Pelgrimsroute van Sevilla (S) naar Santiago de Compostela (S)
Vía de la Plata van Sevilla naar Astorga
Van Barcial del Barco naar Benavente
Donderdag 30 april 2026 – 8,7 km.
Dag 31: 635,2 – 643,9 km.
 |
| Lunchen, wasdrogen en verslag schrijven in de hostal-kamer |
Vertrek uit Barcial del Barco
Vandaag lopen we van de Vía de la Plata onze 31e etappe, over een afstand van 8,7 kilometer, van Barcial del Barco naar Benavente.
We hebben daarmee onze aanvankelijke planning enigszins aangepast. Het was namelijk de bedoeling dat we vandaag de 16,7 kilometers vanuit Barcial del Barco via Benavente zouden lopen naar Villabrázaro, en morgen de 13,3 kilometers van Villabrázaro naar Alija del Infantado, maar bij nader inzien willen we graag een middag en nacht doorbrengen in de tussenliggende stad Benavente, dus daarom lopen we vandaag de slechts 8,7 kilometers van Barcial del Barco naar Benavente, en morgen de resterende 21,3 kilometers van Benavente naar Alija del Infantado. Zo kan het ook, en het is vast en zeker wel leuk om wat langer in Benavente te zijn. Zo dachten we eergisteren, en dat blijkt vandaag ook zo te zijn.
De wekker wekt ons vanmorgen niet, want we zijn om 7:30 uur al wakker. Dat is voor ons later dan te doen gebruikelijk, want we hoeven vandaag helemaal niet zover te lopen.
We ontbijten in de woonkeuken van onze herberg ‘Albergue Las Eras’ in Barcial del Barco. De Oostenrijkse pelgrim Rafaël uit Kufstein is dan ook wakker en voegt zich bij ons.
Als Durkje en ik en Rafaël klaar zijn met het ontbijt, pakken we onze rugzakken in.
De herberg verlaten we gedrieën om 8:25 uur. We nemen dan afscheid van pelgrim Rafaël, want hij loopt vandaag in tegengestelde richting, namelijk zuidwaarts naar Granja de Moreruela, waar wij gisteren vandaan zijn gekomen.
We hadden samen met hem een goede tijd in deze herberg en zo ook gisteravond tijdens onze gezamenlijke pelgrimsmaaltijd in bar Borox.
We lopen door de hoofdstraat en passeren een gebouw dat momenteel te koop staat.
We verlaten Barcial del Barco aan de noordzijde.
Spoorpad over twee spoorbruggen
Vlak buiten Barcial del Barco komt van rechtsachter ons de voormalige spoorlijn, die is heringericht voor fietsers en voetgangers. Op dit punt kruist die spoorlijn onze asfaltweg diagonaal, en vanaf dit punt verlaten wij de asfaltweg en gaan we linksaf dit spoorpad op.
Rechts in de verte boven op een heuvel staat weer zo’n groot zwart beeld van een stier (toro), zoals je die op heel veel plekken in Spanje ziet staan.
Hier en daar lopen we over een kaal spoorpad, en op andere plekken lopen we tussen kleurrijke bermvegetatie.
Links van het pad staat een oud sein, een mooie stuk industrieel erfgoed.
Tegen negen uur komen we bij de eerste spoorbrug, die hier hoog door het lager liggende landschap loopt ter hoogte van een meertje waarop we veel zonnepanelen zien.
De Río Orbigo stroomt hier langs de spoorbrug.
Bijna twintig minuten later komen we verder op dit spoorpad bij de tweede spoorbrug, waar we eerst nog een voormalig tankstation voor treinen passeren.
Deze ruim 250 meter lange spoorbrug is gebouwd in 1932, en werd 17 jaar later al gerenoveerd.
Deze lange spoorbrug ligt hier over de brede Río Esla.
Een kwart kilometer verder komen we aan het eind van deze spoorbrug.
Daar gaat het spoorpad rechtdoor verder, maar onze pelgrimsroute gaat volgens onze routegids en volgens onze route-app Organic Maps hier rechts bij het talud naar beneden, waar we dan een eindje langs de rivier de Río Esla moeten lopen.
Er zijn geen gele caminopijlen die ons die kant op sturen, maar we maken hier wel de steile afdaling bij het talud neer, en volgen dan toch het karrenspoor langs de rivier.
Villanueva de Azoagua
Dit karrenspoor loopt recht op een betonnen irrigatiekanaal af, waar het water vanaf een grote afstand links van ons snel stromend uit de kanaalbak stroomt.
Op de betonnen bak staat hier nu wel een gele caminopijl linksaf, dus daarom lopen we een heel eind over een veldpad parallel aan dat irrigatiekanaal.
Na een bocht naar links voert het veldpad ons naar het dorpje Villanueva de Azoagua.
In het stille dorpje steken we ter hoogte van het gesloten gemeentehuis het dorpsplein van de Plaza Mayor over.
Op een T-kruising aangekomen, nemen we de verkeersweg richting Benavente. Daar passeren we de voormalige gemeentelijke weegbrug. We lopen dan door een bedrijventerrein waarvan de meeste bedrijven al lang geleden zijn gesloten. De suikerfabriek die we even later passeren, is nog wel in bedrijf.
Bij het café-restaurant Kikill zien we een jongeman met enkele honden vóór het gebouw staan. Dichterbij gekomen, zien we tot onze verrassing dat dit de hondenman is die wij zes dagen geleden in Villanueva de Campéan ook hebben ontmoet toen hij zich had geïnstalleerd bij het dorpshuis aldaar.
Iets na tien uur wandelen we de bebouwde kom van Villanueva de Azoagua uit.
Bezoek aan het Monasterio de el Salvador
Vóór ons zien we dan een klooster. Dat blijkt het Monasterio de el Salvador te zijn. De poort van het kloosterterrein staat open, dus we gaan het terrein op in de hoop dat we hier en pelgrimsstempel zouden kunnen verkrijgen.
Op de toegangsdeur staat dat het klooster is gesloten tussen 10:30-11:30 uur. De deur zit nu echter al op slot, dus we lopen naar de kapel links op het terrein. Daar blijkt de kerkdeur wel open te zijn, en dan gaan wij naar binnen. De kerkzaal heeft mooie kerkramen, die echter deels zijn geblindeerd, dus we kunnen ze niet in volle glorie zien.
We horen damesstemmen ons tegemoet komen door de kloostergang. Dat zijn twee van de 23 nonnen die hier wonen en werken in dit Cisterciënzer vrouwenklooster, waarvan ongeveer de helft Spaans, en anderen voornamelijk uit Zuid-Amerika. Ze verontschuldigen zich voor het feit dat we geen kloosterstempel kunnen krijgen, omdat het komende uur in het teken staat van de eucharistieviering. Eén voor één komen de zusters - ons vriendelijk groetend - in de kerkzaal, en nemen daar hun plaats in voor de viering.
We nemen afscheid van de Colombiaanse non uit Medellin, en gaan naar buiten om verder te gaan.
Naar Plaza Mayor in Benavente
Tegen half elf naderen we de stad Benavente.
De route loopt eerst een eindje linksom de stad, waar we weer vlak bij het verlengde van het spoorpad van eerder vanmorgen uitkomen.
We gaan echter het spoorpad niet op, maar gaan in de lengterichting onder een viaduct door, waar de bewoners van het woongebouw verderop de was aan de lijn hebben te drogen.
Aan het eind van het viaduct wandelen we de bebouwde omgeving van Benavente binnen.
Eerst lopen we recht op het Parador af, maar klimmen niet de heuvel op om het te bezoeken. We blijven de doorgaande route aanhouden in de richting van het stadscentrum.
Om 10:40 uur arriveren we op het Plaza de Santa María bij de Iglesia Santa María de Azogue.
Aan de andere zijde van de kerk, gaan we een café in, waar we koffie met churros bestellen voor onze koffiepauze.
Na deze koffiepauze lopen we door het stadscentrum en komen daarbij door een drukke winkelstraat waar je nog maar net op één zijde kunt lopen, omdat hier allerhande wegwerkzaamheden zijn. In het eerste deel van de straat zijn de straters al bezig om heel secuur een nieuwe bestrating feilloos vlak in het beton te zetten.
Verderop zijn andere werkmannen nog bezig om oude bestrating met een kraan te verwijderen, waar later dan de nieuwe bestrating zal worden gelegd.
Dan komen we aan op het gezellige Plaza Mayor, waar het vandaag marktdag is.
De stad door naar de overnachtingsaccommodatie
Hier gaan we de VVV in, waar we een pelgrimsstempel in onze pelgrimspaspoorten krijgen. Verder maakt de VVV-medewerkster ons met zichtbaar genoegen wegwijs in de stad aan de hand van een stadsplattegrond.
Het is niet druk in de VVV, dus het is leuk om dan in elk geval mensen uitgebreid wegwijs te maken, en bovendien geeft ze aan het ook heel erg fijn te vinden om het in het Engels te doen, opdat ze haar taalvaardigheid kan trainen.
In de VVV hangt trouwens een replica aan de muur van een beeldje van Sint Jacobus, van het oudst in Spanje bekende beeld van de beschermheilige van de pelgrims, waarvan het origineel zich in Zamora bevindt.
Voorbij het Plaza Mayor kopen we voor Durkje haar wandelstokken twee rubberen doppen, aangezien de oude versleten zijn.
In het postkantoor een eindje verderop versturen we een pakket papierwerk met daarbij ook een routegids. Dit hebben we allemaal niet meer nodig, en het helpt ons dat we die driekwart kilo niet elke dag hoeven mee te nemen in het vervolgtraject. Hopelijk ligt het thuis bij de post als we over enkele weken thuiskomen.
Dwars over de weg van de straat waar we door lopen, zien we dat men met een stempel grote gele en witte Sint-Jacobsschelpen heeft afgebeeld op het wegdek.
Bij het voormalige hospitaal houden we ook even halt, want de VVV-medewerkster had ons erop gewezen dat we hier iets bijzonders zouden kunnen zien.
Op de deur zit namelijk groot deurbeslag.
En in dat ijzeren deurbeslag vind je op een plek het beeldje van Sint Jacob. En inderdaad, als we goed kijken, zien we een kleine Sint Jacobus inderdaad in het deurbeslag.
Op de gevel zien we trouwens ook nog het grote beeld van een Sint-Jacobsschelp.
De VVV-medewerkster had ons gezegd dat we bij de rotonde met de stierenvechters rechtsaf moeten naar ons hostal, want daar zijn we nu naar op weg, in de hoop dat we alvast naar binnen kunnen om ons daar te installeren.
Bij het hostal aangekomen, hebben we de toegangscode nog niet ontvangen, alhoewel we hadden gevraagd om vervroegd van 14:00 naar 11:00 uur in te kunnen checken. Als we het hostal-nummer bellen, vertelt de telefoniste dat de werksters nog bezig zijn om de kamers schoon te maken, en dat we de toegangscode krijgen als dat klaar is, en in elk geval vóór 14:00 uur.
Even later komen drie schoonmaaksters beneden in de hal, en als één ervan de toegangsdeur opent, vraagt ze of we al een toegangscode hebben, maar die hebben we nog niet, dus dat wordt een kwestie van wachten.
Omdat we niet bij het hostal willen wachten, gaan we het stadscentrum weer in.
Van de kerk naar het hostal
De VVV-medewerkster had ons al gezegd dat zo rond deze tijd de mis in de Iglesia Santa María de Azogue voltooid zou zijn, en dat we rond deze tijd dan net nog even de kerk zouden kunnen bezichtigen, want na de mis gaat de kerk weer dicht.
We zijn net op tijd, want als we binnenkomen, is de mis precies op dat moment ten einde, en kunnen we een rondgang door deze grote kerk van Benavente maken.
Opvallend aan weerzijden van de kerk zijn de hoog geïnstalleerde kerkorgels met de horizontale orgelpijpen.
Als we de kerk uit gaan, krijgen we van het hostal de toegangscode via WhatsApp. We kopen onderweg dan wat boodschappen voor een eenvoudige lunch, en wandelen dan naar het hostal, waar we ons inchecken voor verblijf. Daar lunchen we eerst, en dan hebben we de hele middag alle tijd om van alles te doen.
Aan het eind van de middag gaan we naar de grote Gadis-supermarkt aan de andere zijde van ons hostal, waar we de laatste boodschappen voor vanavond en voor morgen halen. We halen niet al te veel boodschappen, in de wetenschap dat het morgen 1 mei is, en dan is in Spanje nagenoeg alles gesloten voor deze landelijke feestdag. We gokken erop en hopen maar dat er morgen in het kleine dorpje Alija del Infantado wel een oplossing komt voor een warme maaltijd, en voor enkele boodschappen voor morgen. Het komt altijd goed, en dat zal morgen ook wel weer lukken. De tijd zal het ons morgen leren, dus we laten dat maar los.
Vanavond gaan we de stad in voor de warme maaltijd van deze pelgrimsdag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten