Pelgrimsroute van Genève (Z) via Le Puy-en-Velay (F) naar Santiago de Compostela (S)
Via Gebennensis van Genève naar Le Puy-en-Velay
Pelgrimeren van La Muraille naar Yenne
Zaterdag 25 juli 2026 – 20,0 km lopen & 17 km fietsen
Dag 6: 78,2 – 98,2 km
 |
| Oversteek over het Canal de Savières via de Passerelle in Chanaz |
Via Gebennensis
Tijdens onze eerste pelgrimage van Durkje en mij wandelden we van 2005 tot en met 2012 van het Friese Sint-Jacobiparochie (NL) via het Franse Vézelay over de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Lemovicensis naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela.
Tijdens onze tweede pelgrimage van Durkje en mij wandelden we van 2011 tot en met 2015 vanuit het Franse Le Puy-en-Velay over de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Podiensis wederom naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela.
Vorig jaar (in 2025) liepen we de verbindingsroute voor pelgrims van de Via Lemovicensis naar de Via Podiensis, namelijk van Vézelay zuidwaarts naar Le Puy-en-Velay.
Dit jaar (in 2026) lopen we de ruim 350 kilometer lange pelgrimsroute ‘Via Gebennensis’, van het Zwitserse Genève naar het Franse Le Puy-en-Velay.
Dit is met name voor Duitsers, Oostenrijkers en Zwitsers een aanlooproute naar Le Puy-en-Velay, waar ze dan doorstarten op de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Podiensis.
Bij het pelgrimeren op de Via Gebennensis maken we gebruik van drie pelgrimsgidsen, namelijk de Duitstalige van Renate Flori (in 18 etappes, versie 2023, Rother), de Duitstalige van Hartmut Engel (50 tracé’s, versie 2025, Conrad Stein Verlag) en de Frans-Duitstalige van Henri Jarnier (15 etappes, versie 2024, Association Rhône-Alpes des Amis de Saint-Jacques)).
Wij zijn van plan deze verbindende aanloop-pelgrimsroute in 20 etappes te lopen.
Eerst van Yenne naar La Muraille
Vandaag wandelen we van de Via Gebennensis de 6e etappe, van La Muraille naar Yenne, over een etappe-afstand van 20,0 kilometer. We dalen daarbij van ongeveer 240 meter naar 227 meter hoogte, maar we gaan ondertussen wel regelmatig hoog over door de bergen van de Savoie.
De wekker wekt ons om 5:30 uur in onze caravan op Camping Kanoti in Yenne, onze uitvalsbasis voor deze tweede serie van vier wandeldagen.
Na het ontbijt verlaten we de camping om 6:45 uur, en rijden we op de beide fietsen vanaf de Camping Kanoti van Yenne naar La Muraille, waarin we onze fietsen stallen aan de overkapping van de daar tentoongestelde oude brandweerspuit van het dorpje. Hier begint vandaag onze etappe.
Het is vanmorgen al 17 graden Celsius als we vertrekken. Het is bewolkt. De temperatuur stijgt tijdens deze etappe vandaag naar 26 graden Celsius. Het weer is instabiel, af en toe zonnig en warm, en met in het tweede gedeelte van de etappe regen en onweer. Verder is de atmosfeer nogal drukkend en vochtig. Behoudens enkele keren schuilen voor een bui en onweer, kunnen we met dit wisselvallige weer prima vooruit.
Van La Muraille langs de Rhône naar Chanaz
Als we de fietsen op slot hebben gezet, en de rugzakken gereed hebben gemaakt voor vertrek, gaan we om 7:45 uur op stap.
Eerst lopen we door La Muraille naar het spoorviaduct op de oever van de Rhône, want we vervolgen onze route daar, omdat we daar gistermiddag zijn geëindigd.
Hier gaan we de hoge rivierdijk op, die als een dam het achterland langs de Rhône moet beschermen tegen extreem hoge waterstanden.
Op deze dam lopen we richting Chanaz. Eerst komen we een man tegen met een hond. De man gebruikt zijn verrekijker af en toe om de watervogels op de Rhône te observeren. Verder ontmoeten we een verdwaald, mank schaap.
Een meeuw heeft een sta-plek gevonden op een boven het water uitstekende dikke tak van een boom die midden in de Rhône is blijven steken.
We blijven enkele kilometers lang het steentjespad boven op de dam volgen.
Eerder hadden we aan de overzijde van het contra-kanaal links van ons al een kudde schapen gezien en gehoord, maar vlak voordat we Chanaz bereiken, zien we ook nog een kudde schapen lopen op de rivierdam waarop wij lopen.
Eerste koffiepauze in Chanaz
Aan het begin van Chanaz passeren we de aanlegsteiger waar enkele rondvaartboten liggen aangemeerd.
Als we om de camping van Chanaz heen zijn gelopen, zien we over het Canal de Savières de Passerelle liggen, waarmee we het centrum van Chanaz straks binnen kunnen gaan.
Bij het oversteken van de rondbogige Passerelle krijgen we een mooi uitzicht over het gezellige centrum van Chanaz.
De ronde boog van de Passerelle spiegelt mooi in het stille water van het kanaal eronder.
In het centrum zien we markeringsdriehoeken in het wegdek van Chanaz, waarop ook de Passerelle is afgebeeld.
Bij de plaatselijke bakker kopen we twee rozijnenbroodjes, en op het bijbehorende caféterras bestellen we daar twee koppen koffie bij. Hier houden we aldus onze eerste koffiepauze op een nu al gezellig caféterras.
Voordat we de route vervolgen, lopen we nog even verder door de hoofdstraat, en krijgen we zo nog een beter beeld van het centrum van Chanaz.
Een fikse klim bergopwaarts vanuit Chanaz
Daarna zetten we ter hoogte van het postkantoor de klim in naar de Mairie van Chanaz.
Daar gaan we verder omhoog, naar de oude Moulin Bimet, die dateert van 1868.
Deze door water aangedreven molen heeft een klein waterrad bovenin, en een heel groot waterrad onderin het molencomplex.
Maar de klim is nog lang niet voorbij, dus we klimmen stevig door, door een bosgebied boven Chanaz.
In het bovendorp aangekomen, stuiten we weer op een wegafsluiting. We negeren in het smalle straatje ook nu weer het bord Route Barrée, want we willen hier toch echt verder omhoog op onze route. Van de andere zijde komt even later een groep wielrenners ons afdalend tegemoet. De voorste wielrenner vraagt of ze door kunnen of dat ze moeten omkeren. Ik stel hen gerust met de mededeling dat ze prima verder kunnen, ook wel door de wegafsluiting, want die zal ook voor hen geen belemmering zijn.
Van buurtschap naar buurtschap
In het veel hoger gelegen plaatsje Le Poisat komen we langs een tuin, waarin een kleurrijk kunstwerk is opgesteld waarin een pelgrim en enkele Sint-Jacobsschelpen zijn verwerkt.
In de volgende plaats – Landard – komen we langs de Chapelle d’Orgeval, die dateert van 1845, waarin bij een restauratie in deze eeuw de originele kleuren weer terug zijn gebracht in het interieur van deze wegkapel.
Zodra we op grote hoogte zijn gekomen, volgen we lange tijd brede karrensporen tussen akkers en weiden, over een hellingpad, met links van ons de oprijzende berghellingen.
En rechts van ons zien we op een gegeven moment de Rhône heel diep in het dal stromen.
Dan komen we aan in Vétrier.
We doorkruisen ook dit stille gehucht.
Door de wijngaarden van de Savoie
Om 10:20 uur komen we langs een informatiebord, waarmee ons duidelijk wordt gemaakt dat we nu het wijngebied van de Savoie binnen wandelen.
Dat betekent dat we vanaf nu regelmatig tussen uitgestrekte wijngaarden door lopen.
Tussendoor doorkruisen we het plaatsje Montagnin.
Aan één van de huizen langs de route door Montagnin hangt een mooie grote gevelsteen, met daarop de afbeelding van de vlag van de Savoie, een zwaardkruis en een Sint-Jacobsschelp, met eronder de pelgrimsgroet Ultreia!
In een oude schuur hangt een schilderwerk op houten planken, gerelateerd aan deze wijnstreek.
En in Montagnin komen we ook langs enkele oude dorpswoningen en voorbij de dorpsoven in het bakhuisje langs de route.
Het volgende buurtschap waarin we binnenlopen, is Crémon.
In Crémon komen we langs een kleine waterval.
Voorbij Crémon volgt dan een mooi traject door het bos.
Er is onderweg altijd iets moois te zien, ook al is het alleen maar een aantal prachtig paars bloeiende veldbloemen bij een houten afrasteringspaal. Als je er oog voor hebt, zijn er heel veel mooie dingen te zien onderweg.
Het volgende gehucht dat we doorkruisen, is Puthod.
En daarna volgt het buurtschap Vraisin.
Als we Vraisin verlaten, is dat op een graspad over een neergaand hellingpad, met direct al een mooi vergezicht over de Rhône in het uitgestrekte rivierdal.
Aan het veldpad op de afgrond staat een houten veldkruis.
Van Jongieux naar Jongieux-le-Haut
Als we om 11.15 uur weer door wijngaarden lopen, komt de plaats Jongieux in zicht, met ervoor en erna enkele bijbehorende buurten.
Diep in het dal vóór ons zien we duidelijk de kerk al van Jongieux.
Tussen de eerste bebouwing treffen we op een Y-splitsing een mooi Mariabeeldje aan, dat is verwerkt in een hele grote rechtopstaande natuursteen.
Even later komen we voorbij het Château de la Mar, dat aan de straatzijde geheel is ommuurd.
We passeren een plaatsnaambord van Jongieux.
De lucht was al dreigend geworden, dus er is beslist regen op komst.
Net voordat we bij de kerk van Jongieux aankomen, regent het al heel licht, en hebben we de paraplu er al bij genomen om droog voort te gaan.
We besluiten in de buurt van de kerk en het gemeentehuis een droge lunchpauzeplek te vinden, hetgeen wel gaat lukken.
Maar dan wordt het ook al weer droog en kiezen we ervoor om naast de kerk (1876), tegenover de Mairie plaats te nemen op een bankje van een royaal gefaciliteerde picknickplek, waar we onze koffiepauze houden, droog en tegelijk in een heerlijk verkoelend briesje.
Na deze pauze volgt een steile klim, recht omhoog, te midden van wijngaarden, naar Jongieux-le-Haut. Daarbij passeren we al weer een picknickplek, heel toepasselijk genaamd: Place des Pélerins.
Daarna gaat het weer verder bergopwaarts naar het dorpje hogerop.
In Jongieux-le-Haut aangekomen, verslechtert het weer zienderogen. Het begint hard te regenen, en ondertussen onweert het ook zwaar en langdurig. We besluiten even in het hooggelegen bergdorpje te schuilen voor de regen en voor het onweer, om alle ongemak te voorkomen.
Berg-feest voor Sint Jacobus
Zodra het droog is, en het onweer hoorbaar op afstand is, gaan we verder bergopwaarts het dorp uit.
Eerst over asfalt, en daarna over een karrenspoor gaat het verder omhoog in de richting van een kapel boven op de berg vóór ons.
We naderen de Chapelle Saint-Romain. Op de hooggelegen parkeerplaats van deze kapel staan ruim twintig auto’s geparkeerd.
We vermoeden dat er een bruiloft is, want die worden in Frankrijk vaak op zaterdag georganiseerd.
Dan lopen we van de parkeerplaats naar de kapel, langs enkele beelden van pelgrims, die hier staan opgesteld aan de voet van de kapel.
Naast de kapel staat een lange rij aaneengeschakelde party-tenten, waarin de gasten aan een lange tafel zitten te eten.
Ze dragen bepaald geen bruiloftskleding, dus is hier wel sprake van een huwelijksfeest?
Als we dichterbij komen, gaat er een gejuich op vanuit de lange tent, en roept iemand ons tegemoet met de vraag of wij pelgrims zijn. Dat bevestigen we.
Dan komt een man snel op ons aflopen, en stelt zich voor als de voorzitter van het pelgrimsgenootschap van de Savoie, dat hier en nu op de Sint-Jacobsdag een feest heeft om de feestdag van de heilige Jacobus – de beschermheer van de pelgrims – te vieren.
We zijn hier dus aangekomen te midden van zo’n vijftig à zestig enthousiaste medepelgrims uit deze regio.
Als we met enkele toegeschoten pelgrims staan te praten, zet een andere pelgrim het Franse pelgrimslied Ultreia in, en dan worden we massaal met dat pelgrimslied van coupletten en refrein toegezongen op deze feestelijke dag voor de pelgrim wereldwijd.
Gevraagd wordt of we een tijdje willen blijven om mee te eten, maar dat doen we onder dankzegging voor dit gastvrije gebaar maar niet, omdat we weten dat het over twee uren fiks zal gaan regenen, en die tijd hebben we precies nodig om droog aan te komen op het eindpunt van onze etappe van vandaag.
Kortom, we praten nog wel een tijdje na, maar gaan dan toch verder, na een hartelijk afscheid en veel goede pelgrimswensen voor het vervolg van onze pelgrimage.
Gevaarlijke afdaling
Als we over de top zijn achter de kapel, lezen we op een waarschuwingsbord dat we uitermate voorzichtig moeten zijn bij de afdaling van deze berg.
Op de top hebben we trouwens nog wel een magnifiek uitzicht over het Rhône-dal.
En in de verte kunnen we nota bene Yenne al zien liggen, waar we nu naar toe lopen vandaag.
Nu volgt een drie kwartier durende afdaling vanaf deze berg van de Chapelle Saint-Romain.
Die afdaling is geen sinecure, want door de regen van zojuist zijn de boomwortels en stenen van het bergpad nogal glibberig geworden, en het neergaande bergpad is op bepaalde plekken gevaarlijk steil.
Stapje voor stapje gaan we heel voorzichtig naar beneden, elke stap heel bewust en zo veilig mogelijk zettend. Resultaat is dat we zonder val- en glijpartijen drie kwartier later onderaan de berg staan.
Schaduwrijk bospad langs de Rhône
Bij de asfaltweg van de D921 aangekomen, wijst een richtingwijzer ‘Compostelle’ ons de weg.
Na tweemaal linksaf gegaan te zijn, lopen we op een smal asfaltweggetje het buurtschap Petit Lagneux binnen.
Langs het weggetje zijn enkele dode en bemoste struiken begroeid met bloeiende hybiscusstruiken.
Verderop steken we de D921 over, en dan volgt een veldweg tussen akkers en graslanden in de richting van de Rhône.
Vlak vóór twee uur komen we uit op de oever van de Rhône, die we tussen de bomen door al behoorlijk snel zien stromen.
Ook hier in de bosstrook waarin we nu aankomen, zien we die mooie combinaties van dood en levend hout.
Nu hoeven we alleen nog maar zo’n drie kilometer voort te gaan door een lange bosstrook langs de Rhône. Af en toe kunnen we de Rhône rechts van ons goed zien, en een enkele keer krijgen we wat meer uitzicht over de akkers links van ons als we langs de boszoom lopen. Maar het grootste deel van dit traject bestaat uit een lang en schaduwrijk bospad.
Yenne
Om 14:30 uur bereiken we de plaats Yenne ter hoogte van onze Camping Kanoti.
Hier kamperen we momenteel enkele dagen voor dit tweede blokje van vier pelgrimsdagen op de Via Gebennensis. We zien onze auto en caravan op de camping al staan.
Langs de Rhône-oever lopen we rechts om de camping heen.
Vlak vóór de grote rivierbrug gaan we linksaf naar de ingang van de camping.
En zo wandelen we om 14:40 uur het terrein van onze camping op, en vragen en krijgen we van de eigenaresse in de campingreceptie het campingstempel afgedrukt in onze pelgrimspaspoorten.
Daarmee besluiten we ook deze etappe.
Met de auto rijden we dan terug naar La Muraille, waar we onze fietsen eerst afhalen, alvorens we terug rijden naar Yenne, waar we op deze zaterdagmiddag dan nog enkele boodschappen halen bij de Carrefour-supermarkt van Yenne.
Terug op de camping krijgen we af en toe nog even te maken met een lichte bui, maar die deert ons niet meer. En verder blijft het ook de rest van de dag een zachte, maar wel behoorlijk drukkende dag.
