Uitvaart van Nally

Dinsdag 24 januari 2012

Rouwdienst voor Rinaldo in de grote aula van De Nieuwe Ooster

De jonge evangelist
Vanmorgen vroeg rijden Durkje en ik met mem naar De Nieuwe Ooster (begraafplaats) in Amsterdam; de monumentale en groenste gedenkplaats van Nederland. Om 11.00 uur zit de grote aula van deze begraafplaats overvol. Rondom de zitplaatsen staat in de achtergalerij ook nog een bijzonder groot aantal jonge vrienden en kennissen van Rinaldo. Vorige week werden we opgeschrikt door het plotselinge overlijden van Rinaldo (ook wel Nally genoemd), nog maar 29 jaar oud, stiefzoon van mijn Arubaanse pleegbroer Dolf en zijn Surinaamse vrouw Diana, de moeder van Rinaldo. Overal zijn familie, gemeenteleden, vrienden en kennissen vandaan gekomen om vandaag de laatste eer te bewijzen aan Rinaldo, die tot zijn onverwachte overlijden het geloof heeft behouden en daar als jonge evangelist bewogen van getuigde, zo horen we vandaag van velen.

Rouwdienst
De rouwdienst wordt verzorgd door de Volle Evangelie Gemeente 'Mosterdzaad Internationaal', waar Rinaldo lid van was en waarvan Dolf voorganger en Diana oudste is. Zuster Bakaman heeft de leiding en apostel Bakaman is de voorganger van deze rouwdienst. Er wordt veel gezongen (waaronder 'Jezus de da winiman' ('Jezus is overwinnaar')), onder leiding van de eigen gemeenteband. Twee vrienden staan tijdens de dienst op het podium aan beide zijden naast de kist. Een mooie foto en heel veel bloemen sieren het podium van de aula. Veel sprekers voeren tijdens de rouwdienst kort het woord. Zijn vriend Giancarlo over Rinaldo: 'Rinaldo is nu naar de hemel en daarom wil ik dus later ook naar de hemel'. Rinaldo's vriendin Liwonne zingt het lied dat Rinaldo altijd zong als hij in aanbidding was. Ook zijn broers en zus presenteren zich op het podium en Rinaldo zijn nichtjes zingen drie liederen voor Rinaldo, en voor ons ter bemoediging ('Houd mij dicht bij U"). Na de preek van apostel Bakaman volgt een rapsong van een neef van Rinaldo, die daarbij vertelt dat hij door Rinaldo tot bekering is gekomen, waarna hij gevoelig rapt, onder andere met de woorden: "Broeder, spreid je vleugels; vlieg weg, Adonai, waarom jij?"

Nooit meer ....
Voordat de kist wordt uitgedragen, zingen we onder andere:

Nooit meer rouw, nooit meer tranen

Nooit meer lijden, nooit meer dood

Nooit meer pijn, nooit meer ziekte

Nooit meer onrecht, nooit meer nood.

In een lange rouwstoet gaan we achter het snelle tromgeroffel van een kleine drumband over de begraafplaats naar het graf. Onderweg en bij het graf wordt gezongen en bij de teraardebestelling worden door enkelen nog woorden ten afscheid en als dank gesproken.

Zijn geloof behouden
Na de begrafenis rijden allen naar de kerkzaal van de Volle Evangelie Gemeente Mosterdzaad Int. in Amsterdam Zuid-Oost. Hier is tot vier uur volop gelegenheid om elkaar te ontmoeten, om te eten en te drinken en om met elkaar ook na te praten over wie Rinaldo was en wat hij voor velen heeft betekend. In de gesprekken komt vooral naar voren dat Rinaldo in zijn leven hier op aarde de Heer Jezus heeft verheerlijkt, door het werk te voleinden dat Jezus hem heeft toevertrouwd; in gehoorzaamheid aan Gods Woord. Daarbij heeft Rinaldo zijn geloof behouden; een ware troost voor zijn ouders, zijn familie en ook voor alle anderen die hier vandaag bijeen zijn. Rinaldo is nu bij de Heer!

45e Verjaardag van Evangelist Paesch in Lelystad

Zondag 7 februari 2010

Ruim twintig jaar geleden vestigde de jonge Dolf Paesch zich vanuit Aruba in Nederland. Hij kwam in Drachten wonen, ontmoette daar mijn broer en ouders en werd al snel na zijn overkomst in ons gezin opgenomen. Dolf haalde vlot zijn installateursdiploma, vond als installateur werk en ging daartoe verhuizen naar Lelystad, waar hij nu nog steeds woont met zijn vrouw Diana. Het contact met onze familie bleef al die jaren bestaan. Familiefeesten zijn daartoe bijeenkomsten bij uitstek om elkaar te ontmoeten.

Aanvang vorige week ontvingen Durkje en ik een uitnodiging van de vorige week inmiddels 45 jaar geworden Evangelist Dolfito Franklin Paesch om samen met hem, zijn gezin, familie en gemeenteleden vandaag zijn 45e verjaardag te vieren in het kerkelijk gemeentegebouw van de "Volle Evangelie Gemeente Mosterdzaad International, afdeling Lelystad", zijnde de dochtergemeente waar Dolf inmiddels naast zijn werk ook voorganger is geworden. Dolf sloot zich jaren geleden aan bij de moedergemeente, de Volle Evangelie Gemeente Mosterdzaad Int. te Amsterdam en heeft zich in de loop van al die jaren gedreven door Gods Woord voorbereid om de leiding over deze evangelische gemeente op zich te nemen. Deze moeder- en dochtergemeente breiden zich uit in Nederland (Rotterdam en Almere) en als zendingswerk vooral ook in de thuislanden waar hun gemeenteleden vandaan komen, zoals Aruba, Suriname en Frans-Guyana.

In een gezellig ingericht gemeentegebouw te Lelystad worden we hartelijk ontvangen als Durkje en ik daar vanmiddag met mijn zuster en zwager arriveren om deze feestelijke bijeenkomst bij te wonen. Na een zang- en dankdienst wordt gezamenlijk gegeten. In de kerkzaal, de hal en in alle aanliggende zalen is het gezellig; er wordt lekker gegeten en gedronken, er is vrolijke muziek, er zijn filmbeelden uit de zendingsgebieden en er is volop tijd om elkaar te ontmoeten en te praten over wat ons allen zoal bezig houdt. Af en toe komt iedereen in de kerkzaal even bijeen om bijvoorbeeld voor de jarige te zingen, om elkaar toe te spreken, om de grote verjaardagstaarten aan te snijden en om te toosten op de gezondheid van de jarige Dolf.

Als de Mosterdzaad Praiseband haar spullen heeft opgeruimd, als de gasten die nog ver moeten reizen aanstalten maken om te vertrekken, is het tijd om afscheid te nemen. Met zijn vieren rijden we vanuit Lelystad weer terug naar Friesland en praten onderweg nog na over dit mooie verjaardagsfeest in deze hartverwarmende gemeente, waaraan Dolf als voorganger op zondag èn door de week zijn geloof, inspiratie, enthousiasme en blijde boodschap door mag geven.

Veel Heil & Zegen in 2009

Donderdag 1 januari 2009

Ondanks de dreigende weersvoorspelling van dichte mist en ijzel zijn we gisteravond toch maar naar mijn ouders in Drachten gereden om daar met hen en met alle broers en zusters de jaarwisseling door te brengen. Iedereen is er en later op de avond komen ook Dolph & Diana met hun dochter er nog onverwacht bij. De handgemaakte wenskaart van 2009 die hait & mem hebben gemaakt, hangt al in de woonkamer.

Dolph & Diana zijn onlangs teruggekomen van een zendingsproject in Suriname en Frans-Guyana, dus het is buitengewoon interessant om van hen te horen hoe vanuit hun Amsterdamse migrantengemeente het evangelie in het grensgebied van deze beide landen bij de lokale bevolking wordt gebracht. Zending bedrijven in een gebied waar natuurgodsdienst, afgoderij, satanisme, Voodoo en het brandofferen van dieren en zelfs ook van kinderen nog gemeengoed is, blijkt niet mee te vallen. Toch blijken durf, doorzettingsvermogen, blijde (liefdes)boodschap en aanhoudend gebed bij deze moderne zendelingen tot veel positieve resultaten te hebben geleid.

En dan is het middernacht: 2008 wordt nu 2009! Tijd voor nieuwjaarswensen binnen en vuurwerk buiten. De kinderen bellen uit alle delen van het land om ons een gelukkig nieuw jaar te wensen. Ook komen er verschillende telefoontjes vanuit Suriname, Aruba en Curacao voor Dolph & Diana. Alhoewel hun overzeese families aan de andere zijde van de oceaan nog enkele uren moeten wachten alvorens het nieuwe jaar ook daar aanvangt, komen alle hartelijke nieuwjaarswensen vanuit Zuid-Amerika nu alvast telefonisch over.

Twee uur na de jaarwisseling rijden we zonder weers- en verkeersproblemen weer terug naar Stiens. De voorspelde mist en ijzel blijken gelukkig niet gekomen; de temperatuur ligt zelfs anderhalve graad Celcius boven het vriespunt. Zonder vertraging komen we dan ook veilig en wel weer in onze woonplaats aan.