woensdag 19 oktober 2016

NBG benoemt twee nieuwe Leden van Verdienste

Donderdag 6 oktober 2016 
Een oorkonde voor beide Leden van Verdienste

Bijbelwerk doen we samen

Het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) is een grote vereniging met duizenden leden. donateurs en actieve vrijwilligers, en in het hoofdkantoor aan de Zijlweg te Haarlem en ver daarbuiten zijn dagelijks ook tientallen beroepskrachten aan het werk om het waarde(n)volle bijbelwerk van het NBG met succes vorm en inhoud te geven. Een belangrijke taak is weggelegd voor al die vrijwilligers overal in het land, die de hoofden, harten, voeten en handen zijn van alle activiteiten die van het NBG uitgaan. Beroepskrachten en vrijwilligers werken nauw samen om de doelstellingen met betrekking tot het nationale en het internationale bijbelwerk van het NBG te bereiken.

Uitzonderlijke bijdrage aan bijbelwerk
We zien met grote dankbaarheid de grote inzet die veel vrijwilligers plegen, en we spreken als bestuur, management en beroepskrachten ook regelmatig onze grote dank uit voor het vele en het goede werk dat de enthousiaste vrijwilligers in hun eigen werkgebied verrichten. Ook zien we dat ettelijke vrijwilligers een meer dan gemiddelde inspanning plegen en goede resultaten bereiken als het gaat om hun vrijwilligerswerk voor het NBG, en dat willen we bij tijd en wijle ook graag op bijzondere wijze laten blijken.
Daartoe kennen we in ons verenigingsverband van het NBG de zogenoemde 'Leden van Verdienste'. NBG-vrijwilligers kunnen Lid van Verdienste worden, als uit voordrachten van leden of van beroepskrachten blijkt dat zij naar de aard, naar de duur en/of naar de omstandigheden van hun uitzonderlijke bijdrage het predikaat 'Lid van Verdienste' zouden verdienen.
Een commissie van bestuur en management van het NBG beoordeelt deze voordrachten, en kan dan aan de Ledenraad van het NBG - het hoogste orgaan van onze vereniging - een voordracht doen voor benoeming tot Lid van Verdienste.

Leden van Verdienste 2016
Als blijk van grote waardering voor hun bijzondere inzet voor het Nederlands Bijbelgenootschap zijn in het afgelopen voorjaar Hans Bouma en Lenie de Vries door de Ledenraad benoemd tot Lid van Verdienste.
Hans Bouma is al meer dan 30 jaar als vrijwilliger verbonden aan het NBG. Hij vervulde de functies van werkgroepvoorzitter, was lid van het regiobestuur/regioteam en was vele jaren rayoncoach. Hij vertegenwoordigt het NBG bij predikanten en geeft lezingen en presentaties over de doelen en het werk van het NBG. In het bijzonder is hij actief geweest om de bijbelvertalingen van het NBG toe te lichten bij diverse kerkelijke instanties.
Lenie de Vries is al meer dan 40 jaar vrijwilliger voor het NBG. Zij vervulde ook diverse functies zoals voorzitter/secretaris van de werkgroep, was lid van het regioteam/regiobestuur en tevens rayoncoach. Altijd ziet zij kansen en mogelijkheden om de doelen van het werk van het NBG naar voren te brengen door het geven van informatie bij en organiseren van exposities in kerken en bibliotheken, maar ook door het persoonlijk benaderen van mensen.

Vrijwilligerswerk als waarde(n)vol geven & ontvangen
Vandaag is het dan zover dat beide vrijwilligers door een delegatie van het bestuur en het management van het NBG worden gedecoreerd als Lid van Verdienste. Deze feestelijke bijeenkomst vindt plaats in Slot Zeist.
Regiocoördinator Wilma van de Veen, die verantwoordelijk is voor het vrijwilligerswerk van het NBG in midden- en zuid-Nederland, spreekt beide vrijwilligers toe en deelt hen mee dat hun bijzondere verdienste door de Ledenraad van het NBG is beloond met het predikaat 'Lid van Verdienste'.
Als het bestuurslid dat het Vrijwilligerswerk van het NBG in portefeuille heeft, mag ik vervolgens aan deze twee nieuw-benoemde Leden van Verdienste namens het Nederlands Bijbelgenootschap de bijbehorende oorkonde uitreiken.
En aan het eind van de bijeenkomst overhandigt NBG-directeur Rieuwerd Buitenwerf aan beiden een prachtige Bijbel als geschenk: de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) in een mooie nieuwe omslag.
Uit de twee dankwoorden van beide Leden van Verdienste blijkt met hoeveel plezier zij hun vrijwilligerswerk jarenlang hebben uitgevoerd, en spreken zij ook uit hoe waarde(n)vol dit vrijwilligerswerk ook in hun eigen leven is geweest, en vast en zeker ook nog lang zal blijven.

dinsdag 11 oktober 2016

Open Dag bij Jansma Burdaard

Zaterdag 8 oktober 2016 
In de productiehal van Jansma Burdaard



















Open huis in Burdaard

Jansma Burdaard is een mooi Fries bedrijf in het noord-Friese dorp Burdaard, gelegen aan de Dokkumer Ee, ook bekend als doorgangsplaats voor de Friese Elfstedentocht op de schaats.
Jansma Burdaard is in Fryslân bekend als leverancier van met name kunststof kozijnen & dakkapellen. Maar het is ook een adres waar je terecht kunt voor schuifpuien, deuren, gevelbekleding, zonwering en isolatie, kortom allround in met name kunststof producten in de bouw.

Voor en achter de schermen
Gisteren en vandaag houdt Jansma Burdaard twee open dagen, waarvoor rondom veel reclame is gemaakt, dus je mag ook verwachten dat er volop belangstelling zal zijn van de nieuwsgierige Fries.
We zijn al zo vaak door en langs Burdaard gereden, maar nooit is het ervan gekomen om de showroom van Jansma Burdaard eens te bezoeken.
De Open Dag van vandaag is dan ook een mooie gelegenheid om eens een kijkje in de showroom, en ook achter de schermen te nemen, dus Durkje en ik reizen vanmorgen af naar Burdaard.

Innovatief fabricageproces
In een goed gevulde showroom worden alle gasten welkom geheten, waar men in een gezellige entourage alvast kennis kan nemen van het assortiment van Jansma Burdaard.
Men wil ons hier graag van alles vertellen over hun kunststof producten, en om dat aanschouwelijk te doen, worden alle gasten uitgenodigd voor een rondleiding in kleine groepen door de bedrijfshallen, waar we met eigen ogen het innovatieve fabricageproces van kunststof kozijnen en dakkapellen kunnen bekijken, onder leiding van Minne Jansma.
In de showroom kun je dan ook nog de nieuwste snufjes ontdekken op het gebied van bijvoorbeeld zonwering (zoals ook tussen dubbele beglazing) en isolatie.

Glaskunst en bouwkunst
Bijzonder is aan het eind van de rondleiding een presentatie van het restaureren van glas-in-lood-ramen, die evenals gezandstraalde ramen kunnen worden gemonteerd in dubbele beglazing, zodat ze tegen alle invloeden van buitenaf worden beschermd door de ramen aan de voor- en achterzijde van de glaskunst. Mooie voorbeelden van hoe kunst en techniek heel goed samen gaan bij nieuwbouw en restauratiewerk.

Pelgrimeren als zingeving

Woensdag 5 oktober 2016 
Herman Holtmaat spreekt over zijn cultuurhistorische analyse















Over Pelgrimeren gesproken

Pelgrimeren is van alle tijden, en van alle culturen. 
Pelgrimeren is eeuwenoud, en tegelijk ook weer heel eigentijds, modern.
Pelgrimeren is een vorm van zingeving, tegen de achtergrond van geloof, levensopvatting of van wereldbeschouwing.
In deze tijd, waarin de grote verhalen op losse schroeven zijn komen te staan, mag pelgrimeren zich weer verheugen in een grote belangstelling. 
Wat bezielt de hedendaagse pelgrim om op weg te gaan?
Is pelgrimeren een opgave, of een kunst? 
Of is pelgrimeren gewoon een bijzondere ervaring op ons levenspad?

Filosofisch-literair café De Witte Kerk
Dit zijn zomaar een aantal vragen, waarop we vanavond antwoorden kunnen krijgen.
Het filosofisch-literair café van De Witte Kerk van het Friese Hemrik organiseert daartoe vanavond een lezingavond, met Herman Holtmaat als spreker.
Zo'n 65 gasten zijn vanavond naar De Witte Kerk gekomen, waaronder een enkele pelgrim, enkele leden van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob, en voor de rest allen overige belangstellenden zonder pelgrimservaringen, maar wel nieuwsgierig naar de diepere lagen van het pelgrimeren.
Herman Holtmaat is socioloog en kunsthistoricus, en ook actief lid van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob, het pelgrimsgenootschap waarvan Durkje en ik lid zijn. Herman maakte in het jaar 2000 de voettocht, zijn pelgrimage naar Santiago de Compostela.

Van alle tijden en culturen
Herman Holtmaat begint in dit publiek eerst met het definiëren van een aantal begrippen die vanavond regelmatig zullen worden gebruikt.
Onder pelgrimeren bijvoorbeeld verstaat Herman onder andere dat men individueel of collectief om zingevingsredenen op weg gaat en onderweg is naar heilige plekken en/of heiligdommen, waarbij je kunt denken aan plekken in de natuur, of naar (graven van) heiligen.
Bij 'zingeving' als containerbegrip zou je bijvoorbeeld kunnen denken aan motieven die te maken hebben met spiritualiteit, boetedoening, devotie, herbezinning, maar ook sport en cultuur kan als zodanig worden beschouwd.
Bekende pelgrimsoorden zijn bijvoorbeeld: Santiago de Compostela, Jeruzalem, Rome, Mekka, Canterbury, en ook Maastricht.
Maar de term pelgrimeren werd en wordt ook wel als breder begrip gezien, bijvoorbeeld bij een diplomatieke missie, de Kruistochten, of bij de reis van de Groninger Abt Emo, die om steun van de paus te verkrijgen, afreisde naar Rome.
En pelgrimeren is dan ook nog cultureel gebonden, want een Nederlander heeft bijvoorbeeld andere opvattingen over pelgrimeren dan een Spanjaard.

Zingeving en motieven
Uitgaande van spirituele, religieuze en/of andere zingevende motieven, mag je stellen dat pelgrimeren een doel en (beweeg)reden heeft. Het is iets van zin en betekenis.
Een pelgrim zoekt bijvoorbeeld naar bevestiging en erkenning van zichzelf. De wens om ooit eens aan te komen op de heilige plek illustreert dat. Zo liep de middeleeuwse pelgrim bijvoorbeeld naar het graf van een heilige, om daar(na) een aflaat te verkrijgen, of om daar(door) genezing te vinden. Deze vorm is dus nogal resultaat- en/of doelgericht.
Maar je kunt ook pelgrimeren om jezelf te bevragen, om jezelf her te bezinnen. Je wilt je daarmee bijvoorbeeld losmaken van je dagelijkse routines, vrijgemaakt van je dagelijkse dingen thuis en/of op je werk. Daartoe treedt de pelgrim buiten zijn of haar bestaande kaders, en zoekt de pelgrim tijdens zijn 'pelgrimarge' de marge van de maatschappij. Vanuit dat perspectief gezien is dan ook de weg en het onderweg zijn belangrijker dan het doel, dan de bestemming.
Tegelijk moeten we ons ook realiseren dat pelgrimsmotieven in tijd en ruimte voortdurend aan verandering onderhevig zijn, ze zijn voortdurend in de beweging.
In onze huidige tijd zie je ook dat mensen als pelgrim op weg gaan met een eigen missie, bijvoorbeeld voor een goed doel, zoals 'bewegen voor overleven', om een morele en vaak ook een financiële bijdrage te leveren aan de strijd tegen bijvoorbeeld borstkanker, of ALS.
De Nederlandse hoogleraar Paul Post onderscheidt pelgrims op weg naar de zogenoemde 'sacrale velden', waaronder hij verstaat: religieus, healing, herdenking, kunst/cultuur, leisure (als vorm van vrijetijdsbesteding voor 'spelgrims').
Pelgrimeren gezien als 'levensweg' verwijst naar de keuzes die je in je leven maakt.
De paradox van zoiets bijzonders als 'pelgrimeren' is dat als je het veel doet, of als het door velen wordt gedaan, het dan zo gewoon wordt. Maar dat is natuurlijk bij heel veel andere bijzondere zaken ook het geval.

Sporen in het landschap
Pelgrimeren trekt sporen door het landschap, laat haar sporen achter in de natuur, gaat langs objecten van kunst en cultuur, alsmaar op weg naar een heiligdom zoals een graf (van bijvoorbeeld de heilige Jacobus (Spaans: Sant-iago)).
De pelgrim wordt gedreven door en aangetrokken door de mare, de mythe van beroemde cultplaatsen, bijvoorbeeld plaatsen waar relieken worden bewaard, zoals bijvoorbeeld in het Franse Conques, een belangrijke doorgangsplaats voor pelgrims.
Maar de pelgrim gaat ook voort over de eeuwenoude, bijvoorbeeld Romeinse en middeleeuwse stenen boogbruggen, die al eeuwenlang zorgen voor de veilige oeververbindingen over rivieren en andere waterstromen.
Bij de bouw van de nu al weer eeuwenoude Spaanse kerken kun je qua architectuur zien dat er met hun omgang in het koor van de kerk rekening is gehouden met grote aantallen pelgrims die deze kerken langs de pelgrimsroutes bezochten en doorliepen.
En in die kerken vind je dan de schilderijen en beelden die hier en daar ook verwijzen naar de heilige Jacobus, Sint Jacob met insignes (bijvoorbeeld de Jacobsschelp) als pelgrim, met een Bijbel als apostel, en ook als Morendoder (Santiago Matamoros) met zwaard en te paard.
Door al dat vroomheid in hout en steen, door al die bijzondere sporen in het landschap, is het dan ook niet zo verwonderlijk dat de Europese Gemeenschap de weg van Sint Jacob, de Camino, heeft uitgeroepen tot Europees Erfgoed.

Vraag antwoord
Na de pauze wordt deze avond op interactieve wijze voortgezet. Vanuit de zaal worden veel vragen gesteld over allerlei zaken van het pelgrimeren vroeger en nu.
Welke relatie bestaat er momenteel bijvoorbeeld tussen de pelgrim en internet.
Zou de pelgrim bijvoorbeeld het gebruik van de smartphone en/of van de tablet moeten worden 'verboden'?
Hoe bereik je als pelgrim de diepere laag in jezelf, en wanneer mag je spreken over je pelgrimage als 'rite de passage'.
Herman Holtmaat wordt vanuit de zaal ook uitgenodigd om met een aantal persoonlijke bespiegelingen te komen omtrent zijn eigen pelgrimstocht van zestien jaar geleden.
En hoe zien pelgrims terug op hun pelgrimage; zijn er bijvoorbeeld ook pelgrims die achteraf teleurgesteld zijn? En ja, er zijn ook voorbeelden (genoemd) van mensen die onderweg afhaken, om allerlei redenen.
Enkele gasten vanavond die de ervaring als pelgrim niet hebben, zijn ook benieuwd of je het beste alleen op pelgrimstocht kunt gaan, of is het beter om samen (met bijvoorbeeld je partner/echtgeno(o)t(e)) te gaan. In de praktijk blijkt dat heel persoonlijk te zijn, want de een loopt graag met een vaste wandelpartner, terwijl de ander grote voorkeur heeft voor het alleen lopen, alhoewel daar dan wel bij moet worden aangetekend dat het steeds moeilijker wordt om alleen in je eentje te lopen, naarmate de camino Santiago de Compostela nadert, immers, hoe dichter je bij dit bedevaartsoord komt, hoe drukker het op de camino is.

zondag 9 oktober 2016

Arbeidsmarktinformatie in relatie tot aanvragen Macrodoelmatigheid

Dinsdag 4 oktober 2016 
Presentatie over het AIS door Didier Fouarge van het ROA 















Probleemstelling
Bij de beoordeling van aanvragen omtrent macrodoelmatigheid van opleidingen in het Hoger Onderwijs is gebleken dat het aantonen van de arbeidsmarktbehoefte een lastig onderdeel is. Veel hoger onderwijsinstellingen geven aan problemen te ondervinden bij het verzamelen van kwantitatieve arbeidsmarktinformatie die het belang van hun voorgenomen opleiding ondersteunt. Bestaande publicaties zijn vaak te grofmazig, maken geen onderscheid naar opleidingsniveau's, en/of zijn gebaseerd op verouderde data.
De Commissie Doelmatigheid Hoger Onderwijs (CDHO) - bij wie de doelmatigheidsaanvragen ter advisering aan minister Bussemaker worden ingediend - wil graag een bijdrage leveren aan het verminderen van de administratieve lasten bij het aanvragen door de hoger onderwijsinstellingen. Het beschikbaar stellen van goede arbeidsmarktinformatie is daar een onderdeel van.
De CDHO heeft dan ook in dat kader de afgelopen maanden met het Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt (ROA) gesproken over de mogelijkheid van het door het ROA beschikbaar stellen van arbeidsmarktinformatie op een lager aggregatieniveau dan de meer algemene publicatie ‘De arbeidsmarkt naar Opleiding en Beroep tot 2020’. Hierdoor kunnen zowel de hoger onderwijsinstellingen als de CDHO beschikken over meer verfijnde arbeidsmarktinformatie. Dat komt de kwaliteit van aanvragen ten goede en vermindert de lastendruk bij de betreffende instellingen.

Naar een oplossing
Deze gesprekken tussen de CDHO en het ROA hebben inmiddels geleid tot de afspraak dat ROA’s databank - het ArbeidsmarktInformatieSysteem (AIS) -  via een weblink op de CDHO-website gratis beschikbaar wordt gesteld aan alle bekostigde hogescholen en universiteiten middels een gebruikersnaam en een wachtwoord.
De CDHO nodigde ons uit voor een bijeenkomst met als thema: 'Arbeidsmarktinformatie in relatie tot aanvragen macrodoelmatigheid'. Vandaag zijn we derhalve met een delegatie van vier collega's van Stenden Hogeschool aanwezig bij de presentatie van het AIS, die plaatsvindt in 'In De Ruimte', in een kelder, ondergronds aan de Utrechtse Oudegracht.
Aan het begin van de middag worden alle aanwezigen welkom geheten door Dirk Post, de coördinator van de CDHO. Post geeft aan dat de CDHO het belangrijk vindt dat arbeidsmarktinformatie zoals indicatoren en prognoses op een lager aggregatienivo via haar site wordt aangeboden. Sectorale informatie bleek bijvoorbeeld nogal eens een vertekend beeld te geven, waar bijvoorbeeld informatie op subsectornivo daarentegen een beter beeld geeft van de arbeidsmarktsituatie die van toepassing is op het werkveld waarvoor een beoogde nieuwe opleiding wil gaan opleiden.
Morgen wordt deze AIS-tool online gezet, en om nu het gebruik daarvan vanaf het begin goed van start te laten gaan, is het ROA uitgenodigd om hier vanmiddag voor alle belanghebbenden een presentatie te verzorgen over haar AIS.

De arbeidsmarkt in beweging
Deze presentatie over het ArbeidsmarktInformatieSysteeem wordt verzorgd door Didier Fouarge, projectleider en managementteamlid van het Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt (ROA). Hij gaat vandaag vooral in op het onderwerp 'Aansluiting Onderwijs-Arbeidsmarkt'.
Fouarge begint over de dynamiek van de voortdurend in beweging zijnde arbeidsmarkt. Zo zit bijvoorbeeld de gevoeligheid van de jeugdwerkloosheid vooral aan de kant van de lager opgeleide jongeren. En door de toegenomen arbeidsparticipatie van ouderen (wegens het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd) is de vervangingsvraag van arbeid geringer geworden, zulks ten nadele van de jongeren.
Zowel aan de aanbodzijde (werkveld) als aan beroepskant zien we dat er in de afgelopen 20 jaar een upgrading heeft plaatsgevonden van gewenst en beschikbaar opleidingsnivo. We zien een groei in de soorten beroepen waarvoor een steeds hoger probleemoplossend vermogen van de werknemer wordt gevraagd. De kwaliteit van de beroepsbeoefenaar wordt steeds belangrijker in de arbeidsmarkt.

Arbeidsmarktprognose
Arbeidsmarktprognoses zijn belangrijk voor onder andere studenten, werkgevers, baanzoekers, opleiders en beleidsmakers. Het ROA werkt elk tweede jaar gedetailleerd aan deze prognoses, daarbij steeds zes jaar vooruit kijkend. De prognoses zijn gericht op de hele arbeidsmarkt, inclusief de interacties tussen haar deelmarkten. Tweejaarlijks zes jaar vooruit kijken volstaat om een verantwoord evenwicht te hebben tussen relevantie en betrouwbaarheid van de uitkomsten van dit onderzoek. Deze prognoses vergroten de transparantie van de arbeidsmarkt en hebben een signaalfunctie voor onverwachte fricties in de arbeidsmarkt.
Een goede inschatting is van belang, want herstelscholingen in een niet-verwacht reagerende arbeidsmarkt zijn duurder dan de initiële scholing van bijvoorbeeld de jongeren.

Methodiek
ROA-ramingen gaan over de verwachte vraag (door uitbreiding, vervanging, substitutie van arbeid) en het verwachte aanbod per opleiding en beroep. Ze zijn gericht op werkenden en op de zich doorontwikkelende econometrische modellen, met input van bijvoorbeeld tijdreeksen (middels enquêtes onder beroepsbevolking), ramingen (van bv. CBS en CPB) en periodieke evaluaties.
De ROA poogt met haar arbeidsmarktprognoses een positieve bijdrage te leveren aan het zoeken en vinden van de juiste balans tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt van de komende zes jaren.
Het blijft een uitdaging om iets te voorspellen omtrent nieuwe vraag in bestaande beroepen. Het is de vraag immers of je wel iets kunt zeggen over nog niet bestaande opleidingen en beroepen. Eén ding is zeker: als het echt iets geheel nieuws is, kan ook het ROA er nu nog niets over zeggen. In dat geval zul je als hoger onderwijsinstelling ten behoeve van een doelmatigheidsaanvraag dan toch maar een weg moeten zoeken en vinden, die aansluit bij wat we wèl weten over al wel bestaande beroepen.
Iets anders is dat de huidige ROA-voorspellingen lopen tot aan 2020, terwijl hoger onderwijsinstellingen nu al bezig zijn met het opstarten van nieuwe opleidingen, die op zijn vroegst afgestudeerden zullen gaan leveren in de jaren 2021 en 2022. Dan is er maar één oplossing: kijk niet verder dan de cijfers die gelden voor 2020, want iets anders en meer is er immers niet.
Als intermezzo kijken we naar een animatiefilmpje van het ROA.

ArbeidsmarktInformatieSysteem (AIS)
In het tweede deel van de presentatie van Didier Fouarge kijken we naar enkele illustraties uit het AIS, onder andere op het gebied van arbeidsperspectieven naar opleidingsnivo en verwachte arbeidsmarktkansen.
Het AIS heeft een grote kring van gebruikers. De ROA werkt hiertoe met een dataportal, die is beveiligd met een gebruikersnaam en wachtwoord. De ROA werkt niet met zogenoemde Croho-nummers van afzonderlijke opleidingen, maar met opleidingentypen, bestaande uit geclusterde opleidingenverzamelingen.
Mijn feedback aan Didier Fouarge dat ik het niet wenselijk acht dat het ROA in het AIS zowel de WO-Bachelor als de HBO-Bachelor onder de noemer van 'HBO' laat vallen, en zowel de WO-Master als de HBO-Master onder de noemer van 'WO' laat vallen, en dat het wellicht valt te overwegen om de eerste twee onder de noemer 'Bachelor' en de laatste twee onder de noemer 'Master' te laten vallen, vindt bij Didier Fouarge gehoor, in die zin dat het ROA hier nog eens goed naar moet kijken, want de door het ROA tot op heden gehanteerde indeling naar HBO en WO spoort inderdaad niet met de huidige Bachelor-Master-structuur van het Nederlandse Hoger Onderwijs, dus daar zal nog een oplossing voor moeten worden gevonden. We wachten nu af met welke indelingsoplossing het ROA in dezen op termijn zal komen voor HBO-Bachelor, WO-Bachelor, HBO-Master en WO-Master.
Vervolgens krijgen we een demo in het werken met het AIS te zien voor wat betreft bijvoorbeeld 'uitwijkmogelijkheden' naar redelijk vergelijkbare beroepen, en voor wat betreft 'conjunctuurgevoeligheid'.
Fouarge geeft aan dat in het geval je met het AIS niet goed uit komt op het perspectief van een bepaalde opleiding, je nog wel eens zou kunnen kijken hoe het perspectief wel aantoonbaar is voor wat betreft de beroepen waarvoor die opleiding opleidt. Dan kom je er wellicht wel redelijk goed uit.

Conclusies
Aan het eind van de middag is het tijd om enkele conclusies te trekken.
Duidelijk is het in elk geval dat enquêtes onder afgestudeerden van opleidingen bijzonder nuttig zijn.
We moeten ons echter wel realiseren dat enquêtes geen doorkijkje bieden naar de toekomst.
Prognoses daarentegen geven wel een doorkijkje naar de toekomst.
Het AIS van het ROA is een rijke bron aan informatie over de huidige arbeidsmarktsituatie, en over de verwachte ontwikkelingen in de vraag en het aanbod op die arbeidsmarkt van de komende jaren.
Over de vraagstelling of dit AIS van het ROA daadwerkelijk leidt tot een betere allocatie van aanbod van afgestudeerden naar de vraag op de arbeidsmarkt, is nog betrekkelijk weinig bekend. Er is dan ook bij de ROA nog wel behoefte aan een experiment rondom het vraagstuk hoe de informatie uit het AIS het onderwijs en de arbeidsmarkt helpt. Het zij de ROA dan ook gegund dat zij de middelen verkrijgen om daar nog nader onderzoek naar te doen. Dat is hen vooral ook gegund omdat zij nu op verzoek van de CDHO via de website van de CDHO haar gehele databank vanaf morgen voor de bekostigde instellingen in het Hoger Onderwijs beschikbaar stellen. Dat is een belangrijke stap voorwaarts, die mijns inziens aller waardering verdient.

maandag 3 oktober 2016

Afscheidsexpositie van Robin Stemerding @ Stenden

Maandag 3 oktober 2016 
Drie werken van Robin Stemerding in het Ontmoetingscentrum













Verbinding tussen kunst en supervisie
Momenteel hangt er in de gangen rond de grote zaal van het Ontmoetingscentrum van Stenden Hogeschool te Leeuwarden een serie schilderijen en foto's van Robin Stemerding, ter gelegenheid van zijn afscheid als supervisor van onze HBO-Bachelor-opleiding Creatieve Therapie (CT).
Deze creatief therapeut, kunstschilder en fotograaf is in de jaren 2010 tot en met 2016 als supervisor verbonden geweest aan de opleiding CT.

Bij deze tentoonstelling in de wandelgang hangt de volgende toelichting:

Voor Robin is zijn supervisorschap nauw verbonden met zijn kunstenaarschap.
Zowel in zijn werk met mensen als in zijn beeldend werk neemt hij de toestand van het 'niet weten' als uitgangspunt.
In zijn schilderijen en foto's kun je de ongewisheid zien waarin hij samen met zijn supervisanten afdaalt, om van daaruit tot leren en tot groei te komen.
Het feit dat die toestand niet voor iedereen gelijk is, en dat Robins supervisiepraktijk zich uitstrekt van studenten tot tbs-ers leidt tot een beeldend onderzoek, waarin de idee van 'het ongewisse' vanuit meerdere contexten vol aandacht wordt benaderd.
Het leuke is dat je in de subtiele ontwikkeling in vormgeving ook de ontwikkeling van Robin als supervisor kunt herkennen.
Het werk gaat daarmee in toenemende mate ook over de positie die je inneemt ten aanzien van je cliënt. het materiaal en van het onbekende.

zondag 2 oktober 2016

Friese Kerkendag 2016 over Bruggen in Harlingen

Zondag 2 oktober 2016 
Het orgel van de Grote Kerk van Harlingen



















Bruggen overbruggen .....
Eénmaal in de vier jaar organiseert de Raad van Kerken in Fryslân de oecumenische Friese Kerkendag. De eerste vond plaats tijdens Simmer 2000, en vandaag is het al weer de vijfde editie van de Friese Kerkendag, die wordt gehouden in Harlingen, en mede wordt georganiseerd door de Harlinger Werkgemeenschap van Kerken.
Het thema van deze Friese Kerkendag 2016 is 'Bruggen', onder andere verwijzend naar de 66 bruggen die deze historische zeehavenstad rijk is. Een mooi thema, want de verbindingen door bruggen maken het leven van alledag een stuk gemakkelijker. Maar het zou geen kerkendag zijn als niet ook de verbinding van deze Harlinger kunstwerken wordt gelegd met de rijke wereld van kerk en geloof. Ook in kerk en religie hebben we figuurlijk bruggen nodig om verbindingen te leggen tussen individuen, tussen geloofsgemeenschappen, tussen kerken, tussen samenlevingen en tussen religies.
En laten we dan maar dicht bij huis beginnen, in Fryslân, in Harlingen, en in onze hoofden en harten,
Daarom ook zijn Durkje en ik vanmiddag de hele middag deelnemer van deze Friese Kerkendag, waar we tussen die honderden andere bezoekers vele bekenden ontmoeten, waaronder collega's van Stenden Hogeschool, mede-inwoners van ons dorp Stiens, Nijkleastelingen, predikanten, bestuurders, een oud-schoolmeester, koorleden, artiesten, jong en oud, en vertegenwoordigers van vele Friese kerkgenootschappen, dus volop oecumene.

Tsjerken en Brêgen
De Grote Kerk van Harlingen zit behoorlijk vol als om 13.00 uur de oecumenische vering start, die de officiële opening is van deze Friese Kerkendag.
Na inleidend orgelspel van organist Eeuwe Zijlstra volgt samenzang van het intochtslied:
"Huis dat een levend lichaam wordt
als wij er binnengaan
om recht voor God te staan."
Na woorden van welkom, gebed en vredesgroet van de secretaris van de Raad van Kerken in Fryslân - ds. Ulbe Tjallingii - zingen we de Friestalige versie van het Bruggenlied, met de tekst van Eppie Dam:
"Brêgen binne iepen earmen, ...
Brêgen binne gouden kânsen, ...
Brêgen binne dreamde paden, ...
Brêgen binne eltse kear wer oare kant dy't mooglik wurdt."
Daarna leest Roseanne Bouma voor ons het gedicht 'Bruggen', dat ons er op wijst dat we met bruggen anderen kunnen bereiken, dat we bruggen bouwend bouwen aan vertrouwen, en dat dit de vrede dichterbij brengt.
Piter Wilkens
Nadat Piter Wilkens een lied heeft gezongen uit zijn theatervoorstelling 'Libbene stiennen' heet de Harlinger burgemeester Roel Sluiter alle gasten hier in de kerk van harte welkom. Sluiter wijst ons op het belang van bruggen, ook in Harlingen, want "Als alle bruggen weg zijn, functioneert er hier niks meer".
Piter Wilkens zingt aansluitend een lied over de geschiedenis van Fryslân en van onze kerken. Wilkens: "Yn Fryslân sjogge jo oeral tsjerken. Ja, wy treffe it mar!". En dan zingt hij vervolgens "oeral om dy hinne sjochst in tsjerketoer".
En dan moeten we ons realiseren - zegt ds. Cees Glashouwer - dat Piter Wilkens hier op de plek staat waar al in het jaar 777 ons eerste Harlinger kerkje is gebouwd.

Bewegen om te ontmoeten
De cantorij zingt onder leiding van Trudy Baard 'Glorify the Kings of kings'.
Daarna legt voorganger Cees Glashouwer uit dat bruggen zorgen voor ontmoeting, wat je behoedt voor het gevoel dat je eigen kerk het doel is. Ontmoetingen zoals die van vandaag zijn bemoedigend, omdat deze ontmoetingen ervoor zorgen dat er nieuw elan komt over de mensen.
We zingen aansluitend verwijzend naar het thema Bruggen onder andere:
"En de Geest verbreekt de grenzen
die door mensen zijn gemaakt.
Prijs de Heer, de weg is open,
naar de Vader, naar elkaar."
Voordat doedelzakspeler Henk Nijzing ons tijdens het naar buiten gaan, met zijn muziek voorgaat, meldt ds. Glashouwer nog dat we om elkaar te ontmoeten in beweging moeten komen, en er ook enige moeite voor moeten doen.

Hinne Wagenaar
Spiritualiteit in het weiland
We wandelen voor een volgende ontmoeting naar buiten, en gaan naar de Michaëlkerk aan de Harlinger Zuiderhaven. Uit de elf keuzeprogramma's kiezen wij namelijk de workshop van Hinne Wagenaar en Leo Fijen, over 'Spiritualiteit in het Weiland & Spiritualiteit op het Eiland', die zij verzorgen in de Michaëlkerk.
Hinne Wagenaar - pionierspredikant van Nijkleaster in Jorwert - spreekt over de spiritualiteit van de weide, of op z'n Fries: 'fan de greide'. 
Hinne Wagenaar:

  • Door naar buiten te gaan, kijk je bij jezelf naar binnen.
  • Daar buiten in het weiland ervaar je de natuur, die je lichamelijk en geestelijk heelt.
  • Buiten in de (vaak harde) wind voel je dat Gods Geest werkzaam is.
  • De dreigende luchten boven de weilanden doen je denken aan wat je hebt meegemaakt, of aan waar je nog midden in zit.
  • In de graslanden rond Jorwert zijn geen rechte lijnen, zo is het ook in het leven.
  • De vervallen boerderijen in de velden wijzen je erop dat alles, en ook iedereen, zorg nodig heeft.
  • Zorg voor de ziel, dat is één van de thema's van Nijkleaster in Jorwert.
  • Bij Nijkleaster ervaar je dat je tijd moet maken voor jezelf, voor je geliefde, en voor je relatie met God. Nijkleaster in Jorwert creëert ruimte om contact te maken met God.

Daarna slaat Hinne Wagenaar het bruggetje van zijn presentatie naar die van Leo Feijen, als we samen het lied zingen over weiland (de greiden) en eiland (waad en strân):
"De frede fan de greiden wês oer dy,
de frede fan mar en lân;
de frede fan 'e loften wês oer dy, 
de frede van waad en strân,
Djippe frede mei komme oer dy,
Mei Gods frede no groeie yn dy".

Leo Fijen 
Spiritualiteit op het eiland
Ook Leo Fijen spreekt evenals Hinne Wagenaar in metaforen, om de spiritualiteit van het eiland in beelden duidelijk te maken.
Leo Fijen:

  • In de stilte van het eiland bouw ik een eigen huisje in mezelf, met daarin een vloer van stilte, en dan begin ik daar elke dag in stilte.
  • Onder de douche in dat huisje voel ik mij elke dag opnieuw gedoopt.
  • Je kunt alleen een thuis geven aan een ander als je thuis bent in jezelf.
  • Het huisje op het eiland is een huisje in mijn hart.
  • De hal van dat huisje staat symbool voor het wachten. Soms moet je eerst (heel lang en met aandacht) wachten om een ander beeld van je eigen leven te krijgen.
  • We leven (met het etensbord op schoot) steeds meer zonder tafels in ons huis. Aan tafel schik je in, maak je ruimte voor de ander, aan tafel hoor je veel van en over elkaar.
  • De ramen van ons huisje staan te vaak open in ons leven.
  • Als we alle tijd op laten gaan aan bijvoorbeeld email en aan onze smart phone, waar is dan nog de tijd voor de ander, en de tijd voor de Ander (God)?
  • De Schepping is de leegte in ons bestaan, en in ons hart kan die leegte open gaan.
  • Als ik mijn hoofd niet stoot, leer ik niks.
  • Wij moeten weer leren buigen, om weer bij de bron van ons leven te komen.\
  • Je moet ook leren ontdekken dat je niets bent zonder de ander en zonder de Ander.
  • In je huisje zul je je eigen schaduw ontdekken.
  • Houden we het wel uit met onze eigen eenzaamheid?
  • In de kelder van je bestaan ontdek je dat je er mag zijn.
  • Zo'n huisje in je hart wens ik je toe. Dan kun je opa of oma zijn, dan kun je vrijwilliger zijn, en dan en zo kun je laten zien dat je leeft en gelooft.

Als ik Hinne Wagenaar vraag wat het 'weiland' aan het 'eiland' mee kan geven, zegt Hinne Wagenaar:
"In het weiland kun je altijd nog op weg naar een bestemming waar je nog niet bent geweest".

Als ik Leo Fijen vraag wat het 'eiland' aan het 'weiland' mee kan geven, zegt Leo Fijen:
"Het eilandgevoel kun je zo kwijtraken, maar dan kun je altijd nog terug naar het eilandhuisje in je hart. Dat is een voorwaarde om in je leven actief te zijn. Je moet gevoed worden, steeds weer terug naar je bron".

Workshop zingen van Taizé en Iona
Zing mee met Iona en Taizé
Daarna wandelen we weer terug naar de Grote Kerk, want daar willen we als keuze uit de zestien volgende parallelsessies de zang-workshop van Jannie Brandsma bijwonen, die ons mee gaat nemen in het zingen van liederen uit de geloofsgemeenschappen van Taizé en van Iona.
Enkele tientallen alten, sopranen, bassen en tenoren zijn naar deze workshop gekomen, waar we in elk geval twee liederen vierstemmig instuderen, die we later vanmiddag tijdens de slotviering ten gehore zullen brengen.
We zingen:
Bless the Lord / Loovje God, het Taizé-lied in de Friese vertaling van ds. Gerrit Groeneveld.
Take, O Take Me as I Am / Nim my, nim my sa't ik bin, het Iona-lied in de Friese vertaling van Atze Bosch.
Behüte mich, Gott / Behoedzje my, God, het Taizé-lied in de Friese vertaling van Auke Steenstra.
We leren snel, het klinkt goed, en prachtig klinkt het ook als Jannie Brandsma met haar tegenstem de bovenliggende coupletten over ons 'Bless the Lord' heen zingt.

Kerk 2025
Nog eens weer wandelen we terug naar de Michaëlkerk, want de volgende sessie die we uit een selectie van dertien workshops bijwonen, is de presentatie van Karin van den Broeke, de preses van de Generale Synode van de PKN, die in haar referaat in gaat op het onderzoek Kerk 2025, over nieuwe beleidsvoornemens van de Protestantse Kerk in Nederland.
Karin van den Broeke

Karin van den Broeke:

  • We schamen ons eigenlijk wel een beetje over dat we sinds het ontstaan van de PKN in 2004 zoveel met ons zelf bezig zijn geweest.
  • De 1e PKN-Visienota ging dan ook over Jongerenwerk en over Missionair Werk, onder andere over de zogenoemde Pioniersplekken, waarvan Nijkleaster in Jorwert er één is.
  • Onze 2e Visienota heeft oog voor het feit dat wel eens wat somber naar de Kerk wordt gekeken, dat mag wel wat meer ontspannen, immers, we kennen de vreugdevolle inhoud van het evangelie.
  • Kerk ben je in de samenleving, de Kerk is ook een politiek lichaam, immers een oefenplaats voor de samenleving.
  • Waar gaat het eigenlijk om in ons kerk-zijn. Daar mogen we het wel weer wat meer over hebben. Daar moeten we met elkaar over in gesprek gaan. Wat raakt ons daarin bijvoorbeeld?
  • Veel lijkt maakbaar, maar dat is het niet, vanwege onze beperkingen   
  • De Kerk is de plek waar je ervaart dat we allemaal gelijk zijn.
  • De Kerk is de plek waar we omzien naar elkaar, en naar de wereld om ons heen.
  • In het kader van Kerk 2025 moeten we de Kerk nog eens goed tegen het licht houden.
  • We gaan in PKN-verband naar een indeling in vier regio's, om elkaar te versterken, om elkaar daar te ontmoeten. 

Daarna vraagt Karin van den Broeke ons of we in kleine groepen zo'n zeven minuten met elkaar willen praten over wat wij als het wezenlijke van het kerk-zijn zien.
We zien de Kerk als een ontmoetingsplek van mensen, waar je hoort wat je elders in de samenleving niet hoort, waar we nadenken over hoe we als kerk het verschil kunnen maken, en waar we ons realiseren dat de kerk pas begint als de kerk uitgaat.
Na een plenaire terugkoppeling zijn we het er wel over eens dat we geen van allen de toekomst van de Kerk kennen, en dat die toekomst ook niet alleen in onze handen ligt.
We gaan voor een zorgzame Kerk. We zijn hier vandaag omdat we allen één zijn, ondanks de onderlinge verdeeldheid. Je hoeft het ook niet altijd met elkaar eens te zijn, erken in elk geval elkaars verschillen, en dat we wel allen één zijn.

De Kerk is wel degelijk belangrijk
Nog eenmaal wandelen we weer terug naar de (bijna volle) Grote Kerk van Harlingen, om daar om 17.00 uur de oecumenische slotviering van deze Friese Kerkendag 2016 bij te wonen.
Na de intredeprocessie met het binnen brengen van het kruis, de kaarsen, de vlaggen en de vaandels zingen we als intochtslied 'Bless the Lord', waarbij voor ons als workshop-koor een rol is weggelegd onder leiding van en met tegenstem van Jannie Brandsma.
Dominee Margarithe Veen, de voorzitster van de Raad van Kerken in Fryslân, spreekt dan het vertrouwen uit in de aanwezigheid van God, wat we zingend beantwoorden met:
"Van Hem, de ene Heer,
gaf het verleden blijk,
het heden zingt Zijn eer,
de toekomst is Zijn rijk."
Daarop volgt een indrukwekkende geloofsgetuigenis van Stefan Mocian, die vertelt over hoe zijn levensbedreigende ziekte, zijn behandeling en zijn herstel zijn visie op het belang van de Kerk veranderde. In zijn nadenken over leven, dood en geloof merkte hij door zijn hele ziekteproces heen dat de kerk wel degelijk belangrijk is voor zijn leven.

Bruggen zijn gedroomde paden
We zingen aansluitend het Iona-lied 'Take, O Take Me as I Am', en daarna volgt de schriftlezing uit de brief aan de Romeinen 12: 4 en 5.
Daarna volgt bijpassend een kort meditatief moment, afgewisseld met samenzang ("In Christus is noch west noch oost"), waarin zes Harlinger voorgangers ieder in één minuut hun visie geven op de gelezen bijbeltekst, over bruggen bouwen en over oecumene.

  • Bertus Nijendijk: "Alle Bijbelverhalen vormen een brug naar God".
  • Herbert Meerveld: "Voor Satan is dit een verdrietige dag, want vandaag zijn er bruggen gebouwd tussen mensen & God, in de eenheid van de Kerk."
  • Marco Conijn: "Ik zie ons allen als gelovigen, als elkaars broer en zus, we behoren tot één familie, we zijn allen één in Christus."
  • Willem Leijenaar: "Jezus heeft door zijn lijden, sterven en opstanding een brug gebouwd tussen de mensen en God. Jezus is dus onze Bruggenbouwer."
  • Roelof Wolfs: "Bruggen mogen dan de plaats zijn voor wie geen dak boven zijn/haar hoofd heeft. Samen als kerkgenootschappen moeten we naar die onfortuinlijken toe, om hen onder die brug weg te halen, en te brengen naar en in het goede leven."
  • Wiske Beuker: "Een brug spoelt niet weg als zij maar op een stevig fundament ligt. Wij zijn hier ruimzinnig verbonden. ook in de oecumene; laten we samen bouwen aan dergelijke bruggen van hoop, samen bouwen aan Gods toekomst."

Ter afsluiting zingen we nogmaals het Bruggenlied, maar nu in het Nederlands:
"Bruggen zijn gedroomde paden, 
waar de hoop 't geheim van kent."

Zie Gods liefde dan door alles heen
De kinderen brengen ons de Regenboog
Ook de kinderen doen mee aan deze slotviering. Een groep kinderen speelt vanmiddag het verhaal van de regenboog vóórin de kerk. Niet die ene, jouw eigen kleur, is de belangrijkste. Voor de regenboog, als teken van hoop, hebben we jullie allemaal nodig, ieder met zijn of haar eigen kleur.
Vervolgens zingt het koor Scola Liturgica het lied 'O nata lux'.
Daarna volgt de voorbede, met een aanhef van pastoor Marco Conijn.
Scola Liturgica zingt daarop het 'Onze Vader'.
Dan klinkt boven ons vanuit het orgel een onheilspellend aanzwellende stormwind, die als het ware op zee tekeer gaat, als voorspel op het slotlied: Als op 's levens zee de stormwind om u loeit, .... Tel uw zegeningen, tel en noem ze één voor één. En ge ziet Gods liefde dan door alles heen.
Dominee Cees Glashouwer sluit af met enkele mededelingen en tenslotte zendt domina Margarithe Veen ons heen met haar Zegenbede.
En dan nog is de Kerkendag niet voorbij, want - begonnen met kerkdiensten en met een processie door Harlingen - wordt deze Friese Kerkendag nog in de avond voortgezet door Harlinger restaurants die vanavond bijbelse gerechten serveren, en om 19.00 uur is er nog een Praise-dienst en een Afterparty.

En de mensen ....
zij gaan voort over de Harlinger bruggen, 
onderweg elkaar ontmoetend en groetend.

En de Wind .....
die waait over de Harlinger grachten 
en door de straten van de stad.  

zaterdag 1 oktober 2016

Te voet naar Santiago de Compostela - De Kustroute

Zaterdag 1 oktober 2016 
De cover van de Kustwandelgids

De Kustroute

Uitgeverij Elmar heeft een mooie serie pelgrimsgidsen uitgegeven voor wandelaars die als pelgrim naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela willen lopen. Eén van die wandelgidsen is 'Te voet naar Santiago de Compostela - De Kustroute', die de Noord-Spaanse camino, de 'Camino del Norte' beschrijft. Deze routegids is geschreven door Paco Nadal, en in het Nederlands vertaald door Marjan Blümer.
De Camino del Norte loopt van de noord-Spaanse grensplaats Irún naar Santiago de Compostela, en kent twee varianten, te weten de 'Camino Primitivo', die vanuit Sebrayo afbuigt door het Spaanse binnenland naar Santiago de Compostela, en de andere variant is de 'Camino del Costa', die van Sebrayo verder gaat als kustroute om veel westelijker vanuit de kuststad Ribadeo naar het zuidwesten af te buigen naar Santiago de Compostela.

Norte + Primitivo + Costa
Durkje en ik hebben de gehele route van Irún naar Santiago de Compostela gelopen, inclusief de twee bovengenoemde varianten. Alle 17 (Norte, gelopen in 2014) + 15 (Primitivo, gelopen in 2015) + 13 (Costa, gelopen in 2016) etappes zullen hieronder worden vermeld, met een doorverwijzing via een weblink naar het betreffende pelgrimsdagverslag.
Maar hieronder eerst nog enige informatie over deze wandelgids, die ik als onderdeel van mijn Kerstpakket van Stenden Hogeschool ontving in het jaar 2013.

Wandelgids voor pelgrims
Deze wandelgids geeft uitgebreide beschrijvingen van de pelgrimsroute door het noordelijke kustgebied van Spanje, inclusief de Camino Primitivo, die door de ruige natuur gaat van Asturië en door de provincie Lugo. Deze camino staat nu nog voor eenzaamheid, intimiteit, meditatie en voor een stil contact met de natuur.
Het boek bevat kaarten en hoogteprofielen, voor lopers en voor fietsers.
De routegids bevat praktische informatie over onderdak, winkels, voorzieningen en restaurants onderweg.
En wie er na Santiago de Compostela nog niet genoeg van heeft, kan verder lopen naar het eind van de wereld, naar Finisterra. Deze wandelgids geeft namelijk ook nog een korte beschrijving van deze aanvullende route, met daarbij de bijbehorende kaartjes.
De gids biedt een legenda van de in het boek gebruikte symbolen, en per etappe wordt met één of twee of drie Jacobsschelpjes aangeduid of het een lichte, een gemiddelde of een zware etappe is.

Gebruiksaanwijzing bij de gids
Het boek begint met een 'Gebruiksaanwijzing bij de gids'. Daarin wordt gewezen op de gele caminopijlen en stenen routepaaltjes, op de hoogteprofielen, op de beschrijvingen voor onderweg, op de overzichtskaart en wordt doorverwezen naar de etappes.
Dan volgt een beschrijving over de het feit dat deze route 'Een echte natuurroute' is, gaande door de mooiste natuur van het noordelijke deel van Spanje.
Vervolgens wordt een 'Overzichtskaart' over twee pagina's afgebeeld, waarin de grootste doorgangsplaatsen van de beide routevarianten zijn vermeld.
Het volgende hoofdstuk gaat over de 'Voorbereiding' op deze pelgrimstocht, met aandacht voor onder andere de twee mogelijkheden, lopen in verschillende jaargetijden, de pelgrimsherbergen, de markering, het pelgrimspaspoort, de Compostelana en de heilige jaren.
Daarna volgt 'Een stukje geschiedenis', over bijvoorbeeld het belang van de Camino del Norte, de vondst van de graftombe van apostel Jacobus, de vermelding dat de Camino Primitivo de oudste van alle pelgrimswegen naar Santiago de Compostela is en over list en bedrog op de pelgrimsroute,
Ook de 'Kunst langs de Camino' komt aan bod, van preromaans, via romaans, gotiek, barok naar koloniaal.
Bij het hoofdstuk 'Uitrusting' aandacht voor de schoenen, de rugzak, kleding, slaapzak en de pelgrimsstaf.
Als 'De ongemakken van de pelgrim' worden beschreven: blaren, ontstekingen en vermoeide spieren.
Daarna volgen alle hieronder opgesomde etappe-beschrijvingen.

El Camino de Santiago del Norte (436 km)
Etappe 1 van Irún naar Donostia-San Sebastián = 24,4 kilometer liepen we op 1 mei 2014.
Etappe 2 van Donostia-San Sebastián naar Zarautz = 21,1 km liepen we op 7 juli 2014.
Etappe 3 van Zarautz naar Deba = 21,3 km liepen we op 8 juli 2014.
Etappe 4 van Deba naar Zenarruza = 26,5 km liepen we op 9 juli 2014 en 10 juli 2014.
Etappe 5 van Zenarruza naar Gernika = 17,3 km liepen we op 10 juli 2014.
Etappe 6 van Gernika naar Lezama = 20,5 km liepen we op 11 juli 2014.
Etappe 7 van Lezama naar Bilbao = 13,3 km liepen we op 12 juli 2014.
Etappe 8 van Bilbao naar Portugalete = 17,7 km liepen we op 14 juli 2014.
Etappe 9 van Portugalete naar Castro-Urdiales = 27,2 km liepen we op 15 juli 2014 en 16 juli 2014.
Etappe 10 van Castro-Urdiales naar Laredo = 24,8 kilometer liepen we op 17 juli 2014 en 18 juli 2014.
Etappe 11 van Laredo naar Santander = 40,2 km liepen we op 19 juli 2014 en 21 juli 2014.
Etappe 12 van Santander naar Polanco = 35,8 km liepen we op 22 juli 2014 en 23 juli 2014.
Etappe 13 van Polanco naar Cobreces = 22,6 km liepen we 23 juli 2014 en 24 juli 2014.
Etappe 14 van Cobreces naar Colombres = 39,5 km liepen we op 24 juli 2014 en 25 juli 2014 en 26 juli 2014.
Etappe 15 van Colombres naar Llanes = 23,3 km liepen we op 26 juli 2014.
Etappe 16 van Llanes naar Ribadesella = 29,1 km liepen we op 28 juli 2014.
Etappe 17 van Ribadesella naar Sebrayo = 31,4 km liepen we op 29 juli 2014 en 30 juli 2014.

Camino Primitivo (361,5 km)
Etappe 18 van Sebrayo naar La Vega de Sariego = 23,7 km liepen we op 30 juli 2014 en 31 juli 2014.
Etappe 19 van la Vega de Sariego naar Oviedo = 26,9 km liepen we op 31 juli 2014 en 1 augustus 2014.
Etappe 20 van Oviedo naar Grado = 29,5 km liepen we op 7 juli 2015
Etappe 21 van Grado naar Salas = 18,4 km liepen we op 8 juli 2015.
Etappe 22 van Salas naar Tineo = 19,1 km liepen we op 9 juli 2015.
Etappe 23 van Tineo naar Pola de Allande = 25,7 km liepen we op 10 juli 2015.
Etappe 24 van Pola de Allande naar La Mesa = 20,2 km liepen we op 12 juli 2015 en 14 juli 2015.
Etappevariant over Los Hospitales van Borres naar Lago op 13 juli 2015.
Etappe 25 van La Mesa naar Grandas de Salime = 14,9 km liepen we op 14 juli 2015.
Etappe 26 van Grandas de Salime naar A Fonsagrada = 26,7 km liepen we op 15 juli 2015.
Etappe 27 van A Fonsagrada naar Cádavo Baleira = 22,9 km liepen we op 16 juli 2015.
Etappe 28 van Cádavo Baleira naar Lugo =30,6 km liepen we op 17 juli 2015.
Etappe 29 van Lugo naar San Román da Retorta = 19 km liepen we op 19 juli 2015.
Etappe 30 van San Román da Retorta naar Melide = 30,8 km liepen we op 20 juli 2015.
Etappe 31 van Melide naar Pedrouzo = 33 km liepen we op 22 juli 2015 en 23 juli 2015 (en eerder ook al eens op 18 augustus 2012 en 19 augustus 2012).
Etappe 32 van Pedrouzo naar Santiago de Compostela = 20,1 km liepen we op 24 juli 2015 (en eerder ook al eens op 21 oktober 2012 en later nog eens op 6 augustus 2016).

Camino del Norte por la Costa (388,1 km)
Etappe 18 van Sebrayo naar Gijón = 32,3 km liepen we op 19 juli 2016 (en eerder deels als eens op 30 juli 2014 en 31 juli 2014).
Etappe 19 van Gijón naar Avilés = 23,9 km liepen we op 20 juli 2016.
Etappe 20 van Avilés naar Soto de Luiña = 40,9 km liepen we op 21 juli 2016 en 22 juli 2016.
Etappe 21 van Soto de Luiña naar Cadavedo = 23,3 km liepen we op 23 juli 2016.
Etappe 22 van Cadavedo naar Luarca = 14,2 km liepen we op 24 juli 2016.
Etappe 23 van Luarca naar la Caridad = 30,5 km liepen we op 26 juli 2016.
Etappe 24 van La Caridad naar Ribadeo = 21,4 km liepen we op 27 juli 2016.
Etappe 25 van Ribadeo naar Lourenzá = 29 km liepen we op 28 juli 2016.
Etappe 26 van Lourenzá naar Gontán = 24 km liepen we op 29 juli 2016.
Etappe 27 van Gontán naar Vilalba = 20,9 km liepen we op 29 juli 2016 en 30 juli 2016.
Etappe 28 van Vilalba naar Baamonde = 19,1 km liepen we op 1 augustus 2016.
Etappe 29 van Baamonde naar Sobrado dos Monxes = 41,4 km liepen we op 2 augustus 2016 en 3 augustus 2016.
Etappe 30 van Sobrado dos Monxes naar Arzúa = 27,7 km liepen we op 4 augustus 2016.
&
Etappe 31 van Arzúa naar Pedrouzo = 19,4 km liepen we eerder al eens op 19 augustus 2012 en ook op 23 juli 2015.
Etappe 31 als Variant via O Pino van Boimorto naar Pedrouzo = 24 km liepen we op 5 augustus 2016.
Etappe 32 van Pedrouzo naar Santiago de Compostela = 20,1 km liepen we op 6 augustus 2016 (en eerder ook al eens op 21 oktober 2012 en ook op 24 juli 2015).

Camino Finisterre (90 km)
Etappe 33 van Santiago de Compostela naar Negreira =  22 km liepen we op 22 oktober 2012.
Etappe 34 van Negreira naar Olveiroa = 33 km liepen we op 23 oktober 2012.
Etappe 35 van Olveiroa naar Finisterra = 31 km liepen we op 24 oktober 2012.
Etappe 36 van Finisterra naar Faro Fisterra / Cabo Fisterra = 4 km liepen we op 25 oktober 2012.

donderdag 29 september 2016

Mooi bewaard voor één dag

Donderdag 29 september 2016 
Eén van de lockerstations - met fietsprint - van Stenden Hogeschool in Emmen

















Werkdag Emmen
Vandaag ben ik werkzaam in onze vestiging van Stenden Hogeschool te Emmen. De aanleiding om hier vandaag aan het werk te gaan, is het periodieke Voortgangsconsult dat ik hier heb met het management van onze HBO-opleidingen Ad ICT-Beheer, B Informatica en B Werktuigbouwkunde, dat aan het begin van de middag plaatsvindt. Omdat er ook vooraf en nadien nog wel het een en ander aan werkzaamheden is in Emmen, past het om vandaag de hele dag hier werkzaam te zijn in deze Drentse hogeschoolvestiging.

Decoratieve fietsprint
Wandelend door de gangen van Stenden Emmen valt mijn oog op de nieuwe lockers die hier en daar in de wandelgangen zijn geplaatst. Het front van één van de lockerstations toont op fleurige, kleurrijke wijze een mooie collage van fietsgerelateerde decoraties.
Onze studenten kunnen hier hun persoonlijke spullen gedurende de hele dag op een veilige wijze - beveiligd via hun persoonlijke studentenkaart - bewaren, om ze niet de hele dag mee te hoeven nemen door het hogeschoolgebouw als ze her en der colleges hebben, of in projectgroepen aan het werk zijn, in de bibliotheek studeren, lunchen in de kantine, of begeleidingsgesprekken voeren met hun docenten. Gedurende de dag kunnen ze spullen terugbrengen naar de locker, of andere zaken uit de lockers halen, die ze voor hun volgende activiteit bij zich moeten hebben.

Voor één dag
En dan is het de bedoeling dat je je persoonlijke zaken aan het eind van de dag weer uit de locker verwijderd, want het gebruik van zo'n kluisje is gelimiteerd tot maximaal één dag. Aan het eind van de dag worden alle lockers weer vrijgegeven, opdat je morgen zelf weer, of anderen ook gebruik kunnen maken van deze bewaardienst van de  hogeschool.
Ook zo'n locker is één van de vele faciliteiten die we als hogeschool onze studenten bieden om hun studie op een zo comfortabele manier te laten verlopen.
Dat je als student je persoonlijke zaken hier elke dag zo mooi kunt bewaren, is ook mooi meegenomen.

woensdag 28 september 2016

Jelly Sloot exposeert in De Hege Stins

Woensdag 28 september 2016 
Quilt-werkstuk van Jelly Sloot

Duo-expositie
In de zomermaanden van 2016 exposeren Jelly Sloot en Klary Pickee in De Hege Stins te Stiens met quilts en haakwerk van Jelly en schilderijen van Klary.

Tentoonstelling van quilts en haakwerk
Jelly Sloot woont in Stiens.
Het werk van Jelly Sloot bestaat voornamelijk uit quilts, borduur- en haakwerk.
Jelly quilt al meer dan dertig jaar.
Het borduren heeft op een zacht pitje gestaan, maar dat heeft ze nu weer opgepakt.
Vorige zomer heeft Jelly Sloot mee gedaan aan een KAL (een breiproject) op de PC (de kaatspartij van Franeker). Elke week kwam er een rand bij en zo is het een groot kleed geworden.
Ook met borduren heeft ze meegedaan aan ‘een randje per week’. Zo ontstond een lang borduurwerk. Ook daar heeft ze met veel plezier aan gewerkt.

dinsdag 27 september 2016

Re-cycling between Stiens & Leeuwarden

Dinsdag 27 september 2016 
Het nieuwe wegdek van het fietspad langs de Brédyk bij de Jelsumer Poort















Van afval naar asfalt
Twee weken geleden is het fietspad langs de N357 tussen Stiens en Leeuwarden over de lengte van ongeveer een kilometer ter hoogte van het Friese Jelsum opnieuw geasfalteerd. Dat lijkt niet zo bijzonder, maar dat is het toch wel, want hier ligt nu het eerste fietspad-asfalt waarbij gebruikt wc-papier mede als grondstof is gebruikt.
De provincie Fryslân heeft samen met Wetterskip Fryslân en met enkele innovatieve bedrijven samengewerkt in het project 'Van afval naar Asfalt', om te realiseren dat een afvalproduct zoals gebruikt wc-papier kan worden gebruikt als een bruikbare grondstof voor een nieuw product, in dit geval asfalt.

Verduurzaming van wegenbouw
Bij rioolwaterzuiveringsinstallaties wordt van het gebruikte toiletpapier de papiervezel teruggewonnen uit het vuile afvalwater. Van de herwonnen papiervezels wordt de grondstof cellulose gemaakt, en dit celluloseproduct wordt gebruikt bij de asfaltproductie voor wegenbouw.
Asfalt bevat een zogenoemde 'afdruipremmer', en daarvoor kan ook dit cellulose worden gebruikt als duurzaam alternatief. Normaal gesproken wordt een bindmiddel van verschillende stoffen gebruikt tussen de steenslag en de bitumen van het asfalt, maar in dit pilotproject is het mogelijk gebleken dat ook cellulose uit teruggewonnen wc-papier als bindmiddel kan worden gebruikt.

Frisian re-cycling path
De provincie Fryslân levert hiermee een belangrijke bijdrage aan het verduurzamen van de wegenbouw. En ook voor Wetterskip Fryslân betekent dit een essentiële bijdrage aan de zogenoemde 'circulaire economie'. Dit Friese project levert het bewijs dat samenwerking tussen overheid (hier provincie en waterschap) en commerciële marktpartijen succesvol kan bijdragen aan het creëren van een duurzamer samenleving.
En Fryslân laat hiermee zien dat 'cycling' en 'recycling' in onze mooie fietsprovincie heel goed samengaan, als je maar doelgericht blijft bewegen.
Voor pelgrims is de weg belangrijker dan het doel, maar hier op dit Friese pad is het bereiken van het doel ook mooi meegenomen.

maandag 26 september 2016

Klary Pickee exposeert in De Hege Stins

Maandag 26 september 2016 
Schilderij van Klary Pickee















Duo-expositie
In de zomermaanden van 2016 exposeren Klary Pickee en Jelly Sloot in De Hege Stins te Stiens met schilderijen van Klary en quilts en haakwerk van Jelly.

Tentoonstelling van schilderijen
Klary Boorsma-Pickee woont in Stiens.
Al vele jaren is het schilderen één van haar hobby's.
Gedurende haar eerste schildersjaren heeft ze aquarel geschilderd, en de afgelopen vier jaren met acrylverf, maar dat is wel even wennen. Regelmatig gebruikt Klary toch nog wat water bij de acrylverf; ze kan het niet laten.
Ook heeft ze veel getekend.
Voor het schilderen heeft Klary een aantal jaren cursussen gevolgd in Leeuwarden, en de afgelopen tien jaar in Goutum, waar ze nu nog steeds lessen volgt.
Bloemen hebben haar voorkeur, maar de natuur, fruit en soms abstract vindt ze ook leuk.
Momenteel laat ze graag weer een aantal van haar schilderijen zien in de ontvangsthal van De Hege Stins in Stiens.

Dagje uit voor het hele gezin op Vlieland

Zondag 24 september 2016 
Vanaf de hoge duin uitzicht over 't strand, de Waddenzee en Terschelling













Zee
Ter gelegenheid van alle festiviteiten rond Vaderdag, Moederdag en de verjaardagen kregen we dit jaar van onze kinderen een dagje uit kado voor het hele gezin, op Vlieland. Na de nodige afstemming om voor iedereen een passende dag in onze agenda's en te krijgen en te houden, is het vandaag dan zover dat we vanmorgen vroeg inschepen in de veerboot van Harlingen naar Vlieland. Op de boot genieten we van koffie met gebak, want we vieren vandaag tegelijk ook de verjaardag van Pieter van afgelopen week. Na een vaartocht van anderhalf uur arriveren we om 10.30 uur in de veerhaven van Oost-Vlieland, waar we direct drie tandems en een fiets huren, want ons vervoersmiddel vandaag op het eiland is de Hollandse tweewieler.

Strand
Door de jachthaven en over het bedrijventerrein fietsen we over de Fortweg naar het strand, waar we vanwege de heldere lucht het naburige eiland Terschelling aan de overzijde van de Waddenzee zien liggen. Het weer is overigens vandaag fantastisch, want de lucht is helderblauw en de zon schijnt de hele dag volop. Prachtig (na)zomers eilandweer dus. Een dag om vooral buiten te zijn, wat we dan ook doen vandaag.

Duinen
Over mooie fietspaden door de duinen fietsen we vervolgens via het duinkampeerterrein Stortemelk in westelijke richting. Op de camping zijn de laatste kampeergasten druk in de weer om alle permanente tenten en tenthuisjes af te breken en op te ruimen voor de komende winter.
Over de Duinkersoord en het kilometers lange Zesduinenpad volgen we dan een prachtige fietsroute door een langgerekt duinenlandschap, totdat we afbuigen naar het zuiden, naar het Posthuys aan de Postweg, waar we op het gezellige terras neerstrijken voor een heerlijke lunch, te midden van al die andere gasten die ook zichtbaar genieten van het mooie weer en van deze aangename horecagelegenheid halverwege dit Friese Waddeneiland.

Polder
Na de lunch keren we op onze fietsen over het Pad van Zes weer terug naar het strand ten noorden van het Posthuys, waar we een uurtje op het strand verblijven, heerlijk in de zon en uit de wind, aan de warme voet van de duinenrij.
Dan is het tijd om de terugreis aan te vangen, en daartoe fietsen we weer terug naar het Posthuys, vanwaar ze de lange Postweg door het eilandpolderlandschap volgen langs de zuidkant van het eiland. Onderweg maken we nog even een uitstapje landinwaarts, naar de oude eendenkooi van het eiland; en dan fietsen we terug naar het dorp Oost-Vlieland, waar we in de Dorpsstraat bij het horeca-echtpaar van Puur Vlieland - waar Pieter enkele jaren vakantiewerk verrichte - koffiedrinken met daarbij heerlijk eigengemaakt gebak.

Haven
Het is al ongeveer 16.45 uur als we de fietsen weer inleveren bij het plaatselijke verhuurbedrijf, om dan in de veerhaven snel weer in te checken voor de volle vijfuurboot, die ons in anderhalf uur terug brengt naar de vastewal. 
Deze mooie nazomerse dag sluiten we af met ons jaarlijkse gezinsdiner, deze keer in het karakteristieke Eetcafé Nooitgedagt in het centrum van de Friese Waddenzeehavenstad Harlingen. Na deze goed verzorgde avond wandelen we weer terug naar onze auto's, om afscheid van elkaar te nemen aan het eind van deze mooie zon(nige)dag.


zaterdag 24 september 2016

NBG-Rayonontmoeting 2016 in Zuidlaren

Woensdag 21 september 2016 
Het Spakenburger Hart als dank voor 't bijbelwerk

Laarkerk in Zuidlaren
Als bestuurslid van het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) bezoek ik elk jaar tenminste één van de Rayonontmoetingen van NBG-vrijwilligers in de NBG-regio Noord en Oost (bij toerbeurt in Fryslân, Drenthe, Groningen en de Noordoostpolder).
In de maanden augustus tot en met oktober 2016 worden in NBG-regio Noord en Oost 22 van dergelijke Rayonontmoetingen georganiseerd.
Vanavond woon ik de jaarlijkse Rayonontmoeting bij in de zaal achter de Laarkerk van het Drentse Zuidlaren.

Samenleesbijbel
De avond staat onder leiding van Mark Koelewijn, de NBG-regiocoördinator voor Regio Noord en Oost.
Na een kennismakingsronde opent Mark de avond met gebed en met het voorlezen van een bijbelgedeelte - over Jozef in de put - uit de nieuwe Samenleesbijbel, de prachtige Bijbel voor bijvoorbeeld grootouders en ouders met hun (klein)kinderen van zo'n 7-12 jaar oud, de Bijbel die maar liefst acht intelligenties aanspreekt, voor wie een leervoorkeur heeft voor bijvoorbeeld: 1 Woorden en taal, 2 Afbeeldingen en plaatjes, 3 Logisch nadenken en rekenen, 4 Muziek, 5 Bewegen en doen, 6 Samen iets doen en inleven in anderen, 7 Nadenken over jezelf, 8 Natuur en wereld (8 typen meervoudige intelligentie van Howard Gardner). In groepjes van drie personen doen we één van de bijbehorende opdrachten, zoals die staat in de Samenleesbijbel, om eens te ervaren wat je zoal met de Samenleesbijbel kunt doen.

Bijbelwerk in binnen- en buitenland
Daarna vertelt Mark aan de hand van enkele foto's op het beamerscherm over het bijbelwerk dat door het NBG met de ingekomen gelden mogelijk is geweest, onder andere buitenlands bijbelwerk, zoals bijvoorbeeld de verspreiding van Bijbels in Cuba, over het verspreiden van Nieuwe Testamenten en van de Evangeliën van de Bijbel in Gewone taal op evenementen in Nederland.
Ook het grote succes van Alef, het nieuwe aantrekkelijke bijbelblad voor kinderen, wordt genoemd. In korte tijd heeft Alef nu al meer dan 3.300 abonnees!
En verder verschijnt binnenkort ook nog de zogenoemde Groene Bijbel, die na de bijbelrecycle-actie van het NBG is geproduceerd van gerecycled bijbelpapier. Deze nieuwe Groene Bijbel biedt ook toelichtende teksten over bijvoorbeeld natuur, aarde en Schepping.

Terugblik
We zijn blij dat we vanavond weer bijeen zijn met een delegatie van zoveel mensen, die zich jaar in jaar uit als vrijwilliger inzetten voor dat belangrijke bijbelwerk in binnen- en buitenland.
Mark vertelt wat men in het afgelopen jaar ook in deze NBG-regio allemaal heeft gedaan op het gebied van bijvoorbeeld: presentatie van de Samenleesbijbel, de Bijbelquiz, de Nationale Bijbelzondag, de ledenwerving, de markten, waaronder de Kerstmarkt, de jaarlijkse kerkcollectes voor het NBG, en voorts al het ander promotiewerk voor het bijbelwerk van het NBG.
Daarnaast wordt ook verteld over de succesvolle NBG-Bijbel-Elfstedentocht die in het afgelopen jaar in Fryslân werd georganiseerd, die nu op grond van een Draaiboek op diverse wijzen kan worden uitgerold over heel Nederland bij bijvoorbeeld fietstochten, kerkentochten, wandeltochten, en bij nog veel meer soorten activiteiten, waarbij acties rond de Samenleesbijbel centraal staan.

Nieuwe activiteiten
Dan is het moment aangebroken om ook vooruit te blikken op wat het komende werkseizoen ons zal brengen, en wat we ook in dit rayon zullen gaan doen.
We bespreken de Activiteitenkalender van het NBG, die een overzicht biedt van allerlei soorten acties en andere mogelijkheden voor bijbelwerk. Dan wordt vooruitgekeken naar de aanstaande Bijbelzondag 2016. Daar zijn al posters voor beschikbaar. Dit jaar is het thema van de Bijbelzondag 'Vier je Bijbel'. Alle vrijwiligers in het land hebben hiertoe al een informatiepakket thuis ontvangen, waarin ze kunnen zien welk materiaal ze bij het NBG-hoofdkantoor in Haarlem kunnen bestellen ten behoeve van de komende Bijbelzondag.
Ook wordt aandacht besteed aan de NBG-website van het Vrijwilligers Informatie Punt (VIP), waar alle vrijwilligers van het NBG naar hartenlust gebruik van kunnen maken om informatie te delen, om werkmateriaal te bestellen, om ideeën op te doen, en nog veel meer.

Boeien, binden, oogsten
Er komt nog veel meer ter tafel, zoals de bijbelverspreiding wereldwijd, de ledenwerfkaart, de Powerpointpresentatie voor de jaarlijkse kerkcollecte, de Bijbelquiz 2016. debijbel.nl, Opwekking 2017 en het populaire Bijbelfestival 2017. Ook de social media kunnen volop worden gebruikt om te Boeien, te Binden en te Oogsten
Conclusie na zo'n Rayonontmoeting in de regio is dan ook dat er in de afgelopen periode weer heel veel goeds aan bijbelwerk is gedaan, en dat we toch ook vanavond weer onder ogen zien dat er ook in de komende periode weer heel veel goed vrijwilligerswerk kan worden verzet om de Bijbel en het bijbelwerk van het Nederlands Bijbelgenootschap positief onder de aandacht te brengen.

Het NBG heeft je 'hart' nodig
De avond wordt door Mark Koelewijn afgesloten met een oproep op het beamerscherm 'We hebben je 'hart' nodig', waarbij het figuur van een hart wordt afgebeeld.
Halverwege de avond - in de koffiepauze - heeft Mark dat 'hart' al onderstreept, door alle vrijwilligers vanavond te verrassen met iets lekkers bij de koffie, namelijk een zogenoemd 'Spakenburger Hart', een zoete platte koek met daarop met fondant woorden van dank aan de vrijwilligers geschreven: 'Het NBG is dankbaar voor jullie hulp'.
Een goed idee dat door de aanwezige vrijwilligers zeker wordt gewaardeerd, en wat deze vrijwilligers ook dubbel en dwars verdienen, want dit zijn de mensen met hart voor de zaak, die hard werken aan alle bijbelwerk in de regio, om al dat zo gewenste bijbelwerk in binnen- en buitenland met zijn allen mogelijk te maken.
Op uitnodiging van Mark sluit ik deze vrijwilligersavond af met gebed, en dan is er nog gelegenheid om werkmateriaal te bekijken en mee te nemen naar huis. We nemen afscheid van elkaar en gaan ieder weer terug naar de eigen woonplaats in de regio, in het rayon waar ook in het komende werkseizoen het bijbelwerk van het NBG weer volop verder zal gaan.

donderdag 22 september 2016

Proef de Smaak van Gods Liefde

Startzondag 18 september 2016 
United en Rise treden samen op tijdens de Startzondag van PG Stiens



















Startzondag

De zomervakantie ligt al weer enkele weken achter ons, en dan begint ook het nieuwe werkseizoen van de Protestantse Gemeente van Stiens. Alle kerkelijke activiteiten gaan weer van start. Op de Startzondag van vandaag organiseert onze Protestantse Gemeente van Stiens op een feestelijke manier de opening van dit nieuwe seizoen.
Het thema van deze Startzondag is ‘De smaak van Gods liefde’.

Smakelijk begin
De vier smaken - zoet, zuur, zout en bitter - krijgen vandaag vooral de aandacht, met de nadruk op ‘zout’, verwijzend naar de bijbeltekst ‘Gij zijt het zout der aarde’. 
De gemeenteleden en alle gasten van de Protestantse Gemeente van Stiens worden vandaag uitgedaagd om ‘liefde’ te verspreiden in onze gemeente en daarbuiten, bijvoorbeeld door het bakken van taart, door het maken van creatieve cup cakes of met iets anders lekkers. Dat wordt straks na de kerkdienst door alle kerkgangers met veel smaak gegeten onder het genot van een bakje koffie of thee. Ondertussen hebben de kinderen in de leeftijd tussen drie en twaalf jaar hun eigen kinderprogramma in het Jeugdhonk van De Hege Stins.
Vervolgens starten er om 11:15 uur diverse activiteiten, die aansluiten op het thema. Zo komt in een workshop bijvoorbeeld een ‘barista’ (een koffiekunstenaar) van alles vertellen over koffie, gaan de kinderen aan de slag met het bouwen van hun eigen snoephuisje, en gaat de jeugd een spannend smokkelspel doen. Ter afsluiting staat er om 12:45 uur soep met broodjes voor iedereen klaar.

Muzikaal welkom door de jeugdband Rise 
Een vliegende Start
De kerkgangers worden muzikaal verwelkomd op het plein vóór het kerkgebouw door onze jongerenband 'Rise', die bij de ingang van De Hege Stins haar opwekkende liederen ten gehore brengt.
De ochtendkerkdienst van deze Stienser Startzondag staat onder leiding van dominee Jaap Overeem en van pastoraal werkster Tine de Vries.
Het begin ervan zullen we niet snel vergeten, want de vaart zit er nogal in qua begeleiding op de vleugel door Jaap Overeem. Het tempo van de intochtspsalm is zo hoog en daarmee uitdagend dat het me doet denken aan een groep 'Meer Bewegen voor Ouderen' op een atletiekbaan, die de opdracht heeft om op hoge snelheid met zijn allen gelijktijdig de horden van een hindernisbaan te nemen. Wie nog niet echt wakker was, is het nu wel na deze 'hogesnelheidswarmingup'. 'Gang is alles', zeggen we wel eens in Fryslân, en dat is hier alleszins van toepassing. Noem het maar een 'vliegende start'.
Na de opening door Tine de Vries zingt onze gemeenteband 'United' het lied 'Uit vuur en ijzer': ... om zout en zoet en zuur te zijn.

Smaak-experiment van ds. Jaap Overeem
Wat jij doet, doet ertoe
Dan volgt van dominee Overeem het experiment aan de sta-tafel, om te bewijzen dat zout de sterkste smaak is die we hebben.
Daarna volgt van lector Wout de Vries de lezing uit de Bergrede, over het zout: ...Jullie zijn het zout van de aarde ...., gevolgd door weer een lied van United.


Dominee Jaap Overeem in zijn preek:
  • Zout was bijzonder kostbaar in de tijd van de Bijbel.
  • Zout is de smaak die Jezus aan de wereld mee wil geven.
  • Gods Koninkrijk is gebouwd op autowassen, hamburgers bakken, en op koekjes bakken, ofwel op het werken voor de kerk en voor de kerkelijke gemeente.
  • Jezus roept ons op om mee te doen.
  • Wat jij doet, doet ertoe.
  • Het is Gods plan dat wij smaak toevoegen aan de wereld, zodat de mensen in de wereld onze goede daden gaan zien, waardoor anderen dan eer bewijzen aan God.
  • Ik nodig je uit om met die energie mee te gaan bouwen aan onze gemeente .... Amen!
United & Rise
Als United na de preek de woorden 'Machtige God ik heb U lief' zingt, valt precies op dat moment een sterke, warme zonnestraal de kerkzaal binnen.
We staan ook stil bij het overlijden van twee gemeenteleden, die in de afgelopen week zijn overleden, en sluiten dat gedenken samen af met gebed.
Tijdens de collecte staat de jeugdband Rise op het podium en zingt de song 'Ruling in the deep'.
Nieuw voor ons allen is ook het gezamenlijke optreden van United en Rise; een mooie mix van leeftijden, instrumenten en zangstemmen. Wat zijn we gezegend met zoveel enthousiaste muzikanten die deze Startdienst zo muzikaal inkleuren en 'muzi-smaak' geven.

Gedeelde smaak als teken van Gods liefde
Na de zegen en heenzending krijgen we nog enkele praktische wenken van de organisatoren van deze mooie Startzondag, en we worden bovendien verrast door alle basisschoolkinderen, die samen op het podium ook nog een mooi lied zingen.
En dan mogen we deze Startzondag smakelijk voortzetten met koffie, thee en limonade, met daarbij al die overheerlijke zoete lekkernijen die door onze mede-gemeenteleden zijn gebakken en bereid. Langs twee muren van de ontvangsthal van De Hege Stins staan op lange tafels grote hoeveelheden cake, taarten, gebak, cupcakes, koekjes, en wat er allemaal nog meer kan worden gebakken. Het lijkt wel of heel Stiens heeft gebakken, want hier staat een overvloed aan lekkers, om onder het genot van koffie, thee en limonade te vieren dat ons nieuwe kerkelijk seizoen nu is begonnen. De baksels van onze culinaire gemeenteleden vinden gretig aftrek, en in de ontvangsthal, in het Jeugdhonk, in de kerkzaal, in de bijzalen en ook buiten in de zon op het kerkplein is het gezellige drukte van belang.

Als dit de smaak van Gods liefde is, 
proeven we daar graag van, 
en delen we dat ook graag met anderen, 
want gedeelde smaak is ook een teken van Gods liefde in deze wereld.

Overvloed aan baksels om de smaak van liefde te delen