Pelgrimeren van Charly naar Chaumont

Pelgrimsroute van Genève (Z) via Le Puy-en-Velay (F) naar Santiago de Compostela (S)

Via Gebennensis van Genève naar Le Puy-en-Velay

Pelgrimeren van Charly naar Chaumont

Dinsdag 21 juli 2026 – 16,5 km lopen & 18 km fietsen

Dag 3: 25,7 – 42,2 km

 

Bij de imitatie-Lourdes-grot van Contamine-Sarzin

Via Gebennensis

Tijdens onze eerste pelgrimage van Durkje en mij wandelden we van 2005 tot en met 2012 van het Friese Sint-Jacobiparochie (NL) via het Franse Vézelay over de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Lemovicensis naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela.

Tijdens onze tweede pelgrimage van Durkje en mij wandelden we van 2011 tot en met 2015 vanuit het Franse Le Puy-en-Velay over de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Podiensis wederom naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela.

Vorig jaar (in 2025) liepen we de verbindingsroute voor pelgrims van de Via Lemovicensis naar de Via Podiensis, namelijk van Vézelay zuidwaarts naar Le Puy-en-Velay. 

Dit jaar (in 2026) lopen we de ruim 350 kilometer lange pelgrimsroute ‘Via Gebennensis’, van het Zwitserse Genève naar het Franse Le Puy-en-Velay. 

Dit is met name voor Duitsers, Oostenrijkers en Zwitsers een aanlooproute naar Le Puy-en-Velay, waar ze dan doorstarten op de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Podiensis.

Bij het pelgrimeren op de Via Gebennensis maken we gebruik van drie pelgrimsgidsen, namelijk de Duitstalige van Renate Flori (in 18 etappes, versie 2023, Rother), de Duitstalige van Hartmut Engel (50 tracé’s, versie 2025, Conrad Stein Verlag) en de Frans-Duitstalige van Henri Jarnier (15 etappes, versie 2024, Association Rhône-Alpes des Amis de Saint-Jacques)). 

Wij zijn van plan deze verbindende aanloop-pelgrimsroute in 20 etappes te lopen.

Eerst van Chaumont naar Charly

Vandaag wandelen we van de Via Gebennensis de 3e etappe, van Charly naar Chaumont, over een etappe-afstand van 16,5 kilometer. We dalen daarbij van 760 meter naar een hoogte van 610 meter.

De wekker wekt ons om 5:30 uur in onze caravan op Camping Moulin Dollay in Groisy, onze  uitvalsbasis voor deze eerste serie van vier wandeldagen.

Na het ontbijt verlaten we de camping om 6:45 uur, en rijden we met de auto – met de beide fietsen achter op het fietsenrek - van Groisy naar Chaumont, waar we onze auto parkeren bij de kerk in het dorp, en ons klaarmaken voor vertrek op de fiets.

Dan fietsen we van Chaumont via Vers naar Charly, waar we onze fietsen aan een lantaarnpaal stallen bij de Jacobuskapel van het dorp. Hier begint vandaag onze etappe.

Het is vanmorgen 13 graden Celsius als we vertrekken. Het is plaatselijk heel licht bewolkt, en veelal zien we een geheel helderblauwe lucht. De temperatuur stijgt tijdens deze etappe vandaag naar 28 graden Celsius. Het weer is stabiel zonnig en warm, en het blijft droog. Omdat de temperatuur langzaam oploopt, en vooral omdat er een aangenaam verfrissend windje – vanmorgen vroeg zelfs tamelijk hard - waait, blijft het nog wel een goede zomertemperatuur en goed weer – niet al te warm - om hiermee deze derde etappe te wandelen.

Duitse medepelgrims starten ook in Charly 

Als we de fietsen op slot hebben gezet, en de rugzakken bij de kerk gereed maken voor vertrek, zien we dat er twee pelgrims uit de pelgrims-herberg van Charly komen.

Het zijn de Duitse pelgrims Michaël & Petra, die hier vannacht hebben overnacht. Ze pelgrimeren voor het eerst naar Santiago de Compostela, en zijn in het Duitse Stuttgart begonnen. Na een hele mooie tocht door Zwitserland – zo vertellen ze – zijn ze nu op de Via Gebennensis gaandeweg op doortocht naar Santiago de Compostela. Drie weken voordat ze daar aankomen, moeten ze tijdelijk naar huis terug, om later dit jaar nog de laatste drie weken tot in Santiago de Compostela af te maken.

Ze vertrekken nu alvast vanuit de plaatselijke refugio, en we zullen hen vandaag onderweg nog wel weer ontmoeten. 

Om 8:35 uur gaan wij ook van start in Charly.

In de uitvalsstraat van Charly komen we langs een huis waar men over de volle lengte van de tuinmuur een groot aantal Jacobsschelpen heeft gelegd, waar we langs lopen, het dorp uit.

 

Naar de hoogvlakte van Bacchus

Buiten Charly moeten we direct hard aan de slag, want we gaan behoorlijk steil bergop.

Na ruim tien minuten klimmen over de beboste berghelling gaat het bospad over in een veldpad langs een maïsveld, en later door het open veld.

We passeren het kruispunt van paden van La Maroie, op een hoogte van 830 meter, dus na een eerste klim van 70 meter omhoog.

Als we verderop een asfaltweg kruisen, zijn we aangekomen op Col de la Croix Biche, op een hoogte van 801 meter. Hier staat een ijzeren wegkruis op de col.

Aan de overzijde van de weg gaat het veldpad iets verder omhoog. We komen dan even later op de hoogvlakte op het panoramapunt van Bacchus, op een hoogte van 815 meter.

Vanaf dit panoramapunt hebben we een magnifiek uitzicht over het uitgestrekte berglandschap rondom.

Iets verderop in de afdaling zien we overigens nog eens weer rechtsachter ons in de verre diepte de stad Genève liggen aan het Meer van Genève. Waarschijnlijk is dit de laatste keer dat we dit kunnen zien, op al weer onze derde dag vanuit Genève.

Overigens schijnt het vandaag ook mogelijk te zijn om de Mont Blanc te zien. We zien wel heel veel hoge bergen, maar weten niet welke daarvan dan de Mont Blanc is. We hebben hem vast wel gezien.

Van Chez Gresat naar La Motte

Om 9:20 uur krijgen we tijdens de afdaling het buurtschap Chez Gresat in zicht.

In Chez Gresat komen we langs een stenen wegkruis.

Aan de voet van dit wegkruis liggen steentjes en een geëmailleerd tegeltje van de Camino de Santiago.

Om 9:35 uur krijgen we het dorpje La Motte in zicht.

We doorkruisen La Motte. Een vrachtwagen komt aanrijden door de smalle hoofdstraat. We gaan aan de kant om de chauffeur ruim baan te geven. Tijdens zijn langzaam voorbijrijden, vraagt de chauffeur of wij wellicht pelgrimeren op het Franse pelgrimspad, hetgeen we van harte kunnen beamen.

Vrouwen met dochters en honden in het bos

Voorbij La Motte gaan we weer een bosgebied in, waarin we over heerlijk schaduwrijke bospaden lopen, met af en toe een eindje langs de bosrand.

En als we dit bosgebied verlaten, krijgen we weer een schitterend uitzicht over de bergen en dalen die vóór ons liggen.

Waar het karrenspoor uitkomt op een smalle asfaltweg, gaan we linksaf, en onderweg zien we op een straatnaambord dat deze weg heel toepasselijk de Chemin de Compostelle heet.  

Deze asfaltweg voert ons naar een bosrand, waar de weg naar rechts afbuigt. Maar wij moeten hier rechtdoor het bos in. Hier treffen we aan het begin van dit bosgebied een schitterende picknickplek aan, met een picknickbank, en enkele meters verderop nota bene een nagenoeg nieuwe halfopen boshut met daarin een grote nieuwe picknickbank. Daarop nemen we plaats voor onze koffiepauze.

Verderop staat dan ook nog een houten hokje op de rand van een helling, waarin een royaal eco-toilet is gebouwd, waar je prima gebruik van kunt maken als passant. 

Als we zitten te pauzeren, arriveren ook een fietsende moeder en een hardlopende dochter.

Ze maken van het bostoilet gebruik en daarna komen ze naar ons toe voor een praatje bij de koffie. 

We horen dat het vijftienjarige meisje aan het trainen is voor de test om vrijwilligster bij de plaatselijke brandweer te worden. Ze loopt ongeveer 20 kilometer hard. Zeer lovenswaard van haar.

Op school bereidt ze zich voor om na haar eindexamen medicijnen te gaan studeren, want ze wil later graag chirurg worden. Dochter en moeder spreken redelijk goed Engels, dus we hebben hier een heel aardig gesprek met elkaar over de beide dames, die vlakbij in het dorpje Minzier wonen. Daarna gaan ze weer verder, dochter rennend, en moeder begeleidend fietsend. 

Vlak voordat we door gaan, komt een moeder met een klein meisje en een herdershond vanuit het bos aanlopen. De hond krijgt water bij de bronpomp naast het toiletgebouw, en dan gaan ze terug het bos in.

Direct daarna komt een andere vrouw aanlopen, die vier honden aan riemen tegelijk uitlaat. Ook deze honden krijgen water, en dan gaat ze verder het bos uit.

Wij volgen de moeder met het meisje, en lopen achter hen aan het bos in. Vlak voordat we het bos uit gaan, halen we hen in, waar de moeder met een hond in een open veld met een te apporteren bal speelt.

Ter hoogte van Les Combes, waar een informatiepaneel staat over de plaats Marlioz, verlaten we het bos, en slaan we rechtsaf een asfaltweg op. 

Vanaf  hier volgen we overigens niet de variant-route via Marlioz, maar blijven we de reguliere pelgrimsroute volgen tot aan Contamine-Sarzin.

Sprinkhanen en Jacobalia op het pelgrimspad

Als we ten zuidoosten van Prevy een dalend veldpad op gaan, lopen we vol in de warme zon over een karrenspoor met een middenberm van gras. Daaruit springen honderden sprinkhanen op als we dit pad naar beneden volgen.

We kunnen overigens dan al hoog op de berg in de verte de plaats Chaumont zien, waar we nu naar toe lopen vandaag. 

De burchtruïne en de kerk op de bergtop zijn al duidelijk te zien.

Maar daar zijn we nog lang niet, want eerst moeten we nog behoorlijk afdalen naar de beek Coquetière, waar we vervolgens de beek oversteken via een brede stenen brug, waarvan de kopse kanten van de brugmuren van deze Pont Peccoud zijn gedecoreerd met een Jacobsschelp. Zo worden we als pelgrims op deze route steeds weer verrast met Jacobalia, die het gevoel versterken dat we pelgrimeren richting Santiago de Compostela.

Uitstapje naar Contamine-Sarzin

Waar onze reguliere pelgrimsroute en de variant-route bij elkaar komen op de D123 zien we het dorpje Contamine–Sarzin vóór ons liggen.

Ons pelgrimspad gaat hier niet het dorp in, maar dat doen we wel, om daar de dorpskerk te bezoeken.

De Notre-Dame van Contamine-Sarzin is geopend, dus we gaan naar binnen om deze dorpskerk te bezichtigen.

Als we na dit kerkbezoek weer terug zijn gekomen op de D123 zien we overigens dat er drie Jacobsschelpen staan afgebeeld in het gemeentewapen van Contamine-Sarzin.

Inmiddels weer terug op de D123 komen we langs een imitatie van de Lourdes-grot.

Langs de weg is een kopie gemetseld van een grot, en boven in de nis van deze grot staat een wit beeld van Maria. Verschillende kleurrijke bloemen decoreren deze Lourdes-grot-imitatie. 

In de verte zagen we overigens ook de Duitse medepelgrims van vanmorgen weer terug. 

We volgen hen, en lopen even later na het passeren van Contamine-Sarzin dit dorpje uit ter hoogte van een bermsteen, waarop de naam van het dorp staat.

Op die steen staat trouwens ook dat het vanaf hier nog 1.826 kilometer gaans is naar Santiago de Compostela.

De Pont du Pissieu over de Cascade de Barbannaz van de beek Fornant

Voorbij Contamine-Sarzin volgen we op enige afstand de twee Duitse medepelgrims, die de pas er ook aardig in hebben.

We lopen over asfalt dan langs een boomgaard, waarin al flink wat peren in de perenbomen hangen te groeien en te rijpen.

Vlak vóór een hoge berg wijkt de route af in de richting van het hooggelegen Chaumont. Daar halen we Michaël & Petra in, en lopen we gevieren verder door het veld.

Maar we gaan niet verder omhoog naar Chaumont, integendeel. Eerst moeten we namelijk een heel lang eind afdalen, een beekdal in, over een heel ruig steenachtig pad, waarover we met volle aandacht voorzichtig naar beneden moeten lopen.

Beneden in het beekdal aangekomen, arriveren we bij de ruim vierhonderd jaar oude stenen brug Pont du Pissieu.

Dit is toch wel een spectaculaire oversteek, want deze oude brug (1721) overspant de 50 meter dieper liggende beek Fornant, die hier in de vorm van de tamelijk hoge waterval van de Cascade de Barbannaz diepe sporen heeft uitgesleten in het gesteente onder de brug.

We steken deze eeuwenoude brug over, en lopen een klein ommetje naar de ernaast liggende nieuwere brug, vanwaar we mooi zicht krijgen op de oude stenen brug, de waterval en de in de diepte doorstromende beek Fornant.

Lange steile hete klim naar Chaumont

Nu we helemaal onderin het beekdal van de Fornant zijn gekomen, en we straks aan moeten komen in het hooggelegen Chaumont, is wel duidelijk dat ons nu nog een hele lange klim te wachten staat naar de kerk van Chaumont.

Vol goede moed beginnen we eraan, maar al vrij snel laten Michaël & Petra het afweten in deze fikse klim, die overigens ook een behoorlijk hete klim is vanwege de hoog opgelopen temperatuur van vandaag, 28 graden Celsius. Zij nemen een korte pauze, wij klimmen verder.

Onderweg kruisen we een asfaltweg vlak buiten het dorpje Le Malpas.

Bij een woonhuis heeft iemand van hout en steentjes een angstwekkend monster gecreëerd, dat je van links op het pad aanstaart als je die brute creatie passeert.

In de volle zon, die tussen de bladeren van de bomen en struiken doorschijnt, zetten wij onze klim samen voort.

Dan komen we na een klim van ongeveer een half uur nabij de plek waar we morgen de lagere bebouwing van Chaumont gaan verlaten.

Vanaf hier gaat een smal en steenachtig bergpad steil omhoog naar het centrum van Chaumont. Dat pad gaan we op, om zo direct als mogelijk het centrum van het dorp te bereiken. Ook nu weer is het een kwestie van stevig doorklimmen.

Om 13:30 uur staan we boven bij de kerk van Chaumont, waar onze auto op een parkeerplaats staat.

Pelgrimsstempelen in de Sainte Agathe-kerk van Chaumont

In de Mairie achter de kerk vraag ik om een stempel voor onze pelgrimspaspoorten. De ambtenares vertelt dat we het stempel zullen aantreffen in de geopende dorpskerk, dus daar gaan we naar toe.

In de Sainte Agathe-kerk van Chaumont kunnen we even bijkomen van de hete klim.

Heel mooi van deze kerk zijn de kleurrijke glas-in-lood-ramen van deze kerk.

En inderdaad, in de  kerk staat onder het standbeeld van Sainte Jeanne d’Arc het stempel, dat Durkje afdrukt in onze pelgrimspaspoorten. 

We maken nog een rondje door deze eenvoudig ingerichte Sainte Agathe-kerk.

Dan gaan we naar buiten, naar onze auto, waar we instappen en terugrijden naar de kerk van Charly, waar onze fietsen nog staan.

Na het op het fietsenrek plaatsen van de beide fietsen, gaan we in de koele schaduw zitten op het houten bankje vóór de  pelgrimsherberg van Charly, waar we de auto hadden geparkeerd. Hier houden we eerst onze lunchpauze, alvorens we terugkeren naar de camping.

Vlak voordat we vertrekken, komt een pelgrim aangelopen, die wij attenderen op de pelgrimsherberg waar hij duidelijk naar op zoek is. Hij gaat echter eerst de Jacobuskapel in, voordat hij de herberg binnen gaat. Ondertussen vertrekken wij, en rijden wij terug naar onze camping in Groisy. Bij vertrek uit Charly is het 28 graden Celsius.