Posts tonen met het label Voortgangsconsult. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Voortgangsconsult. Alle posts tonen

vrijdag 8 februari 2013

Voortgangsconsult Academische Pabo bij Stenden in Assen

Vrijdag 8 februari 2013 
Stenden Hogeschool in Assen


















Voortgangsconsult
Vanmorgen begint mijn werkdag in de Leeuwarder vestiging van Stenden Hogeschool met het voorbereiden van het Voortgangsconsult voor de 'Academische Pabo' van onze HBO-Opleiding tot Leraar Basisonderwijs (afgekort: AOLB). Daarna vertrek ik naar onze opleidingslocatie van Stenden Hogeschool in Assen. Daar vindt deze keer het Voortgangsconsult plaats, ter afwikkeling van het Adviesrapport op grond van de NVAO-visitatie van deze belangrijke opleiding van Stenden Hogeschool.

Vroege voorjaarsbode
Als ik na afloop het hogeschoolgebouw verlaat, is het nog bewolkt, maar op het moment dat ik vertrek, breekt de zon door. Rondom ons hogeschoolgebouw hoor ik de vogels al weer fluitend het naderende voorjaar verwelkomen. Maar nog is het niet zover.

Temporiseren
Op het moment dat ik op de autosnelweg van Assen naar Groningen reis, rijd ik vanuit een zonnig gebied vrij snel een winters tafereel binnen. Binnen enkele minuten ben ik terecht gekomen in hevige sneeuwval, in combinatie met een harde wind. In enkele ogenblikken is het landschap èn de snelweg geheel bedekt met een dunne laag sneeuw. De meeste automobilisten passen voorzichtigheidshalve hun snelheid aan, waardoor de collectieve snelheid binnen de kortste keren is gedaald van 120 naar 60 kilometer per uur.
Langzaam rijden we aan weerszijden van de vangrail vanuit en naar Groningen. Ter hoogte van Haren is de weg weer zwart - dus sneeuwvrij - en gaat de snelheid weer omhoog. Tussen Groningen en Drachten schijnt de zon volop.
Een uurtje later zit ik weer in Leeuwarden op mijn werkplek, om me voor te bereiden op het volgende overleg van vandaag: een periodiek afstemmingsoverleg tussen het Educational Support Office (ESO) en onze afdeling Quality Assurance (QA) van het Corporate Office (CO) van Stenden Hogeschool.

Metafoor
Ik bedenk tijdens de autorit van vanmiddag dat dit weertype een metafoor zou kunnen zijn van een accreditatietraject. Zo'n project start zonnig en verwachtingsvol, totdat er soms even zwaar weer op komst lijkt, als je constateert dat de weg naar je doel niet altijd zo 'sneeuwvrij' is als je denkt. Doorgaans blijkt het bij nadere bestudering allemaal wel mee te vallen en moet je soms even in je traject gas terugnemen en omschakelen, om dan verderop 'en route' al weer te constateren dat door een 'adequate rijstijl' het voorbij dat ogenschijnlijk slechte weer toch ook wel weer meevalt, want verderop is je zicht beter, schijnt de zon en kun je weer op normale snelheid verder op weg naar je doel.

dinsdag 19 juni 2012

De Stip in Emmen


Dinsdag 19 juni 2012
Industrieel kunstobject De Stip in Emmen

Werkdag in Emmen en Leeuwarden
Voordat we vanmiddag in onze hogeschoolvestiging te Leeuwarden bijeenkomen voor de Auditorenbijeenkomst, ben ik vanmorgen aan het werk in onze vestiging van Stenden Hogeschool in Emmen. In mijn periodiek Voortgangsconsult bespreek ik met de vertegenwoordigers van de opleiding Commerciële Economie en van het Educational Support Office de stand van zaken en de voortgang op de komende visitatie van de opleiding Commerciële Economie, die volgend jaar in Emmen zal plaatsvinden.

Emmen met Stip
Als je via de huidige hoofdingang van Stenden Hogeschool in Emmen onze hogeschoolvestiging binnen gaat, valt je oog ongetwijfeld op de enorme gasbol aan de overzijde van de doorgaande weg tussen de hogeschool en die gasbol. Deze gasbol staat aan de rand van het grootste Noord-Nederlandse bedrijventerrein, genaamd Bargermeer. Passerend over de Dordsestraat valt deze grote gasbol alleszins op. Die gasbol heeft ook een naam: ‘De Stip’.
In heel Europa zijn er nog maar twee van deze gasbollen. Het is een waar monumentaal industrieel object, symbool staand voor de verandering in energiegebruik, namelijk de verandering van bijvoorbeeld Drentse turf, via bijvoorbeeld Limburgs steenkool en bijvoorbeeld Gronings aardgas naar natuurpure Hollandse zon, wind en water.

Geen punt voor Toyisten
Vanaf het jaar 2005 waren de zogenoemde Toyisten (een kunstenaarsstroming in Emmen) eerst met energiebedrijf Essent en later met Enexis in gesprek om deze gasbol aan de Dordsestraat te veranderen in een kunstwerk. Het project is daartoe mede onder de hoede gekomen van de Stichting Living Industry Emmen. Die stichting werkte in hun unieke project samen met deze kunstenaars aan de realisatie van dit huidige kunstwerk, met een enorme oppervlakte die in nota bene in vier lagen is beschilderd. Daar komt nog bij dat het de bedoeling is dat deze beschildering door de Toyisten elke 7 jaar zal worden vernieuwd.

Beleveniscentrum
De Toyisten hebben voor dit industrieel kunstobject een bijzonder ontwerp gemaakt met als thema: ‘Leven met energie’. Toyistische schilderingen herken je aan een artistiek samenspel van kleurrijke lijnen, stippen en vormen, waarmee deze kunstenaars diepzinnige betekenissen vanuit een speels standpunt willen geven. Dit voormalige gasoverslagvat wil het verhaal vertellen van de verduurzaming van onze samenleving. De gasbol zou ooit nog eens als beleveniscentrum doorontwikkeld kunnen worden, als toekomstig boegbeeld van het Drents-provinciale klimaat- en energiebeleid. Wellicht dat onze hogeschoolopleidingen voor bijvoorbeeld Vrijetijdsmanagement, Techniek, Educatie en Gastvrijheid ooit nog eens 'partner in business' kunnen en zullen worden om dit kunstobject aan de overzijde van de doorgaande weg in Emmen ook als ‘beleveniscentrum’ te ontwikkelen en wellicht (mede) te exploiteren.

woensdag 10 november 2010

Een goede Start met Reflectie op Nadenkendheid

Woensdag 10 november 2010

Mijn periodiek Voortgangsconsult van gisterochtend met Stenden-dean Ann Mannen hebben we ingevuld als Kick-off Meeting. Deze bijeenkomst vormde namelijk het begin van een nieuwe Business Case, die ten grondslag zal liggen aan een Programma dat bestaat uit een aantal Projecten en Deelprojecten.

Ann gaf aan die start haar eigen draai. Net zoals ze dat deze week doet bij veel docenten die deze week starten met een nieuw onderwijsmoduul, hield ze me een grote stapel kaarten voor. Daaruit moest ik één kaart trekken, die na afloop van deze bijeenkomst meenemen om één dezer dagen de tekst van die kaart uitgangspunt te laten zijn voor een reflectie op deze nieuwe start. Het lot zou wel bepalen welke kaart voor mij bedoeld zou zijn.

Welnu, dat werd de reflectiekaart Nadenkendheid.

De door mij getrokken kaart is één van de 100 reflectiekaarten van het kaartenset "Reflectiekaarten, 100 deugden om je te inspireren". Ze zijn opgesteld door Linda Kavelin Popov, directeur van het "Virtues International Project". Deze psychotherapeut en organisatieontwikkelaar is fulltime promotor van het beoefenen van deugden. De Verenigde Naties riep haar werk uit als de beste opvoedingsmethode voor alle gezinnen en culturen.

* Deugden zijn voor ons een essentie in leven en werken.
* Deugden worden in onze heilige traditie al eeuwenlang en overal ter wereld beschreven als de kwaliteiten van het Goddelijke èn als de eigenschappen van de menselijke geest.
* Deugden geven inhoud aan ons karakter.
* Deugden vormen de basis van werkelijk geluk.


De reflectiekaarten van Popov geven je de gelegenheid om over deugden na te denken en ze bewust toe te passen. Op de voorzijde staat een tekst om op te reflecteren.
Maar hoe geef je dat dan daarna handen en voeten?
Daarover reikt de achterzijde je enige suggesties, zoals met betrekking tot de deugd "Nadenkendheid" de volgende:
- Ik besteed zorg aan de behoeften en de gevoelens van andere mensen;
- Ik heb onderscheidingsvermogen bij mijn besluiten;
- Ik let op en ik denk na;
- Ik geef tedere aandacht;
- Ik doe kleine dingen die anderen gelukkig maken;
- Ik ben een zorgzame metgezel.
Het opvallende is dat deze suggesties allemaal zijn geschreven in de "ik-vorm". Daarmee zijn ze een moeilijk te ontwijken, directe uitnodiging voor jezelf om er direct mee aan de slag te gaan, ofwel ze direct hier en nu in de praktijk te brengen.

Reflecteer, denk er over na en ga ermee aan het werk.

dinsdag 9 november 2010

Tijdens de verbouwing gaat de evaluatie gewoon door

Dinsdag 9 november 2010

Na afloop van een Voortgangsconsult op locatie Leeuwarden van Stenden hogeschool rijd ik naar de locatie van onze hogeschoolvestiging in Emmen, om daar gedurende de tweede helft van deze werkdag mijn werk op het gebied van Quality Assurance voort te zetten. Vanmiddag vindt hier in Emmen de procesevaluatie plaats van het visitatieproject van onze vijf Techniek-opleidingen. Als ik bij aankomst de centrale ontvangsthal van Stenden hogeschool Emmen binnen komt, betreedt ik één grote overdekte bouwplaats.

De centraal in dit hogeschoolgebouw gelegen ruimten zijn inmiddels gesloopt om plaats te maken voor een ruime entree van dit gebouw. Het is hier een drukte van belang. Timmerlieden, installateurs en schilders zijn in deze langgerekte, nu brede hal allen op hun eigen werkplek aan het werk om er iets moois van te maken. Zo langzamerhand wordt zichtbaar hoe mooi het gaat worden. De collega's die ik hier spreek zijn allen enthousiast over de voortgang van het werk en over de eerste zichtbare resultaten.

Aan het eind van dit kalenderjaar zal naar verwachting deze verbouwfase gereed zijn. Ben benieuwd hoe mooi het dan zal zijn. Gezien de eerste indrukken die je nu al van het verbouwresultaat kunt zien, heb ik er alle vertrouwen in dat we over enkele weken over een schitterende centrale ontvangsthal van deze hogeschoolvestiging zullen beschikken.

vrijdag 9 juli 2010

De Stenden-retailers wensen je een goede zomer

Vrijdag 9 juli 2010

Als ik vanaf de derde verdieping van het hogeschoolgebouw na het Voortgangsconsult bij de in oprichting zijnde opleiding "Humanitarian Assistance" terugwandel naar mijn werkplek, kom ik een verdieping lager door het deel van het schoolgebouw waar de collega-opleiding "Small Business en Retail Management" is gehuisvest.

Altijd als ik deze afdeling passeer, let ik als ex-Retailer vanzelfsprekend even op de retail-display in deze gang. Met de seizoenen (bv. Kerst) en met diverse uiteenlopende gebeurtenissen (bv. Open Dag) wisselt deze creatieve product- of themapresentatie periodiek.

In deze warme periode (ik meet vandaag 34 graden Celcius) in de aanloop naar de zomervakantie is hier en nu gekozen voor een zomerse display. De presentatie is een toespeling op vakantie, op zon, zee en strand èn - heel passend - met een oranje hoofddeksel, als visuele vingerwijzing naar het actuele Wereldkampioenschap Voetbal 2010 in Zuid-Afrika.

Naast de zomerdisplay hangt een poster met de tekst: "Een goede zomer gewenst". Als Nederland aanstaande zondagavond wereldkampioen voetbal wordt en als het zomerse weer zo ng enkele weken doorgaat, zal het met die goede zomer wel lukken, toch? Maar ja, als Nederland overmorgen van Spanje verliest en/of als het de rest van de zomer dan ook nog slecht weer wordt, zullen we zelf wellicht wat meer inzet moeten plegen om er zelf toch nog een mooie zomer van te maken. Hoe het ook zij, aan de retailers van Stenden hogeschool zal het niet liggen met hun boodschap: "Een goede zomer gewenst".

vrijdag 4 juni 2010

Karretjesrace 2010 op Open Dag @ Stenden Emmen

Vrijdag 4 juni 2010

Stenden hogeschool organiseert vanmiddag op haar hogeschoollocaties een Open Dag. Als ik vanmorgen voor een Voortgangsconsult voor het accreditatietraject van de vijf Techniek-opleidingen arriveer op de hogeschoolvestiging in Emmen, wordt daar hard gewerkt aan de voorbereidingen van deze Open Dag.

In de centrale ontvangsthal is het een drukte van belang. Zojuist is hier de jaarlijkse "Karretjesrace" begonnen. Studententeams van eerstejaars Werktuigbouwkunde gaan hier met elkaar de competitie aan.

Opdracht was om een duurzaam karretje te maken dat op stroom rijdt en dat een lange afstand kan afleggen op een gladde vloer. Elk jaar houdt Stenden hogeschool op haar locatie Emmen zo'n race met kleine wagentjes, die door de studenten zijn ontworpen en gebouwd. Eerder al hadden deze wagentjes als aandrijving onder meer samengeperste lucht, een opgewonden veer, warmte en zwaartekracht en vorig jaar was dat waterstof. Dit jaar is "vliegwielenergie" de bron waarmee de wagentjes een zo groot mogelijke afstand af moeten leggen. De studenten moeten alle onderdelen zelf ontwerpen en fabriceren of bestellen. Er is zichtbaar creatief nagedacht, gezien de verscheidenheid van de ontwerpen. De studenten moeten dit jaar zelf de energie opwekken.

Collega Jos Zoer verzorgt de presentatie van dit uitdagende studentenevenement. Hij interviewt de studenten voordat ze hun karretje in de race brengen. Over de volle lengte van de lange gang zijn links en rechts houten latten gelegd die als een geleiderail zorgen voor het raceparcour. Aan beide zijden staan de studenten en de medewerkers als toeschouwers van deze spannende race. Welke groep laat haar karretje dit jaar de langste afstand afleggen?

Eén van de studenten neemt plaats in een ligfiets, die met het achterwiel op een rollenbank staat. Een andere student zet het karretje van de groep achter de ligfiets op een andere rollenbank. Door te fietsen op deze ligfiets mag dan gedurende één minuut electriciteit worden opgewekt in het karretje en direct na die minuut wordt het karretje op de lange racebaan gezet en losgelaten. Dan begint het karretje een spannende tocht.

Het eerste karretje schiet al vrij snel tollend over een van de geleiderails en legt daardoor helaas maar een betrekkelijk kleine afstand af. Een tweede karretje schiet al direct tegen en óver de geleiderail en brengt het dus ook niet zover. Jammer!
Maar dan komt de derde. De student die het karretje nu op de baan zet, heeft geleerd van de eerste twee, want hij heeft gezien dat een karretje dat in het midden op de baan wordt losgelaten, door zijn beginsnelheid al snel over de geleiderail heen rijdt. Hij zet zijn karretje dan ook tégen de geleiderail en laat hem dan los. Het karretje rijdt keurig langs de geleiderail en legt uiteindelijk maar liefst 52 meter af.

De rest van de race kan ik niet meer bijwonen, omdat het de hoogste tijd is om ons Voortgangsconsult aan te vangen.

dinsdag 17 maart 2009

Emmer gips

Dinsdag 17 maart 2009

Vanmorgen ben ik aan het werk op de Leeuwarder campus van Stenden hogeschool. We verzenden vanochtend onze bestuurlijke reactie van het College van Bestuur op het concept-Visitatierapport van de Besturenraad voor Christelijk Onderwijs, voor wat betreft de visitatie van het Diploma Christelijk Basis Onderwijs (DCBO) (zie mijn weblogbericht van 28 januari 2009).

Als dat klaar is, vertrek ik vanuit Leeuwarden naar onze campus in Emmen, om daar vanmiddag tijdens een periodiek Voortgangsconsult in een gesprek met de directie van de opleidingen "Logistiek en Economie" en "International Business and Languages" alle ins en outs omtrent de voorbereidingen van deze twee accreditatietrajecten te monitoren.

Mijn autorit van Leeuwarden via Beilen naar Emmen krijgt een onverwachte wending. Ter hoogte van Westerbork moet ik de provinciale weg N381 - de zogenoemde Frieslandroute tussen Friesland en Drenthe - verlaten om binnendoor via o.a. Meppen en Aalden bij Zweelo weer op de N381 terug te kunnen komen. Vannacht rond 2.00 uur vond hier bij Zweeloo op de N381 namelijk een frontale aanrijding plaats tussen een bestelwagen en een vrachtauto. Door de aanrijding schaarde de vrachtwagencombinatie en deze belandde op de zijkant nabij een talud. De lading bestond uit ongeveer 30 ton meel. De wrakstukken lagen over zo'n 150 meter over de weg verspreid. Door dit ongeval en de bijkomende bergingswerkzaamheden is de N381 vandaag tussen Westerbork en Zweeloo nagenoeg de hele dag afgezet.

Bij aankomst in Emmen blijkt maar weer dat de fusierelatie tussen onze vestigingen in Leeuwarden en Emmen voortdurend hechter wordt, want ik ontmoet hier een groot aantal Leeuwarder collega's die hier vergaderen (het voltallige College van Bestuur, en ook een groep Bouwstenen-collega's beginnen hier zojuist elk een overleg). Er zijn hier ook collega's ten behoeve van Arbo-werkzaamheden en om in de ontvangsthal studenten voorlichting te geven over de Minor Sportmanagement.

In de wandelgangen bij de receptie van de Christelijke Opleiding tot Leraar Basisonderwijs valt mijn oog op een prachtig werkstuk van enkele studenten. Het is een schildersdoek met daarop een beschilderd gipsreliëf, gesigneerd met "Maren, Mareile, Sianien, Nathalie". Een knap stuk werk op een mooie plek in het hogeschoolgebouw.