Reisverhalen in de bijbel

Zondag 15 juli 2012

Cover van het Reisverhalenboek

Op reis

Al eeuwenlang zijn mensen op reis, op zoek naar de geheimen van het leven, op zoek naar nieuwe werelden, nieuwe mensen en nieuwe klanken. Ook de aartsvaders, de profeten en de apostelen trokken er op uit.
Waarom gingen ze op weg? Hoe reisden ze? En waarheen?

De reizen die in de Bijbel beschreven worden, hebben vaak geen droombestemming.
Maar het zijn wel intrigerende verhalen van mensen die door God op pad zijn gestuurd. Gewone mensen, met herkenbare zwakheden en twijfels, maar ook vol doorzettingsvermogen en Godsvertrouwen.

Reisverhalen

Het Nederlands Bijbelgenootschap bood in het jaar 2006 een thematische reeks aan met uitgaven die direct betrekking hebben op Bijbelverhalen, waaronder liefdesverhalen, verkoopverhalen, misdaadverhalen en reisverhalen. Van Jelke & Aagje kreeg ik in 2006 het boek “Reisverhalen in de bijbel’, geschreven door Sipke van der Land. Dit boek bevat reisverhalen. Dit boek is een bron van inspiratie voor mensen die onderweg zijn, ver van huis of dichtbij.

Plaats en bestemming

Sipke van der Land is bekend geworden als auteur en verteller. Hij reisde talloze keren door alle bijbelse landen, van bijvoorbeeld Irak tot Egypte en van Israël tot Griekenland. In dit boek vertelt hij over zijn reis-belevenissen, als een inleiding op de verhalen in de Bijbel. Sipke van der Land maakt in zijn boek onderscheid tussen enerzijds het willekeurig trekken van plaats naar plaats en anderzijds het reizen in de richting van een bestemming. Volgens Van der Land word je aan het denken gezet als je de oude oosterse wereld betreedt met je westerse schoenen en gedachten.

Pelgrims

In het boek wordt regelmatig het woord ‘pelgrim’ gebruikt. In de katholieke traditie gaat het dan veelal om bedevaartsgangers, die op reis gaan om boete te doen, om troost en genezing te vinden of om ergens (bijvoorbeeld in Lourdes) te gaan bidden. Voor protestanten wordt het woord pelgrims meer gereserveerd voor mensen die een geestelijke reis maken, een reis door het leven. Altijd gaat het om beproevingen en ontberingen, meestal komt het allemaal uiteindelijk wel goed.

Van vroeger kennen we verder dan ook de kruistochten, veelal gebaseerd op politieke en religieuze motieven, ook met agressie tegenover andersgelovigen.

Opdracht en doel

Dit boek gaat vooral over reizen die van hogerhand werden geleid, reizen met een goddelijke opdracht. De Bijbel verhaalt over enerverende tochten, ondernomen door mensen met geloof en doorzettingsvermogen, mensen die ons Anno 2012 nog steeds kunnen inspireren en die onze eigen pelgrimsreis – onze reis door ons leven – verrijken. Die Bijbelverhalen laten ons (in)zien dat ook wij in ons leven een opdracht en een doel hebben, dat ook wij ons van hogerhand (kunnen) laten leiden, op hoop van Zegen.

Bijbelse reisverhalen

De volgende reisverhalen worden in dit boek beschreven:

• De reddingsboot van Noach; het eerste grote reisverhaal in de Bijbel; een geloofsdocument over de God die zijn wereld wil redden van de morele ondergang.
• Sjeik Abram en zijn geloof; over de aartsvader die – geroepen door een persoonlijke God – alles vol vertrouwen achter zich laat, op reis gaat naar Kanaän.
• Abraham en de stem uit de hemel; waarin God ons leert dat Hij niet wil dat wij voor hem als een offer sterven, maar dat we voor Hem léven.
• De veelbelovende Jozef; het verhaal dat ons laat zien dat God het kwade ver van huis uiteindelijke ten goede keert, waardoor je ziet dat de strijd in je leven niet voor niks hoeft te zijn, maar dat het een doel en een belofte in zich kan hebben.
• Mozes de bevrijder; door wie God zich aan de mensheid openbaart als de God-die-helpt, ook bij al teveel omwegen en als de (levens)weg die je moet gaan te lang en te zwaar lijkt te zijn.
• David in de oase, op de vlucht voor de overspannen Saul die David naar het leven staat.
• De raadselachtige koningin van Seba, die rond het jaar 900 vóór Christus op bezoek gaat bij koning Salomo in Jeruzalem.
• Jona, wat een profeet!; die nog moet leren dat het geen zin heeft om weg te vluchten van de Heer.
• De vernieuwer Ezra, die de godsdienst van het Joodse volk hervormde, toen en nadat hij de Joden uit hun ballingschap in Babylon terug liet keren naar Jeruzalem.
• Jezus als vluchteling, reeds vlak na zijn geboorte al met zijn ouders op de vlucht naar Egypte, om te ontsnappen aan de kindermoordende tiran Herodes.
• Jezus naar Jeruzalem, als twaalfjarige op de gebruikelijke pelgrimstocht, onderweg pelgrimspsalmen zingend..
• De twaalf en de tweeënzeventig, enzovoort; over de leerlingen die door Jezus naar de uiteinden van de wereld worden gezonden om het koninkrijk van God te verkondigen en om zieken te genezen.
• De vreemde wandelaar naar Emmaüs. Als Bijbellezer weten we direct al wie die vreemde wandelaar is, terwijl de Emmaüsgangers tijdens de wandeltocht door hun teleurstelling en ontmoediging niet eens zien dat Jezus tijdens deze onvergetelijke wandeling hun reisgezel is.
• De reiziger uit Ethiopië, die ontdekt dat onbekende streken en onverwachte ontmoetingen je een andere kijk op de mensen en op jezelf en op het leven en op het geloof kunnen geven.
• Paulus op weg naar Damascus, te voet onderweg, indrukwekkend grote afstanden afleggend; een vervolgverhaal vol spannende wendingen.
• De eerste christenen, die op de vlucht voor de vijandschap van hun vervolgers op reis gingen naar andere landstreken, waar(door) zij het evangelie, de Blijde Boodschap verbreidden.
• Allemaal zendingsreizen, uitgezonden door Jezus, met de kracht van de Heilige Geest, het goede nieuws verkondigend tot aan de uiteinden van de aarde.
• Met dokter Lucas mee, naar grote en machtige steden, om het evangelie daar te brengen.
• De grote zeereis; het reisverslag van een stormachtige zeereis, leidend tot een schipbreuk, maar wat er ook gebeurde, het evangelie van Jezus Christus ging de wijde wereld in.

En hoeveel toeristen zijn in bijvoorbeeld Jeruzalem, in Rome, in Santiago de Compostela al pelgrim geworden, toen ze reizend onderweg ontdekten dat ze uiteindelijk verder reisden dan hun aanvankelijke geografische bestemming, toen ze inzagen dat ze feitelijk op reis gingen en waren naar hun eigen bestemming.

Rood Roze Wit

Maandag 2 april 2012

De Liturgische Viertafel van Palmpasen

Dienstbaarheid

Gisteren – op Palmpasen - stond op het liturgisch centrum van De Hege Stins van Stiens weer zo’n  prachtige liturgische viertafel.

Het thema van deze zesde zondag van de Veertigdagentijd was: ‘Op weg in dienstbaarheid’. 

Vandaag is rood

De liturgische kleur van Palmzondag is rood voor de intrede, en paars voor het passiegedeelte.

De kleur rood verwijst naar de kleur van het hart, van de geest en van het bloed.

We denken daarbij ook aan de liefde van de mensen langs de weg, alsof die mensen met hun mantels een rode loper voor Jezus uitleggen tijdens zijn Intocht in Jeruzalem.

Vandaag is paars

Paars is hier de kleur van voorbereiding en van ingetogenheid.

Het is de kleur van de Passie die we gedurende de Veertigdagentijd (de Passieweken) gebruiken.

Vandaag is roze
Roze is de mengkleur van rood  en wit.

In deze 40dagen-voorbereidingstijd naar Pasen breekt vanuit het rood als het ware het wit van het feest al door.

De roze kleur zien we in de staande en liggende planten.

Drie-Eenheid

Ook zien we in deze liturgische bloemschikking de klimopbladeren van de Hedera.

Die Hedera-bladeren symboliseren de onsterfelijkheid en de trouw van God.

De drie bladpunten van het Hederablad staan voor de Drieëenheid, dus de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

De Gaffel

In de christelijke traditie is het zogenaamde gaffelkruis de kruisvorm die het meest herinnert aan een levensboom.

Het gaffelkruis is een kruisvorm die door de schuin omhoog geheven armen lijkt op de vorm van een levensboom.

De twee naar boven gestrekte takken of armen drukken de verbinding met het menselijke en met het goddelijke uit.

In het lijden en de ervaren ongerechtigheid wordt de aarde met de hemel verbonden.
Het dragen van het kruis wordt ook wel ervaren als een loutering, als een doorworsteling en de overwinning op het lijden; het wordt een teken van opstand en van opstanding.

Het dode hout - dat lijden en onrecht verbeeldt - wordt langzaam maar zeker een vruchtbare bloeiende boom.

De Steen

Tenslotte zien we ook een steen liggen.

De steen staat symbool voor het fundament en voor het onwrikbare.

De sluitsteen voor het graf van Jezus mag dan wel de onherroepelijke dood van Jezus symboliseren, maar die steen werd afgewenteld en betekende daarmee dat het graf open was.

Veertig dagen

Jezus zal opstaan uit de dood.

Pasen!

Jezus is opgestaan uit de dood.

Bijbelleesrooster 2011 van het NBG

Omslag van het Bijbelleesrooster van 2011

Zaterdag 7 januari 2012













 
Gezamenlijke uitgave
Elk jaar geeft het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) een Bijbelleesrooster uit. Met ingang van dit nieuwe jaar zijn we op 1 januari 2012 thuis begonnen met het rooster van 2012. In het afgelopen jaar hebben we gelezen uit het 'Bijbelleesrooster 2011'. Dominee Klaas Touwen, Evangelisch-Luthers predikant in Arnhem, is de samensteller van dit leesrooster. Dit Bijbelleesrooster 2011 is een gezamenlijke uitgave van het Nederlands, het Vlaams, het Surinaams en het Antilliaans Bijbelgenootschap. Dit leesrooster wordt jaarlijks als klein Bijbel-inlegboekje uitgegeven en het kan ook worden gevonden op en gratis gedownload via de website van het NBG.

Oecumenisch Leesrooster
Het Bijbelleesrooster biedt elke dag een korte bijbellezing met een dagthema. De bijbeltekstkeuze is gebaseerd op het kerkelijk jaar zoals dat in verschillende kerken in Nederland wordt gevierd. Dit Bijbelleesrooster heeft voor de dagelijkse lezingen de zondagse bijbellezingen van het Oecumenisch Leesrooster als uitgangspunt gekozen. Zo sluiten de doordeweekse bijbellezingen optimaal aan bij de brede variëteit aan bijbellezingen die in verschillende kerkelijke tradities op zon- en feestdagen aan de orde komen.

A-jaar
Het afgelopen jaar 2011 was een zogenoemd “A-jaar”. Dat wil zeggen dat in het afgelopen kalenderjaar het Evangelie volgens Matteüs centraal stond.We lazen in de Paastijd het bijbelboek Genesis, zodat we tegen Pinksteren zagen dat tegenover de Oudtestamentische spraakverwarring van Babel de Nieuwtestamentische Heilige Geest ons allen in onze eigen taal aanspreekt.

Wijsheid van Jezus Sirach
De Nederlandse Geloofsbelijdenis (uit 1561) vermeldt de apocriefe bijbelboeken bij name en stemt ermee in dat ze gelezen worden. Vandaar dat ze ook in de 17e eeuwse Statenvertaling (Statenbijbel) werden opgenomen. Pas in de negentiende eeuw zijn ze in het Calvinisme tijdelijk uit zicht geraakt. Met de totstandkoming van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) is deze oorspronkelijke reformatorische waardering van de apocriefe boeken weer hersteld. Daarom zijn nu ook weer in het Oecumenisch Leesrooster en in dit Bijbelleesrooster apocriefe boeken opgenomen. In het jaarrrooster van 2011 gaat het dan om enkele hoofdstukken uit het apocriefe boek 'Wijsheid van Jezus Sirach'.

Alternatief voor apocrief
Voor wie in de maanden augustus en september 2011 de apocriefe boeken niet las, waren alternatieve lezingen uit de canonieke boeken toegevoegd. In plaats van uit Sirach kon men dan lezen uit de boeken: Psalmen, Prediker, Spreuken, Marcus en Job.

Gelezen bijbelboeken
Behalve de bovengenoemde boeken, is in het afgelopen kalenderjaar volgens het Bijbelleesrooster 2011 ook gelezen uit de Bijbelboeken: Matteüs, Handelingen, Jesaja, Romeinen, Sefanja, Jakobus, 2 Korintiërs, Ester, Filippenzen, Genesis, 1 Petrus, Daniël, Jeremia, Rechters, Deuteronomium, 1 Tessalonicenzen, Maleachi en Numeri,.Daar was ook sprake van een doorgaande lezing uit een enkel minder bekend bijbelboek. Ook is met dit Oecumenisch Leesrooster ten opzichte van de gangbare kerkelijke praktijk nadrukkelijke aandacht gevraagd voor de apostellezingen, zoals in het najaar het bijbelboek 1 Tessalonicenzen, de brief van Paulus, Silvanus en Timoteüs, die in 2011 in zijn geheel is gelezen.

Geloven in verbondenheid

Zaterdag 26 maart 2011

In januari 2011 kreeg ik van Bert de Jong het boek “Geloven in verbondenheid”. Bert de Jong was vorig jaar de projectleider van de ‘Nationale Synode 2010’, die op 10 en 11 december 2010 werd georganiseerd in Dordrecht. Dit boek bevat 70 overdenkingen bij de Credo-tekst ter gelegenheid van de Nationale Synode/Protestants forum in Dordrecht. De auteurs van dit boekje zijn ds. Jasper Kuik, ds. Gijsbert J. van Beusekom en drs. Izak A. Kole. De productie en uitgave van dit boek is financieel mogelijk gemaakt door Donatus, de verzekeringsmaatschappij die op onderlinge basis kerken, pastorieën en andere kerkelijke eigendommen verzekert.

Het "Woord vooraf’ is geschreven door ds. Gerrit de Fijter, voorzitter van de stuurgroep Nationale Synode 2010. In de Leeswijzer staat dat de Nationale Synode 2010 graag wil benadrukken dat we verbonden zijn met elkaar, in geloof en vooral door de Bijbel. De 70 overdenkingen in dit boekje beginnen met een Credo-uitspraak. Bij die uitspraak staan één of meer bijbelteksten met een kort toelichting. Elke overdenking bevat een citaat (of een aantal), die binnenkwam als reactie op de Credo-tekst. Tevens zijn hier en daar ook nog psalmen, liederen, citaten of opmerkingen geplaatst.

Dan begint het boek met ‘Een lied van eenheid in verootmoediging’, geschreven door Koos Geerds. In het hoofdstuk ‘Achtergrond Nationale Synode 2010’ staat geschreven dat alle kerken en geloofsgemeenschappen die behoren tot de protestantse traditie in Nederland zijn uitgenodigd voor deze grootschalige kerkelijke bijeenkomst. De initiatiefnemers van deze Nationale Synode 2010 wilden hun verdeeldheid onder ogen zien en investeren in het onderlinge geloofsgesprek. Uit de reacties die de initiatiefnemers ontvingen, blijkt dat er een breed verlangen onder christenen is om de relevantie van het geloof in de moderne samenleving anno 2010 door te geven. Dit protestants forum van 2010 beoogt het begin te zijn van de aanloop naar de viering van 400 jaar ‘Nationale Synode van Dordrecht’ (1618-1619) in het jaar 2019.

De Credo-tekst in dit boekje is het statement dat in oktober 2009 als startschot werd getekend door vertegenwoordigers van zes verschillende protestantse kerkgenootschappen in Nederland. De Credo-tekst vangt aan met ‘Wij geloven in de levende God: Vader, Zoon en Heilige Geest’, en geeft vervolgens uitwerking aan een aantal statements over ‘God de Vader’, ‘Jezus Christus’ en ‘de Heilige Geest'.

Enkele citaten uit de 70 overdenkingen in dit boekje zijn:

- In al het spreken over God is het wezenlijk steeds terug te keren tot wat Hij zelf gezegd heeft over Wie Hij is;

- Als God ‘Abba’ genoemd wordt, dan heeft de naam ‘Vader’ alle associaties van vertrouwen, toewijding, zorg en liefdevolle aandacht;

- Tegen de christelijke vaders zou ik willen zeggen: neem je plaats in zoals God het bedoeld heeft;

- Er is geen sprake van een hopeloos einde, maar van een eindeloze hoop;

- Wie vanuit de mens naar deze wereld kijkt blijft somber, wie vanuit Christus kijkt, houdt moed;

- Wie voor zijn geloof staat, staat naast zijn medemens;

-Gods hulp is omzien naar ons;Daarom is er tegen het levenseinde meer belangstelling voor de dokter die de pijn bestrijdt, dan voor de troost van het Evangelie;

-Jezus laat ons zien wie God is;

-Johannes wijst erop dat de liefde van God zichtbaar moet worden in de liefde en zorg voor de naaste;

-Jezus heeft ons Gods wil voorgeleefd;

-Dan is de dood een doorgang naar het eeuwig bij God zijn!;

-Mensenlevens kunnen nog altijd veranderen, ten goede;

-Rust en kalmte zijn een groot goed;

-Bij God telt iedereen mee;Jezus schrijft niemand af;

-Met de Heilige Geest erbij kan het komen tot een gesprek van hart tot hart;

-De Heilige Geest opent je de ogen, zodat je de dingen gaat zien zoals ze werkelijk zijn;

-De Heilige Geest leert ons te gaan in Jezus’ spoor;

-God wil niet alleen woorden, maar ook daden van liefde;

-Het geheim van de blijdschap: een leven met Christus;

-Christus heeft ons aan elkaar gegeven;

-De enige die groei kan geven is … God!;

-Er is alle reden om te dromen en te vertrouwen op een God die eens recht zal doen;

-Geloof durft namelijk de ander te vertrouwen, hoop durft verwachting te hebben voor de toekomst en liefde durft zichzelf te geven;

-Ook wij kunnen het Goede Nieuws van Gods reddende kracht in Jezus toch niet voor onszelf houden?

Kloosterpad 1453 van Burgum naar Sijbrandahuis (deel 2)

Zondag 6 maart 2011

Op 21 februari 2011 liepen Durkje en ik het eerste traject van het Kloosterpad 1453 van Smalle Ee naar Burgum. Vandaag bewandelen we de tweede helft, namelijk: van Burgum naar Sijbrandahuis. Dat is een traject van ongeveer 24 kilometer. Even na 9.00 uur vertrekken we onder het imposante klokgelui van de Kruiskerk van Burgum. De kerk gaat in en wij wandelen over de Kerklaan Burgum uit. Tussen het Streekmuseum/Volkssterrenwacht van Burgum en Noardermar ontmoeten we mijn ex-Stenden-collega Robert Veenstra in het trainingspak van zijn nieuwe werkgever SC Heerenveen. Kortom, hier een korte rustpauze van wandelen en rennen om eerst even bij te praten.

Via een zandpad en de Zomerweg komen we ter hoogte van Noardburgum bij de Rijksstraatweg. Aan de overzijde lopen we over het zandpad van de Oostersingel naar Kuikhorne, waar we de Goddeloaze Singel op gaan. Eerst steken we de spoorlijn Leeuwarden-Groningen over en daarna ten oosten van Veenwouden de N356. Voorbij de Skillige Piip komen we in het schitterende Staatsbosbeheer-natuurgebied De Houtwiel, dat we weer verlaten bij de brug over de Valomstervaart bij het Goddeloos Tolhuis. In Broeksterwâld drinken we vervolgens koffie bij de ouders van Durkje.

Ter hoogte van de Broekmolen van Broeksterwâld komen we op de Schwarzenberglaan langs het Doopmonument nabij de waterloop de Lits. Dit is de plaats waar in 1861 de eerste bekeerlingen tot de 'Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in Nederland' werden gedoopt. Op het monument-reliëf zien we een man en een vrouw voor een watervlakte, de man wijzend naar de overvliegende duif, hèt bijbelse symbool van de Heilige Geest, en daarmee ook goed passend langs dit eeuwenoude Kloosterpad.

Via Damwâld lopen we door naar Rinsumageest, waar we vlakbij de unieke 'gibbeflecht' (een stenen duivenhuis van meer dan 200 jaar oud, met gimmengaten). Een tweede verwijzing vandaag naar de Heilige Geest, maar nu in Rinsumageest. In Rinsumageest bezoeken we de romaanse Sint-Alexanderkerk, de meest bijzondere kerk langs dit Kloosterpad, met als enige kerk hier in het noorden een crypte. Op de buiten hoorbare, uitnodigende orgelklanken gaan we even naar binnen. De organist oefent nu in de kerk, alvorens over drie kwartier hier de middagkerkdienst aanvangt.

Wij steken de Lauwersseewei over en gaan via de Trekweg in de richting van de Klaarkampster Mar. Over een smal boerenweggetje langs dikke knotwilgen lopen we naar de locatie waar vroeger het beroemde Friese klooster Klaarkamp heeft gestaan. Niets is hier in het landschap nog te zien van de voormalige cisterciënzerabdij Klaarkamp, al vóór 1163 hier op deze nu desolate plek gesticht. Nu hebben we de oorspronkelijke kloosterroute van het klooster van Smalle Ee tot aan het klooster Klaarkamp afgelegd.

Wij gaan door naar het Hervormde kerkje van Sijbrandahuis. Bij de ingang van deze kerk ontmoeten we onze Stienser dorpsgenoot Anne Dijkstra, die hier druk in de weer is om met een groep muzikanten het concert 'Diversity, Music for Education' voor te bereiden, het benefietconcert dat leerling Nadieh Wesseling hier in dit kerkje organiseert in het kader van haar Profielwerkstuk, waarvan de middagopbrengst is bestemd voor betere educatie in het Afrikaanse Rwanda. Alweer een verwijzing naar de Heilige Geest, hier, in het zicht van het voormalige klooster Klaarkamp. Toeval of niet?

Het duurt nog wel twee uren alvorens dit benefietconcert aanvangt, en wij moeten nog door naar de Bonifatiusstad Dokkum. We verlaten Sijbrandaburen en lopen langs de Birdaarderstraatweg naar de Friese Elfstedenstad Dokkum. Bij de Woudpoortbrug in Dokkum worden we door Pieter met de auto afgehaald, waarna Pieter ons terug rijdt naar de Kruiskerk van Burgum, waar wij vanmorgen onze auto parkeerden.

Praise United in Leeuwarden

Zaterdag 5 februari 2011

Eind vorig jaar werd in De Hege Stins te Stiens aan het eind van een kerkdienst het promotiefilmpje vertoond over het koorproject van gospelzanger, spreker en coach Martin Brand. Het was een uitnodiging aan allen om mee te werken aan het projectkoor "Praise United" van Martin Brand en zijn professionele band. Minimaal 100 Friezen zouden mee moeten doen. Slechts vier avonden in januari 2011 zou worden gerepeteerd en na de inzingmiddag zou dan vanavond de uitvoering van dit gelegenheidskoor zijn in de Koepelkerk van Leeuwarden. Doel is om eenheid te ervaren. Eenheid in het koor, eenheid in het geloof, eenheid in beleving, eenheid tussen kerken, eenheid in oude en nieuwe liederen, Praise United!

En vanavond is het dan zover. Durkje en ik zijn aanwezig, op uitnodiging van één van de Stienser koorleden. Een bomvolle Koepelkerk, meer dan 1.000 mensen. Niet 100, maar 150 mensen vormen samen het projectkoor. Maar liefst 27 Stiensers gaven zich op om mee te zingen. De technische ondersteuning bestaat uit een team van 15 mensen en het koor bestaat uit maar liefst 135 leden, afkomstig van 10 kerkgenootschappen; Churches United!

Het projectkoor wordt begeleid door vier beroepsmuzikanten en staat onder directie van Martin Brand. Ook gospelzangeres Talitha Nawijn doet mee. Ze zingt solo, zingt mee met het koor en verzorgt samen met Martin Brand het voorprogramma, alvorens het koor op het podium verschijnt. Begrippen die in dit project centraal staan, zijn: uitbundigheid, aanbidding, getuigen, elkaar bemoedigen en God samen zoeken. Iedereen mag mee doen. Niet alleen koorleden, maar ook alle aanwezigen in de volle kerkzaal, zittend of staand; iedereen is uitgenodigd om zijn of haar hoeksteentje bij te dragen.

Een bijzonder gevarieerd muzikaal programma volgt in deze twee uren durende productie. Van onberijmde Psalmen tot black gospel, van oude en nieuwe liedjes, solo's, koor- en samenzang, in het engels en in het nederlands, hillsongs en hymnes, van intieme aanbidding tot uitbundige lofprijzing. De lichtshow, de vlaggen, het wapperend doek en de danseressen kleden de muziek verder aan.

Muziek wordt ingekleurd met woorden, zoals bijvoorbeeld:

- Kom, zoals je bent en geef je hart;

- Uw liefde is een rots, waar ik mijn voet op zet;

- Want U bent de weg gegaan die mij redding bracht en leven;

- En de Geest verbreekt de grenzen, die door mensen zijn gemaakt;

- U richt ons op en laat ons dansen;

-'k Zal in dit vertrouwen leven en dat melden in mijn lied;

- Leid mij steeds weer naar het water; 'k wil U daar ontmoeten, Heer;

- Kan een vriend ooit trouwer wezen dan Hij, die ons lijden draagt;

- Duizend, duizend maal o Heer, zij U daarvoor dank en eer;

- Door stormen heen hoor ik Zijn stem, dwars door het duister van de nacht;

- Together we will work untill He comes.

Ziehier een kleine greep uit een avondvullend programma van een "truly Spirit driven" koor en een enthousiast publiek.

Pinkstergroet uit Goutum

Zondag 31 mei 2009

Pinksterzondag, 10 dagen na Hemelvaart en 49 dagen na Pasen. In De Hege Stins in Stiens gaan we vanmorgen het Pinksterfeest vieren: we gedenken de uitstorting van de Heilige Geest en daarmee ook het begin van de Christelijke Kerk. Onze voorganger is vanmorgen dominee A. van der Honing uit Britsum en de muzikale begeleiding wordt verzorgd door organist-pianist Han Giesing en hoboïst Petra Faber.

Verrassend is de opening van de dienst. Een schriftelijke Pinkstergroet vanuit de Protestantse Gemeente van Goutum wordt voorgelezen. PKN-Goutum stuurde ons ook een rode kaars, die we aansteken aan onze Paaskaars en daarna vormt de rode Goutumse Pinkstergroet-kaars een tong van vuur op onze Avondmaalstafel, naast het feestelijk rode Antipendium, het kleed dat over deze Avondmaalstafel hangt. Deze groet met kaars vormen een welkom en bijzonder gewaardeerd gebaar, van een zustergemeente, die op deze wijze heel concreet laat zien dat met hun verstuurde kaarsen de tongen van vuur zich verspreiden rondom Goutum. Pinksteren ten voeten uit.

Dominee Van der Honing verbindt het Pinksterfeest aan de Oudtestamentische torenbouw van Babel. Babel was de plaats vanwaar men plotsklap van één taal over ging naar een verscheidenheid van talen. De omkering van deze Babylonische spraakverwarring vindt met het Nieuwtestamentische Pinksterfeest plaats, als alle aanwezigen het eensluidende evangelie horen verkondigen, als was het in hun eigen taal. De eerste christelijke gemeente is hier toen geboren. Veel gemeenten volgden en vormen nu samen een wereldomvattende christengemeenschap.

Ook in het momenteel predikantenloos Gereformeerd PKN-Stiens gaat de Blijde Boodschap door, nu bekend is gemaakt dat het predikanten-echtpaar van dominee Desirée A.J. Scholtens (Alteveer-Kerkenveld) & dominee Jaap C. Overeem (Alteveer-Kerkenveld en Avereest-Balkbrug) te kennen hebben gegeven dat ze het beroep dat Stiens op hen beiden heeft uitgebracht, aanvaarden. Ze beginnen na de komende zomervakantie in onze voormalige Gereformeerde (nu PKN) gemeente, die over enkele maanden gaat fuseren met de voormalig Hervormde (nu PKN) Gemeente. En als wij binnenkort ook nog een derde predikant beroepen, zijn we met de vier predikanten die de gefuseerde PKN-gemeente dan heeft, weer op volle sterkte.

Tijdens de kerkdienst van vanmorgen zingen we het tweede vers van Gezang 249, een lied van dominee Jaap Zijlstra, dat zo treffend het Pinksterfeest bejubelt en dat ook zo mooi gevisualiseerd wordt in de symboliek op het vuur-rode Antipendium op ons liturgisch centrum, als een verwijzing naar de ook hier in Stiens alom tegenwoordige Heilige Geest:

"Wij delen in het vuur dat neerstrijkt op de hoofden,

de vonk die overspringt op allen die geloven.

Vuurvogel van de vloed, duif boven de Jordaan,

versterkt in ons de gloed,'

wakkert het feestvuur aan".