Dineke Postma exposeert in De Hege Stins

Woensdag 8 mei 2013 

Stilleven van Dineke Postma

Onderwijs of kunst
In de afgelopen twee maanden is de inrichting van de expositie in De Hege Stins te Stiens verzorgd door Dineke Postma-Veenstra uit Stiens. Al vroeg hield Dineke van tekenen en schilderen. Ze wilde dan ook graag naar de kunstacademie. Maar op aanraden van haar ouders - die vonden dat ze eerst een vak moest leren - is ze naar de Pedagogische Academie (PA) gegaan. Gelijktijdig volgde ze toen ook een avondstudie voor tekenen.

Kunst en onderwijs
Na haar studie aan de PA is Dineke alsnog naar de kunstacademie Minerva gegaan. Vanwege het beëindigen van haar studiefinanciering moest ze daarmee echter stoppen, nog vóór ze daar afstudeerde. Dineke Postma is toen gaan lesgeven.
In Stiens heeft ze meerdere jaren les gegeven aan de Christelijke Basisschool De Oriëntaesje (tegenwoordig is dit De Sprankel). Ook onderwees ze tekenen en textiel aan de Ulbe van Houten-school in Sint-Annaparochie. 

Stillevens
Vanaf 1994 ging Dineke Postma twee jaar naar Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle voor de tweedegraads lerarenopleiding Tekenen.
De schilderijen, waarmee ze nu in De Hege Stins exposeert, zijn uit deze periode. Het zijn stillevens, die herinneringen oproepen aan het platteland, aan ongerepte natuur, aan geheimzinnige zolders en aan de eerlijkheid van handgemaakte materialen.

Sferische effecten
Het geëxposeerde werk is figuratief, met impressionistische accenten en voornamelijk in acryl. Het is vaak gemaakt vanuit het gevoel op papier. Met oude doeken maakte ze veel gebruik van het wegwassen van de schildering, wat vaak een sferisch effect opleverde. De details schilderde ze er vaak in met een penseel.

Geen toeschouwer, maar deelnemer

Woensdag 7 maart 2012

René Ruitenberg begint met de Bijbel

Marathonschaatser

René Ruitenberg is vanavond vanaf de Veluwe naar Stiens gereden om te getuigen over de radicale verandering in zijn leven. De welbekende marathonschaatser – tevens wedstrijdrijder van de Elfstedentocht van 1997 - spreekt veel in kerken door het hele land. René Ruitenberg: “Schaatsen doe ik voor mijn beroep. Maar sport staat niet meer op de eerste plaats in mijn leven. Sinds ik tot bekering ben gekomen, is er veel veranderd. Niet alleen mijn leven, maar ook mijn sport en toekomst heb ik aan de Heer gegeven. Toen ik tot geloof kwam, had ik nog maar één drive: iedereen moet weten wie Jezus Christus is en Hem leren kennen van hart tot hart, door de Heilige Geest.”

Schaatsende dominee

Jong en oud uit Stiens en omstreken vullen vanavond in De Hege Stins te Stiens een volle zaal. Deze avond wordt georganiseerd door de plaatselijke Zending- en Evangelisatiecommissie van onze Protestantse Gemeente van Stiens. De avond wordt met gebed en bijbellezing geopend door Ernst Jonker, de voorzitter van deze commissie. Voordat René spreekt, zingen we met elkaar een aantal Opwekkingsliederen, onder muzikale begeleiding van Jesmar Jonker op gitaar en Abe Veenstra op piano. Ernst Jonker presenteert René Ruitenberg als de marathonschaatser die ook wel de ‘schaatsende dominee’ wordt genoemd.

Twee stichtingen

Ruitenberg vertelt vanavond over zijn leven als kind, als (top)sporter, als ontrouwe echtgenoot, over geld, sport, roem, vrouwen, sex èn hoe zijn nieuwe leven momenteel vooral in het teken staat van God. ‘We willen hier vanavond iets van God proeven”, zegt René. Ruitenberg is directeur van de ‘Stichting Geloofshelden’, de organisatie die christelijke topsporters begeleidt om het evangelie ook in het land te verspreiden. René vertelt tevens over de ‘Stichting René Kids Centre’, een geloofsproject in Rehoboth in het Afrikaanse Namibië, waar wordt gewerkt aan het realiseren van plannen op het gebied van onder andere voeding, kinderopvang, werkgelegenheid, landbouwmethoden, gezondheidszorg en sportfaciliteiten.

Elfstedentocht 1997

In de presentatie van vanavond vertelt René Ruitenberg eerst over zijn ervaringen als wedstrijdrijder van de Elfstedentocht van 1997. Hij noemt alvast enkele aspecten van de Elfstedentocht die hij later kan gebruiken als metafoor voor je geloofsleven, zoals het stadje Dokkum als keerpunt van je tocht en over hoe je voortdurend tijdens de Friese marathonschaatstocht je focus op je bestemming Leeuwarden moet houden, om altijd maar door te gaan en niet op te geven.

René Ruitenberg:

• Je kunt in je leven wel 80 jaar toeschouwer zijn (ook in de kerk als vaste kerkganger), maar je zou ook aan de start kunnen verschijnen als deelnemer. Ga die wedloop lopen – ook de geestelijke – want dan wordt het je DNA. Durf ervoor te gaan.
• Je hebt je broeders en zusters in je kerkelijke gemeente ook hard nodig om jou aan te moedigen, om zo zelf te proberen vol te houden.
• Er zijn (ook in de kerk) nog teveel toeschouwers en te weinig echte deelnemers.
• Er is maar één die jou kan veranderen, en dat is God.
• Het enige positieve dat ik van mijn kerkbezoek van de vroegere kerkgang als kind herinner, is de derde Kerstdag, als wij beneden in de kerk chocolademelk kregen en een mooi leesboek van de koster, die dan ook nog een mooi verhaal vertelde.
• Toen Alie, de vrouw van mijn broer Henri, verongelukte, brak ik. Ik was toen 43 jaar. Ik was als ‘De Verloren Zoon” (dat is een Bijbelverhaal). Ik kwam toen tot mezelf; ging lezen, ging naar een cursus in Elburg om vernieuwing en verdieping bij God te zoeken. De gevierde jongen was een gebroken jongen geworden.
• In het begin na mijn bekering was ik zo fanatiek, dat ik irritant was.
• Nu zijn we negen jaar verder. Het was alles waard om alle zonden in het licht te brengen, want daardoor ben ik meer dan overwinnaar geworden.

In Jezus’ naam

René Ruitenberg sluit zijn presentatie af met een gebed, dat hij met de volgende woorden beëindigt:

Geen toeschouwer, maar deelnemer.

In Jezus’ naam, Amen!

Kloosterpad 1453 van Burgum naar Sijbrandahuis (deel 2)

Zondag 6 maart 2011

Op 21 februari 2011 liepen Durkje en ik het eerste traject van het Kloosterpad 1453 van Smalle Ee naar Burgum. Vandaag bewandelen we de tweede helft, namelijk: van Burgum naar Sijbrandahuis. Dat is een traject van ongeveer 24 kilometer. Even na 9.00 uur vertrekken we onder het imposante klokgelui van de Kruiskerk van Burgum. De kerk gaat in en wij wandelen over de Kerklaan Burgum uit. Tussen het Streekmuseum/Volkssterrenwacht van Burgum en Noardermar ontmoeten we mijn ex-Stenden-collega Robert Veenstra in het trainingspak van zijn nieuwe werkgever SC Heerenveen. Kortom, hier een korte rustpauze van wandelen en rennen om eerst even bij te praten.

Via een zandpad en de Zomerweg komen we ter hoogte van Noardburgum bij de Rijksstraatweg. Aan de overzijde lopen we over het zandpad van de Oostersingel naar Kuikhorne, waar we de Goddeloaze Singel op gaan. Eerst steken we de spoorlijn Leeuwarden-Groningen over en daarna ten oosten van Veenwouden de N356. Voorbij de Skillige Piip komen we in het schitterende Staatsbosbeheer-natuurgebied De Houtwiel, dat we weer verlaten bij de brug over de Valomstervaart bij het Goddeloos Tolhuis. In Broeksterwâld drinken we vervolgens koffie bij de ouders van Durkje.

Ter hoogte van de Broekmolen van Broeksterwâld komen we op de Schwarzenberglaan langs het Doopmonument nabij de waterloop de Lits. Dit is de plaats waar in 1861 de eerste bekeerlingen tot de 'Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in Nederland' werden gedoopt. Op het monument-reliëf zien we een man en een vrouw voor een watervlakte, de man wijzend naar de overvliegende duif, hèt bijbelse symbool van de Heilige Geest, en daarmee ook goed passend langs dit eeuwenoude Kloosterpad.

Via Damwâld lopen we door naar Rinsumageest, waar we vlakbij de unieke 'gibbeflecht' (een stenen duivenhuis van meer dan 200 jaar oud, met gimmengaten). Een tweede verwijzing vandaag naar de Heilige Geest, maar nu in Rinsumageest. In Rinsumageest bezoeken we de romaanse Sint-Alexanderkerk, de meest bijzondere kerk langs dit Kloosterpad, met als enige kerk hier in het noorden een crypte. Op de buiten hoorbare, uitnodigende orgelklanken gaan we even naar binnen. De organist oefent nu in de kerk, alvorens over drie kwartier hier de middagkerkdienst aanvangt.

Wij steken de Lauwersseewei over en gaan via de Trekweg in de richting van de Klaarkampster Mar. Over een smal boerenweggetje langs dikke knotwilgen lopen we naar de locatie waar vroeger het beroemde Friese klooster Klaarkamp heeft gestaan. Niets is hier in het landschap nog te zien van de voormalige cisterciënzerabdij Klaarkamp, al vóór 1163 hier op deze nu desolate plek gesticht. Nu hebben we de oorspronkelijke kloosterroute van het klooster van Smalle Ee tot aan het klooster Klaarkamp afgelegd.

Wij gaan door naar het Hervormde kerkje van Sijbrandahuis. Bij de ingang van deze kerk ontmoeten we onze Stienser dorpsgenoot Anne Dijkstra, die hier druk in de weer is om met een groep muzikanten het concert 'Diversity, Music for Education' voor te bereiden, het benefietconcert dat leerling Nadieh Wesseling hier in dit kerkje organiseert in het kader van haar Profielwerkstuk, waarvan de middagopbrengst is bestemd voor betere educatie in het Afrikaanse Rwanda. Alweer een verwijzing naar de Heilige Geest, hier, in het zicht van het voormalige klooster Klaarkamp. Toeval of niet?

Het duurt nog wel twee uren alvorens dit benefietconcert aanvangt, en wij moeten nog door naar de Bonifatiusstad Dokkum. We verlaten Sijbrandaburen en lopen langs de Birdaarderstraatweg naar de Friese Elfstedenstad Dokkum. Bij de Woudpoortbrug in Dokkum worden we door Pieter met de auto afgehaald, waarna Pieter ons terug rijdt naar de Kruiskerk van Burgum, waar wij vanmorgen onze auto parkeerden.

Lustrumconcert Christelijk Mannenkoor Pro Rege in Stiens

Zaterdag 6 november 2010

Dit jaar bestaat het Christelijke Mannenkoor Pro Rege 45 jaar. Al die jaren klonken hun liederen "Pro Rege", ofwel "Voor de Koning". Een evangelisatiekoor dus, uit Dokkum, bestaande uit "minsken út'e stêd, út de wâlden en fan'e klaai". Dit mannenkoor bestaat uit ongeveer 90 mannen en dat aantal groeit momenteel weer.

Ter gelegenheid van dit 45e bestaansjaar organiseert Pro Rege twee jubileumconcerten. De eerste was gisteravond in de Grote of Sint Martinuskerk te Dokkum. Het tweede concert is vanavond in De Hege Stins in onze woonplaats Stiens. Durkje haar vader is al vele jaren lid van dit koor en het ligt dan ook geheel voor de hand dat Durkje en ik vanavond met haar moeder dit bijzondere concert bijwonen. En daarin staan we niet alleen, want in De Hege Stins ontmoeten we ook onze dorpsgenoot Jan Veltman en mijn Stenden-collega Peter de Vries, wiens beider vaders ook lid van dit Dokkumer mannenkoor zijn. Om 20.00 uur trekt een lange mannenstoet onder aanhoudend applaus door de kerkzaal, naar het podium.

Pro Rege komt met een kwalitatief hoogstaande muzikale bezetting. Muziekdocente Rennie Veenstra verzorgt de presentatie. Het koor staat onder leiding van dirigent Dirk Norbruis. Muzikale medewerking wordt verzorgd door Ineke van Slageren op fluit, Machiel Keekstra op piano, Pieter Reitsma op cornet en de virtuoze Rotterdamse organist Martin Mans, die vanavond als gastorganist excelleert.

Het concert begint met het lied dat ook als concertthema is gekozen, namelijk: "Klink no ús liet", met als aanvangswoorden:
"Klink no ús liet fleurich fan tonge.
Rûzje no't spylark bliid der ta.
Wol no rûnom sizze en sjonge dat jim fan herte wille ha".
Een passend begin, want daar zit het gezongen lied, de muzikale begeleiding èn de beoogde evangelisatie in.

Er wordt gezongen in verschillende talen, zoals het Fries (Sjong op foar Jezus), het Nederlands (Ik zou wel eens willen weten), het Engels (In the land of Zion) en in het Russisch (Otsje Nasj; het gezongen Onze Vader). Behalve muzikale begeleiding bij de koorzang, luisteren we ook naar instrumentele intermezzo's van duo's als Keekstra & Van Slageren en van Mans & Reitsma. Nu kennen Durkje en ik het kerkorgel van De Hege Stins van de zondagse kerkdiensten door en door en nu zijn wij in Stiens gezegend met goede organisten, maar het is toch opmerkelijk dat deze welbekende professionele organist Martin Mans klankcombinaties en klankkleuren uit ons kerkorgel haalt die mij als nieuw in de oren klinken, zelfs na al die jaren onder het gehoor van ons prima kerkorgel.

Het mooie van de opstelling in deze kerkzaal is dat je als concertganger allemaal het volle zicht hebt op de organist linksboven het grote koor. Je hoort het orgel niet alleen, maar je ziet ook de intense bewegingen van de hardwerkende organist. En deze organist heeft ook tijdens de orgelbegeleiding van de koorzang frequent oogcontact met de dirigent, dus het samenspel van orgel en koorzang vliegt nauwelijks uit de bocht; toch een prestatie bij de vele en af en toe ook moeilijke muziekstukken.

Mooi is ook het compositieduo van enerzijds "Er is een God, die hoort" (ingetogen aangevangen en dan aanzwellend met de full power van zo'n 70 mannenstemmen) en anderzijds de meer eigentijdse vertolking van psalm 116: "God heb ik lief", een muzikale bewerking van onze tijdgenoot Johan Bredewout.

Het laatste koorlied is het alom bekende "Hallelujah" van componist Georg Friedrich Händel en in samenzang zingen we - door Pieter Reitsma uitstekend op cornet begeleid - de vier verzen van het slotlied "Glory Hallelujah", dat we inzetten met de vurige woorden van:
"Ik geloof dat God mij nooit alleen zal laten staan,
want Hij is mijn Vader die mij altijd bij zal staan.
Zo zal Hij ons leiden in de strijd van het bestaan,
dit is mijn geloof in God ..."

In transitie: Opening hogeschooljaar van Stenden hogeschool

Woensdag 8 september 2010

In een nagenoeg vol Leeuwarder Auditorium opent collega Jos Zoer vanmiddag de plenaire bijeenkomst ter gelegenheid van de opening van het hogeschooljaar van Stenden hogeschool. Direct wordt de gelegenheid te baat genomen om de nieuwe interim-voorzitter van het College van Bestuur te introduceren. Drieëneenhalve week geleden werd Pim Breebaart door onze Raad van Toezicht gebeld of hij in de komende maanden het medebestuur op zich wil nemen van onze hogeschool, opdat de Raad van Toezicht in deze interimperiode in de gelegenheid is om een nieuwe voorzitter van ons college te benoemen, ter vervanging van Robert Veenstra, die ons kortgeleden verliet voor zijn nieuwe functie bij SC Heerenveen.

Daarna volgt de keynote speaker van deze bijeenkomst: onze vice-voorzitter van het College van Bestuur. Klaas-Wybo van der Hoek zijn speech bij de opening van dit hogeschooljaar is getiteld: "In transitie: pleidooi voor een adel van de educatie". Klaas-Wybo spreekt over transities en trends, over de zichtbare verschuivingen in: de economie en cultuur, in het wereld- en mensbeeld en in de technologie. Dan wijst hij op de kracht van ons probleemgestuurd onderwijs, waarmee wij onze studenten laten werken met mentale modellen, die ze nu en later nodig zullen hebben om "transitie-proof" te zijn als ze als afgestudeerden de samenleving in gaan.

Volgende gastspreker is Menno van der Veen, presentator en publicist. Hij vertelt over zijn recent geschreven en uitgegeven boek “Welkom in Youtopia”. Hij spreekt over de vervaging van grenzen tussen de virtuele en de echte wereld en over de hang naar conservatisme.

Bijzonder indruk maakt één van onze Pakistaanse studenten als ingelaste spreker. Het is Abu Bakar Ejaz, die ons vertelt dat hij met een groep Pakistaanse studenten van Stenden hogeschool - samen met enkele hogeschoolmedewerkers - het initiatief heeft genomen om in de komende dagen een inzamelingsactie te houden om ook financiële steun te gaan verlenen aan de slachtoffers van de immense watersnoodramp die zoveel Pakistanen in hun thuisland zo noodlottig heeft getroffen. Hij vraagt ons allen om van harte mee te doen met hun activiteiten van de komende dagen, om daarmee voor dit goede doel ruimhartig te doneren. Met een groot applaus tonen de aanwezigen in het Auditorium hun respect voor dit waarde(n)volle initiatief van onze Pakistaanse studenten.

Dan volgt een muzikaal intermezzo, verzorgd door het kerndocententeam Muziektherapie van onze opleiding Creatieve Therapie.

Tweede en laatste gastspreker is George Parker, illusionist. Hij laat zijn verbeelding prikkelen door de dagelijkse realiteit, om daarna zijn fantasieën weer in verrassende realiteit om te zetten. Zijn performance "Transitie, creativiteit en zelfsturend vermogen" gaat over het vermogen van (jonge) mensen om sturing te houden op de eigen rollen.

Na afloop krijgen we de gelegenheid om onder het genot van een hapje en een drankje met elkaar na te praten in de Canteen, waarvan door het merendeel van de aanwezige studenten, medewerkers en gasten graag gebruik wordt gemaakt.

Afscheid voor Robert Veenstra van Stenden hogeschool

Dinsdag 29 juni 2010

De vice-voorzitter van het College van Bestuur van Stenden hogeschool Klaas-Wybo van der Hoek voert vanmiddag het woord ter gelegenheid van het afscheid van Robert Veenstra, tot 1 september 2010 nog Voorzitter van het College van Bestuur van Stenden hogeschool. Klaas-Wybo refereert daarbij aan de Joods-Christelijke traditie, waarin het getal 7 een belangrijk getal is. Dat getal 7 wordt in die traditie verbonden aan begrippen als volmaaktheid en volkomenheid. Dat in ogenschouw nemend, is dit jaar een goed moment voor Robert Veenstra om na zeven jaar onze hogeschool te gaan verlaten.

Doorgaand in die traditie wordt met het getal 7 ook wel "de hele wereld" aangeduid; immers op de zevende dag rustte God nadat hij de aarde - en al wat daarbij hoort - had geschapen. Robert Veenstra heeft gedurende zijn dienstverband bij Stenden hogeschool de hele wereld ook als zijn werkgebied beschouwd, dus ook in dat opzicht zou het passen om na 7 jaar afscheid te nemen. In de Bijbel komt het getal 7 ook veelvuldig voor. In dat geval is er dan sprake is van een gering aantal. Dat zeven jaar lidmaatschap van het College van Bestuur van Robert in de ogen van velen als een te gering aantal jaren wordt beschouwd, blijkt wel uit de afscheidstoespraken van o.a. Cees Bijl (voorzitter van de Raad van Toezicht van Stenden hogeschool), van de voorzitter van een studentenvereniging, en van een medewerker en een student van de Hogeschoolraad en de Medezeggenschapsraad.

Collega Wayne Johnson, de Dean van de Stenden university Campus in Doha (Qatar) - roemt Robert Veenstra in zijn afscheidsspeech om zijn insteek van het opsporen van talent in studenten en medewerkers, om dat talent vervolgens in ontwikkeling te laten komen in kansrijke werksettings. Het Atrium zit vol met interne en externe belangstellenden; door de lengte van de vele speeches loopt het formele programma bijna een uur uit, maar de toespraken vervelen geenszins vanwege de variatie en de rake, herkenbare typeringen en lovende huldeblijken.

Na de toespraken gaan we in optocht achter de Friese troubadour Pieter Wilkens aan, wandelend door de Kennisboulevard, naar de centrale ruimte vóór het Ontmoetingscentrum. Hier wordt de tussenwand onthuld met daarop de vier "Robert Veenstra Windows": vier grote beeldschermen waarop we via een webcam en internet zicht krijgen op de vier Stenden Campus Sites op Bali, in Zuid-Afrika, in Thailand en in Qatar. Met behulp van een webcam met microfoon hebben Robert en Wayne rechtstreeks contact met onze Qatarese Stenden-collega's in Doha.

Daarna is er gelegenheid om onder het genot van culinaire hoogstandjes van Stenden University Hotel persoonlijk afscheid te nemen van Robert Veenstra en om in een informele setting met een hoog reüniegehalte elkaar informeel te ontmoeten.

Wees iemand op de Samenscholingsdag 2009 in Emmen

Donderdag 29 januari 2009

Om onze jaarlijkse Samenscholingsdag voor alle medewerkers van alle Stenden hogeschool-locaties bij te kunnen wonen, worden we vanmorgen met bussen vanuit Leeuwarden, Heerenveen, Drachten, Meppel, Groningen en Assen naar Emmen gereden. In Hotel Eden worden we welkom geheten door Robert Veenstra, voorzitter van ons College van Bestuur. Daarna verzorgt onze voorzitter van de Raad van Toezicht, Cees Bijl, als burgemeester van Emmen het openingswoord.

Na het ochtendprogramma wandelen we naar Dierenpark Emmen, waar we lunchen, workshops bijwonen en rondleidingen krijgen langs de dieren.

Het thema van de Stenden Samenscholingsdag 2009 is: "Wees iemand!" - over naäpen en cultuurdragen in het onderwijs.
Patrick van Veen is vanmorgen de eerste spreker. Zijn perfect verzorgde lezing gaat over "Ape Management". Van Veen zet ons op grond van een grote hoeveelheid beschreven en gefilmde voorbeelden van apengedrag aan het denken over ons individueel en groepsgedrag, over onze cultuur, over wie we (willen) zijn binnen onze onderwijsgemeenschap.

Direct daarna volgt als spreker prof. dr. Maarten van Rossem, cynisch, ogenschijnlijk slecht voorbereid, maar ook spraakmakend met uitspraken als:

- We lopen op een doodlopende weg met al die educatiegeleerden;

- Studenten moeten minder met elkaar vlooien en meer studeren, meer leren en meer lezen;

- De mens leeft bij verhalen;

- De essentie van Obama, is dat hij ging spréken; Obama is een goede leraar;

- Slechte docenten in het onderwijs worden niet op tijd uitgewied;

- Een goede docent is zijn gewicht in goud waard;

- De Powerpoint-presentatie is het invalidenwagentje van een slechte spreker.
Van Rossem spreekt weliswaar onderhoudend, maar weet m.i. niet de goede snaar te raken om ons op effectieve wijze een spiegel voor te houden, laat staan dat hij met acceptabele alternatieven komt. De eerste spreker - Patrick van Veen - oogst beduidend meer waardering.

Vice-voorzitter van het College van Bestuur, Klaas-Wybo van der Hoek, sluit met een korte, reflectieve toespraak het ochtendprogramma af. Aan zijn slotwens hoef ik geen woord toe te voegen, die is uit het hart gegrepen:

"Wees iemand!
Ik hoop dat wij de goede voorbeelden zullen zijn voor onze studenten".

It lêste deiljocht fan 'e jûnskimer

Tongersdei 11 desimber 2008

"de jûnskimer
omearmet it
lêste deiljocht
en bringt it hoeden
nei de skûlherne
fan de nije dei ....."

út "Skimer"

yn de bondel 'Myn Taal'
fan Sipke Veenstra (1924-2002)

Veenstra hat him as amateur-dichter dwaande holden mei it skriuwen fan koarte ferhalen en gedichten.
Fan him binne fjouwer dichtbondels útkommen.