Pelgrimeren van Bourg-Argental naar Les Sétoux

Pelgrimsroute van Genève (Z) via Le Puy-en-Velay (F) naar Santiago de Compostela (S)

Via Gebennensis van Genève naar Le Puy-en-Velay

Pelgrimeren van Bourg-Argental naar Les Sétoux

Donderdag 6 augustus 2026 – 16,9 km lopen & 23,6 km fietsen

Dag 16: 264,5 – 281,4 km

 

Bij het Jacobusbeeld van de kerk in Les Sétoux

Via Gebennensis

Tijdens onze eerste pelgrimage van Durkje en mij wandelden we van 2005 tot en met 2012 van het Friese Sint-Jacobiparochie (NL) via het Franse Vézelay over de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Lemovicensis naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela.

Tijdens onze tweede pelgrimage van Durkje en mij wandelden we van 2011 tot en met 2015 vanuit het Franse Le Puy-en-Velay over de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Podiensis wederom naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostela.

Vorig jaar (in 2025) liepen we de verbindingsroute voor pelgrims van de Via Lemovicensis naar de Via Podiensis, namelijk van Vézelay zuidwaarts naar Le Puy-en-Velay. 

Dit jaar (in 2026) lopen we de ruim 350 kilometer lange pelgrimsroute ‘Via Gebennensis’, van het Zwitserse Genève naar het Franse Le Puy-en-Velay. 

Dit is met name voor Duitsers, Oostenrijkers en Zwitsers een aanlooproute naar Le Puy-en-Velay, waar ze dan doorstarten op de klassieke Franse pelgrimsroute van de Via Podiensis.

Bij het pelgrimeren op de Via Gebennensis maken we gebruik van drie pelgrimsgidsen, namelijk de Duitstalige van Renate Flori (in 18 etappes, versie 2023, Rother), de Duitstalige van Hartmut Engel (50 tracé’s, versie 2025, Conrad Stein Verlag) en de Frans-Duitstalige van Henri Jarnier (15 etappes, versie 2024, Association Rhône-Alpes des Amis de Saint-Jacques)). 

Wij zijn van plan deze verbindende aanloop-pelgrimsroute in 20 etappes te lopen.

Eerst van Les Sétoux naar Bourg-Argental

Vandaag wandelen we van de Via Gebennensis de 16e etappe, van Bourg-Argental naar Les Sétoux, over een etappe-afstand van 16,9 kilometer.

De wekker wekt ons om 5:30 uur in onze caravan op Natural Area Camping Les Cerisiers in Maclas vlakbij Le Buisson, onze uitvalsbasis voor deze vierde serie van vier wandeldagen.

Na het ontbijt verlaten we de camping om 6:40 uur, en rijden we met de auto – met de fietsen achter op het fietsenrek - vanaf Natural Area Camping Les Cerisiers bij Maclas naar Les Sétoux, waar we de auto parkeren vóór de dorpskerk. Dan fietsen we om 7:30 uur van Les Sétoux naar Bourg-Argental, want daar begint straks onze etappe.

Het is vanmorgen 19 graden Celsius als we vanuit Maclas vertrekken. Maar als we in de bergen vanuit Les Sétoux op de fiets vertrekken, is het daar maar 13 graden Celsius. Het is aanvankelijk heel licht bewolkt, en reeds vroeg in de ochtend breekt de zon door. De temperatuur stijgt tijdens deze etappe vandaag naar 29 graden Celsius. Halverwege de middag meten we na deze etappe een temperatuur van 34 graden Celsius. Voor een wandeldag door de beboste bergen en op de berg bij Les Sétoux hebben we vandaag heerlijk zomerweer. En ook vandaag is het al weer een tropische dag.

We klimmen vandaag van 550 meter via 1.204 meter naar uiteindelijk 1.142 meter hoogte, dus met een netto stijging van circa 600 meter. 

Koffie met pain aux raisins van de bakker in Bourg-Argental

Nadat we op de fiets zijn gearriveerd in het centrum van Bourg-Argental, stallen we de fietsen op de plek waar we gisteren de auto hadden staan. 

We vervolgen de pelgrimsroute waar we die gisteren beëindigden. De route gaat door het stadscentrum.

Wij komen langs een deel van de warenmarkt.

Dan lopen we in de richting van de Saint-André-kerk.

Rechts van de kerk staan enkele lokale en regionale ondernemers hun soms zelf geproduceerde waren te verkopen.

Wij gaan de kerk in om een rondje door de kerkzaal te maken.

Zoals in zoveel kerken in deze regio vallen ook hier de mooie pastelkleuren op in het interieur van de kerk.

We vinden de plek waar het kerkstempel staat, dus daar zet Durkje het kerkstempel in onze pelgrimspaspoorten.

Bij die tafel staat een pelgrimsstaf, met daaraan enkele beschreven Jacobsschelpen.

In de rondgang door de kerk lopen we langs de zijkapellen, en bekijken we ook het mooie plafond van deze kerk.

De route gaat verder langs de kerk, maar wij maken even een uitstapje door de markthal naar de hoofdstraat, waar we vanaf de fiets zojuist al een bakkerszaak hebben gezien waar ze ook koffie verkopen. Op het terras van deze bakkerszaak drinken we onze koffie, met daarbij de voor ons traditionele pains aux raisins. Achter ons zijn de (banket)bakker en de chocolatier druk aan het werk in de openstaande bakkerij, en voordat we vertrekken, maken we nog even een gezellig praatje met deze beide ambachtslieden.

Om ongeveer 9:15 uur zijn we klaar om deze nu volgende etappe vanuit Bourg-Argental te beginnen. 

Voordat we de stad verlaten, steken we nog het riviertje de Argental over, waarnaar dit stadje is genoemd.

Het hellingpad langs La Déôme

Als we net buiten de bebouwde kom langs de grote voormalige leerlooierij zijn gelopen, gaan we een ruig pad op, dat ons langs de beek La Déôme voert; de beek waar we gisteren ook een eind langs hebben gelopen toen we de stad in gingen.

We zetten direct een flinke klim in, dus na nog maar korte tijd hebben we al een prachtige terugblik op Bourg-Argental in het dal achter ons. 

We lopen over een mooi breed hellingpad, maar op één plek is door een aard-verschuiving een stuk van de helling weggezakt, waardoor het pad zo ongeveer gehalveerd is qua breedte. Het roodwitte lint waarschuwt je ervoor, maar gevaarlijk is het passeren geenszins.

Over het spoorpad van de Via Fluvia door Board

Net na 10:00 uur gaan we van het hellingpad af, en komen we op asfalt te lopen. Dat blijkt ook de fietsroute van de Via Fluvia te zijn, die loopt over het voormalige spoortalud, dus we gaan nu eerst ruim vier kilometers voort over een spoortracé.

We lopen heerlijk in de schaduw soms naar boven, soms naar beneden, en worden niet gehinderd door de warme zon, omdat die achter de berghelling links van ons schijnt.

Onderweg komen we door het buurtschap Board.

Karakteristiek van Board is het al oude plaatsnaambord van houtsnijwerk.

Zo karakteristiek als dit plaatsnaambord is, is ook dit Franse gehucht.

Hier en daar zien we oude spoorbruggen, over een waterloop, of over het spoorpad. Sommige zijn al grotendeels aan het oog onttrokken, omdat ze in de loop der jaren verdwijnen in de oprukkende vegetatie.

Om 10:40 uur krijgen we voor het eerst zicht op de plaats Saint-Sauveur-en-Rue.

De plaats ligt ver vóór ons in het diepe dal.

We gaan weer door een hoog over het spoorpad liggend spoorviaduct.

Koffiepauze in het oude treinstation van Saint-Sauveur-en-Rue

En dan komen we vlak vóór 11:00 uur aan bij het voormalige wachthuisje op het vroegere treinstation van Saint-Sauveur-en-Rue. 

Van dit vroegere wachthuisje heeft men een hele mooie open pauzeplek gemaakt voor passerende wandelaars en fietsers. Er staat een lange houten bank in, met rondom enkele boekenkasten met heel veel meeneemboeken.

Verder vind je er enige informatie bij de tijdlijn inzake deze oude treinlijn.

Een vrouw fietst voorbij, groet ons met een Nederlandsklinkende “bonjour”, en komt direct daarna even terug. “Nederlands zeker?”, vraag ik. De vrouw zegt zich niet te realiseren dat zelfs haar Franstalige groet al Nederlands-gerelateerd klinkt. Maar ik had het dus goed ingeschat. Dan komt haar partner ook aanfietsen, met een klein meisje achterop een aangekoppelde volgfiets. De vrouw vraagt of ze hier ergens water kunnen krijgen, dus we verwijzen hen naar het sanitairgebouw rechtsachter dit wachthuisje, waar wij al drinkwater hadden aangetroffen.

Na het beëindigen van onze koffiepauze, hervatten we onze route over het spoorpad, en komen we bij het kruisen van een asfaltweg direct al langs het woonhuisje van de vroegere spoorwegovergangbeambte.

We gaan daarna verder met onze klim over het spoorpad, en dan zien we na een kwartier nog eens weer Saint-Sauveur-en-Rue diep in het dal liggen, maar nu inmiddels achter ons.

Klimmen naar 1.204 meter hoogte bij Suc du Tronche

Als we het spoorpad hebben verlaten, moeten we een brede bosweg op, die is afgesloten met een ‘Route Barrée’. Dat is voor ons als wandelaars geen aanleiding om een variant op de route te gaan zoeken, dus we gaan gewoon die brede bosweg op, en maken daarbij de eerste klim naar een royaal opgezet kruispunt van boswegen.

De bosweg is al zo prima toegankelijk gemaakt, dat we verder gaan op deze weg. Na nog weer verder klimmen, komen we bij de boshut, de Abri d’Aiguebelle. De boshut staat nagenoeg vol met een ouder Frans stel met daarbij zes andere Aziatische bezoekers, die waarschijnlijk samen met twee auto’s vanaf de andere zijde naar deze boshut zijn gekomen.

Wij gaan door met onze klim, want we moeten uiteindelijk vandaag 654 meter aan hoogte winnen. Het pad gaat verder als een mooie holle bosweg.

De ondergrond van de boswegen en bospaden wisselt voortdurend, maar die is net als de hellinggraad geen belemmering voor een vlotte doortocht. We komen weer op zo’n groot kruispunt van boswegen, bij een grote houtopslag.

Hier bij de Pas Tracol is een steen opgericht, waarop je kunt zien dat we ons hier bevinden op de grens van de departementen Loire en Haut-Loire, en deze wijst ook op de overgang van de regio Rhône-Alpes naar de Auvergne, waar we nu binnen lopen.

Als we bij de wegwijzer van Suc du Tronche zijn aangekomen in het bos, wijst de wegwijzer aan dat we ons nu op een hoogte van 1.204 meter bevinden, en daarmee het hoogste punt van de etappe van vandaag.

Tijdens deze boswandeling ontmoetten we alleen twee rustig voorbijrijdende motorrijders, en een Spaans-Franse jongeman, die vertelde te wandelen van Le Puy-en-Velay naar een klooster nabij Genève. 

Einde van een lange boswandeling

Ruim tien minuten later komen we op een meer open plek in het bos, vanwaar we voor het eerst zicht krijgen op het vulkanenlandschap van de Auvergne.

En omdat we hier op een open plek in het boslandschap staan, zie je om je heen de vegetatie ook heel anders zijn. We zien andere kruiden, en struiken met vruchten van bijvoorbeeld blauwe bessen, lijsterbessen en bramen. Veel meer kleur en fleur dan in het donkere bos.

En dan wandelen we duidelijk het bos uit, en komen in het open veld terecht, met een formidabel vergezicht over de bergen en dalen vóór ons. 

Vlak voordat we het dorpje Les Sétoux binnen wandelen, komen we nog langs een hoog geplaatste panoramatafel, waarop uitleg wordt gegeven over het berglandschap vóór ons.

Op die panoramatafel staat ook de route van het laatste deel van de Via Gebennensis afgebeeld, van Bourg-Argental tot aan Le Puy-en-Velay, met tamelijk in het begin de locatie van Les Sétoux.

Pelgrimsvriendelijk dorp en kerk

Iets na 14:00 uur wandelen we de bebouwde kom van Les Sétoux binnen, op de weg met de voor ons toepasselijke naam: ‘Chemin de Genève’, want daar komen wij immers vandaan, al weer 16 pelgrimsdagen geleden.

Er is een herberg in het dorpje, maar die hebben wij niet nodig, dus die lopen we voorbij.

Enkele minuten later lopen we het kerkplein op, en eindigt daarmee onze etappe.

Bij de ingang van de kerk staat een prachtig vormgegeven beeld van het hoofd van Jacobus. Dit ornament is tevens in gebruik als watertappunt van drinkbaar water.

Als we de oude dorpskerk in gaan, valt ons direct het vele hout op waarmee het interieur van de kerk is aangekleed. 

Het is in veel opzichten een pelgrimsvriendelijke kerk, want heel veel elementen in de kerk verwijzen naar de pelgrimsroute, het pelgrimeren, de pelgrim en Sint Jacobus.

Vóórin de kerk op een tafel vinden we het kerkstempel, waar een watertappende vrouw ons vanmorgen heel vroeg al op had gewezen.

Durkje drukt het kerkstempel af in onze pelgrimspaspoorten.

Onderwijl klinken zacht, maar duidelijk hoorbaar, de klanken van kerkmuziek, hetgeen een hele aangename sfeer creëert in deze bijzondere kerk op deze bijzonder hoge plek in de Franse bergen. 

Voor kouder tijden staat er trouwens ook een enorme kachel midden in de kerk, want ook in winter zitten de kerkgangers er hier natuurlijk graag warm bij.

Als we al dat bijzonders hebben bekeken en beleefd, verlaten we de kerkzaal, en gaan we voor onze lunchpauze in het open kerkportaal op een bankje zitten. Met rechts van ons nog de gewijde kerkmuziek in de oren genieten we van ons laatste brood ter afsluiting van deze bijzonder mooie bergetappe van vandaag.

Pelgrimeren bij tropische temperaturen

Op de terugweg naar de camping bij Maclas halen we onze gestalde fietsen nog op uit Bourg-Argental. Tijdens onze terugreis zien we de bergtemperatuur van 29 graden Celsius verhogen naar de heuveltemperatuur van 34 graden Celsius.

Al weer zo’n hete dag, maar gelukkig hebben wij door het grote bos en als gevolg van de grote hoogte geen last gehad van die tropische temperatuur van vandaag.

Vandaag hebben we het vierde blokje van vier wandeldagen afgerond. Morgen verhuizen we de caravan vier etappes verderop, en overmorgen beginnen we dan aan het vijfde – en daarmee laatste  - blokje van vier pelgrimsdagen, in de hoop dat we al over enkele dagen Le Puy-en-Velay bereiken. 

De verwachting is dat ook in de komende dagen de temperatuur schommelt rond de dertig graden Celsius, met uitschieters daarboven, dus we houden die tropische temperatuur nog wel even.