Lanterfanten over Route 1.8 van Sint-Jacobiparochie naar Hallum

Zondag 14 april 2013

Op de Oude Bildtdijk passeren we café De Oasthoek

Regen of geen regen
Als we ons vanmorgen om 8.00 uur gereed maken voor een wandeldag, regent het buiten. Maar dat zal ons er niet van weerhouden om vandaag op stap te gaan. Al dagen noemen weermannen en weervrouwen een temperatuurstijging tot 20 graden Celsius en over regen heb ik ze niet horen spreken. De Buienradar laat zien dat er vroeg in de ochtend inderdaad enkele kleine buien over het noorden van Fryslân trekken, maar dat zal ons niet binnen houden.
Durkje en ik gaan vandaag de wandelroute 1.8 lopen uit de wandelgids 'Friesland voor lanterfanters' van Fokko Bosker. Dit is een 26 kilometer lange wandeling van Sint-Jacobiparochie naar Hallum.
Het thema van deze wandeling is: 'Op schildersezels of Een kwestie van licht', met daarin een verwijzing naar Rembrandt van Rijn, die hier in zijn jonge jaren enige tijd heeft doorgebracht, verliefd op en verloofd (1633) met de toen in Sint-Annaparochie wonende Saskia van Uylenburgh, met wie hij in 1634 trouwde.

Sint Jabik & Westhoek & Ouwedyk & Swarte Haan
Om 9.30 uur vertrekken we bij het Kultureel Sintrum De Groate Kerk (1844) van Sint-Jacobiparochie; het startpunt van het Fries-Overijsselse Jabikspaad. We lopen over het Westeinde langs de Jacobshoeve, om vlak buiten het dorp in noordelijke richting over het schelpenpad naar de Oude Bildtdijk te lopen.
De 14 kilometer lange Oude Bildtdijk (1505) is de langste woonstraat van Nederland, die bovenop de eeuwenoude zeedijk ligt.Vanaf de Westhoek lopen we over de Oude Bildtdijk in oostelijke richting, in de richting van Nij Altoena. Vlak voorbij café De Oasthoek (1889) volgen we het pad langs de naar het noorden lopende Kouwe Faart naar Zwarte Haan, gelegen aan de voet van Waddenzeedijk.

Swarte Haan & Noorderleech & Nijesyl 
Bij het dijkmonument van de Slikwerker gaan we over de Waddenzeedijk, om over het talud halverwege de zeedijk buitendijks in oostelijke richting naar het Noorderleeg te lopen. De zon laat zich niet zien en het waait nog behoorlijk, maar gelukkig hebben we de straffe wind rechtsachter ons, en veel last hebben we er ook niet van hier achter de zeedijk. Duizenden vogels verblijven hier op de kwelders, waaronder honderden ganzen.
Over het Bútendyks Weggy lopen we van het Noorderleeg naar Nieuwe Bildtzijl, waar we een etenspauze houden, zittend op een oude kerkbank, op de plaats waar vroeger de oude sluis in de Nieuwe Bildtdijk zorgde voor de afwatering van de Bildtse polder op de Waddenzee.

Ouwesyl & Alde Leije
Dan gaat het voort naar Oude Bildtzijl, waar we een kop koffie drinken in De Aerden Plaats, waar ook de tenstoonstelling nog is te bezichtigen van de schilderijen van Sytse Keizer.
Vanuit Oude Bildtzijl gaan we langs de Zuidhoekstervaart richting Oude Leije. Bij de nieuwe sluis van Oude Leije ontmoeten we de Stienser Sikke Roosma, die vandaag het traject tussen Sint-Jacobiparochie, Zwarte Haan en Stiens fietst. Dat is het eerste traject van het Jabikspaad naar het Spaanse Santiago de Compostela. Sikke vertelt ons dat hij over twee weken vanuit Stiens op de fiets vertrekt voor een fietspelgrimage van enkele weken naar Santiago de Compostela. We wensen hem een goede pelgrimage en een behouden thuiskomst na afloop.

Froubuurt & Feinsum & Hijum
Van Oude Leije gaan we verder via Vrouwbuurstermolen en over de Slachtedijk en de onverharde Witte Weg in de richting van Stiens. Vlak naast ons slaan vanuit een slootswal twee prachtige reeën voor ons op de vlucht, rennend over de pas ingezaaide akkers. Tussen hen en ons zit een zwanenpaar, ons goed in de gaten houdend.
We lopen niet door naar Stiens, maar buigen af naar het noorden, naar Finkum. In Finkum gaan we verder in noordelijke richting, over het Spoordok, het fietspad over de oude spoorlijn van Stiens naar Hallum. Iets buiten Finkum steken we via de oude spoorbrug de Feinsumer Feart over. Deze vaart is recent verbreed en uitgediept in het kader van de Elfstedenvaarroute.
Over de voormalige spoorbaan van het Dockumer Lokaeltsje arriveren we in Hijum. Daar lopen we langs het voormalige treinstation in westelijke richting naar de Hege Hearewei.

Hallumerhoek & Hallum
De Hege Hearewei gaat over in de Mariëngaarderweg, genoemd naar het voormalige Friese klooster Mariëngaard, dat hier vroeger in deze buurt heeft gestaan.
Vanuit de Hallumerhoek gaat het verder naar Hallum. Ondertussen heeft Pieter ge-sms-t hoe laat wij hem verwachten in Hallum. Over een half uur ontmoeten we elkaar daar op ons eindpunt van vandaag.
Ongeveer een half uur later arriveren we in Hallum op de kruising met de N357. Enkele minuten later arriveert Pieter hier ook vanuit Stiens, en dan brengt hij ons met de auto weer terug naar Sint-Jacobiparochie, waar we vanmorgen startten.
De 26 kilometer hebben we in 6 uren afgelegd, een mooie tijd. De zon heeft vandaag enkele malen haar best gedaan om door de wolken heen te breken, maar dat is niet gelukt. De wind heeft vandaag onophoudelijk stevig gewaaid, maar de temperatuur is inderdaad wel opgelopen naar de beloofde 20 graden Celsius. Slechts een enkel regendruppeltje hier en daar kon de pret niet drukken, dus al met al hebben we een prima wandeldag gehad.

Met Vuur & Licht warme aandacht voor borstkanker

Zaterdag 29 december 2012 

Klaar voor de start in De Groate Kerk van Sint-Jacobiparochie

Roze
Vanuit de prachtige monumentale kerkzaal van De Groate Kerk schijnt door de hoge kerkramen naar buiten een romantische zacht-roze gloed. Die warme gloed staat in schril contrast met de taaie strijd, die mannen en vooral veel vrouwen voeren in hun gevecht tegen de bij hen geconstateerde borstkanker. En dat is nu precies de aanleiding, de reden en de motivatie dat Durkje en ik hier vanavond bij De Groate Kerk in Sint-Jacobiparochie arriveren.

Bewegen voor Overleven
We hebben het startbewijs bij ons om vanavond mee te lopen met de avondwandeltocht, die wordt georganiseerd door de 'Stichting Bewegen voor Overleven'. Deze Friese stichting vraagt al jaren aandacht voor de strijd tegen borstkanker. Door het organiseren van culturele en recreatieve activiteiten - waaronder wandeltochten - wordt geld ingezameld voor dit ideële doel. Tenminste de helft van het inleggeld van de deelnemers wordt besteed aan maatschappelijke projecten en organisaties op het gebied van borstkankerprojecten.

Lichttocht
In het jaar 2009 en in 2011 liepen Durkje en ik al eerder mee met een ideële wandeltocht van deze stichting. In 2009 van Sint-Jacobiparochie naar Leeuwarden en in 2011 van Leeuwarden naar Sint-Jacobiparochie. Dit jaar organiseert Stichting Bewegen voor Overleven een avondwandeling van Sint-Jacobiparochie over de Oudebildtdijk naar Oude Bildtzijl. Het is een wandeling van 12 kilometer in het donker, door de langste straat van Nederland, over de voormalige zeedijk in het noorden van Fryslân.
Deze wandeltocht wordt georganiseerd in samenwerking met de 'Stichting Lucht Licht Land 2000', die bekend staat om haar initiatieven om in de Friese gemeente Het Bildt eind december lichttochten te organiseren, waarbij een route wordt gereden langs boerderijen en andere gebouwen en objecten, die tijdens de avonduren in de schijnwerpers worden gezet.

Hartverwarmende opkomst
Vanavond is er plaats voor 2.000 deelnemers, die in vier groepen van 500 wandelaars van start gaan vanuit De Groate Kerk in Sint-Jacobiparochie. Durkje en ik lopen vanavond mee om allen die lijden aan borstkanker een hart onder de riem te steken. We lopen onder andere voor Irene, en voor Ytje, en voor Janet, en voor al die andere mannen en vrouwen en hun geliefden, die bukken onder het juk van deze gemene ziekte. Janet heeft aan velen een oproep gestuurd om mee te lopen en daaraan is ook door velen gehoor gegeven, want al in De Groate Kerk ontmoeten wij voorafgaande aan onze starttijd van 19.30 uur onder andere Frouk en Saskia en Joyce en Siebrith en na afloop op de valreep ook Dorien; allemaal collega's van mij van Stenden Hogeschool (maar waar zijn de mannen van Stenden?). En daar zien we tot onze verrassing ook Janet, die ons vertelt dat ze zelf ook mee gaat lopen. Wat een moed om deze fysieke prestatie te leveren. Maar ze loopt gelukkig niet alleen, want ze heeft zo'n 30 mensen die met haar meelopen. 'You never walk alone". Hartverwarmend is dat!

Tien, negen, acht, zeven, zes, vijf, vier, drie, twee, één
Om 19.30 uur precies wordt afgeteld en bij het signaal 'Nul' zet de laatste deelnemersgroep van 500 wandelaars zich in beweging - langs de Jacobshoeve - op het Westeinde van Sint-Jacobiparochie. Met de muziek van een groep doedelzakspelers verlaten we het dorp en gaan we het duister in, in westelijke richting.
Buiten het dorp gaan we rechtsaf, over een betonpad tussen de drassige klei-akkers door, in de richting van de Oudebildtdijk. Boven op deze oude zeedijk - al eeuwen lang ook een woonstraat - gaan we rechtsaf in oostelijke richting verder.

Fuur, Licht en Mezyk op 'e Ouwedyk
We komen langs Spitsroeden en passeren Café De Oosthoek. Langs de dijk en onderaan de voormalige zeedijk zijn veel huizen, loodsen en boerderijen op allerlei manieren creatief verlicht.
Hier en daar staan mensen op de dijk om de wandelaars te groeten en aan te moedigen. Op verschillende plaatsen is muziek: hier een smartlappenkoor, daar een band, een shantykoor, verderop een muziekinstallatie, en diverse street acts er tussendoor.
We komen door het dorp Nij Altoena en passeren de kruising met het 'Weggy'. Op de kruisingen met de Oudebildtdijk is de doorgang voor doorgaand verkeer afgesloten. Overal staan verkeersregelaars om het autoverkeer te weren. Op de Oudebildtdijk kunnen we ongehinderd (door gemotoriseerd verkeer) wandelen, nu eens in het duister, dan weer in het licht van lamp en vuur.

Harde wind
Ook het weer werkt vandaag prima mee. Een temperatuur van enkele graden boven het vriespunt, slechts een enkel regendruppeltje, maar wel een stevige zuidwestelijke wind; dat draagt er allemaal toe bij dat het een heerlijke winteravondwandeling wordt.
Grote slierten kleine vonken waaien uit de vuurpotten langs de weg. Lichtgevende ballonnen worden langs de route uitgedeeld aan wandelaars. Enkele ballonnen waaien over de akkers richting Nieuwebildtdijk; andere ballonnen worden meegenomen door de wandelaars en vormen een lang lint van onrustig heen en weer slingerende lichtballonnen over de Oudebildtdijk.

Ouwesyl
Aangekomen in Oude Bildtzijl krijgen we het tweede en laatste stempel in onze stempelkaart. Bij de Julianakerk krijgen alle wandelaars een roze fakkel uitgereikt, als dank voor en als herinnering aan deelname. In de Aerden Plaats is het gezellig druk. Er is life muziek van een band en in het kerkje speelt een organist kleine muziekstukken op het kerkorgel van de Julianakerk. We spreken hier even met Arjen Hoogland en Marianne van Hall, twee bestuursleden van de Stichting Bewegen voor Overleven, die zichtbaar opgelucht zijn dat het evenement zo prima verloopt en die zo genieten van de hier tevreden finishende wandelaars.
 
Welkom op'e Pyp fan Ouwesyl
Op de brug in het centrum van Oudebildtzijl is het een drukte van belang. We lopen even bij de Keuningstreek naar beneden, waar partytenten staan, waar je kunt eten, waar je elkaar kunt ontmoeten en waar naar life muziek kan worden geluisterd.
Ook in dorpscafé Het Grauwe Paard bij de Pyp is het een drukte van belang. Ook hier speelt een muziekgroep. Het is er zo vol dat je alleen maar even een blik naar binnen kunt werpen. Vanavond is dit hier en nu Fryslân op zijn best.

Bus komt zo
We lopen enige tijd later de Pyp voorbij om ons aan te sluiten bij de rij wandelaars, die wachten op de bussen die ons weer terug zullen brengen naar het startpunt. De nieuwe bussen van Arriva rijden claxonnerend af en aan. Na een half uurtje wachten is voor ons ook het moment aangebroken dat we in de (zesde) bus kunnen stappen. Ook in de rij wachtenden zit de stemming er nog goed in. Daar zie ik eveneens mede-Jabikspaadbestuurslid Elly staan; we zijn vanavond ook als Jabikspaadbestuur dus goed vertegenwoordigd. Tevreden zitten en staan de wandelaars in de bus, die ons snel en comfortabel weer naar Sint-Jacobiparochie rijdt.
We zien terug op een mooie en prima verzorgde wandeltocht. Goed om te zien hoe aangenaam zoveel mensen een avond met elkaar buiten kunnen doorbrengen op zo'n frisse decemberavond.

Waarde(n)volle saamhorigheid
Grote dank aan bestuurders, verkeersregelaars, cateraars, buschauffeurs, zangers & muzikanten, performers en al die andere vrijwilligers, die deze mooie winteravondwandeltocht mogelijk hebben gemaakt, en die aan al die wandelaars èn aan allen die lijden aan borstkanker zo'n goed gevoel van saamhorigheid hebben geschonken.

Bewegen voor overleven in 2011

Zaterdag 1 oktober 2011

Het doel van de 'Stichting Bewegen voor Overleven' is het ondersteunen van maatschappelijke projecten en organisaties op het gebied van borstkankerzorg. Deze stichting vraagt aandacht voor de risico’s van borstkanker en voor het leven met èn na borstkanker. Dat doet de stichting door onder andere sportieve evenementen te organiseren, zoals wandelen en hardlopen over èn langs het Fries-Overijsselse Jabikspaad. Het Jabikspaad van Sint-Jacobiparochie naar Hasselt is voor fietsende en voor wandelende Nederlanders de eerste etappe van de Europese pelsgrimstocht naar het Spaanse Santiago de Compostela.

Vandaag is het weer zover: de jaarlijkse Pink Ribbon-wandeltocht, georganiseerd door de Stichting Bewegen voor Overleven. In de afgelopen jaren liepen de deelnemers van Sint-Jacobiparochie naar Leeuwarden. Vandaag is het de vijfde keer dat deze wandeltocht kan worden gelopen. Dit jaar is de richting omgekeerd: van de Grote of Jacobijnerkerk te Leeuwarden naar De Groate Kerk van Sint-Jacobiparochie, over een afstand van 25 kilometer. Ook anders dit jaar is de starttijd. Voorheen werd 's morgens gestart, om gedurende de ochtend en de middag te wandelen. Dit jaar wordt het startsignaal om 16.00 uur gegeven en lopen de deelnemers gedurende de middag en in het duister van de avond. Alle deelnemers betalen 15 euro en minimaal de helft van dat startgeld gaat naar borstkankerprojecten.

Met het startstempel op onze startkaart en met het Pink Ribbon-speldje op de wandelshirts starten Durkje en ik vanuit de Jacobijnerkerk in Leeuwarden. De tocht kent vandaag ongeveer 2.200 deelnemers, waarvan een groot deel in roze (Pink) kleding of met roze accenten deze ideële wandeltocht loopt. Een lang lint van roze gekleurde wandelaars beweegt zich op wandelsnelheid vanuit de binnenstad van Leeuwarden langs de Dokkumer Ee in noordelijke richting de stad uit, naar èn door het Leeuwarder Bos. Langs de route worden de deelnemende wandelaars en het publiek getrakteerd op diverse theater-acts en op muziek-uitvoeringen. Dit is een formule die het in Fryslân buitengewoon goed doet; denk bijvoorbeeld ook aan deze aanpak bij de Elfstedentocht en bij de vierjaarlijkse Slachtemarathon. Dergelijke evenementen zijn ware Friese volksfeesten van velen, met velen en voor velen.

Voorbij Leeuwarden passeren we achtereenvolgens Dekemastate in Jelsum en Martenastate in Cornjum. Daarna gaan we door Britsum. Voorbij Britsum steken we via de brug van de Griene Leane de Stienzerfeart over, om daar tussen de witte/roze ballonnen/strikken en de grote fotoportretten van vrouwen met roze stropdas en mannen met blauwe stropdas langs de Griene Leane te lopen. De eerste stempelpost is in de Langebuorren te Stiens. In het dorpscentrum van Stiens staan toiletwagens, speelt een muziekband, deelt dorpsslager Brolsma gratis soep uit en staan strobalen om zittend te rusten; en verder loop je hier tussen rijen publiek links en rechts door. Dit is voor veel wandelaars de eerste plaats om even te rusten; een oase ook om te genieten van de passerende medewandelaars en van alle overige gezelligheid om je heen. Ook wij genieten hier van onze pauze.

Vanuit Stiens gaan we over smalle weggetjes tussen de akkers door naar Onze Lieve Vrouwenparochie, ofwel Froubuurt. Ook hier bij de Vrouwbuurstermolen is volop gelegenheid om te rusten, te eten en drinken en om te genieten van muziek van een shantykoor. Via het voormalige spoortracé gaat het dan verder richting Oude Leije. Langs de vaart arriveren we in Oude Bildtzijl. Dan is het al donker geworden. Op de Ouwesylster Pyp heeft het muziekkorps even pauze en is het de beurt aan het shantykoor om ons muzikaal te verwelkomen. Ook hier is het een drukte van belang met alle deelnemers, artiesten, dorpsbewoners en alle overige belangstellenden die als publiek de wandelaars zien passeren.

Dan volgt een ongeveer tien kilometer lang traject over de hoog boven de akkers uitstekende Ouwedyk, de eeuwenoude binnendijkse zeedijk. Door het duister wandelt een kilometers lange streek wandelaars tussen een grote variëteit van gelegenheidsverlichting door. We passeren vuurpotten, kerstverlichting, kaarsen, waxinelichten, fakkels, windlichten, schijnwerpers, vuurkorven, en allerlei andere vormen van warmte en licht. Licht hebben we nodig in het duister, maar warmte is overbodig, want het is een warme dag geweest en ook vanavond blijft het zo warm dat je de hele avond nog in een t-shirt kunt rondwandelen. Kilometerslang passeren we de dijkhuisjes op en tegen de voormalige zeedijk. En bijna overal zitten of staan de bewoners langs de weg om de passerende wandelaars met vriendelijke aandacht aan te moedigen om vooral vol te houden.

Voorbij Nij Altoena en voorbij de Kadal gaan we bij de Oudebildtdijk naar beneden, steken we via de hoge houten brug de Ouwedyksterfaart over en dan begint het laatste stuk van de wandelroute. In het pikkedonker wandelen we over een tussen de velden door slingerend smal schelpenpaadje naar Sint-Jacobiparochie. Links en rechts staan veel vuurpotten en tussen de vuren door wordt ons pad verlicht met kaarsen, fakkels, led-lampjes in ballonnen en lampjes op petten van wandelaars. Achterelkaar vormen we zo een lang voortbewegend lichtlint over de Friese zeeklei. De stemming voor en achter je is nog steeds opperbest, want het is puur genieten en het einde is in zicht. In de verte zie je Chinese vuurlampionnen die bij de verlichte toren van De Groate Kerk in Sint-Jacobiparochie worden opgelaten om langzaam steeds hoger in de wolkenloze lucht te verdwijnen.

We lopen in de richting van de stilte-doordringende djembéklanken. Met tromslag worden we ontvangen. Als we het veld uit komen, lopen we tussen de vrolijke klanken door van De Keallepoaten, het uitbundig expressieve dweilorkest van de Christelijke Brassband De Nije Bazún uit Britsum. Door deze twee muzikale oppeppers arriveren de wandelaars in Sint-Jacobiparochie. Door een dubbele haag van familie, vrienden, kennissen en ander publiek met bloemen en aanmoedigingen arriveren we voldaan op het grote dorpsplein vóór De Groate Kerk.
In De Groate Kerk is ook het nieuwe pelgrimsinformatiecentrum van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob èn van de Stichting Jabikspaad Fryslân geopend voor belangstellende bezoekers. Met de afgestempelde deelnemerskaart lopen de meeste wandelaars nog De Groate Kerk binnen om met elkaar nog even na te praten over alle belevenissen, om een drankje te drinken en om de organisatoren te bedanken voor dit prachtige evenement. Wit, rood, lichtblauw en roze zijn de overheersende kleuren van deze grote menigte wandelaars en hun gevolg. Een in veel opzichten kleurrijke dag is voorbij.

Een dag met een serieuze ondertoon.
Een dag met aandacht voor de harde strijd tegen borstkanker.

Een dag met een lach en een traan.
Een dag van gedenken en herdenken.

Een dag van die kleine lichtjes in het je omringende duister van de nacht.
Een dag van dat sprankje hoop dat borstkanker wellicht niet je einde hoeft te zijn.

Pelgrimszondag in Sint-Jacobiparochie

Zondag 10 april 2011

Op deze derde Jacobsdag in de heropende Groate Kerk van Sint-Jacobiparochie komt vandaag een grote groep pelgrims bijeen. Het ochtendprogramma staat open voor alle belangstellenden. Het middagprogramma wordt in besloten kring georganiseerd. Om 9.30 uur begint de eredienst in De Groate Kerk, met als thema: Pelgrimstocht. Deze ochtendkerkdienst in een volle Groate Kerk wordt ook bijgewoond door de leden van de kerkelijke gemeente van Sint-Jacobiparochie, samen met de genodigden voor deze dag. De genodigden zijn onder andere de Friese leden van het Genootschap van Sint Jacob en de vrijwilligers die verbonden zijn aan de Stichting Jabikspaad Fryslân. In het bijzonder heten we ook elf leden welkom van 'De Soevereine Orde van Sint Jacob in Holland', opgericht in 1279, toen 12 edelen van deze ridderorde in de Ridderzaal te Den Haag tot ridder werden geslagen.

Na het koffiedrinken na afloop van de kerkdienst zet de groep genodigden zich in beweging. We wandelen vanuit De Groate Kerk over het pelgrimspad van het Jabikspaad van Sint-Jacobiparochie, via Oude Bildtdijk en de Boonweg naar de Waddenzeedijk. Op het zonnige terras van café-restaurant De Zwarte Haan pauzeren we, om daarna langs de Koude Vaart en over Oude Bildtdijk en de Kadal weer terug te wandelen naar Sint-Jacobiparochie.

In de Groate Kerk wordt dan een duo-lezing verzorgd over de 'Via de la Plata', de 500 kilometer lange Zilverroute, de pelgrimroute vanuit het zuid-Spaanse Sevilla naar Santiago de Compostela. Wandelpelgrim Jan Galjé vertelt over de oude Romeinse weg, een steenachtig pelgrimspad, gekarakteriseerd door lange rechte stukken weg, met hier en daar mooi geconstrueerde Romeinse bruggen. Daarna neemt fietspelgrim André Brouwer de presentatie over, aan de hand van een diaserie met mooie beelden van paden, wegen, flora & fauna en allerlei interessante bouwwerken en andere bijzonderheden langs dit oude Spaanse pelgrimspad.

Het middagprogramma wordt afgesloten met een optreden van 'Wrongel 'en Wei', een muziekgezelschap dat middeleeuwse en 16e eeuwse muziek zingt en speelt. Daarna volgt het ons welbekende 'Café Saint Jacques', waarbij we onder het genot van een hapje, een drankje en omlijst door de vrolijke muziek van Wrongel 'en Wei nog kunnen terugblikken op drie mooie, geslaagde pelgrimsdagen in Sint-Jacobiparochie.

We prijzen ons gelukkig dat we als Stichting Jabikspaad Fryslân in aangename samenwerking met Stichting De Groate Kerk, met het Nederlands Genootschap van Sint Jacob èn met de Stichting Alde Fryske Tsjerken elkaar in staat hebben gesteld om met vooral ook financiële ondersteuning van veel organisaties de restauratie van De Groate Kerk en de bouw, inrichting en opening van het Pelgrimsinformatiecentrum mogelijk te maken. Een schoolvoorbeeld van eendrachtige samenwerking van een betrekkelijk groot aantal hecht samenwerkende partijen binnen en buiten Fryslân, die samen van harte staan en gaan voor een gemeenschappelijke zaak.

Friese Kustpad van Sint-Jacobiparochie naar Blija

Zaterdag 26 april 2008

Ons vierde traject van het Friese Kustpad begint met lichte regen in Sint-Jacobiparochie. Door de Westhoek en over de Oude Bildtdijk wandelen we naar de Zeedijk en daarna in de richting van Zwarte Haan. Dan over de Poldijk en over de Buitendijk Zeedijk lopen we buitendijks door het Noorderleeg. Daarna wandelen we door de velden ten noorden van Westernijkerk en ten noorden van Marrum naar Ferwerd. De bewolking verdwijnt.

Bij Ferwerd ligt het pad deels op de oude spoordijk en gaat het door het dorpscentrum. Voorbij Ferwerd komen we in Hegebeintum, waar we rondom gaan aan de voet van Nederlands hoogste terp.

Ten noorden van Hegebeintum passeren we - inmiddels met volop zon - een grote akker met bloeiende tulpen onder Blija. En dan tenslotte nog een keer over een stukje tracé van de oude spoorlijn van het Dokkumer Lokaaltsje komen we na 27 kilometer bij de dorpskerk van Blija, waar onze zoon Jan Wijbe met een auto klaar staat om Durkje en mij weer naar Sint-Jacobiparochie te brengen.