Pelgrimsroute van Ponferrada (S) naar Santiago de Compostela (S)
Camino de Invierno van Ponferrada naar Santiago de Compostela
Van Outeiro naar Santiago de Compostela
Dinsdag 19 mei 2026 – 16,9 km.
Dag 14: 252,2 – 269,1 km.
 |
| Aankomst bij de kathedraal van Santiago de Compostela |
Spaanse Camino de Invierno
Vanuit verschillende windstreken van Spanje lopen allerlei Spaanse pelgrimsroutes naar Santiago de Compostela.
Durkje en ik hebben ervoor gekozen om dit jaar - in 2026 - de gehele Camino de Invierno te lopen tot in Santiago de Compostela.
Deze ‘Camino de Invierno’ is de ongeveer 270 kilometer lange pelgrimstocht van Ponferrada naar Santiago de Compostela.
Vandaag lopen we van deze Camino de Invierno onze 14e – en daarmee laatste - etappe, over een afstand van 16,9 kilometer van Outeiro naar Santiago de Compostela. We blijven daarmee zo ongeveer op een 300 meter hoogte, maar moeten onderweg wel een afdaling naar 125 meter en ook een klim naar 340 meter maken.
Vertrek uit Outeiro
Onze wekker hadden we voor vanmorgen gezet op 7:00 uur, in de pelgrimsherberg van Outeiro, maar al vóór 6:00 uur zijn enkele pelgrims – waarschijnlijk de Aziatische en de Spaanse met zijn heupwagentje – al stilletjes en druk in de weer om zich voor te bereiden op hun vertrek, en enkele anderen volgen daarop al spoedig, waardoor het bijna half zeven is dat wij dan ook maar opstaan. Enkele anderen van de tien pelgrims die hier vannacht in onze slaapzaal overnachtten blijven nog even liggen, maar al spoedig volgen ook zij met hun proces van opstaan en klaarmaken voor vertrek.
Durkje en ik willen ontbijten in de eetkamer van deze gemeentelijke pelgrimsherberg, maar er is niet voorzien in algemene verlichting in die eetkamer, waardoor we een grote kantinetafel vanuit de nog donkere eetkamer naar de centrale hal tillen, waar wel licht brand. Daar gaan we zitten te ontbijten. Ondertussen vertrekken weer enkele pelgrims, en als we het ontbijt op hebben, zijn alleen wij en een Frans pelgrimsstel nog aanwezig. Ook zij hebben geen haast, want ook zij hebben gezien dat het pas later op de dag mooi weer wordt, en dat we vooralsnog alleen maar te maken krijgen met aanhoudende regen. Hoe later je vertrekt, hoe langer dus je etappe bij mooi weer zal zijn, dus geen haast geboden voor hen.
Om 8:00 uur vertrekken Durkje en ik toch maar, in volledige regenkleding in verband met de miezerige regen, die maar aanhoudt.
Regen – droog - Regen
Vrij snel daarna wordt het toch droog, en gaat de regenjas uit. De regenbroek houden we voor de zekerheid nog maar even aan, en dat blijkt voor de rest van deze etappe geen overbodige luxe te zijn, want het regent tussendoor gedurende deze hele etappe, tot in Santiago de Compostela. Kortom, een ware regendag in het Spaanse Galicië, waar Galicië bekend om staat.
We lopen eerst over een mooi breed pad op de grens van bos en open veld, en zien rechts van ons dat de dikke wolken blijven liggen tegen de bergrug verderop.
We passeren het buurtschap Pico Sacro.
Het volgende dorpje waar we doorheen komen, is Rubial.
Daar komen we langs een openbare wasplaats, die is gedecoreerd met een stenen zwaardkruis, symbool voor Santiago, Sint Jacobus.
In A Gandara komen we langs een muur waarop een groot aantal camino-tegeltjes zijn bevestigd, waarvan een aantal de namen bevatten van verschillende Spaanse camino’s.
Onderaan deze tegeltjesmuur staat bij een klein model van een caminopaal een beeldje van Sint Jacobus.
Voorbij A Gandara zien we twee pelgrims vóór ons heuvelopwaarts lopen. Het ziet er naar uit dat het de twee Amerikaanse pelgrims Cynthia (moeder) en Rachel (dochter) zijn uit Colorado, en dat blijkt even later – als we hen inhalen – inderdaad het geval te zijn. Inmiddels lopen we allen al weer dik in de regenkleding, want de miezerige regen houdt maar niet op, en zonder regenkleding nu lopen, is echt geen optie.
We halen hen in en vertellen dat we verderop in A Susana een bar gaan zoeken voor onze koffiepauze.
Koffiepauze voor pelgrims in A Susana
In A Susana aangekomen, trekken we de regenponcho’s uit onder het afdak van de plaatselijke bar, en dan gaan we naar binnen.
Daar ontmoeten we het Italiaanse pelgrimsstel, dat we enkele malen eerder in de afgelopen dagen hebben ontmoet. Zij hebben hier zojuist koffie gedronken, en gaan nu weer verder.
Dan arriveren ook Cynthia en Rachel, die bij ons aan tafel aanschuiven voor een gezamenlijke koffiepauze.
Even later komen ook de twee Britse pelgrims uit Cambridge binnen, die hier ook hun koffiepauze hebben.
Van O Outeiro de Marozzos naar de Santa Lucia Capela
Wij zijn de eersten die vertrekken, en de anderen volgen even later ook.
Nu volgt een heuvelachtige route door verschillende kleine plaatsjes, met voortdurend links in de verte al het aanzwellende geluid van het autoverkeer op de drukke weg naar Santiago de Compostela. Het eerste buurtschap waar we doorheen komen, is O Outeiro de Marozzos.
Zo’n twintig minuten later komen we weer door een buurtschap, dat een wegkruis heeft staan tussen de waterbron en de openbare wasplaats.
Tijdens een afdaling zien we linksvóór ons de eerste stedelijke bebouwing tegen een heuvelwand.
Dan komen we bij de Santa Lucia Capela, een alleenstaand, gesloten kerkje.
We moeten vóór de kapel langs, om dan voort te gaan over een glibberige calzada langs een smalle waterloop, als het ware een kerkenpad, maar dan op oud Spaanse wijze.
Aan het eind van deze gladde calzada moeten we bij een stenen trap omhoog, om dan over een asfaltweg voort te gaan.
We naderen Santiago de Compostela
Enkele minuten later lopen we langs een bouwplaats waar door meerdere bouwlieden wordt gewerkt. Op dat moment worden we tijdens het fotograferen van die bouwplaats ingehaald door de het Britse pelgrimsstel uit Cambridge.
Als we even later onder een hoog viaduct door lopen, zien we in de verte de eerste bebouwing van Santiago de Compostela, zijnde de enigszins futuristische gebouwen die je ook ziet als je Santiago de Compostela nadert via de Camino Franchés.
Als we een woonwijk binnenwandelen, zien we op het wegdek een metalen Sint-Jacobsschelp.
De Britse pelgrims zijn inmiddels al weer een eindje achterop geraakt, en als we net een spoorviaduct over zijn gelopen, zien we hen achter ons aan lopen aan de andere zijde van de spoorlijn.
Aan de muur van een tuinmuur hangt een gele Sint-Jacobsschelp, met eronder een pijl die ons de richting wijst.
En dan, om 11:50 uur, zien we na vier weken pelgrimeren eindelijk de eerste contouren van de kathedraal van Santiago de Compostela, zij het vaag vanwege het slechte weer.
Als we er een foto van maken, horen we achter ons de enthousiaste, uitbundig blijde klanken van het Aziatische pelgrimsstel dat we enkele minuten geleden hebben ingehaald. Zij verheugden zich er al zo op om straks de kathedraal voor het eerst te aanschouwen, en dit is dan dat blijde moment voor hen, en natuurlijk ook voor ons.
Als we iets verder door lopen naar beneden, wordt de kathedraal steeds beter zichtbaar.
Dit zijn van die mooie momenten voor een foto van aankomst in Santiago de Compostela, en van anderen hebben we ook al gezien dat hier door velen foto’s worden gemaakt bij het voor het eerst zien van de majestueuze kathedraal van Santiago de Compostela.
We lopen verder naar beneden, en komen langs een volop in gele bloei staande boom.
Letterlijk klokslag twaalf uur lopen we via de Puente Río Sar de stad Santiago de Compostela binnen.
Door de binnenstad naar de kathedraal van Santiago de Compostela
Door een oude Mazarelos-stadspoort gaan we het oude stadscentrum binnen.
Het begint nog weer iets harder te regenen, maar dat kan ik nog opvangen met de paraplu. Zo lopen we door de regen te midden van anderen in poncho’s en onder paraplu’s door de regenachtige straten van Santiago de Compostela, zoekend naar de juiste, kortste route naar de kathedraal.
Om 12:20 uur arriveren we op de Praza de Quintana bij de kathedraal.
Een mooi moment voor ons beiden om alvast de eerste foto’s van aankomst te maken.
Waardevolle ontmoetingen vóór de kathedraal van Santiago de Compostela
Dan hoef je maar op de muziek van de iconische doedelzakspeler af te gaan om te weten waar je moet zijn om door de donkere poort van de Praza da Quintana te lopen naar de Praza do Obradoiro.
Op het grote stadsplein vóór de immense kathedraal aangekomen, zien we een groot aantal pelgrims dat ook al is gearriveerd. Daartussen zie ik het ons bekende Britse pelgrimsstel uit Cambridge.
Hier op het eindpunt van onze meer dan duizend kilometer lange camino (Vía de la Plata & Camino de Invierno) volgt uiteraard de voor alle pelgrims traditionele fotosessie vóór het front van de enorme kathedraal.
Daarbij helpen pelgrims ook elkaar bij het maken van zo’n bijzondere fotoreportage. We vragen een Koreaanse pelgrim die achter ons staat om van ons enkele aankomstfoto’s te maken, hetgeen hij met volle overgave doet.
Hij vertelt de Camino Franchés te hebben gelopen voor zijn persoonlijke ontwikkeling. Eén van zijn meest bijzondere ervaringen is dat hij stukjes ijs heeft zien vallen uit de lucht. Van het bestaan van hagel was hij tot op dat moment nog niet op de hoogte.
En dan ineens staat de ons welbekende Friese pelgrim IJsbrand Visser (uit Dokkum) vóór ons op het plein. We wisten vooraf niet van elkaar dat we zouden gaan pelgrimeren, maar in de afgelopen weken kregen we dat via social media van elkaar te weten. Heel toevallig arriveerden we vandaag nagenoeg tegelijk hier op het plein, IJsbrand vanuit Porto en wij vanuit Salamanca. Zoiets organiseer je niet, maar dit wonder gebeurt wel op de camino.
En dan nóg een verrassing, want als we met IJsbrand staan te praten, arriveren ook de Amerikaanse pelgrims Cynthia en Rachel, met wie we al een week nauw contact hebben op de camino. We verwelkomen elkaar hier met een hartelijk omhelzing op dit drukke plein te midden van al die andere gearriveerde pelgrims.
Naar het Pelgrimsburo van Santiago de Compostela
We zouden wel uren op het plein kunnen blijven staan, en weten uit ervaringen van onze eerdere aankomsten dat je dan van de ene verbazing en van de ene ontmoeting in de andere valt, maar we moeten toch wel weer door.
Daarom wandelen we direct door naar het Spaanse pelgrimsburo van de bisschop, waar we ons aanmelden voor de registratie van onze aankomst in Santiago de Compostela.
Gelukkig is het systeem daartoe aangepast, en kunnen we vlot naar binnen om ons op twee computerterminals gelijktijdig naast elkaar aan te melden, opdat we aansluitende volgnummers krijgen.
We krijgen dan beiden een volgnummer, en kunnen aansluiten in de rij om aan een loket te worden geholpen. We hoeven maar enkele minuten te wachten, en zijn dan al aan de beurt.
Onze beide pelgrimspaspoorten worden heel nauwkeurig gecheckt op de gelopen twee camino’s, er wordt druk gerekend op de totale afstand die we hebben gepelgrimeerd, en dan krijgen we beiden onze pelgrimscertificaten, met erbij een afstandscertificaat van de beide camino’s, die we vandaag in Santiago de Compostela hebben afgerond.
Warm welkom in de Huiskamer der Lage Landen van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob
Dan gaan we naar boven in het pelgrimsburo, naar de Nederlandse Huiskamer der Lage Landen van ons Nederlands Genootschap van Sint Jacob, waar we heel hartelijk worden ontvangen door het echtpaar Aafke & Ben uit Alkmaar, dat in deze weken gastvrouw & gastheer is voor alle Nederlandse en Vlaamse pelgrimsleden die arriveren in Santiago de Compostela.
We krijgen koffie aangeboden, eten hier onze lunch, en zitten gezellig bij elkaar met ook twee andere pelgrims erbij, een Nederlander en een Belgische.
Dan lopen we naar beneden, waar inmiddels de rij wachtenden voor het certificaat behoorlijk is gegroeid. Toen wij naar binnen gingen, stond de teller al over de zeshonderd, en dat gaan de hele dag nog door.
Ik ga vóór ons vertrek de kerkzaal tegenover het pelgrimsburo binnen, terwijl Durkje onze geliefde naasten informeert over onze aankomst.
Coliving (& Coworking)
Daarna lopen we door de stad naar Coliving, het appartementencomplex waar we twee nachten zullen verblijven tijdens onze tweedaagse in Santiago de Compostela.
Na het douchen en verkleden, zoekt Durkje direct een wasserette in een straat verderop, en begin ik in één van de twee inpandige computerwerkplaatsen in de basement van Coworking met het verwerken van onze foto’s en met het verslag van deze dag.
Vanavond hebben we afgesproken met Cynthia & Rachel en Daphne met een voor haar overgekomen Noorse vriendin voor een gezellig afsluitend afscheidsavondeten in een typisch Spaans specialiteitenrestaurant met deze twee Amerikaanse en de Canadese pelgrims, met wie we in de afgelopen week op de Camino de Invierno veel en fijn contact hebben gehad.
Het is al tegen tien uur vanavond als we door het stadspark terug wandelen naar ons overnachtingsadres iets buiten het stadscentrum van Santiago de Compostela.
Resumé van de Camino de Invierno van Ponferrada naar Astorga
De Camino de Invierno hebben we vandaag geheel voltooid. Dat deden we in één keer als volgt:
- Dit jaar (2026) pelgrimeerden we van 5 tot en met 19 juni 2026 van Ponferrada naar Santiago de Compostela over de afstand van 269,1 kilometers in een tijdsbestek van 14 wandeldagen. Dat is gemiddeld circa 19,3 kilometer per etappe.
- Bij de voorbereiding en tijdens het bewandelen van de Camino de Invierno hebben we gebruik gemaakt van de volgende zes wandelgidsen: A. ‘Vía de la Plata’ (etappes 40 & 41) van Cordula Rabe, in de Nederlandstalige versie van 2023; en B. ‘Spanien: Jacobsweg Vía de la Plata’ (kaarten 49 t/m 51) van Raimund Joos, in de Duitstalige versie van 2019; en C. ‘Vía de la Plata’ (pagina 121 t/m 124) van Hans van den Breul, in de Nederlandstalige versie van 2025; en D. ‘Camino de Invierno / Ponferrada – A Laxe - Santiago’ (etappes 01 tm 08 en 4 & 5) van John Brierley, in de Engelstalige versie; en E. ‘Camino Invierno’ (alle 10 etappes) van Hans van den Breul, in de Nederlandstalige versie van 2026; en F. Wintercamino – Camino de Invierno’ (alle 10 etappes) van een Redactie van acht werkgroepleden, in de Nederlandstalige versie van 2016.
- De verschillende wandelgidsen kennen een eigen etappe-indeling, met - uitgaande van hun eigen uitgangspunten - onderling verschillende etappe-afstanden. Daarom hebben wij bij de bepaling van onze eigen etappe-afstanden per etappe het gemiddelde genomen van de hier genoemde wandelgidsen die zo’n etappe beschrijven.
- Voordeel van het gebruiken van meerdere wandelgidsen is dat we vooraf en tijdens de pelgrimstocht een goed beeld kregen van alle ins en outs inzake de volgende etappes, waaronder voorzieningen zoals bars, winkels en overnachtingsaccommodaties.
- Dan zie je ook welke afwijkende route-variaties de afzonderlijke wandelgidsen vermelden, waaruit we in dergelijke situaties een weloverwogen keus konden maken ten aanzien van de door ons te lopen variant.
