Maandag 4 mei 2026
 |
| Op weg naar het busstation van Astorga |
Astorga
Na een goede nachtrust en uitslapen in Apartementos Juega de Cañas staan we vanmorgen om 8:00 uur op in het Spaanse Astorga, en dan ontbijten we van het laatste van het oude brood dat we nog over hebben. Resultaat is dat we nu eigenlijk geen eten en drinken meer bij ons hebben.
Daarom gaan we na het eenvoudige ontbijt om 9:15 uur het appartement uit, om de stad in te gaan.
Tegenover de kathedraal en het bisschoppelijk paleis gaan we een bar in, waar we tussen de druk pratende Spanjaarden twee koppen koffie bestellen, met erbij twee tosti’s, die het keukenpersoneel voor ons inpakken, opdat we het als lunchpakket straks mee kunnen nemen in de bus.
Rond 10:00 uur verlaten we de bar en gaan we op stap door het stadscentrum op weg naar het busstation van Astorga. Daartoe moeten we om het stadspark heen lopen dat aan de voet van het bisschoppelijk paleis ligt. Daar ontmoeten we een lotenverkoper, die vermoedt dat we verkeerd lopen, want ja, waar we nu zijn, loopt de camino niet. We leggen hem uit dat we op weg zijn naar het busstation. De Spanjaard vertelt ex-militair te zijn en dat hij vroeger een tijd uitgezonden is geweest naar Afghanistan en naar Serajevo in het vroegere Joegoslavië. Daar heeft hij ook NAVO-militairen uit Amerika en uit Nederland ontmoet, waarover hij bijzonder te spreken is.
Ter hoogte van het stadspark gaan we nog even de Familia-supermarkt in om voor de busreis nog wat drinken voor onderweg te kopen.
Spaanse bus komt zo
Mooi op tijd om 10:20 uur arriveren we in het busstation van Astorga. Daar zit ook een Aziatische vrouw uit de staat Indiana in de Verenigde Staten, die momenteel de hele Camino Franchés loopt, maar vanwege haar vermoeidheid heeft besloten om nu ruim 50 kilometer over te slaan, en derhalve met de bus van Astorga naar Ponferrada door te reizen.
De kaartjes-verkoopster vertelt me dat onze bus van 10:50 uur vertrekt van perron 1 of 2, dus daar stellen we ons met z’n drieën de gestelde twintig minuten van tevoren op.
De eerste bus arriveert op perron 2 vlak vóór onze vertrektijd, maar de chauffeur zegt dat we niet met zijn bus moeten reizen. Hij vertelt ons nog even te wachten op de volgende bus.
De volgende bus arriveert op onze vertrektijd op perron 1, dus dat zal dan wel onze bus zijn. Maar ook deze chauffeur zegt dat we niet in zijn bus mee moeten, maar moeten wachten op de volgende bus. Dan begin je je toch af te vragen of er al dan niet een volgende bus komt, want de volgende lijnbus na die van ons (van 10:50 uur) vertrekt pas om 13:20 uur.
Ik vraag twee oudere Spaanse vrouwen die ook bij ons op het perron staan of zij weten of onze bus überhaupt nog komt en hoe laat dat vermoedelijk zal zijn. Ze vertellen dat ook zij op die bus wachten en dat die zeker wel zal komen, echter met de nodige vertraging van zeker vijf minuten. Kennelijk is men dat hier wel gewend.
En ja hoor, ongeveer een kwartier te laat komt onze bus toch nog, en na het inladen van onze rugzakken en het instappen en plaatsnemen, vertrekken we met ruim twintig minuten vertraging met de beoogde bus van Astorga naar Ponferrada.
Om 12:00 uur arriveren we met de bus in het busstation van Ponferrada.
Alle drie stappen we uit, en we nemen daar afscheid van de Amerikaanse, want zij gaat naar haar herberg in Ponferrada en gaat morgen verder op de Camino Franchés richting Santiago de Compostela.
Sesam, open u
Wij lopen nu rechtstreeks van het busstation naar ons appartement in het stadscentrum van Ponferrada. We kregen vooraf al de toegangscodes voor het gebouw en voor onze kamer, maar het lukt ons niet het appartement binnen te komen. Ik ga enkele verdiepingen hoger op het geluid van twee dames af, en daar blijkt het te gaan om de schoonmaaksters. Eén van de dames probeert ook met de juiste code binnen te komen, en dat lukt pas na enkele pogingen. Echt comfortabel voelt dat niet, maar bij het nog enkele malen zelf te proberen, komen wij in haar bijzijn ook binnen. Even later – als we al zo’n tien minuten binnen zijn – klopt ze op de deur en na twee pogingen krijgen wij het electronisch deurslot van binnenuit open. Waarschijnlijk heeft ze de eigenaresse gebeld, en heeft die gezegd dat we ook de sleutel kunnen krijgen, want ze vertelt dat het electronisch slot waarschijnlijk niet goed is, en dan trekt ze het electronisch slot van de deur af, waar een metalen deursleutel in zit. Ze geeft ons die huissleutel en vertelt dat we die prima kunnen gebruiken, en dat we die morgenochtend wel onder de deurmat in de hal achter kunnen laten. Prima oplossing zo, gewoon weer mechanisch werken.
Regelwerk
Na ons geïnstalleerd te hebben en even de keukeninventaris van het appartement gecheckt te hebben, gaan we boodschappen halen voor vandaag, voor morgen en voor overmorgen, want we slapen morgen in het hele kleine dorpje Villavieja, waar in het geheel geen faciliteiten zoals winkels of bars zijn, maar alleen een pelgrimsherberg.
Weer teruggekomen in het appartement lunchen we uitgebreid, en dan is er vanmiddag alle tijd voor bellen naar Nederland, foto’s en verhalen gereed maken en ons voorbereiden op de tocht van morgen en wat daarop volgt.
Aan het eind van de middag gaan we het centrum van Ponferrada in om het startstempel van Ponferrada in onze pelgrims-paspoorten te krijgen ten behoeve van onze start morgenochtend vanuit Ponferrada naar Villavieja.
Op het postkantoor versturen we enig papierwerk, en het Duitstalige routeboekje van de Vía de la Plata, die we na vandaag niet meer nodig hebben.
Al met al hebben we vandaag een rustige reisdag en een aangename rustpauze tussen de afgelopen zeven wandeldagen en de komende zeven wandeldagen. Morgen gaan we hier in Astorga beginnen met de Camino de Invierno, op naar Santiago de Compostela.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten