Naar Buiten over de Ubbergse Heuvelrug (11.2)

Zondag 30 juni 2013 

Durkje in de steile afdaling van de Duivelsberg

Grensstreek
Gisteren en vandaag lopen we het 11e wandel-weekend van de wandelgids 'naar buiten! - 25 wandel-weekenden'. Gisteren liepen we door de Ooijpolder (route 11.1) en vandaag over de Ubbergse Heuvelrug (11.2), beide in Gelderland. Het thema van deze twee wandelingen is: 'idyllisch wandelplekje aan de Waal'. De route die we vandaag lopen - genaamd 'Ubbergse Heuvelrug' - is een wandeling van 10 kilometer over bospaden door heuvelachtig en glooiend gebied in de Nederlands-Duitse grensstreek ten oosten van Nijmegen..

Malden
Eerst ontbijten we als familie bij Eelke & Ike. Als familie gaan we hier uiteen, met verschillende dagprogramma's met bijvoorbeeld kerkgang, paardrijden, racefietsen, wandelen en terugkeer naar huis. Halverwege de ochtend rijden Durkje en ik van Malden naar Beek, enkele kilometers ten zuiden van de rivier de Waal. We arriveren rond 10.30 uur bij het markante, monumentale bedrijfspand van de oude 'Gemeentelijke Electriciteitswerken Nijmegen', waar onze wandelroute vandaag begint. 

Beek
We beginnen met een stevige klim vanuit Beek in de richting van Berg en Dal. Vlak buiten de bebouwde kom verlaten we deze sterk stijgende weg, om via een smal wandelpaadje het Keteldal in te gaan. Iets verderop passeren we een oude wegwijzer, met daarop de teksten: 'Laat Vriendschap heelen, Wat Grenzen deelen'. Deze wegwijzer wijst links naar het nabije 'Duitschland' en rechts naar 'Nederland'. Verderop zien we hier een daar een oude stenen grenspaal staan.
We volgen nu de Natuurwandeling N70 door dit natuurgebied van de Gelderse Poort. De Ubbergse Heuvelrug waarover we wandelen, is onstaan tijdens de tweede IJstijd. De toen door de IJsselvallei oprukkende ijsmassa heeft het hier aanwezige stuwwallenlandschap op de lijn van Nijmegen naar Kleef gecreëerd.

Een Fries op de Duivelsberg
Het is een prachtig natuurgebied met sterk klimmende en dalende bospaden en af en toe uitzicht over glooiende weilanden en akkers. De hoogte varieert tussen ongeveer 20 en 90 meter boven NAP. We lopen langs een vallei met open weiden, die zijn afgezet met vlechtheggen van gevlochten wilgenhout.
Verderop beklimmen we het panoramapunt van de Duivelsberg en nog een eind verderop passeren we het pannenkoekenrestaurant Duivelsberg. We komen ook vlak langs de Nederlands-Duitse landsgrens. Met een grote lus gaan we verder door dit mooie bosgebied. Omdat in de beschrijving op een gegeven moment staat dat we in het bos rechts moeten, in plaats van links, komen we weer uit bij het restaurant Duivelsberg. We drinken hier een kop koffie en horen dan dat de eigenaar van dit restaurant een Fries is. Hier en daar hangen wandborden met Friese spreuken, en de toiletten voor 'mânlju' en 'froulju' laten ons beiden als Friezen in het Gelderse niets te raden over.

Terugreis
Voorbij dit restaurant zijn we snel weer op onze wandelroute en dan volgt een steile afdaling van de Duivelsberg. Aan de voet van de Duivelsberg gaan we via een bruggetje over een beek met een drassige beekbodem.
Voorbij het hoger gelegen Berglust zetten we de afdaling weer in, waarmee we even later weer terugkomen bij de houten wegwijzer, waar we vanmorgen het Keteldal in wandelden.
Ook hier bij de Van Randwijckweg staat ins ons routeboekje weer een verkeerde richting aangegeven. Wij weten dat we hier niet links, maar rechts moeten en vanaf dat punt nemen we de afdaling in de richting van Beek. Aan het eind van deze afdaling staat onze auto geparkeerd.
Vanuit Beek rijden we naar Drachten, waar we bij mem nog een kop koffie drinken en als we om 18.00 uur thuis komen in Stiens, heeft Pieter voor ons een heerlijke avondmaaltijd bereid, waar we gedrieën smakelijk van eten.

Naar Buiten in de Ooijpolder (11.1)

Zaterdag 29 juni 2013 

Wandelen door het struingebied langs de oever van de Waal bij Ooij

Ooijpolder
Vandaag en morgen lopen we het 11e wandel-weekend van de wandelgids 'naar buiten! - 25 wandel-weekenden'. Vandaag lopen we door de Ooijpolder (route 11.1) en morgen over de Ubbergse Heuvelrug (11.2), beide gelegen in de provincie Gelderland. Het thema van deze twee wandelingen is: 'idyllisch wandelplekje aan de Waal'. De route die we vandaag lopen - genaamd 'Ooijpolder' - is een wandeling van 9 kilometer over drassige paden aan de voet van de rivierdijk van de Gelderse Poort en over hooggelegen landweggetjes op de rivierdijken van de Ooijpolder.
Aan het eind van de ochtend rijden we van Stiens naar de mooie Ooijpolder, iets ten oosten van Nijmegen. We arriveren tegen 13.00 uur bij het Hotel-Huiskamercafé Oortjeshekken in Ooij, een monumentaal pand, gelegen achter de rivierdijk van de rivier de Waal.

Polderdijken
Na enige tijd aangenaam verpozen op het zonnige terras van Oortjeshekken, klimmen we over de rivierdijk naar het buitendijkse gebied van de Gelderse Poort, langs de Waal. In dit ruige natuurgebied van Staatsbosbeheer mag je overal wandelen; hier zijn geen paden aangelegd. In het eerste deel kun je nog over een smal paadje langs de rivier lopen, maar verder naar het oosten ontbreekt in dit struingebied ieder spoor en zoek je je eigen weg door de uiterwaarden. van de Waal.
Verderop steken we de rivierdijk over en dan lopen we langs het dorp Ooij naar de Kerkdijk, een hooggelegen landweggetje boven op de hier door de Ooipolder slingerende dijk. Daar passeren we twee wandelaars, waarvan één wandelaar voor het eerst experimenteert met het wandelen met een eenwielig bagagewagentje, waarvan twee handles aan beide heupen zijn bevestigd. Alle bagage komt dan op het wagentje in plaats van op je rug, maar je moet wel voortdurend het bagagewagentje achter je aan trekken. De man wil zo gaan wandelen in Frankrijk, vertelt hij ons.

Ooij
Links en rechts passeren we imposante oude boerderijen, die vroeger veelal zijn gebouwd op pollen of woerden, de hoger gelegen gronden, die niet onder water lopen als de rivier de Waal buiten zijn oevers treedt.
Na enkele kilometers komen we weer terug bij Ooij, waar we de dorpskerk, een visvijver en de Kasteelsche Hof passeren. Van dit oude kasteelcomplex resteren nog enige delen van de voorburcht. We zien onder andere nog het Gouverneurshuis, een verdedigingsmuur en de oude duiventoren hoog boven het landschap uitsteken. In een veel lager gelegen polderweide galopperen enkele paarden van deze huidige stalhouderij.
We passeren hier in Ooij ook een oude dorpskerk, die is gerenoveerd en verbouwd tot woning met bedrijfsruimte. We nemen een korte lunchpauze op een houten bank bij de grote visvijver van Ooij.

Weer mooi wandelweer
Voorbij Ooij lopen we langs de drassige Groenlanden in de richting van de Bisonbaai in de Gelderse Poort langs de rivier de Waal. Vroeger telde deze Ooijpolder acht steenfabrieken. De Bisonbaai is bijvoorbeeld ontstaan door de kleiafgraving ten behoeve van deze steenfabrieken.
Over het dijkweggetje komen we even na 15.00 uur weer terug bij Hotel Oortjeshekken, waar onze korte wandeldag vandaag eindigt.
Na een pauze bij Oortjeshekken rijden we met onze hier geparkeerde auto door naar Malden, waar we vanmiddag en vanavond in breder familieverband de verjaardag van Eelke vieren.
Na enkele koude en regenachtige dagen hebben we vandaag weer kunnen genieten van enige zon en een bijbehorende oplopende temperatuur: mooi wandelweer dus.

19.2 Naar Buiten in het Leudal

Zondag 7 april 2013 

De Leubeek stroomt meanderend door het Leudal

Kasteelontbijt
Na een korte, maar wel goede nachtrust worden we wakker op de bovenverdieping van het koetshuis, dat als verblijfsaccommodatie deel uitmaakt van het Landgoed Nederhoven te Beegden. Het is prachtig weer buiten, dus de wandeling van vandaag zien we met genoegen tegemoet.
Maar eerst gaan we ontbijten. Met onze vriendelijke gastheer & gastvrouw - de heer en mevrouw Van Basten Batenburg-Dahmen hebben we gisteren afgesproken dat we vanmorgen om 8.30 uur bij hen zullen komen ontbijten in de keuken van het kasteeltje van Landgoed Nederhoven. Als we de keuken binnen komen, staat de grote keukentafel keurig gedekt als ontbijttafel. Onze gastheer ontsteekt de kaarsen op tafel als we onze plaats aan de ontbijttafel in nemen. Tijdens een bijzonder onderhoudende conversatie genieten we van een stevig en welverzorgd ontbijt.

Langs heide & beken in Midden-Limburg
Voordat Durkje en ik vandaag weer terug rijden naar Fryslân, gaan we nog een flinke wandeling maken in het Limburgse Leudal, dat ligt tussen de dorpen Haelen en Roggel. Het is de tweede wandeling van het 19e wandel-weekend van de wandelgids 'naar buiten! - 25 wandel-weekenden'. Gisteren liepen we route 19.1 op de Beegderheide. Het thema van deze twee wandelingen is: 'langs heide & beken in Midden-Limburg'. De route die we vandaag lopen - genaamd 'Leudal' - is een wandeling van 13 kilometer langs beken, door begrazingsgebieden en door bos.
Na het ontbijt nemen we afscheid van onze gastvrouw & gastheer en rijden we met de auto van Beegden via Haelen naar het Leudal, waar we vandaag gaan wandelen.

Zelsterbeek en Leubeek
Vanaf de parkeerplaats aan de Roggelseweg lopen we door het bos eerst naar de Zelsterbeek, die we via een hoog boven de beek gelegen parallel bospad volgen. Midden in het bos passeren we - heel verrassend - een aspergeveld, waar de aspergeruggen in lange rijen hoog over de zonovergoten akker lopen.
Op het meest oostelijke punt van onze route - iets ten noorden van het dorp Nunhem - waar de beide beken als Neerbeek verder gaan naar de rivier de Maas, lopen we van de Zelsterbeek naar de Leubeek, die we via de smalle Engelse Brug oversteken. Aan de overzijde beklimmen we de Litsberg en als we daar bovenop staan, hebben we vanaf behoorlijke hoogte een schitterend uitzicht over de Leubeek, die hier veel lager gelegen meanderend door het Leudal stroomt. Hoog boven de Leubeek rijst de steile zandoever van de Litsberg. Dit is de plek waar je met een beetje geluk ijsvogels kunt zien. Dat geluk is ons hier en nu helaas niet gegeven, maar de pracht van de natuur geeft hier desalniettemin wel aanleiding tot verrassing en beleving.

Monument van Verdraagzaamheid
Via een dalend hol bospad lopen we weg van de Leubeek, maar bij de Leuhof en de St. Ursulawatermolen (ofwel Leumolen) komen we weer terug bij de Leubeek, die we hier overigens nog niet oversteken.
Parallel langs de zuidoever van de Leubeek lopen we naar de St. Elisabethshof aan de Roggelseweg. Je ziet hier nabij de vispassage nog enkele restanten van de St. Elisabethsmolen, die in de Tweede Wereldoorlog door Duitse soldaten is opgeblazen. Naast de St. Elisabethshof staan we enige tijd stil bij het Herdenkingsmonument, dat hier in het jaar 2001 is opgericht als 'Monument van Verdraagzaamheid', ter nagedachtenis aan de 687 militairen, die hier in de Tweede Wereldoorlog in het Leudal sneuvelden. Dit monument bevat evenzoveel Maaskeien als gesneuvelde militairen en in de bestrating er omheen zien we 11 stralen, die het aantal nationaliteiten van deze gesneuvelden symboliseren. Zeven kleurrijke kransen liggen op de Maaskeien, aan de voet van het bronzen beeld.

Tungelroysche Beek
We steken de Roggelseweg over en gaan verder met onze wandeling, overigens door een heel ander landschap. We komen langs de 13e eeuwse hoeve 'De Kloosterhof' en lopen over een vlak veld met IJslandse paarden, en verderop door het bos naar café-restaurant 'De Busjop', waar we enige tijd heerlijk in de warme voorjaarszon buiten op het terras pauzeren.
Na deze pauze lopen we door het bos naar het meest westelijke punt van deze wandelroute, waarna we langs de bosrand naar de Tungelroysche Beek lopen, die we via de Speckerbrug oversteken.

Langven
Dan gaan we verder door het bos, om uit te komen op de Speckerweg, die we enige tijd volgen, om dan door het bos om het heideveld van het Langven heen te lopen.
Verderop steken we de Speckerweg weer over, waarna we parallel aan de Tungelroysche Beek door het bos van het Leudal weer terug lopen naar de parkeerplaats bij de St. Elisabethshof aan de Roggelseweg, waar we vanmorgen onze auto parkeerden. De route van 13 kilometer hebben we in ruim 3,5 uur afgelegd.

Theestop in Malden
Om ongeveer 14.00 uur vertrekken we uit het Leudal, om met de auto weer huiswaarts te keren. Na een uur rijden, passeren we de Gelderse plaats Malden, ten zuiden van Nijmegen, waar we de autosnelweg verlaten om bij Eelke & Ike en Gina op bezoek te gaan, waar we in de tuin in de aangenaam warme voorjaarszon theedrinken.
Na deze pauze rijden Durkje en ik weer terug naar Stiens, waar Pieter voor ons allen een heerlijk avondmaal heeft bereid. We eten gezamenlijk, onderwijl onze wederzijdse ervaringen van het afgelopen weekend in Limburg & Gelderland en in Overijssel & Fryslân uitwisselend. We blikken terug op een schitterend weekend!

Gelders Malden en Doesburg

Zaterdag 30 juni 2012 

Kunstwerk op de IJsselkade van Doesburg

Feest in Malden
Halverwege de ochtend nemen Durkje en ik haar ouders mee in de auto naar het Gelderse Malden, iets ten zuiden van Nijmegen. Samen met onze familie vieren we daar de verjaardag van Eelke èn het heuglijke feit dat Gina met succes haar schoolexamens passeerde en haar diploma in ontvangst mocht nemen. Na de ontvangst bij Eelke & Ike wandelen we naar de manege van Malden om de middag daar gezamenlijk door te brengen bij de pasgebouwde paardenstal. Gina showt haar Fries paard en wie van alle familieleden wil en durft, krijgt de gelegenheid om op haar 'Frysk hynder' te rijden op het veld tegenover de stal en de manege. Na het avondeten rijden Durkje en ik noordwaarts door Gelderland.

Feest in Doesburg
Rond 21.30 uur arriveren we in het Gelderse Doesburg. We parkeren onze auto buiten de oude stadskern en fietsen dan dit oude stadje in. We hebben in het centrum een gastenverblijf geboekt voor de komende nacht. In het centrum van het Hanzestadje Doesburg is de drukbezochte jaarlijkse kermis. Bij aankomst vertelt onze gastvrouw dat later op de avond vuurwerk zal worden ontstoken bij de IJssel. Als we ons hebben geïnstalleerd in ons gastenverblijf wandelen we over de kermis door het stadscentrum naar de IJsselkade van Doesburg. Daar vinden we een mooi plaatsje op een loungebank op het terras van Hotel Doesburg aan de rand van de IJsselkade. Als we de ober vragen waar het vuurwerk zal worden ontstoken, vertelt hij dat dit om 23.00 uur zal zijn, hier aan de overzijde van de IJssel. "U ziet hier op de eerste rang", vertelt hij. Tegen elf uur wordt het druk op het hotelterras en op de promenade van de IJsselkade, en inderdaad kunnen we op dit terras vanaf 23.00 uur genieten van een mooi vuurwerk, dat ons allen hier wordt aangeboden door de kermisexploitanten, in samenwerking met de gemeente. Een feestelijke afsluiting van een evenzo feestelijke dag.

Tanzania èn de Jandurkspolder als paradijs op aarde

Zaterdag 3 januari 2009

Nog steeds winter, zij het dat de dooi vandaag weer is ingevallen. Dat weerhoudt Jan Wijbe en Baukje er niet van om vanmorgen toch nog te schaatsen op de Stienser ijsbaan. Vanavond komt het NOS-achtuur-Journaal met een reportage over de eerste schaatstoertocht op natuurijs in de nieuwe Jandurkspolder nabij het Friese Oudega (Smallingerland).

Maar vanavond ontvangen we via de email ook een totaal andere rapportage, die in contrast staat met bovenstaande. Mijn zwager Eelke & schoonzus Ike rapporteren daarin met woorden en foto's over hun recente reis naar Tanzania. Ze zijn daar (samen met haar Duitse vriend Florian) op bezoek geweest bij hun dochter (en vriendin) Alise, die daar enige weken geleden heen reisde voor een onderzoeksproject in het Ifakara Health Institute in het Tanzaniaanse Ifakara.

Onze nicht Alise studeert Geneeskunde aan de Vrije Universiteit van Amsterdam (VU) en is in het ziekenhuis van Ifakara als onderzoeksmedewerker om mee te helpen aan een onderzoek dat als doel heeft het verbeteren van de zorg voor zwangeren. Bij elke zwangere vrouw die overlijdt of ernstige complicaties ondervindt, gaat ze de komende maanden onderzoeken wat er is gebeurd; in het ziekenhuis, thuis of op de reis van thuis naar het ziekenhuis. Het is de bedoeling dat een audit commissie aan de hand van haar gegevens een problemenlijst opstelt en daartoe mogelijke oplossingen aandraagt. Deze oplossingen gaan ze dan proberen in te voeren om te bekijken of die tot verbetering leiden. Inmiddels loopt het vooronderzoek al zo'n 3-6 maanden, maar de audit commissie is nog nooit bij elkaar gekomen. Dat hoopt Alise ook voor elkaar te krijgen.

Voordat haar werkzaamheden aanvangen, zijn ze in de afgelopen dagen gevieren op reis geweest door Tanzania, om het land, de bevolking en hun gebruiken ook beter te leren kennen. Zo waren ze bijvoorbeeld enkele dagen in Paje, aan de oostkust van Tanzania. Hun zomerse fotobeelden lijken geenszins op de winterse fotobeelden die wij momenteel in Nederland gelijktijdig maken. Ze beschrijven Paje als paradijslijk.

Zo kunnen we constateren dat de ene Fries het paradijs ervaart op een warm zandstrand in het Afrikaanse Tanzania, terwijl de andere Fries zijn paradijs vandaag schaatsend aantrof in de winters koude, bevroren Jandurkspolder in het Friese Oudega.