Hanzestedenpad van Brummen naar Doesburg

Zondag 1 juli 2012 

Veerpont 'Steeds Voorwaarts' in de IJssel bij Dieren

Bed & Breakfast in Doesburg
Na een heerlijk ontbijt op de vroege zondagochtend in de ontbijtkamer van ons gastenverblijf 'Huis op den Bergh' te Doesburg fietsen Durkje en ik om 9.30 uur vanuit Doesburg via Dieren en Leuvenheim naar het treinstation van Brummen. Vanuit Brummen zullen we vandaag terug wandelen naar het Hanzestadje Doesburg, over een afstand van 20 kilometer.

Hanzestedenpad 2005-2012
Tijdens onze pelgrimstocht van Sint-Jacobiparochie richting Santiago de Compostela hebben we een deel van het Hanzestedenpad gebruikt om de verbinding van het Fries-Overijsselse Jabikspaad te maken naar het zuidelijke traject van het Pieterpad, richting Maastricht. Daartoe bewandelden we in 2005 en 2006 van Zwolle via Deventer tot aan Zutphen het Hanzestedenpad. Omdat het hele Hanzestedenpad zeker de moeite waard is om te bewandelen, hebben we ons voorgenomen om ook de toen nog resterende delen van deze langeafstandswandeling te lopen. In 2006 wandelden we al eens van Kampen naar Zwolle en in 2008 van Zutphen naar Brummen. Daarmee resteert nog het laatste traject van het Hanzestedenpad, het deel van Brummen, via Dieren, naar Doesburg.

Van Brummen naar Dieren
Om 10.15 uur wandelen we Brummen uit. Bij de Hammelerweg vervolgen we onze route over het Hanzestedenpad, vanaf het punt waar we op 30 december 2008 onze dagtocht van Zutphen naar Brummen beëindigden. Langs de Leuvenheimsche Beek en via de Leuvenheimse Straat wandelen we door het bosperceel van Lichtenbelt. Omdat het pad hier nauwelijks gemarkeerd is met de geel-rode LAW-strepen, is het ondanks de routebeschrijving en de wandelkaart tamelijk lastig om in dit bosperceel de goede weg te vinden. Met enig kaartlezen en padvinden komen we toch goed uit ten zuiden van de Leuvenheimsche Heide, om vervolgens door de Soerensche Broek onze weg in zuidelijke richting te vervolgen naar de oever van het Apeldoornsch Kanaal. Aan de overzijde van het kanaal ligt Dieren

Steeds Voorwaarts in Dieren
Langs het Apeldoornsch Kanaal passeren we het dorpje Spankeren en vlak vóór de plaats waar het kanaal uitmondt in de IJssel steken we via een brug bij de sluis het Apeldoornsch Kanaal over, om dan om 12.00 uur de plaats Dieren in te wandelen. Als we bij de IJssel arriveren, ligt de veerpont 'Steeds Voorwaarts' aan onze oever en kunnen we direct met de pont de rivier over steken. Aan de overzijde nemen we op een zitbank op de rivieroever onze eerste rustpauze. Achter ons is men druk in de weer om een grote feesttent in gereedheid te brengen voor een bruiloft die hier later vandaag zal worden gevierd. Het is druk op de veerpont. Opvallend veel motorrijders maken op dit moment gebruik van de mogelijkheid om hier de rivier over te steken.

Het Zwarte Schaar
We genieten van het zonnige weer bij een aangename temperatuur en een stevige, verkoelende wind; prima wandelweer dus. Vlak vóór het dorpje Olburgen buigen we af naar de rivierdijk van de IJssel. Het wandel-fietspad boven op de rivierdijk voert ons langs enkele campings aan de voet van deze dijk. We lopen hier langs een oude meander van de IJssel, hier 'Het Zwarte Schaar' genoemd. Vanaf deze Hoogluurse Dijk krijgen we een mooi uitzicht over de Fraterwaard, een groot uiterwaard-schiereiland, dat is omgeven door de oude en nieuwe loop van de rivier. We komen uiteindelijk ter hoogte van een bedrijventerrein aan Het Zwarte Schaar aan in Doesburg.

Vesting van Menno van Coehoorn
In een stadsparkje in Doesburg nemen we een kort pauze. Daarna gaat de wandeling verder door het oude stadscentrum van Doesburg, langs ons overnachtingsadres van afgelopen nacht, over de kermis bij de kerk en langs het karakteristieke Waag-gebouw en stadhuis. We komen dan aan de zuidzijde van Doesburg weer uit op de IJsselkade met haar pasgebouwde, moderne wooncomplexen langs de IJssel. Voorbij de Doesburgse haven zouden we dan de Wallen van Menno van Coehoorn op moeten. Het eerste deel van dit vestingstelsel is wegens werkzaamheden afgesloten, dus we kunnen pas enkele honderden meters verder de vestingwerken op. Op advies van de - oorspronkelijk uit het Friese Britsum afkomstige - beroemde vestingbouwer Menno van Coehoorn zijn deze Doesburgse vestingwerken in de jaren 1701-1730 aangelegd volgens de principes van het Nieuwnederlandse fortificatiestelsel. We lopen over de vijfhoekige bastions van deze oude vestingstad. Het eerste deel van het pad over deze bastions is overwoekerd door plantengroei. Kennelijk komen niet veel wandelaars door dit stedelijke natuurreservaat van Staatsbosbeheer.

Einde Hanzestedenpad
Op de Kraakselaan in Doesburg eindigt het Hanzestedenpad. We wandelen om 15.15 uur vanaf dat punt door naar onze auto, die we hier gisteravond vlakbij parkeerden. Daarna gaan we op visite bij Gaby haar ouders in het - ten zuiden van Doesburg liggende - dorp Angerlo. Aan het eind van de middag rijden we vanuit Angerlo via Dieren naar Brummen, waar we onze beide fietsen weer afhalen van het NS-station, waar we ze vanmorgen stalden. Vandaag hebben we de 20 kilometer in precies vijf uren gelopen. Met dit laatste traject sluiten we op deze prachtige wandeldag het Hanzestedenpad af.

Eén van de mooiste dingen om te zien

Dinsdag 21 juni 2011

Wie momenteel door het noorden van Fryslân rijdt, ziet links en rechts wit- en paarsgekleurde akkers. Vaak gaat het in dit seizoen dan om een aardappelveld in bloei.

Eén van die - weliswaar wat kleinere - bloeiende aardappelvelden ligt ten zuiden van Stiens, ingesloten tussen de Menno van Coehoornwei, de Wythústerwei, de Stienzer Feart en het voormalige spoortracé van Stiens naar Leeuwarden.

Op internet kwam ik een Ierse uitspraak tegen, die luidt:

"De drie mooiste dingen om zien, zijn:
- een aardappelveld in bloei,
- een schip met volle zeilen en
- een vrouw na de geboorte van haar kind."

Welnu, voor wie een bloeiend aardappelveld één van de mooiste dingen is om te zien, hierbij een bijpassende foto.

Terug te plaatsen spoorbrug Stienservaart voor doorlopend Jabikspaad

Vrijdag 18 maart 2011

Het Jabikspaad is de Nederlandse aanlooproute voor pelgrims, die vanuit het Nederlandse Sint-Jacobiparochie wandelend of fietsend pelgrimeren naar het Spaanse Santiago de Compostela. De oostelijke variant van deze pelgrimsroute van het Friese Sint-Jacobiparochie tot het Overijselse Hasselt loopt ook door Stiens. Voor wandelaars gaat de route vanaf de Stienser Pim Mulierwei over het voormalige spoortracé in zuidelijke richting, over de Stienservaart tot aan de Menno van Coehoornwei, om vanaf daar linksaf in de richting van Britsum verder te gaan.

Jarenlang was dat een geliefd stuk van de wandelroute, omdat je hier temidden van het vele groen via de oude spoorbrug de Stienservaart over kon steken. Totdat voor velen onverwacht en onaangekondigd de oude spoorbrug werd verwijderd. De Stichting Jabikspaad Fryslân was hiervan niet op de hoogte gesteld, waardoor niet (tijdig) maatregelen konden worden genomen op het gebied van routewijziging en wandelroutebewegwijzering.

Inmiddels zijn tussen Stiens en Leeuwarden nagenoeg alle spoorrails, bielzen en overige onderdelen verwijderd. Niet alleen voor de Stichting Jabikspaad Fryslân was dat een onaangename verrassing, maar ook voor de Hilversumse ondernemer Chris Rijff, die al geruime tijd bezig is om van dit spoortraject een toeristische spoorverbinding te maken. Gisteren heb ik als bestuursvoorzitter van de Stichting Jabikspaad Fryslân overleg gevoerd met deze ondernemende projectontwikkelaar om te inventariseren waar de belangen van het Jabikspaad en het opnieuw in het leven geroepen Noord Friesche Lokaal Spoor met elkaar sporen, ofwel overeenkomen.

Evenals voor de Stichting Jabikspaad Fryslân is ook voor Chris Rijff het door ProRail weg laten halen van deze karakteristieke spoorbrug een lastige zaak. Niet alleen de wandelroute is door toedoen van ProRail onderbroken, maar ook de mogelijkheid om van een doorlopende spoorlijn gebruik te maken, werd hiermee om zeep geholpen. Gelukkig kon door Chris Rijff de schade nog net op tijd worden beperkt. Inmiddels heeft Rijff namelijk van de ijzerhandelaar de oude spoorbrug gekocht, met als doel om op afzienbare termijn deze spoorbrug weer terug te laten plaatsen over de Stienservaart.

Volgende week hopen we duidelijkheid te verkrijgen of alle inspanningen van en het overleg tussen Chris Rijff, ProRail en de gemeente Leeuwarderadeel zullen leiden tot het terugplaatsen van deze verwijderde spoorbrug. Zodra de brug weer over de Stienservaart ligt, is de doorgaande wandelroute van het Jabikspaad weer hersteld en biedt dat hernieuwd perspectief voor het beoogde spoorfietsentracé tussen Jelsum en Stiens. Ondertussen ligt - in afwachting van wat volgende week wordt besloten - de oude spoorbrug van de Stienservaart op het kale spooremplacement nabij het voormalige stationsgebouw van Stiens.

Lanterfanten over Route 3.2 van Sloten naar Bakhuizen

Vrijdag 3 april 2009

Weerman Gerrit Hiemstra van het NOS-Journaal betitelt deze dag in het achtuurjournaal als officieel de eerste warme dag van dit jaar, want de temperatuur van 20 graden Celsius werd vandaag voor het eerst in 2009 overschreden. Op deze inderdaad warme dag (om 18.00 uur was het nog steeds 19 graden Celcius) lopen Durkje en ik van Sloten naar Bakhuizen, vanuit het merengebied gaan we Gaasterland binnen, over een afstand van 27 kilometer.

De ene auto parkeren we in Bakhuizen en dan rijden we met de andere auto naar de startplaats Sloten - één van de elf Friese steden -, waar we eerst in het feestelijke Sloten in de vroege ochtendzon op het terras genieten van een kop koffie. Vanmiddag starten hier de festiviteiten in het kader van het eeuwfeest van de Friese Elfstedenvereniging. Ondernemers en gemeentewerkers zien we hier en daar druk in de weer om alles op tijd gereed te hebben voor de komende feestavond in dit pittoreske stadje.

Buiten Sloten gaat we eerst langs het Slotergat en dan via een smal pad door een hoogopgaande rietkraag langs de oever van het Slotermeer, waarna we door de Coehoornspolder, langs het Menno van Coehoornbos uiteindelijk op de Menno van Coehoornweg arriveren in Wijckel, het dorpje waar in het koor van de dorpskerk met de uit de kluiten gewassen kerktoren een wit praalgraf is van de wereldberoemde vestingbouwer Menno van Coehoorn. Dan gaat de route verder via Bargebeck en Delburen door de Bremer Wildernis naar de klokkenstoel op de begraafplaats van Ruigahuizen.

Daarna volgt een groot aantal bospaden door de Starnuman bossen, langs Kippenburg, over de Schaarslijpersbrug, door het bos Elfbergen en langs de zandput Wyldemerk naar het dorp Oudemirdum. Bij Rijs gaan we het Rijsterbos in. Voorbij het Vredestempeltje passeren we een oude, majestueuze beuk in dit oude bos, een natuurreservaat, dat in eigendom is van It Fryske Gea. Na een behoorlijke klim over gaasten en kliffen komen we uit bij het Mirnser Klif, waar we geruime tijd tussen de andere badgasten op het strand langs het IJsselmeer vertoeven in de warme middagzon.

Aan het eind van de middag wandelen we langs de zoom van het Rijsterbos door naar Bakhuizen, waar we bij camping De Wite Burch de auto afhalen, om vervolgens via Sloten weer naar huis terug te keren.