NBG-Bestuursconferentie in Het Klooster

Donderdag 28 juni 2012

Leerhotel Het Klooster in Amersfoort

Het Klooster
De tweejaarlijkse Bestuursconferentie van het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) wordt gehouden in Leerhotel 'Het Klooster' te Amersfoort. Dit hotel is een leerbedrijf van het Amersfoortse Regionaal Opleidings Centrum (ROC) ASA, dat een onderdeel is van de Amarantis Onderwijsgroep. Onze opleiding Hoger Hotelonderwijs van Stenden Hogeschool is ook onderwijspartner van Het Klooster. Hun MBO- en onze HBO-studenten werken in deze praktijksetting samen aan uitdagend beroepsonderwijs. Werken en leren gaan hier hand in hand.

Fondsenwerving
Twee onderwerpen staan vandaag centraal in onze Bestuursvergadering van het NBG. Ruim drie uren wordt aandacht besteed aan het onderwerp 'Fondsenwerving'. Dit deel van de vergadering wordt ook bijgewoond door leden van de 'Commissie FEZ' (Financieel Economische Zaken), de bestuurscommissie die het NBG-bestuur gevraagd en ongevraagd adviseert op bedrijfsvoering, met nadruk op de financiële kant. Ook is een vertegenwoordiger aanwezig van het onderzoeks- en adviesbureau Nassau, om de resultaten van het onderzoek met betrekking tot Fondsenwerving met ons te bespreken, als aanzet tot een adviesrapport dat deze zomer zal worden geschreven. Op de agenda staan items als: Onderzoeksresultaten, het mechanisme Ledenwerving, de SWOT-analyse (sterktes, zwaktes, kansen en bedreigingen) van het NBG en de kansen, waar het NBG in haar bijbelwerk gebruik van kan maken. Een boeiend gesprek volgt over mogelijke verbeteringen en innovaties.

Zelfevaluatie Bestuur
Daarna nemen we afscheid van de FEZ-leden en gaan we zonder de leden van het management team van het NBG als bestuursleden verder in besloten vergadering. Ruim een uur besteden we dan aan de zelfevaluatie van ons bestuurlijk functioneren, waarbij we ook de feedback vanuit het management team van het NBG als input voor ons jaarlijks evaluatiegesprek meenemen. Aan de orde komen zaken als het functioneren van het bestuur als geheel en van de afzonderlijke bestuurders, de kwaliteit van ons besturen en toezicht houden, het profiel en de betrokkenheid van het bestuur en de bestuurders en ook de verhouding van het bestuur tot de interne gremia binnen onze vereniging en in onze werkorganisatie, zoals ledenraad, vrijwilligers en management. Dit evaluatief gesprek leidt tot aanpassingen en verbeteringen voor ons bestuurlijk functioneren van het komende bestuursjaar.

Refter
Deze conferentiedag wordt afgesloten met een diner voor het bestuur en twee leden van het management, in het restaurant (refectorium) van dit leerbedrijf. Het team van ROC ASA zorgt voor een prima maaltijd in een aangename entourage en een gastvrije atmosfeer.

Hoe verder na de laatste gele Camino-pijl?

Zaterdag 18 oktober 2008

We hebben vandaag de provinciale Regiobijeenkomst van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob in de Refter van de Grote of Jacobijnerkerk in Leeuwarden. Op het programma staan een lezing, de pelgrimsparade, een stadswandeling met gids en Café Saint Jacques. Ruim 20 leden van de Regio Friesland wonen deze najaarsbijeenkomst bij, zijnde ongeveer 10% van het aantal Friese leden van dit landelijk genootschap.

De lezing wordt verzorgd door Tabitha Gerrets, cultureel antropologe. Tabitha schreef haar Master-thesis in Nijmegen met als titel: "De laatste gele pijl. Santiago de Compostela bereikt, en dan?". Rode draad van haar onderzoek is: "Welke (on)zichtbare impact heeft de Camino op het dagelijkse leven van (voormalige) pelgrims".

Tabitha wandelde vanaf 2006 tweemaal het 850 kilometer lange Spaanse traject vanaf Saint-Jean Pied de Port via Santiago de Compostela naar Finisterra. Daar ervoer ze welk een enorme indruk de pelgrimsweg (Camino) ook op hedendaagse pelgrims achter laat en hoe dit leidt tot innerlijke transformaties. De pelgrimage leidt veelal tot een "rite de passage" (overgangsrite), die zich kenmerkt met separatie van het vertrouwde, waarna in de liminaliteitsfase de oude identiteit plaatsmaakt voor een nieuwe, waarmee de pelgrim bij thuiskomst in de reïntegratiefase weer wordt opgenomen in de samenleving ..... als het allemaal goed gaat, tenminste.

De langdurige, fysieke inspanning in combinatie met een op de Camino ervaren gevoel van gemeenschapszin (communitas) zetten alle zintuigen op scherp en maken dat emoties sterker en intenser en bewuster worden ervaren. Dat is de bewustwording die leidt tot nieuw begrip van en nieuwe perspectieven op het leven. Alhoewel de terugkeer naar huis van de pelgrim een essentieel onderdeel is van de pelgrimage, blijft de impact van de Camino op het dagelijkse leven onderbelicht. Juist daarop richtte Tabitha Gerrets haar desk & field research.

Tabitha maakt in haar onderzoek onderscheid tussen mensen die met kleine of met grote levenswonden de camino op gaan. Ze wijst op de genezende werking op vooral sociaal en psychisch vlak. Een door de Camino vergroot zelfbewustzijn leidt doorgaans tot daadkrachtiger en meer weloverwogen beslissingen in het dagelijks leven na de pelgrimage.

Na thuiskomst moet de pelgrim op korte termijn eerst fysiek en mentaal "landen", maar de camino blijft een belangrijke plaats in het leven van de teruggekeerde houden. Dat positieve caminogevoel is vaak de reden om de camino nogmaals te bewandelen.

Een enkeling wil zelfs het grootste deel van de resterende levenstijd op deze inspirerende route slijten. Voor pelgrims met grote levenswonden is het veelal een "continuing search for healing". Anderen die in positieve zin zijn "geraakt" door de camino willen zelf een steentje bijdragen aan een goede pelgrimstocht voor anderen. Zij worden bijvoorbeeld voor langere tijd of voor korte duur hospitalero: pelgrimsverzorger in bijvoorbeeld een Spaanse refugio (pelgrimsherberg). Bij de laatste, derde categorie speelt veelal het vluchtmotief een rol: vluchten voor thuis vanwege de daar te vervullen verplichtingen en sociale rollen. Dit zijn veelal mannen, voor wie het eenvoudige leven van de camino hen een optimale individuele vrijheid biedt. Dit zwerversbestaan gaat vaak toch nog wel gepaard met een gekoesterde wens om ooit ergens (weer) thuis te komen.

Tabitha Gerrets concludeert dat de camino een heel belangrijke rol kan vervullen bij het (weer) "thuiskomen" op een vaste verblijfplaats, in een vaste baan, bij een partner of in een gezin. Maar dat is het niet alleen. Tabitha Gerrets: "Thuiskomen in de volledige zin van het woord gebeurt vooral op gevoelsniveau".