Pelgrimsroute van Ponferrada (S) naar Santiago de Compostela (S)
Camino de Invierno van Ponferrada naar Santiago de Compostela
Van Villavieja naar Puente de Domingo Flórez
Woensdag 6 mei 2026 – 20,6 km.
Dag 2: 16,4 – 37,0 km.
 |
| Muurschildering voor pelgrims in Puente de Domingo de Flórez |
Spaanse Camino de Invierno
Vanuit verschillende windstreken van Spanje lopen allerlei Spaanse pelgrimsroutes naar Santiago de Compostela.
Durkje en ik hebben ervoor gekozen om dit jaar - in 2026 - de gehele Camino de Invierno te lopen tot in Santiago de Compostela.
Deze ‘Camino de Invierno’ is de ongeveer 270 kilometer lange pelgrimstocht van Ponferrada naar Santiago de Compostela.
Vandaag lopen we van deze Camino de Invierno onze 2e etappe, over een afstand van 20,6 kilometer, van Villavieja naar Puente de Domingo Flórez. We dalen daarbij van ongeveer 800 meter naar circa 425 meter hoogte.
Vertrek uit Villavieja
Onze wekker hadden we voor vanmorgen gezet op 6:45 uur in onze pelgrimsherberg Manuel Fuentes in het kleine bergdorpje Villavieja. Vlak voordat de wekker afloopt, begint de Spaanse medepelgrim bij ons in de slaapzaal al rond te scharrelen, waarmee het voor ons ook tijd wordt om op te staan.
Als de Spaanse pelgrim afscheid neemt (we weten al dat we hem vanmiddag in de volgende herberg weer zullen ontmoeten) gaan Durkje en ik ontbijten in de woonkamer van de pelgrimsherberg, en dan maken we ons gereed voor vertrek.
Om 7:50 uur verlaten we onze pelgrimsherberg.
Dan lopen we door het bergdorpje naar het eind van het dorp.
Vlak voordat we het dorp verlaten, komen we langs een waterbron, waarop ook de beeltenis staat van Sint Jacobus.
Langs de laatste woonhuizen verlaten we Villavieja.
Daarbij passeren we nog een bord met daarop de aanduiding dat het vanaf hier nog 193 kilometer is naar Santiago de Compostela.
Koffie met Belgen bij Castillo Corantel
Het smalle hellingpad waarop we lopen voorbij Villavieja is de enige aan- en afvoerroute naar en van Villavieja, dus ook alle autoverkeer rijdt hier zonodig op en neer voor aankomst of vertrek.
Als we de asfaltweg bereiken, zien we boven ons in de mist het Castillo Corantel.
Bij het toegangspad van het kasteel ontmoeten we een Belgisch stel uit de regio van Brussel. Ze zitten achter de auto uitgebreid te ontbijten, en maken gebruik van de stroom van hun electrische auto om hun ontbijt klaar te maken.
Ze vertellen dat ze twee maanden op reis zijn met deze electrische personenauto, en dat ze ook in deze auto slapen, en daar verder hun hele hebben en houden in hebben, inclusief bed en twee vouwfietsen. De vrouw heeft een grote hoeveelheid koffie gezet, en vraagt of wij daarvan ook iets willen meedrinken, wat we graag doen.
Optrekkende bewolking
Toen we vertrokken uit Villavieja was het dorpje deels in de wolken gehuld, maar nu we afdalen over de asfaltweg, zien we in de verte in het dal de bewolking optrekken.
Als we een eindje van de Belgen zijn verwijderd, zien we nog steeds het kasteel in een lichte mist/wolk gehuld.
Maar naarmate we verder afdalen, zien we het dal al geheel wolkenloos.
En als we even later achterom kijken, zien we dat ook het kasteel helder is te zien.
Borrenes
Om 9:00 uur wandelen we na de eerste vijf kilometers het dorp Borrenes binnen.
Bij een huis zie ik een takkenbos staan, waarvan die takken doorgaans worden gebruikt voor de houtovens die hier nog wel in gebruik zijn voor het bakken van bijvoorbeeld brood of voor ander eten.
Bij een verkeersspiegel een eindje verderop maken we een selfie van ons, gebruik makend van die bolle spiegel.
Dan passeren we in het dorp de mooie eigentijdse kapel.
Bij de entree van het kapelterrein staat een informatiebord over de Camino de Invierno.
Bij een afbeelding van de Sint-Jacobsschelp maakt een richtingsbord ons duidelijk dat we hier op de Camino Real lopen.
Een huis aan de rechterzijde van de straat heeft niet een houten opgang, zoals we hier veelvuldig zien, maar heeft een hele oude opgang van opgemetselde stenen.
Bij het verlaten van Borrenes zien we bij het fitnessparkje een metalen Sint-Jacobsschelp in het wegdek.
Ernorme schade door bosbrand
We gaan de bergpaden op, en zien op een gegeven moment vóór ons in het dal het dorpje Carucedo liggen. We zullen er wel langs lopen op enige afstand, maar het dorp niet doorkruisen.
En dan komen we voor het eerst in het gebied dat vorig jaar in augustus 2025 werd geteisterd door een enorme bosbrand.
We steken een asfaltweg over, en zien achter ons dan nog de bebouwing van Carucedo.
In het traject dat dan in de klim naar Las Médulas volgt, worden we voortdurend gecon-fronteerd met de enorme schade die de bosbrand van vorige jaar teweeg heeft gebracht.
Gelukkig herstelt de natuur zich wel weer. Zo zien we bijvoorbeeld de grassen en lage kruiden weer opkomen, en in bloei staan.
Ook enkele dikke bomen hebben het overleefd, want daarin verschijnen al weer de eerste groene bladeren.
Las Médulas
En dan om 10:40 uur na een lange klim, krijgen we voor het eerst de formaties van de Médulas te zien.
Dit prachtige werelderfgoed steekt schitterend rood af tegen en boven de groene bomen aan de voet van de bergformatie.
Gelukkig zijn die bomen gespaard gebleven tijdens de bosbranden van vorig jaar, alhoewel we langs de asfaltweg hier en daar nog wel enkele verbrande bomen zien staan, waaronder ook hele oude en dikke.
Om 11:00 uur wandelen we de bebouwde kom van het dorp Las Médulas binnen.
We doorkruisen het dorp op zoek naar een bar voor onze koffiepauze, maar dat blijkt ijdele hoop te zijn.
Daarom gaan we helemaal terug door het dorp, omdat we daar boven tegen de berghelling een hotel zagen staan, en daar kunnen we in het restaurant gelukkig wel terecht voor een uitgebreide koffiepauze met tortilla de patatas. Dat hebben we nu ook wel verdiend na die kilometerslange klim door de bergen.
Ook klimmen voorbij Las Médulas
Ook voorbij Las Médulas worden we wederom geconfronteerd met de bosbrandschade.
Als we achterom kijken, zien we nog de schilderachtige formaties van de Médulas, die ons herinneren aan de zoektocht naar goud door de Romeinen, die het goud van hieruit afvoerden naar Italië over onder andere de Vía de la Plata, die wij eergisteren hebben afgerond in tegengestelde richting.
Ook voorbij Las Médulas blijft het pad nog lang stijgen door de bergen, zij het iets lichter dan vóór het dorp.
Als we op het hoogste punt zijn aangekomen, krijgen we nog een prachtige terugblik op Las Médulas en het omliggende berglandschap.
Prachtige afdaling door een schilderachtig berglandschap
Aan de andere kant van de top, krijgen we om 12:25 uur voor het eerst zicht op de grote watermassa ten noorden van Puente de Domingo Flórez.
We zetten de afdaling in, en ook hier is de schade van de bosbrand groot.
Naarmate we verder afdalen, neemt die zichtbare schade duidelijk af, en lopen we op een gegeven moment weer door een groen en bloeiend berglandschap.
We passeren een bermmonument voor iemand die in 2002 is overleden. Of dat een pelgrim is die hier passeerde, kunnen we niet zien.
Wel ligt er een houten plaatje op het herdenkingsmonument met daarop een zwaardkruis, dat verwijst naar Santiago, ofwel Sint Jacobus.
De afdaling gaat langzaam en daardoor over kilometers afstand, met prachtige vergezichten over de bergen rondom.
Om 13:40 uur krijgen we heel goed zicht op de plaats Puente de Domingo Flórez, waarnaar we vandaag op weg zijn.
Enkele minuten later moeten we bij een groepje cactussen een asfaltweg oversteken, om Puente de Domingo Flórez binnen te gaan.
Puente de Domingo Flórez
Door de smalle straten dalen we af naar de rivier.
Daar aangekomen, steken we via de oude stenen rivierbrug de Río Cabreira over.
Het water van de rivier stroomt hier behoorlijk snel in de diepte onder de brug.
Aan de overzijde van de rivier komen we langs een huis, met op de kopse gevel een enorme muurschildering.
Op die afbeelding zien we ook een hele grote figuur van een pelgrim uit vroeger tijden.
Aan de gevel hangt het bordje met de beroemde pelgrims-dichtregel uit het lied van Antonio Machado.
Parallel aan de rivier lopen we van de oude brug naar de nieuwe rivierbrug.
Daar – bij het bordje van de Camino de Invierno – steken we de Río Cabreira weer over.
Langs het dorpsplein wandelen we dan tenslotte naar de herberg.
Die pelgrimsherberg van dit dorp is een gemeentelijke herberg, gevestigd in het gemeentehuis, en dit jaar geopend.
In het gemeentehuis melden we ons voor de overnachting, en dan loopt een jongedame van de gemeente met ons buitenom naar de pelgrimsherberg, waar ze ons rondleidt, en vertelt dat deze herberg helemaal gratis is, en dat zelfs een donativo (vrijwillige bijdrage) van ons niet wordt verwacht. De gemeente biedt alle pelgrims deze herberg gastvrij aan. Grote dank voor dit grootse gebaar.
Dan is het tijd voor installeren, douchen en wassen en was drogen.
Later vanmiddag ontmoeten we in de herberg weer de Spaanse pelgrim, die afgelopen nacht ook met ons in de herberg van Villavieja sliep, en ook de Nieuw-Zeelandse pelgrim die we tweemaal bij ons in de herbergen op de Vía de la Plata hebben ontmoet in de afgelopen week, en dan tenslotte is ook de Noorse pelgrim gearriveerd, die wij gisteren in Toral de Merayo hebben ontmoet.
Behoudens het halen van onze boodschappen bij de Cóviran-supermarkt in het dorp, verblijven we gedurende de middag en avond in de bar/cafetaria van het dorp nabij de herberg, waar we zorgen voor de foto’s en de verslagen van vandaag, en ook alvast enkele overnachtingsreserveringen voor de komende dagen arrangeren, omdat we over drie en vier dagen willen overnachten in hele klein buurtschappen, waar slechts één overnachtingslocatie is. Dat lukt allemaal wonderwel goed, dus ook vandaag hebben we weer een prachtige dag, die we hier met ons avondeten afsluiten in het cafetaria-restaurant van Puente de Domingo Flórez.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten