Pelgrimsroute van Genève (Z) via Le Puy-en-Velay (F) naar Santiago de Compostela (S)
Via Gebennensis van Genève naar Le Puy-en-Velay
Pelgrimeren van Pommier de Beaurepaire naar Bellegarde-Poussieu
Zaterdag 1 augustus 2026 – 20,5 km lopen & 15,3 km fietsen
Dag 12: 193,0 – 213,5 km
 |
| Over de holle weg van het hellingbos naar Bellegarde |
Via Gebennensis
Tijdens onze eerste pelgrimage van Durkje en mij wandelden we van 2005 tot en met 2012 van het Friese Sint-Jacobiparochie (NL) via het Franse Vézelay over de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Lemovicensis naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela.
Tijdens onze tweede pelgrimage van Durkje en mij wandelden we van 2011 tot en met 2015 vanuit het Franse Le Puy-en-Velay over de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Podiensis wederom naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela.
Vorig jaar (in 2025) liepen we de verbindingsroute voor pelgrims van de Via Lemovicensis naar de Via Podiensis, namelijk van Vézelay zuidwaarts naar Le Puy-en-Velay.
Dit jaar (in 2026) lopen we de ruim 350 kilometer lange pelgrimsroute ‘Via Gebennensis’, van het Zwitserse Genève naar het Franse Le Puy-en-Velay.
Dit is met name voor Duitsers, Oostenrijkers en Zwitsers een aanlooproute naar Le Puy-en-Velay, waar ze dan doorstarten op de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Podiensis.
Bij het pelgrimeren op de Via Gebennensis maken we gebruik van drie pelgrimsgidsen, namelijk de Duitstalige van Renate Flori (in 18 etappes, versie 2023, Rother), de Duitstalige van Hartmut Engel (50 tracé’s, versie 2025, Conrad Stein Verlag) en de Frans-Duitstalige van Henri Jarnier (15 etappes, versie 2024, Association Rhône-Alpes des Amis de Saint-Jacques)).
Wij zijn van plan deze verbindende aanloop-pelgrimsroute in 20 etappes te lopen.
Eerst van Bellegarde-Poussieu naar Pommier de Beaurepaire
Vandaag wandelen we van de Via Gebennensis de 12e etappe, van Pommier de Beaurepaire naar Bellegarde-Poussieu, over een etappe-afstand van 20,5 kilometer.
De wekker wekt ons om 5:30 uur in onze caravan op Camping Rural de Montchardon in Oyeu, onze uitvalsbasis voor deze derde serie van vier wandeldagen.
Na het ontbijt verlaten we de camping om 6:40 uur, en rijden we met de auto – met beide fietsen achterop het fietsenrek - vanaf de Camping Rural de Montchardon van Oyeu naar Bellegarde-Poussieu, waar we de auto stallen bij de begraafplaats.
Vervolgens fietsen we van Bellegarde-Poussieu naar Pommier de Beaurepaire, want hier begint vandaag onze etappe.
Het is vanmorgen al 19 graden Celsius als we vertrekken. Het is aanvankelijk half bewolkt met af en toe zonnige perioden. Later wordt het nagenoeg onbewolkt. De temperatuur stijgt tijdens deze etappe vandaag naar 34 graden Celsius. Regelmatig voelen we een zacht verfrissend windje, dus al met al is het mooi – maar wel tamelijk warm - wandelweer tijdens deze etappe. Het is dus al weer een tropische dag.
Vanuit Pommier de Beaurepaire over veldpaden en bospaden
Nadat we in Pommier de Beaurepaire de fietsen op slot hebben gezet bij de Mairie, en de rugzakken vertrekklaar hebben gemaakt, gaan we van start met onze volgende etappe.
We lopen langs de kerk het dorpje uit.
Net buiten Pommier de Beaurepaire staat een grote hijskraan. Een informatiebord bij deze bouwlocatie maakt duidelijk dat hier een nieuw waterreservoir wordt gebouwd, dat te zijner tijd voor de lokale watervoorziening zorg zal gaan dragen.
Als we het dorp al achter ons hebben gelaten, gaan we een veldpad op, dat verderop door een bosgebied loopt.
We komen ook langs de locatie van houtopslag.
De route loopt hier afwisselend door het bos en langs de bosrand.
Op een gegeven moment gaat het bos over in het open veld.
Maar verderop gaat het weer door een stuk bos, waar op een bepaalde plek een steentjesbult is opgeworpen, waar passerende pelgrims hun teksten op die steentjes hebben geschreven of er iets op hebben getekend.
Nog iets verder is een kunsthoekje rondom een boom gecreëerd, waar verschillende maaksels een plek hebben gekregen. De gemeente heeft er een bordje bij geplaatst met de mededeling dat hier geen kaarsen mogen branden. Gezien de huidige enorme bosbranden in het zuiden van Frankrijk is dat kennelijk geen overbodige luxe.
Een lang kampad tussen Pommier de Beaurepaire en Revel-Tourdan
Als we het langgerekte bosperceel achter ons hebben gelaten, gaat de route verder als kampad over de heuvelrug.
Links van het pad horen we een kettingzaag op een locatie waar enorme bulten kaphout liggen. Een man is er bezig om de takken en boomstammen tot open haardhout te verwerken.
Enkele minuten later zien we weer een man aan het werk in de verte. Dat ziet er niet zo goed uit, want hij is bezig bij een lange rij nog staande, verbrande bomen. Hier is dus een kleine bosbrand geweest. Gelukkig is de bosbrand niet verder uitgebreid naar het kleine bosperceel dat daar achter ligt.
Een man is bij die verbrande bomen bezig om één en ander op te ruimen.
We hebben ze enkele dagen al niet meer gezien, maar hier langs het kampad komen we weer langs wijngaarden, al zijn het nu wel kleine percelen.
Ook hier hangen al behoorlijke druiventrossen aan de druivenranken, maar de druiven zijn nog bitter-zuur, dus ze hebben nog een lange rijpingsperiode nodig.
Ook hier weer hebben we links en rechts van het kampad akkers met hoog opgaande maïsplanten, en al enige tijd geleden geoogste graanakkers. De graanstoppels glimmen nog goudgeel in de volle zon.
Vier Jacobsschelpen en vier koffie in Revel-Tourdan
Ongeveer om 10:15 uur wandelen we de bebouwde kom van Revel-Tourdan binnen. Daar komen we onder andere langs de openbare wasplaats van het dorp.
Ook hier weer zien we dat inmiddels zo herkenbare straatbeeld van deze regio, met daarin huizen die gebouwd zijn met dikke muren van natuursteen, die nog de erfenis vormen van de IJstijd van heel lang geleden.
We gaan de Johannes de Doper-kerk binnen, en vinden daar een kerkstempel dat we in onze pelgrimspaspoorten afdrukken.
In het gastenboek zien we dat de ons voorgaande bezoeker van deze kerk gisteren een zekere Gerrit de Boer was, die afkomstig is uit het Friese Burgum, vlak bij onze woonplaats. Wellicht is hij één van die pelgrims die wij gisteren op grote afstand van ons zagen lopen door Faramans?
Heel mooi in deze kerk zijn de glas-in-lood-kerkramen. Eén ervan valt ons direct op, aangezien daarin in het onderste deel van het kerkraam vier Sint-Jacobsschelpen zijn afgebeeld.
Dit spreekt ons als pelgrims uiteraard bijzonder aan.
Maar ook een mooi veldboeket in een vaas onder het Mariabeeld is indrukwekkend mooi om te zien.
Kortom, ogenschijnlijk zomaar een kerkje in een dorpje, en dan toch schittert zo’n dorpskerk door een aantal hele mooie items.
We verlaten de kerk, en zien dan links van de kerk een ‘Auberge’.
Daar lopen we naar toe, en dan zien we binnen een dorpscafé, waar enkele mannen met een drankje aan de bar zitten. Wij bestellen en krijgen en drinken hier koffie. De waard vraagt of wij Zwitsers zijn, wat begrijpelijk is, want het zijn ook vaak Zwitsers die deze pelgrimsroute van de Via Gebennensis vanuit Genève maken naar Le-Puy-en-Velay.
Als deze korte koffiepauze voorbij is, en we buiten verder door het dorpje lopen, komen we langs een schaduwrijke picknickplek, waar we dan toch ook nog maar even gaan zitten om er een meegenomen broodje te eten, en er onze meegenomen koffie op te drinken.
Langzaam dalen en klimmen naar de snelle trein
Buiten Revel-Tourdan zetten we een stevige afdaling in, en steken daarna een eerste asfaltweg over. Tussen die eerste en de tweede asfaltweg blijft het een kwestie van behoorlijk afdalen, waarbij we onder andere de droge bedding van een bosbeekje moeten oversteken.
Na het kruisen van de tweede asfaltweg zetten we de klim weer in op de weg met de voor ons zo passende naam, de Chemin de Saint-Jacques.
Zo ongeveer halverwege die klim passeren we de oprijlaan van de zogenoemde Ferme des 1000 Couleurs. Van deze overnachtingsaccommodatie voor pelgrims hadden we gisteren langs de route al eens een vooraankondiging gezien.
Nog weer een eind verder in de klim, als we linksaf een hellingpad op gaan, hebben we inmiddels een prachtig vergezicht over de vallei achter en links van ons.
Even later gaat het nog verder heuvelopwaarts.
Train Grande Vitesse
We weten dat we straks bij een spoorlijn uit zullen komen, die ons de vlotte doorgang zal belemmeren. En dan ineens horen we een trein naderen. Het is een TGV-trein, zo’n bekende snelle Franse trein, die met een enorme snelheid (270-320 km per uur) Frankrijk doorkruist. Van bovenaf zien we de TGV-trein van links naar rechts flitsen.
Waar we dichtbij de spoorlijn komen, belemmeren hoge hekken ons het kruisen van het TGV-spoor. We moeten nu een eind langs de spoorlijn lopen, totdat we een eind verderop linksaf door een tunnel onder het spoor door kunnen lopen. Ondertussen zijn er al vier TGV-treinen in beide richtingen ons gepasseerd met hoge snelheid.
Voorbij Le Bornet de zuidelijke route
Aan de overzijde van de spoorlijn gaat het weer verder omhoog. We moeten namelijk vanuit de diepe vallei weer op fikse hoogte komen om ons pad te vervolgen. Onderweg kruisen we op een smal asfaltweggetje het verdeelde erf van een boerenhoeve.
We hadden in de afgelopen dagen nog geen Franse watertoren gezien, maar nu is het dan toch zover dat we boven op een kam een watertoren naderen. In de verte zien we dan ook nog de rood-witte zendmast, die we eerder vandaag al steeds konden zien.
Als we op behoorlijke hoogte het bos in zijn gegaan, arriveren we op de locatie Le Bornet, waar de noordelijke en de zuidelijke routevariant van de Via Gebennensis voor enkele kilometers splitsen. Op deze kruising van bospaden staat een grote houten blokhut, waar we naar binnen gaan.
Het is hier lekker koel in de schaduw, dus we besluiten hier onze lunchpauze te houden, zodat we even heerlijk kunnen afkoelen buiten het bereik van de felle zon.
Op het kampad en door de holle weg
Na deze koele pauze gaan we verder door het bos.
Als we het bos hebben verlaten, gaat het voort over weer zo’n mooi kampad, vanwaar we een prachtig uitzicht hebben naar de beide valleien links en rechts van ons pad. Op dit kampad lopen we ook door een grote houtopslag, waarvan de stammen en dikke takken aan beide zijden van het kampad liggen.
Links in de gele, droge wei loopt een kudde witte koeien met hun kalveren. Ze zijn een beetje schrikachtig, maar uiteindelijk wint de nieuwsgierigheid het van de eerste schrik, en komen ze in onze richting, om op enige afstand te blijven staan om ons voorbij te zien lopen.
Om ongeveer 13:30 uur volgt een afdaling over een schilderachtig mooie holle weg door het hellingbos.
De bodem van het pad bestaat wisselend uit aarde, rotsen en keien, waarover het overigens wel prima voortgaat.
In de berm zie je hier en daar al de vruchten van de aronskelk, in de kleuren groen tot rood.
Langs Chapelle Notre-Dame de la Salette naar Bellegarde-Poussieu
Om 13:45 uur arriveren we na een mooie afdaling in het plaatsje Bellegarde, waarvan we bij het doorkruisen niet veel meer zien dan een aantal mooie huizen in grote tuinen.
Vanuit Bellegarde volgt weer een behoorlijke klim over graspaden naar de plek waar veel hogerop de Chapelle Notre-Dame de la Salette staat.
Na het laatste hete klimstuk in de volle zon en uit de wind komen we dan aan bij de kapel, maar als we daar even naar binnen willen gaan, blijkt de kapel afgesloten te zijn. Er staat één groot woonhuis naast, en verder is hier niets te zien.
Daarom gaan we door. En dan komen we een eind verder nog op een hoog uitzichtpunt, vanwaar we een schitterend uitzicht over de breedte van de vallei hebben, en waar een geglazuurde informatietafel staat, waarop je kunt aflezen wat er van de omgeving dichtbij en veraf al dan niet is te zien.
Nog een klein stukje verder, en dan arriveren we om 14:20 uur bij onze auto.
We rijden terug naar de camping, maar halen onderweg eerst nog de fietsen af uit Pommier de Beaurepaire. Met deze etappe van vandaag sluiten we het derde (van de vijf) blokje vierdaagses af. Nog twee van zulke blokjes te gaan. Morgen gaan we onze caravan vier etappes opschuiven, en dan gaan we overmorgen verder vanuit Bellegarde-Poussieu.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten