Donderdag 25 juni 2026
 |
| Aankomst in het Peerke Donderspark in Tilburg; eindpunt van het PeerkePad |
PeerkePad tussen Wittem & Tilburg
Het PeerkePad is onder andere een wandelroute van circa 165 kilometer tussen het Nederlands-Limburgse dorpje Wittem en de Brabantse stad Tilburg, aangevuld met zeven rondwandelingen. Deze wandelroute (sinds 2009) laat je lopen door de verrassend mooie bos- en weidegebieden van de Brabantse en (Belgisch-)Limburgse Kempen, door de Maasvallei en door het Limburgse Heuvelland. De bijbehorende wandelgids beschrijft deze route zowel noord- als zuidwaarts in zeven of acht trajecten.
Deze wandelroute is helaas niet gemarkeerd en verbindt twee bedevaartsoorden met elkaar, namelijk Wittem (het klooster als bedevaartsoord in het redemptoristenklooster dat aan de heilige Gerardus Majella is gewijd) & Tilburg (waar de zalig verklaarde Peerke Donders is geboren).
Etappe 9 van Moergestel naar Tilburg
Dit jaar (2026) gaan Durkje & ik samen met Durkje haar broer Eelke & schoonzus Ike het PeerkePad noordwaarts bewandelen, van Wittem naar Tilburg. Dat delen we op in eerst een vijfdaagse van 8 tot en met 12 juni 2026, namelijk van Wittem naar Schaft; en tenslotte tien dagen later nog een vierdaagse van 22 tot en met 25 juni 2026, van Schaft naar Tilburg.
Vandaag wandelen we met zijn vieren de negende etappe, van het Noord-Brabantse Moergestel naar Tilburg, over een afstand van 14 kilometer. Dat is van de wandelgids het tweede deel van het zevende traject van de Oisterwijkse bossen naar het Petrus Donderspark van Tilburg (dat is gewijd aan het zevende Werk van Barmhartigheid: Gevangenen bezoeken).
Omdat de temperatuur vandaag naar verwachting extreem boven de 35 graden Celsius uit zal komen, staan we om 05:00 uur op, en ontbijten we in onze caravans op de boerderijcamping Niks Hoeve nabij Oost-, West- en Middelbeers. Deze camping gebruiken we gedurende deze vierdaagse als uitvalsbasis.
Om 6:00 uur en rijden we met beide auto’s naar het eindpunt bij het Petrus Donderspark bij Tilburg, waar we de ene auto parkeren in de berm vóór het park. Dan rijden we met de andere auto tezamen naar de Kapel van Onze Lieve Vrouw van de Vrede aan het Stokeind ten noorden van Moergestel, om daar te beginnen met onze volgende etappe van vandaag, de laatste van het Peerkepad.
Over Landgoed Ter Braakloop en door de Brekxsche Hoven
Om 6:45 uur parkeren we de auto bij de Kapel van Onze Lieve Vrouw van de Vrede in de Oisterwijkse bossen.
Dan gaan we de bospaden op in het Landgoed Ter Braakloop. Al vrij snel komen we langs een ten dode opgeschreven boom, waarop een enorme platte tonderzwam zit.
Ten zuiden van het Keelven gaan we een bospad op dat door een dicht en aaneengesloten bos van rodondendronstruiken loopt. De struiken zijn al lang uitgebloeid, maar deze route zal nog meer bijzonder zijn als al die rododendrons in bloei staan.
Door de Brekxsche Hoven gaat het dan verder over een bospad van een smal bosperceel, dat parallel ligt aan de Tilburgseweg.
Vanaf de Baksevenweg gaan traptreden het talud op naar de Tilburgseweg, waarmee we de A58 oversteken.
Aan de overzijde van deze snelweg gaat de Tilburgseweg over in de Eindhovenseweg, en die voert ons dan naar het grote wegkruis aan de andere kant van de weg.
Koffiepauze in de kloostertuin van Abdij Koningshoeven
In de volgende bocht staat de Trappistenpoort van de Abdij Koningshoeven. Door deze toeganspoort gaan we het kloosterterrein op van de abdij.
Rechts op het kloosterterrein zien we achter de ijzeren hekken de brouwerij La Trappe van het klooster.
En links staat het grote abdijgebouw en daar tegenaan de grote abdijkerk.
Op het grote terras vóór het abdijgebouw nemen we plaats voor onze koffiepauze.
De kloostertuin is prachtig, met onder andere een grote variëteit aan oude parkbomen.
Als ik even links om de abdijkerk loop, kan ik de zijgevel van de abdijkerk bekijken, maar ook hier belemmert een ijzeren hekwerk de verdere toegang tot het kloosterterrein.
Na deze pauze lopen we langs het Wilhelminakanaal naar de Meijerijbaan, waar we ook nu weer een talud op moeten klimmen, om deze keer via die Meijerijbaan het Wilhelminakanaal over te steken.
Bijeengebrachte oorlogsmonumenten van Tilburg
Aan de overzijde van het kanaal wandelen we de bebouwde kom van de stad Tilburg binnen. Het is dan nog maar 9:20 uur.
Nu lopen we eerst naar, en even later langs de Piushaven, in de richting van het stadscentrum.
Het marktterrein dat grenst aan het Koningenplein is momenteel een enorme grote en diepe bouwput.
Als we een klein eindje verder lopen, komen we in het Vrijheidspark.
In 2017 hebben verschillende oorlogsmonumenten van Tilburg in dit park een nieuwe, gezamenlijke plek gekregen, zoals het Indië-monument en het monument voor de 15th Scottish Division.
Aan het begin van het park staat het monument voor de Koninklijke Nederlandse Brigade Prinses Irene, en in het midden van het Vrijheidspark staat het Holocaust-monument, dat verwijst naar de Joodse Menorah.
Niet groot, maar wel bijzonder, is het monument voor de Tilburgse slachtoffers van de eerste dag van de Tweede Wereldoorlog op 10 mei 1940.
Paleis, kerk en kapel
Bij de oversteek van het Willemsplein zien we rechts van ons het witte paleis dat koning Willem II indertijd heeft laten bouwen uit liefde voor Tilburg als residentie. Nu is daar het stadhuis in gevestigd.
En dan maken we de oversteek naar de grote Sint-Dyonisiuskerk, die ook wel de Heikese Kerk wordt genoemd.
Die kerk is op slot, dus we kunnen er niet in, maar in de bocht van de Kapelhof staat de deur van de Kapel Onze Lieve Vrouw ter Nood wel open, dus daar gaan we naar binnen.
Opvallend zijn de bijzonder kleurrijke kerkramen van deze gedachteniskapel.
Op het kruispunt aan het eind van de Kapelhof nemen we plaats op een café-terras voor onze tweede koffiepauze van vandaag.
Daarna gaat de route verder, de Nieuwlandstraat in, en in het verlengde daarvan de Noordstraat in.
De stad uit
Na de oversteek van de Spoorlaan en het kruisen van de spoorlijn gaat het verder noordwaarts naar het Wilhelminapark, waar we uiteraard een bezoek brengen aan het standbeeld dat hier staat, dat Petrus Donders voorstelt als missionaris in Suriname.
Door het Smidspad en over de Goirkestraat gaat het verder naar het Julianapark en via de Oude Lind naar de Brug Lijnsheike, waarmee we het Wilhelminakanaal oversteken.
Ten noorden van het kanaal maken we de doorsteek naar de Heikantlaan, die we ook oversteken, om vervolgens door een langgerekte park-strook en de Schans naar de Mariakerk te lopen.
En als we dan ook nog de Vlashoflaan zijn overgestoken, volgt om 12:05 uur het moment dat we op de Borodinstaat de bebouwde kom van Tilburg verlaten.
Dan is het nog maar een klein eindje over de Pater Dondersstraat naar het Peerke Donderspark, dat het einde is van het Peerkepad, dat we nu vanuit het Limburgse Witten in totaal negen wandeldagen in noordelijke richting geheel hebben bewandeld.
Een al oudere bezoekster van het park maakt van ons een aankomstfoto bij de entree van het Peerke Donderspark. Zij vertelt ons dat ze hier vroeger als kind al met haar ouders kwam, met name omdat haar moeder een fascinatie had voor de inmiddels zalige missionaris Petrus Donders, die in Brabant en erbuiten ook Peerke Donders wordt genoemd.
In het Peerke Donderspark
Dan gaan we het park in, om eerst een bezoek te brengen aan het restaurant van het park, waar we lunchen in de heerlijk koele restaurantzaal. Buiten is het dan al 33 graden Celsius, dus de temperatuur is vanmorgen tijdens onze laatste etappe oplopen van 24 naar 33 graden Celsius.
Nadat we onze lunch-ingrediënten hebben besteld, vindt de medaille-uitreiking plaats, want Durkje en ik hebben enkele dagen geleden in een ruim geassorteerd warenhuis voor Ike & Eelke een medaille gekocht, voor hun bijzondere prestatie om na het met ons beiden voltooien van de Walk of Wisdom (2024) en de Wegen met Zegen (2025) nu ook nog het 165 kilometers lange PeerkePad (2026) te voltooien, waarvan de laatste vier etappes dan ook nog bij fikse tropische temperaturen. Daarom mogen we deze doorzetters ook wel de Friese Doorlopers noemen.
Na deze lunch verlaten we het restaurant en brengen we een bezoek aan de kapel in het Peerke Donderspark.
In de tamelijk grote kapel hangen ook enkele geschilderde afbeelding van Petrus Donders als missionaris in Suriname.
Weer buiten in de warmte maken we een ronde door het park, rondom het Peerke Donderspaviljoen, het Museum voor Naastenliefde, dat vandaag overigens gesloten is.
Rondom dit museum is een kruisweg opgebouwd van hele grote beelden, waarmee de kruisweg van Jezus Christus wordt uitgebeeld.
Na ook nog langs de Peerke Donders-waterput gelopen te hebben, verlaten we het park, en rijden we met zijn vieren in de auto terug naar de kapel bij Moergestel, waar we de andere auto afhalen, alvorens we met beide auto’s terug rijden naar camping Niks Hoeve, waar we nog één overnachting zullen doorbrengen, alvorens we morgen huiswaarts keren.
Halverwege de middag meten we in elk geval al een temperatuur van 37 graden Celsius, en morgen wordt het volgens de weersvoorspelling nog enkele graden warmer, hetgeen we met recht als nogal extreem mogen betitelen.
De extreem hoge temperaturen van de afgelopen vier dagen hebben ons in elk geval er niet van weerhouden om de laatste vier wandeldagen van het PeerkePad te voltooien, iets waar we best wel trots voor mogen zijn, maar bovenal ook dankbaar, omdat het ons fysiek is gegeven om dit onder deze extreme omstandigheden met succes te volbrengen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten