Zie het nieuwe leven

Paaszondag 31 maart 2013 

Liturgisch bloemstuk op Paasmorgen in De Arke van Drachten

Nieuw leven
Het kruis is leeg.
De nieuwe Paaskaars brandt.
De nieuwe kaars op de viertafel brandt.
Op de viertafel liggen weer kleden; en witte bloemen komen voort uit de grote stenen; teken van nieuw leven voorbij terzijde gerolde stenen.
Het liturgisch bloemstuk in De Arke van Drachten heeft op deze Paasmorgen als passend thema: 'Zie het nieuwe leven'.

U zij de glorie!
Witte Donderdag is voorbij.
Goede Vrijdag is gepasseerd.
Stille Zaterdag is afgesloten met een Paaswake, met Pieter de hele nacht in de Sint-Vituskerk van Stiens.
Paasmorgen 2013: 'De Heer is waarlijk opgestaan. Halleluja!'

Paasfeest in Drachten
Paasavond brachten we door bij Durkje haar ouders, waar we gisteravond een oom en tante uit Canada ontmoetten; een warm weerzien na enkele jaren. In 2003 hebben we hen bezocht in het Canadese Brampton.
Onze Paasnacht was kort, laat thuis gekomen, de klok één uur vooruit gezet vanwege de aanvang van de zomertijd, en om 7.00 uur al weer opstaan.
Durkje en ik zijn vanmorgen om 8.00 uur uit Stiens vertrokken, om met mem het Paasfeest in De Arke van Drachten te vieren. De eerste ochtenddienst begint hier om 9.00 uur. De kleine groep kerkgangers wordt uitgenodigd voorin de kerkzaal te komen zitten. Om half elf zal de Drachtster Christelijke Muziekvereniging Crescendo de tweede ochtenddienst muzikaal begeleiden. Dan zal het veel drukker worden in deze kerkzaal.

Paasbrunch in Groningen
Na afloop van de kerkdienst ontmoeten de vertrekkende kerkgangers van de eerste kerkdienst de binnenkomende kerkgangers van de tweede ochtenddienst. De leden van het harmonieorkest Crescendo wandelen het kerkgebouw binnen met grote koffers met daarin hun blaasinstrumenten. Ook drie Stenden-collega's zie ik tijdens de dienstenwisseling.

We rijden na de kerkdienst met mem naar Groningen; door een wit sneeuwlandschap, want we hebben dit jaar een wit Pasen. In Drachten steken de paarse en witte Krokussen op tedere groene steeltjes trots uit boven een dun laagje Paassneeuw: Zie ook hier het nieuwe leven.

Sneeuw-krokussen, teken van nieuw leven

Teken van Pasen, voor wie dat wil zien.

De rest van de dag verblijven we in Groningen bij Baukje & Rauke. Ze organiseren voor ons een mooie Paasbrunch; dus alle reden om vandaag graag bij hen in familiekring te gast te zijn.

Stil in het Stiltecentrum op Stille Zaterdag

Stille Zaterdag 30 maart 2013 

Verstilde Paasdecoratie als vingerwijzing naar het naderende Paasfeest

Stille Zaterdag
Stille Zaterdag is de dag ná Goede Vrijdag en ook de dag vóór Pasen.
Stille Zaterdag is de laatste dag van de Vastentijd, de Lijdenstijd, die veertig dagen geleden begon op Aswoensdag.
Stille Zaterdag doet ons denken aan de periode dat de aan het kruis gestorven Jezus Christus dood in zijn graf lag.
Stille Zaterdag is in de kerkelijke traditie de dag waarop we in stilte in afwachting zijn van de Paasmorgen, van het Paasfeest, dat we morgen hopen te vieren.

Stiltecentrum
In het Stiltecentrum van het Ontmoetingscentrum van Stenden Hogeschool in Leeuwarden, konden we in de afgelopen Passieweken stil zijn bij de Paasdecoratie op het altaar in het Stiltecentrum. Deze verstilde decoratie met onder andere Narcissen en eitjes aan Krulhazelaar vormt - voor wie hier de stilte zoekt - een vingerwijzing naar het naderende Paasfeest.
Vandaag, op Stille Zaterdag, herdenken we de tijd dat Christus dood in het graf lag, als ware het een dag van stilte die daartoe in de wereld optreedt.

Leeg en stil wachten
Het kruis waaraan Jezus hing en stierf, is vandaag leeg, en volgens de kerkelijke traditie is in veel kerken het altaar leeg geruimd.
Als het goed is, liggen en staan er nu geen bloemen, kaarsen en/of mooie kleden op het altaar.
Toen we gisterenavond in Stiens in de Sint-Vituskerk de Goede Vrijdag-viering beëindigden, zijn de Paaskaars, de altaarkaarsen, de altaarkleden, de Kanselbijbel en de Bijbel van de lector vanuit het koor van de kerk tussen de kerkbanken door de kerkzaal uitgedragen.
Daarna zijn we allen de kerk uit gelopen, zwijgend, stil, met Stille Zaterdag nog te gaan, om op Paasmorgen triomfantelijk het Paasfeest te vieren.

Lied om stil van te worden
Stille Zaterdag is ook de dag waarop zijn leerlingen - waaronder Johannes - terugblikken op Jezus' leven en op zijn onmenselijk lijden en sterven, en dat allemaal voor ons.  
Timon & Michiel zingen over deze Johannes, Jezus' leerling, die op Stille Zaterdag terugblikt op dat bijzondere leven, lijden en sterven van Jezus Christus, zijn en onze Heiland.

Om stil van te worden ..........

Johannes besluit hoopvol: "Misschien zie ik U morgen weer ....."

De HEER is waarlijk opgestaan!

Paaszondag 8 april 2012

Liturgisch Centrum van De Hege Stins op Paaszondag 2012

Er zit muziek in Pasen
Het is Paasmorgen in De Hege Stins van Stiens. Een aanhoudende stroom kerkgangers wandelt vanuit alle windrichtingen de kerk binnen. De bijzaal van de kerkzaal is al geopend, maar tegen 9.30 uur moet ook het podium van de bijzaal nog worden geopend om daar de laatst binnengekomen kerkgangers nog een goede zitplaats te bieden. Het valt op dat het orgel niet wordt bespeeld vóór aanvang van de kerkdienst. Er is geen organist aanwezig. Dat is voor een feestelijke viering op Paasmorgen een grote teleurstelling, want juist in zo'n vrolijke Paasviering dragen feestelijke orgelklanken bij aan een fleurige kerkdienst. Nog mooier op zo'n Paasmorgen is de combinatie van orgel en enkele koperblazers, die samen uitbundig Pasen inluiden. Maar niets van dat al. Geen orgel- en geen koperklanken.
Zit er dan geen muziek maar in Pasen?

Pasen blijkt niet meer te stuiten, hoe ook .....
Maar als de nood het hoogst is, is ook de redding nabij. Enkele gemeenteleden rijden de piano naar het liturgisch centrum naast de preekstoel. Wij prijzen ons gelukkig met het feit dat ons predikantengezin Overeem-Scholtens ook in de kerk zit, genietend van hun welverdiende 'vrije zondag'. Dominee Jaap Overeem neemt achter de piano plaats en al spoedig klinken zijn blijde pianoklanken - met enige geluidsversterking van Taco Osinga luid en duidelijk - door de hele kerkzaal.

Het Paasfeest kan beginnen. 

Pasen 'is niet meer te stuiten; hoe ook een wolf verslindt het lam.'

(vrijmoedig gewijzigd op basis van een (Kerst-)gedicht van Gerrit Achterberg; woorden ontleend aan ds. Jaap Overeem op Kerstmorgen 2011).

Dankzij de welwillendheid van onze gemeentepredikant Jaap Overeem kan er vandaag met zijn uitbundige pianobegeleiding naar hartenlust en vrolijk worden gezongen op deze Paasmorgen van 2012. Vol bewondering genieten de gemeenteleden van de totaal onvoorbereide, maar knappe pianobegeleiding met hele mooie improvisaties voor, tijdens en na de samenzang. Aan het eind van de kerkdienst verwoordt ouderling van dienst Loes de Vries dat op passende wijze in de richting van onze pianist: "Je hebt ons vanmorgen gered". Een welverdiend applaus valt Jaap Overeem ten deel. Dit zijn de waardevolle momenten voor een kerkelijke gemeente, wanneer je elkaar laat merken dat je elkaars talenten en de dienstbaarheid aan elkaar zo welgemeend waardeert.
Op het liturgisch centrum opent de ouderling van dienst de kerkdienst. Voorganger is onze gemeentepredikant Janny van Dijken, onder wiens liturgische leiding we vanmorgen een mooie Paasdienst vieren.

Een rijk liturgisch centrum
Vanuit de kerkzaal kijken wij over de lijdenstafel heen naar een rijk gevuld liturgisch centrum.
Op de lijdenstafel ligt het kruis, dat is gemaakt van spiegels, waar nog de waxinelichtjes op staan die in de afgelopen Stille week hebben gebrand. Aan beide zijden de voorjaarsbloemen, als waren het de engelen in het lege graf van Jezus, en al waren het de engelen die nog veel eerder elk aan een zijde op de Ark van het Verbond in de Tabernakel stonden. Die lijdenstafel is trouwens in de paasnacht met opzet scheef neergezet, terwijl de kerkruimte juist uitnodigt om het meubilair recht of haaks in de ruimte te plaatsen. De lijdenstafel staat ongeveer op 45 graden diagonaal, om te laten zien dat je het wonder van Pasen niet kunt inkapselen in een systeem, maar dat Pasen dwars staat op de werkelijkheid van daar en toen, en dwars op onze werkelijkheid hier en nu.
Op de avondmaalstafel staan avondmaalsattributen, zoals een broodschaal en een wijnkan met wijnbeker. De lampjes die de kinderen meenemen naar de Kindernevendienst en de Spaardoosjes van de Veertigdagentijd staan naast elkaar. Twee witte kaarsen worden aangestoken als symbool voor de aanwezigheid van de twee overleden 'pakes' (opa's) die vandaag niet bij deze doopdienst kunnen zijn - want vanmorgen worden twee baby's gedoopt. De doopkaarsen liggen al klaar op de avondmaalstafel. De nieuwe Paaskaars, waaraan de twee witte gedenkkaarsen en de twee doopkaarsen worden aangestoken, staat naast de preekstoel.
Aan het eind van het liturgisch centrum staat de viertafel met daarover het witte feestkleed voor het Paasfeest. Wit, zoals ook het antependium over de avondmaalstafel. Het dode hout van het gaffelkruis op de viertafel - waarin vorige week de groene Hederatakken al een begin van het nieuwe leven lieten zien - is vandaag rijkelijk versierd met feestelijk witte bloemen. Het nieuwe leven heeft de dood zichtbaar en overtuigend overwonnen; het is nu Pasen.
Tussen de avondmaalstafel en de viertafel staan twee vazen, met in elke vaas een bloem.We gedenken met de witte lelie het overlijden op Goede Vrijdag van een gemeentelid en we bidden om een zegen over de overledene en om kracht voor de nabestaanden. We danken ook voor de geboorte van een baby in onze gemeente en zien die geboorte van de afgelopen week gesymboliseerd in de rode roos in de andere vaas.

Paasviering
Aan het begin van de kerkdienst worden vanmorgen de twee baby's s van de families Van Lingen en Van der Meulen gedoopt. Alle kinderen in de kerk vullen gezamenlijk met bekers en met flesjes het doopvont daartoe. Dan wordt er gedoopt en zingen we blij de doopouders, een broer, een zus en de dopelingen toe.
De drie schriftlezingen worden vandaag verzorgd door lector Wout de Vries en dominee Janny van Dijken preekt haar bezielende Paasboodschap. Aan het eind van de kerkdienst vertelt ze dat we vandaag maar één kerkdienst hebben, maar dat nu aan het eind van de dienst blijkt dat die wel een lengte heeft van nagenoeg twee opeenvolgende kerkdiensten. Dat klopt, maar voor de aanwezige kerkgangers - zo hoor ik hier en daar - is dat geen enkel probleem, want zo'n mooie Paasviering, waarin zoveel gezegende zaken passeren, gaat voor je gevoel als een zucht voorbij.
En dan krijgen we na afloop van de dienst de gelegenheid om de gelukkige doopouders en hun familie te feliciteren en Gods zegen te wensen bij de geloofsopvoeding van hun al zo geliefde dochter en zoon.
En dan is er tenslotte koffie in de ontvangsthal van de kerk en zonneschijn buiten op de wapperende kerkvlag aan de doorgaande weg.

Palmpasen op Passiezondag

Zondag 1 april 2012

Palmpasenkruisen met broodhaan en snoepgoed

Intocht in Jeruzalem

Op zondag 26 februari 2012 vierden we in De Hege Stins te Stiens het begin van de Veertigdagentijd, ook wel de Vastendagen of de Passietijd genoemd. Volgende week zondag is het Paasfeest. Vandaag, precies één week vóór Pasen, is het Palmzondag, de zondag voorafgaand aan de zogenoemde ‘Stille Week’, die vandaag begint. Vandaag op Palmzondag staan we stil bij de Intocht van Jezus in Jeruzalem. Onze lector van vandaag – Piet Dijkhuis – leest dit Bijbelverhaal bij aanvang van de ochtendkerkdienst in De Hege Stins. We gaan met ingang van vandaag de Stille, Goede Week in; een tijd van inkeer, om stil te staan bij Jezus' lijden en sterven, dat in de komende werkdagen steeds dichterbij komt.

Intocht van de cast

Bij aanvang van deze kerkdienst zijn de voorste rijen van de kerkzaal nog leeg. Een lange stoet gemeenteleden, jong en oud, komt om 9.30 uur vanuit de ontvangsthal van De Hege Stins de kerkzaal binnen en neemt plaats op deze voorste rijen. Dit is de nagenoeg complete groep gemeenteleden die een bijdrage heeft geleverd aan de musical van onze Protestantse Gemeente van Stiens; de musical ‘Jozef’, die dit weekend met de laatste, extra voorstelling tot een afronding is gekomen. De omvangrijke musical cast is vanmorgen hier aanwezig om samen met ons hun succesvolle musicalproject af te sluiten. Dominee Gerrit Wessels, onze voorganger vanmorgen, blikt kort terug op dit waarde(n)volle gemeenteproject, hij bedankt alle medewerkers namens onze hele gemeente en spreekt de wens uit dat deze musical ook een bijdrage zal leveren als positieve impuls voor gemeenteopbouw, hetgeen één van de doelen van deze Stienser musicalproductie is.

Intocht van de Palmpasenoptocht

We gaan verder met de Veertigdagentijd. Vandaag, Passiezondag, is nog een overgangsdag naar de Stille Week, want op deze Palmzondag vieren we het Palmpasen wat frivoler dan alle andere zondagen van de Veertigdagentijd. Aan het begin van de kerkdienst verlaten de kinderen met hun Kindernevendienstleiding de volle kerkzaal, want zij gaan tijdens deze kerkdienst in hun Kindernevendienst op eigen wijze ook aan het werk met Palmpasen. Dominee Wessels had de kinderen er al op gewezen dat ze daar hard aan het werk moeten om na afloop aan het eind van de kerkdienst met een verrassing terug te komen in de kerkzaal. Na de preek komen de kinderen trots weer terug in de kerkzaal. Een rij van zo’n 40 basisschoolkinderen wandelt in een lange optocht door alle tussenpaden van de kerkzaal. In hun handen dragen ze allemaal een door hen zelf gemaakt Palmpasenkruis, met vrolijke kleuren en met lekkernijen versierd, met in top de welbekende Broodhaan.

De broodhaan in top

Na deze wandeling door de hele kerkzaal nemen de kinderen plaats op het liturgisch centrum vóór in de kerk, waarna dominee Wessels met de kinderen in gesprek gaat over (Palm)Pasen en over de symboliek van de Broodhaan bovenop hun Palmpasenkruis. In dat vraaggesprek met dominee Gerrit Wessels vertellen de kinderen keurig waarom de haan bovenop hun Palmpasenstok prijkt, waarbij ze verwijzen naar de haan die in het bijbelverhaal driemaal kraait nadat de discipel Petrus had ontkend dat hij een leerling zou zijn van zijn gevangengenomen rabbi Jezus. Na dit vraaggesprek met de voorganger gaan de kinderen weer naar hun zitplaats in de kerkzaal. Tijdens het slotlied van deze kerkdienst, zie je hier en daar boven de mensen uit enkele Palmpasenkruisen langzaam meedeinen op de klanken van de samenzang.  

Een Goede Week

Eerst nog de Goede Week, met haar Stienser avondgebeden in De Hege Stins op maandag, dinsdag en woensdag en daarna – ook in De Hege Stins te Stiens - op Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag de stille dagen van inkeer, om uiteindelijk aanstaande zondag 8 april 2012 de opstanding van Jezus Christus dankbaar en uitbundig te vieren als het lang verwachte Paasfeest.

Is dat nou alles?

Woensdag 21 maart 2012

Stiltecentrum Stenden Hogeschool Leeuwarden

Op weg naar Pasen

Onze Stenden-collega Klaas-Wybo van der Hoek meldt aanvang deze week op zijn weblog dat Jettie Holwerda samen met een student - een stagiair van ons Studentenpastoraat Expect – het Stiltecentrum in ons Ontmoetingscentrum van Stenden Hogeschool in Leeuwarden heeft aangekleed met het thema Goede Vrijdag & Pasen.

We leven momenteel in de Veertigdagentijd: de vastenperiode tussen Aswoensdag en het Paasfeest. Deze Passieperiode, en het Paasfeest waar we naar toe leven, kent een aantal symbolen, die alle hun eigen betekenis hebben.

Tijd van bezinning

Het oude altaar in het Stiltecentrum is bekleed met grote jute kleden. Jute verwijst naar eenvoud, naar soberheid en naar het boetekleed. De Veertigdagentijd is ook een periode van bezinning. Paars is de liturgische kleur die hierbij hoort. Paars in een tijd van vasten, van bezinnen. Zijn wij wel goed bezig in ons denken, in ons voelen en in ons handelen? Is dat goed in onze ogen en is het ook goed in Gods ogen? Wat zou Jezus hiervan hebben gevonden? Wat zou Jezus hierover hebben gezegd?

Zie het kruis

Aan de achterwand hangt een kruis. Een steen ligt op de horizontale kruisbalk. Die steen komt straks terug. Het kruis-teken bestaat hier uit twee balken: een verticale en een horizontale.

• De verticale lijn wijst ons op het Verbond: de liefde van God tegenover de mensen. Ook het paarse kleed verbindt ‘boven’ en ‘beneden’: God en mens.
• De horizontale lijn is de zware houten balk van de kruistocht. Die balk betekent voor ons de opdracht om elkaar als mensen te omarmen, om elkaar - op gelijke voet - lief te hebben.
• Op het ‘kruispunt’ van beide kruisbalken komen wij als het ware Jezus tegen. Jezus Christus is de mens-geworden Zoon van God, die onder ons leefde, die heeft geleden, die is gestorven voor wat wij verkeerd deden en die is opgestaan uit de dood. Hij leeft en is in ons midden; en dàn is het Pasen!

Zand en steen

Onderaan in het altaar ligt zand. Dat kan verwijzen naar de woestijn, die het volk Israël doortrok, nadat zij gevlucht waren uit het land Egypte, nadat ze het Joodse Paasfeest eerst hadden gevierd. Een volk dat 40 jaar onderweg is naar het Beloofde Land.
In de woestijn krijgen ze dorst. Als Mozes – de leider van het volk Israël – met zijn staf op een rotssteen slaat, stroomt er water uit de stenen. De stenen zijn het bewijs dat de levende HEER in hun midden is. De rotssteen komt weer terug in het Paasverhaal, als op de Paasmorgen de steen voor het graf is weggerold. Even later zien we dat de uit de dood opgestane, levende Jezus in het midden van zijn vrienden verschijnt.

Begin van de lente

Het christendom heeft al in de vroegchristelijke tijd enkele symbolen ontleend aan de van oorsprong heidense feesten. Natuurverering speelde daarin een belangrijke rol. Na een lange, koude winter werd de komst van het voorjaar gevierd. Diverse culturen kenden – en kennen nog steeds – hun Lentefeesten, met oude symbolen, die we soms ook weer herkennen in het christendom.

Op het altaar staan vandaag bloeiende planten. In de lente heeft de natuur het leven en de vruchtbaarheid weer doen ontwaken. Wat dood leek, blijkt toch te leven. De dood heeft bij Jezus niet het laatste woord. Dat is een feestje waard. Dat vieren we dan ook tijdens het Paasfeest, dit jaar op 8 april 2012,

Eindeloos

In het Stiltecentrum liggen de attributen.

Gewoon wat jute, een paar stenen, wat zand, enkele bloeiende planten, twee houten balken en een paars kleed.

Is dat nou alles?

‘Is dat nou alles?’, zullen ook veel mensen hebben gedacht die Jezus hebben zien lijden en sterven.

Pasen bleek echter niet het einde te zijn, maar het begin van nog veel meer, het begin van alles wat daarop volgde en wat ook na vandaag nog zál volgen.....

Lanterfanten over Route 3.3 van Bakhuizen naar Hindeloopen

Vrijdag 10 april 2009

Deze Goede Vrijdag is een dag met aangenaam warm voorjaarsweer. De temperatuur loopt op tot 22 graden Celcius. Durkje en ik trekken er vandaag op uit. Wij niet alleen, want op deze aanloopdag naar Pasen zijn er velen die op eigen wijze buiten genieten van het mooie weer. We laten de ene auto achter in Hindeloopen en rijden dan met de andere naar Bakhuizen. Op de plek waar we vorige week vrijdag onze wandeltocht eindigden (zie het weblogbericht van 3 april 2009), vertrekken we voor een 26 kilometer lange wandeling naar Hindeloopen.

Vanuit Bakhuizen lopen we langs Hemelum door het Flinkeboskje naar Galamadammen. Dan wandelen we tussen de Morra en Vogelhoek (van It Fryske Gea) door weer terug naar Hemelum, waar we eerst het Russisch-orthodox klooster passeren, om vervolgens - zo blijkt later - het terras te openen van de "Bed & Breakfast", de oude dorpsherberg tegenover de PKN-kerk. Vandaag opent de eigenaar zijn (nieuwe) terras en wij zijn zo vroeg in de ochtend zijn allereerste terrasgasten.

Vanuit Hemelum gaan we door de Zoolpolder via Warns en Scharl naar het monument Reaklif, op de tien meter hoge keileembult van Roode Klif aan de IJsselmeerkust. "Leaver dea as slaef", staat er op de grote zwerfkei van dit monument, dat herinnert aan de overwinning van de Friezen op de Hollandse graaf Willem IV in 1345. Dit kei-harde monument symboliseert de onverzettelijke strijdbaarheid van de Friezen, waarbij nog elk jaar tijdens de "betinking" (herdenking) door voor de Friese taal & cultuur strijdende Friezen wordt stilgestaan.

Over de IJsselmeerdijk - tussen de blatende schapen en hun mekkerende lammeren door - wandelen we naar het Hooglandgemaal, waar we Stavoren binnengaan, het Johan Friso Kanaal overstekend. In deze Hanzestad is het druk, veel Duitse Paastoeristen, waaronder een zojuist arriverende groep Duitse jongeren, die in de binnenhaven op één van de schepen van de "bruine vloot" aanmonsteren. We verlaten Stavoren aan de noordkant over de IJsselmeerdijk in de richting van Molkwerum, bekend om de "Mokwarder koeke".

Voorbij Koudum lopen we door de polder Het Hooge Land en langs de Haukesloot in de richting van ons eindpunt in Hindeloopen. We komen hier aan het eind van de middag aan in het ook al weer met veel Paastoeristen gevulde Hindeloopen. Nadat we hier gegeten hebben, rijden we via Bakhuizen weer naar huis.

Veertigdagen Verbondenheid

Woensdag 4 maart 2009

Op de pauzetafel van onze werkplek staan vandaag enkele kleine, ronde doosjes. Er ligt een briefje bij. Collega Aafke van der Wal heeft de doosjes hier gebracht. Ze komen uit het Stiltecentrum in het Ontmoetingscentrum van onze hogeschoolvestiging te Leeuwarden. Aafke legt de verbinding en nodigt uit om te gaan kijken. Nieuwsgierigheid wordt zo geprikkeld.

In de uitbeelding in het Stiltecentrum wordt aan "verbondenheid" vorm gegeven, onder andere op volgende manieren:

* door gebruik te maken van de kleuren van het kerkelijk jaar, te weten: paars voor het lijden & sterven en wit voor de opstanding (dit is de verbondenheid met de traditie);
* er is verbinding tussen de hangende en de liggende lappen stof;
* in de vorm van de Veertigdagenkalender, met een cirkel van doosjes;
* het aantal doosjes is 40: een uit de Bijbel afkomstig symbolisch getal (ook hier weer de verbondenheid met de traditie).

Maar er zit nóg een dimensie in deze uitbeelding. Aan een aantal medewerkers van Stenden hogeschool is gevraagd om doosjes te openen. De ontvanger van zo'n doosje mag iets bedenken met de inhoud van "zijn/haar" doosje(s): nl. iets voor of iets met je naaste collega('s). Aafke heeft dat aldus op haar manier gedaan. De doosjes hoeven niet weer teruggebracht, dus zo ontstaat over de hele campus verbondenheid tussen de de bron-uitbeelding in het Stiltecentrum en de doosjes her en der op de werkplekken van onze collega's. Al weer zo'n waarde(n)volle presentatie van onze collega Jettie Holwerda, die een aantal malen per jaar zoveel en goede zorg besteedt aan religieuze symboliek binnen Stenden hogeschool.

We leven en werken momenteel in de Veertigdagentijd, de tijd waarin we tussen Aswoensdag en Pasen stil staan bij het lijden en sterven (Goede Vrijdag) en de opstanding van Christus (Pasen). Door deze gedenkdagen (zie ook mijn weblogbericht van 1 maart 2009) wordt ons de verbondenheid van "God met alle mensen" en de verbondenheid van "hemel & aarde" zichtbaar.'t Is goed om daar in deze 40 dagen zowel letterlijk als figuurlijk even bij stil te staan; om jezelf ook verbonden te voelen met .............