Pelgrimeren van Salamanca naar Calzada de Valdunciel

Pelgrimsroute van Sevilla (S) naar Santiago de Compostela (S)

Vía de la Plata van Sevilla naar Astorga

Van Salamanca naar Calzada de Valdunciel

Woensdag 22 april 2026 – 16,4 km.

Dag 24: 506,8 – 523,2 km.

 

Op het grote Plaza Mayor van Salamanca

Spaanse Vía de la Plata

Vanuit het zuiden van Spanje lopen verschillende Spaanse pelgrimsroutes naar Santiago de Compostela.

Eén van die aanlooproutes die Durkje en ik in 2024 richting Santiago de Compostela al liepen, is de zogenoemde ‘Camino Mozárabe’, die begint in Almería, en dan ongeveer 630 kilometer noordwestelijker eindigt in Merída, waar de Camino Mozárabe aansluit op de ‘Vía de la Plata’, die bij Astorga in het noorden van Spanje aansluit op de Camino Franchés, richting Santiago de Compostela.

Durkje en ik hebben ervoor gekozen om in 2025 te beginnen met de Vía de la Plata, ook vanuit het zuiden van Spanje, en ook richting Santiago de Compostela. De ‘Vía de la Plata’ is de ongeveer 680 kilometer lange pelgrimstocht van Sevilla naar Astorga. In 2025 liepen we al het traject van Sevilla naar Salamanca.

 

En nu – in 2026 –vervolgen we onze pelgrimage vanuit Salamanca naar Astorga, om daarmee dit jaar de Vía de la Plata geheel uit te lopen, tot de plek waar die pelgrimsroute in Astorga eindigt op de Camino Franchés.

Vandaag lopen we van deze Vía de la Plata onze 24e etappe, over een afstand van 16,4 kilometer, van Salamanca naar Calzada de Valdunciel. We stijgen daarbij van 800 naar 806 meter hoogte.

Het gaat altijd anders dan je denkt 

Pelgrims weten dat je dag als pelgrim altijd anders zal zijn dan dat je had gedacht. En dat geldt Durkje en mij vandaag ook al weer, om die pelgrimsregel maar weer eens te bevestigen.

Het begint nog goed, want onze wekker hadden we voor vanmorgen gezet voor 7:45 uur in Hotel Matilde in Salamanca, en dan maken we ons in de hotelkamer gereed voor vertrek.

Maar dan gaat het direct al mis, want als Durkje haar opgevouwen wandelstokken uit haar rugzak haalt, blijkt dat beide wandelstokken gisteren kapot zijn gegaan, hetgeen moet zijn gebeurd bij de bagage-afhandeling vóór vertrek op Schiphol of bij aankomst op het vliegveld in Madrid. De veiligheidspallen waarmee je de wandelstokken op de gewenste lengte kunt fixeren, zijn op één of andere wijze uit de stokken geraakt, en die kunnen we ook na herhaaldelijke pogingen niet terugplaatsen op de daartoe bestemde plaats in de wandelstokken. Dit betekent dat Durkje haar wandelstokken zo in het geheel niet kan gebruiken tijdens deze voorjaarspelgrimage. We zullen dus voordat we vertrekken een oplossing voor dit gebrek moeten realiseren, of andere wandelstokken kopen. Dat gaan we eerst doen voordat we vertrekken voor onze etappe van vandaag.

Beneden naast ons hotel gaan we om 8:55 uur eerst ontbijten, dan hebben we dat maar alvast gehad, en gebruiken we de wachttijd alvorens de winkels open gaan.

Verlaat vertrek uit Hotel Matilde in Salamanca

Dan gaan we de stad in om enerzijds onze boodschappen voor vandaag en morgen te halen, en anderszins een oplossing te vinden voor onze wandelstokken. We zien dat voorbij een supermarkt een fietsenwinkel is, en omdat die fietsenzaak nog niet open is op dit vroege uur, gaan we eerst onze boodschappen halen in een supermarkt die al wel open is.

Dan vragen we de fietsenmaker of hij een oplossing ziet voor ons probleem. Ik opper een gaatje te boren door de wandelstokken, om er dan een boutje met een moer in te bevestigen waarmee de stokken op hoogte gefixeerd blijven. Hij verwijst ons dan echter door naar een winkel verderop voor orthopedische artikelen, omdat zij wellicht een oplossing vinden voor een kapotte wandelstok.

Daar aangekomen, vragen de medewerkers van de winkel of wij de wandelstokken een dag kunnen missen, want dan kunnen ze mee naar de techniekafdeling in een dorp verderop, en kunnen we ze morgen afhalen. Dat kan niet, dus ik vraag of ze tape hebben, waarmee we de stokken ook op hoogte kunnen fixeren. Dat hebben ze wel en op mijn aanwijzen rollen ze het sterke en brede tape rond de stokken, waarmee ze perfect op hoogte worden gefixeerd. Daarmee hebben we het probleem voor de duur van onze pelgrimage opgelost. En als het op den duur niet meer vast blijft zitten, plakken we er wel weer nieuwe tape omheen. Klaar is Kees.

We lopen terug naar ons hotel, pakken alle spullen in de rugzakken, en zijn dan om 10:50 uur klaar voor vertrek.

Door de oude binnenstad van Salamanca

Na het verlaten van ons hotel beginnen we onze voorjaarspelgrimage in een kerk. Daartoe gaan we de Sint-Maartenkerk binnen aan de overzijde van de straat.

We maken een rondgang door de kerk en vragen een geestelijke of we een stempel in onze pelgrimspaspoorten kunnen krijgen. Dat doet hij in de sacristie, maar die mogen we niet mee naar binnen. In de kerkzaal wachten we tot de man de sacristie uit komt met de stempel van deze parochie in onze pelgrimspaspoorten.

Achter in de kerk worden enkele kostbaarheden getoond in een met glas afsloten nis in de kerk.

Als we de kerk uit gaan, zien we aan het eind van de hoofdstraat nog de kathedraal van Salamanca. Hier en nu is onze pelgrimstocht begonnen.

Direct daarna gaan we het grote Plaza Mayor op, het beroemde stadsplein van Salamanca.

We doorkruisen het plein, omdat we onder het stadhuis onze route moeten vervolgen.

Als we het stadsplein achter ons hebben gelaten en al door de brede Calle de Zamora lopen, worden we aangesproken door een Spaans stel, waarvan de man ons vraagt of wij Padre Blas ook kennen. We vertellen hem dat we pater Blas vorige jaar in een parochiale herberg hebben ontmoet in Fuenterroble de Salvatierra, hetgeen hij prachtig vindt, want hij kent deze beroemde pater persoonlijk.

In een rechte lijn blijven we de brede winkelstraat volgen, en verlaten we het oude stadscentrum.

De stad Salamanca uit

Ook voorbij de grote stierenvechtersarena van Salamanca blijven we die rechte lijn volgen, richting noordelijke uitgang van de stad. 

Dan zien we de eerste wegwijzer van vandaag, namelijk een metalen Jacobsschelp in het wegdek van het voetpad.

We lopen door het bedrijven-terrein aan de noordelijke rand van Salamanca, waar hier en daar leegstaande bedrijfspanden staan, en bedrijfsterreinen een al lang geleden verlaten indruk maken.

Om 11:50 uur wandelen we de bebouwde kom van Salamanca uit.

Voorbij het voetbalstadion Helmántico komen we bij een grote rotonde, waar aan de overzijde van de weg een verkoopstalletje is, waar met name fruit wordt verkocht.

Als we onder de A-62 door zijn gelopen, volgen we een heel eind de N-630, en dan passeren we ook het eerste grote verkeersbord dat automobilisten meldt dat de Camino de Santiago hier langs de drukke verkeersweg loopt.

Naar Aldeaseca de Armuna

We lopen inmiddels links van de weg, en volgen de zo beroemde gele caminopijlen die in Spanje overal langs de route worden geschilderd om de pelgrims de juiste weg te wijzen.

Een kwartiertje later maken enkele wegwijzers ons duidelijk dat we niet langer over de N-630 hoeven te lopen, maar dat we hier een veldweg op dienen te gaan.

Op één van de wegwijzers staat ook het logo van de Ruta Vía de la Plata, om ons maar weer eens duidelijk te maken dat we echt op die lange pelgrimsroute wandelen.

Enkele minuten laten lopen we tussen onder andere bloeiende koolzaadakkers door.

Een boer is met zijn tractor bezig om over grote breedte het gewas te bespuiten met bestrijdingmiddelen.

Bij het eerste huis van Aldeaseca de Armuna zijn twee camino-wegwijzers aangebracht om de pelgrims welkom te heten in het dorp.

Bij een kleurrijke speeltuin worden we aan de Calle Ruta de la Plata met een naambord gewezen op de naam van dit dorp.

We komen in het dorp langs een lange muur met daarop een prachtige muurschildering van de Camino de Santiago.

In het dorpscentrum is de deur van het gemeentehuis open, dus we gaan er naar binnen om te vragen of we een stempel in onze pelgrimspaspoorten kunnen krijgen. Dat gaat helemaal goed, want de ambtenares weet precies wat ze daartoe moet doen, dus heel snel staan we al weer buiten met ons tweede stempel van vandaag.

Bij de dorpskerk aangekomen, gaan we even van de route af, want daar zouden we een bar kunnen vinden die open is, aldus een vrouw die ons daarover informeert.

De bar is open, en we nemen plaats op het terras waar we onze lunchpauze houden met thee en tortilla de patatas met een flesje koud water erbij.

We zitten hier heerlijk in de zon, terwijl een zachte, iets verkoelende wind waait. De temperatuur ligt zo rond de 20 graden vandaag, dus lekker warm wandelweer voor zo’n eerste dag.

Door de riviervallei naar Castellanos de Villiquera

Voorbij Aldeaseca de Armuna gaan we op een veldweg onder de A-66 door, en dan lopen we over die veldweg door naar het buurtschap El Prado.

Daar slaan we rechtsaf, om dan door een weids heuvelland verder te lopen. Verderop gaan we de riviervallei in, waar we op het diepste punt de waterloop van de Arroyo de la Encina oversteken.

Dan gaat het weer heuvelopwaarts de riviervallei uit. Bij de drie sportvelden arriveren we bij het dorp Castellanos de Villiquera. 

Op het clubgebouw staat een muurschildering van voetballers.

Even later zien we Castellanos de Villiquera vóór ons liggen.

Om 14:15 uur wandelen we de bebouwde kom van Castellanos de Villiquera binnen.

Rechts van de toegangsweg is een voormalige wasplaats, waar we enkele mooie muurschilderingen zien op twee naast elkaar staande gebouwen.

In de dorpsstraat komen we langs een huis met daarop een aan de pelgrimstocht gerelateerde muurschildering.

Nabij de kerk halen we in het gemeentehuis een stempel in onze pelgrimspaspoorten.

Prachtig blijkt ook de beschilderde watertoren van het dorp te zijn.

Onder het waterreservoir zien we een Jacobsschelp.

Op de onderzijde van het waterreservoir staat een prachtige muurschildering van de kathedraal van Santiago de Compostela.

Ook aan de andere zijde van de watertoren zien we een mooie muurschildering.

Aan de onderkant van het waterreservoir zien we een muurschildering van twee pelgrims die  door het veld trekken.

En ook als we het dorp uit wandelen, passeren we nog meerdere gebouwen met op de blinde muren mooie muurschilderingen.

Op weg naar Calzada de Valdunciel 

Voorbij Castellanos de Villiquera gaan we weer een breed veldpad op. 

In een lange rechte lijn gaat het dan voort in de richting van Calzada de Valdunciel, dat we rond 14:40 uur duidelijk vóór ons in de verte zien liggen.

Rechts van de veldweg zien we in de berm een rij cactussen staan.

Voordat we de laatste heuvelrug over moeten naar Castellanos de Villiquera komen we langs een rechtop gezette platte steen.

Daarop staat de afbeelding van een pelgrim, met eronder de pelgrimsgroet ‘Buen Camino’, waarmee alle pelgrims op de Vía de la Plata hartelijk welkom worden geheten in het dorp achter de heuvelkam.

In een nog steeds rechte lijn lopen we het dorp binnen, en lopen dan door naar het dorpsplein, waar een mooi gemeentehuis staat.

We zouden hier door kunnen lopen naar de herberg, maar we willen eerst nog een bezoek aan de dorpskerk brengen, want daarin zouden we volgens onze routegids een afbeelding van de apostel Jacobus kunnen zien. Maar helaas, de kerkdeur is gesloten, en we kunnen dus niet naar binnen. Helaas Jacobus.

Reserveringsregistratieproblemen om op te lossen

Dan lopen we weer langs het gemeentehuis en komen we al vrij spoedig aan bij de herberg waar we gisteravond een tweepersoons kamer hebben gereserveerd.

We bellen de herbergier, die na enkele minuten aan komt rijden in de auto, en ons binnen laat. Dan kan hij de kamersleutel niet vinden van de tweepersoons kamer, en belt iemand anders. En dan blijkt dat onze boeking van gisteravond niet is geregistreerd, en bovendien heeft iemand anders die tweepersoons kamer al in gebruik genomen.

De herbergier vraagt ons of wij dan in de vijfpersoonskamer willen overnachten. Dan zouden we 15 euro per bed moeten betalen, maar als we 38 euro betalen (vier euro meer dan voor de tweepersoonskamer), mogen we de hele slaapkamer gebruiken. Dat doen we, want dat is wel zo comfortabel, omdat we de kamer dan af kunnen sluiten en onze spullen daar onbeheerd achter kunnen laten.

Even later komt nog een laatste pelgrim in de herberg, die eveneens een kamer heeft geboekt, en van wie eveneens geen boeking is geregistreerd door de herbergier. Twee mannen halen dan met onze goedkeuring één bed uit onze slaapkamer en sjouwen die naar boven naar een andere kamer waar geen bed staat, en zo lossen de beide heren ook dit non-registratieprobleem op voor de pas gearriveerde Ierse pelgrim.

Overnachten in Albergue La Casona del Molinero

We kunnen hier heerlijk warm douchen, en Durkje kan de was van de dag doen, en op de binnenplaats staat een wasrek, waar de was vol in de zon vlot droogt, dus ook dat is al weer een feestje waard. Schone en droge was kant en klaar, wat wil je nog meer.

De herbergier had op onze vraag al verteld dat alle drie restaurants in het dorp gesloten zijn, maar dat er wel een kruidenierswinkeltje verderop open is. Daar haal ik de boodschappen voor het warm eten van vandaag en voor het ontbijt en de lunch van morgen.

Durkje kookt een lekkere maaltijd in de keuken van de herberg, en ondertussen ga ik weer verder met mijn fotoregistratie en met dit wandelverslag van vandaag. 

Op de binnenplaats en rondom ons in dit grote huis is het gezellig druk met alle andere gasten erbij in deze toeristische herberg, dus we hebben een prima eerste overnachtingsaccommodatie voor de komende nacht.