer belopen. 

Tichelpad – Hannekemaaierspad van Groningen naar Termunten
Eén van de wandelgidsen van het Hannekemaaierspad beschrijft de 95 kilometer lange trektocht van de Nederlandse stad Groningen naar het Groningse dorpje Termunten, beginnend bij de Martinitoren in de Groninger provinciehoofdstad en eindigend bij de Ursuskerk in Termunten. 
Deze wandelgids legt aan de westzijde in de stad Groningen ook de verbinding met het Hannekemaaierspad van Groningen naar Leeuwarden.
Durkje en ik hebben bij de voorbereiding gebruik gemaakt van de Nederlandstalige digitale versie, en in het veld van de foutdruk van de Duitstalige eerste drukwerkversie van deze wandelgids, beide uitgegeven in het jaar 2021.
Dit Hannekemaaierspad van Groningen naar Termunten kreeg de naam: Tichelpad, verwijzend naar steenbakkers, steenovens en steenfabrieken.

Traject 4 van Krewerd naar Delfzijl
Vandaag bewandelen Durkje en ik de vierde van onze vijf trajecten van dit Tichelpad van Groningen naar Termunten, over een afstand van circa 21,5 kilometer, van Krewerd naar Delfzijl. Gezien de tijd die we lopen, moet de afstand langer zijn geweest, wellicht wel zoiets als meer dan 25 kilometer.
Daartoe staan we op om 6:00 uur en vertrekken we vanmorgen om 7:10 uur met de auto vanaf Camping Ekenstein in Appingedam, dat voor deze vijf etappes onze uitvalsbasis is, om naar Delfzijl te rijden, waar we de auto parkeren bij de Kruiskerk, waar wij van 1979-1987 als inwoner(s) van Delfzijl ter kerke gingen.
We fietsen dan de 8,7 kilometers van Delfzijl naar Krewerd, waar we de fietsen stallen bij de Mariakerk, op de plek waar we gisteren onze derde etappe beëindigden. Hier begint onze etappe vandaag om 8:10 uur.
Bij vertrek vanmorgen in Appingedam is het 14 graden Celsius, en we staan aan het begin van een dag met sterk wisselvallig weer. De temperatuur stijgt naar 21 graden Celsius aan het eind van de etappe. Vanmorgen waait het hard en regent het af en toe licht. Later breekt de zon enkele keren door, en dan is het direct warm, maar tussen die zonnige perioden door drijven regelmatig donkere wolken over, begint het hard te waaien, en dan zitten we zomaar weer in enige neerslag. Kortom, heel wisselvallig weer vandaag.

Start bij de Mariakerk van Krewerd
We beginnen vanmorgen in de Mariakerk op de kerkterp van Krewerd. Als we er rond 8:00 uur arriveren, staat de kerkdeur al open, klinkt er al muziek in de kerk, en branden er al enkele kaarsjes in de nis bij het beeld van Maria.
We maken nog een rondje door de kerk, alvorens we vertrekken.
Omdat het zojuist op de fiets al begon te regenen, en er meer regen wordt verwacht,  trekken we in de kerk de regenbroeken alvast aan, en gaan we rond 8:15 uur de kerk van Krewerd uit. 
Op het erf van een boerderij zien we een groep koeien achter de boerenschuur lopen.
Iets verder komt een grote vrachtwagen met een vracht bouwmaterialen aanrijden. Vanwege de aardbevingsschade zijn hier in het dorp ook al diverse bouwprojecten gaande, en hier zelfs vier op een rij.
En ook hier passeren we weer een cluster van wisselwoningen, waarin de mensen tijdens de bouw of restauratie van hun eigen huis tijdelijk wonen.
Net buiten Krewerd gaan we een smal betonpaadje op, dat door de graslanden richting Nijenklooster gaat.
Aan het eind van dit pad verslechtert het weer nogal, en trekken we eerst ook nog de regenjas of regenponcho aan om beschermd te zijn tegen de opkomende buien.

Nijenklooster en Oosterwijtwerd
We gaan de Kloosterweg op en komen dan langs de gerenoveerde boerderij Nieuwenklooster, die hier op de locatie staat van het vroegere klooster Nijenklooster.
Aan de achterzijde van de boerenschuur en het erf zien we de oude dobbe, die bij deze boerderij hoort.
Om 9:05 uur wandelen we op de Krewerderweg het dorp Oosterwijtwerd binnen.
Van de eerste boerderij die we passeren, is inmiddels de hele schuur gesloopt, en is men al begonnen met de nieuwbouw van een grote schuur, die aan het voorhuis zal worden aangebouwd.
In de Dorpstraat komen we langs de dorpskerk van Oosterwijtwerd.
We gaan het kerkhof op in de hoop dat de kerk open is voor bezichtiging. Naast de kerk staat een oude waterput, met daarop een waterpomp en een gieter.
Achter de kerk op het kerkhof zien we een labyrint, dat is gemaakt met een patroon van stenen op het kerkhof.
De kerk is helaas (nog) niet geopend, dus die kunnen we niet bezichtigen. Ons rest dus niet meer dan een verkennend rondje om de kerk te maken.

Door open veld naar Wirdum
Voorbij Oosterwijtwerd gaan we een voet- en fietspad op. Op dit pad – de Meelenbrij – moeten we via een onderdoorgang voor wandelaars en fietsers ook onder een spoorlijn door langs een brede vaart.
In een bocht van de Bolhuislaan, als we naar het westen draaien, zien we vóór ons het bosperceel van Landgoed Ekenstein, waar onze Camping Ekenstein is gevestigd, waar we deze dagen kamperen.
Bij een bankje langs het pad zien we een bijzonder bermmonumentje in de vorm van een paar wandelschoenen, waarmee het leven en sterven van een theatermaker-wandelaar wordt herdacht.
Om 10:30 uur zijn we inmiddels aangekomen bij de kerk van Wirdum.
De kerkdeur staat uitnodigend open, dus we gaan er naar binnen om de kerk te bezichtigen.
Links zien we een deel van een fresco op de muur geschilderd.
In de consistorie naast het portaal zijn passanten welkom om te pauzeren, dus hier houden we onze koffiepauze.

Door het veld naar het Damsterdiep
Wirdum verlaten we via de Fromaweg, en verderop gaat het dan voort over het smalle Alkumaheerdpad.
Vervolgens lopen we een eindje over de Wijmersweg, en dan verderop steken we via een hoge houten brug de Loppersumse Wymers over.
Dit pad door het open veld voert ons over het smalle Okkemaheerdpad naar de Merumerlaan.
De Merumerlaan verlaten we om op het Tjuchemerpad weer tussen akkers en weilanden voort te gaan in de richting van Garrelsweer. We steken de Rijksweg tussen Appingedam en Ten Boer over, en wandelen dan de bebouwde kom van Garrelsweer binnen.
In Garrelsweer maken we direct de doorsteek naar het Damsterdiep, waar we over het smalle jaagpad langs het Damsterdiep oostwaarts gaan.
Verderop in Garrelsweer steken we het Damsterdiep weer over, waar we bij het standbeeld van een Gronings volksverhaal bij de pastorie langs te komen. 
Hier maken we even een klein uitstapje naar de kerk van Garrelsweer, waar een oud kerkhof naast ligt.
Garrelsweer heeft een kleurrijke mozaïekbank in de vorm van een hoekzit. Op deze bank zien we verschillende dorpstaferelen van Garrelsweer.

Oudbouw en nieuwbouw in Garrelsweer
We lopen nu weer op de aloude Stadsweg, en ook hier zien we weer een leegstaand huis waar mensen tegen worden gehouden door hoge bouwhekken. Wellicht is dit ook weer zo’n aardbevingsschadehuis, dat eerst gerepareerd (verstevigd) moet worden.
Aan de andere kant van de weg zien we enigszins van de weg af weer een cluster wisselwoningen, waar allicht slachtoffers van woningen wonen die kampen met aardbevingsschade.
Om 12:10 uur komen we langs Tjassensheerd, dat in verschillende bouwfasen vóór een oude boerderij is geplaatst.
Ernaast staat de ruïne van de steenfabriek Enzelens.
Enkele muren en het onderste deel van een fabriekspijp staan nog troosteloos overeind.
Het zijn de stille getuigen van wat ooit een steenfabriek is geweest.

Langs Rusthoven en Ekenstein naar Camping Ekenstein
Zo’n vijf minuten later lopen we op de Stadsweg het dorp Wirdum binnen, hier aan de zuidkant van de Rijksweg en ten zuiden van het Damsterdiep gelegen.
Via de Eekwerderdraai steken we het Damsterdiep weer over in noordelijke richting.
Aan de overzijde gaan we in het bosgebied het zogenoemde Tiggelpad op, dat we volgen tot aan de Borg Rusthoven. Deze borg is inmiddels verstevigd in de vroegere jaren van de versterkingsoperatie na aardbevingsschade.
Nadat we de oprijlaan af zijn gelopen naar de weg langs het Damsterdiep, komen we voorbij de ruïne van de Rusthoven steenfabriek.
Daar wordt ons duidelijk met het zicht op de ruïne, en ook kijkend naar een oude luchtfoto hoe enorm groot deze steenfabriek in vroeger tijden is geweest.
Direct daarna komen we langs de villa Ekenstein, die ook al onderhanden wordt genomen in de inmiddels welbekende versterkingsoperatie na de Groningse aardbevingen.
En dan staan we vlak vóór 13:00 uur bij de ingang van onze Camping Ekenstein.
We gaan het kampeerterrein op naar onze caravan, waar we onze lunchpauze houden ín de caravan, omdat het onderhand al weer is gaan regenen.

Gewijzigde route naar het centrum van Appingedam
Een uur later is onze lunchpauze al weer voorbij, en lopen we de bebouwde kom van Appingedam binnen. 
We zijn dan echter nog lang niet in het centrum van Appingedam, want eerst moeten we nog via de Tjams-weersterbrug het Damsterdiep over.
Verderop in een woonwijk blijkt dat we op De Hekel het Damsterdiep niet mogen en niet kunnen oversteken, omdat er werkzaamheden aan deze brug worden verricht.
Daarom blijven we nu aan de zuidkant van het Damsterdiep, en lopen we over de Dijkhuizenweg naar het centrum van Appingedam, waarbij we onder andere een oude kalkoven passeren, die tussen de Dijkhuizenweg en het Damsterdiep staat.
Bij het binnenwandelen van het stadscentrum van Appingedam worden we overigens ook weer gewezen op een versterkingsoperatie.

Kerken aan weerszijden van het Damsterdiep in Appingedam
Dan arriveren we bij de Nicolaïkerk van Appingedam. 
De kerk is opengesteld, dus we gaan er naar binnen.
Er klinkt orgelmuziek in de kerk, en wij maken begeleid door die muziek een rondgang door deze grote, bijzondere kerk.
De kerk heeft een hoog en licht koor. Op een tafel in het koor liggen witte stenen, met daarop de namen van de gemeenteleden die in het afgelopen kerkelijk jaar zijn overleden.
Met orgelklanken kwamen we de kerk binnen, en daarmee gaan we er ook weer uit.
Dan lopen we om de kerk heen in de richting van de Nieuwe Kerkstraat.
Na het doorlopen van de Nieuwe Kerkstraat gaat het verder door de gezellig drukke Dijkstraat.
Via een smalle steeg steken we vervolgens het Damsterdiep weer over.
Dan op de Solwerderweg aangekomen, kijken we even bij de zogenoemde Basiliek, ofwel de voormalige rooms-katholieke kerk, waarin momenteel een horecagelegenheid is gevestigd.
Nog in Appingedam gaan we het Trekpad op, dat dicht langs het Damsterdiep in oostelijke richting voert.

Een bijzondere ontmoeting langs het Damsterdiep in Delfzijl
Om 15:05 uur komen we op de plek waar de komborden ons duidelijk maken dat we Appingedam nu verlaten, en dan direct Delfzijl binnenwandelen.
We blijven alsmaar over de paden lopen langs het Damsterdiep. Langs het water staan hier en daar grote villa’s en de borg Vliethoven, die imposant ogen zo aan het water.
Ook komen we langs de voormalige steenfabriek van Hijlkema, die grotendeels nog overeind staat, maar die al lang niet meer in bedrijf is. Hoge hekken belemmeren je terecht de toegang tot dit voormalige fabriekscomplex.
Wat trouwens wel heel bijzonder is, dat is dat we een oud-collega van ons ontmoeten, die direct in de gaten heeft dat wij het zijn. Ze roept ons direct bij naam, en dan zien we dat het Margriet is, die tot 39 jaar geleden onze collega was toen Durkje en ik beiden werkten aan de Christelijke Scholengemeenschap Oldenij in Delfzijl. We staan lang met elkaar te praten, want we hebben elkaar natuurlijk veel te vertellen over ons wel en wee.

Aankomst bij de Kruiskerk van Delfzijl
Bijna bij het centrum van Delfzijl aangekomen, komen we onder andere langs het standbeeld voor Maigret, het beroemde personage in de boeken van de detectives-schrijver Georges Simenon.
Dan naderen we het eind van het Damsterdiep, ter hoogte van het gemaal. 
Een meerkoetenstel zwemt langs de oever met nog één jong.
Direct daarna arriveren we om 16:15 uur bij de Kruiskerk van Delfzijl, waar we vanmorgen onze auto hebben geparkeerd.
Enkele jaren geleden bezochten we nog de stiltekapel van deze kerk, maar nu constateren we dat - ondanks het bijhangende bordje dat de kapel open is - die gesloten is. De dikke laag spinnenwebben op de kier van de deur maakt duidelijk dat de kapel ook al lang niet meer open is geweest, hetgeen jammer is, want dit was een prachtige stiltekapel.
We rijden terug naar Krewerd, en halen daar onze fietsen af, die we tenslotte meenemen naar onze camping bij Appingedam.

zondag 6 september 2026

Tichelpad - Hannekemaaierspad van Loppersum naar Krewerd

Woensdag 2 september 2026
 
Het bijzondere interieur van de Mariakerk van Krewerd

Stichting 
Hannekemaaiers-pad
De Stichting Hannekemaaierspad is opgericht om cultuurhistorisch waardevolle wandelpaden te behouden. Om haar doel te bereiken, houdt deze stichting zich sinds 1999 bezig met het ontwikkelen van een wandelpadennetwerk van meerdaagse trektochten, die zijn gebaseerd op de historische reisroutes van de zogenoemde Hannekemaaiers, de trekkende seizoen-arbeiders die al vanaf circa 1600-1650 vanuit Duitsland in Nederland kwamen werken.
Deze stichting vindt het belangrijk dat de bovengenoemde cultuurhistorische paden blijven bestaan, want anders dreigen die meestal onverharde paden in rap tempo verdwijnen. De stichting beijvert zich er derhalve voor om deze oude wandelpaden op te sporen, teneinde die cultuurhistorische wandelpaden op te nemen in wandelroutegidsen. Zo neemt de bekendheid ervan toe, en worden deze oude paden weer en meer belopen. 

Tichelpad – Hannekemaaierspad van Groningen naar Termunten
Eén van de wandelgidsen van het Hannekemaaierspad beschrijft de 95 kilometer lange trektocht van de Nederlandse stad Groningen naar het Groningse dorpje Termunten, beginnend bij de Martinitoren in de Groninger provinciehoofdstad en eindigend bij de Ursuskerk in Termunten. 
Deze wandelgids legt aan de westzijde in de stad Groningen ook de verbinding met het Hannekemaaierspad van Groningen naar Leeuwarden.
Durkje en ik hebben bij de voorbereiding gebruik gemaakt van de Nederlandstalige digitale versie, en in het veld van de foutdruk van de Duitstalige eerste drukwerkversie van deze wandelgids, beide uitgegeven in het jaar 2021.
Dit Hannekemaaierspad van Groningen naar Termunten kreeg de naam: Tichelpad, verwijzend naar steenbakkers, steenovens en steenfabrieken.

Traject 3 van Loppersum naar Krewerd
Vandaag bewandelen Durkje en ik de derde van onze vijf trajecten van dit Tichelpad van Groningen naar Termunten, over een afstand van circa 19,4 kilometer, van Loppersum naar Krewerd.
Daartoe staan we op om 6:00 uur en vertrekken we vanmorgen om 7:10 uur met de auto vanaf Camping Ekenstein in Appingedam, dat voor deze vijf etappes onze uitvalsbasis is, om naar Krewerd te rijden, waar we de auto parkeren nabij de dorpskerk.
We fietsen dan de 11,8 kilometers van Krewerd naar Loppersum, waar we de fietsen stallen bij de bewaakte spoorwegovergang, op de plek waar we gisteren onze tweede etappe beëindigden. Hier begint onze etappe vandaag om 8:10 uur.
Bij vertrek vanmorgen in Appingedam is het 16 graden Celsius, en we staan aan het begin van een grotendeels zonnige dag. De temperatuur stijgt nota bene naar 25 graden Celsius aan het eind van de etappe. 

Start nabij het treinstation van Loppersum
We beginnen vanmorgen bij de bewaakte spoorwegovergang op de kruising met de Singellaan in Loppersum.
Als we de routekaart van onze wandelgids zouden volgen, hadden we Loppersum moeten verlaten over de Wirdumerweg, maar omdat we op de internetpagina van het Wandelknooppuntennetwerk hebben gezien dat die onbewaakte spoorwegovergang ten oosten van Loppersum momenteel gestremd is, hebben we voorzien in een kleine bypass, door aan het eind van de Singelweg de bewaakte spoorwegovergang over te steken, en direct daarna de Bosweg in oostelijke richting op te gaan naar de Woldweg, vanwaar de reguliere route vanuit Loppersum doorgaat naar Zeerijp. Dan zijn we direct al weer op juiste koers. Een half uurtje later bereiken we Zeerijp al.
We hebben dan mooi zicht op de enorme Jacobuskerk van Zeerijp.

Zeerijp
Zeerijp komen we binnen op de Woldweg bij een boerderij, die is gebouwd in de Amsterdamse School-stijl. 
Het voorhuis (1930) was aanvankelijk de kosterswoning, maar nadat de hoofdschuur erachter is gebouwd in 1878 is het in gebruik genomen als boerderij. 
Direct daarna komen we op de Borgweg aan bij de grootse Jacobuskerk.
Tegenover deze kerk staat het Dorpshuis, dat tot 10:00 uur nog gesloten is.
Links van de opgang is een mozaïekmuurtje gecreëerd, waarop verschillende mozaïeken van dorpstaferelen staan, zoals van de kerk en van de dorpsmolen.
In de tuin ernaast staat het kunstwerk van een houten kruis, met daarin enkele gele decoratieve vlakken.
Bij de kerkdeur aangekomen, blijkt dat de kerk (nog) gesloten is.
Het is een tamelijk hoge kerk, en bijzonder van deze dorpskerk is de enorme kerktoren, die los staat van de kerk.
Verder lopend over de Borgweg laten we de Jacobuskerk achter ons.
Iets voorbij de kerk staat een boerderij met een opvallend wit voorhuis.
Bij het speeltuintje houden we een hele korte pauze, en dan lopen we langs de dorpsmolen Zeerijp uit via de Borgweg.

Horizontale grondboring onder de Eenumerweg
Zeerijp verlaten we op de Eenumerweg. Aan het begin van deze Eenumerweg staat aangegeven dat deze weg is afgesloten voor doorgaand verkeer, maar daar storen we ons niet aan, want meestal kunnen we als wandelaars toch wel door.
Op de fiets hadden we vanmorgen bij Oosterwijtwerd al gezien dat de Bosweg bij Eenum is afgesloten, maar dat wandelaars en fietsers wel door mogen. Als wij dan in de bocht van de Eenumerweg Eenum in willen lopen, geven de verkeersborden daar aan dat aanwonenden, fietsers en wandelaars wel door mogen.
In de tweede bocht vertellen de werkers op onze vraag dat ze hier horizontaal boren om over een afstand van 135 meter een nieuwe water- en gasleiding onder het asfalt en beton langs een boerderij te trekken.

Sociaal-emotionele schade bovenop economische schade
Als we langs de begraafplaats over de Pastorieweg naar het centrum van Eenum lopen, zien we vóór ons boven op de kwelderwal hoog de kerk van Eenum en iets lager een grote boerderij rechts van de kerk.
Dan moeten we de IJzerbaan op naar de kerk.
Die IJzerbaan is een smal voetpad dat de hoge kwelderwal op gaat.
Links van het verharde voetpad ligt onder ons de ijsbaan van het dorp.
Fijn is dat de kerkdeur van deze Eenumer kerk open is, dus we kunnen en gaan naar binnen om de kerk te bezichtigen.
In de noordmuur van deze kerk hangt een gedenksteen voor een zekere Reindt Alberda (Anno 1724), die een belangrijke rol heeft gespeeld voor deze kerk.
Durkje vult het gastenboek in, dat onder het kerkorgel ligt.
Vóór in de kerk hangt een zwart bord met daarop de verwelkoming in het Gronings: ‘Blied dat joe der binn’n’.
Van een recente rouwdienst staan de boeketten bloemen nog vóór in de kerk.
Iets na half tien verlaten we de kerk van Eenum.
Boven op de terp ontmoeten we een mevrouw die daar woont, met wie we in gesprek raken over allerlei zaken, zoals over de wandelroutes die hier over de terp gaan, en vooral ook over het drama van de aardbevingsschade hier in deze regio, wat veel meer is dan economische schade, en dat de sociaal-emotionele schade van de mensen die het treft buitengewoon groot is.
Aan de voet van de kerk is een geit op een houten stellage geklommen.
Deze geit slaat ons gade in ons voorbijgaan.
Dan komen we langs de dorpstuin van Eenum, waar nog verschillende planten in bloei staan.
Op de Schansweg laten we Eenum achter ons.

Dorpsversterking in Leermens
En op die Schansweg wandelen we ruim tien minuten later het dorp Leermens binnen.
Vanaf de Rondweg – een ringweg rond de dorpsterp – klimmen we de terp op naar de Donatuskerk van Leermens.
Bij de kerkdeur aangekomen, blijkt die helaas gesloten te zijn, dus we volstaan met een rondje om de kerk.
Ook hier is het weer bijzonder om de grafschriften te lezen, die men vroeger heeft bedacht om die op de grafstenen aan te brengen.
Voorbij de kerk komen we bij het Dorpshuis. Bij de ingang staat het bord met de melding dat het dorpshuis geopend is, dus we besluiten hier een kop koffie te drinken. Naast de deur is een gevelsteen ingemetseld met het opschrift dat dit dorpshuis in 2016 bevingsbestendig is gerenoveerd, dus het zal vast en zeker wel voldoende veilig zijn om hier koffie te drinken.
Binnen gekomen, blijkt dat daar zo’n tien mensen verspreid over de vloer liggen, die bezig zijn met een yoga-sessie. We mogen meedoen.
Maar de horeca is op dit moment gesloten, dus we gaan naar buiten, waar we bij het standbeeld voor de oud-inwoner ‘Lubbe van Leerms’  plaatsnemen op het terras van het dorpshuis voor onze koffiepauze van de – dan maar - door ons meegenomen koffie.
Als we daarna over de Wierdeweg lopen, kunnen we duidelijk zien hoe ingrijpend de oorspronkelijke dorpsterp indertijd is afgegraven. Het fikse hoogteverschil van de ijsbaan spreekt daartoe boekdelen.
Aan de dorpsrand staat een aannemersbord met daarop de mededeling dat ook hier in Leermens wordt gewerkt aan Dorpsversterking, wat we in de afgelopen dagen al op meer plekken hebben gezien. 
Als we aan de rand van de bebouwde kom komen, zien we dat ook Leermens inmiddels een aantal woonblokken heeft, waar mensen onderdak vinden die slachtoffer zijn geworden van alle aardbevingsschade.

Langs de Pelgrim en de NAM
Na de Tuindersweg gaan we de Noorderweg op, die ter hoogte van een boerderij eerst nog verhard is, maar later over gaat in een onverhard graspad.
Op de Lutjerijp aangekomen, gaat het dan verhard verder. Vóór een huis staat een bijzonder kunstwerk van een groep opvarenden van een boot. 
Nog iets verder komen we langs het metalen kunstwerk van ‘De Pelgrim’, dat we al kennen van een vorige wandeletappe van enkele jaren geleden. 
Verderop staat ook nog steeds het houten rusthuisje, waar je even heerlijk uit de wind en regen zou kunnen schuilen hier in dit open veld.
Aan het eind van de Lutjerijp gaan we ter hoogte van een brede bloemenstrook langs een akker het Boakepad op.
De bloemen in die bloemenstrook bloeien wit en in veel paarstinten.
Vóór de NAM-boorlocatie gaan we de Kapslaan op. 

Voorheen steenfabriek aan de Godlinzermaar
Daar komen we langs de voormalige fabriekslocatie van de steenfabriek (1856-1919) van K. Doornbos, destijds gevestigd aan de Godlinzermaar.
Via een houten brug steken we die waterloop over, om dan via het Lutje Waigje en de Kloosterweg naar Arwerd te lopen.
Nog geen tien minuten later laten we de bebouwing van dit buurtschap al weer achter ons, en dan komt ons einddoel in zicht: Krewerd.
Klokslag 12:00 uur wandelen we het dorpje Krewerd binnen.

De bijzondere Mariakerk van Krewerd 
Daar brengen we uiteraard een bezoek aan de bijzondere terpkerk, de Mariakerk van Krewerd.
Als je deze unieke kerk binnenloopt, word je verrast door al dat moois dat je hier kunt zien.
Zo heeft deze kerk het oudste orgel van de hele provincie Groningen, daterend van het jaar 1531. In het koor staat de houten windvoorziening voor dit kerkorgel.
Het stenen doksaal van deze kerk is nog veel unieker, want het is het enige gemetselde doksaal van Nederland.
Rechts in een nis voorbij de preekstoel kun je in een stil hoekje een kaars aansteken bij een Maria-beeld, en desgewenst teksten lezen uit een boek dat erbij ligt.
Ook in het koor achter het doksaal is er de gelegenheid om een kaarsje aan te steken.
Karakteristiek is ook het plafond van deze kerk, van de rode metselsteen met de ertussen witgeschilderde voegen.
Zoals in meerdere oude Groninger kerken wordt ook hier aandacht gegeven aan de schilderwerken van de Groningse kunstschilder Henk Helmantel. Zo hangt bij de ingang van de kerk een afbeelding van een schilderij van Helmantel, en er tegenover hangt een grote tekening van deze kerk van de hand van een andere kunstenaar.
Als we alles binnen goed hebben bekeken, gaan we weer naar buiten.
Daar vinden we op het kerkhof tegen de zuidmuur van de kerktoren een houten bank, waarop we heerlijk in de zon gaan zitten voor onze lunchpauze.
Daarna stappen we in de auto, en rijden we terug naar Loppersum, waar we onze fietsen achter op de auto laden, om terug te keren naar de camping in Appingedam.
We hadden tijdens de wandeling heel mooi zomers weer, maar als we de fietsen op het fietsenrek zetten in Loppersum begint het te regenen, en daalt de temperatuur heel snel van 25 naar 21 graden Celsius. De rest van de middag is het wisselend weer met enkele fikse buiten, afgewisseld met zonneschijn.

Tichelpad - Hannekemaaierspad van Ten Boer naar Loppersum

Dinsdag 1 september 2026
 
Op het karrenspoor van de eeuwenoude Groningse Stadsweg 

















Stichting Hannekemaaierspad
De Stichting Hannekemaaierspad is opgericht om cultuurhistorisch waardevolle wandelpaden te behouden. Om haar doel te bereiken, houdt deze stichting zich sinds 1999 bezig met het ontwikkelen van een wandelpadennetwerk van meerdaagse trektochten, die zijn gebaseerd op de historische reisroutes van de zogenoemde Hannekemaaiers, de trekkende seizoen-arbeiders die al vanaf circa 1600-1650 vanuit Duitsland in Nederland kwamen werken.
Deze stichting vindt het belangrijk dat de bovengenoemde cultuurhistorische paden blijven bestaan, want anders dreigen die meestal onverharde paden in rap tempo te verdwijnen. De stichting beijvert zich er derhalve voor om deze oude wandelpaden op te sporen, teneinde die cultuurhistorische wandelpaden op te nemen in wandelroutegidsen. Zo neemt de bekendheid ervan toe, en worden deze oude paden weer en meer belopen. 

Tichelpad – Hannekemaaierspad van Groningen naar Termunten
Eén van de wandelgidsen van het Hannekemaaierspad beschrijft de 95 kilometer lange trektocht van de Nederlandse stad Groningen naar het Groningse dorpje Termunten, beginnend bij de Martinitoren in de Groninger provinciehoofdstad en eindigend bij de Ursuskerk in Termunten. 
Deze wandelgids legt aan de westzijde in de stad Groningen ook de verbinding met het Hannekemaaierspad van Groningen naar Leeuwarden.
Durkje en ik hebben bij de voorbereiding gebruik gemaakt van de Nederlandstalige digitale versie, en in het veld van de foutdruk van de Duitstalige eerste drukwerkversie van deze wandelgids, beide uitgegeven in het jaar 2021.
Dit Hannekemaaierspad van Groningen naar Termunten kreeg de naam: Tichelpad, verwijzend naar steenbakkers, steenovens en steenfabrieken.

Traject 2 van Ten Boer naar Loppersum
Vandaag bewandelen Durkje en ik de tweede van onze vijf trajecten van dit Tichelpad van Groningen naar Termunten, over een afstand van circa 18,3 kilometer, van Ten Boer naar Loppersum.
Daartoe staan we op om 6:00 uur en vertrekken we vanmorgen om 7:10 uur met de auto vanaf Camping Ekenstein in Appingedam, dat voor deze vijf etappes onze uitvalsbasis is, om naar Loppersum te rijden, waar we de auto parkeren nabij het treinstation.
We fietsen dan de 11,4 kilometers van Loppersum naar Ten Boer, waar we de fietsen stallen langs de Stadsweg, op de plek waar we gisteren onze eerste etappe beëindigden. Hier begint onze etappe vandaag om 8:10 uur.
Bij vertrek vanmorgen in Appingedam is het 16 graden Celsius, en we staan aan het begin van een grotendeels zonnige dag. De temperatuur stijgt naar 18 graden Celsius aan het eind van de etappe.

Start op de Stadsweg in Ten Boer
We beginnen vanmorgen op de kruising van de Stadsweg met de Gaykingastraat in Ten Boer. 
Aan het eind van de Stadsweg aan de rand van de bebouwde kom zien we in het veld een groot aantal woonblokken staan, die hier zijn gebouwd om de inwoners tijdelijk te huisvesten die het slachtoffer zijn geworden van de Groningse aardbevingsschade. 
Daarnaast staat de tijdelijke huisvesting voor de bejaarden die tijdelijk hun zorgcentrum Bloemhof in het dorpscentrum moesten verlaten, omdat hun woongebouw wordt gerenoveerd. Met deze beide concentraties van woonblokken woont een groot aantal inwoners van Ten Boer tijdelijk buiten de bebouwde kom.

Aan weerszijden van de Westerwijdwerdermaar
Buiten Ten Boer gaan we in noordelijke richting de Woldweg op, waar we direct al de Dijkhornsterklap passeren die hier over de Westerwijdwerdermaar ligt. Een blauwe reiger vindt het maar niks dat we te dichtbij komen, en vliegt krijsend op, om iets verderop opnieuw een plek aan het water in te nemen. 
We volgen de loop van de Westerwijd-werdermaar en passeren daarbij een grote boerderij die al langere tijd leeg staat. Dat is een bekend verschijnsel in het noorden van de provincie Groningen, waar al enkele jaren veel grote boerderijen niet worden verkocht, en daardoor na jaren in zeer slechte staat verkeren.
Ten westen van het wandel-/fietspad langs de Westerwijdwerdermaar zien we dat de oppervlakte van het grasland veel lager ligt dan elders, hetgeen zou kunnen betekenen dat het hier gaat om zogenoemd afgetichelde grond. Die zien we verderop in elk geval wel langs de route.
Ter hoogte van het gemaal Hemert steken we via het Hoogholtje Hemert de Westerwijdwerdermaar over, om vervolgens via de Maljehornsterweg en de Lellensterweg verderop weer terug te keren bij deze waterloop, waar we de maar wederom oversteken over een zogenoemd hoogholtje.
Weer lopen we over de westelijke oever van de Westerwijdwerdermaar, totdat we die nog één keer oversteken via de Peertil, momenteel een rijksmonument, dat ons herinnert aan de plek waar vroeger de paarden van de trekschuiten over het water werden gezet.

Een dichte kerk, maar welkom in het Swaithoes van Stedum
En dan laten we de Westerwijdwerdermaar achter ons, om vervolgens langs de Stedumermaar in de richting van Stedum te lopen.
Aangekomen bij het kleine bosperceel aan de zuidwest kant van Stedum, doorkruisen we eerst dat dorpsbos, waar we een opvallend groot aantal uitgebloeide aronskelken zien staan langs het boszoompad, die momenteel vol helderrode bessen zitten.
Om 9:50 uur lopen we op de Bedumerweg de bebouwde kom van Stedum binnen.
In het dorp passeren we onder andere het monument ter herinnering aan de voormalige synagoge van Stedum.
Iets verderop komen we dan aan bij de grote dorpskerk, de Batholomeüskerk.
Veel Groninger kerken zijn dagelijks geopend voor bezichtiging, maar helaas is deze markante dorpskerk gesloten, en kunnen we daardoor al het moois van dit kerkinterieur niet bekijken.
Aan de koorzijde zijn vier bouwlieden buiten aan het werk met de reparatie van het dak van de kerk. Waarschijnlijk hebben ze zojuist koffiepauze gehad, want alle vier klimmen nu bij de hoge steigers op naar het dak van het koor.
Vervolgens wandelen we nog met een royale lus langs de randen van het dorp, waarbij we ook langs een beeldje komen van een personage uit de boeken van de Stedumse schrijfster Sien Jensema, naar wie ook de straat is genoemd waar dit beeldje staat. Een voorbijganger geeft ons uitleg over de betekenis van dat beeldje. 
Weer terug in het dorpscentrum van Stedum mogen we in het Swaithoes (het plaatselijke gezondheidscentrum) een kop koffie drinken en onze koffiepauze houden.
Daarna lopen we langs de dorpshaven aan het begin van de Stedumermaar het dorp uit.

Van Hemert via Lellens naar Ten Post-Kröddeburen
Over de Lellensterweg lopen we naar het buurtschap Hemert, en dan gaat het direct verder over de Borgweg naar het dorpje Lellens.
In het dorpje passeren we de dorpskerk.
En verderop zien we dat dit dorpje een prachtig dorpshuis (het Proathoes) heeft met erbij een speeltuin en een dorpsvolkstuin.
Na het oversteken van de Lellenstermaar zijn we dan het dorp ook direct al weer uit.
We blijven de Borgweg volgen, tot aan de (aloude) Stadsweg. 
Die Stadsweg volgen we tot in de bebouwde kom van Ten Post-Kröddeburen.
Rechts zien we de witte pelmolen, met erbij ook hier weer van die bouwblokken met woningen voor de slachtoffers van de Groningse aarbevingsschadeperikelen.

Borg Tammingahuysen aan de oude Groningse Stadsweg
Tot nu toe hebben we steeds over de verharde trajecten van de oude Groningse Stadsweg gelopen, maar daar komt nu verandering in, want net buiten Ten Post gaat de route verder over een onverhard traject van die eeuwenoude Stadsweg. Dan volgt een prachtig stuk op een iets hoger in het landschap liggend karrenspoor dat slingerend door het veld gaat.
Een boer is bezig met het injecteren van mest op een naastliggend perceel.
Dan komen we langs een smalle landreep, waar vooraan twee homeiepalen staan.
Daar zien we dat die homeiepalen informatie in steen bevatten over de historie van dit stuk land.
Het blijkt het historische borgterrein te zijn van Tammingahuysen, waar in de 13e of 14e eeuw al een borg is gebouwd. Die oude borg is eind 18e eeuw verkocht, om via de verkoop van de daaruit komende bouwmaterialen toch nog iets te verdienen aan de sloop van de borg. Van deze borg is helemaal niets meer te zien. Een open grasvlakte te midden van alle akkers is wat nu nog resteert, met de erbij geplaatste twee homeiepalen als tastbaar object.
We gaan binnenkort de herfst in, en zo in de late zomer zien we overal onderweg al de vruchten van uiteenlopende planten, en zo ook hier langs de groene Stadsweg.

Naar de Petrus en Pauluskerk van Loppersum 
Loppersum hebben we nu al in beeld. We verlaten de Delleweg om het Juisterpad op te gaan, met recht vóór ons Loppersum in zicht.
Het Juisterpad gaat over in de Zwartelaan. Vlak vóór Loppersum komen we langs een huis waar in de voortuin langs het pad twee fruitbomen overdadig vol vruchten zitten.
Links een appelboom, die zwaar is van de vele appels, en rechts ervan staat een pruimenboom vol met mooie paarse pruimen.
In Loppersum steken we de Kalkbranderstil over, om dan het dorpscentrum binnen te wandelen. Het begint heel even heel licht te regenen, maar dat deert ons geheel niet.
Onderweg shoppen we hier en daar nog het een en ander in het betrekkelijk ruime aanbod van winkels in het centrum van Loppersum.
Op het plein vóór de kerk genieten we in de aangenaam warme zon van onze lunchpauze. 
En na die pauze bezoeken we de enorme Petrus en Pauluskerk van Loppersum.
Een bordje aan de muur maakt duidelijk dat de kerk open is, dus we gaan er naar binnen om het interieur van deze schitterende kerk te bekijken.
In de kerk horen we van een man die hier aan het klussen is, dat de kerk nog maar vier maanden geleden weer opengesteld is na de grondige restauratie van de fresco’s in deze kerk. En waarlijk, die schilderingen – waarvan vele aan het plafond van de kerk – zijn schitterend.
Met het volle licht van de grote kerkramen is het een weldaad om zo’n mooi gedecoreerde kerk te bezichtigen.
In een zijkapel kun je als je dat wilt een gedachteniskaarsje aansteken, hetgeen door eerdere bezoekers vandaag al is gedaan.
En achterom kijkend in de grote kerkzaal, zie je ook het majestueuze kerkorgel achter in de kerk.

Via Ten Boer terug naar Appingedam
De vervolgroute gaat over het Kerkpad om de kerk heen, maar omdat het Kerkpad momenteel is afgesloten voor doorgaand verkeer, nemen we het pad over het kerkhof, om dan de Wirdumerweg op te gaan.
Omdat het Wandelknooppuntennetwerk aangeeft dat de onbewaakte spoorwegovergang ten oosten van Loppersum is gestremd, passen we de aangegeven route enigszins aan, en verlaten we de Wirdumerweg in noordelijke richting, om dan over de Singelweg naar onze auto te lopen, die we bij de bewaakte spoorwegovergang vanmorgen hebben geparkeerd.
Met de auto rijden we dan terug naar Ten Boer, om daar onze fietsen af te halen, waarmee we tot slot terugrijden van Ten Boer naar onze camping bij Appingedam.

Tichelpad - Hannekemaaierspad van Groningen naar Ten Boer

Maandag 31 augustus 2026
 
Bij de stadsmuur met steenhuis in de Peperstraat van Groningen

















Stichting Hannekemaaierspad
De Stichting Hannekemaaierspad is opgericht om cultuurhistorisch waardevolle wandelpaden te behouden. Om haar doel te bereiken, houdt deze stichting zich sinds 1999 bezig met het ontwikkelen van een wandelpadennetwerk van meerdaagse trektochten, die zijn gebaseerd op de historische reisroutes van de zogenoemde Hannekemaaiers, de trekkende seizoen-arbeiders die al vanaf circa 1600-1650 vanuit Duitsland in Nederland kwamen werken.
Deze stichting vindt het belangrijk dat de bovengenoemde cultuurhistorische paden blijven bestaan, want anders dreigen die meestal onverharde paden in rap tempo te verdwijnen. De stichting beijvert zich er derhalve voor om deze oude wandelpaden op te sporen, teneinde die cultuurhistorische wandelpaden op te nemen in wandelroutegidsen. Zo neemt de bekendheid ervan toe, en worden deze oude paden weer en meer belopen. 

Hannekemaaierspaden tussen Duitsland en Noord-Nederland
De stichting Hannekemaaierspad wil meerdere routes van Hannekemaaierspaden uitwerken. Daarbij wordt aangesloten op een oorspronkelijke trekroute van Bourtange via Bakkeveen naar Lemmer, en daar omheen komen uitbreidingen door het noorden van Nederland, vice versa tussen Duitsland en Nederland.
Een deel van de voormalige hannekemaaiers (1600-1900) ging vanuit Duitsland richting westen eerst aan de slag als veenarbeider in Nederlandse turfwinningsprojecten, voordat men verder trok naar de meer seizoensgebonden maaigebieden op de weidegronden in Fryslân.
Na de Nederlandse landbouwcrisis rond 1880 kwam er ook een omgekeerde stroom van trekarbeiders op gang.
De routes van het Hannekemaaierspad zijn beschreven in enkele handzame wandelgidsen, die zijn voorzien van wandelkaarten met bijbehorende routebeschrijvingen. Verder zijn de gidsen voorzien van achtergrondinformatie over met name de geschiedenis, cultuur en natuur.
Deze routes zijn overigens niet bewegwijzerd, en ze maken ook geen gebruik van het wandelknooppuntennetwerk.

Tichelpad – Hannekemaaierspad van Groningen naar Termunten
Eén van de wandelgidsen van het Hannekemaaierspad beschrijft de 95 kilometer lange trektocht van de Nederlandse stad Groningen naar het Groningse dorpje Termunten, beginnend bij de Martinitoren in de Groninger provinciehoofdstad en eindigend bij de Ursuskerk in Termunten. 
Deze wandelgids legt aan de westzijde in de stad Groningen ook de verbinding met het Hannekemaaierspad van Groningen naar Leeuwarden.
Durkje en ik hebben bij de voorbereiding gebruik gemaakt van de Nederlandstalige digitale versie, en van de foutdruk van de Duitstalige eerste drukwerkversie van deze wandelgids, beide uitgegeven in het jaar 2021.
Dit Hannekemaaierspad van Groningen naar Termunten kreeg de naam: Tichelpad, verwijzend naar steenbakkers, steenovens en steenfabrieken.

Een trektocht door Groningen voor tichelaars
Deze wandelgids beschrijft in 4 etappes een route die van west naar oost door het noorden van de provincie Groningen loopt. Durkje en ik hebben ervoor gekozen om deze route niet in vier, maar in vijf etappes te wandelen, met een gemiddelde etappe-afstand van 19 wandelkilometer per dag.
Dergelijke routes werden tussen de 16e en de 20e eeuw als jaarlijks terugkerende tocht van Duitsland naar Nederland gelopen door marskramers, turfstekers, blekers, steenbakkers of grasmaaiers. Zulke Duitse mannelijke maar ook wel vrouwelijke trek-handelaren (in textiel), werkten soms zelfstandig, maar soms ook wel voor de Tödden (Duitse kooplui). Deze zogenoemde lapkepoepen (kiepkerels of marskramers) gingen in eerste instantie – onderweg doeken en lakens verkopend - van deur tot deur. 
Daarnaast richt deze wandelgids zich ook op de Duitsers die vroeger (circa 1650-1920) als grasmaaiers (hannekemaaiers) seizoensarbeid verrichtten voor bijvoorbeeld Friese (greid)boeren.
Maar het bleef niet alleen bij arbeiders, want deze regio was ook in trek bij Duitse predikanten, en mensen die een functie hadden in het leger en in het bestuur. Behalve economische, hadden deze Duitse migranten dus ook wel religieuze of politieke motieven om in het noorden van Nederland te komen werken.
Aanvankelijk liepen deze trekarbeiders, maar later werd ook wel gereisd in trekschuiten op turfvaartroutes naar bijvoorbeeld Groningen of Lemmer.

Tichelpad tussen Groningen en Termunten
Centraal in deze route is de aandacht voor de zogenoemde ‘tichelaars’, sinds circa 1650 voornamelijk Duitse ambachtslieden uit de omgeving van Lippe (ook wel de Lipskers genoemd), gespecialiseerd in het bakken van stenen. 
Deze route is deels gebaseerd op de oude Stadsweg uit de 15e eeuw tussen Groningen en Emden. De route voert langs oude landschapselementen en langs de plekken die voor de tichelaars van belang waren, zoals diverse herbergen. Bijzonder zijn de oude kerken, steenfabrieken, een voormalige veldoven, kunst van steen, tichelborgen, kalkovens en de architectuur langs de route.

Traject 1 door Groningen en naar Ten Boer
Vandaag bewandelen Durkje en ik de eerste van onze vijf trajecten van dit Tichelpad van Groningen naar Termunten, over een afstand van circa 19 kilometer, van de stad Groningen naar het dorp Ten Boer.
Daartoe staan we op om 6:00 uur en vertrekken we vanmorgen om 7:10 uur met de auto vanaf Camping Ekenstein in Appingedam, dat voor deze vijf etappes onze uitvalsbasis is, om naar Ten Boer te rijden, waar we de auto parkeren nabij de bushalte langs de N360.
We hoeven daar nauwelijks te wachten, want direct daarna al stappen we in en rijden we met de bus van Ten Boer naar het centrum van de stad Groningen, want onze etappe begint vandaag bij de Martinitoren op de Grote Markt in het stadscentrum van Groningen, waar deze etappe aanvangt om 7:50 uur. 
Bij vertrek vanmorgen in Appingedam is het 16 graden Celsius, en we staan aan het begin van een qua weer wisselvallige dag. De temperatuur stijgt naar 18 graden Celsius aan het eind van de etappe. Vanmorgen was het mooi zonnig weer, dus de temperatuur zal vast wel boven de 20 graden Celsius zijn geweest, maar door de regen en de stevige wind in het laatste deel van deze etappe is de temperatuur behoorlijk naar beneden gegaan.

Start bij de Martinitoren van Groningen
We staan dus al vóór 8:00 uur klaar bij de Martinitoren (1469) op de Grote Markt van Groningen voor de start van deze eerste etappe op het Tichelpad.
Door smalle straatjes lopen we naar de restanten van de oude stadsmuur van Groningen, ter hoogte van de Peperstraat.
In de Gelkingestraat zijn de straters al druk in de weer met het herbestraten van de rijweg.
Weer teruggekeerd op de Grote Markt drinken we eerst een kop koffie, voordat we door het Koude Gat de Vismarkt op gaan.
Bij verschillende panden blijven we even staan om te lezen wat onze wandelgids daarover schrijft. Zo lezen we bijvoorbeeld over het sierlijke Art Nouveau-geveltableau van het pand aan de Herestraat 101 (1903).
Na ook langs de voormalige Friesch-Groningsche Hypotheekbank (Herestraat) en Huize Tavenier (Ubbo Emmiusingel) te zijn gelopen, maken we bij het Groninger Museum de oversteek over het Museumeiland.

Oosterpoort 
Aan de overzijde gaan we het NS-stations-gebouw in, om het bijzondere plafond-mozaïek te bekijken.
Buiten wordt al jaren en nog volop gewerkt aan de herinrichting van het treinstation.
Op de hoek van de Stationsweg en de Hereweg gaan we even naar binnen bij de nieuwe vestiging van NHL Stenden Hogeschool, waar we een teamleidster van de lerarenopleidingen spreken. Heel mooi is dit hogeschoolgebouw, en ook deze nieuwe locatie is prima voor de student. 
Vervolgens gaat de route verder door enkele straten achter de Oosterpoort langs. Dan lopen we uiteindelijk de binnenstad binnen de grachten weer binnen bij het oversteken van de Trompbrug.

Bijzondere architectuur in Amsterdamse School-stijl
Op het Damsterdiep gaat het dan verder in oostelijke richting, waarbij we onder andere het 17e eeuwse Loopsterveerhuis passeren.
Als we op de Zaagmuldersweg bij de voormalige school – in Amsterdamse School-bouwstijl – komen, gaan we er even naar binnen, want in het huidige wijkcentrum is in het trappenhuis de wandschildering van kunstenaar Jan van der Zee te bekijken, die is geïnspireerd door het boek ‘Kees de jongen’ van de schrijver Theo Thijssen.
Vervolgens over het Meidoornpad lopend, vinden we het heel verrassend om de woningen in deze Groningse wijk te aanschouwen die zijn gebouwd in de boerderijstijl. 
En in het verlengde van deze straat komen we vervolgens langs de Van Houtenschool, die vanaf 2001 is genoemd naar Siebe Jan Bouma, de architect van de school aan de Zaagmuldersweg en ook van deze school.

De eeuwenoude Stadsweg tussen Groningen en Emden
Na het kruisen van de Oostersluis komen we op de zogenoemde Stadsweg, die nog een onderdeel is van de oude handelsroute van Groningen via Oterdum naar Emden in Duitsland. Die Stadsweg zullen we vandaag en in de komende wandeldagen nog regelmatig zien en bewandelen. De Stadsweg loopt hier dwars door de Bloemenbuurt.
Van de Bloemenbuurt gaan we de wijk Lewenborg in. Omdat onze wandelgids geen routebeschrijving is, en de route van het Tichelpad niet wordt bewegwijzerd, en omdat de route op de kaarten in de wandelgids globaal zijn ingetekend, is het moeilijk om de beoogde route door Lewenborg foutloos te lopen. Onderweg komen we langs een jongen die zonder kleren een brede sloot in is gegaan om waarschijnlijk onder een fietsbrug iets te zoeken wat daar in het water is gevallen. Uiteindelijk doorkruisen we wel de wijk Lewenborg tot aan de Noorddijkerweg, maar volgen we daarbij een route die iets ten zuiden van de beoogde route ligt, en vervolgens langs de oostelijke rand van de bebouwing op de Noorddijkerweg uit komt.

Het Bevrijdingsbos met Kinderrechtenpad voorbij Noorddijk
We lopen dan over die Noorddijkerweg in de richting van de kerk van Noorddijk, die we al vóór ons zien staan.
Bij deze Stefanuskerk aangekomen, nemen we er de tijd voor om te lezen wat er in de wandelgids allemaal staat geschreven over bijvoorbeeld de gevel van deze kerk, over de symboliek, de predikantenfamilies en de graven op het kerkhof.
Tot slot maken we een rondje om de kerk alvorens we verder gaan.
Met een grote boog rond de kerk lopen we over een ‘eigen weg’ naar het Bevrijdingsbos, waarmee de Canadese liberators vanaf 1995 worden bedankt voor de bevrijding van nazi-Duitsland. De Maple Leaf van de Canadese vlag zien we hier op een rond plein in het wegdek.
Dan volgen we het Kinderrechtenpad dwars door dit Bevrijdingsbos.
Aan het eind van dit herdenkingsbos aangekomen, zien we in de lucht en op de buienradar dat er serieus veel regen op komst is, dus uit voorzorg trekken we onze regenkleding aan alvorens we vanuit het bos het open veld in gaan.

Baat bij regenkleding tussen Bevrijdingsbos en Garmerwolde
Die regenkleding blijkt even later een gouden greep te zijn, want als we het bos verlaten en over de grasdijk naar de Noordermolen lopen, regent het al flink. 
Als we voorbij de molen voorbij een immense wilg het Boer Goensepad op gaan, prijzen we ons gelukkig dat we voor de wind hebben, want zo deert de regen ons nauwelijks.
Als we ongeveer een half uur verderop zijn, is het al weer nagenoeg droog, en zeker op het moment dat we ter hoogte van de plaats Garmerwolde de Stadsweg weer op gaan richting Ten Boer.

Stadsweg als Doorfietspad naar het Ten Boersterbos
Vanuit Garmerwolde hebben we weer volledig voor de wind, en het beetje regen dat af en toe nu nog valt, maakt het ons niet lastig, omdat we voor de zekerheid de regenkleding maar aanhouden totdat we weer terug zijn bij onze auto.
Tussen Garmerwolde en Ten Boer volgen we voortdurend het betonpad van de Stadsweg, die hier is aangelegd als Doorfietspad.
Vlak vóór Ten Boer gaan we rechtsaf het Ten Boersterbos in. Daar volgen we de bospaden zoals aangegeven volgens wandelknooppunten.
In de bebouwde kom van Ten Boer brengen we een bezoek aan de eeuwenoude kloosterkerk van Ten Boer, die oorspronkelijk deel uitmaakte van een 13e eeuws Benedictijner klooster, eerst dubbelklooster, later vrouwenklooster.
Heel mooi is dat deze hele oude kerk wel geopend is, dus we kunnen ook het interieur bezichtigen.
Ook het koorgestoelte is nog in deze kloosterkerk te bekijken.

Op gladde klinkers in Ten Boer
Waar we op de route in Ten Boer de Gaykingestraat kruisen, eindigt voor ons deze eerste etappe op het Tichelpad, want vanaf hier draaien we rechtsaf de Gaykingestraat in, omdat onze auto geparkeerd staat aan het eind van deze straat.
Waar we het winkelcentrum van Ten Boer passeren, horen we ineens een klap achter ons. Als we omkijken, zien we een tiener onder zijn fiets liggen naast een stilstaande auto. We lopen snel naar de jongen om te kijken wat er aan de hand is. Hij vertelt gevallen te zijn met zijn fiets, toen hij snel om die stilstaande auto heen wilde rijden, opdat de automobilist vlot zou kunnen oprijden. Maar die aardige daad werd hem noodlottig, want hij gleed uit – met zijn rugzak met schoolboeken op zijn rug – toen hij in de bocht op de natte, en dus gladde klinkers kwam. De automobilist stapt uit, kijkt even, en rijdt dan door. Wij tillen de jongen van de weg af, want opstaan lukt niet, vanwege een zeer pijnlijke enkel. We laten hem even op een dikke paal zitten, waar we duidelijk kunnen zien dat hij serieus pijn heeft. Dan laten we hem zijn moeder bellen, en enkele minuten later komt zijn broer al aanrennen, en even later arriveert zijn vader in de auto. De broer neemt de fiets mee, en wij dragen de jongen naar de auto van zijn vader, die hem thuisbrengt, om daarna voor de zekerheid toch even naar de huisarts te gaan voor diagnose. Het leek erop dat de schade meeviel, en dat hopen we ook voor deze onfortuinlijke jongen, die overigens vertelde dat hij enkele maanden geleden zijn andere enkel al had verstuikt tijdens een schoolreis naar en in Griekenland. Toen was rechts de probleem-enkel, nu links.
Even later arriveren we bij onze auto, en rijden we terug van Ten Boer naar onze camping in Appingedam.
Vanavond zijn we voor het avondeten op bezoek bij het gezin van onze oudste zoon Jan Wijbe in Meerstad, en dan keren we na de avondmaaltijd terug naar de camping voor de overnachting aldaar.

zondag 30 augustus 2026

Tweede etappe op het Jabikspaad voor Goutumers

Zondag 30 augustus 2026
 
Even pauzeren bij Refugio Ultreia Feinsum, en dan weer door

















Een goed begin met enthousiasme op het Jabikspaad 
Vier wandelaars naderen Feinsum op het Jabikspaad, de Friese aanlooproute richting Santiago de Compostela. Gekleed op wandelen, met een rugzak op de rug staan ze bij de ingang van ons dorp even te oriënteren.
Met de routegids van het Jabikspaad in de hand wandelen ze met enthousiasme over het Flinterplein naar onze Refugio Ultreia Feinsum, waar ze de tekenen van het pelgrimeren aandachtig bekijken en ons vragen om een stempel voor hun stempelkaart van het Jabikspaad.
Het blijkt dat ze wonen in Goutum en dat dit vandaag hun tweede etappe is op het Jabikspaad. De eerste etappe begon uiteraard bij de Groate Kerk van Sint-Jacobiparochie en vandaag lopen ze naar het Leeuwarder Bos.
Ze zijn al wel bekend met het verschijnsel pelgrimeren, maar hebben nog geen ervaring als pelgrim opgedaan, maar het bewandelen van het Jabikspaad is voor velen, en wellicht ook voor hen, een heel goed begin van een daarop volgende pelgrimstocht. Hun enthousiasme blijkt ook uit de vele vragen die ze stellen over het pelgrimeren in het algemeen en over onze ervaring in het bijzonder.
Ze krijgen het Jabikspaad-dorpsstempel van Feinsum en het refugiostempel van onze Refugio Ultreia Feinsum in hun stempelkaart van het Jabikspaad, en na het maken van een groepsfoto bij onze refugio zijn ze na deze korte pauze gereed om vol goede moed en nog even enthousiast als ervóór door te gaan op het Jabikspaad.
Over het Flinterplein, de Hyltsjebrêge overstekend, gaat het dan op deze mooie wandeldag verder over de Hege Hearewei op het Jabikspaad richting Stiens en wat daar op volgt.
Wellicht zal ook voor hen - net als bij veel anderen - het Jabikspaad ooit het begin inluiden van een waardevolle pelgrimage richting Santiago de Compostela?!