In twee werelden leven

Donderdag 21 maart 2013 

De debriefing van het docententeam van CE

Twee dagen-dag
Af en toe heb je wel eens zo'n dag, die eigenlijk twee verschillende dagen zou moeten zijn. Niet omdat er zoveel op één dag moet worden gedaan of gebeurt, maar wel omdat de ene dagactiviteit zo volstrekt anders is dan de andere dagactiviteit. Alsof je in twee werelden leeft, of in één dag twee dagen beleeft. Zo'n twee dagen-dag is het voor mij vandaag.

Visitatie van CE
Na een goede nachtrust in een hotel in Emmen beginnen we aan het vervolg van de twee dagen durende visitatie van onze HBO-Bachelor-opleiding 'Commerciële Economie' van Stenden Hogeschool in Emmen. Gisteren ving deze visitatie aan middels panelgesprekken met afgestudeerden, 4e jaars studenten, werkveldbegeleiders en opleidingsdocenten. Vandaag hebben we het tweede deel van deze externe audit.
Gedurende de hele dag voert de visitatiecommissie van de Netherlands Quality Agency (NQA) vandaag gesprekken met de diverse overige stakeholders van deze opleiding, zoals studenten, docenten en management team-leden. Zoals te doen gebruikelijk woon ik de (de)briefingsessies bij om het management en de panels bij te staan bij hun voorbereiding en evaluatie. Alhoewel deze visitatiedag tot aan het eind van de middag duurt, vertrek ik al om 12.30 uur, nadat ik nog de briefing voor het management team van de opleiding CE heb verzorgd.

Afscheid
Dan is het moment aangebroken om van de ene wereld naar de andere wereld te rijden. Of - zoals in de bewoordingen van hierboven - van de ene dag naar de andere dag.
Afgelopen zaterdag stond ik aan het sterfbed van mijn oom Bouwe Koehoorn, die twee uren na mijn vertrek uit het ziekenhuis overleed. Op het overlijdensbericht staat een mooie aquarel van de molen in het waterlandschap nabij het Friese Oudega. Deze aquarel is geschilderd door oom Bouwe zijn partner, de kunstenares Durkje Haringa. Het schilderij geeft een beeld van de eerste vaardag, die zij samen beleefden.

Oudega, aquarel van Durkje Haringa

Wisselvallig
Ik rijd van de visitatie in Emmen naar de rouwdienst in Opeinde. Van de ene wereld, naar de andere wereld. Met ruim een uur de tijd om tijdens de monotone autorit te schakelen, van de ene dag naar de andere dag.
In Emmen schijnt de voorjaarszon voorzichtig en aangenaam. Op de grens van de ene wereld (Drenthe) en de andere wereld (Fryslân) verdwijnt de zon als sneeuw voor de zon, en rijd ik kilometers lang door een lichte sneeuwval. Als ik rond 13.30 uur arriveer in Opeinde, schijnt in deze Friese wereld de voorjaarszon, zoals die ruim een uur geleden ook in die Drentse wereld zo mooi scheen.

Bisto ien fan Bouwe of fan Jan?
Met een grote groep familie en vrienden komen we vanmiddag bijeen in De Wâldhof te Opeinde, om in een rouwdienst afscheid te nemen van oom Bouwe. Bouwe Koehoorn is de oudste broer van mijn vader Jan Koehoorn. Twee jaar geleden overleed mijn vader, die samen met zijn broer Bouwe opgroeide op de boerderij aan de Nieuwe Bildtdijk. Ze hebben bijna dertig jaar samengewerkt in Drachten, in de tweewielerzaak, waar ze fietsen, bromfietsen en motoren verkochten en repareerden. Ik ben geboren in een twee onder één kap-huisje naast de voormalige winkel in het centrum van Drachten. De twee jonge gezinnen woonden de eerste jaren na hun trouwen naast elkaar onder één kap. Zodra ik kon lopen, liep ik in mijn kleine blauwe overall ook in de werkplaats en de winkel. En dat is jarenlang zo doorgegaan, in de werkplaats, bij de benzinepomp en in de winkel, werkend op de meeste zaterdagen en in de schoolvakanties.
Tijdens de autorit van vandaag realiseer ik me opeens dat ik dus ongeveer 20 van die bijna 30 jaren van hun samenwerkingsrelatie van heel nabij heb meegemaakt.
Hoe vaak is mij in winkel of werkplaats, en in de kerk of op school in Drachten in al die jaren steeds maar weer diezelfde vraag gesteld: "Bisto in soan fan Bouwe, of fan Jan?". 

Stille Bildtkers
Voor mij is deze dag een onomkeerbare afsluiting van een tijdperk uit mijn jeugd. Jan & Bouwe, ze leefden en werkten lang met elkaar samen, en ik heb in hun gezamenlijke territorium van winkel en werkplaats uren, dagen en weken met hen samengewerkt, in reparatie & verkoop, in lief & leed, in de zestiger & zeventiger jaren, in een tijd van ambitie & hard werken & vooruitgang.
Maar vandaag staat voor ons gevoel de tijd heel even stil.
Op de rouwkaart van oom Bouwe staat: 'As in Bildtker stil wurdt, dan is der wat'.
Nu zijn beide Bildtkers - Bouwe & Jan - stil, ..... en wij ook.

Bouwe Koehoorn (1931-2013)

De seine fan Sint Patrick

Moandei 11 febrewaris 2013 

In pylger op 'e Spaanske Camino; geandewei nei Santiago de Compostela

Spirituele pylgerreis
Ofrûne wykein frege ien fan myn webloglêzers út Maarssen my om de Fryske ferzje fan 'De seine fan Sint Patrick'. Hy wol dizze seine brûke foar twa Fryske froulju, dy't ynkoarten op spirituele pylgerreis gean, dy't hy in harren memmetaal mei dat doel de seine mei jaan wol.

Net yn it Frysk
No koe ik dy ferneamde seine wol yn it Ingelsk en yn it Nederlânsk fine, mar yn it Frysk nearne; net op de webside fan Krúspunt en ek net op it wrâldwide ynternet. Dizze seine wurdt wol in soad útsprutsen, my tinkt ek wol yn it Frysk, dat der sil wis wol earne Fryske ferzjes by immen lizze, mar dat helpt myn webloglêzer net, en my no ek net.

Jo sette ta oersetten
En om no de fraach sûnder risseltaat werom te lizzen by de freger, wie my net nei't sin, dat ik seach gjin oare wei en set de tekst fan de seine fan Sint Patrick oer yn it Frysk, en stjoer myn oersetting nei Maarssen. Dat ik haw op ferskate plakken Nederlânske en Ingelske ferzjes fan de seine fan Sint Patrick opskarrele en haw my juster set ta it oersetten yn in Frysktalige ferzje.

Fryske ferzje
Doe't it oersetten klear wie, haw ik de Fryske oersetting ek nei Krúspunt stjoerd en hjoed seach ik dat hja dizze nije Frysktalige seine fuortendaliks al op harren webside set hawwe as liturgy-ûnderdiel fan tsjerklike fieringen. Dat wa't no dizze seine syket, kin de Fryske tekst no op syn minst op ien plak fine op it ynternet.
En om der no foar te soargjen dat de tekst noch makliker te finen wurdt, skriuw ik myn Fryske ferzje fan 'De seine fan Sint Patrick' ek noch hjirûnder, dat as jo it earne brûke wolle, stiet it jo frij om dizze Fryske tekst te brûken:

De seine fan Sint Patrick

De Hear sil foar jo stean, om jo it paad te wizen.
De Hear sil neist jo gean, en syn earm om jo hinne slaan,
om jo te beskermjen tsjin it gefaar fan lofts en rjochts.
De Hear sil efter jo stean, om jo te bewarjen foar it kwea fan kweawillige minsken.
De Hear sil ûnder jo wêze, om jo te heinen as jo stroffelje.
De Hear is yn jo, om jo te treasten as jo fertriet hawwe.
De Hear is om jo hinne, om jo te ferdigenjen, as oare minsken jo tenei komme.
De Hear sil boppe jo wêze, om jo te seinigjen.
Dat ús genedige God jo seinigje mei, hjoed en moarn, en alle dagen fan jo libben.
Amen

(Oerset troch Wiep Koehoorn, Stiens, 2013)

Compostela

Maandag 7 januari 2013 

De Compostela van Wiep Koehoorn

Rúa do Vilar
Wie als pelgrim in Santiago de Compostela arriveert, kan zijn/haar aankomst melden bij het pelgrimsbureau in de Rúa do Vilar. Daar kun je - als je aan alle daartoe gestelde vereisten voldoet - als bewijs van je pelgrimage een getuigschrift verkrijgen, als blijvende herinnering aan je pelgrimstocht. Die oorkonde wordt de zogenoemde 'Compostela' genoemd.

Compostela
De Compostela is een persoonlijk document, dat getuigt van de fysieke, geestelijke en spirituele inspanning die je fietsend of wandelend hebt geleverd op je weg naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela. Het herinnert je ook aan de gevoelens die je daarbij hebt gehad, en aan de ervaringen die je onderweg hebt opgedaan, en aan al die ontmoetingen met zoveel mensen onderweg.

Je leven als pelgrimstocht
Een pelgrim merkt dat deze pelgrimage je nog jarenlang, ja zelfs levenslang zal bijblijven. Eigenlijk is ook alles wat na de pelgrimage nog komt even belangrijk, namelijk: een goede voortzetting van alle ervaringen van je tocht in het dagelijkse leven.

Vertaling
De Compostela wordt in Santiago de Compostela aan pelgrims uitgereikt namens de aartsbisschop van Santiago. Hieronder volgt de vertaling van de tekst op de Compostela:

• 'Het Kapittel van de Zegenrijke Apostolische en Aartsbisschoppelijk Kerk van Compostela, als bewaarder van het zegel van het Altaar van de Zalige Apostel Jacobus, belast met de taak een bewijsstuk te overhandigen aan alle Gelovigen en Pelgrims uit alle landen van de wereld, die uit devotie of omwille van een gelofte de Bedevaartplaats van de Heilige Jacobus, onze Apostel, Patroon van de Spanjaarden en Titelheilige, bezoeken, maakt bekend aan allen, te samen en afzonderlijk, die dit zullen nagaan, dat Wijbe Koehoorn dit allerheiligste Godshuis uit godsvrucht toegewijd heeft bezocht.
• Ter waarmerking hiervan overhandig ik hem het voorliggend schrijven, bekrachtigd met het zegel van dezelfde Heilige Kerk.
• Gegeven te Compostela op de 21e dag van de maand oktober in het jaar des Heren 2012.
• De Secretaris van het Kapittel'.

Nederlandse registratie van pelgrims
Van alle pelgrims die bij terugkeer in Nederland een afschrift van hun Compostela zenden naar het Nederlands Genootschap van Sint Jacob, wordt hun naam en enkele andere persoonlijke gegevens geregistreerd in het Nederlandse Register van Compostelahouders.
Je naam, aankomstdatum, reiswijze (op de fiets of te voet) en het aantal pelgrimagedagen wordt vervolgens gepubliceerd in de Jacobsstaf, het magazine van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob.
Na afloop van een kalenderjaar wordt je naam dan ook vermeld in 'Het Compostelaregister', het boek dat jaarlijks wordt gepubliceerd, waarin alle Nederlandse pelgrims worden vermeld.

Pieter Koehoorn BBA

Donderdag 11 oktober 2012 

Rob Pieters spreekt Pieter toe

Bachelor of Business Administration
Na vier jaren HBO-bachelor-studie is het zover dat de opleidingsexamencommissie van de opleiding Toegepaste Bedrijfskunde van Stenden Hogeschool heeft vastgesteld dat Pieter heeft voldaan aan alle eisen van het eindexamen. De engelstalige naam van deze HBO-bachelor-opleiding, waaraan Pieter nu is afgestudeerd, luidt 'Applied Business Administration'. Afgestudeerden van deze opleiding verkrijgen bij afstuderen de graad 'Bachelor of Business Administration' (BBA).

Staande ovatie voor laureaten
Veel familie en vrienden wonen vanavond deze certificaat-uitreiking bij. Ook Pieter zijn stagebegeleider van Jongbloed Heerenveen, de heer Arnold Witteveen - inmiddels zijn naaste collega - woont deze ceremonie bij, die vanavond wordt gehouden in het Auditorium van Stenden Hogeschool te Leeuwarden.
Om 19.00 uur worden alle laureaten met hun gevolg ontvangen in de lobby van Stenden University Hotel te Leeuwarden. Op het moment dat alle gasten naar het Auditorium wandelen, worden de laureaten in de hotellobby nog even op een groepsfoto gezet. Daarna gaan ook zij naar het Auditorium, waar ze met muziek en staande ovatie worden onthaald.

15 afgestudeerden 
Toen deze studenten hun studie aanvingen, was Dorien Riedstra de Dean van deze opleiding. Zij verwelkomt aan het begin van deze diploma-uitreiking alle afgestudeerden en alle gasten in de zaal. Vijftien afgestudeerden uit binnen- en buitenland, van zowel de voltijdse als de deeltijdse onderwijsvorm zullen straks aansluitend hun getuigschrift in ontvangst nemen. Alle alumni worden daartoe één voor één naar voren geroepen, waar hun docent en personal coach hen met een persoonlijke speech zal toespreken.

Personal Speech van Personal Coach
Pieter is de eerste die naar voren wordt geroepen. Hij wordt toegesproken door docent Rob Pieters, die vier jaar lang zijn personal coach was, en in het afstudeerjaar ook stagedocent en afstudeerbegeleider. Bij al zijn laureaten maakt van Pieters gebruik van een Powerpoint-presentatie met een aantal bijpassende foto's. Alle studenten hebben wel iets met een eiland en alle studenten worden achtereenvolgens uitgenodigd naar voren te komen, als 'hun' kerktoren of een andere toren (zoals een watertoren) op het scherm voorin de zaal wordt geprojecteerd.
Maar het concept van Rob Pieters' speeches gaat verder dan die foto's, want voor iedere student gebruikt hij de afzonderlijke elementen van de missie & visie van Stenden Hogeschool als kapstok, om daarmee iedere student persoonlijk en treffend te typeren. Een mooie insteek is dat, omdat je zó aantoont dat de afgestudeerde aantoonbaar een 'eindproduct' is van het onderwijsconcept van onze hogeschool. Zaken zoals bijvoorbeeld 'waardengedreven', 'intercultureel', 'ondernemend', 'nieuwsgierig' en 'internationaal' passeren zo voor iedere afgestudeerde de revue.

Karakteristieken
In zijn feestrede voor Pieter noemt Rob Pieters onder andere de passie van Pieter voor korfbal èn Pieter zijn verbondenheid met het Waddeneiland Vlieland, waar hij enkele jaren vakantiewerk verrichte bij Restaurant Puur Vlieland in Vlieland-dorp. Ook zijn stage en afstuderen bij Jongbloed in Heerenveen komt nadrukkelijk aan de orde. Rob Pieters benoemt de zoektocht van Pieter om zijn afstudeerscriptie zo gestructureerd mogelijk op schrift te zetten, conform de daartoe geldende afstudeerregels, en hij vertelt onder de indruk te zijn van de inhoud en van de resultaten van het afstudeerwerk van Pieter.
Na deze persoonlijke feestrede wordt Pieter uitgenodigd om aan de tafel op het podium plaats te nemen om zijn getuigschrift in ontvangst te nemen, nadat daartoe de nodige handtekening door hem zijn gezet. Verdiend applaus valt alle studenten en hun docenten daarna ten deel.

Informele afsluiting
Als op deze wijze alle vijftien afgestudeerden de revue zijn gepasseerd, verlaten we het Auditorium, om onder het genot van een hapje en een drankje in de lobby van Stenden University Hotel deze afstudeerbijeenkomst op informele wijze voort te zetten.
De meeste afgestudeerden hebben elkaar al ruim een jaar niet meer gezien, onder andere omdat ze verspreid over heel Nederland - maar ook in het buitenland - hun afstudeerstage hebben gelopen. Het is dan ook al laat in de avond als de laatste afgestudeerden, familie en vrienden en medewerkers van Stenden Hogeschool afscheid van elkaar nemen en tevreden huiswaarts keren.

Koeboek

Zaterdag 24 maart 2012 

Omslag van het Koeboek - het koeienprentenboek

Koeien in prent en tekst
In het jaar 2000 verscheen het 'Koeboek', een uitgave van Agnita's Animal Art & Gopher Publishers. Het koeienprentenboek is geschreven door Agnita Ratelband-Prins en Hans Offringa. De koeienprenten zijn met pastelpotlood en pastelkrijt getekend door Agnita. De vormgeving is verzorgd door Menno Bos. Het concept van dit boek is heel eenvoudig, namelijk: links een prachtige kleurenprent van een koe en rechts een korte tekst over die specifieke koe.Onderaan elke tekstpagina staat het heraldisch wapen van de koe: een rood-wit-blauw wapenschild met een koeienhoorn in top, aan beide zijden een koe en in het onderliggende vaandel de tekst: 'In Lac Veritas'.

Koe nationaal
Het boek begint met de eerste koe die op aarde verscheen - met een zuigfles in het stro - in ... inderdaad ... Fryslân. De koe verspreidde zich over heel Nederland, hetgeen met koeien in klederdracht wordt afgebeeld: klederdrachten van Groningen, Volendam, Spakenburg, Scheveningen en Zeeland. De koe wordt overal voor ingezet: voor de melk, als vleeskoe en voor de bemesting van Hollandse tulpen. Ook op de Amsterdamse Walletjes verschijnen koeien en ze ontdekken dat ze ook muziek kunnen maken op hun eigen hoorns.

Cow international
Koeien verschijnen zelfs in het buitenland, zoals op het Venetiaanse Carnaval, als Egyptische Koe-tank Ahmon, als Russische Moskoeviet, met hun heilige status in India, doedelzak-spelend als Schotse Hooglander en als Vrijheidsbeeld in de Verenigde Staten.

Cultuur Koe
Ook in de kunst is de koe prominent aanwezig; denk maar aan de beroemde geschilderde koeien van Paulus Potter, het zelfportret van de koe van Vincent van Gogh en de koeienvlaai volgens Piet Mondriaan.
En wat denk je van de Amerikaanse filmkoeien in Hollywood, zoals de koe met de opwaaiende jurk van Marilyn Monroe en de stier in de western-stijl van John Wayne.

Us Mem de Friesche Koe
Toen de Friese koe wereldwijd bekend was geworden, keerde de Friese koe weer terug naar Fryslân, waar ze als 'koningin onder de dieren' in brons fraai werd vereeuwigd als "Us Mem", en waar ze in Leeuwarden door de koningin van Nederland werd onthuld. De 'Friesche Koe' is nu dus weer terug op haar geboortegrond; 'en deze keer voorgoed', zo besluit dit Koeboek.

Diplomering post-hbo Bedrijfskunde in Groningen

Dinsdag 23 juni 2009

Na twee jaar deeltijdopleiding Bedrijfskunde heeft mijn broer Jan Koehoorn vandaag zijn avondopleiding afgesloten. In Hotel Hampshire te Groningen woon ik de diplomauitreiking bij van deze post-hbo-opleiding van Hanzeconnect, de aan de Hanzehogeschool Groningen verbonden instelling, die o.a. post-hbo-opleidingen op het gebied van management, organisatie en Human Resource Mananagement aanbiedt.

Achtereenvolgens passeren alle 22 geslaagde cursisten de revue; soms solo, enkelen in tweetallen. Van alle geslaagden wordt tijdens de diplomauitreiking verteld met welke "In-company-study" de gediplomeerden binnen de eigen werkkring afstuderen. Jan krijgt zijn diploma met speech aangeboden door docent Hans van Rooij. Dit diploma vormt het bewijs van een welkome deskundigheidsbevordering voor Jan zijn werk als Kwaliteitsmanager bij het Sportbedrijf Smallingerland te Drachten.