 |
| Beweeg je mee? |
Beweeg je mee? Ojaa 😊 … Ojee … Onee ☹
- Hang je ook jouw vlag op de kop als je boer-buur dat doet?
- Ga je ook (ultra-)rechts stemmen als een groeiende groep kiezers daarvoor kiest?
- Blijf je in de kerk jarenlang hetzelfde doen, omdat je dan zo mooi binnen de lijntjes van de Kerkorde of van het Beleidsplan kleurt?
- Waai je als een meedrijvend badeentje in de Stienser Feart maar stilletjes wat mee op de wind en golven van wat moderamen en kerkenraad voor jou bedenken?
Kerk-zijn in het krachtenveld van Christus staat komend kerkelijk seizoen ook in onze Protestantse Gemeente te Stiens centraal.
Beweeg je dit jaar kritiekloos mee? Of nee?
Begin en einde van de Regiegroep en haar beweging
Ook in het komende kerkelijke seizoen zal duidelijker worden welke kant de kerkenraad van onze kerkelijke gemeente op wil bewegen en wie van de gemeenteleden daarop al dan niet gaan mee-bewegen.
Dat een koers uitzetten in het krachtenveld van Christus moeilijk is en moeizaam gaat, is ons als kerkelijke gemeente wel duidelijk geworden. Even een terugblik:
Onze kerkenraad had aanvankelijk uit haar midden een Regiegroep in het leven geroepen in het kader van ons project ‘Kerk van de Toekomst’. Die Regiegroep was begonnen met het studie maken van onder andere bronnen zoals het boek ‘Samen Jong - kernwaarden van een kerk met alle generaties’.
En in het kader van ‘Toekomstgericht kerk-zijn’ werd ook het boek ‘Wachten op God – vanuit geloof en geduld bouwen aan je gemeente’ van de theoloog Andrew Root gelezen.
Hij pleit voor stil zijn en wachten, voor bezinning, en voor de ontmoeting met gezamenlijke geloofsverdieping, want in die geduldige samenkomst van gemeenteleden stroomt Gods kracht.
De Regiegroep stond klaar om in het kader van dát denken met de gemeenteleden aan de slag te gaan, maar de kerkenraad deelde die visie niet, kwam niet op één lijn met haar Regiegroep, en zette de Regiegroep in de wachtstand.
Dat – en ook andere spanningen - was toen in de ogen van enkele betrokken gemeenteleden een goed moment geweest voor een extern adviserende kerkvisitatie, maar moderamen en kerkenraad wilden daar niets van weten, want deze wind zou wel weer gaan liggen als je er openlijk maar niet teveel aandacht aan besteedt, zo was haar redenering.
Samen kom je verder, maar alleen kun je sneller
Dat visieverschil betekende het einde van de Regiegroep en van de beoogde beweging, met als gevolg dat het moderamen zelf het voortouw nam om een andere beweging op gang te brengen, door een andere draai te geven aan wat de Regiegroep wijs achtte voor onze gemeente.
We zien dat al in de huidige proef van zogenoemde intergeneratieve diensten, heel anders van aard, met een verscheidenheid aan drukte, met sport en spel en met allerhande creatieve uitstapjes tijdens de kerkdiensten van bijvoorbeeld het Pinksterfeest, rond het Avondmaal en tijdens de Startzondag. Het risico van steeds maar weer leuke activiteiten voor gemeenteleden van alle generaties organiseren in kerkdiensten is dat je het bijbelse verhaal en de betekenis ervan – de inhoud dus - verliest. Maar een kerk is geen evenementenburo.
Je kunt je afvragen of de kerk in het algemeen, en of onze gemeente in het bijzonder behoefte heeft aan al die goedbedoelde creativiteit en aan die grote verscheidenheid aan activiteiten in kerkdiensten.
De zienswijze van de Regiegroep was dat de kerkelijke gemeente in deze tijd behoefte heeft aan een groter wordend vermogen om te luisteren, te bezinnen en stil te wachten, zoals de theoloog Andrew Root beweert.
Met vorm kun je sneller, maar met inhoud kom je verder
We leven momenteel in veel opzichten in een onzekere, spannende tijd. We weten van steeds meer bedreigingen, en realiseren ons maar al te goed hoe kwetsbaar en hoe klein we zijn.
- Hoe kunnen wij ons hiertegen geestelijk wapenen?
- Wat zegt de Bijbel daarover in Gods naam?
Als kerk, als protestantse gemeente, als gemeenteleden mag als onze opdracht van ons worden verwacht dat we vooral ook in deze tijd een goed verhaal hebben, dat gebaseerd is op het bijbelse verhaal, en dat we kerk-zijn in het krachtenveld van Christus.
God heeft ons in veel opzichten iets goeds te vertellen, en dat vraagt van ons vooralsnog een wachtende, luisterende houding. Daarin staat niet de vorm, maar de inhoud centraal.
Vanuit die alsmaar luisterende houding zullen we - als de tijd daartoe rijp is - opstaan, zullen we in beweging komen, zullen we als gemeente een beweging worden die binnen en buiten onze kerkelijke gemeente zegenrijk werk kan en zal verrichten. We doen al veel, maar het zou zomaar zo kunnen zijn dat we dan nóg beter worden op terreinen zoals pastoraat, diaconaat, missionair werk, duurzaamheid en oecumene.
Ik ben er stellig van overtuigd dat we vanuit de inhoud kunnen groeien, dat we een beweging kunnen worden die van essentiële betekenis is voor elkaar, voor de ander, en voor de Ander. In die beweging wil ik graag mee-bewegen. Dan zeg ik van harte: oké!
"Vader, God in de hemel, we komen tot U
om te vragen of we mogen groeien,
dat we wortels krijgen die uw liefde bereiken,
dat we blijven staan.
En laat uw Geest waaien,
dat we meebewegen in het krachtenveld van Uw liefde.
Dat bidden we U, in Jezus’ naam,
Amen"
(gebeden door ds. Albert-Jan Treur)
Column
Deze (mijn) column werd gepubliceerd in de Twaklank van oktober 2026.
Twaklank is het informatie- en opinieblad van de Protestantse Gemeente te Stiens.
