NBG-Regiodag 2013 in Leek

Zaterdag 2 februari 2013 

Ester: 'Schenk mij en ook mijn volk het leven"

Ontmoetingsdag voor leden, vrijwilligers en medewerkers
Ontmoeten, informeren en samen bezig zijn met de Bijbel. En dan als afsluiting ook nog een prachtige toneelvoorstelling. Al met al zeker de moeite waard om daarvoor een dag naar Leek te gaan.
Om 10.00 uur arriveren Durkje en ik in Leek bij De Hoeksteen. Durkje rijdt door naar Groningen en ik ga hier de kerk in om de Regiodag 2013 bij te wonen van het Nederlands Bijbelgenootschap.
Om 10.30 uur opent Liesbeth Hummel - de NBG-Regiocoördinator Noord - deze regionale ontmoetingsdag van de leden van het NBG in Noord-Nederland. "God is trouw geweest, altijd, dat mag je bemoedigen, dat mag je aan het denken zetten, dat mag je aan het werk zetten, en dat gaan we vandaag doen", aldus Liesbeth.

Voor blinden is de Bijbel een licht
Liesbeth Hummel vertelt dat het NBG dit kalenderjaar de laatste hand legt aan de vertaling van de Bijbel in Gewone Taal (BGT), die volgend jaar ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan van het NBG zal worden gepubliceerd. We kijken naar een informatief filmpje, waarin ook het logo van de BGT wordt gepresenteerd.
Paul Vlaardingerbroek - lid van de NBG-Ledenraad - vertelt naar aanleiding van zijn NBG-werkbezoek aan West-Afrika over het vijfjarig bijbelwerkproject van het NBG in Togo, Benin en Burkina Faso. Het NBG werkt hier aan bijbelvertalingen, aan bijbelwerk voor blinden, aan alfabetisering, aan bijbelstudie voor drugsverslaafden en aan bijbelverspreiding. We kijken naar een informatief filmpje waarin mij een uitspraak van de directeur van de blindenschool opvalt, als hij zegt wat de Bijbel voor blinden betekent: "De Bijbel is een licht voor de mensen".

Verenigingsnieuws
Voordat we naar de verschillende workshops gaan, krijgen we nog enkele mededelingen, over bijvoorbeeld: het bijbelrecycleproject van het NBG en Jongbloed, over de verkiezing van leden voor de Ledenraad en voor het Landelijk Beraad, over het Vrijwilligersinformatiepunt, en tevens worden enkele NBG-vrijwilligers in het zonnetje gezet.

Bijbelwerk in West-Afrika
Vóór de lunch woon ik de workshop van Paul Vlaardingerbroek bij over het NBG-bijbelwerk in West-Afrika. Het NBG werkt in Togo, Benin en Burkina Faso in het kader van een bijbelproject van de United Bible Societies samen met het Vlaamse en met het Amerikaanse bijbelgenootschap. De explosieve groei van het christendom in dit gebied - waarvan nog een aanmerkelijk deel van de bevolking wordt beïnvloed door voodoo en in de ban is van kwade geesten - is hoopgevend. In 2014 zal de Bijbel in deze landen in verschillende lokale talen zijn vertaald, zodat deze Westafrikaanse christenen eindelijk in hun moedertaal kennis kunnen nemen van het evangelie.

Mensen aanspreken
Na de lunchpauze woon ik de workshop van Regiocoördinator Johan Wijnhorst bij, over het ambassadeurschap voor het NBG. Als vrijwilligers van het NBG werken we vanuit onze NBG-missie: we zorgen ervoor dat de Bijbel de mensen bereikt en dat de Bijbel de mensen aanspreekt. Johan: "In Nederland zijn we gezegend met zoveel verschillende Bijbels". "Het enige dat we kunnen en moeten doen, is: volhouden!", aldus Johan Wijnhorst.
Met elkaar bespreken we dan welke middelen we als NBG-vrijwilligers kunnen inzetten, waarbij we met name ook rond de presentatieset van het NBG kijken naar wat effectief werkt.

Hadassa, (E)ster van Susa
Durkje is inmiddels ook in De Hoeksteen gearriveerd. Samen wonen we het slotstuk van deze Regiodag bij. We worden aan het eind van deze ontmoetingsdag namelijk nog getrakteerd op een speelse en ontroerende theatervoorstelling naar het bijbelverhaal van Ester. ISIS Theaterproducties speelt voor ons het toneelstuk 'Hadassa, ster van Susa':

• Na een brute moord op hun familie proberen de in leven gebleven Hadassa en haar oudere neef Mordechai samen een nieuw bestaan op te bouwen. 
• Vanuit angst voor een herhaling voedt Mordechai zijn jongere nichtje in extreme bescherming op. 
• Naarmate Hadassa ouder wordt, vraagt ze zich af wat het leven binnen de vier muren van hun huis nog inhoudt. 

Juist dan slaat het lot opnieuw toe en geeft het een nieuwe wending aan haar vraag naar zin en betekenis.
Zo vertelt 'Hadassa, ster van Susa', het indringende verhaal, zoals het is opgetekend in het mooie bijbelboek Ester.

Speels en ontroerend
Het is een bijzonder en wonderlijk verhaal, dat zich lang geleden heeft afgespeeld.
Maar de thema’s blijven actueel en heel herkenbaar voor iedereen.
Op een verrassende wijze en met een mooie verhouding tussen beeld, live muziek en vertelling wordt dit bijzondere verhaal verteld over Ester (Ster & Hadassa), Mordechai, Vasti, Haman en Xerxes (Ahasveros).

Regiocomité VU-Vereniging Fryslân bijeen in Leeuwarden

Maandag 20 februari 2012

VU-connected als gezicht van de VU-vereniging

Nieuwe Regiocomitéleden
In ons Regiocomité Fryslân van de VU-vereniging ontvangen we vanavond in het Leeuwarder Stenden University Hotel een nieuw kandidaat-regiocomitélid. In de nog maandenlange aanloop naar de Statutaire Ledenvergadering van het Regionaal Verband Fryslân in oktober 2012 is het zoekproces gestart naar nieuwe leden voor ons Regiocomité, zodat we na de statutaire najaarswisselingen in het lidmaatschap van het Regiocomité weer voldoende nieuw-benoemde Regiocomitéleden hebben om weer een jaar vooruit te kunnen met een ruime en capabele bezetting ten behoeve van onze VU-verenigingsactiviteiten en van onze publieksactiviteiten van VU-connected. In de vergadering van vanavond bespreken we de kandidatenlijst van in Fryslân woonachtige mensen, die wij capabel achten om een goede bijdrage te leveren aan het werk van ons Regiocomité Fryslân.

Terugblikken en vooruitzien
Na mijn opening over Bijbelse paradigmawisselingen stellen we eerst de vergaderverslagen vast van onze vorige Regiocomitévergadering van november 2011 en van de twee korte, extra ingelaste themavergaderingen van december 2011 en januari 2012. Daarna passeren in kort bestek de meest relevante ingekomen stukken, voorzover ze verbonden kunnen worden aan ons werk van de afgelopen periode en aan wat we de komende weken en maanden gaan doen. Met tevredenheid kijken we ook terug op twee bijeenkomsten die we sinds ons vorige comitévergadering hebben georganiseerd, te weten: het Debatcafé Fryslân over 'Friese terpen als innovatie' en de jaarlijkse Alumnibijeenkomst voor de in Fryslân wonende afgestudeerden van de Amsterdamse Vrije Universiteit. We evalueren die sessies om inzicht te krijgen in wat een volgende keer beter kan en om ook met voldoening terug te zien op de sterke punten, die deze twee bijeenkomsten zo succesvol maakten.

Nieuwe activiteiten van VU-connected in Fryslân
Nu we in januari 2012 in gesprek zijn geweest met de directeur van VU-connected is ook het moment gekomen om met elkaar op zoek te gaan om binnen de nieuwe kaders en randvoorwaarden van VU-connected aansprekende onderwerpen en werkvormen te vinden voor onze publieksbijeenkomsten van de komende maanden. Onze insteek is om onze samenwerking in dezen met Tresoar en met het Friesch Dagblad hernieuwd vorm en inhoud te geven, teneinde tot een aantrekkelijk activiteitenaanbod te komen van bijvoorbeeld lezingen, debatten, kuiers, conferenties, interviews, rondetafelgesprekken en andere werkvormen, voorzover ze de beste vorm zijn voor de gekozen onderwerpen en voor de landelijke thema's van VU-connected. Het vraag elke keer van ons weer de nodige inzet, expertise, creativiteit en doorzettingsvermogen om voor de gasten van onze bijeenkomsten iets goeds te bieden, waar de deelnemers inhoudelijk over te spreken zijn en wat bovenal ook in een aangename sfeer plaatsvindt.

Lopende zaken binnen de VU-vereniging
Nadat onze komende activiteiten voldoende aan bod zijn geweest, richten we ons op enige VU-verenigingszaken, in zowel landelijk als ook regionaal verband. We mogen allereerst terugzien op een geslaagde Ledenraadsvergadering van december 2011, waarin we met elkaar als ledenvertegenwoordigers belangrijke beslissingen hebben genomen over de nieuwe juridische constructen (1 vereniging en 2 stichtingen) waarbinnen de VU-vereniging en de daaronder ressorterende instellingen (Vrije Universiteit, VU-medisch centrum en Christelijke Hogeschool Windesheim) met ingang van 1 januari 2012 functioneren
Naast die landelijke zaken, passeren de provinciale zaken de revue, zoals bijvoorbeeld de kandidaatstellingen voor de in het najaar nieuw te benoemen leden van ons Friese Regiocomité.

Afscheidsdiner in Restaurant De Vrijheid in Grou

Vrijdag 14 januari 2011

Tijdens de Regionale Ledenvergadering van het Regionaal Verband Fryslân van 19 oktober 2010 hebben twee leden van het Regionaal Comité van de Vereniging VU-Windesheim statutair afscheid genomen. De afspraak was gemaakt om geruime tijd later een diner te organiseren ter gelegenheid van dit afscheid. Dat diner, waarin we in kleiner verband afscheid nemen van deze regiocomitéleden, wordt vanavond gehouden in Restaurant De Vrijheid te Grou.

Tegen 18.00 uur worden we hartelijk welkom geheten door de restaurant-eigenaren Melle Bakker en diens dochter Marjan. Melle is voor een deel van ons regiocomité geen onbekende, want in de jaren dat hij nog bij CHN-Hotel Wyswert in Leeuwarden werkte, ontmoetten wij elkaar daar vaak tijdens onze vergaderingen en gedurende de VUpodium-publieksactiviteiten (momenteel VUconnected) die wij doorgaans in deze accommodatie (momenteel Stenden University Hotel) organiseren.

Regiocomitélid Wil Lodewijk opent het afscheidsdiner met enkele woorden van welkom en biedt ons een overzicht van het programma van deze avond, dat zij samen met regiocomité-secretaris Hans Capel samenstelde. Tussen het voorgerecht en het hoofdgerecht volgen twee speeches, waarin de afscheidnemende regiocomitéleden namens onze Vereniging VU-Windesheim in het zonnetje worden gezet. Tussen het hoofdgerecht en het nagerecht verzorg ik als voorzitter van dit regiocomité de afscheidstoespraak voor Ties Jan Eekhof - die na vier jaar - en voor Henny Sijbranda die na 12 jaar afscheid nemen van ons regionaal werkverband.

Tussen de dinergangen door wisselen we steeds de tafelschikking zodat alle 19 dinergasten voldoende gelegenheid krijgen om in de steeds wisselende settings onderhoudende tafelgesprekken te voeren met elkaar. Onze gastvrije gastheren en gastdames van Restaurant De Vrijheid zorgen ervoor dat we worden verwend met hun culinaire prestaties, waardoor het hier vanavond bijzonder aangenaam vertoeven is.

De Bijbel in Gewone Taal in 2014

Zondag 23 augustus 2009

Op de Regiodagen van het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) in 2009 hebben medewerkers van het NBG aan alle aanwezige vrijwilligers en leden informatie gegeven over de nieuwe Bijbel die het NBG in het jaar 2014 gaat publiceren. Zie bijvoorbeeld ook mijn weblogbericht van 28 februari 2009. Die nieuwe Bijbel moet zoveel mogelijk mensen bereiken en aanspreken en krijgt als titel: "De Bijbel in Gewone Taal". Alle aanwezigen kregen tijdens de Regiodagen alvast een boekje van het NBG mee naar huis, met daarin een serie proefteksten van de Bijbel in Gewone Taal.

De Bijbel is een mooi boek, maar niet gemakkelijk. De al bestaande Bijbelvertalingen zijn het meest geschikt voor geoefende lezers. Maar voor veel andere mensen zijn ook de meest moderne vertalingen nog moeilijk te begrijpen. De zinnen zijn vaak te lang en de woorden te moeilijk.
Het NBG vindt dat iedereen in Nederland de Bijbel moet kunnen lezen en begrijpen. Daarom werkt het NBG op dit moment aan de Bijbel in Gewone Taal. Men schrijft in korte zinnen en het verband tussen de zinnen moet duidelijk zijn.

De Bijbel in Gewone Taal is bijvoorbeeld geschikt voor mensen die niet gewend zijn om veel te lezen. Of voor mensen die het Nederlands als tweede taal hebben. Of voor doven en slechthorenden, die gebarentaal gebruiken. Maar ook voor kinderen en jongeren om bijvoorbeeld samen met volwassenen te lezen. Eigenlijk voor iedereen die benieuwd is naar een Bijbel die in gewone taal is geschreven. Het wordt een volledige vertaling van de hele oorspronkelijke Bijbel, maar duidelijkheid en begrijpelijkheid staan voorop.

Zo wordt bijvoorbeeld geprobeerd om de vele beeldspraak in de Bijbel duidelijk te maken. Nu staat er in de huidige Bijbel in het boek Prediker: "Het is allemaal najagen van wind". Dat zou je in begrijpelijke, gewone taal kunnen vertalen als: "Het is allemaal zo zinloos. Je bereikt er niets mee".

De Bijbel in Gewone Taal wordt ingedeeld in korte stukjes tekst, die allemaal een titel krijgen, die je helpen bij het gaan lezen en begrijpen. Bijbelverzen die bij elkaar horen, komen nu ook bij elkaar te staan. Op dit moment wordt door veel vertaalspecialisten hard gewerkt aan het schrijven van proefteksten voor deze nieuwe Bijbel. Die proefteksten worden getest door een aantal leesgroepen, om er zeker van te zijn dat de nieuwe tekst vooral ook begrijpelijk wordt.

Het maken van zo'n goede vertaling van de Bijbel in Gewone Taal (BGT) is een meerjarenproject. Het kost ongeveer 3,5 miljoen euro. Om dat geld bij elkaar te krijgen, heeft het NBG de "BGT-club" opgericht. De deelnemers van de BGT-club geven allemaal minimaal € 5,- per maand aan de NBG. Mensen die zich in 2009 opgeven (dat kan via www.bijbelgenootschap.nl) en tot 2014 deelnemer blijven van de BGT-club, krijgen bij het verschijnen van de BGT in 2014 gratis een speciale uitgave van deze nieuwe Bijbel in Gewone Taal.

Het jaar 2014 wordt dus een belangrijk jaar. Niet alleen vanwege de Bijbel in Gewone Taal, maar ook omdat het Nederlands Bijbelgenootschap dan al 200 jaar bestaat.

Hoe verder na de laatste gele Camino-pijl?

Zaterdag 18 oktober 2008

We hebben vandaag de provinciale Regiobijeenkomst van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob in de Refter van de Grote of Jacobijnerkerk in Leeuwarden. Op het programma staan een lezing, de pelgrimsparade, een stadswandeling met gids en Café Saint Jacques. Ruim 20 leden van de Regio Friesland wonen deze najaarsbijeenkomst bij, zijnde ongeveer 10% van het aantal Friese leden van dit landelijk genootschap.

De lezing wordt verzorgd door Tabitha Gerrets, cultureel antropologe. Tabitha schreef haar Master-thesis in Nijmegen met als titel: "De laatste gele pijl. Santiago de Compostela bereikt, en dan?". Rode draad van haar onderzoek is: "Welke (on)zichtbare impact heeft de Camino op het dagelijkse leven van (voormalige) pelgrims".

Tabitha wandelde vanaf 2006 tweemaal het 850 kilometer lange Spaanse traject vanaf Saint-Jean Pied de Port via Santiago de Compostela naar Finisterra. Daar ervoer ze welk een enorme indruk de pelgrimsweg (Camino) ook op hedendaagse pelgrims achter laat en hoe dit leidt tot innerlijke transformaties. De pelgrimage leidt veelal tot een "rite de passage" (overgangsrite), die zich kenmerkt met separatie van het vertrouwde, waarna in de liminaliteitsfase de oude identiteit plaatsmaakt voor een nieuwe, waarmee de pelgrim bij thuiskomst in de reïntegratiefase weer wordt opgenomen in de samenleving ..... als het allemaal goed gaat, tenminste.

De langdurige, fysieke inspanning in combinatie met een op de Camino ervaren gevoel van gemeenschapszin (communitas) zetten alle zintuigen op scherp en maken dat emoties sterker en intenser en bewuster worden ervaren. Dat is de bewustwording die leidt tot nieuw begrip van en nieuwe perspectieven op het leven. Alhoewel de terugkeer naar huis van de pelgrim een essentieel onderdeel is van de pelgrimage, blijft de impact van de Camino op het dagelijkse leven onderbelicht. Juist daarop richtte Tabitha Gerrets haar desk & field research.

Tabitha maakt in haar onderzoek onderscheid tussen mensen die met kleine of met grote levenswonden de camino op gaan. Ze wijst op de genezende werking op vooral sociaal en psychisch vlak. Een door de Camino vergroot zelfbewustzijn leidt doorgaans tot daadkrachtiger en meer weloverwogen beslissingen in het dagelijks leven na de pelgrimage.

Na thuiskomst moet de pelgrim op korte termijn eerst fysiek en mentaal "landen", maar de camino blijft een belangrijke plaats in het leven van de teruggekeerde houden. Dat positieve caminogevoel is vaak de reden om de camino nogmaals te bewandelen.

Een enkeling wil zelfs het grootste deel van de resterende levenstijd op deze inspirerende route slijten. Voor pelgrims met grote levenswonden is het veelal een "continuing search for healing". Anderen die in positieve zin zijn "geraakt" door de camino willen zelf een steentje bijdragen aan een goede pelgrimstocht voor anderen. Zij worden bijvoorbeeld voor langere tijd of voor korte duur hospitalero: pelgrimsverzorger in bijvoorbeeld een Spaanse refugio (pelgrimsherberg). Bij de laatste, derde categorie speelt veelal het vluchtmotief een rol: vluchten voor thuis vanwege de daar te vervullen verplichtingen en sociale rollen. Dit zijn veelal mannen, voor wie het eenvoudige leven van de camino hen een optimale individuele vrijheid biedt. Dit zwerversbestaan gaat vaak toch nog wel gepaard met een gekoesterde wens om ooit ergens (weer) thuis te komen.

Tabitha Gerrets concludeert dat de camino een heel belangrijke rol kan vervullen bij het (weer) "thuiskomen" op een vaste verblijfplaats, in een vaste baan, bij een partner of in een gezin. Maar dat is het niet alleen. Tabitha Gerrets: "Thuiskomen in de volledige zin van het woord gebeurt vooral op gevoelsniveau".