Regiocomité Fryslân van de VU-Vereniging vergadert in Leeuwarden

Maandag 25 maart 2013

VU-alumni in de Statenzaal van het Friese Provinciehuis in Leeuwarden

Lazarus wijst op het Paasfeest
Na een goede warme maaltijd in de Canteen van Stenden University Hotel begint de avondvergadering van ons Regiocomité Fryslân van de VU-Vereniging. Het is vandaag de maandag van de Stille Week, dus ik open de vergadering met een evangelielezing van Johannes, over de maaltijd bij Lazarus en de zalving van Jezus. Dit bijbelverhaal speelt zich namelijk af op de zesde dag vóór Pasen, en de aanwezigheid van Lazarus wijst ons er stilletjes al op dat Jezus heer en meester is over leven en dood. Aan het begin van deze Goede Week alvast een goede vingerwijzing naar het komende Paasfeest.

Evaluatie van activiteiten
Na de notulen en alle mededelingen en ingekomen stukken beginnen we aan het eerste inhoudelijke deel van deze zakelijke avondbijeenkomst. Eerst evalueren we de twee onlangs georganiseerde activiteiten, waaronder de derde avondlezing van de drieluik 'Lessen van de Eurocrisis', die werd verzorgd door Wim Boonstra van de Rabobank, inmiddels ook als bijzonder hoogleraar verbonden aan de Vrije Universiteit (VU) te Amsterdam.
De tweede activiteit die we evalueren, is de VU-alumnibijeenkomst 2013, die we in samenwerking met VU-alumna Alice van Unen eind februari 2013 organiseerden in het Friese Provinciehuis te Leeuwarden.
Beide activiteiten zijn met recht bijzonder geslaagd te noemen; met een grote opkomst en interessante sprekers, die hun publiek wisten te boeien met hun presentaties en gesprekken. Dat is waar we het allemaal voor doen: onze gasten een interessante en waarde(n)volle bijeenkomst bieden, met een goede presentator en inhoudelijk een aantrekkelijk programma. Fijn dat onze gasten dat ook zo goed waarderen.

Nieuw programma-aanbod
Het tweede deel van de vergadering gaat over onze volgende publieksactiviteiten. We zijn bijvoorbeeld bezig om een middagprogramma en een avondprogramma te organiseren over 'Geloven in Verzoening', waarbij Henk Vijver uit Colombia en Harry Stinis uit Fryslân zullen spreken over geweld en verzoening in Colombia, en over de wijze waarop wij met name na de Tweede Wereldoorlog in Nederland ook hebben moeten leren om verstandig om te gaan met zaken als verzoening en herstel. Deze activiteit organiseren we als VU-Connected (provinciaal) samen met Expect Studentenpastoraat (lokaal) en met Kerk in Actie ((inter)nationaaal). Het wordt op 13 mei 2013 een boeiend middagprogramma en een identiek avondprogramma in Stenden Hogeschool te Leeuwarden.
Verder zijn we nog bezig met de voorbereiding van een drieluik over voedselvraagstukken, en over medische interventies in gezondheidsvraagstukken vóór, tijdens en na zwangerschap. Ook mogelijke onderwerpen zoals Friese Theologie, kuierend ontmoeten, (on)gezondheid en economie & consumentisme van de medische zorg passeren de revue.

Verenigingszaken landelijk & provinciaal
Het derde en laatste inhoudelijk deel van het vergaderprogramma gaat over allerlei lopende zaken binnen onze VU-Vereniging, zowel op landelijk als op provinciaal nivo. Zo spreken we over het rooster van aantreden en aftreden, over kandidaten voor de verkiezing van Regiocomitélid, over de recente benoemingen van de nieuwe leden van de Raden van Toezicht in ons Verenigingsverband, over diverse perikelen binnen de instellingen van onze vereniging en we blikken alvast vooruit op de agendering van de komende Ledenraadsvergadering, die medio april 2013 in Amsterdam zal plaatsvinden.
Kortom, er is veel gebeurd en gedaan, er staat nog veel moois op stapel en op de horizon zien we alvast de contouren van evenzo mooie nieuwe activiteiten van VU-Connected en van de VU-Vereniging.

Tweede vervolg Bestuursvergadering Jabikspaad

Dinsdag 5 maart 2013

Concept-visitekaartje van het Jabikspaad

Vergadering deel 3
Omdat we op 30 januari 2013 en op 19 februari 2013 van start zijn gegaan met een groot aantal bespreekpunten op de vergaderagenda van het bestuur van de Stichting Jabikspaad Fryslân gaan we vanavond verder met de resterende - toen nog niet besproken - agendapunten.

Financiën
De Stichting Jabikspaad Fryslân heeft geen leden, en daarmee ook geen inkomsten van ledencontributie. Omdat de kas zo langzamerhand leeg loopt, is het de hoogste tijd om er weer in te voorzien dat we als pelgrimsstichting weer gelden binnen krijgen, want wel geld uitgeven aan het beheer van het Jabikspaad, maar geen inkomsten verkrijgen, houdt op enig moment in financieel opzicht natuurlijk op. We zullen de komende maanden weer inspanningen moeten getroosten om geld binnen te krijgen, om ook in de toekomst het beheer en de verdere doorontwikkeling van het Jabikspaad afdoende te kunnen doen.
We onderzoeken een aantal mogelijke inkomstenbronnen, zoals het Coöperatiefonds van de Rabobank, een subsidieaanvraag bij de burgelijke gemeenten waar het Jabikspaad doorheen loopt, de Fondsendisk, provinciale subsidies voor Bezinningstoerisme en Plattelânsprojekten en sponsoring.
Qua uitwerking kiezen we ervoor om de volgende fondsenwerving te koppelen aan de Zomerexpositie 2014 in De Groate Kerk van Sint-Jacobiparochie, die wij gaan organiseren met het Nederlands Genootschap van Sint Jacob en met Stichting De Groate Kerk.
Afsluitend bespreken we met betrekking tot de Europese SEPA-maatregel welke consequenties dit voor onze financiële banktransacties kan hebben. We schatten in dat de invoering van de zogenoemde IBAN-nummers nauwelijks consequenties voor ons bankverkeer zal hebben.

Routezaken Jabikspaad
Enige tijd geleden hebben we van een voormalig bestuurslid van de Stichting Jabikspaad Fryslân een pakket oude geschriften in ontvangst genomen, die als onderligger dienen voor het recht van overpad, waarop delen van de route van ons Fries-Overijsselse Jabikspaad zijn gebaseerd. Als in de nabije of in de verre toekomst meningsverschillen zouden ontstaan tussen landeigenaren en onze stichting, dan kunnen deze documenten de nodige duidelijkheid en bewijsvoering verschaffen. We hopen ze nooit nodig te hebben, maar als de nood aan de man is, kunnen we hierop terugvallen.
We hebben onderzocht of de reconstructie van de N32 tussen Goutum en Wurdum enige consequenties heeft voor de route van ons Jabikspaad. Voorzover we dat nu kunnen inschatten, is dat niet het geval.
Op grond van een schriftelijke eindrapportage van een ander oud-bestuurslid bespreken we de optie om een zogenoemd Jabiksrûntsje naast onze wandelroute op te nemen, in het wandelnetwerk rond Oranjewoud. Wellicht kunnen we een combinatie met de Oranjeroute en Tsjerkepaad Fryslân creëren.

Public Relations
Van onze voorraad kleurenfolders van het Jabikspaad is het eind in zicht. Deze folders reiken we uit aan geïnteresseerden op bijvoorbeeld fiets- en wandelbeurzen, tijdens informatiemarkten en in ons Pelgrimsinformatiecentrum in De Groate Kerk te Sint-Jacobiparochie. Een nieuwe partij kleurenfolders bestellen, vraagt voor ons huidige financiële situatie een te groot offer, dus we zoeken naar een snelle tussenoplossing, die belangstellende fietsende en wandelende pelgrims op veel goedkoper wijze naar onze website van het Jabikspaad kan brengen, waar alle informatie staat, die fietsers en wandelaars nodig hebben om goed van start te kunnen gaan op het Jabikspaad. We laten vooreerst een partij visitekaartjes van het Jabikspaad maken, waarop onder andere het website-adres zal worden vermeld. Zodra onze financiële armslag weer wat groter is, kunnen we weer over gaan tot een nieuwe editie van onze mooie kleurenfolder.

Slachtemarathon 2012

Zaterdag 16 juni 2012

Over de Slachtetille naar Getswerdersyl

Weer of geen weer
In de stromende regen rijden Durkje en ik om 9.30 uur vanmorgen Stiens uit. We hebben een late startkaart voor de Slachtemarathon; kunnen pas om 10.45 uur starten in Raerd. Daarmee zijn we de voorlaatste groep van de 13.000 wandelaars die vandaag vanuit Raerd de 42 kilometer langeafstandwandeling naar Easterbierrum aanvangen. Het Friese 10.00 uur-nieuws op de autoradio meldt dat zojuist de 10.000e wandelaar van start is gegaan. Weerman Piet Paulusma meldt dat de buien in noordelijke richting onze provincie verlaten en hij voorspelt dat het hoogstwaarschijnlijk de rest van de dag droog zal blijven met een zuidwestelijk wind. Zijn voorspelling wordt vandaag werkelijkheid.

Vierde editie van 42 kilometer Friese cultuur
We bewandelen vandaag de eeuwenoude - inmiddels inlandige - zeedijk, genaamd 'De Slachtedyk'. Het is de bijzondere combinatie van deze historische zeedijk met de cultuur van al die omwonenden en wandelaars van verleden en heden die deze dijkwandeling zo uniek maakt. Meer dan 20 aanliggende Friese dorpen en honderden creatieve dorpelingen, kunstenaars, artiesten, dansers en muzikanten verzorgen op artistieke wijze de iets meer dan 42 kilometer lange wandeling met een breed aanbod aan beeldende kunst, muziek, dans en theater. Vanaf het jaar 2000 is de Slachtemarathon elke vier jaar georganiseerd, vandaag is het dus de vierde editie. Durkje liep al mee in 2004 en in 2008 en ik heb met Durkje de wandeling voor het eerst in 2008 gelopen.

Fase 1: Lit ús mar út ein sette
De 42.195 meter lange wandeltocht is door de organisatie verdeeld in vijf fasen, die alle een Friese fase-titel kregen. Het thema van de eerste fase is het Onzekere, spannende begin.
We verlaten ons startvak om exact 10.45 uur in het oude terpdorp Raerd, liggend aan de oever van de voormalige Middelzee. Door een haag van aanmoedigende toeschouwers lopen we door de dorpskern en verlaten we Raerd bij de oude stinspoort van de voormalige Jongema State (1525) in het Raerder Bos. Met trompetgeschal, dansende nimfen en een processie met boot en vaandeldragers worden we uitgezwaaid. Een mooi begin van de lange tocht. Bij Raerd lopen we ook even over een stukje Jabikspaad, het Fries-Overijsselse pelgrimspad. Daarna gaan we verder langs Dillesyl richting Easterwierrum.
Einde van de fase 'Laat ons maar uit eind zetten'.

Fase 2: It giet dat it slydjaget
Het thema van de tweede fase verwijst naar de Feestfase.
Zoals in zoveel andere Friese dorpen heeft ook Easterwierrum de Friese vlag in top boven op de kerktoren. Het thema van Easterwierrum is: 'Libje foar en mei elkoar'. Bij het begin van de dorpskom staat een meisje op een versmalling in de weg om met zichtbaar plezier iedereen een 'high five' te geven en succes te wensen. Het zijn ook deze kleine - niet georganiseerde - elementen die de Slachtemarathon zo groot(s) maken.
Voorbij de eerste sticker(stempel)post verlaten we Easterwierrum door een hoge feestpoort, gemaakt van wilgentenen. Iets verderop staat het eerste van de 15 'Rabobankjes' in de berm: de banken van de kringloopwinkels Estafette, waarvan op creatieve wijze kunst is gemaakt. Ter hoogte van Boazum verlaten we de verharde weg om over de Griene Dyk (een grasdijk) verder te gaan. De dijk is er nog wel, maar het gras is weg. Door de felle regen eerder vanmorgen en de meer dan tienduizend wandelaars die hier al over de grasdijk zijn gegaan, is deze 'gêrsdyk' verandert in een glibberige modderdijk. Voorbij Boazumersyl verlaat iedereen dit gehavende dijkvak met blubber aan de schoenen en modderspetters tot hoog op de wandelbroek en op de blote kuiten.
De fasetitel 'slydjaget' doet zijn naam hier eer aan, want je zou hier met een slee over heen kunnen gaan en een 'sliding' is hier ook zo gemaakt. Niemand hoor ik klagen; hier moeten we gewoon even over en doorheen. De muziek van het door Boazumers ingezongen estafette-canonlied klinkt na tientallen meters steeds uit de in de berm geplaatste luidsprekers. De muziek gaat zo met ons mee.

Geestdrift
Voorbij Boazumersyl komen we weer op de verharde weg. We steken de spoorlijn over. Twee van de vele vrijwilligers staan hier om de veiligheid van de oversteek voor alle wandelaars te waarborgen. Zonder al die vrijwillgers is zo'n mega-evenement niet mogelijk. Grote dank zijn we verschuldigd aan al die vrijwilligers die dit evenement mogelijk hebben gemaakt! Hulde!
We komen langs Lytsewierrum en door Greate Wierrum. Het korps van de Christelijke Muziek Vereniging Hosannah uit Wons speelt op een driesprong in Friese vlag-kledij de sterren van de hemel. Onder aan de vrachtwagen-oplegger waarin ze zitten, staat onder andere geschreven: 'Hosanna Wuns spylet hjir mei nocht'.
Met twee poort-pijlers worden we 'Wolkom' geheten in het dorp Reahûs. Na de eerste 12 kilometers wordt dit onze eerste rustplaats, zittend tegenover het musicerende korps in een oplegger, onderwijl kijkend naar de op het oog oneindig lint voorbijtrekkende Slachtewandelaars. Een grote groep jongeheren brult steeds hoog achter ons vanaf een getimmerde tribune als een groep wandelaars voorbijtrekt, docht net iets luider en geestdriftiger als het een groepje mooie jongedames betreft. Zij belonen dat enthousiasme met een vrolijke glimlach en lopen opgewekt door.
Tussen de met vele rode vlaggen versierde brug van Sânleastersyl verlaten we na onze etenspauze Reahûs. Dan volgt een lange, rechte weg. Voor ons nadert een helicopter. Een cameraman filmt onze lange rij wandelaars vanuit de lucht. Het resultaat is een ('wave' in english) golvend wandelend lint ('weach' yn't Frysk) van naar de helicopter zwaaiende wandelaars.
Bij De Kliuw is het ook feest. Een grote feesttent kreeg hier een houten gevel van een woonhuis; alsof hier een woning midden in een weiland staat. Twee 'living statues' staan roerloos op het veld. Voorbij De Kliuw lopen we door Hidaardersyl en langs Hidaard richting Wommels.
Einde van de fase 'Het gaat dat het sleejaagt'.

Fase 3: It falt wol in bytsje ôf
Het thema van de derde fase verwijst naar de Irritatiefase.
Ter hoogte van Wommels steken we bij Kromsyl de autoweg N359 over via de eerste van de twee Slachte-bruggen, genaamd: Nije Kromme. Aan de overzijde van de weg staat een grote vrachtwagen van Poeisz Supermarkten. Daar krijgen alle wandelaars een gratis banaan aangeboden van Poeisz, waar door de voorbijwandelaars dankbaar gebruik van wordt gemaakt. Bij en voorbij dit uitdeelpunt staat een lange haag van bananendozen en immense plastic zakken in rolcontainers, waar iedereen zij/haar bananenschillen wandelend in kan gooien. Zo blijven weg en berm verschoond van schillen. Dank aan Poeisz voor dit gewaardeerde aanbod.
Verderop passeren we Swarte Beien en Tolsumersyl. Na de brug van Payesyl arriveren we in het dorp Achlum. Het dorp is prachtig versierd. Veel toeschouwers zijn hier gekomen om de wandelaars aan te moedigen. In het dorp lopen enkele voor kinderen angstaanjagend grote dinosaurus-monsters op hoge stelten. Een klein meisje zwaait voorzichtig en met groot respect naar een langs haar lopend metershoog monster. De zon schijnt aangenaam in Achlum en het is hier voor iedereen aangenaam vertoeven.
Einde van de fase 'Het valt wel een beetje af'.

Fase 4: Neffens my ha'k it wat te bot dien
Het thema van de vierde fase verwijst naar de Stiltefase.
Nabij Sopsum lopen we tussen in beide bermen liggende beeldende kunst. Bij Sopsum is een groot rustpunt ingericht. Aan de overzijde van de spoorlijn gaan we richting Kiestersyl, waar we het Van Harinxmakanaal oversteken. Aan de overzijde van het kanaal worden de wandelaars en toeschouwers vermaakt door het dames-smartlappenkoor Leed-Vermaak. Enkele meters verder is een groot Slachte Blaren (veld) Hospital ingericht. Blarenpatiënten worden in deze theater-act door 'verpleegsters' verzorgd. Ze doen dat kennelijk volgens een alternatieve geneeswijze, want de blarenpatiënten hoeven hun wandelschoenen tijdens de behandeling niet uit te trekken.
Verderop volgt een grasdijk richting A31. De A31 moeten we oversteken via de Slachtetille. De wandelaars die met moeite deze hoge brug over kunnen komen, worden daarbij geholpen door een grote groep ondersteuning biedende vrijwilligers. Zo komt iedereen over deze uitdagend steile brug. Aan de andere zijde van deze tweede Slachtebrug krijgen we een armbandje uitgereikt met daarop de tekst: 'Ik heb de Slachtetille overbrugd 16-06-'12'.
Aan de overzijde van de A31 arriveren we in Getswerdersyl. Hier nemen we een korte rustpauze, onze derde en laatste vandaag. We zitten aan de voet van de Slachtedyk en zien al die wandelaars voorbij wandelen.
Einde van de fase 'Neffens mij heb ik het wat te bot gedaan.

Fase 5: Ik bin skjin oan ein
Het thema van de laatste fase verwijst naar het Bloed, het zweet en de tranen.
Op het enkele kilometers lange eindtraject dat dan nog volgt, worden de wandelaars verrast op een gezamenlijke theater-act van inwoners van Winaam, Tsjummearum en Easterbierrum. Mannen in witte pakken en met gasmaskers op waarschuwen ons voor de gevarenzône die we gaan betreden met als waarschuwing dat ons einde spoedig zal naderen. In figuurlijk opzicht klinkt dat onheilspellend, maar in letterlijk opzicht is dat een zegen voor alle vermoeide wandelaars. De zuidwestenwind wordt steeds steviger, dus we lopen nu eens met een harde zijwind en dan eens met een krachtige wind in de rug. De zon schijnt nog altijd vrolijk en Durkje en ik hebben vandaag geen druppel regen gehad onderweg.
Verderop komen we terecht in een langgerekte straat-act van een moordzaak. 'Dêr leit in lyk op'e dyk', zo wordt ons aangekondigd door een acteur. Voorbij het 'lijk op de dijk' worden we ondervraagd door acteurs, die ons op indringende wijze vragen of wij wellicht getuige zijn geweest van de moord of er wellicht tips ter opsporing van de dader over kunnen geven.
De sneldraaiende windmolens hier in het veld zijn met een baan omkleed door schilderijen van verschillende kunstschilders. Vlak vóór de finish-plaats Easterbierrum wandelen we tussen twee grote poorten door, waarop de Friese gelukwens 'Lokwinsk' staat. Tussen de vlaggen met daarop aren door wandelen we naar de finish-plaats op het grote evenemententerrein dat is ingericht in de nabijheid van de Waddenzeedijk. Bij dit eindpunt staan camera's en reporters van Omrôp Fryslân. Later op de avond zien we ons beiden in beeld in het televisieprogramma van Omrôp Fryslân tijdens de finish in Easterbierrum.
Einde van de fase 'Ik ben schoon aan eind'.

Fryslân op zijn best
Het is 18.45 uur. We hebben de 42 kilometers van de Slachtemarathon volbracht in exact 8 uren wandelen, stilstaan en rusten. Gemiddeld dus ruim 5 kilometer per uur, wat voor ons een prima gemiddelde snelheid is. Om 15.45 uur passeerden we het kilometerbord 21,1 km, precies op de helft. Dat betekent dat we zowel de eerste helft als ook de tweede helft van de 42 kilometer in precies vier uren hebben gelopen.
Het was vandaag Fryslân op zijn best. Een divers gezelschap van overwegend Friezen aangevuld met niet-Friezen en een aantal buitenlandse wandelaars wandelt vandaag over een oeroude Friese slaperdijk, waarvan de oudste datering al terug gaat naar ruim vóór het jaar 1000. Zoveel wandelliefhebbers vóór en achter je. De hele dag geen gezeur over recessie, Europa, voetbal, werk, politiek en verkeer. Alle aandacht gaat vandaag uit naar de weg die je gaat, luisterend naar je lichaam dat zich inspant, pratend over hoe het met jou en met je medewandelaar gaat, over waar je kunt rusten, eten en drinken, hoever je al bent en hoever de finish nog is. Vóór ons loopt een groepje 'Fryske fammen', tijdens het lopen druk pratend en af en toe samen een vrolijk lied zingend. Tijdens het naast elkaar lopen en tijdens het elkaar inhalen de korte gesprekjes, ruimte gevend en van de geboden gelegenheid dankbaar gebruik makend.
De hele dag wandelplezier, van de eerste tot en met de laatste kilometer. Kortom Fryslân en de Friezen op zijn best. Met grote dank aan al die honderden vrijwilligers van de Slachtemarathon en haar partners, die deze schitterende dag - samen met alle wandelaars en toeschouwers - mogelijk hebben gemaakt!

Gemeentekwartet Drachten gemeente Smallingerland

Dinsdag 22 februari 2011

Enkele weken geleden kreeg ik van mijn ouders het 'Gemeentekwartet Drachten gem. Smallingerland'. Dit spel biedt een overzicht in kleurenfoto's van de woonplaats en de gemeente waar ik mijn jeugd doorbracht. Het kwartetspel is een uitgave van de Christelijke Gereformeerde Kerk 'Eben Haëzer' te Drachten, in samenwerking met het bureau 'Voorlichting' van de gemeente Smallingerland. Producent is Bert van Leeuwen, leverancier van speciale kwartetten. De fotografie ten behoeve van de kwartetkaarten is van Bouchier, afkomstig uit het fotoatelier Jonkers uit Ureterp, ook één van de dorpen van de gemeente Smallingerland.

Op de voorzijde van het kwartetdoosje staat het gemeentewapen van Smallingerland en op de achterzijde maakt de 'Rabobank Drachten en Omstreken" reclame. Op de achterzijde van alle speelkaarten staat ook het gemeentewapen.

Het kaartspel bestaat uit negen kwartetten, met de volgende thema's:

1. Bijzondere gebouwen, met daarop De Lawei, Crest Hotel, Gemeentehuis en Nij Smellinghe, het ziekenhuis dat hier is gebouwd in mijn kinderjaren;

2. Dorpen, met daarop Opeinde, Oudega, Rottevalle en Drachtster Compagnie, het dorp waar ik eind zeventiger jaren stage liep op de christelijke basisschool;

3. Historie, met daarop Haersma-State, Peije, Veengereedschap en het Bleekers hûs, de voormalige doksterwoning, die ik tijdens mijn jeugd graag bezocht om hier in het toenmalige gemeentemuseum zoveel mogelijk te leren over de streekhistorie;

4. Industrie/bedrijven, met daarop Philips, Hadewe, Gezondheidsdienst en Dunlop Enerka, de rubberfabriek waarvan wij vroeger de Turkse gastarbeiders soms met wel tien tegelijk in de winkel en werkplaats kregen om aan hen een nieuwe fiets te verkopen en te leveren;

5. Kerken en kloosters, met daarop Christelijke Gereformeerde Kerk, Grote Kerk, Klooster en Gereformeerde Fonteinkerk, het kerkgebouw waar ik zondags naar de kerk ging en door de week de jeugdclub en catechisatie bijwoonde;

6. Scholen, met daarop Basisschool Boornbergum, Drachtster Lyceum, de Skelp en de Chistelijke Lagere Technische School, in het gebouw van de architect die op nagenoeg dezelfde wijze ook de technische school van Delfzijl tekende, waarin ik mijn onderwijsloopbaan als docent begon aan het eind van de zeventiger jaren;

7. Sport en recreatie, met daarop Jachthaven, Sportvelden Drachtster boys, Tennishal Folgeren en Zwembad, waar ik mijn zwemdiploma's behaalde en waar we als kinderen en jeugd zoveel uren verbleven tijdens de zomermaanden;

8. Stadgezichten, met daarop Beter wonen, Eikesingel, Oudeweg en De Folgeren, met daarop de watertoren, waaronder ik als lagere schoolkind veelvuldig uileballen verzamelde om daarvan de inhoud te determineren;

9. Winkelcentra, met daarop de Drait, de Wiken, Zuiderpromenade en Zuidkade, het uitgaanscentrum waar ik als student in het weekend regelmatig het bruin café 'Onder de balken" bezocht, samen met veel andere medestudenten.

Ledenbijeenkomst 2010 Rabobank Leeuwarden-Noordwest Friesland

Dinsdag 2 november 2010

De jaarlijkse Ledenbijeenkomst van Rabobank Leeuwarden-Noord Friesland vindt vanavond plaats in Crystallic te Leeuwarden. Een grote opkomst; meer dan 400 leden wonen deze ledenvergadering bij. De bijeenkomst wordt geopend door Jan Zeinstra, voorzitter van de Raad van Commissarissen. Nadat de secretaris en twee stemopnemers door de voorzitter zijn aangewezen, worden de notulen van de laatstgehouden kieskringvergadering door de aanwezigen vastgesteld.

Ledenraadslid Ytzen Strikwerda komt in zijn presentatie met het nieuws uit de Ledenraad. Hij vertelt over het speeddaten met andere Ledenraden van Rabobanken in den lande en meldt dat onze Ledenraad in gesprek is geweest met jongeren over de visie van deze jongeren op het coöperatieve gedachtegoed van de Rabobank. Daarna volgt de Terugblik en Toekomstverwachting van de bank, uitgesproken door directievoorzitter Klaas Evert Engelse.

Van onze kieskring St. Annaparochie/Stiens wordt mijn Stienser dorpsgenoot Klaas Elgersma herbenoemd als Ledenraadslid en dan wordt ook bekend gemaakt dat de Stienser Joost Zoethout met 46 stemmen nipt heeft gewonnen van de ook uit Stiens afkomstige Sikke Roosma, met zijn 41 verkregen stemmen. Joost Zoethout wordt nu derhalve benoemd tot Ledenraadslid. Na de verkiezingsronde van alle vier kieskringen wordt bekend gemaakt welke regionale projecten dit jaar een financiële bijdrage ontvangen uit het Rabobank Coöperatiefonds. Van de 60 ingediende aanvragen, zijn 29 genomineerd. Dit jaar hebben 1789 leden gestemd (in 2009 was dat nog 1285) op de genomineerde projecten.

Totaal wordt vanavond op grond van deze verkiezing door de ledenvergadering € 100.000,- uitgekeerd aan de uitverkoren organisaties, die met hun genomineerde project een bijdrage leveren aan de gemeenschap in ons werkgebied. Eén van de gelukkigen is mijn Stenden-collega, Jan Osinga, die vanavond ook aanwezig is als lid van de delegatie van de genomineerde muziekvereniging "De Bazuin" uit Tzummarum. Zij zijn de gelukkige eerste prijswinnaars van hun eigen kieskring en gaan vanavond met een cheque van € 2.500,- naar huis. Daarmee zal de kachel in hun oefenlokaal binnenkort weer branden en zitten ze er weer warmpjes bij.

Na de mededelingen en de vragenronde wordt de officiële kieskringvergadering gesloten en volgt een pauze in de grote noordhal van Crystallic.

Na de pauze verzorgt de bekende strafadvocaat Wim Anker - van Anker & Anker Strafrechtadvocaten - een buitengewoon boeiende lezing over "De advocaat in het strafproces". In zijn lezing staan de vijf uitgangspunten van het advocatenkantoor van de gebroeders Anker centraal, te weten:

1. Wij hebben een eenzijdige taak, namelijk: het bijstaan van de cliënt;

2. Wij staan een ieder bij, zonder uitzondering;

3. Wij hebben de regie, en nooit de cliënt;

4. De cliënt kiest ons; wij nooit de cliënt; we wachten tot we gebeld worden;

5. Wij vragen nooit aan de cliënt of hij ons kan betalen; we hebben een kantoor met een sociaal gezicht.

Enkele uitspraken, door Wim Anker vanavond uitgesproken:

a. Het is de tegenwind die de vlieger doet stijgen;

b. Het recht op verdediging is in de grondwet ver"Anker"d;

c. Ferdi E. (verdacht van ontvoering en moord op Gerrit Jan Heijn) heeft van onze regionale advocatenpraktijk een landelijke praktijk gemaakt;

d. In al die jaren hebben we maar één zaak geweigerd: die van de heren die met de middenstip van het Abe Lenstrastadion bij ons ten kantore verschenen;

e. De lastigste cliënten zijn de advocaten;

f. De Volendam-zaak was onze meest indrukwekkende zaak;

g. Leef niet als een monnik; Anker en Anker, voor al uw misdrijven;
h. Ons advocatenkantoor hoeft helemaal geen parkeerplaats, want 98% van onze cliënten zit vast en de overige 2% heeft een rijontzegging. En onze mooie wachtkamer?, daar zit dus nooit iemand.

Wim Anker sluit tenslotte af met een kort vragenrondje. Even humoristisch als hij zijn hele serieuze, indrukwekkende lezing heeft gelardeerd met zijn veelvuldige kwinkslagen, volstaat hij voor deze vragenronde met die ene vraag die hij zichzelf stelt, namelijk: "Wat zijn uw mooiste strafzaken". Welnu, dat zijn de principiële zaken, die grensverleggend zijn, zaken die wetswijzigingen tot stand brengen; waarbij je kunt denken aan: de zaak van Ferdi E., aan het rookverbod in de Wadloper-trein en aan de betrouwbaarheid van de snelheidsmeting door flitspalen.

Rabobank in Stiens

Maandag 28 september 2009

Stiens heeft een aantal bankfilialen. Eén daarvan is het bankfiliaal van de Rabobank aan de Wylpstrjitte, gelegen achter het gemeentehuis van de gemeente Leeuwarderadeel. De bedrijfsauto – een Renault – in de ook van de wielerploeg bekende bedrijfskleuren- staat naast het bankgebouw. Rabobankfilialen horen thuis in de dorpen op het Friese platteland.

De huidige Rabobank-groep is in 1972 ontstaan door een fusie tussen de “Coöperatieve Centrale Raiffeisen-Bank” en de “Coöperatieve Centrale Boerenleenbank”. De gefuseerde coöperatieve vereniging ging verder als de “Coöperatieve Centrale Raiffeisen-Boerenleenbank”. De gefuseerde bank gebruikt sinds 1980 de naam “Rabobank” als handelsnaam, omdat “Raiffeisen-Boerenleenbank” te lang is en moeilijk kan worden onthouden. De letter “Ra” van Raiffeisenbank en "Bo" van Boerenleenbank vormen de huidige naam” Rabo”.

De Rabobank profileert zich als een bank, die zich anders gedraagt dan andere banken. In reclamespotjes wordt daarom bijvoorbeeld veel aandacht geschonken aan het 'coöperatieve' karakter. De Rabobank bestaat in 2009 uit 153 zelfstandige aangesloten banken, die samen één coöperatie vormen en die over een eigen bestuur en raad van commissarissen beschikken.

De voormalige Raiffeisenbank is genoemd naar Friedrich Wilhelm Raiffeisen (1818-1888), een Duitse coöperatieve leider, tevens burgemeester. Gedurende zijn periode als jonge burgemeester van Flammersfeld kwam Friedrich Raiffeisen met het idee van coöperatieve zelfhulp. Zijn idee was geïnspireerd door het zien van de armoede onder de boerenbevolking, die mede ontstond als gevolg van de gedwongen terugbetaling van geleend geld aan de toenmalige woekeraars. Om in deze nood van de arme boeren te voorzien, richtte Raiffeisen onder meer een liefdadigheidsvereniging op. Gaandeweg kwam hij echter tot het besef dat voor duurzame verbeteringen eigenstandigde zelfhulp meer zin had dan het in stand houden van charitatieve ondersteuning. Daarom vormde hij in 1864 zijn liefdadigheidsvereniging om in een boerenleenbank. De “Heddesdorfer Darlehnskassen-Verein” van Raiffeisen verzamelde de spaargelden van de inwoners van het platteland om daaruit te voorzien in de behoefte aan krediet. Dit idee heeft vervolgens in vele landen – en dus ook in Nederland - navolging gekregen.

Driemaal Hulde@Hilversum

Donderdag 12 juni 2008

Driemaal hulde op deze bijzondere dag in Hilversum, want:

1.

De treinreis van Leeuwarden naar Hilversum v.v. bestond uit vijf trajecten, drie heen en twee terug en alle vijf trajecten voerde de NS volgens dienstregeling - zonder vertraging - uit. Hulde dus voor de NS; op de dag dat vrachtwagenchauffeurs uit protest tegen de hoge benzineaccijns om vijf voor twaalf hier en daar in het land het verkeer op autosnelwegen langzaam laten rijden.

2.

Tijdens de vierde dag van mijn vijfdaagse verkorte SBO-opleiding "Kwaliteitsverbetering en accreditatie in het hoger onderwijs" passeert een jongeman mij in de hal van Hotel Lapershoek in Hilversum. Het is Erik Storteboom, een oud-student Retail Management van mij, die in 1993 bij ons op de Christelijke Hogeschool Noord-Nederland als RMSL-student begon in de tijd dat ik nog bij de Retail Management School Leeuwarden werkte als Docent Store Management. Erik is momenteel "Manager Dutch Desk U.S.A." bij de Rabobank in Glendale, USA. Hulde voor Erik met zo'n prachtbaan! Fijn om zo'n alumnus na meer dan 10 jaar te ontmoeten.

3.

Maar het belangrijkste komt nog:

Even na drie uur belt onze zoon Pieter me met de verheugende mededeling dat hij zojuist bericht kreeg dat hij is geslaagd voor zijn HAVO-eindexamen. En ook nog met een hele mooie cijferlijst! Hulde en vanzelfsprekend een hartelijke felicitatie voor Pieter!

Tijdens de SBO-bijeenkomst maken we individueel eerst een Kwaliteitsportret van onze eigen hoger onderwijsinstelling. Daarna oefenen we in twee subgroepen een auditsessie met betrekking tot de Kwaliteitskalender van een hogeschool en een universiteit. Vervolgens volgt een presentatie van hoofddocent Theo Douma over een stappenplan voor het accrediteren van opleidingen. En dan tenslotte bespreken we eerst in subgroepen en daarna aan de hand van een presentatie van Theo Douma de wijze waarop je met individueel vraaggeöriënteerd onderwijs de kwaliteit en het niveau van ieder leertraject kunt borgen.