Tweede kerstdag in Pijnacker

Woensdag 26 december 2012 - 2e Kerstdag

Versierde kerstkaarsen

Pastorie
Reeds enkele jaren is het gebruik dat we één van de kerstdagen in de familiekring van Durkje bijwonen. Nu eens in Drachten, dan in Dokkum, of in Stiens, en dit jaar zijn we uitgenodigd door Jelke & Aagje om naar Pijnacker te komen, waar ze sinds oktober 2012 hun intrek hebben genomen in de pastorie van de PKN-gemeente van Pijnacker.
Gistermiddag zijn Durkje haar ouders met ons meegereden naar Pijnacker, waar we gisteravond op de avond van 1e Kerstdag bijeen waren.
Vanmorgen zijn we gezamenlijk naar Boskoop gereden om daar een kijkje te nemen in de studentenkamer van Jenny. Na alle regen van de afgelopen dagen, kunnen we vanmorgen en aan het begin van de middag even genieten van enkele vrij lange zonnige perioden.

Kerstmiddag
Na de lunch is het wachten op de rest van de familie. Halverwege de middag komen de andere broers en zusters met hun en met onze kinderen vanuit Fryslân ook naar Pijnacker.
Marja heeft gezorgd voor een creatieve tafel, waar de kinderen en ook de enthousiaste volwassenen de gelegenheid krijgen om creatief bezig te zijn met het maken van een mini-kerststal en/of met het versieren van kaarsen.
Rond het avonduur wordt het warm buffet opgediend. Iedereen heeft enige tijd geleden opdracht gekregen om een component van dit buffet te bereiden en mee te nemen. Als alle maaltijdcomponenten zijn opgediend, kan iedereen naar hartelust genieten van alle lekkere dingen van dit kerstbuffet.

Onophoudelijke regen
Aan het eind van deze kerstsessie danken we voor het vele en het goede en bidden we voor het welzijn van allen die hier vandaag niet bij kunnen zijn. We sluiten af met het zingen van een lied en dan breekt het moment aan dat iedereen helpt met opruimen en dat alle spullen weer in de auto's wordt gelegd, om daarna door een regenachtig Zuid- en Noord-Holland weer huiswaarts te keren naar een al even regenachtig Fryslân.

In blijdschap uittrekken en met vrede voortgeleid

Zondag 7 oktober 2012

Liturgisch centrum van De Morgenster in Waddinxveen

Heer, wij zijn bijeengekomen,

mensen, overal vandaan;

had Gij ons niet meegenomen, 

niemand was hierheen gegaan,

want wij schromen hier te komen,

volop in het licht te staan.

Bijeengekomen in het licht van de Morgenster
Met dit lied uit de zangbundel 'Op Toonhoogte' begint vanmiddag de kerkdienst in De Morgenster van Waddinxveen. Samen met Durkje en haar ouders zijn ook wij hier vanmiddag bijeengekomen, vier van die 'mensen, overal vandaan', zoals in dit lied gezongen.
Op uitnodiging van de Algemene Kerkenraad en van de Kerkenraad van de Hervormde wijkgemeente Zuid 'De Morgenster' te Waddinxveen zijn wij hier bijeengekomen om de kerkdienst bij te wonen, waarin afscheid wordt genomen van haar predikant ds. Jelke de Jong, de broer van Durkje, die hier ruim 13 jaar als wijkpredikant was verbonden aan de Hervormde Gemeente van Waddinxveen.
Jelke heeft het beroep aangenomen naar de Hervormde wijkgemeente 'De Acker' te Pijnacker, waar hij over enkele weken zal worden bevestigd en zijn intrede zal doen.

Toespraken
De grote kerkzaal van De Morgenster zit vanmiddag vol. Na enkele gezongen liederen, de Apostolische Geloofsbelijdenis en gebeden volgen vier toespraken ten afscheid:

• Jelke benadrukt zijn afscheid in dankbaarheid. Hij begin zijn dankwoorden in de 'inner circle': bij Aagje en hun gezin. Daarna volgen onder andere woorden van dank aan de jeugd van deze wijk, aan de andere gemeenteleden, aan zijn collega's, aan de vertegenwoordigers van de burgerlijke gemeente en - last but not least - ook dank aan God.
• Daarna volgt Kerkenraadsvoorzitter Nico de Waal, die ons er op wijst dat Jelke 13 jaar geleden als eerste fulltime predikant aan deze wijkgemeente werd verbonden. 'In spannende perioden bleek je op je sterkst', zegt deze voorzitter van de Algemene Kerkenrad, die overigens kerkenraadsvoorzitter van Jelkes wijkgemeente was bij diens intrede hier in Waddinxveen. De Waal spreekt over Jelkes verdiensten en benoemt daarbij ook Jelke zijn betrokkenheid bij de gespreksgroep van ouders van homofiele kinderen. Tenslotte deelt hij mee dat de Algemene Kerkenraad deze week heeft besloten dat een beroepingscommissie kan worden geïnstalleerd om deze fulltime predikantsvacature volledig in te vullen.
• Een collega-predikant prijst Jelke om zijn trouw als predikant, om zijn aandacht voor Israël, om zijn snel gepubliceerde boekrecensies en voor zijn wijzen op 'Open Doors', dat zich inzet voor vervolgde christenen wereldwijd.
• De voorzitter van de Wijkkerkenraad spreekt tenslotte namens de wijkgemeente. Hij memoreert Jelke zijn initiatief inzake de ziekenzalving en waardeert Jelke zijn insteek van 'meer dienend dan leidend'. Ook Jelke zijn betrokkenheid bij bezinning, bij toerusting en zijn rol bij het opstellen van het catechetisch leerplan worden specifiek benoemd. 

In blijdschap en met vrede
Jelke heeft zijn afscheidspreek opgebouwd rond de bijbellezingen uit Jesaja 55 en Romeinen 17.
Op deze Israëlzondag staat de lezing uit het Bijbelboek over de profeet Jesaja centraal, handelend over het volk Israël, dat op dat moment in ballingschap leefde: "Here God, waar bent u toch als ik het zo moeilijk heb". Maar, "God doet wat wij als mensen niet voor mogelijk houden".
De richttekst voor de preek is vers 12 van Jesaja: "Want in blijdschap zult u (lees: het volk Israël) uittrekken en met vrede voortgeleid worden". Deze tekst gaf voor Jelke mede de doorslag voor het besluit om uit te trekken uit Waddinxveen en in te treden in Pijnacker. Hij legt uit welk proces hij als predikant van deze wijkgemeente heeft doorlopen om toch met blijdschap Waddinxveen uit te trekken om met vrede voort te trekken naar Pijnacker.
Ook de brief aan de Romeinen wordt genoemd. Deze bijbeltekst begint met vers 7: "Daarom, aanvaard elkaar zoals ook Christus ons aanvaard heeft, tot heerlijkheid van God".
En met vers 13 eindigt deze schriftlezing als volgt:

"De God nu van hoop moge u vervullen 

met alle blijdschap en vrede in het geloven, 

opdat u overvloedig bent in de hoop, 

door de kracht van de Heilige Geest".

De HEER zal eeuwig u behoeden
En ook aan deze bijzondere kerkdienst komt een eind.
We gaan van hieruit van de zondag naar de maandag en van de kerk naar de samenleving, van 'overal vandaag gekomen' weer naar ons huis, met in ons nog doorklinkend, het laatstgezongen vers van Psalm 121, met de woorden:

"De HEER zal u steeds gadeslaan,

opdat Hij in gevaar uw ziel voor ramp bewaar'.

De HEER, 't zij g'in of uit moogt gaan,

en waar g'u heen moogt spoeden,

zal eeuwig u behoeden."

Daarmee rijden wij vanavond veilig huiswaarts naar Fryslân en met die zegenwoorden mogen Jelke & Aagje morgen verhuizen naar Pijnacker.

Verjaardag in Vierhouten, Nunspeet en Stiens

Zondag 16 september 2012 

Samen de verjaardagstaarten aansnijden

 













Ochtendgloren in De Koekoek
Een wekker hoefden we voor vanmorgen niet te zetten, want het is vroeg in de ochtend al een drukte van belang in huize De Koekoek op De Paasheuvel in Vierhouten. Familie De Jong maakt zich gereed om ter kerke te gaan. Jelke & Aagje verzorgen het ochtendprogramma van deze zondag van ons familieweekend. We rijden met enkele auto's van Vierhouten naar Nunspeet. Daar zullen we de ochtendkerkdienst bijwonen in de Driewegkerk van de Protestantse Gemeente van Nunspeet.

De kerk is jarig op Startzondag
We volgen vanmorgen de liturgie van de Startzondag 2012. Evenals vandaag in onze woonplaats Stiens, vangt hier in de PKN-gemeente van Nunspeet het nieuwe kerkelijke seizoen aan. Tussen de ochtendkerkdienst en de middagkerkdienst bruist deze gemeente van een groot aantal activiteiten voor jong en oud. Daar komt als extra feestelijke noot nog bij dat deze gemeente vandaag ook het 125-jarig bestaan van deze Driewegkerk viert.

Nunspeet
Voorgangers zijn vanmorgen de beide gemeentepredikanten, de dominees Barmentlo en Van der Veen. Organist is de Wob Meijering, die de sterren van de hemel speelt. Verder wordt de dienst opgeluisterd door een muziekgroep van jonge gemeenteleden. Vóór en na de dienst drinkt men samen koffie en aansluitend kan iedereen kiezen uit een aantal bij te wonen workshops.
Het jaarthema van deze gemeente, waarmee de startdienst wordt ingevuld, is: Geloof. Als bijbehorend liturgisch bloemstuk staat vóór op het liturgisch centrum een kruis met een klimop; het doorgaande leven symboliserend, want: 'In het licht van het kruis zullen wij overwinnen'.

Zingend vieren
We zingen liederen uit een groot aantal liedbundels, zoals:

• 'Zingende Gezegend': "Wie zou dan niet God loven, waar Hijzelf zijn volk ontmoet";
• 'Psalmen voor nu': "Gelukkig wie naar U vol van verlangen op weg zijn";
• 'Opwekking': "Samen met mijn stem hef ik ook mijn handen op tot U";
• 'Liedboek voor de Kerken': "Zijn hand onthoudt het goede niet aan wie oprecht Hem hulde biedt";
• 'Evangelische Liedbundel': "Prijs de Heer, mijn ziel, die mij het leven geeft";
• 'Zingend op Weg': "Laten wij nu samen zingen, prijzen, loven de Heer";
• 'Voorzichtig licht': "Ik geloof dat God mijn Vader, bron van al het goede is";
• 'Van harte': "Wij leven dwars door vragen heen, met tere zekerheden";
• 'Tussentijds': "Geef ons dan te leven in het nieuwe licht, wil het woord ons geven dat hier vrede sticht". 

Volop variatie dus, en bovenal ook liederen die goed passen bij een verjaardag; ongeacht of dat nu de verjaardag is van deze Driewegkerk, of je eigen verjaardag.
Na de kerkdienst krijgen de gemeenteleden per woonadres een verjaardagskadootje: een USB-stick met daarop de opdruk: '125-jaar Driewegkerk'.

Vierhouten
Als de kerkdienst is afgelopen, rijden wij weer terug naar De Paasheuvel in Vierhouten. Daar vieren we mijn 54e verjaardag in familiekring met koffie en gebak. Samen met en voor de kinderen mag ik de twee grote verjaardagstaarten aansnijden, waarna iedereen bij koffie, thee of frisdrank geniet van deze zoete traktatie.
Rond het middaguur krijgen we een uitgebreid lunchbuffet, verzorgd door onze kinderen.
Tijdens de middag maken we met een grote groep familieleden een heidewandeling aan de zuidzijde van De Paasheuvel, over de uitgestrekte Elspeetsche Heide.
Daarna begint het opruimen en inpakken om ons klaar te maken voor vertrek uit De Koekoek. Aan het eind van de middag maken Durkje en ik als de organisatoren van dit familieweekend als laatste aanwezigen nog eenmaal een rondgang door deze groepsaccommodatie, om te kijken of alle persoonlijke spullen zijn meegenomen door iedereen en of de accommodatie gereed is voor het inleveren van de sleutel bij de receptie.

Stiens
Tegen 19.00 uur arriveren Durkje en ik weer thuis in Stiens. Inmiddels is Pieter daar ook al gearriveerd met de andere volgepakte auto. We laden alles uit de auto's en ruimen de weekendspullen op.
Om 20.30 uur staan de overige verjaardagsgasten bij ons op de stoep, mijn familie en onze vrienden, om samen met ons vanavond mijn verjaardag thuis te vieren.
Als rond het middernachtelijk uur iedereen weer is vertrokken en alles thuis is opgeruimd, gaan we de nachtrust in. Morgen is er Godzijdank vast weer een nieuwe dag.

Familieweekend in Vierhouten

Zaterdag 15 september 2012 

Durkje en Jan Wijbe verlaten De Koekoek in Vierhouten

De Koekoek
Dit weekend brengen we met de familie van Durkje door in en rond De Koekoek, een grote groepsaccommodatie op De Paasheuvel in Vierhouten, nabij Nunspeet. Gisteravond ben ik na de bestuursvergadering van het Nederlands Bijbelgenootschap vanuit Haarlem naar Vierhouten gereden, waar we met zo'n 40 familieleden een gezellige avond hadden in De Koekoek. Durkje had gistermiddag haar ouders al meegenomen uit Fryslân. Gedurende de middag, de avond en de nacht komen alle broers/zwagers en (schoon)zusters al dan niet met hun kinderen en de kleinkinderen naar dit weekendverblijf. Durkje en ik organiseren dit jaar niet een familiedag, zoals we in principe elk jaar hebben, maar deze keer een familieweekend. We kozen daarvoor vorig jaar deze locatie, mooi en centraal in het land gelegen, en daarmee goed bereikbaar voor alle familie uit het noorden, het westen en het zuiden van Nederland.

Ochtendprogramma
De allerkleinsten zijn vanmorgen al heel vroeg wakker. Zo langzamerhand ontwaken alle familieleden in de vier grote slaapzalen van De Koekoek. Ieder ontbijt op zijn tijd en samen drinken we koffie. Daarna verzorgt Berinda een ochtendprogramma voor de kleinste kinderen: snoephuisjes maken.
Aan het eind van de ochtend ga ik met Durkje en Jan Wijbe een auto vol boodschappen halen in een supermarkt en bij de warme bakker in Nunspeet.

Middagprogramma
Als we de boodschappen in de groepsaccommodatie hebben opgeruimd, staat de lunch voor iedereen klaar.
Jan Wijbe & Gaby verzorgen vandaag het middagprogramma. Eerst gaan we met zijn allen in Nunspeet naar het Bezoekerscentrum Veluwe-Noord van Staatsbosbeheer. Binnen is voor jong en oud van alles te zien, te ruiken en te voelen over de natuur van de Veluwe. Voor de kleine kinderen is er een Kabouterhoek en voor de grotere kinderen is superspeurder Jac.P. Struiner aanwezig om de kids een en ander uit te leggen over wat je zoal op de Veluwe ziet, als je buiten wandelend of fietsend goed om je heen kijkt.
Aansluitend wandelen we naar de Uitzichttoren van Nunspeet. Als we na veel traptreden enkele tientallen meters hoger op de rondgang van de toren staan, hebben we een mooi uitzicht over Nunspeet en haar omgeving.

Avondprogramma
Als we weer terug komen in ons groepsverblijf in Vierhouten, staat de heerlijke warme maaltijd al klaar, die tijdens onze afwezigheid onder leiding van gelegenheidskok Peter is bereid en als buffet klaar staat voor consumptie.
Eelke regisseert vanavond een presentatieavond. Iedereen is opgeroepen om thuis een korte presentatie voor te bereiden en die hier te presenteren, om iets te vertellen over wat hem/haar/hen momenteel bezig houdt.
Een respectabele hoeveelheid beamer-presentaties worden op boeiende wijze verzorgd over uiteenlopende, indrukwekkende items, zoals bijvoorbeeld:

• Durkje presenteert vanavond het eerste exemplaar van het boekje dat haar vader schreef over zijn levensloop. Het eerste exemplaar wordt aan haar vader aangeboden, waarna ook de kinderen een exemplaar van deze uitgave krijgen;
• Alise & Florian vertellen over hun aanstaande emigratie naar Bayern in Duitsland. Florian gaat in München werken in het bedrijf van zijn vader en Alise gaat als ziekenhuisarts aan het werk in een dorp ten zuiden van München;
• Peter en Yvon vertellen over hun aanstaande emigratie naar Nairobi in Kenia. Peter start daar als lid van het management van een grote kwekerij en exportbedrijf voor met name bloemen en Yvon zal proberen om daar als apotheker werk te vinden.
• Jenny toont enkele van haar schilderijen en vertelt over het verhaal achter haar schilderen en over haar schilderijen;
• Marja vertelt over haar HBO-stage als creatief therapeut bij een hulpverleningsinstantie die werkzaam is op de Amsterdamse Wallen;
• Jan Wijbe & Gaby vertellen over hun aanstaande, drie maanden durende backpack-reis, die zij vanaf oktober ondernemen naar en door een groot aantal landen in Midden-Amerika;
• Baukje & Rauke vertellen over hun zomervakantie in Zuid-Afrika, waar Baukje eerst vier weken vrijwilligerswerk heeft gedaan in de jeugdhulpverlening en in het onderwijs in de townships, waarna Rauke zich bij haar haar heeft gevoegd om samen nog een reis van drie weken door Zuid-Afrika te maken;
• Durkje vertelt over onze pelgrimsreis naar Santiago de Compostela, wat ze met praatjes bij mooie plaatjes doet aan de hand van een aantal pelgrimstextielemblemen die op mijn pelgrimshoed zijn genaaid;
• Jelke toont een fotopresentatie - uit oude fotoalbums - van tientallen jaren uit het leven van het gezin De Jong. De foto's roepen veel herinneringen, verhalen en emoties op.

Kampvuur en feestzang
De avond vliegt om. Tussen de twee presentatie-clusters door gaan we naar buiten, met name om alle kinderen te laten genieten van een mooi kampvuur op het terrein vóór De Koekoek. Bovendien worden de kinderen verrast met marshmallows uit het kampvuur.
Als het middernacht is, wordt er gezongen. Mijn 54e verjaardag wordt met een driewerf hoera ingeluid. Toch aansluitend eerst nog maar een aantal uurtjes nachtrust, alvorens 'morgen' het verjaardagsfeest in familiekring wordt gevierd.

Reisverhalen in de bijbel

Zondag 15 juli 2012

Cover van het Reisverhalenboek

Op reis

Al eeuwenlang zijn mensen op reis, op zoek naar de geheimen van het leven, op zoek naar nieuwe werelden, nieuwe mensen en nieuwe klanken. Ook de aartsvaders, de profeten en de apostelen trokken er op uit.
Waarom gingen ze op weg? Hoe reisden ze? En waarheen?

De reizen die in de Bijbel beschreven worden, hebben vaak geen droombestemming.
Maar het zijn wel intrigerende verhalen van mensen die door God op pad zijn gestuurd. Gewone mensen, met herkenbare zwakheden en twijfels, maar ook vol doorzettingsvermogen en Godsvertrouwen.

Reisverhalen

Het Nederlands Bijbelgenootschap bood in het jaar 2006 een thematische reeks aan met uitgaven die direct betrekking hebben op Bijbelverhalen, waaronder liefdesverhalen, verkoopverhalen, misdaadverhalen en reisverhalen. Van Jelke & Aagje kreeg ik in 2006 het boek “Reisverhalen in de bijbel’, geschreven door Sipke van der Land. Dit boek bevat reisverhalen. Dit boek is een bron van inspiratie voor mensen die onderweg zijn, ver van huis of dichtbij.

Plaats en bestemming

Sipke van der Land is bekend geworden als auteur en verteller. Hij reisde talloze keren door alle bijbelse landen, van bijvoorbeeld Irak tot Egypte en van Israël tot Griekenland. In dit boek vertelt hij over zijn reis-belevenissen, als een inleiding op de verhalen in de Bijbel. Sipke van der Land maakt in zijn boek onderscheid tussen enerzijds het willekeurig trekken van plaats naar plaats en anderzijds het reizen in de richting van een bestemming. Volgens Van der Land word je aan het denken gezet als je de oude oosterse wereld betreedt met je westerse schoenen en gedachten.

Pelgrims

In het boek wordt regelmatig het woord ‘pelgrim’ gebruikt. In de katholieke traditie gaat het dan veelal om bedevaartsgangers, die op reis gaan om boete te doen, om troost en genezing te vinden of om ergens (bijvoorbeeld in Lourdes) te gaan bidden. Voor protestanten wordt het woord pelgrims meer gereserveerd voor mensen die een geestelijke reis maken, een reis door het leven. Altijd gaat het om beproevingen en ontberingen, meestal komt het allemaal uiteindelijk wel goed.

Van vroeger kennen we verder dan ook de kruistochten, veelal gebaseerd op politieke en religieuze motieven, ook met agressie tegenover andersgelovigen.

Opdracht en doel

Dit boek gaat vooral over reizen die van hogerhand werden geleid, reizen met een goddelijke opdracht. De Bijbel verhaalt over enerverende tochten, ondernomen door mensen met geloof en doorzettingsvermogen, mensen die ons Anno 2012 nog steeds kunnen inspireren en die onze eigen pelgrimsreis – onze reis door ons leven – verrijken. Die Bijbelverhalen laten ons (in)zien dat ook wij in ons leven een opdracht en een doel hebben, dat ook wij ons van hogerhand (kunnen) laten leiden, op hoop van Zegen.

Bijbelse reisverhalen

De volgende reisverhalen worden in dit boek beschreven:

• De reddingsboot van Noach; het eerste grote reisverhaal in de Bijbel; een geloofsdocument over de God die zijn wereld wil redden van de morele ondergang.
• Sjeik Abram en zijn geloof; over de aartsvader die – geroepen door een persoonlijke God – alles vol vertrouwen achter zich laat, op reis gaat naar Kanaän.
• Abraham en de stem uit de hemel; waarin God ons leert dat Hij niet wil dat wij voor hem als een offer sterven, maar dat we voor Hem léven.
• De veelbelovende Jozef; het verhaal dat ons laat zien dat God het kwade ver van huis uiteindelijke ten goede keert, waardoor je ziet dat de strijd in je leven niet voor niks hoeft te zijn, maar dat het een doel en een belofte in zich kan hebben.
• Mozes de bevrijder; door wie God zich aan de mensheid openbaart als de God-die-helpt, ook bij al teveel omwegen en als de (levens)weg die je moet gaan te lang en te zwaar lijkt te zijn.
• David in de oase, op de vlucht voor de overspannen Saul die David naar het leven staat.
• De raadselachtige koningin van Seba, die rond het jaar 900 vóór Christus op bezoek gaat bij koning Salomo in Jeruzalem.
• Jona, wat een profeet!; die nog moet leren dat het geen zin heeft om weg te vluchten van de Heer.
• De vernieuwer Ezra, die de godsdienst van het Joodse volk hervormde, toen en nadat hij de Joden uit hun ballingschap in Babylon terug liet keren naar Jeruzalem.
• Jezus als vluchteling, reeds vlak na zijn geboorte al met zijn ouders op de vlucht naar Egypte, om te ontsnappen aan de kindermoordende tiran Herodes.
• Jezus naar Jeruzalem, als twaalfjarige op de gebruikelijke pelgrimstocht, onderweg pelgrimspsalmen zingend..
• De twaalf en de tweeënzeventig, enzovoort; over de leerlingen die door Jezus naar de uiteinden van de wereld worden gezonden om het koninkrijk van God te verkondigen en om zieken te genezen.
• De vreemde wandelaar naar Emmaüs. Als Bijbellezer weten we direct al wie die vreemde wandelaar is, terwijl de Emmaüsgangers tijdens de wandeltocht door hun teleurstelling en ontmoediging niet eens zien dat Jezus tijdens deze onvergetelijke wandeling hun reisgezel is.
• De reiziger uit Ethiopië, die ontdekt dat onbekende streken en onverwachte ontmoetingen je een andere kijk op de mensen en op jezelf en op het leven en op het geloof kunnen geven.
• Paulus op weg naar Damascus, te voet onderweg, indrukwekkend grote afstanden afleggend; een vervolgverhaal vol spannende wendingen.
• De eerste christenen, die op de vlucht voor de vijandschap van hun vervolgers op reis gingen naar andere landstreken, waar(door) zij het evangelie, de Blijde Boodschap verbreidden.
• Allemaal zendingsreizen, uitgezonden door Jezus, met de kracht van de Heilige Geest, het goede nieuws verkondigend tot aan de uiteinden van de aarde.
• Met dokter Lucas mee, naar grote en machtige steden, om het evangelie daar te brengen.
• De grote zeereis; het reisverslag van een stormachtige zeereis, leidend tot een schipbreuk, maar wat er ook gebeurde, het evangelie van Jezus Christus ging de wijde wereld in.

En hoeveel toeristen zijn in bijvoorbeeld Jeruzalem, in Rome, in Santiago de Compostela al pelgrim geworden, toen ze reizend onderweg ontdekten dat ze uiteindelijk verder reisden dan hun aanvankelijke geografische bestemming, toen ze inzagen dat ze feitelijk op reis gingen en waren naar hun eigen bestemming.

Mist tussen Stiens en Waddinxveen

Zaterdag 19 november 2011

Stiens > Waddinxveen
Vandaag zijn Durkje en ik met haar ouders op familiebezoek naar en in Waddinxveen. Door een hier en daar licht mistig Nederland rijden we van Stiens via Broeksterwâld naar Waddinxveen om daar op verjaardagsbezoek te gaan bij Jelke & Aagje. Daar aangekomen bewonderen we onder andere het nieuwe schilderij van Jenny, die hiermee aantoont haar creatieve talenten ook op schildergebied voortreffelijk verder te ontplooien.

Waddinxveen > Stiens
Als we halverwege de avond weer huiswaarts keren, is het buitengewoon mistig in nagenoeg heel Nederland. Op de route van Waddinxveen, via Utrecht en door de Flevopolders naar Broeksterwâld en Stiens in Fryslân zijn we genoodzaakt om langzaam te rijden door de dichte mistbanken, die zich tot over de volledige afstand uitstrekken. Slechts hier en daar komen we heel even in een open gedeelte tussen de mistbanken, waar de snelheid weer voor korte tijd kan worden opgevoerd naar de daar maximaal toegestane snelheid. Met oplettendheid en geduld komen we zo rond het middernachtelijk uur weer veilig aan in Stiens.

Kenniscentrum Savantis in Waddinxveen

Zaterdag 21 november 2009

Op de vroege zaterdagochtend rijden Durkje en ik met haar ouders naar het verjaardagsfeest van Durkje haar broer Jelke. Over Friesland hangt een dichte mist. Op de Afsluitdijk is het zicht een beetje beter en naarmate we verder in zuidelijke richting komen door en in Noord- en Zuid-Holland, trekt de mist op. In Waddinxveen aangekomen, is het al stralend mooi weer. Na het middaguur derhalve tijd voor een wandeling door een zonnig Waddinxveen. Onderweg passeren we Savantis. Savantis is een kenniscentrum dat zich richt op het leren & werken in de praktijk. Haar doelstelling is: het bevorderen van de kennis en het behouden van het vakmanschap. Savantis is werkzaam voor de vier sectoren: (1) Schilderen & onderhoud, (2) Afbouw, (3) Reclame & presentatie & communicatie en (4) Schoonmaak & glazenwassen.

Savantis is door de overheid verantwoordelijk gesteld om de 26 door de overheid erkende beroepsopleidingen te onderhouden, hun leerbedrijven te begeleiden en te erkennen. Hierbij zijn de contacten tussen de leermeesters van zo’n 6.000 bedrijven en ongeveer 7.500 leerlingen met hun docenten van belang. Namens het bedrijfsleven zorgt Savantis voor innovatie en ontwikkeling van beroepsopleidingen, cursussen en trainingen met leermiddelen en naslagwerken. Voor de examinering houdt Savantis zich bezig met de ontwikkeling van toetsen, de organisatie van praktijktoetsen en de coaching van examinatoren.

Marja, de jongste dochter van Jelke & Aagje loopt momenteel als leerling van de Utrechtse Nimeto-opleiding stage bij Savantis. Na onze wandeling weer bij hen thuisgekomen, bekijken we haar eerste producten, die ze als grafisch ontwerper in opleiding in opdracht van haar stagebedrijf Savantis heeft geproduceerd. Het is prachtig werk wat Marja inmiddels heeft gemaakt, en daarmee een hele mooie start van haar portfolio graphic design, waar ze met recht trots op kan zijn.

Achtergebleven

Dinsdag 3 maart 2009

Meer dan een jaar geleden waren Durkje en ik op bezoek bij onze schoonzus en mijn zwager Jelke de Jong - predikant te Waddinxveen. Hij ruimde boeken op en ik kon meenemen waar ik in geïnteresseerd was. Eén van de boeken die ik meenam, was de dichtbundel "Achtergebleven" van Joke Verweerd, met als subtitel "een handvol begrip en troost voor mensen die alleen achterbleven". Het bleef lang liggen, maar ik heb het nu toch maar eens even gelezen. De dichtbundel is precies 20 jaar oud en bevat een aantal goed bijpassende tekeningen in het binnenwerk èn een omslagtekening van Mandy Liem, die er alle mee toe bijdragen dat de bundel een harmonieus geheel wordt.

Rouw is een moeilijk te hanteren gegeven in een mensenleven; je moet er doorheen groeien. Het verdriet blijft, maar het wordt anders in de loop van de tijd. Joke Verweerd onderkende de verschillende fasen van verwerking in het rouwproces in de ontmoetingen die zij had met mensen die hun levenspartner moesten missen. Die fasering van het rouwproces heeft Verweerd goed gepresenteerd in de opeenvolgende hoofdstukken van haar dichtbundel. Ze gebruikte de volgende vier rouwfase-citaten als hoofdstukkenindeling:
1. Ik kan het niet ontkennen, maar ook nog niet bevatten, het is alsof ik val in een put die steeds dieper blijkt...
2. Wat is er nog over van mijn bestaan?

3. Is er iemand die weet wat het is, die voelt wat ik voel? Is er een mens die een nieuwe weg gevonden heeft?
4. Ik zal je altijd wel bijven missen, maar ik kan nu weer verder, al is het met vallen en opstaan. En gelukkig kan ik ook weer dankbaar zijn, voor de tijd dat we samen waren...

En zo neemt Joke Verweerd je mee in de stille wereld van begrip en medeleven en in de herkenning van het eigen verdriet in dat van de ander. Voor de lezer die zelf het verdriet ervaart, zal het wellicht een waardevolle verzameling van opeenvolgende gedichten en korte anekdotes zijn, daar waar doorgaans woorden ontbreken of tekortschieten.

Dit boek overtuigt je van de kracht van de liefde, die blijft bestaan, zelfs over het graf; de liefde die het verdriet dragelijk maakt. De gedichten tonen je de ontroering en de genegenheid, die wel blijft leven, zonder te worden gevoed. Joke Verweerd hoopt dat de gebruikte woorden en beelden een troostende hand zijn voor de achtergeblevenen, die wij - ook gevangen tussen geboren en sterven - welbeschouwd allen zijn.