 |
| Cover van 'De Pelgrimsdroom' |
Op weg naar Santiago de Compostela
De Spaanse bedevaartsstad Santiago de Compostela is voor de ware pelgrim van Sint Jacob nooit het doel van de Camino. De weg is voor haar en hem namelijk het doel, of liever: het bewandelen van die weg (camino).
De wandelende pelgrim zet op weg naar het graf van de heilige Jacobus de ene voet voor de andere, dag na dag, in een parallelle wereld van doen en van denken, van fantasieën en dromen.
De psychoanalyticus en tevens wandelende pelgrim Thijs de Wolf (1946) wil voor zichzelf en voor anderen verhelderen wat dat bijzondere 'wandelen' betekent. De pelgrim-auteur De Wolf onderzoekt daartoe zijn eigen pelgrimservaringen en deelt die met de lezer in zijn boek 'De Pelgrimsdroom' (2024).
Onderweg verrast het Thijs oprecht dat het lukt te leven in het nu zonder het verleden kwijt te raken. Het gaat erom dat verleden een plaats te geven.
Maar het is ook een verhaal over angst. Soms lijkt de tocht eindeloos te duren, lijkt een kilometer veel langer dan duizend meter. En het gaat over afscheid. Er vloeien tranen als zijn wandelmaat Jean moet stoppen. Hoeveel pijn het ook doet, het is niet anders.
Dromen, dat is waar het hart van deze pelgrim ligt.
De tekst van dit boek is gebaseerd op de dagboekaantekeningen die Thijs de Wolf tijdens zijn pelgrimages maakte aan het eind van zijn dag-etappes op de Camino's. Met dit boek wilde Thijs zijn ervaringen onderzoeken en delen.
De subtitel van dit boek luidt: 'Op weg naar Santiago de Compostela'.
De Pelgrimsdroom
- De wandelaar is een zoekende, onderweg, om in contact te komen met zijn of haar gevoelsleven, en dat te begrijpen.
- Gevoelens bestaan pas echt via de ander.
- Aan het eind van de Camino begint het terugkijken op wat je hebt gedaan en gevoeld, op het leggen van verbanden en het verkrijgen van nieuwe inzichten.
- Wie wandelt, neemt zichzelf mee.
- Wandelen gaat over herhalen en herinneren.
Jezelf zijn en toch de ander niet verliezen
- Eigenlijk weet ik niet goed waarom ik ga. Dat begin ik pas jaren later te begrijpen.
- Zonder het contact met het verleden is het leven eenzamer, dan wanneer je er in doorleefd contact mee kunt omgaan.
- Je kunt leven in het nu zonder je verleden kwijt te raken. Daarmee ligt de toekomst open.
- De wereld van de Camino is de concrete wereld van het nu, bijna magisch.
- Tijdens de Camino zijn de binnen- en buitenwereld meedogenloos.
- Voorbij de 400 kilometer verdwijnt het besef van verleden, heden en toekomst; ze verliezen hun betekenis. Er is alleen nog hier en nu.
- Een wandeling begint ruim voordat je begint met lopen.
- Tijdens mijn Camino's werd me gaandeweg duidelijk dat wandelen me helpt om de draden waarmee mijn leven geweven is, bloot te leggen en onder ogen te zien.
- Een moeder neemt onverdraagbare en onbegrijpelijke gevoelens over van haar kind, en geeft die in pure vorm aan hem of haar terug, zodat het kalmeert.
- De eerste weken thuis mis ik de routine en de rituelen van de Camino.
- Ik voel me tijdens de tocht verbonden met de mensen die ook het pelgrimspad lopen.
- Eenzaamheid en gedeprimeerdheid zijn wezenlijke onderdelen van de tocht.
- Een pelgrim is wezenlijk anders dan een bewoner, een toerist of een monnik.
Binden, loslaten en vooral pijn lijden op de Camino Franchés
- Pelgrims respecteren het land, maar zonder er deel van uit te maken.
- Pelgrims zijn op weg; de weg is hun doel; het gaat hen naast de buitenwereld meer om de binnenwereld, meer om het wandelen zelf.
- In de pelgrimsviering - met daarna de zegen voor de pelgrims - in de kathedraal ben ik toeschouwer en deelnemer tegelijk. Het is fascinerend en emotionerend.
- In Frankrijk gelden andere gewoonten dan in Spanje.
- Het loopt een stuk rustiger als je weet dat er een slaapplaats op je wacht.
- Denken maakt plaats voor doen, het werk verdwijnt steeds verder naar de achtergrond.
- Iedereen loopt zijn eigen Camino.
- Het lijf wordt ouder, maar heeft wel een geheugen gekregen.
- De Camino is verworden tot een commerciële wandelindustrie, ondersteund door Europese subsidies.
- We horen bij elkaar, voel ik, maar eigenlijk weten we nauwelijks iets van elkaar.
- Opgeven hoort ook bij de Camino.
- Na de wandeling denk ik: dit doe ik nooit weer. Maar in het najaar begint het te kriebelen en ga ik voorbereidingen voor de volgende wandeling treffen.
- Over de laatste 100 kilometer naar Santiago de Compostela moet iedere wandelaar 2 stempels per dag kunnen laten zien.
- We waren pelgrims, maar in Santiago de Compostela gaan we op in de massa.
Hoe ver en hoe alleen op de Camino de la Plata
- De Camino de la Plata is de mooiste wandeling die ik ken.
- Het pad is zompig. Het pad verdwijnt onder water. Paden veranderen in riviertjes. Ineens gaat de weg over in een geelgroene rivier.
- Het lichaam neemt het lopen op een vanzelfsprekende wijze over.
- De route door de Extramadura is heel erg lang en eentonig. Mensen zien we onderweg niet. De eenzaamheid kruipt van buiten naar binnen.
- Overal voel je de aanwezigheid van het Romeinse en middeleeuwse verleden.
- In het reine komen met jezelf en je geschiedenis betekent ook het opgeven van illusies en de gedachte dat het nog echt anders gaat worden.
- Tussen Salamanca en Ourense zijn de dorpen veelal verlaten.
- Het is een continu proces van verbinden en loslaten, waarbij je een goede balans moet vinden tussen het volgen van je eigen weg en het voegen naar de ander. Je zoekt voortdurend je grenzen op en bewaakt die. Je moet goed voor jezelf zorgen, naar je lichaam luisteren, om niet te bezwijken door overbelasting.
- Er ontstaat een Camino-gevoel.
- Wat telt, is het hier en nu, en het overgeleverd zijn aan de natuur, die indrukwekkend mooi is, maar ook hard.
- Gehechtheid is een manier om angst en stress te reguleren: zo gaat het echt, en het werkt.
- Als je behoorlijk oud bent, en niet daar bent waar je in je leven wilt zijn, dan is dat heel verdrietig.
Fantasie en werkelijkheid op de Camino de la Plata
- Je moet je hoe dan ook aanpassen aan de onbuigzame natuur.
- Deze Camino is er één van uitersten.
- Ineens kan het pad zomaar verdwenen zijn, onder water.
- De pijl geeft me een gevoel van veiligheid. Met die bekende gele pijl en met het pad krijg ik een band.
- Ik leer mezelf over te geven aan wat de wandeling met me doet, zonder me erin te verliezen. Ook het weerzien met de mensen die hetzelfde pad lopen als ik, roept een gevoel op van blijdschap, van herkenning.
- In toenemende mate voel ik me betrokken bij de anderen, zonder daarbij mezelf uit het oog te verliezen. Zij krijgen betekenis voor mij, maar ik ook voor hen.
De graat van de berg op de Camino Primitivo
- Samen met iemand lopen, is heel anders dan alleen lopen. Het is minder gericht op jezelf, meer op de verbondenheid met de ander, meer naar buiten gericht.
- Op de Camino's is het steeds weer opnieuw verbinden, en loslaten.
- Ik ga me afvragen waarom ik dit allemaal doe.
- Zo'n wandeling verbroedert. Lontjes worden langer, andere dingen worden belangrijk, je gaat anders met elkaar om. Je gaat je langzaamaan ook anders voelen. Je gaat om je heen kijken, en je voelt ruimte ontstaan in je hoofd.
- Juist om dergelijke beproevingen ben ik aan deze tocht begonnen.
- Het is makkelijk om je mee te laten slepen door wat het pad met je doet.
- De aankomst in Santiago is tot nu toe altijd een desillusie geweest, als een droom die uiteenspat. Als pelgrim heb je een zekere status. Dat is voorbij in Santiago; daar ben je weer één van de velen, opgenomen in de stad.
- Met de stilte is het helemaal gedaan vanaf nu (Santiago de Compostela). De commercie neemt het over van de spiritualiteit.
De grens en van binnen en buiten op de Camino del Norte
- Ik weet wat ik moet doen: gewoon de gele pijlen volgen. Het zijn er niet al te veel, maar als je ze nodig hebt, zijn ze er, als je oplet.
- Misschien gaat het er meer om dat we dingen die we (opnieuw) meemaken, willen laten kloppen met hoe wij denken dat de werkelijkheid is.
- Afgedwaald van het juiste pad mis ik de veiligheid van de gele pijlen.
- Gouden bergen en perfecte relaties bestaan niet, maar het is wel troostend erover te kunnen dromen en fantaseren.
- Ik ben me gaan realiseren hoezeer ik afhankelijk ben van de buitenwereld, en van de natuur.
Veiligheid en vertrouwen op de Camino Franchés
- Lopend met een ander ben je minder op jezelf gericht, en meer naar buiten, op de verbondenheid met de ander.
- Soms is je eigen voorstelling van de werkelijkheid, van hoe het zal zijn, te wreed.
- Positieve herinneringen laten zich makkelijker oproepen dan negatieve ervaringen. Dat is waar de binnenwereld zich vormt, en begint te onderscheiden van de buitenwereld.
- Als de buitenwereld veilig is, creëert dat gaandeweg veiligheid in de binnenwereld.
- De Camino is een economische factor van belang.
- Refugio's helpen me bij mezelf te blijven en mezelf te hervinden.
- Blootstelling aan waar je bang voor bent, werkt wel.
- Deze Camino is een tocht die mij veel heeft gekost, maar ook veel heeft gegeven.
- Het herkennen van het goede in de ander en in jezelf, daar gaat het om in de Camino, in het leven.
Thuiskomen van de Camino de Madrid
- De paden zijn doorweekt.
- De eerste paar dagen denk ik: dat nooit meer, waarom zou ik mezelf zo kwellen. Maar de pijnlijke ervaringen verdwijnen naar de achtergrond, en de mooie dingen blijven.
- Wat is Spanje toch een rijk, prachtig land.
- Het pad is niet van mij, in zekere zin ben ik van het pad.
- Ik doe niet anders dan gehoor geven aan het pad en het lopen. Mijn lichaam functioneert op de grens van binnen- en buitenwereld, van biologie en psychologie.
- Er komt een gevoel van rust over me heen, en van een zekere dankbaarheid.
- De werkelijkheid is niet van ons, ze is ons toebedeeld.
- In de psychoanalytische behandeling gaat het - net als bij lopen van de Camino - om het herdenken van de eigen geschiedenis.
- Het verleden is niet voltooid, maar onvoltooid verleden tijd.
- Het overdenken van het verleden schept toekomst en herstelt de relatie met het zelf.
- Weinig mensen lopen deze Camino.
- Doordat de God van het christendom een gestalte is geworden, een persoon, is de focus komen te liggen op een persoonlijke relatie met God, en niet meer met de natuur waar we onderdeel van zijn.
- De vreeemdeling is het andere dat ons uitlokt nieuwe perspectieven te onderzoeken en ons vanzelf van vanzelfsprekendheden te ontdoen.
- Wandelen speelt zich af in het heden.
- Ik merkte dat ik de tocht niet vast kon houden zoals ik hem gelopen had.
- Door deze Camino en eerdere wandelingen heb ik voor mezelf nieuwe manieren van kijken weten te creëren.
- Het lijkt alsof ik mijn dromen heb hervonden, onderweg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten