Dinsdag 23 juni 2026
 |
| Over een akkerpad langs de Kleine Beerze |
PeerkePad tussen Wittem & Tilburg
Het PeerkePad is onder andere een wandelroute van circa 165 kilometer tussen het Nederlands-Limburgse dorpje Wittem en de Brabantse stad Tilburg, aangevuld met zeven rondwandelingen. Deze wandelroute (sinds 2009) laat je lopen door de verrassend mooie bos- en weidegebieden van de Brabantse en (Belgisch-)Limburgse Kempen, door de Maasvallei en door het Limburgse Heuvelland. De bijbehorende wandelgids beschrijft deze route zowel noord- als zuidwaarts in zeven of acht trajecten.
Deze wandelroute is helaas niet gemarkeerd en verbindt twee bedevaartsoorden met elkaar, namelijk Wittem (het klooster als bedevaartsoord in het redemptoristenklooster dat aan de heilige Gerardus Majella is gewijd) & Tilburg (waar de zalig verklaarde Peerke Donders is geboren).
Etappe 7 van Eersel naar Oost-, West- en Middelbeers
Dit jaar (2026) gaan Durkje & ik samen met Durkje haar broer Eelke & schoonzus Ike het PeerkePad noordwaarts bewandelen, van Wittem naar Tilburg. Dat delen we op in eerst een vijfdaagse van 8 tot en met 12 juni 2026, namelijk van Wittem naar Schaft; en tenslotte tien dagen later nog een vierdaagse van 22 tot en met 25 juni 2026, van Schaft naar Tilburg.
Vandaag wandelen we met zijn vieren de zevende etappe, van het Noord-Brabantse Eersel naar Oost-, West- en Middelbeers, over een afstand van 18,3 kilometer. Dat is van de wandelgids het tweede deel van het vijfde traject (dat is gewijd aan het vierde Werk van Barmhartigheid: De hongerigen voeden) van Achelse Kluis naar Vessem, en het eerste deel van het zesde traject van Vessem naar de Oisterwijkse bossen (dat is gewijd aan het vijfde Werk van Barmhartigheid: Vreemdelingen herbergen).
Omdat de temperatuur vandaag naar verwachting boven de 30 graden Celsius uit zal komen, staan we vlak vóór 05:00 uur op, en ontbijten we in onze caravans op de boerderijcamping Niks Hoeve nabij Oost-, West- en Middelbeers. Deze camping gebruiken we gedurende deze vierdaagse als uitvalsbasis.
We verlaten de camping om 5:45 uur en rijden dan met één auto naar het beginpunt in Eersel, waar we de auto parkeren aan de Heibloem.
Vandaag lopen we naar onze camping Niks Hoeve bij Oost-, West- en Middelbeers, dus vanmiddag halen we na aankomst op de camping met de andere auto deze achtergelaten auto nog wel even op uit Eersel.
Van Eersel naar Duizel
Om 6:30 uur stappen we in Eersel uit de auto, en dan maken we ons klaar voor vertrek. Het is inmiddels 17 graden Celsius, en het belooft een warme dag te worden.
Over de Voortseweg lopen we door Eersel naar de Markt, waar we een kapel passeren.
Dan steken we de langgerekte Markt in de lengterichting over.
Daarbij komen we eerst langs het beeldje van de Pronte Vrouw.
Vrij snel daarna komen we langs het beeldje van de Contente Mens.
Na een kwartier lopen, gaan we om de Kapel van Onze-Lieve-Vrouw van de Kempen heen.
Aan de noordzijde van Eersel verlaten we de bebouwde kom van Eersel en gaan we onder de A67 door. Aan de andere zijde gaan we dan het Sergeant Arthur Fraserpad op, en op dat wandel- en fietspad wandelen we langs de villa op het landgoed Duyselshof naar het begin van de plaats Duizel.
Als we naar de grote kerk van Duizel lopen, komen we op het Smitseind langs het bronzen beeld van Goei Moeder.
Direct daar achter lopen we om de Sint-Jan-Geboortekerk heen.
De grote bocht om de kerk en de begraafplaats voortzettend, lopen we op de Kerkakkers langs de alleenstaande oude kerktoren.
Als we aan het eind van de Oude Kerkstraat op de Donk de Kleine Beerze oversteken, is het moment aangebroken dat we de lange tocht langs dit riviertje aanvangen.
Veldpaden langs de Kleine Beerze
Een hele mooie route volgt dan over het smalle paadje, met rechts de Kleine Beerze, en links af en toe bijvoorbeeld een graanakker.
Soms lopen we over een lage begroeiing, en af en toe gaat het dan voort tussen een schilderachtig mooie vegetatie met veel veldbloemen.
Na het kruisen van De Weege en Den Aard moeten op Den Aard de oversteek maken naar de andere rivieroever, en dan gaat het aanvankelijk – maar ook verderop – voort tussen hoog opgaande en nog behoorlijk natte grassen en andere begroeiïng langs de Kleine Beerze aan onze linkerhand.
Het laatste deel van het pad – althans dat hier zou moeten zijn – is zó sterk overwoekerd door hoge vegetatie dat het onmogelijk is om daar doorheen voort te gaan, en daarom kiezen we ervoor om langs de akkerrand te lopen, met rechts het hoge graan, en links de ondoordringbare grassen.
Het bemoeilijkt onze voortgang, maar de flora langs de Beerze staat volop in bloei, en is schilderachtig mooi.
Waar we de doorgaande weg van de Heuvel over moeten steken, staat een man met zijn tankwagen van een grondboorbedrijf water te tanken uit de Kleine Beerze.
Aan de overzijde vervolgen we ons pad langs de rivier, die we een eindje verderop oversteken via een plat houten bruggetje.
Waar we het bosperceel uit willen gaan, ligt en staat een kleine kudde koeien met enkele kalveren en een rode stier. De rode stier blokkeert voor ons de doorgang en blijft staan als ik aanstalten maak om het pad op te gaan. Veiligheidshalve kijk ik even of we met een bypass enkele tientallen meters verderop een doorsteek naar het doorgaande pad kunnen maken, maar dat lukt niet. Als Ike ondertussen ook aanstalten maakt om het pad op te gaan, gaan de stier en een koe aan de kant, en kom ik terug van de gezochte bypass en kunnen we veilig het pad op en voort.
Kabouters en een Romeinse graftoren in het Koebosch
Na het oversteken van de Hoogcasterseweg gaan we het Koebosch in, waar we over droge paden en vlonderpaden van het Koning Kyriëpad slingerend voortgaan, op grotere afstand van de Kleine Beerze.
Dit pad is overigens tevens een kabouterpad, want steeds na enkele meters passeren we weer één of meer kabouters en hun aanverwante objecten.
Vlak vóór een scherpe bocht in het bos, kunnen we een houten uitzichttorentje op, van waar we een mooi uitzicht krijgen over de riviervallei van de Kleine Beerze.
Voordat we dit bosperceel verlaten, maken we nog een klein uitstapje in het bos naar de replica van de Romeinse graftoren van de Kabouterberg, die hier in 2012 is gerestaureerd en nu een winterverblijfplaats is voor vleermuizen.
Weer terug in het open veld komen we langs een vennetje, waar een houten bord bij staat, waarop wordt gemeld dat dit in 2008 de vindplaats was van bronzen bijlen.
Door een natuurgebied en over de Grootakker gaat het dan verder naar Vessem.
Links van de doorsteek op een veldpad naar de Jacobushoeve komen we langs een veld met heel veel uitbundig bloeiende veldbloemen.
Bezoek aan de Jacobushoeve in Vessem
Bij de Kerkberg arriveren we bij de Jacobushoeve.
Binnen zien we op een plateautje aan de muur een beeldje van de heilige Jacobus, patroon van de pelgrims van Sint Jacob.
De Jacobushoeve is officieel nog gesloten, maar de gastvrouw die alles op het terras alvast klaarzet voor de in aantocht zijnde 16 vrijwilligers, ontvangt ons toch vriendelijk met koffie.
Onderwijl maken we een rondgang door de tuin van de Jacobushoeve, waarin onder andere een ijzeren kruis is opgesteld.
Dit kruis verwijst naar het Cruz de Ferro, dat pelgrims van Sint Jacob in Spanje passeren als ze op de Camino Franchés op weg zijn naar Santiago de Compostela.
Mijn nieuwsgierigheid naar de voorraad boeken over theologie, religie en spiritualiteit in de boekwinkel van de Jacobushoeve bezorgt mij enigszins ongemak, want als ik de aanvankelijk nog openstaande deur van de boekwinkel weer door wil om de boekwinkel te verlaten, blijkt die door de gastvrouw op slot te zijn gedaan. Ze had me binnen niet gezien, en omdat de winkel eigenlijk nog gesloten zou moeten zijn, had ze die uit voorzorg snel even op slot gedaan tijdens ons bezoek. Maar gelukkig zijn Eelke en de gastvrouw mijn reddende engelen, dus even later sta ik bevrijd weer buiten op het terras van de Jacobushoeve.
Bezoek aan de Pelgrimsherberg Kafarnaüm in Vessem
Na deze korte koffiepauze gaan we verder door Vessem, op weg naar de pelgrimsherberg, langs de Sint-Lambertuskerk.
Om 9:30 uur arriveren we dan bij de Pelgrimsherberg Kafarnaüm van Vessem.
In 2018 hebben Durkje en ik hier tijdens een pelgrimage al eens overnacht, en nog steeds zijn pelgrims van harte welkom in deze herberg.
Op het terras van de binnenplaats zit een groep vrijwilligers aan de koffie. Het zijn een gastvrouw en gastheer, en enkele vrijwilligers van de werkgroep Opvang.
We worden heel hartelijk welkom geheten, en voordat we het in de gaten hebben, staat voor ons de koffie klaar op tafel.
We maken een rondgang door de pelgrimsherberg, voor Eelke en Ike de eerste keer, en voor ons een feest van herkenning van acht jaar geleden.
Uiteraard bezoeken we ook de inpandige kapel, van waaruit pelgrims heengezonden kunnen worden op weg naar Santiago de Compostela.
Drie kwartier later verlaten we de pelgrimsherberg, en gaan we verder door Vessem, en uiteindelijk de plaats al weer uit.
Door de Molenbroek langs de Kleine Beerze
Wederom bij de Kleine Beerze aangekomen, verlaten we het fietspad vanuit Vessem, en gaan we het open veld weer in over een pad langs de Kleine Beerze.
Door het prachtige rivierdal van de Kleine Beerze gaat het dan voort, eerst vlak langs de rivier.
Daarna gaan we het open veld weer in, en steken we dwars over door enkele graslanden van de Molenbroek.
Hier wordt druk gemaaid en wat eerder al is gemaaid, wordt geschud.
Tussen de tractoren door lopen ettelijke ooievaars in de weilanden, op zoek naar prooi.
Door de gemaaide weilanden komen we aan de rand van de Molenbroek weer terug bij de Kleine Beerze, en ook hier bloeien de veldbloemen uitbundig.
Over een smal pad door een bosperceel gaat het dan verder langs een droge uitloper van de Kleine Beerze. We komen langs de plek waar vroeger de Muystermolen heeft gestaan.
Langs de Oude Toren naar Middelbeers en Oostelbeers
Als we vanaf de Hillestraat op de Rotten langs de Oude Toren komen, gaan we daar het terrein op voor onze lunchpauze.
De oude stenen kerktoren uit de 14e eeuw roept de historie op van de kerk die hier eeuwen geleden tot aan het midden van de 19e eeuw heeft gestaan.
Aan het eind van het zandpad en wandel-fietspad van de Rotten komen we bij de N395, die we net buiten Middelbeers oversteken.
Langs de N395 lopen we vervolgens naar het naburige dorp Oostelbeers. Dit dorp verlaten we om 12:30 uur op de Neereindseweg.
Van Zunne Leste Steen naar de Niks Hoeve
Waar we op de splitsing van de Neereindseweg de Baesterdijk op gaan, komen we langs het monument Zunne Leste Steen, waarmee een regionaal bekende beeldhouwer rijkelijk laat en daardoor postuum wordt geëerd met zijn laatste brok steen, die hij als beeldhouwer niet meer heeft kunnen verwerken.
Op de Baesterdijk gaan we het Landgoed Baest in.
Waar we bij de oversteek over het Omleidings-kanaal deze waterloop oversteken, verlaten we de doorgaande route van het PeerkePad tijdelijk, omdat we hier over de Fransebaan over een afstand van slechts enkele honderden meters terug kunnen lopen naar de camping Niks Hoeve, die we voor deze vierdaagse van het Peerkepad als uitvalsbasis gebruiken.
Eelke brengt ons dan met de auto terug naar Eersel, waar we vanmorgen van start zijn gegaan, en na het halen van enkele boodschappen in een supermarkt in Eersel rijden Durkje en ik vanuit Eersel weer terug naar onze caravan op camping Niks Hoeve. Dan is de temperatuur vandaag al opgelopen naar 29 graden Celsius, dus ook vandaag is en was het een warme dag om te wandelen, maar desondanks prima te doen, en bovendien heel mooi.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten