Lok & Seine foar bern fan Quito

Zondag 6 januari 2013

De kinderen maken de opbrengst van de actie bekend

Diaconale actie in Stiens 

Evenals in de voorgaande jaren is ook gisteren – altijd de eerste zaterdag van het nieuwe jaar – in de Protestantse Gemeente van Stiens de jaarlijkse ‘Statiegeldflessenactie’ georganiseerd door onze Jeugddiaconie.
Dit jaar sponsoren we met de opbrengst van deze diaconale activiteit de ‘Stichting Apadrinamiento Sinsoluka’. Deze stichting zet zich in voor de belangen van straatkinderen in Quito in het Zuid-Amerikaanse land Ecuador. De Stichting Sinsoluka Nederland is opgericht naar aanleiding van een reis naar Ecuador door Janniek Kalma-van Wijk uit Leeuwarden. Janniek heeft als vrijwilliger gewerkt voor de daar bestaande stichting “Sinsoluka” (betekent: zonder lijm). 
Deze stichting probeert door onder andere onderwijs & vorming, met (sport)activiteiten en door crisisopvang de nood te lenigen van de straatkinderen, die in Quito lijden aan de gevolgen van bijvoorbeeld kindermisbruik, -mishandeling, -verwaarlozing en van hun verslaving aan het snuiven van schoenlijm.

Inzameling 

Onze jeugddiakenen hebben de gemeenteleden opgeroepen om zoveel mogelijk statiegeldflessen te sparen. Ook konden we vanaf 1 december 2012 tot gisteren onze flessen-retourbonnen in de spaarzuilen doen bij de Stienser supermarkten van C1000, Poiesz en Albert Heijn. Ook konden we een geldelijke gift overschrijven op de bankrekening van onze Jongerendiaconie. 

Kinderen helpen kinderen 

Gisterochtend verzamelden alle vrijwilligers zich, die mee zouden helpen om deze diaconale actie tot een succes te maken. De jeugddiakenen ontvingen in De Hege Stins alle kinderen die klaar stonden om te helpen als ‘loper’. Ook de chauffeurs waren aanwezig, die met de kinderen langs de deuren van onze gemeenteleden zouden rijden, om ervoor te zorgen dat alle kinderen langs de deuren konden lopen om de statiegeldflessen in ontvangst te nemen. Niet alleen flessen kon aan de kinderen mee worden gegeven, maar ook een gift in geld.
Aan het eind van de actiedag zijn de flessen gesorteerd in de boerderij van de familie Tilma en zijn alle flessen en kratten ingeleverd bij de supermarkten. Ook het meegegeven geld werd verzameld en geteld.

€ 1.341,63

Vanmorgen zitten we met zijn allen als kerkgangers in De Hege Stins. Onze voormalige gemeentepredikant dominee Diemer de Jong (uit Voorthuizen) is onze voorganger. Aan het eind van de kerkdienst nodigt dominee Diemer de Jong de Jongerendiaconie uit om naar te voren te komen naar het liturgisch centrum in de kerkzaal, om daar verslag te doen van de statiegeldflessenactie van gisteren. 

Ook wordt de opbrengst van deze jeugddiaconie-actie bekend gemaakt. Enkele kinderen die aan deze inzamelactie hebben meegedaan, komen daartoe naar voren. Ze krijgen een papier uitgereikt, dat ze in de juiste volgorde aan de gemeente tonen. Dan blijkt dat deze actie van gisteren maar liefst € 1.341,63 heeft opgeleverd. Dat bedrag wordt met een hartelijk applaus van de gemeente als dank aan alle medewerkers van deze diaconale actie beloond.

Folle lok en Seine 

Het is fijn om te zien dat onze Jeugddiaconie ook dit jaar weer op de hartelijke medewerking van zoveel gemeenteleden mocht rekenen. Een hoopgevend teken, zo aan het begin van het nieuwe kalenderjaar. Dominee Diemer de Jong wenst alle gemeenteleden aan het eind van deze ochtendkerkdienst nog “Folle lok en Seine yn it nije jier”.

Het is mooi dat wij als kerkelijke gemeente met de opbrengst van deze statiegeldflessenactie ook ‘veel geluk en Gods Zegen in het nieuwe jaar’ mogen doorgeven aan de straatkinderen van Quito, in de hoofdstad van Ecuador.

Met grote dank 
aan iedereen die hier een bijdrage aan heeft geleverd!

Slachtemarathon 2012

Zaterdag 16 juni 2012

Over de Slachtetille naar Getswerdersyl

Weer of geen weer
In de stromende regen rijden Durkje en ik om 9.30 uur vanmorgen Stiens uit. We hebben een late startkaart voor de Slachtemarathon; kunnen pas om 10.45 uur starten in Raerd. Daarmee zijn we de voorlaatste groep van de 13.000 wandelaars die vandaag vanuit Raerd de 42 kilometer langeafstandwandeling naar Easterbierrum aanvangen. Het Friese 10.00 uur-nieuws op de autoradio meldt dat zojuist de 10.000e wandelaar van start is gegaan. Weerman Piet Paulusma meldt dat de buien in noordelijke richting onze provincie verlaten en hij voorspelt dat het hoogstwaarschijnlijk de rest van de dag droog zal blijven met een zuidwestelijk wind. Zijn voorspelling wordt vandaag werkelijkheid.

Vierde editie van 42 kilometer Friese cultuur
We bewandelen vandaag de eeuwenoude - inmiddels inlandige - zeedijk, genaamd 'De Slachtedyk'. Het is de bijzondere combinatie van deze historische zeedijk met de cultuur van al die omwonenden en wandelaars van verleden en heden die deze dijkwandeling zo uniek maakt. Meer dan 20 aanliggende Friese dorpen en honderden creatieve dorpelingen, kunstenaars, artiesten, dansers en muzikanten verzorgen op artistieke wijze de iets meer dan 42 kilometer lange wandeling met een breed aanbod aan beeldende kunst, muziek, dans en theater. Vanaf het jaar 2000 is de Slachtemarathon elke vier jaar georganiseerd, vandaag is het dus de vierde editie. Durkje liep al mee in 2004 en in 2008 en ik heb met Durkje de wandeling voor het eerst in 2008 gelopen.

Fase 1: Lit ús mar út ein sette
De 42.195 meter lange wandeltocht is door de organisatie verdeeld in vijf fasen, die alle een Friese fase-titel kregen. Het thema van de eerste fase is het Onzekere, spannende begin.
We verlaten ons startvak om exact 10.45 uur in het oude terpdorp Raerd, liggend aan de oever van de voormalige Middelzee. Door een haag van aanmoedigende toeschouwers lopen we door de dorpskern en verlaten we Raerd bij de oude stinspoort van de voormalige Jongema State (1525) in het Raerder Bos. Met trompetgeschal, dansende nimfen en een processie met boot en vaandeldragers worden we uitgezwaaid. Een mooi begin van de lange tocht. Bij Raerd lopen we ook even over een stukje Jabikspaad, het Fries-Overijsselse pelgrimspad. Daarna gaan we verder langs Dillesyl richting Easterwierrum.
Einde van de fase 'Laat ons maar uit eind zetten'.

Fase 2: It giet dat it slydjaget
Het thema van de tweede fase verwijst naar de Feestfase.
Zoals in zoveel andere Friese dorpen heeft ook Easterwierrum de Friese vlag in top boven op de kerktoren. Het thema van Easterwierrum is: 'Libje foar en mei elkoar'. Bij het begin van de dorpskom staat een meisje op een versmalling in de weg om met zichtbaar plezier iedereen een 'high five' te geven en succes te wensen. Het zijn ook deze kleine - niet georganiseerde - elementen die de Slachtemarathon zo groot(s) maken.
Voorbij de eerste sticker(stempel)post verlaten we Easterwierrum door een hoge feestpoort, gemaakt van wilgentenen. Iets verderop staat het eerste van de 15 'Rabobankjes' in de berm: de banken van de kringloopwinkels Estafette, waarvan op creatieve wijze kunst is gemaakt. Ter hoogte van Boazum verlaten we de verharde weg om over de Griene Dyk (een grasdijk) verder te gaan. De dijk is er nog wel, maar het gras is weg. Door de felle regen eerder vanmorgen en de meer dan tienduizend wandelaars die hier al over de grasdijk zijn gegaan, is deze 'gêrsdyk' verandert in een glibberige modderdijk. Voorbij Boazumersyl verlaat iedereen dit gehavende dijkvak met blubber aan de schoenen en modderspetters tot hoog op de wandelbroek en op de blote kuiten.
De fasetitel 'slydjaget' doet zijn naam hier eer aan, want je zou hier met een slee over heen kunnen gaan en een 'sliding' is hier ook zo gemaakt. Niemand hoor ik klagen; hier moeten we gewoon even over en doorheen. De muziek van het door Boazumers ingezongen estafette-canonlied klinkt na tientallen meters steeds uit de in de berm geplaatste luidsprekers. De muziek gaat zo met ons mee.

Geestdrift
Voorbij Boazumersyl komen we weer op de verharde weg. We steken de spoorlijn over. Twee van de vele vrijwilligers staan hier om de veiligheid van de oversteek voor alle wandelaars te waarborgen. Zonder al die vrijwillgers is zo'n mega-evenement niet mogelijk. Grote dank zijn we verschuldigd aan al die vrijwilligers die dit evenement mogelijk hebben gemaakt! Hulde!
We komen langs Lytsewierrum en door Greate Wierrum. Het korps van de Christelijke Muziek Vereniging Hosannah uit Wons speelt op een driesprong in Friese vlag-kledij de sterren van de hemel. Onder aan de vrachtwagen-oplegger waarin ze zitten, staat onder andere geschreven: 'Hosanna Wuns spylet hjir mei nocht'.
Met twee poort-pijlers worden we 'Wolkom' geheten in het dorp Reahûs. Na de eerste 12 kilometers wordt dit onze eerste rustplaats, zittend tegenover het musicerende korps in een oplegger, onderwijl kijkend naar de op het oog oneindig lint voorbijtrekkende Slachtewandelaars. Een grote groep jongeheren brult steeds hoog achter ons vanaf een getimmerde tribune als een groep wandelaars voorbijtrekt, docht net iets luider en geestdriftiger als het een groepje mooie jongedames betreft. Zij belonen dat enthousiasme met een vrolijke glimlach en lopen opgewekt door.
Tussen de met vele rode vlaggen versierde brug van Sânleastersyl verlaten we na onze etenspauze Reahûs. Dan volgt een lange, rechte weg. Voor ons nadert een helicopter. Een cameraman filmt onze lange rij wandelaars vanuit de lucht. Het resultaat is een ('wave' in english) golvend wandelend lint ('weach' yn't Frysk) van naar de helicopter zwaaiende wandelaars.
Bij De Kliuw is het ook feest. Een grote feesttent kreeg hier een houten gevel van een woonhuis; alsof hier een woning midden in een weiland staat. Twee 'living statues' staan roerloos op het veld. Voorbij De Kliuw lopen we door Hidaardersyl en langs Hidaard richting Wommels.
Einde van de fase 'Het gaat dat het sleejaagt'.

Fase 3: It falt wol in bytsje ôf
Het thema van de derde fase verwijst naar de Irritatiefase.
Ter hoogte van Wommels steken we bij Kromsyl de autoweg N359 over via de eerste van de twee Slachte-bruggen, genaamd: Nije Kromme. Aan de overzijde van de weg staat een grote vrachtwagen van Poeisz Supermarkten. Daar krijgen alle wandelaars een gratis banaan aangeboden van Poeisz, waar door de voorbijwandelaars dankbaar gebruik van wordt gemaakt. Bij en voorbij dit uitdeelpunt staat een lange haag van bananendozen en immense plastic zakken in rolcontainers, waar iedereen zij/haar bananenschillen wandelend in kan gooien. Zo blijven weg en berm verschoond van schillen. Dank aan Poeisz voor dit gewaardeerde aanbod.
Verderop passeren we Swarte Beien en Tolsumersyl. Na de brug van Payesyl arriveren we in het dorp Achlum. Het dorp is prachtig versierd. Veel toeschouwers zijn hier gekomen om de wandelaars aan te moedigen. In het dorp lopen enkele voor kinderen angstaanjagend grote dinosaurus-monsters op hoge stelten. Een klein meisje zwaait voorzichtig en met groot respect naar een langs haar lopend metershoog monster. De zon schijnt aangenaam in Achlum en het is hier voor iedereen aangenaam vertoeven.
Einde van de fase 'Het valt wel een beetje af'.

Fase 4: Neffens my ha'k it wat te bot dien
Het thema van de vierde fase verwijst naar de Stiltefase.
Nabij Sopsum lopen we tussen in beide bermen liggende beeldende kunst. Bij Sopsum is een groot rustpunt ingericht. Aan de overzijde van de spoorlijn gaan we richting Kiestersyl, waar we het Van Harinxmakanaal oversteken. Aan de overzijde van het kanaal worden de wandelaars en toeschouwers vermaakt door het dames-smartlappenkoor Leed-Vermaak. Enkele meters verder is een groot Slachte Blaren (veld) Hospital ingericht. Blarenpatiënten worden in deze theater-act door 'verpleegsters' verzorgd. Ze doen dat kennelijk volgens een alternatieve geneeswijze, want de blarenpatiënten hoeven hun wandelschoenen tijdens de behandeling niet uit te trekken.
Verderop volgt een grasdijk richting A31. De A31 moeten we oversteken via de Slachtetille. De wandelaars die met moeite deze hoge brug over kunnen komen, worden daarbij geholpen door een grote groep ondersteuning biedende vrijwilligers. Zo komt iedereen over deze uitdagend steile brug. Aan de andere zijde van deze tweede Slachtebrug krijgen we een armbandje uitgereikt met daarop de tekst: 'Ik heb de Slachtetille overbrugd 16-06-'12'.
Aan de overzijde van de A31 arriveren we in Getswerdersyl. Hier nemen we een korte rustpauze, onze derde en laatste vandaag. We zitten aan de voet van de Slachtedyk en zien al die wandelaars voorbij wandelen.
Einde van de fase 'Neffens mij heb ik het wat te bot gedaan.

Fase 5: Ik bin skjin oan ein
Het thema van de laatste fase verwijst naar het Bloed, het zweet en de tranen.
Op het enkele kilometers lange eindtraject dat dan nog volgt, worden de wandelaars verrast op een gezamenlijke theater-act van inwoners van Winaam, Tsjummearum en Easterbierrum. Mannen in witte pakken en met gasmaskers op waarschuwen ons voor de gevarenzône die we gaan betreden met als waarschuwing dat ons einde spoedig zal naderen. In figuurlijk opzicht klinkt dat onheilspellend, maar in letterlijk opzicht is dat een zegen voor alle vermoeide wandelaars. De zuidwestenwind wordt steeds steviger, dus we lopen nu eens met een harde zijwind en dan eens met een krachtige wind in de rug. De zon schijnt nog altijd vrolijk en Durkje en ik hebben vandaag geen druppel regen gehad onderweg.
Verderop komen we terecht in een langgerekte straat-act van een moordzaak. 'Dêr leit in lyk op'e dyk', zo wordt ons aangekondigd door een acteur. Voorbij het 'lijk op de dijk' worden we ondervraagd door acteurs, die ons op indringende wijze vragen of wij wellicht getuige zijn geweest van de moord of er wellicht tips ter opsporing van de dader over kunnen geven.
De sneldraaiende windmolens hier in het veld zijn met een baan omkleed door schilderijen van verschillende kunstschilders. Vlak vóór de finish-plaats Easterbierrum wandelen we tussen twee grote poorten door, waarop de Friese gelukwens 'Lokwinsk' staat. Tussen de vlaggen met daarop aren door wandelen we naar de finish-plaats op het grote evenemententerrein dat is ingericht in de nabijheid van de Waddenzeedijk. Bij dit eindpunt staan camera's en reporters van Omrôp Fryslân. Later op de avond zien we ons beiden in beeld in het televisieprogramma van Omrôp Fryslân tijdens de finish in Easterbierrum.
Einde van de fase 'Ik ben schoon aan eind'.

Fryslân op zijn best
Het is 18.45 uur. We hebben de 42 kilometers van de Slachtemarathon volbracht in exact 8 uren wandelen, stilstaan en rusten. Gemiddeld dus ruim 5 kilometer per uur, wat voor ons een prima gemiddelde snelheid is. Om 15.45 uur passeerden we het kilometerbord 21,1 km, precies op de helft. Dat betekent dat we zowel de eerste helft als ook de tweede helft van de 42 kilometer in precies vier uren hebben gelopen.
Het was vandaag Fryslân op zijn best. Een divers gezelschap van overwegend Friezen aangevuld met niet-Friezen en een aantal buitenlandse wandelaars wandelt vandaag over een oeroude Friese slaperdijk, waarvan de oudste datering al terug gaat naar ruim vóór het jaar 1000. Zoveel wandelliefhebbers vóór en achter je. De hele dag geen gezeur over recessie, Europa, voetbal, werk, politiek en verkeer. Alle aandacht gaat vandaag uit naar de weg die je gaat, luisterend naar je lichaam dat zich inspant, pratend over hoe het met jou en met je medewandelaar gaat, over waar je kunt rusten, eten en drinken, hoever je al bent en hoever de finish nog is. Vóór ons loopt een groepje 'Fryske fammen', tijdens het lopen druk pratend en af en toe samen een vrolijk lied zingend. Tijdens het naast elkaar lopen en tijdens het elkaar inhalen de korte gesprekjes, ruimte gevend en van de geboden gelegenheid dankbaar gebruik makend.
De hele dag wandelplezier, van de eerste tot en met de laatste kilometer. Kortom Fryslân en de Friezen op zijn best. Met grote dank aan al die honderden vrijwilligers van de Slachtemarathon en haar partners, die deze schitterende dag - samen met alle wandelaars en toeschouwers - mogelijk hebben gemaakt!

Poiesz Supermarkten in Stiens

Donderdag 8 december 2011

Poiesz
Poiesz Supermarkten B.V. is nog het enige zelfstandige regionale grootwinkelbedrijf in Noord-Nederland. Poiesz is een familiebedrijf; opgericht in 1923, toen de heer L. Poiesz in de Friese Elfstedenstad Sneek een groentewinkeltje opende. De achternaam ‘Poiesz’ is afkomstig uit Duitsland. Bijna 200 jaar geleden zijn de voorouders van de huidige Poiesz-familie als zogenoemde 'Lapkepoepen' vanuit het Duitse Ibbenbüren naar Nederland gekomen. Snekers spreken in hun stadsfries de naam Poiesz uit als ‘puis’, maar in de rest van Nederland wordt de naam uitgesproken als ‘pois'.

Familiebedrijf
In 1962 werd in Sneek de eerste ‘Poiesz Supermarkt’ geopend. Daarna volgden filialen in Franeker, Bolsward en Workum. Inmiddels telt het winkelbedrijf 62 supermarkten en 59 slijterijen, verspreid over Fryslân, Groningen, Drenthe en Flevoland. Alle winkels worden gerund in eigen beheer. Het hoofdkantoor en het distributiecentrum staan in Sneek, waar het bedrijf begon. Bij dit familiebedrijf werken op dit moment zo’n 4.600 medewerkers.

Filiaal in Stiens
Ook in Stiens is al jarenlang een filiaal van Poeisz. Voorheen was de supermarkt met slijterij gevestigd in de Langebuorren, het winkelcentrum waar het kernwinkelapparaat van Stiens is gevestigd. Toen de woninginrichter Snijder het winkelpand aan de Uniawei verliet, waar vroeger het Stienser zwembad in was gevestigd, zijn alle opstallen gesloopt en zijn op dat bouwterrein aan de Uniawei twee nieuwe supermarkten – een Lidl en een Poiesz – gebouwd, met ruime parkeergelegenheid rondom de beide winkelpanden. Aan de Uniazijde - vlakbij Molen De Hoop - wordt de Poiesz op dit moment bevoorraad.

Roetfilters
Alle vrachtwagens van Poiesz Supermarkten zijn inmiddels uitgerust met een roetfilter. Roetfilters zorgen voor een forse (50-90%) reductie van de uitstoot van schadelijke stoffen. Poiesz heeft gekozen voor de 90%-roetfilter, waarmee 90% van de uitstoot van schadelijke deeltjes wordt opgevangen in de filters.

Poiesz bouwt weer in Stiens en Lidl en Hema volgen

Donderdag 26 februari 2009

Afgelopen zomer 2008 schorste de rechter de bouwvergunning van de toen reeds in aanbouw zijnde Poiesz-supermarkt, omdat de gemeente Leeuwarderadeel een verkeerde ruimtelijke ordeningsprocedure had gevolgd. Deze fout is inmiddels hersteld. Pas daarna mochten en konden de bouwwerkzaamheden weer worden hervat, hetgeen op 10 december 2008 ook gebeurde.

De supermarkt aan de Uniawei in Stiens, aan de voet van Molen De Hoop, is nu bijna klaar. Het casco is afgebouwd, waarna de aannemer is begonnen aan de vloer, de wanden en de plafonds. Dan volgt de inrichting van de nieuwe winkel. Het is de bedoeling dat de supermarkt in maart 2009 open gaat.

Vandaag wordt ook buiten, rondom de Poiesz gewerkt. Zodra de voorbereidende grondwerkzaamheden gereed zijn, kan de definitieve bestrating worden aangelegd. Over enkele weken kan Poiesz de eerste klanten in de nieuwe winkel ontvangen en zal het pand aan de Langebuorren - in het centrum - van Stiens worden verlaten.

Achter dit winkelpand komt ook nog een Lidl-supermarkt. Lidl introduceert daarmee als concullega van Albert Heijn, Aldi, C1000 en de Poiesz de vijfde supermarkt in Stiens. De nieuwbouw van de Lidl valt onder de dezelfde bouwvergunning als die van de Poiesz. Tegelijk met het opheffen van de bouwstop van de Poiesz is dus ook het sein op groen gezet voor de bouw van deze vijfde Stienser supermarkt, die later dit jaar aanvangt.

Een volgende stap zal dan de introductie van de Hema zijn, in het centrum van Stiens. Daarmee wordt dan tegemoet gekomen aan een lang gekoesterde wens van de Stienser middenstand, de dorpsbewoners en hun burgemeester Erik ter Keurs, die na zijn installatie beweerde dat hij onze gemeente pas zou gaan verlaten als hij de eerste Hema-worst in Stiens zou kunnen kopen.

Sloop Snijder Woon-ideeën, voorheen Zwembad Stiens

Zaterdag 29 maart 2008

Ook vandaag, op zaterdag, wordt in Stiens gewerkt aan de sloop van het grote winkelpand van Snijder Woon-ideeën. De sloop betekent het einde van deze grote woninginrichter langs de Uniawei, aan de voet van de Stienser molen De Hoop.

Toen wij in 1992 in Stiens kwamen wonen, heeft onze zoon Jan Wijbe in dit pand zijn eerste zwemlessen gehad. In het begin van de 90er jaren was dit winkelpand namelijk nog het zwembad van Stiens. Dat zwembad verhuisde destijds naar Sportcomplex It Gryn, aan de oostzijde van Stiens.

Als de sloop van dit winkelpand en woonhuis achter de rug is, wordt op deze locatie gestart met de nieuwbouw van twee naast elkaar gelegen supermarkten: Lidl en Poiesz. Lidl is nieuw voor Stiens en Poiesz verhuist dan vanuit de Langebuorren naar de Uniawei.