Kwaliteitsadviseurs: ‘out of the box’

Donderdag 11 februari 2016

Inleidende presentatie van Antonie Reichling

Stap eens uit je comfortzone

In het hoger (beroeps)onderwijs kiezen veel hogescholen voor een vergelijkbare aanpak bij hun kwaliteitszorg. Natuurlijk zijn er verschillen, maar die zijn vaak marginaal. Zonder onze huidige werkwijzen te diskwalificeren, willen we vandaag tijdens de netwerkbijeenkomst van ons Platform HBO van het Nederlands Netwerk voor Kwaliteitsmanagement in het Cursus- en Vergadercentrum Domstad te Utrecht op deze middag proberen met elkaar zogenoemd ‘out of the box’ te denken over bijvoorbeeld:

• ·         Hoe zou je als kwaliteitsadviseur op een fundamenteel andere manier met kwaliteitszorg kunnen omgaan?
• ·         Stel dat er geen landelijk NVAO-accreditatiekader meer zou zijn en jouw college van bestuur schaft in één keer het huidige systeem van alle audits, evaluaties en verbeterplannen af. Sta je dan met lege handen, óf kun je nu iets nieuws verzinnen dat minstens zo effectief is?
• ·         Hoe kun je zelf in je rol als kwaliteitsadviseur impulsen geven aan de kwaliteit?
• ·         Hoe kun je je persoonlijke effectiviteit hiervoor inzetten?

Gastspreker Antonie Reichling

Om ons vanmiddag uit onze comfortzone te halen, hebben we een spreker van buiten het HBO uitgenodigd. Dat is Antonie Reichling, organisatiecoach, opleider, adviseur en projectmanager, en ook auteur van het boek: “Derde generatie kwaliteitsmanagement”.

Een uitspraak van hem: “Mijn standaardvraag [aan deelnemers van de Master Kwaliteitsmanagement] is: “En wat ga jij er aan doen dat zij [het management] voelen dat ze ‘moeten’, of -  nog beter - dat zij gaan ‘willen’! Verbeter de wereld, begin bij jezelf.”

Netwerkbijeenkomst

We prijzen ons gelukkig met een grote opkomst, want bij de eerste vijftig aanmeldingen moest de inschrijving al worden stopgezet wegens de capaciteit van de gereserveerde vergaderzaal. Netwerkvoorzitter Paul Nieuwenhuis heet alle aanwezigen hartelijk welkom, en geeft dan eerst het woord aan Saar Wismans & Margreet de Roover van Christelijke Hogeschool Windesheim, die in een ‘halen’-presentatie met als motto ‘terug naar de bedoeling’ een oproep bij ons deponeren om hen innovatieve ideeën voor onderwijsevaluaties toe te doen komen.

Daarna loopt Paul Nieuwenhuis met ons het programma van vanmiddag op hoofdlijnen door, en geeft hij het woord aan netwerklid Ouke Pijl, die samen met netwerklid Paul van Deursen dit middagprogramma heeft georganiseerd. Ouke verzorgt een inleiding op het middagthema en introduceert onze gastspreker van vanmiddag.

De kwaliteitsmanager en de toenemende complexiteit van de kwaliteitsfunctie

De presentatie van gastspreker Antonie Reichling luidt: ‘De kwaliteitsmanager en de toenemende complexiteit van de kwaliteitsfunctie’, met als subtitel: ‘Verbeter de wereld, begin bij jezelf’.

Organisaties zijn systemen, waarin mensen werken, en dat laatste maakt het geheel derhalve tamelijk irrationeel, emotioneel, en in toenemende mate ook intercultureel. In onze organisaties spelen vaak taaie problemen, die al lang niet meer eenvoudig, niet lineair kunnen worden opgelost. Onze werkelijkheid is tamelijk complex, niet alleen voor wat betreft de vraagstukken waarvoor we ons zien gesteld, maar ook met betrekking tot de manier waarop we van start kunnen gaan met het vinden van adequate oplossingen voor onze werkproblemen. En dan willen we ondertussen ook nog graag onze stakeholders (bijvoorbeeld studenten) tevreden stellen en houden, en willen we die stakeholders ook graag nog op de weg van ‘engagement’ zetten en houden.

Kwaliteit betreft alle organisatieaspecten, waarbij onze uitdaging vooral ligt op het snijvlak van al die aspecten. Als je met die uitdagingen aan de slag gaat, en dat aanvliegt vanuit simpele afwegingen, krijg je in je werkpraktijk te maken met complexe dilemma’s.

Kwaliteitsborging is niet langer meer een zaak van wat er binnen een organisatie speelt. Kwaliteitsborging wordt steeds meer een zaak van wat er tussen organisaties speelt. De uitdagingen daartoe liggen dus vooral in de netwerken, waarin organisaties opereren. Kwaliteit is niet alleen iets voor het ‘nu’, maar zeker ook iets voor ‘later’.

Einddoel

Als er in organisaties sprake is van ‘kwaliteitscultuur’, dan voelt iedereen in die organisatie zich verantwoordelijk voor de kwaliteit, en is men er ook op gericht om alles wat men een eerste keer doet, direct al goed te doen. Voorwaarde voor een kwaliteitscultuur is wel dat de leider commitment toont. Overigens is het zo dat kwaliteit per definitie niet aan de top begint, maar aan de randen van de organisatie.

In het huidige tijdsbestek kun je gerust stellen dat kwaliteitsvraagstukken tegenwoordig niet meer lineair oplosbaar zijn. Het is te simplistisch om dat te denken. De werkelijkheid van vandaag de dag is daarvoor veel te complex.

Een goede kwaliteitsmanager verleidt je om te werken aan en met kwaliteitsprogramma’s, maar we moeten ook onder ogen zien dat je wel een ‘schaap met vijf poten’ moet zijn om je werk als kwaliteitsmanager tegenwoordig goed te doen.

Het werkterrein van de kwaliteitsmanager is divers, bijvoorbeeld: sociaal, infrastructureel en functioneel; en het is een voortdurend werken aan ongestructureerde organisatieproblemen.

Maar wat betekent dat nu voor de kwaliteitsmanager?

In elk geval dat je het niet alleen af kunt. Je moet kwaliteit integreren in de lijn. Kwaliteit moet je integraal aanpakken, je functie als kwaliteitsmanager is dan ook integraal. Zorg er in elk geval voor dat allerlei mensen met complementaire profielen met elkaar samenwerken. De kwaliteitsfunctie wordt faciliterend van aard, gericht op soft skills, waarbij je als kwaliteitsmanager vaardig moet zijn in het opbouwen van sociaal kapitaal.

Vragenronde

Na de presentatie van Antonie Reichling is er gelegenheid om de gastspreker vragen te stellen. In die sessie komt onder andere aan de orde:

De tijdsspanne waarbinnen een organisatie moet gaan bewegen om te gaan veranderen, wordt steeds korter.

De werkelijkheid is complexer dan de PDCA-cyclus.

De eisen die worden gesteld aan het documenteren van hoe goed je bezig bent (geweest), zijn steeds hoger geworden, en dat blijft ook wel belangrijk. Maar we moeten ook onder ogen zien dat het voor ons steeds moeilijker wordt om aan te geven wat we in de (nabije) toekomst gaan doen, en omdat dat steeds moeilijker wordt, mag je ervan uit gaan dat dat op den duur minder belangrijk gaat worden. Wel is en blijft het belangrijk om te weten wat er op de agenda staat van de leider van de organisatie.

Workshop ‘Out of the box’

Na de pauze gaan we in vijf subgroepen uiteen. In elke groep vertelt een casus-inbrenger over een representatieve werksituatie, waarin hij of zij als kwaliteitsadviseur normaal gesproken vaak opereert. Deze vijf cases worden ingebracht door Nels Groot, Rik Feddes & Anneke Mengerink, Ouke Pijl, Paul van Deursen en Léon van der Meij.

Alle vijf reflecteren zij op de inhoud van de presentatie van Antonie Reichling, en koppelen ze dat aan de manier waarop zij zelf hun rol als kwaliteitsadviseur invullen. Ze gaan bijvoorbeeld in op welke elementen van de presentatie van Reichling hen aan het denken hebben gezet. En op welke aspecten zouden zij hun rol nu veranderen? Waar is volgens hen de meeste winst te halen, en waar zit voor hen het grootste potentieel voor hun persoonlijke effectiviteit en voor hun werkorganisatie? Ze proberen aan te geven op welke wijze hun rol anders zal worden, of zou moeten worden om die potentiële winst aan te kunnen boren. Kan ik het effectiever maken? En op welke wijze wordt dan mijn interactie met de lijn, met de docenten en met andere stakeholders anders?

Na deze eerste ronde mogen we de inbrenger informatieve vragen stellen om de ingebrachte casus verder uit te diepen, en om de beoogde andere rolopvatting waaraan de inbrenger denkt verder aan te scherpen.

Daarna geven we als groepsleden adviezen aan de casusinbrenger, om zijn of haar rol effectiever te maken, door ‘out of the box’ te denken.

Als reactie daarop vertelt de inbrenger met welke zojuist ontvangen adviezen hij of zij verder kan; op welke wijze hij/zij diens rol voortaan effectiever kan invullen, wat hij/zij voortaan niet meer zal doen, of nog steeds zal blijven doen, en wellicht voortaan ook op een nieuwe manier gaat doen.

Plenair resumé

Deze workshopronde wordt plenair afgesloten. Vanuit alle vijf subgroepen komt een korte presentatie over de casus, en over hetgeen in de groep is besproken. Na elke groepspresentatie krijgt Antonie Reichling de gelegenheid om vanuit zijn presentatie en visie te reageren en te reflecteren op de resultaten van wat in de afzonderlijke groepen is besproken.

Als alles is gepresenteerd en daarop is gereflecteerd, is het slotwoord weer aan onze voorzitter Paul Nieuwenhuis, die de inbrengers van de cases, de organisatoren Paul van Deursen & Ouke Pijl, en onze gastspreker Antonie Reichling hartelijk bedankt voor hun bijdrage aan deze HBO-netwerkbijeenkomst.

Wandelen en fietsen over het oude spoortracé tussen Stiens en Jelsum

Woensdag 10 februari 2016 

De cover van de folder over het spoortracé tussen Stiens en Jelsum

Fysieke aanleg
In december van het jaar 2014 heeft onze gemeente Leeuwarderadeel de gronden van het voormalig spoortracé tussen Stiens en Jelsum gekocht. Daarna besloot de de gemeenteraad in mei 2015 dat op dit traject een gecombineerd voet-fietspad gerealiseerd zou moeten worden. Daartoe is eerst onderzocht wat de aanleg van een dergelijk pad kost. Voordat dit plan in uitvoering kan worden genomen, moet de gemeenteraad uiteraard nog een een besluit nemen over de (mede)financiering van dit veelbelovende plan.

Cofinanciering
De Provinsje Fryslân heeft inmiddels haar intentie uitgesproken de helft van de aanlegkosten van dit pad te financieren. Dat schiet tenminste op. Maar bij deze provinciale subsidieverstrekking moet over het hele project wel sprake te zijn van cofinanciering, hetgeen hier en nu betekent dat onze gemeente ook een budget beschikbaar stelt om realisatie van dit plan mogelijk te maken.

Recreatief pluspakket
Het realiseren van dit wandel-fietspad kan worden uitgewerkt en uitgevoerd. De kaders daartoe zijn inmiddels helder. Maar de gemeente wil graag ook nog een pluspakket toevoegen aan het louter fysiek aanleggen van dit voet-fietspad. Gezocht wordt naar een zogenoemde 'recreatieve plus'.
Om het project niet direct al te groot en ook niet nodeloos ingewikkeld te maken, heeft het College van B&W in september 2015 besloten dat deze twee elementen - het fysieke pad & de recreatieve plus - afzonderlijk ter hand worden genomen. Daar komt bij dat voor die recreatieve plus ook nog enig aanvullend voorbereidend werk gedaan moet worden. Zo is het bijvoorbeeld in elk geval de bedoeling dat nog verder geïnventariseerd zal worden waaruit die recreatieve plus kan en zal bestaan. En dat zal dan uiteraard leiden tot een bijpassend kostenplaatje.

Herstel van de oude route van het Jabikspaad
Sommige van die recreatieve pluspakketten hoeven niet of nauwelijks iets te kosten. Zo weet ik bijvoorbeeld dat de kans groot is dat de route van het door ons dorp lopende Jabikspaad (het Friese pelgrimspad) weer als vanouds over een deel van dit mooie spoorpad zal gaan gaan. Daarmee is dan dit vroegere deel van deze oude route weer opengesteld, hetgeen veel wandelaars, fietser (ongeacht of ze pelgrim zijn) vast en zeker zullen waarderen. Met een rustbankje bij enkele Jacobsappelbomen en een informatiepaneel over het Jabikspaad erbij creëer je eenvoudig een gezellige pleisterplaats langs deze pelgrimsroute.

Verbinden
Met het realiseren van dit voet-fietspad zal uitvoering worden gegeven aan het huidige coalitieprogramma.
Het nieuwe pad over het oude spoortracé is bedoeld als een veilige verbinding in Stiens tussen de verschillende woonwijken, en als toegangsroute naar voorzieningen zoals de scholen, kerken, sportaccommodaties en winkels in ons dorp. En dit nieuwe pad vormt ook voor bijvoorbeeld scholieren, forensen en toeristen een mooie verbinding van Stiens richting Leeuwarden, met al haar huidige - en wellicht te zijner tijd ook nieuwe - toegangspaden naar de mooie aanliggende dorpen Britsum, Koarnjum en Jelsum.

Het plan in woord en beeld
Om dit mooie plan en het beoogde pad een 'gezicht' te geven, heeft de gemeente een folder gepubliceerd, waarin zij in woord en beeld toelicht wat in grote lijnen de bedoeling is en wat de meerwaarde van een dergelijk wandel-fietspad is voor de inwoners van de dorpen van onze gemeente en voor de toeristen die voor korte of langere tijd een deel van hun (vrije) tijd doorbrengen in onze Noord-Friese regio. De brochure beschrijft de achtergronden, de plannen, toont op een kaart de vier kilometer lange route, geeft aan wie zoal gebruik zouden kunnen maken van het pad, hoe het pad er uit komt te zien en wat we er in de toekomst fasegewijs verder nog allemaal bij zouden kunnen aanhaken, waaronder bijvoorbeeld die reeds genoemde recreatieve plus.

Wijsheid gevraagd
Zoals dat in onze gemeenteraad in de afgelopen tijd te doen gebruikelijk is, zal over dit plan, over de financiering en over de uitvoering op korte en langere termijn wel weer een stevig verbaal robbertje worden gevochten, maar ik hoop toch echt dat de wijsheid van onze volksvertegenwoordigers morgenavond in de gemeenteraadsvergadering zal regeren, tijdens de overwegingen en in de besluitvorming. Het zou toch immers jammer zijn als dit functionele en recreatieve plan het in een onaangename, ruzieachtige sfeer in de stemming al dan niet zou halen.

Op het goede spoor
Durkje en ik hebben tijdens onze pelgrimstochten door Nederland, België, Frankrijk en Spanje en ook tijdens onze andere langeafstandswandelingen al vele malen gewandeld over fraaie voormalige spoortracé's. Als onze gemeenteraad in al haar wijsheid morgen besluit om middels het toekennen van het benodigde budget dit mooie wandel-fiets-spoorpad mogelijk te maken, dan kunnen wij over enkele jaren allen - ongeacht of we vandaag en/of morgen nu voor- of tegenstander zijn en/of waren - op elk uur van de dag en het hele jaar rond genieten van een prachtig pad over dat mooie groene lint dat ons dorp en onze gemeente doorkruist. En als het pad er dan over geruime tijd ligt, dan zullen er vast en zeker weer nieuwe ideeën worden gegenereerd, die waarde zullen toevoegen aan het pad, aan onze dorpen, en daarmee aan onze hele gemeente. Laten we er iets moois van maken en er (dan) bovenal ook van genieten. Dan zijn we op het goede spoor!

Pelgrimeren van Doetinchem naar Spijk

Dinsdag 9 februari 2016 

Uitzicht over het Rijn-dal vanaf het Waldhotel in Hoch Elten

De eerste 31 pelgrimsdagen
De eerste pelgrimstocht van Durkje en mij - van het Friese Sint-Jacobiparochie naar het Spaanse Santiago de Compostela - duurde 152 dagen, in de periode van 16 mei 2005 tot en met 21 oktober 2012. Daarna liepen we aansluitend nog vier dagen door naar het ultieme eindpunt van deze pelgrimage op Cabo Fisterra, op de West-Spaanse rotskust van de Atlantische Oceaan.
Van alle 156 pelgrimsdagen schreven we een verslag, dat in combinatie met de onderweg gemaakte foto's een bijzonder document is geworden van een al evenzo bijzondere pelgrimage. Vanaf dag 32 zijn alle dagverslagen in de loop van de jaren gepubliceerd op mijn (deze) weblog. De eerste 31 dagverslagen zijn hier nog niet gepubliceerd, omdat ik in die periode nog geen weblog bijhield.
Om toch het verslag van die hele pelgrimstocht op deze blog te kunnen lezen, ga ik met terugwerkende kracht nog de ontbrekende eerste 31 wandelverslagen op deze weblog plaatsen. Af en toe zal ik zo'n dagverslag hier publiceren. Vandaag ga ik daarmee verder, met het verslag van pelgrimsdag nummer 13, over het traject van Doetinchem naar Spijk.

Van Sint-Jacobiparochie naar Santiago de Compostela
Pieterpad van Doetinchem naar Spijk
Zaterdag 5 juni  2006 – 23 km
Dag 13: 266 – 289 km

2e Pinksterdag
Een natuurrijke wandeldag op Pinkstermaandag.
De zon breekt tijdens de middag af en toe even door.
Prima omstandigheden voor een mooie wandeldag, waarbij het met een temperatuur van tussen de 14 en 20 graden Celsius vanmorgen nog niet, maar vanmiddag wel mogelijk is om zonder jas - weliswaar in een trui - te wandelen.
Vandaag is de tweede dag dat we het Pieterpad bewandelen.

Oude IJssel bij Doetinchem
Om 8.20 uur vertrekken we samen met onze oudste zoon Jan Wijbe met de auto vanuit Stiens.
Om half elf parkeren we in Doetinchem aan de voet van het restant van de oude stadswal, waarop de Walmolen staat.
Jan Wijbe neemt vandaag de auto mee om in de grensstreek te toeren en wij starten onze wandeling vanaf dit punt.
Langs de Walmolen en over het kleine restant van de oude stadswal lopen we naar de brug over de Oude IJssel.

Wijnbergen
Daarna gaan we onder de spoorlijn door en verlaten we in zuidelijke richting de bebouwde kom in de richting van het dorpje Wijnbergen.
Bij het nieuwe bedrijventerrein aangekomen, zien we dat de oorspronkelijke route van het Pieterpad is omgeleid naar een alternatief traject, dat we volgen.
Vlak vóór de autosnelweg A18 verlaten we Wijnbergen.

Stroombroek en Palestra
Via het viaduct steken we dan de A18 over en vervolgen onze weg in de richting van Recreatiepark Stroombroek.
De recreatieplas van dit dagrecreatiepark is een zandwinplas, die is ontstaan bij de aanleg van de A18.
We pauzeren in dit recreatiepark - na ongeveer een uur wandelen - bij het recreatiecomplex Palestra, waar we een lekker kopje koffie drinken op het terras, met uitzicht over het water.

Het Loo
Ondanks het feit dat het hier en nu nog niet aangenaam warm is, verblijven in dit gebied al veel mensen voor bijvoorbeeld een wandeling, om samen koffie te drinken, of om de kinderen hier te laten spelen aan de oever en op de speelweiden langs deze plas.
Kort daarna verlaten we het recreatiepark en lopen we tussen een maïsveld en een andere recreatieplas door in de richting van Het Loo.
Hier eindigt het eerste (7 kilometer) lange deel van de tweede etappe.

Hettenheuvel in het Bergher Bos
Via de Loolaan komen we bij de Zeddamse Weg, die we oversteken om aan de voet van de Hettenheuvel uit te komen.
Hier treden we het Bergher Bos binnen; een uitgestrekt bosperceel dat we de komende 8 kilometer geheel doorkruisen.
De temperatuur is behoorlijk gestegen en de zon begint door te breken, zodat we vanaf hier zonder jas onze voettocht door het bos kunnen vervolgen.
En dan begint een pad over een hol bospad, behoorlijk stijgend en dalend, over de Hettenheuvel.
De steile hellingen van deze stuwwallen zijn ongeveer 75.000 jaar geleden ontstaan in de zogenoemde Weichsel-ijstijd.
De holle bospaden wijzen op jarenlange uitslijting door het naar beneden stromende regenwater.
We passeren een aantal hele grote beuken.

Gelders Montferland
Als we klimmend en dalend over verschillende bospaden de Beekseweg tussen Beek en Zeddam bereiken, hebben we weer 4 kilometer gelopen.
De eerste 11 kilometer hebben we vandaag afgelegd en we bevinden ons hier in het centrum van het schitterende Gelderse Montferland.
We zijn hier en nu aan het eind van het tweede deel van de tweede etappe en daarmee bijna op de helft van deze dagtocht.

Lunchen op een slagboom
Vanaf hier zoeken we een geschikte plaats met een bankje om even te pauzeren en te eten.
Als we bij een heel mooi open veld in het bos arriveren, hebben we pech dat op het bankje aan de kopse kant van het veld een viertal wandelaars pauzeren op dit zo mooie uitzichtpunt in de warme zon.
Uiteindelijk lopen we dan nog ongeveer twee kilometer verder, vergeefs zoekend naar een volgende zitbank.
Rondom de wandelpaden is de bodem van het bos bedekt met grote hoeveelheden varens; een schitterend gezicht als de zon tussen de bomen door schijnt op de fris-groene varentoppen.
Uiteindelijk vinden we een geschikte zitplaats op een slagboom aan de Boterweg, een heel breed zandpad dat het Pieterpad hier snijdt.
We rusten en lunchen hier.
Van de overzijde komen regelmatig mountainbikers uit het tegenoverliggende bosperceel, die doorgaans in volle vaart hun weg rechtsaf vervolgen.

Aankomst in Duitsland
Als we na de rustpauze ongeveer een kilometer verder zijn, arriveren we bij een schitterend heideperceel van de Hooge Heide, aan de zuidzijde van dit bosperceel; een lust voor het oog.
Het pad brengt ons naar de Eltense Weg, waar ook het Noaberpad zich over enige afstand bij onze route voegt.
We hebben vandaag al meer medewandelaars ontmoet dan in de afgelopen 12 wandeldagen.
We kunnen aan de drukte op dit wandelpad merken dat het vandaag een vrije dag is voor nagenoeg iedereen en ook dat we inmiddels veel zuidelijker op onze wandelroute door Nederland zijn gekomen.
Een eindje verder komen we bij een viaduct over de A3, de autosnelweg tussen Arnhem en Oberhausen.
Hier passeren we bij Grenspaal 700 de Nederlands-Duitse grens, om onze weg voor de komende kilometers door Duits gebied te vervolgen.
Bij de boerderij in Rietbroek komen we op het eindpunt van het derde deel van deze tweede etappe.
Al weer 6 kilometer afgelegd, waarmee we vandaag totaal op 17 km komen.

Hoch Elten
Voorbij Rietbroek doorsnijden we een open glooiend veld om al vrij snel weer het bos in te lopen.
En dan gaan we weer stijgen om uiteindelijk na 2 kilometer bij het Waldhotel in Hoch Elten uit te komen.
Op het terras van het Waldhotel is het gezellig druk.
We pauzeren hier en drinken op het terras een kop thee, ondertussen genietend van de muziek van de pianist en van de koolmezen-ouders die af en aan vliegen om de jongen in het nestkasje naast onze tafel frequent van nieuw voer te voorzien.
Vanaf dit terras hebben we een schitterend uitzicht over de vlakke rivierdelta aan de noordoever van de Rijn, aan de voet van deze Eltenberg.

Diepe Drusus Brunnen
Op dit punt eindigt ook het vierde en laatste deel van de tweede etappe, een deel van slechts 2 kilometer.
En dan beginnen we aan ons laatste deel van vandaag: het vier kilometer lange eerste deel van de derde etappe van dit zuidelijk Pieterpad-traject.
Voorbij de Sint-Vituskerk van Hoch Elten zien we rechts de Drusus Brunnen, een 57 meter diepe put die de Romeinse veldheer Drusus heeft laten graven voor de watervoorziening van zijn legioen.

Eltenberg
Voorbij die waterput passeren we links de Belvédère, het panoramisch uitzichtpunt van Hoch Elten.
In de afdaling van de Eltenberg ontmoeten we nog een Fries echtpaar, dat we hier passeren.
Aan de voet van de Eltenberg kunnen we door een tunneltje onder de spoorlijn door en daar worden we op dat moment gebeld door Jan Wijbe met de vraag hoever we zijn gevorderd op ons traject.
We spreken af dat we elkaar over een half uur, rond 15.30 uur zullen ontmoeten aan de oever van de Rijn, bij Spijk.

Terug in Nederland
Voorbij het riviertje Wild komen we in een vlak en tamelijk kaal landschap van de rivierdelta en lopen daar langs een brede, vandaag drukke weg in de richting van Spijk.
Halverwege Hoch Elten – Spijk passeren we bij Grenspaal 661 de Duits-Nederlandse grens, waar we vóór ons de rivierdijk al zien liggen en waar achter ons op de Eltenberg nog de toren van de Sint-Vituskerk in Hoch Elten is te zien en iets verder naar links de toren van de kerk van het daar nabijgelegen Elten.

Spijkse Dijk bij Spijk
Ruim een kilometer verder arriveren we in Spijk.
Door de woonwijken en de hoofdstraat van Spijk - met daar haar kerk met een dubbele toren – komen we aan de voet van de Spijkse Dijk, een hoge rivierdijk waarop de doorgaande verkeersweg ligt.
Achter deze rivierdijk zien we de Rijn.
Als we de landkaart raadplegen, constateren we dat de Rhein / Rijn niet bij het verderop gelegen Lobith, maar hier bij Spijk Nederland binnenkomt.
De landsgrens ligt hier namelijk even ten zuidoosten van Spijk.
Hier op de rivierdijk bellen we Jan Wijbe om hem de laatste kilometer naar ons te loodsen.
Aan de warme zuidkant van de dijk pauzeren we gedrieën in de volle zon om elkaar te vertellen wat we vandaag hebben gedaan en gezien.

Aan de oever van de Rijn
Via Elten, Arnhem, Apeldoorn en Zwolle brengt Jan Wijbe ons in de auto weer veilig thuis.
Vandaag zijn we weer 23 kilometer gevorderd op ons pelgrimspad en mogen we terug kijken op één van de mooiste van de - tot nu toe - 13 dagtochten.
We staan voor de Rijn en hopen die de volgende keer over te steken.

Marten Alkema exposeert in Stenden Hogeschool

Maandag 8 februari 2016 

Schilderijen van Marten Alkema in de Stenden Art Galery

Schilderijententoonstelling
Tot en met 12 april 2016 exposeert Marten Alkema in de Stenden Art Gallery van Stenden Hogeschool te Leeuwarden.
Deze publiek toegankelijke expositieruimte bevindt zich op de begane grond achter het Auditorium van ons Leeuwarder hogeschoolgebouw aan de Rengerslaan.
Stenden Hogeschool organiseert deze expositie in samenwerking met het Leeuwarder Kunstbureau Art Connection.

Mazl Art
Expressie met veel kleur. Dat is de gedachte achter de werken van 'Mazl', oftewel Marten Alkema, die woont en werkt in het noorden van Nederland. Alkema noemt zijn schilderijen 'Mazl Art', hetgeen verwijst naar zijn voorliefde voor Oost-Europese (Jiddische/Hebreeuwse) muziek. Muziek en kunst gaan voor hem altijd samen. Het is voor hem dan ook een ritme geworden om onder de klanken van deze zigeunermuziek de verf op het doek te zetten.

Met kleur licht creëren
Harlingen is de plaats waar de in 1960 geboren schilder zijn inspiratie kwijt kan op het doek. Gefascineerd door de CoBrA-groep, en geïnspireerd door een aantal expressionistische kunstenaars van deze tijd.
Marten Alkema zijn schilderijen hebben een eigentijdse stijl, met een balans tussen abstract expressionisme en CoBrA. Hij gaat daarbij telkens de uitdaging aan om - soms heftig, dan weer subtiel - met kleur licht te creëren in een eigen wereld.

Van hobby naar professie
De werkwijze is explosief, eigentijds en kleurrijk. Net als de meeste coloristen gaat Marten de kleur zwart niet uit de weg. Vrijwel alle werken worden gemaakt met acrylverf. Als expressief schilder begint hij zonder uitgewerkt plan. Het werk ontstaat op het doek.
Dagelijks hanteert Marten de kwast ook nog als zelfstandig huisschilder, en verhuurt hij tevens expositiewanden. Maar, als het even kan is hij te vinden in zijn kunstschilderatelier om zich bezig te houden met de kunst. Aanvankelijk is Alkema begonnen met kunst als hobby, maar inmiddels is hij werkzaam als professioneel kunstschilder.

Taizéviering in de Fermanje van Stiens

Zondag 7 februari 2016

Taizéviering in de Fermanje van Stiens

Familie
De gebedsviering van de Protestantse Gemeente van Stiens volgens de liturgie van Taizé heeft vanavond als thema: 'Familie'.
We zijn één grote (wereld)familie, dragen zorg voor elkaar, en geven ruimte aan elkaar.
Met liederen, lezingen en met gebeden staan we tijdens de viering vanavond stil bij de betekenis van deze woorden voor ons, en bidden we om vrede en respect.
Dit gebedsuur van stilte en bezinning wordt deze keer niet - zoals te doen gebruikelijk - in de Stienser Sint-Vituskerk georganiseerd, maar vanavond zijn we te gast in de Fermanje van onze Doopsgezinde zustergemeente van Stiens.

'Verheug je in de kinderen van je kinderen .....'

Met passie naar Pasen
Om 19.30 uur worden de ongeveer dertig deelnemers van deze viering welkom geheten. Het thema 'Familie' wordt kort toegelicht en dan zingen we wisselend in het Latijn en in het Nederlands het eerste lied: 'Ubi caritas; Daar waar liefde heerst, en vrede, daar is God met ons'.
Daarna zingen we voorafgaand aan de schriftlezing het lied: The Kingdom of God'.
In de week waarin we over enkele dagen Aswoensdag zullen vieren, blikken we met deze avondviering alvast vooruit op de komende Veertigdagentijd, die met ingang van Aswoensdag aanvangt.
De schriftlezing van Psalm 128 - een pelgrimslied van David - wordt door Douwine en Ronald wisselend in het Nederlands en in het Fries gedaan, waarbij we delen van dit psalmgebed afwisselen met een samen gezongen 'Alleluja'.

Leven met vader & moeder en met de Vader
Deze psalmlezing sluiten we af met het lied 'Nada de turbe': niets kan je schaden of bang maken ....
Als overgang naar de tweede schriftlezing vervolgen we dan in het Latijn en in het Fries met het lied 'Oculi nostri ad Dominum Jesum': Rjochtsje dyn eagen aloan op Kristus de Heare.
De tweede lezing is een evangelielezing naar Lucas (2:41-52), over de twaalfjarige Jezus in de tempel, waarin de twee loyaliteiten van Jezus centraal staan: de ene naar het gezin van Jozef & Maria, waar Jezus als kind deel van uitmaakt, en de tweede band met zijn hemelse Vader, met Jezus als de Zoon van God.
We beantwoorden deze Lucaslezing met het lied 'I am sure', dat we ook in het Fries als volgt zingen:

'Ik sil sjen, dat is wis, 

de goedens fan de Hear yn it lân fan it libben. 

de goedens fan ús God.

Wês sterk, leau yn de Hear.'

Behoedzje Jo famylje
Een lange stilte volgt voor ieders persoonlijke bezinning, meditatie, gebed.
Daarop volgen de voorbeden, uitgesproken door Douwine, afgewisseld met het samen zingen van het 'Kyrië eleison'. We bidden onder andere voor vaders en moeder, voor pakes en beppes, voor hun kinderen en voor hun kleinkinderen, voor die kinderen die slachtoffers worden van oorlog, op de vlucht voor terreur, soms alleen op de wereld, zonder ouders, prooi geworden van handelaren, die met hun mensonterende daden de kwetsbare kinderen en hun machteloze families onteren.
Het is dan ook niet voor niets dat we na het gezamenlijk bidden van 'Het Onze Vader' in het Duits het lied 'Behüte mich Gott' zingen, en dat Friestalig afwisselen met:

Behoedzje my, God,

ik fertrou op Jo,

Jo wize de wei nei 't libben.

By Jo is freugde yn oerfloed.

Dans nos obscurités
Dan zingen we 'Iedere nacht verlang ik naar U, o God, ik hunker naar U met heel mijn ziel'.
Als de laatste klanken van het begeleidende muziektrio (op piano, viool en dwarsfluit) klinken, gaat in de Fermanje het licht uit, wordt door Adri de kaars ontstoken, en wordt het licht doorgegeven aan alle aanwezigen, die vervolgens met de kaars in de hand gezamenlijk het gebed om het Licht zingen:

'Kom, as it tsjuster is, 

mei fjoer dat ús nacht ferljochtet en dat bliuwt, 

fjoer dat altyd bliuwt.'

Op weg met het vuur dat nooit weer dooft
Na het slotlied 'Manus tuas Patres' (In Uw handen beveel ik Mijn geest) gaan de lichten in de kerk weer aan, en worden één voor één alle kaarsen gedoofd. Wie wil vertrekken, kan gaan, en wie nog even na wil blijven voor persoonlijk gebed, wordt daartoe in de gelegenheid gesteld.
In stilte verspreiden de kerkgangers zich door de avondstilte van het duister.
We vieren de zondag, en gaan over drie dagen met Aswoensdag in de Passieweken op weg naar het Paasfeest, denkend aan de gezongen, gelezen en gebeden woorden van geloof, hoop, verwachting en liefde, in het vertrouwen dat - ook al zien we het niet elk moment van de dag -

... het Lichtende Vuur voor altijd bij en in ons blijft'.

Pelgrimeren van Vorden naar Doetinchem

Zaterdag 6 februari 2016 

Vanaf het treinstation van Vorden volgen we het Pieterpad als pelgrimspad

De eerste 31 pelgrimsdagen
De eerste pelgrimstocht van Durkje en mij - van het Friese Sint-Jacobiparochie naar het Spaanse Santiago de Compostela - duurde 152 dagen, in de periode van 16 mei 2005 tot en met 21 oktober 2012. Daarna liepen we aansluitend nog vier dagen door naar het ultieme eindpunt van deze pelgrimage op Cabo Fisterra, op de West-Spaanse rotskust van de Atlantische Oceaan.
Van alle 156 pelgrimsdagen schreven we een verslag, dat in combinatie met de onderweg gemaakte foto's een bijzonder document is geworden van een al evenzo bijzondere pelgrimage. Vanaf dag 32 zijn alle dagverslagen in de loop van de jaren gepubliceerd op mijn (deze) weblog. De eerste 31 dagverslagen zijn hier nog niet gepubliceerd, omdat ik in die periode nog geen weblog bijhield.
Om toch het verslag van die hele pelgrimstocht op deze blog te kunnen lezen, ga ik met terugwerkende kracht nog de ontbrekende eerste 31 wandelverslagen op deze weblog plaatsen. Af en toe zal ik zo'n dagverslag hier publiceren. Vandaag ga ik daarmee verder, met het verslag van pelgrimsdag nummer 12, over het traject van Vorden naar Doetinchem.

Van Sint-Jacobiparochie naar Santiago de Compostela
Pieterpad van Vorden naar Doetinchem
Zaterdag 3 juni  2006 – 25 km.
Dag 12: 241 – 266 km

Zaterdag vóór Pinksteren
Een mooie wandeldag op de zaterdag vóór Pinksteren. 
Na enkele weken van wisselvallig weer met voor deze tijd van het jaar lage temperaturen en regelmatig buien, ligt de temperatuur weer wat hoger bij een half-bewolkte lucht.
Het waait nauwelijks en de zon breekt af en toe even door.
Prima omstandigheden voor een mooie wandeldag, waarbij het met een temperatuur van tussen de 13 en 20 graden Celsius nog net te warm is om tijdens het wandelen een trui aan te hebben, en net te koud om hem uit te doen.

Pieterpad als pelgrimsroute
Vandaag is de eerste dag dat we het Pieterpad bewandelen.
Het Pieterpad is opgedeeld in twee trajecten, t.w.:

• * Traject I van het Noord-Groningse Pieterburen naar het Gelderse Vorden en
• * Traject II van Vorden naar de Sint-Pietersberg bij Maastricht in Limburg.

Wij starten vandaag dus op de eerste étappe van het tweede traject: van Vorden naar Doetinchem, de hele dag wandelend in de Gelderse Achterhoek.

Starten in Vorden

Om 7.00 uur vertrekken we met de auto uit Stiens.

Eerst brengen we Jan Wijbe naar zijn werk in de Albert Heijn-supermarkt in de Leeuwarder wijk Bilgaard.

Om 9.15 uur parkeren we onze auto bij het NS-station van Doetinchem.

Daar drinken we op het terras van de busstationsrestauratie een kop koffie, in afwachting van de bus die ons naar Vorden zal brengen.

Om 9.33 uur vertrekken we met de bus vanuit Doetinchem en rijden we via Keijenborg en Hengelo (NB.: gemeente Bronckhorst) naar Vorden, een busris van bijna 40 minuten.

Bij het NS-station van Vorden stappen we uit, om vanaf dit punt onze wandeltocht aan te vangen.

Van Vorden naar Linde

Vanaf het NS-station vertrekken we om 10.15 uur en verlaten we Vorden al spoedig in zuidelijke richting, en lopen vanaf de bebouwde kom naar het landgoed van Kasteel Vorden.

Op het terrein vóór dit landgoed is een kampement ingericht voor de Motordagen van Vorden, die vandaag beëindigd worden.

Tenten worden afgebroken en motorrijders verlaten met hun kampeeruitrusting het terrein om ieder zijns/haars weegs te gaan.

Vlak voor het kasteel treden we het Landgoed Vorden binnen en lopen zo rechts om het kasteel heen; het bos in.

Even voorbij de brede bosbaan steken we het riviertje de Schimmel over, om daarna door diverse bospercelen in zuidoostelijke richting naar het buurtschap Linde te lopen.

Daar hebben we na ongeveer een uur het eerste deel van deze eerste etappe achter de rug.

We hebben dan ongeveer 5 kilometer gewandeld.

Varssel

Vanaf Linde lopen we in zuidoostelijke richting naar Landgoed ’t Zelle.

Tussen Linde en Helderboom passeren we aan onze rechterzijde een opvallende heuvel in dit boomrijke landschap.

Als we in het sterrebos van Landschap ’t Zelle zijn gearriveerd bij Huize Zelle, gaan we langs de Zelledijk richting Varssel.

Bij Varssel eindigt het tweede deel van de eerste etappe.

Na ongeveer een uur hebben we weer vier kilometer achter de rug.

In totaal komen we dan voor vandaag op 9 kilometer.

Bij Varssel eten en drinken we wat bij het Varsselse golfterrein, waar de golfers af en aan lopen en rijden met hun materieel, volop genietend van het mooie, zonnige weer.

Pinksterevenementen

Daarna passeren we op de Blokkenweg een kampeerboerderij waar een grote groep kinderen van een handbalvereniging volleyballen en voetballen tijdens hun Pinksterkamp.

Voorbij deze kampeerboerderij ontmoeten we ruiters met en te paard.

Het zijn de deelnemers van de Achterhoekse Paardendagen, het jaarlijkse Pinksterevenement in deze regio, voor paardenliefhebbers.

't Zand

Daarna gaat het door een groot bosperceel (’t Zand) in de richting van de Ruurlose Weg.

In ’t Zand snijdt ons bospad op een gegeven moment een oude zandwal, waarschijnlijk één van de lokale stuifdijken die vroeger werden opgeworpen om uitbreiding van zandverstuivingen te voorkomen.

Dit oude zandlandschap is vroeger beplant met bomen; reden dat dit bosperceel ’t Zand heet.

Als we op de Oude Ruurlose Weg lopen, rent vlak voor ons een haas vanuit de bosschage over het brede zandpad naar en over de akker waar de maisplanten nu ongeveer 10 cm hoog zijn.

Goat lopen en zitten

Waar de Oude Ruurlose Weg de Ruurlose Weg snijdt, worden we door verkeersregelaars gewezen op een kleine omleiding van het Pieterpad, omdat het volgende stukje Pieterpad over het terrein loopt waar deze dagen de Achterhoekse Paardendagen en de Trekker Trek (Tractor Pulling) wordt gehouden.

In de verte zien we een groot evenemententerrein met veel paardenwagens, feesttenten, paarden en horen we de ronkende motoren en zien we de boven de bomen uitstijgende zwarte rook van de zware tractormotoren.

Hier eindigt ook na een ongeveer een uur ons derde deel van deze eerste etappe.

Weer 6 kilometer gelopen, totaal vandaag nu 15 kilometer.

Vlakbij De Vrachte komen we na een korte rustpauze bij “Goat zitten” weer op het Pieterpad.

Zelhem

We lopen hier door de restanten van het Achterhoekse kampenlandschap: bochtige veldwegen, bolle akkers, voormalige eenmans-essen, boomsingels, geriefhoutbosjes en her en der verspreid liggende boerderijen.

Voorbij Papenborg en Wullink komen we bij de Hengelose Weg bij de entree van Zelhem.

We lopen dan aan de noordoostelijke zijde om de nieuwbouwwijk van Zelhem heen, langs de begraafplaats.

Waar aan het begin de Ruurlose Weg door Zelhem ligt, eten we even wat bij een cafetaria.

Daarna wandelen we door de dorpskom van Zelhem langs de Lambertikerk en langs alle winkels en horeca-terrassen.

Woningcontrast in kleur

Ten zuiden van Zelhem, via de Haitinkweg, lopen we door de tunnel onder de Zelhemse ringweg door.

Rechtsachter ons is door de nieuwbouw niets meer te ontdekken van de hier vroeger liggende grote enk, het historisch aaneengesloten akkercomplex.

De oud-Hollands donkerrood-stenen nieuwbouwwoningen steken in schril contrast af tegen de in Mediterraan-pastelgekleurde gevels van de andere nieuwbouwwoningen.

Het is qua kleurstelling een woningencontrast dat helaas niet past in dit landschap.

Verderop, halverwege de Wassinkbrink, eindigt na 6 kilometer het vierde deel van deze etappe.

We hebben tot hier dan 21 kilometer gewandeld.

Kievitskuiken zoekt dekking

We vervolgen onze weg over de Boeninksteeg door Het Broek, een gebied met natte gronden, met smalle kavels haaks op de Zelhemscher Beek.

Vlak voordat we bij de Doetinchemse wijk Bezelhorst de bebouwde kom bereiken, passeren we bij Louisiane een weiland waarin we veel houtduiven en enkele kieviten waarnemen.

Halverwege dit weiland worden twee kieviten opvallend onrustig.

Dan zien we rechts, vlak naast ons, twee donzen bolletjes, kievitskuikens, vanuit de hoge grasrand onder de prikkeldraadafrastering over het korte gras rennen naar de verderop in het weiland liggende hoge graspollen.

Ondertussen proberen de volwassen kieviten onze aandacht te trekken door druk heen en weer te lopen en om ons heen te vliegen en daarbij vooral veel lawaai te maken.

Zodra de jongen verdwenen zijn in de hogere graspollen, worden ze iets rustiger.

Het wordt pas weer stil in het weiland als wij op enige afstand de ouders met hun jongen op veilige afstand zijn gepasseerd.

Oranje Boven voor WK Voetbal 2006.

We wandelen dan langs de Bezelhorst - en door de wijk Bezelhorst - Doetinchem binnen.

In de buurt van het centrum zien we tussen de bebouwing door dat een woonstraat uitbundig is versierd met oranje vlaggen en andere voetbaldecoraties.

Tussen enkele woonblokken door gaan we even kijken.

En daar vinden we tot onze verrassing een straat die overweldigend in het teken is gezet van het aanstaande Wereld Kampioenschap Voetbal 2006 dat over zes dagen gaat beginnen.

Alle tuinen, alle gevels, de meeste voorkamerramen en het hele “dak” van de straat zijn geheel in Nederlands oranje getooid.

Liefdesleven buitenshuis

We maken een foto van dit oranje straatbeeld en worden dan aangesproken door een oudere wijkbewoner, die ons vertelt dat dit sinds de tachtiger jaren van de vorige eeuw een traditie is en dat dit mede in stand kan worden gehouden omdat in deze volksbuurt de huurwoningen van ouder op kind worden doorgegeven.

De hele straat is door het verloop van de tijd als het ware één grote familie geworden.

De man wijst ons erop dat het NCRV-programma “Man bijt hond” aanstaande maandagavond aandacht besteedt aan deze uiting van liefde voor het Oranje-Nederlandse voetbalteam.

Tijdens de aanstaande WK-wedstrijden gaan de televisies aan de kabel naar en in de voortuin.

Buiten, tuin aan tuin, wordt dan de voetbalwedstrijd bekeken en zodra het donker wordt, is de hele straat verlicht door alle ornamenten en decoraties die deze straat overdadig versieren.

Het moet in het donker sprookjesachtig mooi zijn.

Doetinchem

Kort daarna, tegen 16.00 uur, arriveren we bij het winkelcentrum van Doetinchem.

Daar kopen we nog twee paar schoenen voor Durkje en wandelen vervolgens langs de Walmolen naar onze auto bij het NS-station.

Om 16.30 uur vertrekken we uit Doetichem en we zijn om 18.30 uur weer thuis in Stiens.

We hebben vandaag 25 km gelopen.

In 12 dagen hebben we tot nu toe 266 km gelopen.

Studio-interview bij Radio Middelsé over de 2.500e blog

Donderdag 4 februari 2016 

In de studio van Radio Middelsé in Stiens

Over de jubileumblog
De programmamakers van het radioprogramma 'Tsjerke yn beweging' van Radio Middelsé (de lokale omroep van Leeuwarderadeel en Ferwerderadeel) hadden ook al gezien dat ik op 11 januari 2016 de 2.500e blog heb gepubliceerd op mijn weblog. Of ik een keer langs wilde komen voor een radio-interview over mijn weblog. Nou ja, als radiopresentatrice Joukje Deelstra je dat vraagt, dan ga je er natuurlijk heen, dus ik zit vanavond om 18.00 uur in de studio van Radio Middelsé te Stiens.

Tsjerke yn Beweging
Na het radiojournaal gaan de radiopresentatrices Roelie Groenewoud en Joukje Deelstra in de radiostudio van start met hun programma 'Tsjerke yn Beweging'. Na de nieuwsberichten, een kort bijbelverhaal voor de kinderen en muziek word ik uitgenodigd om ook plaats te nemen in de opnamestudio. Het radio-interview wordt life uitgezonden met een behoorlijk bereik in heel Noordwest-Fryslân. De life-uitzending is altijd op donderdagavond van 18.00 - 19.00 uur, en daarna wordt het nog een keer herhaald op de zondagochtend van 11.00-12.00 uur. Dezer dagen is het programma ook 24 uur per dag (her) te beluisteren op internet, via de website van Radio Middelsé.

Interview over bloggen
Joukje Deelstra heeft haar interview goed voorbereid, want ze laat in het circa 20 minuten durende interview een groot aantal aspecten van het bloggen de revue passeren. Zo praten we bijvoorbeeld over wat een weblog/blog is, wat voor mij de aanleiding (op mijn werk bij Stenden Hogeschool) was om te gaan bloggen, hoe je met een blog van start gaat, en hoe je dagelijks je weblogberichten op de blog post.
Ook enkele technische aspecten komen aan de orde, zoals de wijze waarop alle bezoekers de zoekfunctie kunnen gebruiken, hoe je het gebruik door de bezoekers van de weblog via het statistiekprogramma van de weblog kunt volgen, en hoe je bijvoorbeeld het aantal bezoekers van de blog kunt sturen door kruisverbanden met andere social media te leggen, met bijvoorbeeld Facebook.
Ook vraagt Joukje zich af hoe het mogelijk is dat er dagen bij zijn dat het aantal weblogbezoekers uit één bepaald land ineens zo'n piek vertoont. Zo had ik bijvoorbeeld op 11 januari 2016 ineens meer dan 200 bezoekers op mijn weblog die afkomstig zijn uit Rusland. In het statistiekprogramma van de blog kan ik zien dat het gebeurt, maar wie het zijn en waarom die ruim 200 bezoekers op die ene dag collectief mijn blog bezoeken, valt niet exact te achterhalen in dat statistisch blogprogramma. Wel kan ik bijvoorbeeld zien op welke triggers/tags mijn blogberichten worden gezocht en gevonden.

Een weblog met thema-series
Omdat ik niet voor een thema-weblog heb gekozen, maar de blog veel meer als een veelzijdig e-dagboek inricht, worden enkele thema's in dit radio-interview wat diepgaander besproken. Zo vertel ik bijvoorbeeld iets over enkele thematische series, zoals de Stienser bedrijfswagens staande bij hun bedrijf, de wandelverslagen zoals die van de pelgrimstochten van Durkje en mij, en we staan wat langer stil bij de onlangs gestarte blogserie, waarbij ik het meerjaren-avontuur ben aangegaan om in 150 blogberichten de relatie te leggen tussen onze eerste 150 pelgrimsdagen en de 150 Psalmen uit de Bijbel, met daarbij een uitstapje naar bijvoorbeeld een actualiteit van vandaag de dag. Joukje focust dan vooral even op de 10e Psalm die ik relateerde aan onze 10e pelgrimsdag richting Santiago de Compostela en aan de actualiteit van de vluchtelingenproblematiek Anno 2016.
Tijdens het radio-interview vliegt de tijd om, want voordat je het in de gaten hebt, komt vanuit de techniekkamer al het seintje dat het interview ten einde loopt. Er is nog zoveel meer te vertellen, maar het is al heel mooi om zo voor een breder publiek eens te kunnen vertellen over de wijze waarop je met een weblog ook iets kunt laten zien van de manier waarop bijvoorbeeld kerkmensen op eigentijdse wijze iets kunnen laten zien van de 'Tsjerke yn Beweging'.

Gastvrijheid en de regel van Benedictus

Woensdag 3 februari

Abt Gerard Mathijsen van de Benedictijner abdij St. Adelbert

Van betekenis voor de pelgrim
Kloosters en broederschappen waren voor de pelgrim in vroegere tijden van grote betekenis: ze fungeerden onder andere als opvangvoorziening, als plek om op verhaal te komen, en als oord van zorg. Heden ten dage is hun aantal ver in de minderheid, vergeleken met de veel andere opvang- en overnachtingsmogelijkheden.
Zichtbaarheid en invloed van kloosterordes en broederschappen – in Spanje zijn ze er nog – zijn ontegenzeglijk minder geworden. Niettemin blijft hun aantrekkingskracht groot, vanwege hun historische betekenis, hun soms imposante gebouwen, en ook vanwege hun hedendaagse vormen van bezinning en spiritualiteit, in veel gevallen gebaseerd op een moderne interpretatie van de 'Regel van Benedictus'.

Kloosters, broederschappen en gastvrijheid in 5 lezingen
De 'Werkgroep Geschiedenis en Cultuur' van ons Nederlands (pelgrims)Genootschap van Sint Jacob organiseert in het eerste kwartaal van dit kalenderjaar een vijftal lezingen, waarin eminente sprekers hun licht laten schijnen over de betekenis van kloosters, van broederschappen en over het thema gastvrijheid, zowel in vroegere als in huidige tijden.
Het thema van deze lezingen serie is 'Kloosters, broederschappen en gastvrijheid', met als subthema 'Hun betekenis voor de pelgrim'. Deze lezingen worden aangeboden bij Institutio Cervantes te Utrecht.

Lezing 2 van abt Gerard Mathijsen
Vanavond woon ik samen met Sietske Visser uit hoofde van onze bestuursfunctie van Stifting Nijkleaster te Jorwert de tweede lezing bij, verzorgd door abt Gerard Mathijsen van de Benedictijner Sint-Adelbertabdij te Egmond-Binnen.
Gerard Mathijsen - in 1937 geboren te Weert - trad in 1958 in bij de Sint-Paulusabdij te Oosterhout. Na zijn monastieke vorming aldaar en een theologiestudie in Oosterhout, Egmond en Tilburg studeerde hij van 1967 tot 1970 aan het Orientale te Rome 'Theologie van het Christelijke Oosten' en aan de Vaticaanse bibliotheek 'Bibliotheekeconomie'. In 1978 kwam hij naar Egmond, waar hij vanaf 1981 Overste (abt) is.
De titel van zijn avondlezing is: 'Gastvrijheid bij Benedictus van Nursia en zijn Orde'.

Gastvrijheid en de Regel van Benedictus
Abt Gerard Mathijsen spreekt vanavond over de gastvrijheid volgens de 'Regel van Benedictus'. Deze levensregel kan een bron zijn van levensélan, levensoriëntatie en van levensstijl buiten de muren van het klooster. Zo kunnen de monastieke geloften worden toegepast in de hedendaagse samenleving zoals: orde en flexibiliteit, de kunst van het aandachtig luisteren, en het voortdurend werken aan het verbeteren van de levensstijl.
In zijn voordracht geeft hij in vogelvlucht een schets van de ontwikkeling van de Orde van de Benedictijnen, met name in Nederland. Daarna gaat Abt Mathijsen in op welke betekenis een abdij in de huidige tijd nog heeft.

Kloosterleven is gemeenschapsleven
Wetende dat hij vanavond voor tientallen leden van het Nederlands (pelgrims)Genootschap van Sint Jacob spreekt, begint abt Mathijsen zijn voordracht met het uitspreken van zijn waardering voor al die aanwezige pelgrims die ooit al eens als pelgrim naar Santiago de Compostela zijn gelopen.
Dan wil hij vervolgens eerst duidelijk stellen dat we als mens ook buiten de muren van een klooster een goed Christen kunnen zijn. Voor wie echter gehoor wil geven aan zijn roeping om voor de rest van zijn leven voortdurend op zoek te gaan naar God, is het intreden in een klooster een goede optie. Het is dan wel gewenst dat je een 'zoekend mens' bent, bijvoorbeeld ook zoekend naar de zin van het leven.
Het kloosterleven is 'gemeenschapsleven'. Iedere gemeenschap heeft een eigen 'regel'(maat) nodig. Je moet bijvoorbeeld bereid zijn om alles met elkaar en met de armen te delen.

De Orde van Benedictus
Benedictus van  Nursia (die leefde van circa 480-547) putte bij het formuleren van zijn 'Regel (van Benedictus)' ook uit de regels van andere abten. De Regel van Benedictus munt uit in duidelijkheid. De Regel is een voorschrift, maar de dienstdoende abt mag plaatselijke de Regel ook aanpassen, dus je kunt zeker wel leven volgens de Regel van Benedictus, zonder precies te doen als Benedictus.
Koning Lodewijk de Vrome (778-840) accepteerde alleen de Regel van Benedictus en vaardigde ook uit dat de kloosters in zijn territorium alleen de Regel van Benedictus mochten hanteren. Mede daardoor is deze Regel wijd verbreid. Tot de Middeleeuwen was de Regel van Benedictus erg belangrijk.
Kloosters waren vroeger de vaste punten van cultuur, religie en politiek.
Aan de hand van twee landkaarten van Nederland laat abt Mathijsen zien waar zich vroeger de abdijen van de Benedictijnen en Benedictinessen bevonden, en waar we vandaag de dag in Nederland nog Benedictijner abdijen vinden.

Leven en werken van de kloosterling
Een monnik blijft gedurende zijn hele leven een leerling. In een kloostergemeenschap is iedere monnik onmisbaar en belangrijk.
Van de monnik wordt gevraagd om aandacht te hebben voor alles wat hij doet. In de kloostergemeenschap moet orde zijn. Rust, ritme en regelmaat zorgen voor houvast in leven en werken. Kloosterleven vraagt om discipline.
De Benedictijn wil zich duurzaam verbinden aan de kloostergemeenschap. Een kloosterling gaat en staat voor Stabiliteit, Gehoorzaamheid en Armoede (inclusief het celibaat en het leven in gemeenschap van goederen, zonder privé-bezit).

Gastvrijheid van de Benedictijnen
Alhoewel de Benedictijner monniken binnen de muren van een abdij wonen, leven en werken, staat men als klooster wel open voor bezoekers. Gasten (vroeger bijvoorbeeld blinden, vrouwen met problemen, leprozen, soldaten, pelgrims, maar ook aanzienlijken; En tegenwoordig veelal monniken, pelgrims, reizigers) mogen in een Benedictijns klooster niet ontbreken; zij horen erbij. In een abdij met een gastenverblijf ontmoet je 'mooie mensen'.
Het 53e hoofdstuk van de 73 hoofdstukken van de Regel van Benedictus gaat over 'Gastvrijheid'.
Voor de Benedictijn moet God je grote Vriend worden in je leven; en dat zoek en vind je vooral ook in de stille afzondering.
Gasten ontvang je alsof je Christus zelf ontvangt. Gastvrijheid maakt deel uit van de eredienst. Je ontmoet de Heer in je gast, eigenlijk in iedereen. Benedictus vraagt dat je zorgt voor zieken en armen, en dat je eerbied hebt voor iedereen.
Tegenwoordig staan Stilte en Verdieping centraal, daarin je oriënterend op je bestaan. Er is veel aandacht voor persoonlijke vorming en voor godsdienstige beleving. Voor gasten en voor belangstellenden die zich oriënteren op een permanente intrede in de abdij gaat het ook om bijzondere ontmoetingen, die leiden tot verrijkende ervaringen. Daarin vind je rijkdom voor je geest.

De liefde gaat vóór de regel
Na de pauze toont abt Mathijsen op het grote beamerscherm een aantal foto's van beroemde Benedictijnse abdijen in Europa. Hij vertelt daarbij ook over de abdijen die hij in de afgelopen jaren heeft bezocht. Herkenbaar zijn bijvoorbeeld de mooie fotobeelden van beroemde pelgrimsplaatsen zoals Vézelay en Le Puy-en-Velay, die Durkje en ik tijdens onze twee pelgrimages op weg naar Santiago de Compostela gaandeweg ook hebben bezocht.
In een korte ronde is aansluitend nog gelegenheid om enkele vragen te stellen, die abt Gerard Mathijsen op vriendelijke en soms ook op humoristische wijze beantwoord.
Een mooi citaat uit zijn reacties op vragen:

De (Benedictijnse) Regel is mooi, 

maar de liefde gaat vóór, 

de liefde is belangrijker dan de regel.

En zo gastvrij als je van een Benedictijnse kloosterling mag verwachten, sluit deze wellevende abt van de Benedictijner abdij Sint-Adelbert van Egmond-Binnen af met de woorden:

Iedereen is van harte welkom in elke Benedictijnse abdij.

En ook vanavond wordt de hectiek van Europa en Nederland vandaag de dag in vraag en antwoord niet vergeten.
Abt Gerard Mathijsen leert ons, leert jou en mij:

We zitten met zijn allen met de handen in het haar,

maar we mogen/moeten de vluchtelingen niet buiten laten staan.

Het eerste Atelier van Stenden Hogeschool

Dinsdag 2 februari 2016 

De open ruimte van het eerste Atelier van Stenden

Transformatie
In de periode van november 2015 tot en met januari 2016 is een grote ruimte van het F-gebouw van Stenden Hogeschool te Leeuwarden omgebouwd tot 'Atelier'.
Een grote open werkplek, een vergaderzaal en twee werkkamers zijn in die afgelopen weken getransformeerd tot een geheel nieuw ingerichte onderwijs(werk)ruimte.

Pilot-Atelier
Het gaat hier om het eerste zogenoemde 'Atelier' dat binnen Stenden Hogeschool is ingericht, om in de komende tijd als pilot-onderwijsruimte te dienen.
Het Atelier bestaat uit twee afsluitbare leslokalen, een diepe T-vormige open leerplek, waarin een variëteit aan groepswerkplekken en individuele werkplekken is ingericht, met aan de lange zijkant nog een opbergwand en keukentje.

(Net)werkomgeving voor innovatie
Het is de bedoeling dat deze verschillende ruimtes de leer- en werkprocessen faciliteren, waarin wordt geëxperimenteerd met nieuwe onderwijs(werk)concepten zoals: 'Universal Design for Learning' en 'Design Thinking'.
Een dergelijk Atelier is een inspirerende en uitdagende (net)werkomgeving, die je als student en docent de mogelijkheid biedt om in een open, vrije entourage zelf sturing te geven aan je eigen specifieke leer-/werkproces, teneinde vervolgens met concrete, waardevolle innovatieve oplossingen te komen.

Werk waar je van opknapt

Maandag 1 februari 2016

Afstudeerwerk van CT-studenten Beeldende Therapie

Beeldende therapie
Momenteel is de vitrine van de HBO-Bachelor-opleiding Creatieve Therapie (CT) van Stenden Hogeschool ingericht met werkstukken van studenten die worden opgeleid tot Creatief Therapeut.
Het gaat hier om werk dat studenten van de opleidingsvariant Beeldende Therapie in het kader van hun studie hebben gemaakt tijdens de afstudeerfase.
De titel van de huidige vitrine-expositie - die je kunt vinden aan de brede Kennisboulevard van de Stenden Hogeschoolvestiging te Leeuwarden - is: 'Werk waar je van opknapt'.

Pelgrimsdag 10 pelgrimeren op Psalm 10

Zondag 31 januari 2016 

Het Hooge Huis, donjon van kasteel De Nijenbeek aan de IJssel

10
De pelgrimstocht van Durkje en mij van Sint-Jacobiparochie naar Santiago de Compostela, en iets verder door naar Cabo Fisterra duurde 152 + 4 = 156 dagen. Met enige berekening had dat ook wel in 150 dagen gekund.
Wij zijn er op uit getrokken, naar buiten getreden, en ontdekten onderweg steeds meer dat je gaandeweg ook een reis naar binnen maakt, een innerlijke reis. Die reis naar binnen kun je sturen door elke dag een tekst ter bezinning mee te nemen, die je dan wandelend en/of rustend overdenkt. Durkje en ik hebben dat niet gedaan.
Maar daar hoeft het niet bij te blijven.
Ik ben opnieuw op reis gegaan.
Deze denkbeeldige tocht is een reis van Psalmen, van één Psalm voor elke pelgrimsdag. Een avontuur met de vraag wat het verbinden van de volgende Psalm aan de volgende Pelgrimsdag op je wandeling naar binnen van je vraagt, en wat het je heeft geschonken als je wandeling met God en met elkaar ten einde is.
Een inleiding op deze Psalmenpelgrimage schreef ik in mijn blog van 16 januari 2015.
Nog steeds nieuwsgierig naar onze bestemming en bovenal naar wat deze weg ons brengt, wandel ik vandaag verder op deze denkbeeldige Psalmenreis met Psalm 10 op Pelgrimsdag 10.

Leestip
Hieronder staat eerst een weblink naar ons wandelverslag van deze Pelgrimsdag.
Daaronder staat een weblink naar deze Psalm, met de bijbeltekst van de 'Nieuwe Bijbelvertaling' (NBG 2004).
Onder de Psalm staan altijd de tussenkopjes van de 'Bijbel in Gewone Taal' (NBG 2014).
Ultreia!

Pelgrimsdag 10

Van Deventer naar Zutphen

Psalm 10

Waar bent U Heer

Niemand is veilig voor slechte mensen

De Heer helpt altijd

Veiligheid is cruciaal
Op onze 10e pelgrimsdag - op weg van Deventer naar Zutphen - lopen we langs de IJssel. In de brede rivierbedding van de IJssel passeren we de torenruïne van kasteel 'De Nijenbeek', ter hoogte van Gietelo-Gorssel. Deze donjon wordt ook wel het 'Hooge Huis' genoemd. Deze 13e eeuwse woontoren werd later uitgebreid met een kasteelplein en een voorburcht, waardoor het als kasteel een prominent bouwwerk werd op deze strategische plek aan de IJssel. Zo'n burcht was een goede plek om als uitvalsbasis te gebruiken in de strijd, maar bij naderend onheil van de vijand bood zo'n kasteel ook de bescherming tegen vijandelijke troepen. In de strijd tegen de Spanjaarden, heeft deze burcht ook een militaire rol gespeeld. Het is iets van alle tijden dat mensen proberen om hun vijanden verre van zich te houden. Veiligheid is één van de cruciale aspecten in het leven van ieder mens.

Waar bent u Heer?
In Psalm 10 gaat het over veiligheid en onveiligheid. De psalmist ziet hoe om zich heen de ene onmens de veiligheid van de andere mens aantast. De dichter neemt slechte mensen waar, die zichzelf zo geweldig vinden, maar die de machteloze medemens onderdrukt. Rijken worden steeds rijker, door het stelen van de armen, die daardoor steeds armer worden. De slechteriken zijn totaal 'van God los', ofwel 'goddeloze' heidenen, die zich niet bekommeren om God en gebod. Als roofdieren liggen deze zondaars op de loer, om onschuldigen te vernederen, om van de weerloze te stelen, om de zwakken te doden, en om door leugen en bedrog de onschuldige medemens onrechtmatig te beschadigen.
De psalmist vraagt zich af waar de Heer is, waarom God dit alleen maar aanziet, en niet ingrijpt. De dichter roept om vergelding van het kwaad, en om steun aan de verdrukten, aan verweesden, en aan al die hulpbehoevende mensen die de zorg van de Heer zo intens behoeven.

Slechte mensen zijn niet veilig
In de Tweede Wereldoorlog hebben miljoenen onderdrukten geleden onder het zware juk van de Duitse bezetters. Wij kennen allemaal de verhalen van de trotse hoogmoed, de gemene hebzucht, het boosaardig optreden, en het helse geweld van de representanten van de Duitse bezetting. De verwarring die zij zaaiden, maakte dat zelfs de meest eerbiedige mensen (de gruwelijkheden van) die mensonterende vijanden vervloekten.
Zoals de psalmist met zijn schreeuw om hulp roept tot God om een keer te brengen in dit onrecht, zo smeekten de Nederlanders in de Tweede Wereldoorlog de Geallieerden om alle beschikbare middelen aan te wenden om de Duitse vijand te vernietigen.
In de laatste twee weken van de Tweede Wereldoorlog was een groep Duitse soldaten gelegerd in de dikke toren van kasteel De Nijenbeek aan de IJssel. Onze Canadese bevrijders hebben deze groep Duitse bezetters met een verwoestende granaatbeschieting verdreven uit dit 'Hooge Huis'.
De inwoners uit deze regio van Deventer en Zutphen zullen vast en zeker ten volle de psalmist van Psalm 10 hebben begrepen in zijn schreeuw om hulp, en óók tijdens en na de bevrijding de verzekerende woorden in de Psalm dat God niet blind is, dat Hij al die ellende en al dat verdriet wel degelijk ziet, dat Hij machtelozen steunt en wel zorgt voor de mensen die zorg behoeven.

Zo actueel is de Bijbel
Maar de wereld blijft in rep en roer, want als het kwaad op de ene plek op aarde is verdwenen, steekt het op een andere plek de kop weer op. Ook vandaag wordt dat maar weer al te pijnlijk zichtbaar in een reportage op het NOS-Journaal, waarin een jonge vrouw vlak na een vernietigende dubbele bomaanslag in de Syrische hoofdstad Damascus voor het oog van de camera ons op het televisiescherm hartverscheurend, huilend en wanhopig toeroept over de daders van deze bomaanslag:

"Moge God ze geen succes geven; dit is verkeerd!" 

De super-oude woorden van de psalmist blijken vandaag nog honderd procent actueel, immers die psalmist vertolkte de schreeuw van deze Syrische vrouw Anno 2016 duizenden jaren geleden al als volgt:

"Laat hen verstrikt worden in de boze plannen die zij bedacht hebben"  (NBG, 1951)

"Maak hen gevangenen van hun eigen plannen" (NBV, 2004)

"Heer, laat slechte mensen zelf de pijn voelen die ze anderen aandoen" (BGT, 2014)

"Breek ze, dat ze het niet meer wagen" (Huub Oosterhuis, 2011)

De Heer helpt altijd
Dwars tegen alle verdrukking in; door alle schrijnende beelden en verhalen van dodelijke aanslagen heen, klinkt - voor wie de hele psalm tot het eind leest - door, de boodschap van de psalmist dat God de aarde gunt aan de nietigen, aan de armen, aan de machtelozen, aan de weerlozen, aan weduwen en wezen, aan verdrukten, aan allen die de Heer willen dienen, de Koning, voor eeuwig en altijd.
De dichter Muus Jacobse verwoordde dat in de laatste zin van zijn tiende Psalm in het Liedboek voor de Kerken als volgt:

"Verdrukten en verweesden 

gaan in Uw naam als eeuwig onbevreesden".

Kijk, luister en zing mee: PSALM 10

Bestuursvergadering NBG te Haarlem

Vrijdag 30 januari 2016 

De Bijbel is als boek en ook digitaal verkrijgbaar

In memoriam
De eerste bestuursvergadering van het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) in dit kalenderjaar vindt vandaag plaats in het NBG-kantoor te Haarlem. Onze waarnemend-voorzitter Sybout van der Meer heet iedereen bij aanvang van deze vergadering welkom, en staat dan in zijn openingshandeling uitgebreid stil bij het voor iedereen toch nog zo onverwacht snelle overlijden van onze NBG-voorzitter Marleen de Pater. Daarna worden we in onze bestuurskring allen stil, om in die stilte ieder voor zich en met elkaar onze voorzitter te gedenken, die wij ook in deze korte periode na haar overlijden nog zo missen in onze NBG-gemeenschap.

Bestuursvergadering
Aan de hand van bestuursnotulen van onze vorige bijeenkomst blikken we nog terug op verschillende items die inmiddels zijn afgehandeld, en kijken we ook vooruit naar die zaken die in de komende periode onze aandacht blijven verdienen, en die om verdergaande afwikkeling vragen.
Bij het agenda-item van de verschillende mededelingen schenken we onder andere aandacht aan de variëteit aan interne en externe contacten binnen en buiten het NBG. Ook de resultaten van enkele samenwerkingsvormen van het NBG met andere partijen krijgen vandaag ruimschoots de aandacht die zij verdienen.
Daarna volgt de bespreking van het Directieverslag van het NBG over het afgelopen kalenderjaar 2015.

Bestuurszaken
Het laatste deel van de vergadering passeren enkele bestuurszaken, bijvoorbeeld de invulling van de vacatures in de Ledenraad, waartoe wij als bestuur binnenkort met een voordracht voor de her te benoemen en nieuw te benoemen Ledenraadsleden zullen komen. Ook de huidige en komende bestuursvacatures worden besproken, om voor de korte en langere termijn de invulling van onze bestuursportefeuilles ook te waarborgen.
Voorst stellen we de data van de tweedaagse vast, waarop wij als bestuur samen met de directie in de gelegenheid zullen zijn om tijdens een zogenoemde bestuursretraite een aantal thema's wat uitgebreider met elkaar te bespreken, die vanwege de aard en het belang daarvan meer tijd en aandacht vragen van onze vergadertijd.

Bestuursevaluatie
Vandaag sluiten we onze bestuursvergadering af met een besloten zitting, waarin we als bestuur tijdens de jaarlijkse zelfevaluatie van het bestuur ons eigen, elkaars en ons gezamenlijk functioneren evalueren. Wat gaat goed, wat kan beter en hoe kunnen wij als NBG-bestuur het Nederlands Bijbelgenootschap en haar belangrijke bijbelwerk het beste ten dienste staan. Het is goed dat wij als bestuur periodiek ook een pas op de plaats maken om met elkaar aandachtig te bespreken hoe wij het NBG met al haar leden, donateurs, medewerkers, en al die andere relaties zo goed mogelijk en met succes de nabije en verre toekomst in kunnen sturen.

Workshop Office 365

Dinsdag 26 januari 2016 

Workshop Office Online en Skype for Business in Emmen

Workshop
Vanwege de introductie van het ICT-pakket 'Office 365' binnen Stenden Hogeschool biedt Stenden Hogeschool aan haar medewerkers de mogelijkheid om deel te nemen aan de 'Workshop Office 365'. Op deze manier worden wij allen verder wegwijs gemaakt in het gebruik van het pakket Office 365 in ons werk.
Tijdens een anderhalf uur durende workshop worden met name de onderwerpen 'Office Online' en 'Skype for Business' behandeld. Vandaag woon ik deze workshop - samen met enkele andere Stenden-collega's - bij in onze Stenden Hogeschoolvestiging te Emmen. Onze workshopleider is vandaag Steven van der Bles.

Skype for Business & Office in the Cloud
Skype for Business biedt ons de mogelijkheid om effectief en efficiënt samen te werken met behulp van de ons beschikbare hardware en software. Tijdens de workshop worden we verder bekend gemaakt met de meest essentiéle mogelijkheden van Skype for Business.
Daarnaast wordt tijdens deze workshop ook nog enige aandacht besteed aan het werken met Office in de Cloud. De veranderingen en het efficiënter werken met Office Online staan daarbij centraal.

Trial Visitation for International Teacher Education for primary schools

Maandag 25 januari 2016 

Het proefvisitatiepanel wordt wegwijs gemaakt in de documentenkamer

International Teacher Education for primary schools (ITEps)
Nog enkele weken en dan is het moment van de waarheid aangebroken voor de nieuwe opleiding ITEps van Stenden Hogeschool. Onze minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap heeft al aangegeven dat zij bereid is deze internationale HBO-Bachelor-opleiding te bekostigen indien de nieuwe opleiding voldoet aan alle kwaliteitsstandaarden die voor opleidingen in het Nederlandse en in Europese hoger onderwijs gelden.

Opleiding voor internationaal basisonderwijs
Na vele jaren gedegen voorbereiding is Stenden Hogeschool zo ver om deze nieuwe internationale opleiding tot leerkracht voor internationale basisscholen aan te bieden. Samen met enkele andere Europese instellingen voor hoger onderwijs heeft Stenden Hogeschool deze nieuwe opleiding ontwikkeld en in de onderwijsmarkt gezet.
Het werkveld van de internationale scholen voor basisonderwijs in binnen- en buitenland heeft al verklaard dat zij deze nieuwe lerarenopleiding graag in het Europese hoger onderwijsbestel ziet opgenomen, en nu onze minister Bussemaker ook tot bekostiging daarvan heeft besloten, is bijna het moment aangebroken om dit nieuw beproefde onderwijsprogramma te laten keuren.

Visitatie nieuwe opleiding
Over enkele weken zal een internationaal samengestelde visitatiecommissie in opdracht van de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO) deze nieuwe opleiding keuren aan de hand van het nieuwe Europese beoordelingskader voor opleidingen in het Europese hoger onderwijs, teneinde de accreditatieorganisatie een positief advies te kunnen geven op de start van deze zo gewenste nieuwe opleiding.

Proefvisitatie voor alle zekerheid
Om er zeker van te zijn dat we echt overal aan hebben gedacht, dat alle documenten op orde zijn, en dat het onderwijsprogramma staat als een huis, laten we voor de zekerheid toch nog een internationaal samengesteld proefvisitatiepanel naar alle ins en outs van onze nieuwe opleiding kijken. Als zij nog enige verbeterpunten vinden, kunnen we de puntjes nog tijdig op die 'i' zetten.
Vandaag begint dit audit team met haar kwaliteitsonderzoek in onze vestiging van Stenden Hogeschool in Meppel. Het panel bestudeert veel documenten, spreekt met enkele groepen, zoals het management, docenten en studenten, en probeert ondertussen feedback te geven op wat men zoal waarneemt in alle documenten en gesprekken.

Auditen van Nederland via Denemarken in Noorwegen
Na deze auditdag in Meppel, vertrekt het panel naar het vliegveld, om haar onderzoekswerk morgen voort te zetten bij onze partnerinstelling in Denemarken, en overmorgen bij ons partnerinstituut in Noorwegen.
Als na woensdag dan bekend is of we ergens nog iets zouden kunnen verbeteren, gaan we daarmee direct aan de slag.
We zien de visitatie vol vertrouwen tegemoet. We zijn er klaar voor.